ΚΛΑΡΑΜΠΕΛ

Δόθηκε και το καθισματάκι!Καλούς ύπνους στην μια μικρούλα και καλή όρεξη στην άλλη.

Η κούνια δόθηκε!Παραμένει το καθισματάκι φαγητού.....

Καλημέρα!Λόγω της κατάστασης που επικρατεί και με πολύ αγαπή προς τις νέες μαμάδες,χαρίζω τα παρακάτω: Κούνια Prenatal σε σκούρο ξύλο,που βγαίνουν τα ροδάκια και γίνεται και λίκνο με ελαφρές αμιχές στο ξύλο και στρώμα μαζί άψογο!Το πρόβλημα είναι πως δεν θέλω και φοβάμαι να την αποσυναρμολογήσω,γιατί την είχαν φτιάξει οι τεχνικοί από το κατάστημα και δεν έχω οδηγίες ξανα-στησίματος.Οπότε,με φορτηγάκι μάλλον,παραλαβή από τον χώρο μου... Καθισματάκι φαγητού της Chicco Polly 2 in 1,μοντέλο 2007,άψογο λειτουργικά αλλά σκισμένο το πλαστικό κάλυμα,στο σημείο των ποδιών...Επίσης παραλαβή από τον χώρο μου. Παρακαλώ θα ήθελα να τα πάρει μαζί ή ξεχωριστά, κάποια μανούλα που έχει όντως ανάγκη....

Μια χαρά ξύπνησες,να σου πάει καλά η υπόλοιπη μέρα και η υπόλοιπη ζωή σου!Με το καλό να πάρεις την πριγκίπισσα σου αγκαλιά!

https://fbcdn-sphotos-e-a.akamaihd.net/hphotos-ak-prn2/9807_603125713031932_691572650_n.jpg Καλημέρα σε όλες!!!Δεν μπορούσα να την βάλω την εικόνα ατόφια,αλλά κάτι σας θυμίζει; Πάμε γερά!Χαϊδέψτε κοιλίτσες και πατουσάκια!Η φύση μας έφτιαξε να μπορούμε τα πάντα,αν ήμασταν αδύναμες και φοβιτσιάρες,δεν θα γεννούσαμε και δεν θα μεγαλώναμε παιδιά,θα το έκαναν οι άντρες μας... Είμαι γειτόνισσα,από το καφέ της εξωσωματικής,χωρίς να έχω σχέση με την εξωσωματική,αλλά είμαστε μια δυνατή παρέα και έμαθα πολλά από τα κορίτσια για πέισμα,για μητρότητα....Όταν λοιπόν βλέπω φως,θα μπαίνω και εδώ. Και κάτι άλλο:Πολλά λάθη έκανα,πολλές φορές χάνω την υπομονή μου,δεν είμαι τέλεια και δεν έχω τα πιο χαρισματικά και τα πιο όμορφα μωρά-αν και για το δεύτερο δεν παίρνω και όρκο-.Κυρίως από τα λάθη μου έμαθα πολλά και αν μπορώ να λέω μια κουβέντα,έστω και τόσο δα να βοηθάει,θα το κάνω.... Bonjour.....

Skybeam καλημέρα!Να χαίρεσαι τον αγόραρό σου,που βγήκε ζόρικος.Έχω να σου μιλήσω από τότε που σε ανυσηχούσαν οι τιμές της αυχενικής και να τώρα που είναι δίπλα σου ο μικρός!Μόνο υπομονή και ασκήσεις αναπνοής..Και κουράγιο...Είναι δύσκολα με τους κολικούς...Αν σε ανακουφίζει έστω και τόσο δα,εμείς κάναμε την νύχτα μέρα,από τις 19:00 και μετά και όσο πήγαινε....5:00-6:00...Και μια μέρα μαγικά,κοιμήθηκε το πουλάκι μου...Απλώς πέρασε η καταιγίδα...Καταλαβαίνω απόλυτα τι περνάς...Αν και είμαι πολύ ήρεμος άνθρωπος,υπήρχαν στιγμές που ήθελα να σπάσω την πόρτα και να φύγω.... Αυτά όμως φεύγουν...Δεν αργεί,θα έρθουν τα πρώτα χαμόγελα,τα πρώτα αγκού και τότε θα λιώνεις..... Τώρα προσπάθησε,λέμε τώρα,στον κακό χαμό και ενώ ετοιμάζεις το γάλα,να βγεις από το σώμα σου,να προσποιηθείς πως είσαι η μαμά των διαφημίσεων,να του τραγουδήσεις και να πειστείς πως μπόρα είναι και θα περάσει...Μπείτε στην μπανιέρα αγκαλιά...Δείξε πως δεν μασάς,πως είσαι εκει για εκείνον,το πικ θα είναι λογικά όταν και εσύ σαν άνθρωπος χάνεις την υπομονή σου και του μεταφέρεις όλο αυτό.... Και όσον αφορά τον σύζυγο,αν δεν βλέπεις να σε βοηθάει σε πρακτικά θέματα,θα επιβάλλεις να τον κρατήσει,έστω κι αν κλαίει,να φτιάξεις με ηρεμία το γάλα,να κάνεις ένα μπάνιο...μην λες εκείνη τη στιγμή άστο,θα τα κάνει σαλάτα,τα λέω γιατί τα έχω κάνει....Και μετά θα θεωρεί δεδομένο πως ο ρόλος αυτός σου ανήκει αποκλειστικά...Δεν σου ανήκει,σας ανήκει....Και μόνο τότε θα μπει στην καταιγίδα και αυτός και μαζί μετά θα τα βρείτε,σαν ζευγάρι,σαν οικογένεια...Αν βοηθάει ο άμοιρος,γράψε λάθος. Συγνώμη που πήρα το θάρρος και με έσενα,αλλά τα έχω περάσει και ξέρω πόσο αδιέξοδο φαίνεται...Θα περάσει όμως..Ουουουου...Σκέψου πως σήμερα θα είναι καλύτερα τα πράγματα,πως όλα θα πάνε μια χαρά!Και που ξέρεις,μπορεί όντως να πάνε

Χριστιάνα...Δεν έχει σημασία που δεν με ξέρεις...Σας χαζεύω καιρό....Χαίρομαι με τις χαρές σας και τα γεννητούρια σας και λυπάμαι με τις δύσκολες στιγμές σας...Βρίσκεσαι στο τέλος και είναι πολύ λογικό να έχεις άγχος....Όπως και στην πτυχιακή σου...Μόνο που τώρα,έχεις κουραστεί,έχεις βαρύνει,έχεις μια ζουζούνα που υπεραγαπάς αλλά νιώθεις κάποια πράγματα πέρα από τις δυνάμεις σου....Θέλεις να είναι όλα τακτοποιημένα,στο σπίτι,στο σχολείο της μικρής...... Δεν είσαι σούπερ ήρωας!Είσαι σαν πολλές από εμάς.... Αύριο λοιπόν,αν μπορείς να ξετρυπώσεις λίγο χρόνο με τον εαυτό σου,κοιμήσου χαζεύοντας στην τηλεόραση...Πήγαινε μόνη μια βόλτα....Κάτσε και μην κάνεις τίποτα...Μόνο σκέψου....Το μωράκι σου...Πώς θα μυρίζει...Τις πρώτες σας ματιές....Το βράδυ στο μαιευτήριο που θα φέρνουν το νινί μπανιαρισμένο και θα στο αφήνουν στον κόρφο σου...Για ώρες..... Μην νοιάζεσαι για το σπίτι....Η μικρή επίσης θα έχει πολύ αγάπη και προσοχή και θα γυρίσεις σύντομα κοντά της.....Ξεκίνα την αυριανή μέρα με άλλον αέρα...Το έχω περάσει...έχω 2 μικρά,6 και 3 ετών...Παρά το άγχος μου για την σίγουρη καισαρική,παρά τον φόβο μου για το μικρό που άφησα πίσω και για το πως θα είναι το σπίτι όταν γυρίσω...Αχ αυτές οι στιγμές με το δεύτερο γατί μου οταν ανταμώσαμε,έσβησαν χειρουργείο,φόβο,τα έσβησαν όλα..... Κοιμήσου και ξεκουράσου....Αύριο θα είσαι μια μέρα πιο κοντά στο μωρό σου...Με όλο το θάρρος.....Νιώθω σαν να σας ξέρω....

Καλωσόρισες και σου εύχομαι γρήγορα με 1 ή 2 μωρά στην αγκαλιά σου!Είμαι γειτόνισσα,από το τόπικ "Καφέ εξωσωματικής",εκεί θα σε αγκαλιάσουν αμέσως τα κορίτσια μας και θα σε κατατοπίσουν πλήρως!Εγώ δεν είμαι μανούλα εξωσωματικής και δεν μπορώ να σε βοηθήσω στα πρακτικά θέματα,μόνο στα ψυχολογικά.Κάνε μια βόλτα και στο καφέ μας,αν σε βγάλει ο δρόμος.

Καλημέρα γλυκιά μανούλα.Στηρίζεις το στήθος,κυρίως με δείκτη και μέσο,αν θυμάμαι καλά και κρατάς τον αντίχειρα για το πάνω μέρος,αν βλέπεις ότι φράζει την μυτούλα.Είναι καλό να το κάνεις ολίγον πλακέ,σαν τυρόπιτα.Επίσης καλό είναι,όπως το κρατάς να κάνεις κάποιες μαλλάξεις,βοηθάει την ροή να είναι πιο εύκολη.Κάποιες κάνουν λίγο μασάζ για να έρθει το γάλα πριν τοποθετηθεί το μωρό.Ακόμα αν δεν ανοίγει πολύ το στόμα,βγάζεις με το χέρι μια σταγόνα και βάζεις το μωρό να καταλάβει πως εδώ είναι το μαμ.Για την ξαπλωτή θέση που λές,εμένα με βόλεψε πάρα πολύ!Στην αρχή που ηταν πολύ μωρά πιο δύσκολα,μετά τέλεια!Ρίχνεις και κανέναν ύπνο.

Καλημέρα κορίτσια!!!! Cherry σου εύχομαι όλα να πάνε τέλεια και να έχεις να μας περιγράψεις την πιο γλυκιά εμπειρία της ζωής σου!!! Margi έχεις κάθε δικαίωμα,ειδικά στην κατάστασή σου μια μέρα να έχεις νεύρα,να βαριέσαι,να τσαντίζεσαι.Εύχομαι οι τριγύρω σου να το καταλαβαίνουν αυτό και να μην σε τσιγκλάνε...Είμαι όμως σίγουρη πως μόλις πας στο ραντεβού σου με το μωράκι σου,θα τα ξεχάσεις όλα.... Κάντυ σε λίγες μέρες,είμαι σίγουρη πως θα έχετε βρει λύση στο θέμα"πονεμένο στήθος" και η ταλαιπωρία σου θα αποτελεί παρελθόν!Σου αξίζουν πολλά συγχαρητήρια,θηλασμός και δίδυμα φαντάζουν άπιαστο όνειρο και εσύ το έκανες πραγματικότητα!Μπράβο καλή μου,ο πόνος θα φύγει,οι στιγμές που νανουρίζονται στο στήθος και σε κοιτάνε με τόση ευχαρίστηση δύο ζευγάρια ματάκια,αυτό θα κρατήσει πολύ ακόμα,αυτό θα θυμάσαι..... Την καλημέρα μου σε όλες!

Marmin σου χρωστάω μια απάντηση για...παρκάρισμα μωρώνστους γονείς.Θέλω να μου πεις αν οι γονείς μένουν κοντά,αν είναι νέοι,αν οδηγούν,αν έχεις εναλλακτική με το δεύτερο ζευγάρι παπουδογιαγιάδων..... Στο πρώτο μου,μοιράστηκαν οι μέρες με την μαμά μου και την πεθερά μου.Είμαι από τις τυχερές που είναι και οι 2 γιαγιάδες διαθέσιμες,σχετικά νέες και οδηγούν.Προσπάθησα να φτιάξω το πρόγραμμα,ακούγοντας και τις δικές τους ανάγκες,δεδομένου ότι θα έπρεπε να αλλάξει ριζικά και το δικό τους πρόγραμμα... Η πεθερά μου προτιμούσε να έρχεται σπίτι μου,έμενε κοντά,αλλά την βόλευε να είναι με το μωρό και τα πράγματά του στον χώρο του.Με βόλευε και έμενα.Τις υπόλοιπες μέρες που τον κράταγε η μητέρα μου,εκτός βροχής ή πολύ κρύου,την βόλευε να είναι στον χώρο της,να μαγειρεύει,να έχει εκει τον έλεγχο.Ήταν στον δρόμο μου πηγαίνοντας στην δουλειά....Δεν θα το άφηνα από το βράδυ,προτιμότερο θεωρώ είναι να του βάλεις μια ζεστή φόρμα εξόδου στα κρύα,παρά να μην κοιμάται στο σπίτι με την μανούλα... Τελευταία,η μητέρα μου που κρατάει την μικρή,έρχεται και την παίρνει εκείνη,με καθισματάκι δικό της και την παραλαμβάνω εγώ,σχολώντας,αφού παίρνω τον μεγάλο από το νήπιο.Η άλλη γιαγιά σταθερά έρχεται σπίτι.Επειδή είναι όμως μοιρασμένες οι μέρες,2+2 αντίστοιχα,αφού Παρασκευή δεν δουλεύω πια,οπότε χαρά τους.... Απάντησε στα παραπάνω και θα σου πω...Κοιτάμε την λιγότερη δυνατή αναστάτωση του μωρού,αλλά δεν παραβλέπουμε τις ανάγκες των γονιών μας.Γιατί κακά τα ψέμματα,δεν είναι ούτε υποχρέωση τους,ούτε εύκολη υπόθεση....Στηρίζεται βέβαια στην λαχτάρα τους να το βλέπουν συχνά,αν θυμηθώ που πήγε ο γιος μου σταθμό και έπεσαν σε κατάθλιψη Φιλιά και καλημέρα σε όλες!!!

Cherry χρόνια πολλά!!!Υγεία,αγάπη και ευτυχισμένες στιγμές,πολύ σύντομα ένα μικρό Μαρκελλάκι θα γεμίσει την αγκαλιά σου και την ζωή σου με υπέροχες μυρωδιές και ανεπανάληπτα συναισθήματα.....Να σε χαίρονται οι αγαπημένοι σου!Με το καλό να έχεις μια εύκολη γέννα....

Καλημέρα Κάντυ μου!Να χαίρεσαι τα γλυκά σου πλάσματα!Αχ τι μου έκανες πρωι πρωί με το παρακάτω κείμενο.......Που μου θύμησες πως πρέπει να πάει το μωρό να το δει το σόϊ,να πάρει χαρτζιλίκι η μαία,να το φέρουν στο δωμάτιο σε 2 ώρες...Και αυτό μάταια να κοιτάει φοβισμένο όλους αυτούς τους ξένους....Με συγκίνησες.....Φιλιά....

Δυστυχώς ή ευτυχώς,όπως το πάρει κανείς,τα όρια τα βάζει ο κάθε μήνας που περνάει.Όταν ξεκίνησα είχα ακούσει για φίλη που θήλασε έξι μήνες και είπα,ουαου,τόσο πολύ....Στην πορεία,δεν είχα κανένα πλάνο,λειτούργησε απλώς σε εμένα έτσι,ίσως γιατί δεν βάζω εύκολα όρια,ίσως γιατί με βόλευε.Θέλω να πω πως δεν πρέπει να παίρνεις από φόβο τον θηλασμό,σίγουρα συμφωνούμε όλες πως είναι η καλύτερη τροφή για το μωρό τους πρώτους του μήνες.Από εκεί και πέρα,πίστεψέ με πέρα από τα αρνητικά σχόλια των γύρω μου,εκτός του άντρα μου,δεν πήρα ποτέ κανένα βραβείο καλύτερης θηλάζουσαςγιατί ο,τι και να κάνουμε,όσο και να το κάνουμε,το κάνουμε με αγάπη και για το κάθε μωράκι η καλύτερη μανούλα είναι η δική του.Είμαι σίγουρη πως και το δικό σου μωρό θα έχει την καλύτερη μανούλα,την δικιά του και θα κάνεις ο,τι θεωρήσεις εσύ καλύτερο.....Σε φιλώ...

Marminaki για τον αποθηλασμό,υπάρχουν παιδιά που αποθηλάζουν μόνα τους-μάλλον αποτελούν εξαίρεση στον κανόνα-και όλα τα υπόλοιπα θέλουν σπρώξιμο από εμάς...Δυστυχώς έχω εφαρμόσει μια καλή και μια κακή τεχνική... Στο πρώτο παιδί,θήλασα 26 μήνες.Όταν μπήκαν οι κρέμες,άρχισαν να μειώνονται και οι θηλασμοί,χωρίς όμως να βάζω όρια ή προγράμματα.Μετά τον χρόνο περίπου έγιναν 3-4 την ημέρα και τον τους τελευταίους 6 μήνες περίπου μόνο δύο,πρωί και βράδυ...Φτάνιντας προς το τέλος είχαμε σχεδόν ένα θηλασμο την ημέρα και πήγα διακοπές με τον άντρα μου για 10 ημέρες.Τον άφησα στους πεθερούς στο εξοχικό και με μαύρη καρδιά τελείωσε το ταξίδι του θηλασμού.Πήγα κυρίως ταξίδι γιατί ήθελα να νιώσει παρόν και ο άντρας μου στην ζωή μου.Ο μικρός πέρασε πολύ καλά με παππού γιαγιά...Μόλις γύρισα,έπεσα με κλάματα στην αγκαλιά του....Το πρώτο βράδυ που θα κοιμόμασταν πάλι αγκαλιά,τον κοίμισε ο πατέρας του.Σπαρακτικό κλάμα,δεν είχε ξεχάσει το γλυκό μου.....Πέρασε το δύσκολο βράδυ και από το επόμενο,του εξήγησα πως δεν έχει άλλο γάλα η μανούλα αλλά μπορεί να τα πιάνει τα μεμέ και να λέμε παραμυθάκι και να αποκοιμιέται αγκαλιά μου...Έτσι,χωρίς ηθικούς φραγμούς,το μωρό μου ήταν άλλωστε,περάσαμε δύο με τρεις μήνες που απλώς ήθελε να με μυρίζει και να τα αγγίζει,γιατί αισθανόταν ασφάλεια στην φωλίτσα μας...Όσον αφορά το γάλα,είχα πάρει θήλαστρο στις διακοπές που πήγα,μήπως και πετρώσουν,αλλά δεν χρειάστηκε καθόλου!Ο αποθηλασμός έγινε τόσο ομαλά για το στήθος μου...Βίαια όμως για την ψυχούλα του μικρού μου.... Στο κοριτσούδι μου θηλάσαμε για 22 μήνες.Τους τελευταίους τρεις άρχισα να αραιώνω τους θηλασμούς.Στους τελευταίους περίπου δύο είχαμε πρωί βράδυ,εκτός από απρόοπτα,χτύπημα,αρρώστια,ανεξήγητο κλάμα,που δεν την εμπόδισα να κάνει έξτρα θηλασμό.Προς το τέλος και για ένα,ίσως ενάμιση μήνα,κρατήσαμε τον πρωινό θηλασμό μόνο.Όλοι λένε πως κρατάς τον βραδινό τελευταίο.Αναλόγως...Για να κόψω τον βραδινό,έκανα το εξής:Κάθε φορά που ήθελε να θηλάσει για να κοιμηθεί,ελάττωνα από λίγο κάθε μέρα την διάρκεια και την χαίδευα και έλεγα άντε,νάνι τώρα.Την άφηνα στο κρεβάτι δίπλα μου και γύρναγα μπρούμυτα.Τις πρώτες 2-3 βραδιές γκρίνιαξε λίγο...Την ξαναέβαζα για 2-3 λεπτά,να της φύγει ο καημός.Μετά για να κοπεί τελείως ο βραδινός ξεκίνησα βόλτες με το καρότσι για νάνι,ήταν και άνοιξη,μετά αγκαλίτσες και νανούρισμα και τελικά ξαπλωτές και οι δύο,τα μεμέ λίγο να τα πιάσει,αλλά γρήγορα παραμύθι για να ξεχαστούμεκαι εννοείται μπρούμυτα.Με υπομονή και αγάπη,άφησα τον πρωινό τελικά θηλασμό,με το χουζούρεμα δεν μπορώ να προβάλλω αντιστάσεις.Ως δια μαγείας,αυτό το απαιτητικό μωρό,άρχισε κάποιες μέρες να ξυπνάει,αφού είχα πάει στην δουλειά οπότε έμεινε πρωινός θηλασμός κάθε 2 ή 3 μέρες.Τώρα τι έπινε και αν έπινε,δεν με απασχολούσε,ήταν η επαφή που είχαμε ακόμα....Φτάσαμε χωρίς να το καταλάβουμε να μην θηλάζουμε.....Πιο πολύ νομίζω μου στοίχισε εμένα παρά της μικρής..Και πάλι το στήθος δεν με απασχόλησε,ούτε πρήξιμο,ούτε όμως να κάτσω να το ζουλήξω να δω αν έχει...Και μιλάω τώρα ένα χρόνο μετά,το στήθος μου σχεδόν επανήλθε στο προ εγκυμοσύνης στήθος.Είναι πιο μαλακό,ένα τσικ πιο πεσμένο,ανάσκελα δεν στέκεται και σούζααλλά δείχνει τόσο φυσιολογικό!Πιστεύω πως βοήθησε ο αποθηλασμός που δεν έγινε απότομα...Γιατί το στήθος αλλάζει με την εγκυμοσύνη,όχι με τους πολλούς θηλασμούς....Επίσης να αναφέρω πως τους ενδιάμεσους θηλασμούς τους κόβουμε με πολύ παιχνίδι,πολλά ερεθίσματα και να μην καθόμαστε πολύ στον καναπέ για να βρίσκουν πάτημα,να έρθουν να απαιτήσουν.Εκεί με πήγε λίγο πίσω το θέμα,γιατί έκανα πίσω μερικές φορές,λόγω βαρεμάρας και δικού μου βολέματος....Πολύ παιδική χαρά,ω τι ωραίο γιαουρτάκι και τέτοια..... Σε ζάλισα πάλι. Θα επανέλθω με το θέμα παππούς-γιαγιά και...παρκάρισμα μωρου. Τα παραπάνω τα γράφω σαν εμπειρίες και σε καμία περίπτωση δεν αποτελούν κανόνα....Απλώς μια παραπάνω ιστορία να έχετε στο μυαλό σας,από μια μαμά που έκανε και αρκετά λάθη και αρκετές υποχωρήσεις στα 2 της παιδάκια που δεν είναι ούτε τα τελειότερα του κόσμου,ούτε τα πιο έξυπνα του πλανήτη...(Μόνο σαν κουκουβάγια,θα πω,τα πιο όμορφα,χαχαχα....)