myfavouritelullaby

Ειρήνη πού βρήκες τόσο όμορφα στολίδια??Είναι καταπληκτικά!!Μου δώσατε και ιδέα με τις κάλτσες,δεν έχω τζάκι και δεν είχα πού να τις κρεμάσω,τέλεια ιδέα οι πόρτες!

"]http://[/url] μάλλον κάτι κανω λάθος,τη βλέπετε? Ακόμα δεν το στολίσαμε,είναι μόνο με τα φωτάκια.Ειρήνη είχες δίκιο χαίρομαι που σε άκουσα και πήρα αυτό!Και 2.20 είναι μια χαρά για το σπίτι μας τελικά!Δεν είναι πανέμορφο????

http://http://s32.photobucket.com/user/isabella212/media/15034364_10211050573803940_1914826361_o_zps5snub9po.jpg.html το πήραμεεεεεεεεε

ρε κοριτσια προσπαθω να εισαγω φωτο που εχω αποθηκευσει στον υπολογιστη κ μου λέει εισάγετε url.πώς να την ανεβασω?

Λοιπόν...αποφάσισα να σε ακούσω και να στηρίξω την πρώτη μου επιλογή!!Δεν νομίζω να ναι τυχαίο οτι με το που το είδα θαμπώθηκα..βέβαια θα του ξαναρίξω μια ματιά πριν κάνω την εξόφληση Πάντως,πήρα το μέτρο σήμερα να το δοκιμάσω και είδα οτι μια χαρά ψηλό είναι το 2,20!Το 2,40 κοντεύει ταβάνι!Οπότε νομίζω θα χάνει,πιο καλά το 2,20 είναι και πυκνό και φουντωτό πολύ.Εννοέιται θα σας στείλω φωτος μόλις το πάρω.Μέχρι τότε θα σας στείλω μια φωτο απο μια πρόχειρη γωνιά που έφτιαξα,δεν μπορώ να περιμένω η τρελή!!

καλησπέρες!!! ναι αλλα συμφωνείς με τα γκλίτερ?ή να το πάρω σκέτο?

Γεια σας κορίτσια!!Να συμμετέχω κι εγώ στο θέμα?Τα χριστύγεννα είναι η αγαπημένη μου γιορτή απο τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου.Πέφτουν και τα γενέθλιά μου λίγες μέρες πριν οπότε σαν παιδάκι έπαιρνα κι ένα σωρό δώρα εκείνο το μήνα :-D:-D 'Ηδη βάζω το αγαπημένο μου άλμπουμ απο το πρωί: και νιώθω ο πιο ευτυχισμένος άνθρωπος πάνω στη γη.. Θέλω τη γνώμη σας σε κάτι,μιας και είστε έμπειρα ξωτικά!! Εδώ κι ένα χρόνο έχω βάλει έναν κουμπαρά και μαζεύω για να πάρω ένα καινούριο,καλό δέντρο.Ένα δέντρο που θα το έχουμε χρόνια και θα γεμίζει το σπίτι ζεστασιά και θαλπωρή.Επίσης ένα δέντρο γερό,που να μην χαλάει..με τα πολλά ,μόλις άνοιξα τον κουμπαρά μου,έτρεξα κατευθείαν στο αγαπημένο μου μαγαζί με εποχικά είδη για να το κλείσω,αφού γίνονται ανάρπαστα. 'Εψαχνα ένα δέντρο 2,40,αρκετά πυκνό και πράσινο (αντί χιονισμένο που ήθελα αρχικά).'Ομως το ύψος δεν το διαπραγματευόμουν. Για να μην τα πολυλογώ,μου έδειξε ο κύριος διάφορα,και το μάτι μου έπεσε σε ένα αρκετά εντυπωσιακό,πολύ πυκνό σε φύλλωμα δέντρο,που τα φύλλα έκαναν διάφορες αποχρώσεις του πράσινου (σαν αληθινό δέντρο,"ξεθώριαζε" σε κάποια σημεία) ενώ στο τελείωμά τους σε κάποια φύλλα είχε χρυσόσκονη και άλλοτε ασημόσκονη.Το ερωτεύτηκα κυρίως γιατί ήταν τόσο πυκνό (δεν φαινόταν ο κορμός να καταλάβετε) αλλά και γιατί στολίδι είναι μόνο του.Επίσης είναι πολύ γερό με καλά κρατήματα.Ο κύριος μου είπε οτι είναι 2,40 αλλά το χαρτάκι έγραφε 2,20.Τον ξαναρώτησα και μου απάντησε 2,40,εφόσον με είδε και ενθουσιασμένη..'Ομως ξέρω τι διαβασα.Πήγα σπίτι μετά και το σκεφτομουν.'Εχω δώσει και την προκαταβολή..Και λέω,δεδομένου οτι το ντεκόρ του σπιτιού είναι λίγο vintage μήπως δεν κολλανε οι χρυσόσκονες/στρας?Επειτα,επειδή δεν έχω σκοπό να ξαναπάρω δέντρο και το ήθελα το 2,40 τι γνώμη έχετε,να πάρω κάποιο άλλο,πιο σκέτο (χωρίς στρας) και πιο ψηλό??θα ψάξω να σας δείξω πώς περίπου είναι.Συγνώμη για το πρήξιμο,αλλά είναι πόλύ σημαντική αγορά που εννοείται δεν θα μπορώ να ξανακάνω!

Πάντα αναρωτιόμουν πώς λειτουργούν οι μανιακές με την καθαριότητα/αυτές που μπαίνεις σπίτι τους και γυαλίζουν ακόμα και οι μπρίζες/εκείνες που δεν κουράζονται καθαρίζοντας και προτιμούν να καθαρίσουν απο το να κάνουν οτιδήποτε άλλο (μια τέτοια είναι και η γιαγιά μου,81 κι ακόμα με τη σκούπα κοιμάται). Αυτές τις μέρες σαν να κατάλαβα!!'Ηταν να μην αρχίσω.:mrgreen: Κατάλαβα οτι το κυρίως πρόβλημά μου είναι τα πολλά πράγματα.'Αρχισα απο τις ντουλάπες κι έβγαλα 3 μεγάλες κούτες μόνο απο κει συν μια τσάντα παππούτσια )Ρούχα των παιδιών μικρά,δικά μας που δεν φοριούνται πια κλπ) Σιδέρωσα όλα τα ρούχα και άδειασα το υ/δ απο αυτά.'Αλλος αέρας στο σπίτι!!Τώρα σειρά έχει το γραφείο (το γραφείο μας για εσένα Ειρήνη είναι ο εφιάλτης στο δρόμο με τις λεύκες) :shock: Η πλάκα είναι οτι όσο καθαρίζω τόσο θέλω κι άλλο,όπως όταν κάνεις δίαιτα και χάνεις και μετά γουστάρεις και λες ας χάσω ένα ακόμα καλά το πάω :-D:-D Επίσης,να πω οτι αμελούσα να τακτοποιήσω απο τύψεις που δεν έπαιζα αρκετά με τα παιδιά.Απο τη μέρα που ξεκίνησε η γενική έχω περισσότερο χρόνο με τα παιδιά κ είναι κι αυτά πιο ευδιάθετα!!Κουφό???!!

καλέ!!!:shock: πώς τα προλαβαίνεις!!!Δεν το πιστεύω οτι γυμνάζεσαι κι όλας!!Μπράβο η Παναγιά μαζί σου!

Ωωωωωω σε ευχαριστώ πάρα πάρα πολύ που μου απάντησες!!!:D Αρχικά πήρα μία καταπληκτική πρέσα,και ήδη το σιδέρωμα παέι καλύτερα. Αύριο θα πάω για το σπίτι του σκύλου. Πες μου κάτι,θεωρείς καλύτερα να αρχίσω απο τα ρούχα ή τα μικροαντικείμενα (που συνωστίζονται στο γραφείο????) Σε ευχαριστώ!!

Μην με βρίσετε αλλά στεγνωτήριο έχω :lol: ΑΛΛΑ: 1)Μόνο πετσέτες-σεντόνια βγαίνουν καλά,τα άλλα θέλουν το σιδέρωμα 2)δεν αποστειρώνει μου είπε ο παιδίατρος 3)Δεν γίνεται να το χρησιμοποιώ συνέχεια λόγω ρεύματος,το χειμώνα πιοπ πολύ όταν βρέχει. Κάνω ό,τι μπορώ κάθε μέρα απλά έχουμε τόσα πολλά πράγματα που είναι διαρκώς μες τη μέση!!!

καλέ τώρα τα είδα!!:D:D Σας ευχαριστώ κορίτσια! Ο σκύλος έστω να βγαινει το πρωί κ το βράδυ ας κοιμάται μέσα..Τι να σας πω,οτι πάνω απο τις κατσαρόλες κ πάνω στα μάτια της κουζίνας έχει άσπρες τρίχες;Αφού όποτε ανακατεύω το φαγητό λέω τώρα θα μπει μία μέσα YOTOU αν θες να απαλλαγείς απο ιώσεις κλπ πάρε χυμό αλόη κ πίνετε ένα σφ ηνάκι κάθε μέρα,θα με θυμηθείς!

οποτε μπορείς!! προς το παρόν πήρα πρέσα μπας κ δω φως!

μα κανένας...............???:oops::oops::cry::cry:

Γεια σας κορίτσια κι απο εμένα! Ειρήνη ακολουθούσα και το μπλογκ σου αλλά βλέπω δεν πολυασχολείσαι πια ε?Κρίμα γιατι ήταν ωραία ιδέα! Κορίτσια μπήκα εδώ για να σας ρωτήσω..ΠΩΣ ΤΑ ΚΑΤΑΦΕΡΝΕΤΕ ΜΕ ΤΟ ΣΠΙΤΙ? Νιώθω πολύ χάλια γιατί το σπίτι μου είναι ΠΟΛΥ ακατάστατο.'Εχω δύο κοριτσάκια,ένα νήπιο κι ένα μωρό 14 μηνών,τα μεγαλώνω μόνη αλλά έχω δει κι άλλες και τα σπίτια τους δεν είναι έτσι.Πλέον ντρέπομαι να φέρω και κόσμο! Πάντα ονειρευόμουν οτι όταν με το καλό ανοίξω σπίτι,θα το φροντιζω,θα το σιγυρίζω,θα βάζω και τα κοφτά μου :mrgreen: να γουστάρω..αλλά δεν τα καταφέρνω ούτε στο ελάχιστο.Είμαι κακή νοικοκυρά!Και όσο το βλέπω έτσι,απελπίζομαι,δεν ξέρω απο πού να αρχίσω ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ!!! * Το σίδερο????Με το τσουβάλι. (Δεν βάζω συχνά γιατι δεν με αφηνουν τα παιδιά και έχω κ θέμα με τον ύπνο τους κοιμουνται ΜΟΝΟ αν κοιμάμαι,άλλο κι αυτό) *Τα πιάτα πάντα στοίβες,κι έχω και πλυντήριο πιάτων *Το μπάνιο μονίμως χάλια,η μεγάλη πετάει τα χαρτιά παντού,νερά,πατάει στα νερά κ βλέπεις μετα κάτι μαύρα στο πάτωμα.. *Κακη κατανομή και αποθήκευση στις ντουλάπες,με αποτέλεσμα να υπάρχουν ρούχα κυριολεκτικά ΠΑΝΤΟΥ,ακόμα κ ρούχα που δεν χρειαζονται *Δεν έχω αποθηκευτικούς χώρους στο σπίτι κι έχω κι ένα σωρό πράγματα με το ρακοσυλλέκτη τον άντρα μου,μικρά σκ&%$λάκια παντού,που τα βλέπω και συγχύζομαι και.... *μου έφερε και σκύλο ο οποίος "μένει" στην κουζίνα κι έτσι βλέπεις τρίχες παντού. Αυτή η κατασταση μου ρίχνει την ψυχολογία.Είμαι κ κλεισμένη μέσα..απο πού να αρχίσω????Σας ευχαριστώ για το χρόνο σας!

Μανούλες θέλω τα φώτα σας! Βαπτίζω το δεύτερο παιδάκι μου,και δυστηχώς έχω ακόμα κιλά (12 για την ακρίβεια) προίκα και απο τις δυο εγκυμοσύνες.Η βάπτιση είναι σε ένα μήνα ακριβώς και δεν ξέρω τι φόρεμα να φορέσω,προκειμένου να μην δείχνω και εντελώς μανταμίτσα.Είμαι 170 με 75 κιλά και τα κιλά είναι στην κοιλιά (προφανώς) αλλά και στην περιφέρεια (κλάφτε με δηλαδή) έχω όιμως αδύνατα άκρα.'Εχετε κάτι να προτείνετε???Αν υπάρχει καμμιά που είχε κιλά στα βαπτίσια του παιδιού της τι έβαλε????Και κάποια επωνυμία ή μαγαζί να κοιτάξω??Ευχαριστώ!

νοκ νοκ!!Να μπω κι εγώ?? Χριστούγεννα ήταν πάντα η αγαπημένη μου γιορτή! Κορίτσια φέτος θα αγοράσω καινούριο δέντρο και θέλω τα φώτα σας!Το παλιό μου το "ξήλωσε" η μεγάλη μου,και του χρόνου που θα περπατάει η μικρή πρέπει να έχω προσέξει τι θα πάρω!Θέλω ένα καλό δέντρο να μου μείνει,και να ναι σχετικά πυκνό..Σκεφτόμουν να πάρω ένα ανάποδο,κρεμαστό,για να μην μου το χαλάσουν αλλά και γιατί είναι εντυπωσιακό.Εχει καμμία??Είστε ευχαριστημένες?Πώς την βρίσκετε την ιδέα??

Ο άντρας μου μεγάλωσε με αυτήν την νοοτροπία...βλέπεις οι παππούδες του μένανε απο πάνω και λίγο πολύ η κατάσταση ήταν ίδια και σπίτι τους.Βρίσκει οτι ναι μεν έχω δίκιο αλλά δίνω πολλή σημασία.. Ασε που αν δεν είσαι μάνα γενικά τα βλέπεις αλλιώς τα πράγματα.

Ειχα πει δεν ξαναγράφω εδώ μέσα αλλά κάποτε βρήκα τρομερή παρηγοριά και το αντιμετώπιζα με χιούμορ... έχω σαλτάρει με την πεθερά μου.Απο πριν γεννήσω ακόμα συμπεριφέρεται λες και το παιδί μου είναι δικό της.Μάλιστα έλεγε χαρακτηριστικά οτι "δεν θα είμαι η γιαγιά,εγώ αυτό το παιδί θα το ΓΕΝΝΗΣΩ"...Πολλά τραγελαφικά τα έχω γράψει εδώ μέσα.Μου έκανε πάρα πολλά..Στη βάφτιση του παιδιού μου μου το βούτηξε απο τα χέρια,το παρέδωσε αυτή στον παπά και στηνόταν στους φωτογράφους,στα πρώτα γενέθλια του μωρού μου δεν το πήρα ούτε μια αγκαλιά,το κρατούσε συνέχεια αυτή,έφτιαξε ολόκληρο άλμπουμ με αυτήν και το μωρό (!!) για τα γενέθλιά του κι εγώ ζήτημα αν έβγαλα δυο φωτο.Στο γάμο μου έσκασε μύτη με πανομοιότυπο φόρεμα σε άλλο χρώμα (είχε δει το νυφικό). Αυτά δεν είναι τίποτα όμως μπροστά σε αυτά που κάνει με το παιδί.Με αντιγράφει σε ό,τι κι αν κάνω,είναι τραγική..Είδε στο σπίτι το ημερολόγιο που έφτιαξα της μικρής με φωτο και σημειώσεις για το τι κάνει και λέει,πήγε έκανε το ίδιο..!! Κρατάω αρχείο με τις ζωγραφιές της πήγε έκανε το ίδιο..Της έφτιαξα παιδικό δωμάτιο σούπερ με παιχνίδια πήγε πήρε ένα σκασμό παιχνίδια κι έκανε παιδικό στο σπίτι της..ΚΑΙ ΤΟ ΠΙΟ ΤΡΑΓΙΚΟ:η μικρή όταν νυσταζει πίνει μπιμπερό βάζοντας το χέρι της στο στήθος μου (μας έμεινε απο το θηλασμό).μαντέψτε τι έκανε λοιπόν τις προάλλες η κυρία...αυτό ακριβώς!!!Εμετός μου ήρθε!!!Κι αν της μιλήσω μου λέει οτι έχω ανασφάλειες λέει και να το ψάξω!!!!!!Τη βουτάς απο το μαλλί ή όχι???????!!!:rolleyes::rolleyes:

newbie,marlia,tatum,joe,selestina,Ελίνα Ζ., και πολλές άλλες που συνομιλούσαμε τι κάνετε?Θα χαιρόμουν να μάθω νέα σας!!

Εννοείται οτι υποστήριξη πρέπει να βρίσκεις απο τους δικούς σου..απλά δεν ήθελα να τους φορτώνω κ ειδικά να τα λέω στον άντρα μου..για ευνόητους λόγους 'Ενιωσα απλά πολλές φορές να δέχομαι κριτική επειδή ήμουν αρκετά προστατευτική..έλεγα τον πόνο μου κ πίστεψέ με δεν είμαι καθόλου υπερβολική,ούτε τα μισά δεν έχω παραθέσει εδώ μέσα..τα παιδιά χειραγωγούνται εύκολα τόσο αθώα που είναι,δεν είναι λογικό κι επόμενο λοιπόν να ανησυχώ αν το παιδί μου θα περνάει αρκετό χρόνο με ανθρώπους που με κακολογούν??Κι αν πάρει και χαμπάρι τον ανταγωνισμό,και μου γίνει κανένα κ$^&παιδο και μόλις του χαλάω χατήρι αρχίζει τα "δεν σ'αγαπάω πάω στη γιαγιά μου?" κ εκείνη φυσικά το εκμεταλλεύεται? Και περάσει στο παιδί τις ηλίθιες αντιλήψεις της για τη ζωή? Εγώ τα σκέφτομαι όλα αυτά γιατί απο τη στιγμή που έκανα αυτό το παιδί,έχω στη ζωή και το μυαλό μου την τεράστια αίσθηση της ΕΥΘΥΝΗΣ,ευθύνη απέναντι στο παιδί μου,στην κοινωνία (για το παιδί που θα μεγαλώσω κλπ κλπ)..Είμαι υπεύθυνη για αυτό το παιδί,θέλω να έχει μια υγιή σχέση μαζί μου κ με τον πατέρα του κ να γίνει σωστός άνθρωπος κι όχι να γίνει μπαλάκι για να βγάλουν οι άλλοι τα απωθημένα τους.. Κι ούτε είχα ανάγκη να κολλήσει το παιδί πάνω μου για να πετύχω "κάτι" στη ζωή μου..έχω πετύχει πάρα πολλά-πιστέψτε με-αλλά,όσα κι αν έκανα..ακόμα κι αν κέρδιζα το νόμπελ :D:D αυτό το παιδί κι αν θέλει ο Θεός να αποκτήσω κι άλλα..θα είναι ΤΟ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟ ΜΟΥ ΕΠΙΤΕΥΓΜΑ..και το αγαπώ αφάνταστα και θέλω να είναι καλά.. Αυτά απο μένα..γιατί δεν θα ξαναμπώ εδώ μέσα,ever.

'Ωπα. Μόλις είδα το "όχι-προσωπικό-μήνυμα σου".. Σου ξαναλέω με όλη την αγάπη οτι πραγματικά άλλο η θεωρία κι άλλο η πράξη.. Δεύτερο..εδώ είναι ένα φόρουμ όπου μιλάνε γοννείς ή άνθρωποι που τέλος πάντων πρόκειται να γίνουν γοννείς.. και μιλάνε για τα παιδιά και οτιδήποτε τα αφορά..οπότε,το επίκεντρο της συζήτησης,είναι τα παιδιά,που ναι,όταν τα κάνεις αλλάζει ο κόσμος σου-για να μην πω γίνονται ο κόσμος σου.Είναι η πρώτη σκέψη όταν ξυπνήσεις και η τελευταία πριν κοιμηθείς.Τουλάχιστον έτσι το βιώνω εγώ και οι περισσότερες απο τις φίλες μου.Τουλάχιστον όσο είναι τόσο μικρά και απροστάτευτα,τα νιώθεις ναι,σαν προέκτασή σου.Μέχρι να είναι σε θέση να περπατήσουν/μιλήσουν/φάνε,κάπως έτσι είναι τα πράγματα όσο κι αν επεμένουμε να τα βλέπουμε διαφορετικά.. Για τα μικρόβια που είπες.Ο παιδίατρος μου είχε αναφέρει οτι μέχρι 3 μηνών το μωρό έχει αντισώματα απο εμάς..ό,τι έχουμε έχει κι αυτό..κι επειδή εσύ (που πχ γέννησες) είσαι όλη μέρα σπίτι με το μωρό,λουσμένη,αποστειρώνεις συνέχεια κλπ,σαφώς δεν είσαι το ίδιο με τον άλλον που πχ ήρθε απο τον καφέ του.Μιλάω πάντα για την περίοδο που είναι νεογέννητο και άρα με ανώριμο ανοσοποιητικό. Τώρα το αν θα σου πάρουν το παιδί που είπες..αυτό το παίρνω προσωπικά γιατί εγώ το έχω-πολλάκις-αναφέρει και γιατί φαίνεται οτι το λες για εμένα..να σου απαντήσω λοιπόν με ένα συγνώμη Ελένη μου.Ναι συγνώμη,γιατί δεν με ξέρεις.Δεν ξέρεις εμένα ή την οικογένειά μου ή τι μπορεί να τραβάω καθημερινά.Ξέρεις μόνο οτι εγώ γράφω εδώ μέσα,σε στιγμές που ενδεχομένως θέλω να ακούσω απο κάποιον "μην αγχώνεσαι,συμβαίνουν κι αλλού" .'Ηταν καθαρά δικό μου λάθος που ανοίχτηκα στο ίντερνετ,σε ανθρώπους που δεν τους ξέρω για κάτι τόσο προσωπικό..ούτε θα δικαιολογηθώ που τσινούσα επειδή η πεθερά μου φαγώθηκε να μου μεγαλώσει το παιδί και 9 μήνες άκουγα "πότε θα το πάρω/πότε θα μου το δώσεις" λες και όντως μιλάμε για κούκλα (όπως χαρακτηριστικά λες κι εσύ) Ε και αφού πλέον πήραμε όλοι φόρα,να πω οτι αυτό που εμένα απογοήτευσε στο πάρεντς είναι που,ενώ είναι ένα φόρουμ βοήθειας,αλληλουποστήριξης και ανταλλαγής πληροφοριών,κατα καιρούς κρίνει η μία την άλλη λες και κάτι θα αποδείξουμε όλοι εδώ μέσα.Μπαίνει η μία να πει κάτι να την κράζει απο κάτω το λόμπι.Γιατί ρε παιδιά?Δεν το καταλαβαίνω.Επέβαλλε κανείς την άποψή του?Γιατί να κρίνουμε?Γιατί να κακολογούμε?Γιατί να λέμε τρολ ο ένας τον άλλον?Γιατί δεν μπορούμε να είμαστε διαφορετικοί?Τα παιδιά μας όλοι το ίδιο θα τα μεγαλώσουμε? Μετάνιωσα,πραγματικά που ανοίχτηκα.. πραγματικά,τη περίοδο ειδικά που ήμουν έγκυος κ τα είχα παίξει,έβρισκα μεγάλη παρηγοριά..αλλά τέτοια ζητήματα δεν πρέπει να ανοίγονται δημόσια..μέγα λάθος..

Γεια σας κορίτσια και Χριστός Ανέστη!! Να σας πω τα νέα μας,όπως και κάποιες σκέψεις μου,αν μου επιτρέπετε.. Καταρχάς να πω οτι ως δια μαγείας πάμε πολύ καλύτερα..Την αφήνω για ώρες ολόκληρες χωρίς πρόβλημα εκτός κι αν είναι βράδυ όπου εκεί ακόμα υπάρχει θέμα,εκτός κι αν βγαίνω αφού κοιμηθεί καλά δηλαδή μετά τις έντεκα (πώς δεν το είχα σκεφτεί??) Κοιμάται και τη βάζω είτε στην κούνια είτε στο πάρκο κ οκ μετά αν ξυπνήσει την φέρνω σε μας πάλι αλλά κι αυτή η εξέλιξη καλή είναι.Γενικά έχει γίνει πολύ πιο ανεξάρτητη,το μόνο πρόβλημα είναι σε ποιον να την αφήνω,εδώ έχουμε άλλο θέμα,οικογενειακό μας. Τώρα σε ό,τι αφορά αυτά που λένε οι επιστήμονες..το σκεφτόμουν αυτές τις μέρες...αναφέρονται κυρίως στον πρώτο χρόνο του μωρού..και λένε αυτό το περιβόητο 9 months in nine months out που σε μένε λειτούργησε.Δηλαδή μετά τον 9ο άρχισα να χαλαρώνω λίγο με το παιδί..δεν εννοούν να είσαι 24/7 με το παιδί ισόβια...και οκ,αν έκανα άλλο παιδί προφανώς θα μάθαινε στην κούνια του απο μικρό και δεν θα το είχα τρεις την ώρα αγκαλιά αλλά σίγουρα δεν θα το πολυάφηνα με άλλους πέραν του συζύγου μέχρι 6-7 μηνών..αυτό συνεχίζω να το υποστηρίζω.. Τέλος κάτι για την Ελένη μου..σου έχω ξαναπεί οτι εκτιμώ πολύ τον τρόπο που διατυπώνεις τις απόψεις σου..αλλά στο θέμα της μητρότητας άλλο η πράξη άλλο η θεωρία.Πίστεψέ με δεν φαντάζεσαι πόσα έλεγα πριν μείνω έγκυος/γεννήσω κλπ..Η φύση σε κάνει να νιώθεις σούπερ προστατευτική με το μωράκι σου.Είναι μια αγάπη χωρίς προηγούμενο,ανεπανάληπτη..Δεν θα το άφηνες ποτέ σε άνθρωπο που δεν τον εμπιστεύεσαι-για οποιονδήποτε λόγο έτσι?Σίγουρα όχι σε έναν άνθρωπο που δεν σε σέβεται,επίσης.Αυτό λένε κοπέλες εδώ,αυτό αντιμετώπισα κι εγώ.Και ξέρω κ περίπτωση που παρόλο που το παιδί δεν το εγκατέλειψαν οι γοννείς,κατέληξε να μένει με τους παππούδες και να το μεγαλώσουν εκείνοι όπως ήθελαν γιατί απλά έδωσαν πολύ αέρα..βάλε και τις ορμόνες (όπως ανέφερες) και έχεις μια ...βόμβα!! Ποτέ δεν πίστεψα οτι θα γίνω μια τόσο προστατευτική μάνα...βασικά δεν πίστευα οτι θα γίνω μάνα καν απο ένα σημείο κ μετά.. ήμουν πολύ χίπι,έβγαινα,ταξίδευα,σπούδαζα,άλλαζα παρέες/φίλους κλπ..συζήτησα πολλά και με πολλούς-ανάμεσα σε αυτό και η μητρότητα..και αποφάσισα οτι όταν θα μου συνέβαινε,θα έκανα ό,τι κάνω γενικά στη ζωή:του κεφαλιού μου :tongue: κι ό,τι γίνει!εγώ για καλό θα το έκανα!Ακολούθησα λοιπόν το ένστικτό μου..που αποδείχθηκε χειρότερο κι απο αρκούδας..ντον τατς δε λιτλ γούαν σας έφαγα.. Πάντως μάνες(και μη) συντρόφισσες επιβιώσαμε..ήταν και τα λάθη στο πρόγραμμα.Την αγάπη μου και σόοοορυ για το ποστ-κολοσσό

Αχ βρε Ελένη αυτά θέλω να αποφύγω κ παλεύω να ισορροπήσω την κατάσταση..θέλω το παιδί μου να μην έχει ανασφάλειες αλλά να μην γίνει και κακομαθημένο..ή να νιώθει το κέντρο του κόσμου..δυστυχώς η δουλειά είναι πιο δύσκολη με τα in laws μου,αφού η αδυναμία που της έχουν παίρνει διαστάσεις ψύχωσης... θα τα θυμάσαι τα δικά μου πιστεύω..ίσως γιαυτό κι εγώ έπεσα με τα μούτρα στη μικρή,γιατί μου την διεκδικούσαν τόσο.Τέσπα.Ουδείς-γονιός-τέλειος είμαι συμφιλιωμένη με το γεγονός οτι,ακόμα κι αν κάνω ό,τι καλύτερο μπορώ μια μέρα η μικρή θα μου πει:εσύ φταις που..που...που..! anyways καλή μας Ανάσταση κορίτσια!!!

overparenting-πολύ ενδιαφέρον! Ολα σωστά μου φαίνονται ρε γμτ,και το να δώσεις πολλή ασφάλεια στο παιδί απο μωρό και αγάπη να χορτάσει αλλά ναι,πιστεύω οτι χρειάζεται και η ισορροπία και όπως λες να μην είναι το επίκεντρο.Η δικιά μου είναι ήδη ψωνάρα-είναι και Δίδυμος,οπότε καταλαβαίνεις για πόσες πήχες καλάμι μιλάμε Τώρα για την κούνια,να σου πω..αν μπω στην κούνια κάτι γίνεται :D Είχαμε εξελίξεις όμως,τελευταία την κουνώ στα χέρια και μετά τη βάζω στο παρκοκρέββατο και κοιμάται!! Δυστυχώς μετά την μεταφέρει ο σύζυγος στο κρεβάτι ο οποίος ακόμα δεν νιώθει άνετα να την αφήσουμε όλο το βράδυ μόνη της!!Είναι χειρότερος απο εμέναΑλλά είμαστε σε πολύ καλό δρόμο