roubi

jimmy, εγώ προσπαθώ να καταλάβω την θέση σου και την δική σου ψυχολογία, γιατί πιστεύω ότι δεν περνάς καλά αυτή την στιγμή της ζωής σου! Ετσι όπως περιγράφεις την γυναίκα σου, μου θυμίζει πολύ τον εαυτό μου! Δεν είμαι ήρεμη και ήπιων τόνων, αλλά για τους ίδιους λόγους και εμένα τα πεθερικά μου με αντιπαθούν! Επειδή ήθελαν να είμαστε κολλητοί και εγώ θέλω σχέσεις πιο τυπικές! Θέλω να κλείνω την πόρτα μου και πολλές φορές να μην ξέρει κανείς τι γίνεται μέσα! Τα εν οικω μη εν δήμω! Και επειδή και εγώ δεν απαντούσα, άρχισαν τα "περίεργη" και "απόμακρυνη" και πολλά άλλα. Φαντάζομαι παρόμοια με τα δικά σας! Οσον αφορά την βάφτιση, να σου πω για το όνομα ότι και από άποψη γραφειοκρατίας καλύτερα μόνο ένα όνομα. Μπορεί τα δύο ονόματα να δημιουργήσουν προβλήματα. Και επίσης, πρέπει να σεβόμαστε το τάμα μίας μάνας! Δεν είδα όμως την γυναίκα σου να σου αρνηθεί την παρουσία των δικών σου. Αποφασίσατε να τους καλέσετε όλους. Πολύ ωραία. Και εννοείται πως είναι γιορτή για το παιδάκι σας και οφείλεται να την τιμήσετε! Jimmy, οι άνθρωποι δεν είναι μηχανές να λειτουργούν με πρόγραμμα. Αν έκανε αυτό ή εκείνο! Κάνουμε υπομονή, θυμώνουμε πληγωνόμαστε και ξεσπάμε! Δηλαδή πάντα εσύ λειτουργείς υπολογιστικά? Αφού στην αρχή του προβλήματος και εσύ έκανες λάθη! Αρα, μη λες τι δεν έκανε η γυναίκα σου για να βγει από πάνω γιατί ούτε εσύ πήρες σωστή θέση στην αρχή και γι αυτό έχασε την εμπιστοσύνη της προς εσένα! Επίσης δεν καταλαβαίνω γιατί "τιμωρείς" τους γονείς της. Επειδή δεν παίρνουν θέση? Συγγνώμη αλλά αυτό είναι αδικο. Εμένα οι δικοί μου, μετά τα καταριλίκια, θα της το είχαν μαυρίσει το ματάκι της μαμάς σου! Δεν σου έκαναν τίποτα καλέ μου. Δηλαδή αν σου έκαναν τι ακριβώς θα έκανες? Εν τω μεταξύ, αυτά που περιγράφεις, δλδ σπίτι στα προάστεια με βοήθεια από την μαμά σου κλπ νομίζω είναι σε άλλη διάσταση! Και επειδή έχεις αυτήν την εικόνα στο μυαλό σου δεν μπορείς να προχωρήσεις! Αυτό φίλε μου δεν θα γίνει ποτέ. Η καλύτερα για να μην λέω ποτέ, ας πω στο επόμενο άμεσο διάστημα. Εγώ το έχω ξαναπεί και θα στο ξαναπώ. Αν αγαπάς την γυναίκα σου, πρέπει να λυσετε πολλά θέματα που έχετε μέσα σας. Θέματα εμπιστοσύνης, κατανόησης και αλληλουποστήριξης. Το αν θα δουν το παιδί οι γονείς σου βάλτο τελευταίο στην λίστα σου. Δηλαδή αν σου πει οκ πάρτο το παιδί για μία ώρα, πιστεύεις ότι οι σχέσεις σας θα καλυτερέψουν? Τα κενά μέσα της θα κλείσουν? Η μήπως δυναμώνεις κι άλλο την κατάψυξη? Γιατί η γυναίκα σου είναι ακόμα πολύ πληγωμένη. Τουλάχιστον έτσι πιστεύω. Αλλά σε παρακαλώ απάντησε μου σε κάτι, γιατί σε έχουμε ρωτήσει αρκετές φορές. Οταν οι γονείς σου βρίζουν την γυναίκα σου τι τους απαντάς? Οταν σου είπε ότι της ρίχνει κατάρες, εσύ τι απάντησες έδωσες?

Από την στιγμή που οι γονείς του παιδιού είναι εν ζωή, και πόσο μάλλον νομίμως παντρεμένοι, αν πάνε οι παππούδες να διεκδικήσουν το μωρό δικαστικά, θα γελάσει όλος ο δικηγορικός σύλλογος!

Και εν πασει περιπτώσει, δεν γράφω σε αυτό το φόρουμ για να κάνω αντιπαράθεση με άλλες κοπέλες για τις απόψεις μας περί ζωής και σχέσεων. Ενδιαφέρθηκα πραγματικά για αυτήν την ανθρώπινη ιστορία και για αυτό αφιέρωσα και χρόνο για να γράψω τα ποστ μου. Και βέβαια, για άλλη μια φορά, ξεκαθαρίζω, ότι φίλε μου jimmy, ο μόνος λόγος που σου γράφω είναι για να δεις και άλλες απόψεις, και όχι βέβαια για να σε κατακρεουργήσω, θίξω, τσακίσω! Προς Θεού δηλαδή!

Και με το να του λέμε ότι δεν φταίει ή ότι η γυναίκα του είναι περίεργη, δηλαδή, πιστεύετε ότι θα λυθεί το πρόβλημα? Εγώ όχι. Και δεν κρίνω από την δική μου ιστορία, αλλά επειδή μέσω αυτής έχω ζήσει καταστάσεις έντονες και άσχημες, νομίζω ότι μπορώ να πω μια γνώμη. Αλλωστε είμαι και εγώ μέσα σε αυτό το 97% των γυναικών του φόρουμ. Αλλά για να σας το γυρίσω και αλλιώς, απλά θα πω, ότι αν άκουγα την μάνα μου να καταριέται τον άντρα μου, και να εύχεται να πάθει τα κακά του κόσμου θα γινόμουν μητροκτόνος. Εσείς?

Η αλήθεια ειναι οτι με το μήνυμα της stefaniana ένιωσα λιγο θιγμενη, μπορεί μα μην κατάλαβα καλα! Αλλα ποτε με το σήμερα δεν με έχει κατηγορήσει για μεροληψια. Προσπαθώ πάντα να είμαι δίκαιη και αντικειμενική. Επίσης, θέλω να πω οτι μερικές φορες όσο και ν λέμε δεν θα αφήσω να συμβεί κάτι, μερικοί άνθρωποι παίρνουν θάρρος μόνοι τους. Τουλάχιστον με εμάς έτσι έγινε. Εγω εχω καταλάβει πως οι γονείς σου, jimmy, βρίζουν την γυναίκα σου και εσυ δεν αντιδρας. Αν τελικά πάρεις το παιδι, και βρίζουν την γυναικα σου μπροστά του, θα αντιδράσεις; Ποιος σας είπε οτι τα παιδιά δεν καταλαβαίνουν; Εγω πιστεύω πως το ποτε και αν θα δούνε το παιδι, ειναι το τελευταίο που πρέπει να δουλεψεις. Γνώμη μου, και ελπίζω να μην παρεξηγηθώ, οτι έχει κλονιστεί η εμπιστοσύνη μεταξύ σας τοσο πολυ, που δεν ξέρω αν θα καταφέρετε να τα διορθώσετε. Ελπίζω ο θεός να σας δώσει δύναμη και φώτιση. Στην τελική, πριν πάρετε οποιαδήποτε απόφαση κοιτάξτε το μικρο σας θαυματακι και οτι αποφασίσετε, να ειναι πάντα με γνομωνα το καλο του παιδιού σας! Αυτο άλλωστε ειναι πανω και απο εσάς!! Και να πω και κάτι τελευταίο, jimmy, στα μηνύματα μου δεν ήθελα ποτε να σε προσβαλω, ούτε να σε θιξω. Αν το έκανα ζητάω συγγνώμη. Μονο επειδη εχω περάσει απο ίδιες καταστάσεις, νομιζω μπορω να νιώσω λιγάκι την γυναίκα σου και να σε κάνω να δεις μέσα απο τα δικά τησ ματια! Εύχομαι το καλύτερο!!

Stefaniana,σίγουρα υπάρχουν πολλές οπτικές και ο καθένας αντιλαμβάνετε διαφορετικά τα πράγματα! Αλλα, σε παρακαλώ, μη λες ότι υποστηρίζουμε την γυναίκα του λόγω γυναικείας αλληλεγγύης, γιατί είναι άδικο. Εχουμε εκλάβει διαφορετικά τα μηνύματα του Jimmy αλλά σε καμία περίπτωση δεν θα υποστηρίζαμε μία άποψη μόνο επειδή είμαστε γυναίκες. Προς Θεού δηλαδή!!! Εγώ, προσωπικά, έχω ζήσει παρόμοιες καταστάσεις. Δεν μιλάω στον αέρα, ούτε κάνω υποθέσεις. Φυσικά και δεν αγάπησα την πεθερά μου ή τον πεθερό μου (ούτε από την αρχή ούτε στο τέλος), αλλά δηλαδή επειδή δεν αγαπιόμαστε, πρέπει όταν με προσβάλουν να πω και συγγνώμη? Γιατί θα τρελαθώ δηλαδή! Και εγώ λατρεύω τον άντρα μου, αλλά επειδή τον λατρεύω, πρέπει να σταματήσω να σέβομαι τον ΕΑΥΤΟ μου? Ολα έχουν όρια. Να σου πω το εξής. Οταν πήγα εγώ στον άντρα μου και του είπα, ξέρεις οι δικοί σου πετάνε σπόντες μου απάντησε "ελα μωρέ μήπως κάνουν πλάκα". Ομως, μέσα του, το συγκράτησε, και την επόμενη φορά είχε τα μάτια του και τα αυτιά του ορθάνοιχτα, και το κατάλαβε μόνος του! Θες να σου πω τι έγινε? Ακόμα και στο γάμο μας, καλεσμένοι ήρθαν! Δεν συμμετείχαν πουθενα, δεν ήρθαν ποτέ σε καμία διαδικασία γενικά τους απομάκρυνε. Για δύο χρόνια μας έβλεπαν σε γάμους και βαφτίσια. Μετά προσπάθησαν να εξομαλύνουν τις σχέσεις, υποτίθεται το έπαιζαν καλοί! Για να μην μακρηγορώ, τα πράγματα ξαναέγιναν τα ίδια ή χειρότερα, ΑΛΛΑ την ώρα που ο πεθερούλης μου πήγε να κάνει επίθεση, με πήρε ο άντρας μου από το χέρι και μου είπε "φεύγουμε, δεν έχουμε δουλειά εδώ". Και όταν εγώ ένιωσα την αδικία να με πνιγει, γιατί δεν είχα κάνει τίποτα, και έκλαιγα, με πήρε αγκαλιά ο άντρας μου, που λατρεύω, και μου ζήτησε συγγνώμη για τους γονείς του, συγγνώμη που δεν τα πρόλαβε νωρίτερα, μου είπε πόσο μ' αγαπάει και μου υποσχέθηκε να με προστατεύει μια ζωή. Οσο για τους γονείς του, πέρναγε από το σπίτι τους και δεν ανέβαινε να τους δει. και ενώ η μαμά του δεν είχε πει τιποτα η γυναίκα, (όλα ο καλός μου ο πεθερός) έκανε εμπάργκο και στους δύο. Εχουν ζητήσει δύο φορές συγγνώμη και ακόμα δεν έχει αλλάξει τίποτα! Γιατί όταν του λέω ότι θα ξαναγίνουν πάλι τα ίδια, πλέον με πιστεύει! Ηθελα να πω λοιπόν, στην Stefaniana, που να ξεκαθαρίσω σέβομαι την γνώμη της, ότι όλα μου τα μηνύματα δεν είναι για να κατηγορήσω τον άνθρωπο, ούτε να τον σταυρώσω (!!!), σε καμία περίπτωση, αλλά να του δώσω λίγο να δει από τα μάτια της γυναίκας του! Γιατί όταν έχεις πληγωθεί, τα βλέπεις αλλιώς! Και εγώ, θεωρητικά, λέω ότι δεν με αγγίζει τίποτα, όταν θα μου συμβεί όμως θα έχω τελείως άλλη άποψη. Δεν υποστηρίζω την γυναίκα του έτσι, για πλάκα! Και δεν ταυτίζομαι με την κάθε γυναίκα που κακοπερνάει, γιατί ΔΕΝ κακοπερνάω! Δεν ξέρω γιατί θεώρησες καλό να "μας την πεις" με αυτόν τον τρόπο, αλλά δεν θα μπω και στην διαδικασία να το αναλύσω περαιτέρω. Μπορεί πριν μία-δύο δεκαετίες, οι φεμινίστριες να έκαναν εκστρατείες, αλλά ευτυχώς η δική μου η γενιά δεν έχει επηρεαστεί από αυτές τις εποχές!! Οπότε, θεωρώ ότι μπορώ να διατηρώ την αντικειμενικότητα μου! Αν με καταλαβαίνεις. Αφιέρωσα χρόνο να πω την άποψη μου, για καλό. Μήπως προσεγγίσει διαφορετικά την γυναίκα του και τελικά σώσουν τον γάμο τους.

Jimmy απο ότι βλέπω, δυστυχώς η κατάσταση στο σπιτι σας δεν έχει βελτιωθεί. Διαβασα όλα τα νεα πόστ, και πραγματικά θυμωσα. Συγγνώμη που το λέω, αλλα απορώ πως η γυναικα σου μένει ακόμα μαζι σου. συμφωνώ με μια κοπέλα πιο κατω, που είπε ότι μάλλον σ΄αγαπάει πολυ αλλα εσυ δεν το βλέπεις! Επίσης, θεωρώ ότι εισαι φοβερά άδικος με τα πεθερικα σου. Επειδη δηλαδη οι δικοί σου οι γονείς δεν έχουν τρόπους και σεβασμό, πρέπει να αποκοψεις και αυτούς? γιατι? σε βρίσανε? σε προσβαλανε? μήπως σε καταραστηκαν? φαντάσου και να στα είχαν κανει πως θα αντιδρουσες. Εμένα οι γονείς μου, αν έβλεπαν να αρρωσταινω (και μάλιστα μετα απο τις κατάρες τις Καλής πεθερουλασ¨) μάλλον θα πήγαιναν να σπάσουν τα μούτρα της πεθερας, μπας και συνέλθει! Και επειδη ρωτησες, να σου απαντήσω τα εξής. δεν θα αφηνα ποτε κανέναν να βρίσει τον άντρα μου! θα γινομουν εχθρός και θα προσπαθούσα να προστατευσω τον άνθρωπο που αγαπάω! Αν καποιος προσβάλει το άντρα μου, προσβάλει εμένα δυο φορές. Ακόμα και αν αυτοί, ειναι οι γονείς μου. Διάλεξα έναν άνθρωπο να κανω οικογενεια, όχι στην τύχη και όχι για πλάκα, οπότε πρέπει να σταθώ αντάξια των περιστάσεων. Και σε περίπτωση που μας ριχνανε κατάρες, ΕΓΩ δεν θα πήγαινα το παιδι γιατι άλλωστε δεν θα έβλεπαν ούτε εμένα! έτσι απλά! Εγω προσωπικά, στη θέση της γυναίκας σου θα είχα φύγει. Δεν το λέω έτσι, ειναι ο χαρακτήρας μου τέτοιος. Αν έβλεπα ότι μετα απο όλα αυτα τα όργια που έκαναν οι δικοί σου, ερχοσουν και μου ξανα έλεγες για αυτούς δεν ξέρω και εγω τι θα γινόταν!! Οι γονείς σου πρέπει να συρθουν στα πόδια της, και να ζητήσουν όχι μια, αλλα 10000000000 συγγνώμες! Αντ΄ αυτού βέβαια συνεχίζουν να την βρίζουν! και εσυ το ανέχεσαι! Αλήθεια, γιατι το ανέχεσαι? Όσο για το όνομα, δεν ξέρω τι να σου πω! τι απειλές ειναι αυτές ότι θα τα ακυρώσεις όλα? μα ειναι δυνατόν? πρόσεχε μονο, μην την αναγκασεις να το βαφτίσει μονη της το παιδι και δεν εισαι ούτε παρών! Εγω πιστεύω πως η γυναικα σου ειναι ένας άνθρωπος που κανει πολυ υπομονη, αλλα αν ξεπεράσει τα όρια της δεν γυρνά με τίποτα στα παλια! όπως έκανε με την οικογενεια σου! Έτσι λοιπόν, μπορει να γίνει και με την μεταξύ σας σχέση! Αν ξεπεράσει τα όρια της θα σε στείλει αυτη στη μαμα σου και δεν θα αλλάζει γνώμη με τίποτα! Όμως, να σου πω τι με στεναχωρεί περισσότερο? ότι την βλέπεις να αρρωσταινει και αντι να την λυπηθεις, να την αγκαλιασεις και να εισαι δίπλα της, ασχολείσαι ακόμα με τους γονείς σου. (Που φταίνε για όλα και έχουν και θράσος να την βρίζουν). Ειλικρινά σκέψου λιγάκι το τελευταίο!

Καλέ μου jimmy, ελπίζω μέσα σε όλες αυτές τις απαντήσεις να βρεις αυτο που ψάχνεις για να μπορέσεις να βοηθήσεις τον γάμο σου! Καταλαβαίνω ότι είσαι άνθρωπος, ότι έχεις αντοχές και πιέζεσαι και εσύ ψυχολογικά. Σε καμία περίπτωση δεν πιστεύω ότι έχεις κακά κίνητρα και πιστεύω ότι κάποιες φορές μέσα στην αφέλεια σου παραβλέπεις πράγματα που ίσως σε βοηθούσαν να καταλάβεις καλύτερα την γυναίκα σου! - Εχεις καταλάβει ότι η μαμά σου έχει μεγάλη γλώσσα? Τι είναι αυτό το "σου εύχομαι να πάθεις όλα τα κακά του κόσμου"? Εγώ σου δίνω τον λόγο μου ότι αν το άκουγα αυτό, ούτε εμένα θα ξανα έβλεπαν ούτε το παιδί, κανέναν. Και θα απαιτούσα και από τον άντρα μου να πράξει αναλόγως!Είμαι βέβαια και κάπως προληπτική και θα το έπαιρνα πολύ βαριά! Αλλά να σου πω και κάτι άλλο? Σκέφτηκες ποτέ ότι η μαμά σου πήγαινε γυρεύοντας?? Πήρε πριν 3 μήνες τηλέφωνο σπίτι σας, δηλαδή 8 μήνες σκοτώνεται με την νύφη της και πηρε σπίτι σου έτσι? Δεν υποψιάζεσαι ότι μπορεί να σκέφτεται: "Εγώ θα παρω και αν το σηκώσει αυτή θα της τα πω ένα χεράκι". - Εμένα, προσωπική μου άποψη είναι, ότι το πρόβλημα που έχεις με την γυναίκα σου δεν είναι ότι δεν πάει το παιδί στους παππούδες. Μεταξύ σας έχετε πρόβλημα. Εχετε έλλειψη εμπιστοσύνης, κατανόησης και αλληλοϋποστήριξης. Ξέχνα για λίγο το θέμα παιδί, και προσπάθησε να σώσεις την σχέση σου με την γυναίκα σου. Οι γονείς σου δε έχουν δει το παιδί 11 μήνες, δεν θα πάθουν τίποτα να περιμένουν άλλον ένα ή δυο! Βάλε προτεραιότητα την μεταξύ σας σχέση. Ξέχνα για λίγο τους τρίτους και ψάξε να βρεις την γυναίκα που ερωτεύτηκες! Εκεί είναι, καπου μέσα της, μέσα σε όλη αυτή την πίκρα και αδικία που νιώθει, υπάρχει αυτό το κορίτσι που λες ότι ήταν ήρεμη, γλυκιά κ.α.! - Αυτό που λες, με τον άσσο στο μανίκι, καλέ μου μην το ξαναπείς. Το έχω ζήσει σε πολύ δικό μου άνθρωπο, και ξέρεις? Δεν ήταν ασσος τελικά! Ηταν το πολύ 5! Θέλω να πω, ότι σε έναν χωρισμό θα βγείτε και οι δύο χαμένοι! Και εσύ μάλλον πιο πολύ! Θα βλέπεις το παιδάκι σου κάθε δεύτερο σαββατοκύριακο, και κάποια απογεύματα. Γιατί η γυναίκα σου, μπορεί να κάνει υστερίες, αλλά δεν είναι ανήθικη, ο νόμος πάντα δίνει το παιδί στην μάνα. Και το παιδάκι σου μπορεί να βλέπει πλέον την γιαγια, αλλά όταν καταλάβει ότι εγινε η αιτία να χωρίσουν οι γονείς του θα την μισήσει να ξέρεις. Εμένα η ξαδέλφη μου χώρισε όταν ήταν το παιδί δύο. Και ήταν πολύ κρίμα που χώρισαν για τα πεθερικά της. Και τα παιδιά, μεγαλώνοντας καταλαβαίνουν τα πάντα. Οπως λέει και το τραγούδι : "Πως να κρυφτείς από τα παιδια, έτσι και αλλιώς τα ξέρουν όλα!!" - Εγώ πιστεύω ότι δεν θες να χωρίσεις. Νομίζω, ότι θα ήθελες να γυρίσεις τον χρόνο πίσω να προλάβεις τους καυγάδες! Νομίζω πως είσαι ένας άνθρωπος συναισθηματικός, που αγαπάει την γυναικα του, και επειδή αγαπάς και τους γονείς σου έχεις βρεθεί σε αδιέξοδο. Δε λέω να τους μισήσεις, πως θα μπορούσες άλλωστε, βάλτους όμως στην άκρη. Και δούλεψε στα γάμο σας, γιατί τα θεμέλια του δεν είναι καθόλου σταθερά. - Να σου δώσω και μία συμβουλή για το όνομα του παιδιού σας? Πρότεινε της να βγάλει των γονιών της! Από το να βγει ένα άσχετο όνομα, παίξε καλύτερα τα χαρτιά σου! Δώσε της το πρώτο όνομα, και όταν με το καλό κάνετε το δεύτερο παιδάκι (που σας το εύχομαι γιατί αυτό σημαίνει πως θα τα έχετε βρει μεταξύ σας), που ξέρεις ίσως να έχουν αλλάξει λίγο τα πράγματα και να μπορέσεις να βγάλεις ένα δικό σου! Γιατί ούτε εγώ θα έβγαζα τα πεθερικά μου άμα μου είχαν κάνει τόσα, ούτε εδώ την αδικώ να σου πω την αλήθεια. -Δεν ξέρω τα οικονομικά σας, αλλά γιατί δεν την παίρνεις να φύγετε λίγο μόνοι σας? αφήστε το παιδί στους γονείς της και φύγετε μακριά από όλα. Νομίζω θα σας κάνει καλό.

Η αλήθεια ειναι πως θα ήθελα να πω κι εγω πολλα, αλλα πρώτα θ ήθελα και εγω να μας διευκρινίσει ο φίλος μας, jimmy, τι εννοεί με τις "κατάρες". Επίσης, γιατι ειναι τοσο παράλογο να ζητήσουν οι γονείς του συγγνώμη; Και να παραδεχτούν οτι ήταν λάθος; Αφού και ο ίδιος παραδέχεται πως απο τους δικούς του ξεκίνησαν ολα. Τότε γιατι να μην ζητήσουν συγγνώμη; Και δεν εννοώ να το κουκουλωσουμε, σαν να μην έγινε τίποτα και ελάτε να φάμε όλοι μαζί, αλλα μια παραδοχή και ένδειξη μεταμελειας ας πούμε!

Καλημέρα! σκεφτόμουν σοβαρά αν θα έπρεπε να γράψω ή όχι! Ισως γιατί έχεις βρει την αντιμετώπιση που θες και δεν θέλω να στο χαλάσω! Αλλά τελικά είπα, να πω την γνώμη μου γιατί θα είναι καλό να ακούγονται όλες οι απόψεις. Εχω γράψει και πιο παλιά, είμαι και εγώ πεθερόπληκτη!! Στην πραγματικότητα, μπορώ να τους κάνω και μαύρους στο ξύλο!! Αλλά δεν το έκανα, και ξέρεις γιατί? Γιατί ο άντρας μου, ο γιος τους, τους μίλησε τόσο άσχημα που πήρε όλο το αίμα μου πίσω! Ναι, ναι! καλά ακούς. ποτέ δεν προσπάθησε να συμβιβάσει τα πράγματα. Μπήκε μπροστά μου, σαν ασπίδα, και τους έκανε ρόμπα. Πως τολμάνε να μην σέβονται την γυναίκα του! Και πως μαζί με εμένα δεν σέβονται και εκείνον! Δεν έφτιαξαν ποτέ οι σχέσεις μας, σίγουρα δεν θα με αγαπήσουν ποτέ και ούτε εγώ εκείνους. Αλλά αν θέλουν να μας βλέπουν (πολύ σπάνια) θα πρέπει να σκέφτονται δυο φορές πριν μιλήσουν! Διάβασα τα ποστς σου και, συγγνώμη που θα το πω, σκέφτηκα τον άντρα μου που είναι αλλιώς. Ξέρεις, στα μάτια μου, ανέβηκε πάρα πολύ και τον ερωτεύτηκα ακόμα περισσότερο. Οπότε, τι να πω? Μπράβο που δεν υπερασπίστηκες την γυναίκα σου? Ούτε που μπορείς να φανταστείς πως νιώθει η γυναίκα σου και από ότι καταλαβαίνω δεν θες κι όλας! Καλά, το ότι πήγες στους γονείς σου, τα βρήκατε και άκουγες να λένε ότι δεν θέλουν να την ξαναδούν και δεν τους ενδιαφέρει σαν άτομο, και εσύ δεν αντέδρασες, δε μπορώ να το δεχτώ σε ΚΑΜΙΑ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ! Αυτή η γυναίκα είναι η μάνα του παιδιού σου και η γυναίκα που αγάπησες! "Δηλ. μπήκε μέσα στην οικογένεια μια γυναίκα για να την διαλύσει?" Φίλε jimmy ξέρεις ποια είναι η οικογένεια σου? Εχεις καταλάβει? ΔΕΝ είναι οι γονείς σου, είναι η γυναίκα σου και το παίδι σου. Τουλάχιστον μέχρι σήμερα αυτή είναι η οικογένεια σου. Και να σου πω και κάτι? Αυτό το "θα φάω την ζωή μου" μη το λες! Είναι άδικο για το παιδί σου. Κάθε οικογένεια, έχει προβλήματα που αντιμετωπίζει συνέχεια και πρέπει να μενει ενωμένη στα δύσκολα. Εχεις κολλήσει στο ότι δεν σου δίνει το παιδί να το δουν οι δικοί σου, και δεν ενδιαφέρεσαι να λύσεις όλα τα άλλα προβλήματα. Βλέπω επίσης, ότι τα βάζεις με τους γονείς της, ενώ δεν σου έχουν κάνει τίποτα συγκεκριμένο! Δες πως αντιδράς εσύ με τα πεθερικά σου! Φαντάσου να σου φερόντουσαν όπως οι δικοί σου στην γυναίκα σου. Να δω τότε πως θα αντιδρούσες!! Δεν είμαι μέσα στο σπίτι σου, και σίγουρα δεν ξέρω τι συμβαίνει πραγματικά. Ηθελα να παραθέσω την γνώμη μου, έτσι όπως τα σκέφτομαι όταν διαβάζω τα μηνύματα σου. Και βέβαια να σου πω, επειδή έχεις αναφέρει πολλές φορές τον χωρισμό, ότι αν ο άντρας μου δεν είχε πάρει την στάση που πήρε, και άφηνε τους δικούς του να με βρίζουν, θα τον είχα στείλει πίσω στην μαμάκα του μπας και βρω έναν άνθρωπο να με σέβεται και να με εκτιμά! Ισως επειδή έχω ζήσει ομηρικούς καυγάδες να είμαι πιο αυστηρή, και πιθανόν να μιλάω σκληρά, ελπίζω να μην σε στεναχώρησα, αλλά πιστεύω πως πρέπει να ακούγονται όλες οι απόψεις!

Ωπα βρε κορίτσια, ηρεμία! Δημόσιο φόρουμ ειναι, μην μαλλιοτραβηχτειτε στο τελος! Κορίτσια όντως η σκληρή κριτική δεν ειναι η αρμοζουσα σε αυτές τις περιπτώσεις, ιδίως οταν δεν γνωρίζουμε τον άλλον! ούτε εγω κατάλαβα απο τα λεγόμενα τις κοπέλας, ότι μεγαλοπιαστηκε η θαμπωθηκε. Αν διαφωνείτε με τα λεγόμενα της, η αν πιστεύετε ότι πρέπει να προσεγγίσει αλλιώς την κατάσταση, τότε μπορείτε να το κάνετε, αλλα με ευγένεια. Τώρα, grace1980 μη θυμωνεις και εσυ έτσι, θα ακούσεις και αντίθετες γνώμες, εγω στη ζωή μου έχω δει πολλα ζευγάρια με τελείως διαφορετικό σύστημα απο αυτο που έχω με τον άντρα μου. Εμάς δεν μας αρέσει ο τρόπος τους, και σε άλλους δεν αρέσει ο τρόπος μας. Έτσι ειναι η ζωή! Εμείς, όπως σου είπα και πιο κατω, τα έχουμε όλα κοινά. Είμαστε πολλα χρόνια μαζι και μέχρι σήμερα το πρώτο κριτήριο στη ζωή μας ειναι η αγάπη μας. Οπότε ναι, ότι έχω, με χαρα να του το δώσω! Κρατάμε για τον εαυτό μας και μοιραζόμαστε για τον συντροφο μας! Το πως θα διαχειριστείτε τα οικονομικά του σπιτιού σας, αυτο μονο μεταξύ σας συζητιέται. Αν εσυ δεν έχεις αλλα χρήματα, και αυτός συνεχίζει να ζητάει, τότε το πρόβλημα δεν ειναι τα λεφτα. Ειναι ότι δεν σε υπολογίζει. Δεν σε ακούει!!! Καλα, για τους γονείς σου, ούτε λογος! και εκατομμύρια να είχαν οι άνθρωποι δεν ειναι υποχρεωμένοι να δώσουν τίποτα! όλα αυτα, ξεφεύγουν απο τα 300 ευρώ που σου ζητάει, να εστιασεις στο ότι δεν υπάρχει κατανόηση! Προσωπικη μου γνώμη, ότι τέτοιοι άνθρωποι δεν αλλάζουν. Το λογικο σε αυτές τις περιπτωσεις, ειναι αν υπάρχει κάποια αδυναμία πληρωμής, το ζευγάρι να συζητάει και να βρίσκει τη λύση! Αν ούτε ο άντρας σου δεν έχει να καλύψει τα παραπάνω έξοδα, τότε θα έπρεπε να βρείτε μια λύση. Όπως για παράδειγμα να πουλησετε την μεζονετα. Το πιο σημαντικό όμως, απο εδω και πέρα, ειναι ότι περιμένεις ένα παιδι, οπότε πρέπει να δημιουργήσεις ένα καλύτερο περιβάλλον για αυτο το μωρο. Ένα ήρεμο και όμορφο αύριο. Με τον άντρα σου μπορει να μην τα ξανα βρείτε ποτε, όμως πρέπει να συνυπαρχετε ειρηνικά γιατι η ζωή σας ¨εδεσε¨! Πάρε τις αποφάσεις σου, και άρχισε να ζεις την εγκυμοσυνη σου όμορφα! Και οπότε στεναχωριεσαι, σκέψου αυτο το πολυ όμορφο δώρο που σου έκανε ο Θεός! Σου εύχομαι να πανε όλα κατ΄ ευχήν!!

κορίτσια πραγματικά δεν χρειάζονται διαμάχες και αντιπαλότητες. Ας δώσουμε όλοι μια περιγραφή της δικής μας κοινής - οικογενειακής ζωής, για να δει η κοπέλα και άλλες περιπτώσεις, να κρίνει, και να αποφασίσει τι θα κάνει. Σε καμιά δεν πιστεύω ότι θα ήταν ευχάριστο, όταν ήταν νιόπαντρη και έγκυος ο σύζυγος, να αλλάζει και να βάζει τα οικονομικά πάνω από όλα. Στο δικό μας το σπίτι, υπηρχε και υπάρχει κοινό ταμείο. Από την πρώτη ημέρα της συμβίωσης, μέχρι τώρα που είμαστε παντρεμένοι. Εδώ και ένα χρόνο, δεν δουλεύω, οπότε το "κοινό ταμείο" έχει λιγότερα λεφτά. Ευτυχώς το σπίτι είναι δικό μας και δεν έχουμε ούτε δάνειο ούτε ενοίκιο. Οταν λέω δικό μας, είναι γονική παροχή της μητέρας μου, αλλά για εμάς είναι όλα κοινά. Το σπίτι μας, το αυτοκίνητο μας, όλα! Κάθε φορά που βγαίνει ένα έξοδο, το πληρώνουμε από το κοινό μας ταμείο. Καθε φορά που θέλω κάτι εγώ ή ο σύζυγος μου το συζητάμε και αν κρίνουμε ότι αντέχουμε, προχωράμε. Αλλιώς το προγραμματίζουμε για λίγο αργότερα. Γιατί σεβόμαστε την επιθυμία του άλλου και θέλουμε να είμαστε ευχαριστημένοι. Αυτά που σου λέει ο άντρας σου, κορίτσι μου, δεν μου αρέσουν. Εσεις, ως παντρεμένοι είστε ένα πια. Ότι περίσσευμα έχεις το βάζεις στο ταμείο του σπιτιου΄, το ίδιο και αυτός. Από οτι λες στα έξοδα του σπιτιού συνεισφέρεις. Άλλα δεν έχεις. Οκ. Και τα 300 που να τα βρεις? Αν πραγματικά δεν έχει ο σύζυγός σου τότε η μεζονέτα είναι περιττή. Οπότε το θέμα είναι ότι πρέπει να βρείτε κοινή γραμμή και να αποφασίσετε πως θα καλύψετε τις ανάγκες σας. Αν πάλι, έχει λεφτά και απαιτεί και από εσένα ένα ποσό σαν ενοίκιο, τότε στο σπίτι αυτό είσαι "φιλοξενούμενη". Δεν θέλω να σε στεναχωρήσω, αλλά όταν ο ένας σύζυγος έχει λεφτά αλλά τα κρατάει για τον εαυτό του, τότε δεν βλέπει "γάμο" αλλά συνεταιρισμό. Προς Θεού, δεν είσαι συνεταιρος. Γυναίκα του είσαι. Οπότε, κρίνεις μόνη σου σε ποια περίπτωση ανήκετε, και αποφασίζεις! Το γεγονός ότι είσαι έγκυος, είναι πολύ ευχάριστο! Βρες τον τρόπο που θα είσαι ευτυχισμένη, μαζί με το παιδάκι σου! Η ζωή θέλει δύναμη, ακόμα και να πάρεις σκληρές αποφάσεις! Τίποτα δεν είναι εύκολο, αλλά ούτε και δύσκολο. Να έχεις μία καλή και τελοιόμηνη εγκυμοσύνη! Και ότι και αν αποφασίσεις, να είναι αυτό που πραγματικά θες!!

Καλησπέρα και από εμένα! Αντέγραψα έναν τρόπο γραφής από άλλη κοπέλα, γιατί θα με βοηθήσει σωστά στη διατύπωση, ελπίζω νη μην την ενόχλησε!! jimmy271 τώρα σε εσένα, θα μιλήσω ανοιχτά και ελπίζω να μην παρεξηγηθείς! 1. Στους δικούς μου ξεκαθάρισα ότι δεν μπορώ να παίζω πλέον το μπαλάκι. τους αγαπώ πάρα πολύ αλλά δεδομένων των περιστάσεων θα πρέπει να κρατήσω μια στάση ουδέτερη. Τους είπα που θεωρώ ότι έφταιξαν αλλά και αυτοί μου ανταπαντούν ότι ΕΜΕΙΣ κάναμε πάρα πολλές προσπάθειες να τα ξαναβρούμε και η γυναίκα σου ΔΕΝ ΗΘΕΛΕ. Επίσης μου λένε ότι αυτοί είναι που θα πρέπει να τους ζητήσει συγνώμη η γυναίκα μου και όχι το αντίθετο καθότι αυτούς ταπείνωσε με την συμπεριφορά της και αυτούς έβρισε και δεν σεβάστηκε τους γονείς του άνδρα της και ούτε τις θυσίες που εκείνος έκανε (εγώ). Για αρχή, πως θες να τα βρουν όταν ο ένας απαιτεί συγνώμη από τον άλλον? Να ξέρεις, ότι, ότι νιώθουν οι γονείς σου νιώθει και η γυναίκα σου! Ταπείνωση ασέβεια κλπ! Αν τα δέχεσαι από τους γονείς σου, δέξου τα και από την γυναίκα σου! Και κάτι ακόμα. Τους γονείς σου τους αγαπάς πολύ, την γυναίκα σου? 2. Σήμερα μόλις η μητέρα μου με κάλεσε και μου είπε ότι για ένα μεγάλο διάστημα δεν θέλει να με δει γιατί την έχω πληγώσει πάρα πολύ. Εχει κλονιστεί πάρα πολύ από αυτή την κατάσταση και μου ξεκαθάρισε ότι με την συνείδηση της είναι απολύτως ήσυχη. Οσο για εμάς μου ειπε να τραβήξουμε το δρόμο μας. Δεν παρέλειψε όμως να μου πει ότι με αυτό τον άνθρωπο θα δυστυχήσω γιατί τα θέλει ΟΛΑ ΔΙΚΑ ΤΟΥ και δεν κάνει πίσω πουθενά. Καλά εδώ, ΤΕΡΑΣΤΙΟ ΦΑΟΥΛ της μαμάς σου! Προτιμάει να μην βλέπει το παιδί της? Δηλαδή εσύ δεν έχεις ταλαιπωρηθεί από όλη αυτή την κατάσταση? Που είναι η παρηγοριά της μάνας? Ενα : εμενα είσαι παιδί μου και πάντα θα είσαι δίπλα μου!! Σκέψου το λιγάκι, γονιός είσαι πια. Δεν φρίκαρες? Δεν νευριάσες? Πως τα δέχεσαι αυτά? Αλλά, μήπως τελικά εδώ, διακρίνεις κάτι νεό? Η μάμά σου κάνει ότι κάνει και η γυναίκα σου! Χρησιμοποιεί την απομόνωση για να κάνει ψυχολογικό πόλεμο. Μήπως τελικά να ακούσεις την "συμβουλή" της? Τράβα τον δρόμο σου με την οικογένεια σου! Εχετε ένα παιδάκι που αξίζει μια ευτυχισμένη οικογένεια! 3. Στην γυναίκα μου ξεκαθάρισα πριν 3 μέρες ότι δεν μπορώ άλλω να ζω έτσι και ότι θέλω να παίρνω το παιδί να το βλέπουν και οι δικοί μου. Αυτό τηλεφωνικά μια μέρα από τη δουλειά. Επαθε υστερία πάλι και μου είπε ότι θα πάει στον εισαγγελέα να βγάλει χαρτί να μην το δουν ποτέ. Μετά φώναξε τη μάνα της και εγώ τους βρήκα στο σπίτι μου όταν πήγα σπίτι (νωρίτερα από το κανονικό) και αυτοί τα έχασαν γιατί δεν με περίμεναν. Μου έκαναν τις σιγανοπαπαδιές. Επ ευκαιρίας όμως εγώ τους είπα αφού ήρθατε καθίστε και τους ξεκαθάρισα ΠΟΙΟΣ ΕΙΜΑΙ, ΤΙ ΘΕΛΩ και ΤΙ ΕΚΑΝΑ τόσο καιρό για την κόρη τους και το καλό του παιδιού. Να σας πω την αλήθεια μου έφυγε ένα βάρος που τα είπα και ελάφρωσα. Καλά θα κάνουν να ξέρουν. Αυτό που άκουσα έιναι το γνωστο. Οι γονείς μου φταίνε για όλα μπλα μπλα μπλα...Και οτι το παιδί είναι ακόμα μικρό και δεν μπορεί να πηγαίνει μόνο του στους άλλους παππούδες γιατί θέλει και τη μάνα και μπλα μπλα μπλα..Μια από τα ίδια. Τι είχες Γιάννη τι είχα πάντα. Βρε καλέ μου άνθρωπε, από το τηλέφωνο? Νομίζω ότι όλες οι κοπέλες σε συμβουλέψαμε να κάνεις έναν πολιτισμένο διάλογο με την γυναίκα σου, εξασφαλίζοντας πρώτα όλα αυτά που θέλει να ακούσει! Ενώ ξέρεις την αντίδραση της, τι περίμενες? Να της έχουν κάνει λοβοτομή? Εννοείται πως θα φώναζε. Επρεπε να την προσεγγίσεις αλλιώς! Και εντάξει, με την μαμά της ήταν, δεν ήταν και με κανέναν ξένο. Δεν χρειάζονται φωνές. Άλλωστε πρώτος εσύ το λες αυτό. 4. Προσωπικά δεν έχω καμία απολύτως ψυχική διάθεση ούτε για βαπτίσια, ούτε για τίποτα. Οι γονείς και τα αδέρφια μου ακούνε το όνομα της και παίρνουν δρόμο..μου λένε ότι αν και αυτή έκανε ένα βήμα πίσω θα έκαναν και αυτοί. Αλλά εφόσον βαράει γροθιά στο μαχαίρι ας φάει τα μούτρα της. Γιατί μου τόνισαν ότι αυτό που κάνει πιο πολύ από όλους θα κάνει κακό στο παιδί που δεν μεγαλώσει ποτε σε ένα υγιές οικογενειακό περιβάλλον. 5. Για τα βαπτίσια (αν θα είμαστε μαζί μέχρι τότε) έχω κάνει το πλάνο. Η όλοι ή κανένας. Ας διαλέξει το δρόμο της. Σε αυτά που λες, διαφωνώ εντόνως!! Η βάφτιση του παιδιού σας είναι μία υπέροχη στιγμή, με συμβολικό χαρακτήρα και εορτασμό του νέου μέλους! Δείξτε λίγο σεβασμό σε αυτό το παιδί! Για την βάφτιση του γιου σου ΕΠΙΒΑΛΛΕΤΑΙ να έχεις υπέροχη διάθεση. Νομίζω ότι κάτι τέτοιο αξίζει το παιδάκι σας! Επίσης, είσαι σίγουρος ότι θες να τινάξεις τον γάμο σου στον αέρα? αυτό θα σε κάνει πραγματικά ευτυχισμένο? Νομίζω ότι όλα αυτά που σου λένε οι δικοί σου, σε επηρεάζουν πάρα πολύ! Προσπάθησε να τα αποβάλλεις! Εχεις δική σου προσωπικότητα και τρόπο σκέψης. Δεν χρειάζεσαι υποβολέα. 6. Εν κατακλείδι: Τα έχω βρει με τον εαυτό μου απόλυτα, έκανα το ΠΑΝ για την οικογένεια μου και θα κάνω το ΠΑΝ και στο μέλλον, αλλά κορίτσια ΔΕΝ θα με πατήσει κανείς από εδώ και πέρα. ΚΑΝΕΙΣ. Ούτε γυναίκα, ούτε πεθερικά, ούτε γονείς ΚΑΝΕΙΣ. Ξέρω και ποιος είμαι και τι ΘΕΛΩ από την ζωή μου και πιστέψτε με θα το βρω..Δεν ικετεύω, δεν παρακαλώ κανέναν ΑΠΛΑ θα πάρω αυτό που θέλω. Ειτε με το καλό είτε με το κακό. Θα σου κάνω την ίδια ερώτηση με την frosobal. Εσύ, τι πραγματικά θέλεις? Και θα συμφωνήσω με την peper ότι πρέπει να απομακρυνθούν οι οικογένειες και να πάψουν να σας δηλητηριάζουν!! Θα χαρώ πολύ να μαθω ότι τα πράγματα πάνε καλύτερα!! Και ελπίζω να μην με παρεξηγήσεις που κάνω αντίλογο!

my billy συμφωνώ απόλυτα. Θέλω να πω και κάτι τελευταίο που το έζησα όταν ήμουν μικρή. Μια ξαδέλφη μου, μεγάλωσε με μία γιαγιά και έναν παππού που τους υπεραγαπά, αλλά και με μία γιαγιά ακόμα που από μικρή την άκουγε να μιλά άσχημα για την μαμά της. Του τύπου: "Αυτά σου μαθαίνει αυτή" και άλλα τέτοια, οπότε μέσα στη ζωή είναι και αυτά, μην τα αποκλειεις. Ετσι για την ιστορία, θα σου πω ότι η ξαδέλφη μου όταν ήταν μικρή, στεναχωριόταν πολύ, στην εφηβεία, χρησιμοποιούσε τα λόγια της "κακής" γιαγιάς όταν τσακωνόταν με την μαμά της και μεγαλώνοντας συνειδητοποίησε ότι η μαμά του μπαμπά της ήταν πολύ κακός άνθρωπος. Η γυναίκα σου μπορεί να έχει αυτή τη στάση, επειδή πιστεύει ότι μπορεί να την κατηγορούν μπροστά στο παιδί. Βέβαια το δικό σας είναι ακόμα μικρό. Εσύ σε αυτή την περίπτωση θα συνεχίσεις με την ίδια τακτική? Του ειρηνευτή? Πάντως σε όλες τις περιπτώσεις, τα παιδιά, είτε το θέλουν είτε όχι, αναγκαστικά, μπαίνουν μέσα στο πρόβλημα και επωμίζονται τις συνέπειες. Και έχεις χρέος και εσύ και η γυναίκα σου, για την υπόλοιπη ζωή σας, να προστατεύεται το παιδάκι σας.

Καλημέρα! jimmy271 φαντάζομαι ότι σε αυτό το φόρουμ δεν μπήκες μόνο για να ακούσεις σύμφωνες γνωμες! Γι' αυτό επίτρεψέ μου να κάνω αντίλογο! Εχω ξαναγράψει πιο κάτω, και ανέφερα ότι παρόμοια περίπτωση ζήσαμε και εμεις στο σπίτι μας, με τη διαφορά ότι ο άντρας μου τους πέταξε έξω από το σπίτι μας και έκανε καιρό να τους μιλήσει! Αυτό που σου είπε η μητέρα σου, ότι και η χειρότερη να ήταν έπρεπε η νύφη της να την σεβαστεί, ούτε ως αστείο δεν μπορώ να το πάρω! Γιατί δηλαδή να σεβαστεί μια νύφη την παράλογη πεθερα και όχι η πεθερά την νύφη! Αλλωστε και να μην την ήθελαν την γυναίκα σου έπρεπε "ΝΑ ΣΕ ΣΕΒΑΣΤΟΥΝ". Γιατί αυτή την γυναίκα διάλεξες και δεν έχουν δικαίωμα λόγου! Ακόμα και να μην τους άρεσε κάτι έπρεπε να το πουν σε εσένα και όχι σε αυτή! Τι δουλειά έχουν? Από που και ως που? Και αυτό με την ισορροπία που κρατάς? Μέγα λάθος. Συνήθως Αυτός που θέλει να κρατήσει ισορροπίες, τα κάνει χειρότερα. Καλοπροαίρετα βέβαια, και χωρίς να το θέλει. Στην περίπτωση αυτή, η γυναίκα σου, όταν ένιωσε πληγωμένη και προσβεβλημένη, (γιατί προσωπική μου άποψη και μάλιστα από εμπειρία, το να κατηγορούν και να μην σε εκτιμούν οι γονείς του άντρα σου είμαι τεράστια αδικία) δεν ήθελε τον Κόφι Ανάν, ήθελε εσένα δίπλα της, ως άντρα και ως στήριγμα. Εναν άνθρωπο να την καταλάβει. Θα μου πεις, μετακόμισες. Ναι, αν όμως της λες, εγώ μετακόμισα για σένα, και τι άλλο θες, και άλλα τέτοια, δεν έχει μεγάλο βάρος η πράξη. Αν όμως της έλεγες, "επρεπε οπωσδήποτε να μετακομίσουμε, γιατί σου φέρθηκαν άσχημα, γιατί θα σε τρελένανε ή γιατί ήθελα να σε προστατέψω" τότε πίστεψε με θα είχες κερδίσει πόντο! Εγώ, και θα σου μιλησω ειλικρινά, αν ο άντρας μου δεν είχε πάρει την θέση που πήρε, μάλλον θα τον είχα στείλει πίσω στην μαμά του! Και δεν είναι εγωιστικό το θέμα, αλλά όπως λες και εσύ, στα 30 μου και στα 35 μου, δεν θα ασχοληθώ άλλο με έναν άνθρωπο που δεν καλύπτει τις ανάγκες μου. Γιατί για να κάνω οικογένεια με έναν άνθρωπο, έχω θέσει κάποια στάνταρ. Και ένα από αυτά είναι να με στηρίζει. Πέρσι, τέτοια εποχή, μία πολύ καλή μου φίλη, έφυγε από το σπίτι της, με ένα παιδάκι 5 χρονών γιατί ο άντρας της δικαιολογούσε την μαμά του που την έβριζε. Αυτό το "μάνα μου, τι να κάνω, να την σκοτώσω?" πρέπει να το άκουσε ένα εκατομμύριο φορές!! Το θέμα διαζύγιο, πριν το αναφέρεις, και πόσο μάλλον στην γυναίκα σου πρέπει να το σκεφτείς πολύ σοβαρά. Γιατί μπορεί να της γυρίσει το μάτι και να σου πει απλά ένα "στο καλο". και τότε θα γυρίσει μπούμερανγκ σε σένα. Η πρόθεση μου σε όλο αυτό το post είναι καθαρά και μόνο γιατί θέλω να καταλάβεις την άλλη μεριά. Εγώ προσωπικά δεν την αδικώ την γυναίκα σου. μπορώ να καταλάβω πως νιώθει. Φαντάζομαι και άλλες γυναίκες, επίσης. Μπορεί να το να κρατάει το παιδί μακρυά από τους γονείς σου, να μην είναι σωστό, αλλά αν θες να σώσεις τον γάμο σου, μην εστιάσεις εκεί. Λύσε πρώτα τα υπόλοιπα προβλήματα, και μετά θα λύσεις και αυτό. Ελπίζω να μην με παρεξηγήσεις, και εύχομαι να πάνε όλα καλά!

peper το οτι δεν θελουν οι γονεις του ανθρώπου να βλέπουν την γυναίκα του είναι δική του έκφραση, σε ένα από τα μηνύματα του. Γνώμες ποικίλες, ελπίζω να βοηθήσουν τον jimmy271! Βέβαια, θα συμφωνήσω μαζί σου στο 1000% και στο ότι δεν πρέπει να εμπλακεί η οικογένα της κοπέλας, καθώς και να μην αρχίζει ο απολογισμός των λαθών! Πάνω από όλα αυτά τα θέματα θέλουν ψυχραιμία! Και αν ο σκοπός είναι κοινός, δηλαδή την διατήρηση μιας όμορφης οικογένειας, τότε όλα θα λυθούν!

Ισως είμαι επηρεασμένη από την δική μου περίπτωση, να θέλω να δώσω μια άλλη οπτική, μήπως βοηθήσει τον jimmy271. Αν του δώσουμε και άλλη οπτική, ίσως βρει μια λύση και καταφέρει να διορθώσει την κατάσταση. Και ίσως να μην το έθεσα σωστά, όταν έλεγα ότι δεν δικαιολογεί την γυναικα του. Γιατί σε όλα τα μηνύματα, λέει πως θα καταφέρει να αλλάξει γνώμη η γυναικα του για να πάει το παιδί στους γονείς του και όχι πως θα συμμορφωθούν οι γονείς του και θα σεβαστούν τη μητέρα του παιδιού του! Για μένα, έχει μερίδιο ευθύνης, δικοί του είναι οι γονείς αυτός έπρεπε να θέσει τα όρια. Και επειδή δεν το έκανε τότε δεν σημαίνει πως δεν μπορεί να το κάνει και τώρα. Δύο πράγματα είναι σημαντικά. Πρώτον συμφωνώ ότι το παιδί έχει μητέρα. Αρα το παιδί δεν θα πάει μόνο του. Αλλά αυτή η γυναίκα πως θα κάνει πίσω, και θα πάει όταν ξέρει πως δεν θέλουν να την δουν ούτε στο χιλιόμετρο? Ας προσπαθήσουμε να μπούμε λίγο στη θέση της κοπέλας Θέλω μόνο να δώσω μια οπτική παραπάνω. Δεν θέλω να κάνω αντίλογο. Και παραθέτω την γνώμη μου μόνο για βοήθεια. Επειδή το θέμα πεθερικά είναι πολύ μεγάλο! Και έχω ζήσει παρόμοια εμπειρία και από ότι διάβασα και εσύ! Εμάς πάντως τα πεθερικά μου, ήρθαν στο σπίτι μας μετά από πολλούς μήνες στα γενέθλια του γιού τους, μετά από δική μου πρόσκληση. Ο γιος τους, τους είχε βάλει απαγορευτικό! Και αν δεν του έλεγα, εντάξει φτάνει, ακόμα μπορεί να μην είχαν έρθει! Εννοείται neraides πως αυτές οι καταστάσεις δεν είναι ευχάριστες! Και μακάρι να προσπεράσουν όλα τα εμπόδια οι άνθρωποι! Και έχουν ένα παιδάκι που δεν φταίει σε τίποτα. Είναι οικογένεια πάνω από όλα!

Καλησπέρα! Επειδή είμαι παθούσα, θέλω να σου πω, χωρίς να παρεξηγηθώ βέβαια, την πλευρά μίας γυναίκας σε τέτοια πράγματα! Παρόμοιες καταστάσεις και στο δικό μας σπίτι, όπως και σε πολλά άλλα φαντάζομαι! Στην δική μου περίπτωση λοιπόν, ένιωθα να πνίγομαι, να αγαπώ έναν άνθρωπο, να τον φροντίζω, να τον προσέχω και να μην αναγνωρίζεται. Γιατί όταν οι γονείς του συντρόφου σου, σου τη λένε, απλά δεν αναγνωρίζουν ότι κανεις για το παιδί τους! Εμείς ευτυχώς, δεν φτάσαμε σε μεγάλο καυγά γιατί όταν έφτασα σε σημείο να κάνω παράπονα στον άντρα μου, ανέλαβε τελείως την κατάσταση και με άφησε απέξω από όλα αυτά! Τα λόγια που τους είπε, επίσης λίγα! "Η γυναίκα μου είναι αυτή, με αυτή μένω, αυτήν αγαπώ και με αυτή θα κάνω οικογένεια, είτε σας αρέσει είτε όχι. Αν δεν σας αρέσει, πρόβλημα δικό σας! Αλλά αν ξανα ακούσω κάτι, στο σπίτι μας δεν θα ξανα έρθεται ποτέ. Πρέπει να σέβεστε την γυναικα μου!" Δεν πιστεύω ότι με συμπαθησαν ποτέ, αλλά μετά από λίγους μήνες που έκαναν να μας δουν, προσποιούνται μια χαρά και δεν με έχουν ξανα ενοχλήσει! Εγώ θα σου πω, ότι αν ο άντρας μου δεν έπαιρνε τέτοια θέση, θα έφευγα! Στο λέω πολύ ειλικρινά! Είχα πάρει τις αποφάσεις μου αλλά ευτυχώς ο άντρας μου με εξέπληξε ευχάριστα! Και τον θαυμάζω συνέχεια γι αυτό! Γιατί δεν προσπαθείς να κάνεις την γυναίκα σου να νιώσει ασφαλής? Οτι την αγαπάς, ότι είναι η οικογένεια σου και ότι θα την υπερασπίζεσαι ότι κι αν συμβεί! Εγώ προσωπικά, δεν πιστεύω ότι η γυναίκα σου είχε πρόβλημα εξ αρχής, γιατί όταν αγόρασες το σπίτι ήσασταν μαζί! Αν λοιπόν είχε πρόβλημα θα σε είχε μεταπείσει! Αρα, κάτι στράβωσε στην πορεία! Τώρα, το παιδάκι, μάλλον έχει μπει στη μέση από ότι κατάλαβα! Ισως η γυναίκα σου να φοβάται ότι θα μιλάνε άσχημα για αυτήν μπροστά στο παιδί! Δεν είναι άλλωστε και λίγες οι φορές που έχει συμβεί αυτό! Από ότι κατάλαβα, εσύ, θες να είσαι εντάξει και με τις δύο πλευρές. Και πιθανόν να μην θες να πάρεις ιδιαίτερη θέση! Αλλά δεν είναι έτσι! Πιστεύω πως αν η γυναίκα σου σε νιώσει σύμμαχο, θα μαλακώσει! Το ότι πάτε σε σύμβουλο, είναι σημάδι, ότι θέλει να σώσει την σχέση σας. Μόνος σου είπες ότι ο σύμβουλος σα να πήρε το μέρος της! Μήπως να μπεις στην θέση της? Δεν ξέρω την ιστορία σας, αλλά υπάρχουν δύο όψεις στα νομίσματα! Και μου φαίνεται, χωρίς να θέλω να με παρεξηγήσεις, ότι δικαιολογείς πολύ τους γονείς σου ενώ την γυναίκα σου όχι. Σου εύχομαι πολύ γρήγορα να βρειτε τον τρόπο να ξεπεράσετε τα προβλήματα και να χαρείτε την ομορφη οικογένεια σας!!

Καλησπέρα κορίτσια. καταρχήν συγχαρητήρια στην κοπέλα (Χαρά25) για την εγκυμοσύνη της. Εύχομαι σε λίγο καιρό όλες οι κοπέλες του forum να είναι όλες έγκυες!! Θέλω λίγο την γνώμη σας.. Μέχρι το καλοκαίρι πήγαινα σε έναν γυναικολόγο, δεν είχα κανένα παράπονο, και τα έβγαζε όλα οκ. Ακόμα και το καλοκαίρι, που είχα βγάλει ένα αιμάτωμα (έφυγε με την περίοδο) με δύο υπερήχους στο ιασώ μου είπε ότι όλα είναι καλά, και δεν έχω κανένα πρόβλημα. Επειδή όμως ήταν μακρυά, άλλαξα γιατρό και πήγα στον γιατρό μιας φίλης μου. Πριν δυο μήνες μου είπε ότι η μια ωοθήκη είναι πολυκυστική. Γίνεται έτσι ξαφνικά? Να σημειώσω ότι στον υπέρηχο πριν ένα μήνα ήταν πάλι όλα καλά. Επίσης έχω πάντα σταθερό κύκλο, 25 ημερών. Μηπως κάτι δεν πάει καλά?

Που να σου πώ ότι μάλλον και γι αυτό απολύθηκα.. Και να πω ότι δεν ήμουν καλή΄στην δουλειά μου? Τσάμπα τα δωδεκάωρα! Τελοσπάντων, πιστεύω ότι ο καθένας είναι με την τύχη του, έχει ο Θεός, ας έρθει το μωρό και όλα τα άλλα θα τα φτιάξω.. Ευχαριστω πολύ πάντως!

Εγώ πάλι είμαι απολυμένη εδώ και έξι μήνες, και οπου πήγα για δουλεία με κοίταγαν σαν εξωγήινη! Παντρεμένη χωρίς παιδί? Γειά σας. Έτσι αποφασίσαμε να κάνουμε παιδάκι.. Χωρίς να έρχεται όμως.. Είναι δύσκολο να αποβάλλουμε το στρες και το άγχος και καταλαβαίνω απόλυτα την αγωνία γιατί την ίδια περνάω και εγώ. Εύχομαι ότι καλύτερο πάντως και πολύ σύντομα!

Καλησπέρα κορίτσια, βλέπω σ'αυτό το forum υπάρχει καθημερινή επικοινωνία πράγμα αρκετά ευχάριστο. Θα σας πω μια ιστορία, προσπαθώντας να δώσω λίγο θάρρος. Μια φίλη μου, 35 ετών προσπαθούσε για παιδάκι αρκετό καιρό, είχανε κάνει με τον άντρα της όλες τις εξετάσεις και όλα ήταν καλά. Το άγχος της όμως ήταν απίστευτο. Ο γιατρός της αρνήθηκε να της κάνει εξωσωματική γιατί πίστευε ότι δεν υπήρχε λογος και μπορούσε να πρσπαθήσει με τον φυσιολογικό τρόπο. Αποφάσισε λοιπόν να αλλάξει γιατρό και πήγε σε κέντρο που κάνουν εξωσωματικές. Συμφωνήσανε με τον νέο γιατρό να ξεκινήσουν μετά τις διακοπές, από Σεπτέμβρη. Το αποτέλεσμα νομίζω το φαντάζεστε. Ηταν τόσο χαλαρή και ήρεμη που έμεινε έγκυος εκείνο το καλοκαίρι.. Ελπίζω να έδωσα λίγο θάρρος και ποτέ μα ποτέ μην χάνετε την ελπίδα σας!

Κορίτσια, καλησπέρα.. Εδώ και λίγο καιρό διαβάζω κι εγώ το forum (απο το parent) και ομολογώ ότι μου λύθηκαν πολλές απορίες.. Γίνεται καλή δουλειά εδω μέσα. Εμείς είμαστε στον τρίτο μήνα προσπαθειών (ο γιατρός μου ακύρωσε τον πρώτο λόγω ασχετοσύνης μου - άκυρες μέρες), και το άγχος υπήρχε από την πρώτη κι όλας σκέψη για παιδί. Είναι στον άνθρωπο τελικά, πάλι καλά που εδώ μιλάς ελεύθερα, γιατί εμένα ο περίγυρος με αποκαλεί "θεότρελη". Εύχομαι καλή επιτυχία σε όλες σας!!