thokos

mimitroula μου!!!ΣυΓχΑρΗτΗρΙα κοριτσάκι μου!!!!!!!!!!χάρηκα τόσο πολύ με τα νεάκια σου κι ας μου είσαι αγχωμένο............σε καταλαβαίνω.....να δεις όμως που το Σάββατο θα κλαις από χαρά...........το νινάκι σου ήρθε ξαφνικά.........και όχι τυχαία............ήρθε για να μείνει!!!να κάνεις τον σταυρό σου, να λες την προσευχούλα σου, να το πιστέψεις το θαυματάκι σου και όλα θα πάνε καλά γλυκειά μου!!! χαιρετώ όλο το όμορφο παρεάκι!!!σε λίγο μου φαινεται θα ενωθούν τα καφενεία μας.............γιατί βλέπω το βροχερούλι μου συχνά εδώ..........έχετε και την άλλη τη φιλενάδα μου την Καλέ.........πρέπει να κάνουμε ένα καταστατικό συνένωσης..........χαχαχαχαχα να μου είστε καλά!!!

αχχαχααχχαχαχαχαχα markoulious..................τα λες ωραία.............αλλά πες μου κάτι............σε ενδιαφέρει κοινωνιολογικά; σε ενδιαφέρει για να προφυλαχθείς στο μέλλον; σε ενδιαφέρει γιατί φοβάσαι ότι σου συμβαίνει; ή τέλος κάνεις διδακτορική διατριβή και βρήκες το κατάλληλο φόρουμ; ειλικρινά έχει μεγάλο ενδιαφέρον ο πραγματικός σου λόγος σύνταξης τούτου του ποστ...................

καλημέρα κορίτσια μου και καλό μήνα!!! εσείς δεν με ξέρετε............μα εγώ με αφορμή την κοινή μας φιλενάδα την Καλέ....σας έχω διαβάσει αρκετές φορές............κι έχω χαρεί με τις χαρές σας....κι έχω λυπηθεί με τις αναποδιές σας.......πόσο φοβερό είναι να μοιράζεσαι συναισθήματα με ανθρώπους που δεν έχεις ιδέα πώς είναι.......... σας εύχομαι από την καρδιά μου πολύ σύντομα να μοιράζεστε σκέψεις και αγωνίες άλλου είδους........και όλη αυτή η ταλαιπωρία που έχει περάσει καθεμιά να κλειδωθεί στο χρονοντούλαπο της ιστορίας..........να αφήσει πίσω της μόνο έναν απόηχο σοφίας και καλοσύνης στην ψυχούλα σας....και να σας οχυρώσει με πολλή υπομονή για το νέο ταξίδι που όλες καρτερικά περιμένουμε να ξεκινήσει..............το ταξίδι της μητρότητας! να είσαστε καλά, να περάσετε πολύ όμορφα το Πάσχα......και μέσα από το θαύμα της Ανάστασης του Κυρίου μας.........εύχομαι να έλθει και το θαύμα το δικό μας.......

πειράζει που διαβάζοντας το ποστ σου χαμογελώ; είναι η εικόνα που περιγράφεις βλέπεις.......που μου θυμίζει πολύ.........εμένα............. μισέλ............άσε τα τρέμουλα και τα κενά..........σήκω, πλύσου, ντύσου και χτενίσου και αντε να κάνεις αύριο μια χοριακούλα...........χωρίς να ξέρω το στόρι σου.........υποψιαζόμενη όμως.............πήγαινε καλή μου.........και από την καρδιά μου σου εύχομαι το βλέμμα σου να αλλάξει κατεύθυνση και να μείνει κολλημένο σε ενα τριψήφιο νούμερο..........με το τρέμουλο να συμπαρασύρει όλο σου το είναι..................

Ροδούλα μου....είχαμε μια ανάλογη κουβέντα στο σχολείο....συζητούσαμε πως είναι δυνατόν ως εκπαιδευτικοί να ξέρουμε ποιο είναι το παιδαγωγικά ορθό...κι όμως στα δικά μας τα παιδιά δυσκολευόμαστε να το κάνουμε πράξη................είναι αυτό που λένε "δάσκαλε που δίδασκες..........." όμως εγώ αναφερόμουν σε σοβαρά λάθη..........λάθη που δεν τα αναγνωρίζουν οι γονείς...........και που δρουν εις βάρος των παιδιών τους.......σαν συνάδελφος κατανοείς τι θέλω να πω.........τώρα τα υπόλοιπα είναι μέσα στο πρόγραμμα....και το γεγονός ότι τα βλέπεις, τα συνειδητοποιείς και τα αναγνωρίζεις είναι ένα βήμα πολύ σημαντικό......ξέρεις ότι τα παιδιά δεν θέλουν τίποτα παραπάνω από την αγάπη μας και την προσοχή μας.....πίστεψέ με.....δεν είναι αυτονόητα αυτά σήμερα..........ιδίως η προσοχή.....και η δημιουργική απασχόληση των γονέων με τα παιδιά τους!

κοριτσάκια....καλή εβδομάδα........!!! ήθελα να σας πω κι εσάς (είμαι κατά βάση θαμώνας άλλου τόπικ εδώ στο καφέ μας) άλλον ένα λόγο για τον οποίο πρέπει να νιώθουμε ξεχωριστές και που τον συνειδητοποιώ καθημερινά στη δουλειά μου (εκπαιδευτικός γαρ)...... όσο καθυστερεί το μωράκι μας να έρθει....παρατηρούμε τις συμπεριφορές, τη στάση και τα λάθη που κάνουν γύρω μας οι γονείς που τόσο εύκολα τους ήρθε το παιδάκι τους......καταγράφονται στο σκληρό δίσκο μας κι έχουμε παραπάνω πιθανότητες να μην τα επαναλάβουμε.............. άρα είμαστε ξεχωριστές.......γιατί όταν μας αξιώσει ο Θεούλης και μας στείλει το πολυπόθητο μωράκι μας............θα είναι προϊόν απίστευτης αγάπης, υπομονής, θέλησης, επιμονής, προσμονής.....αξίες που δεν μπορεί θα τις μεταδώσουμε και στο ίδιο.............ξεχωριστές εμείς....τυχερό το παιδάκι μας.............που είναι στο δρόμο...............!!!

κορίτσια....σας ευχαριστώ πάρα πολύ για την αγαλλίαση που προσφέρατε στην κάπως πονεμένη μου ψυχή....σας διάβασα όλες...μία προς μία....και συγκινήθηκα πάρα πολύ.... πραγματικά δεν πρέπει οδηγός μας να είναι το "γιατί".....αλλά να ευγνωμονούμε τον Θεό που μας έχει καλά....σας το γράφω και βουρκώνω.....και όλα θα έρθουν.....θα έρθει και το μωράκι μας.....πρέπει ωστόσο, να καταλάβουμε ότι αυτό είναι ένα Θείο Δώρο και δεν μπορεί επουδενί λόγω να γίνει όποτε εμείς το θέλουμε.....ξέρω ότι πολλές από εμάς έχουμε πονέσει....έχουμε απελπιστεί....έχουμε απογοητευτεί.....αλλά όλες μας πάντα βρίσκουμε τη δύναμη...σηκώνουμε το κεφάλι και συνεχίζουμε....μέχρι να έρθει ο ήλιος να ζεστάνει τις καρδιές μας..... ας μην επιτρέψουμε στο όνειρό μας να γίνει ο όλεθρός μας.....ας μην γίνει φυλακή.....ας το αφήσουμε να αχνοφαίνεται στο φόντο.....μέχρι να έρθει και να φανεί ως πρώτο πλάνο....... εύχομαι σε όλες σας να έχετε πολύ σύντομα τα ευχάριστα.....μα μέχρι τώρα προστατέψτε την υγεία σας και την αγάπη με τον άνθρωπό σας.... τα γράφω για να τα ακούω κι εγώ....που πραγματικά....δυσκολεύομαι.....αυτό το σκαμπανέβασμα της ψυχολογίας και η μεγάλη προσδοκία....συχνά με φυλακίζουν.....τώρα προσπαθώ να αποδράσω....

κορίτσια μου καλησπέρα! είμαι πολύ χαρούμενη που έπεσα πάνω στο τόπικ σας.. κατ' αρχάς να ευχηθώ στις εγκυούλες να πάνε όλα κατ' ευχήν και φέρουν στη ζωή υγιή μωράκια..αν και αυτό είναι σίγουρο γιατί όπως διάβασα έχετε το χέρι των Αγίων πάνω σας.. όπως έχω ξαναγράψει σε άλλο τόπικ..μέχρι που βίωσα την εμπειρία παλίνδρομης...ήμουν λίγο αιρετική με τη θρησκεία μας..όχι σε Απόλυτο βαθμό..μιας και επειδή είμαι ταμμένη στον Ιωάννη τον Πρόδρομο πάντα θεωρούσα ότι έχω έναν προστάτη..αλλά να..υπήρχε μια εσωτερική πάλη μέσα σου..πότε επικρατούσε η λογική μου...και σπάνια η θρησκευτικότητά μου...μέσα από την εγκυμοσύνη μου..για όσο κράτησε..και μετά από όλο αυτό τον πόνο...ήρθα πάλι πολύ κοντά Του..μου έφερε τη γαλήνη στην ψυχή μου και μέσα από την προσευχή βρήκα το θάρρος να ξανασηκωθώ και να ξαναπροσπαθήσω.. για να μην σας τα πολυλέω...είμαι σίγουρη πια ότι ο Θεός είναι Μεγάλος...και πολύ σύντομα θα σας πω κι εγώ πολύ θετικά νεάκια...συγκινούμαι τώρα που σας τα γράφω..γιατί μου ήρθαν στο νου εικόνες..μυρωδιές..ήχοι...από εκείνη την περίοδο.. Να μου είστε όλες καλά..να συνεχίσετε να πιστεύετε..και όλα θα γίνουν.. Όπως λέγαμε και με τους μαθητές μου πρόσφατα..Πίστη-Θάρρος-Ελπίδα..Τρίπτυχο που πάντα κερδίζει..