καταρχην καλησπερα σε ολες.
δεν συστηθηκα με λενε αννα κ ειμαι 27 χρονων εμεινα εγκυος αρκετα γρηγορα κ ολες οι εξετασεις μου καθολη την εγκυμοσυνη ηταν καλες 24 βδομαδα πηγα για β επιπεδου ,οπου η γιατρος διαπιστωσε οτι το μωρο ειχε δυσχιδη ραχη ,μικροκεφαλια σχημα λεμονιου.
αναγκαστηκα να κανω διακοπη κυησης κ γεννησα φυσιολογικα ενα κοριτσακι.
αυτο που ιδιαιτερα εριξε την ψυχολογια μου ηταν ο τροπος που γεννησα.
οι μαιες της κλινικης θεωρουσαν οτι ενοχλω λεγοντας οτι ποναω (ηταν βραδι κ τους εκοβα τον υπνο)και δεν ερχονταν να με δουν ,οι πονοι γινονταν αφορητοι αλλα μαια πουθενα φωναζα οτι δεν αντεχω αλο αλλα και παλι φωνη βοοντος εν τη ερημο!
δεν εχεις διαστολη μου ελεγαν δεν εισαι ετοιμη ακομα.λιγα λεπτα αργοτερα πηγα τουαλετα οπου καταλαβα το παιδι να κατεβαινει φωναξα τον αρραβωνιαστικο μου κ την αδερφη μου που με πηραν αγκαλια και με εβαλαν στο κρεβατι κ το παιδι γλυστρισε βγηκε πανω στο κρεβατι φωναζαν οι δικοι μου τις μαιες ηρθε μια κοπελιτσα με κοιταξε απο την πορτα κ δεν μπηκε καν μεσα να δει κ εφυγε να βρει γιατρο δεν ειχα ουτε σεντονι να ριξω πανω στα ποδια μου να μην βλεπω το παιδι που το αισθανομουν αναμεσα στα ποδια μου.μετα απο αρκετη ωρα ηρθε ο γιατρος αλλα δεν υπηρχε τραυματιοφορεας με πηγαν στο χειρουργειο ο αντρας μου με το ιδιο κρεβατι που ημουν μεσα στο δωματιο με καθαρισαν κ οταν ξυπνησα ημουν στο ιδιο κρεβατι με τα αιματα στο οπιο εμεινα κ την υπολοιπη μερα ωσπου μια γυναικα που νοσηλευοταν μου εδωσε ενα δικο της
αυτα ειναι τα δημοσια νοσοκομεια μας!!!!
ειμαι πολυ χαλια ψυχολογικα δεν ξερω πως να αντιμετωπισω αυτο που μου συνεβει
ο γιατρος μου ειπε οτι δεν χρειαζονται εξετασεις κ να βαλω μπροστα ξανα για παιδι σε εναν μηνα.
πηγα σε αλον και μου ειπε οτι πρπει να παω σε αιματολογο να παιρνω 2 δοσεις φιλισιν κ μπροστα ξανα για παιδι σε 6 μηνες
σορυ για το μεγαλο ποστ.ελπιζω να μην σας μαυρισα με την ιστορια μου