Διαβασα ολα οσα εχουν γραφτει μεχρι τωρα..(ζητω συγνωμη για τα λαθη αλλα ειμαι ανορθογραφη..)
Θα σου πω τη δικη μου αποψη.Γενικα ειμαι ανθρωπος πρακτικος,βλεπω τα πραγματα ασπρο η μαυρο,με ελαχιστες εξαιρεσεις κ οταν προκειτε για σοβαρα θεματα το συναισθημα μπορω να το βαζω στην ακρη κ να το ξεχωριζω απο τη λογικη.Αυτα στα λεω απλα για να καταλαβεις πως σκεφτομαι.
Λοιπον,εχω ζησει παρομοια περιπτωση.Εχω μια κορη,9 ετων σημερα,απο τον 1ο μου γαμο.Εδω κ 5 χρονια εχω ξαναπαντρευτει κ περιμενω το 2ο παιδι μου.
Ο πρωτος μου συζηγος εμοιαζε παρα πολυ σε οσα εχεις περιγραψει μεχρι στιγμης.Ψεματα,ανωριμοτητα,"εαυτουλης",καμια βοηθεια η εστω ενασχοληση με το παιδι,βιαια ξεσπασματα(οταν του ελεγα πως θα φυγω),απειλες περι αυτ.......ας κ γενικα ολα τα "καλα" που ηδη εχεις γραψει κ εσυ.
Εκανα πολλες προσπαθειες κ πολυ υπομονη,επειδη δεν ηθελα να χωρισω.
Τελικα ενα πρωι,μετα απο ενα πολυ σοβαρο ψεμα,μαζεμα τη βαλιτσουλα μου,πηρα το παιδι μου ανεβηκα στο κτελ(τοτε εμενα στην επαρχια)κ μην την ειδατε........
Ακου να δεις κατι...το θεμα ειναι πως ΕΣΥ εισαι αυτη που πρεπει να παρει τις αποφασεις.Τις οποιες αποφασεις...
Δεν λεω πως παντα η λυση ειναι ο χωρισμος.Οταν ομως κινδυνευει η ψυχικη υγεια η δικη σου κ κυριως των παιδιων σου,ε...δεν νομιζω πως θελει πολλη σκεψη.
Εγω εφυγα..ηταν πολυ δυσκολα στην αρχη,με απειλουσε συνεχως,απειλουσε πως θα αυτ....σει,με παρακολουθουσε,μου εκανε σκηνες...εκανε..εκανε...μεχρι που καταλαβε πως εγω δεν παιζω πια το παιχνιδακι του...κ με αφησε στην ησυχια μου.
Σε πληροφορω πως μια χαρα ζει την ζωουλα του,τιποτα απο οσα απειλουσε δεν εκανε κ μετα απο τοσα χρονια πια,εχουμε βρει τις ισσοροπιες μας.
Πιστευω πως ειναι λαθος σου που αφηνεις μια κατασταση να διαιωνιζεται...
Επισης αυτο που γραφεις πως πλεον δεν συμπεριφερεστε σαν "κανονικο"ζευγαρι,εχεις σκεφτει πως ολα αυτα τα παιδια τα αντιλαμβανονται;;;Εχεις σκεφτει ποσο μπορει η κατασταση αυτη να εππηρεασει τα παιδια;;
Για αυτο...ασε τα πολλα λογια,γιατι εχω την αισθηση πως...δεν ξερω...σαν να σου αρεσει κ εσενα αυτη η κατασταση(μη με παρεξηγησεις,τα λεω χυμα οπως θα τα ελεγα στην αδερφη μου) και κοιτα τι θα κανεις γρηγορα.
Αυτες οι καταστασεις ειναι επικινδυνες...προσεξε καποια στιγμη μην γινει μεγαλη εκρηξη...
Αυτο το ατομο δεν προκειτε να αλλαξει.Και τι να καθησεις να ασχοληθεις μαζι του;;Αν τελικα ειναι ψυχικα αρρωστος,πιστευεις πως ειναι σωστο να μεγαλωσουν τα παιδια μαζι του;;
Δεν θελω να φανψ ακαρδη η ψυχρη..αλλα αυτη ειναι η πραγματικοτητα...
Για να ειμαι τα παιδια σου καλα,πρεπει πρωτα απ'ολα να εισαι εσυ καλα...
Εισαι.........;;;;;;;;;;;;;;
Και να σου πω κ κατι;;Εκανες μι αλαθος επιλογη στη ζωη σου,οπως εκανα κ εγω κ πολλες αλλες....θα πρεπει να το πληρωνεις μια ζωη;;
Εισαι νεα ακομα κ η ζωη ειναι μπροστα.Δεν λεω πως θα ειναι ευκολα,αντιθετως...θα ειναι πολυ δυσκι\ολα να μεγαλωσεις μονη σου 2 παιδια,αλλα σημασια εχει αυτα τα παιδια να γινουν συγκροτημενες προσωπικοτητες,χωρις ψυχικα τραυματα.Και βεβαια εσυ...να μην φτασεις σε σημεια να αρχισεις τα ηρεμιστηκα για να αντεξεις,γιατι αυτες οι ιστοριες κατι τετοιες καταληξεις εχουν....