milinaki

Μεταξύ Λουκίας και Λυδίας, κι εγώ προτιμώ ασυζητητί το Λυδία. Είναι πολύ πιο εύηχο!!! Το Λουκία δεν είναι ιδιαίτερα ωραίο, ενώ το Λυδία είναι από τα πολύ ωραία ονόματα. Στη θέση σας δε θα το σκεφτόμουν καν!

Ντοράκι, τώρα διάβασα την ιστορία σου, αχ, ταλαιπωρήθηκες κι εσύ με τη γέννα αλλά τέλος καλό όλα καλά! Να σου ζήσει, να είναι γερό, τυχερό κι ευτυχισμένο! Το ίδιο και για τη zounitsa που γεννήσαμε μαζί και εννοείται για όλες τις μανούλες! Πόσο σας καταλαβαίνω κορίτσια για το θηλασμό... Κι εγώ τη δεύτερη νύχτα στο σπίτι έστειλα τον άντρα μου άρον άρον σε διανυκτερεύον φαρμακείο να πάρει πιπίλα, δεν είχαμε πάρει στο σπίτι για να μην μπούμε στο πειρασμό να του τη δώσουμε, αλλά πραγματικά δεν παλευόταν η κατάσταση! Τελικά ο μπέμπης την έφτυσε την πιπίλα, οπότε απέτυχε η προσπάθεια (καμία περίπτωση για σύγχυση θηλών, δεν τον ξεγελάς με τίποτα...) Δεν ξέρω πόσο ακόμα θα αντέξουμε έτσι! Το τσάι μάραθου υποτίθεται ότι ηρεμεί το μωρό; Πω πω, εγώ κι αν έγραψα μυθιστόρημα

Καλημέρα, κορίτσια! Τι έγινε, γεννήσαμε όλες βλέπω; Εγώ την ίδια μέρα με το Ντοράκι και η Ζουνίτσα μια μέρα πριν, κοντά - κοντά το πήγαμε! Σας γράφω τώρα στα γρήγορα που έχω λίγο χρόνο γιατί ο μπέμπης μας έχει εξαντλήσει... Περνάω ακριβώς τα ίδια με τη Ζουνίτσα. Τη μέρα ο μπέμπης κοιμάται σερί κάποιες ώρες αλλά από το απόγευμα και όλη τη νύχτα μέχρι τα ξημερώματα θηλάζει, τον βάζω να ρευτεί (δεν κάνει τίποτα) και μόλις τον ακουμπήσω στο λίκνο χαλάει τον κόσμο και άντε πάλι απ' την αρχή. Καλός ο αποκλειστικός θηλασμός βρε παιδιά και μέχρι στιγμής αντέχω με νύχια και με δόντια να μην του δώσω κάτι άλλο αλλά μερικές φορές αναρωτιέμαι, αυτοί που τον συνιστούν τον έχουν δοκιμάσει κιόλας; Γιατί σωματικά, αν συνεχιστεί έτσι για μερικές μέρες ακόμα θα είναι πρακτικά αδύνατον! Υπάρχουν φορές που είμαι τόσο εξαντλημένη που πέφτει το κεφάλι μου από τη νύστα και φοβάμαι ότι θα μου πέσει το μωρό απ' τα χέρια! Λοιπόν, όλα ξεκίνησαν την προηγούμενη Παρασκευή το πρωί, που αν θυμόσαστε μέχρι την προηγούμενη μέρα δεν είχα καμιά σοβαρή ενόχληση, παρά τις φιλότιμες προσπάθειές μου με τις ασκήσεις με τη μπάλα και την έθνικ κουζίνα. Τη νύχτα της Πέμπτης είχα αρχίσει να έχω κάτι ενοχλησούλες στη μέση, σαν να πάει να έρθει περίοδος και το πρωί της Παρασκευής πήγαμε στο Λητώ για προγραμματισμένο καρδιοτοκογράφημα, μιας και ήταν η Π.Η.Τ. και έπρεπε να αρχίσουμε τους ελέγχους. Κατά τη διάρκεια του καρδιοτοκογραφήματος πονούσα ήδη πάρα πολύ έντονα και τακτικά αλλά ο γιατρός είπε ότι αυτοί δεν ήταν πόνοι τοκετού αλλά προπαρασκευαστικές συσπάσεις (εγώ βέβαια απορούσα αν έτσι είναι οι προπαρασκευαστικές πώς θα είναι οι τακτικές!) Έτσι μας έδιωξε και μας είπε να πάμε καμιά βόλτα ή για ακόμα και για κανένα μπάνιο στη θάλασσα αλλά να περιμένουμε εξελίξεις σύντομα, πιθανότατα μέσα στο σαββατοκύριακο. Εμείς γυρίσαμε σπίτι αλλά οι πόνοι συνεχίζονταν, ήταν πάρα πολύ έντονοι και πολύ συχνοί και κάποια στιγμή που αρχίσαμε να τους χρονομετράμε διαπιστώσαμε ότι ήταν ανά πεντάλεπτο! Πήραμε τηλ. το γιατρό και μας είπε να πάμε για περπάτημα και αν για μία ώρα συνεχιστεί το ίδιο να πάμε στο μαιευτήριο. Πράγματι πήγαμε για περπάτημα (το πώς ακριβώς περπατούσα εγώ βέβαια ήταν μια άλλη ιστορία, υποβασταζόμενη...) και επειδή όντως οι πόνοι είχαν παγιωθεί στο πεντάλεπτο σπεύσαμε πάλι στο Λητώ. Εκεί με εξέτασε μια μαία και είπε ότι οι προϋποθέσεις ήταν καλές και ότι μένουμε! Ήταν περίπου 13.30 το μεσημέρι. Το ξύρισμα και το κλύσμα δεν ήταν τίποτα τελικά, έβαλα και τη ρομπίτσα μου και πήγαμε με τον αντρούλη μου και τη μαία μας σε ένα δωμάτιο. Ήρθε κι ο γιατρός, η διαστολή από το 0 που ήταν το πρωί είχε πάει ήδη στο 3. Στην αρχή ο πόνος ήταν ας πούμε διαχειρίσιμος και το πάλευα και όλα πήγαιναν καλά, κατά το απόγευμα όμως, και ενώ η διαστολή είχε πάει στο 5 άρχισα να ζορίζομαι πολύ, όχι τόσο από πλευράς πόνου που θα μπορούσα ίσως να το υπομείνω ακόμα, αλλά άρχισα να λαχανιάζω πολύ σε κάθε σύσπαση, σαν να τρέχω σε μαραθώνιο (υπενθυμίζω ότι έχω άσθμα) και να τρέμω ανεξέλεγκτα, οπότε ζήτησα επισκληρίδειο γιατί φοβήθηκα ότι θα πάθω κρίση πανικού. Μεγάλη εφεύρεση η επισκληρίδειος, μετά από λίγη ώρα ήμουν μια χαρά και δεν καταλάβαινα τίποτα! Αν δεν έχουν δώσει νόμπελ σ' αυτόν που την ανακάλυψε είναι μεγάλη παράλειψη! Μετά την επισκληρίδειο οι συσπάσεις έχασαν λίγο την τακτικότητά τους και ο γιατρός έσπασε τα νερά, οπότε ξαναπήραν μπρος και φτάσαμε σε διαστολή 7. Εκεί όμως κολλήσαμε.... Για τις επόμενες 4 ώρες δεν προχωρούσαμε καθόλου, κάποια στιγμή πέρασε και η επίδραση της επισκληριδείου και το αφήσαμε για λίγο χωρίς και εκεί υπέφερα απίστευτα. Κάναμε υπέρηχο και φάνηκε ότι το μωρό ερχόταν εγκάρσια, οπότε ξανακάναμε άλλη μία δόση επισκληριδείου και εγώ όλη την ώρα έκανα κάτι ασκήσεις που μου έδειξε η μαία για να το γυρίσουμε, καθόμουν στα τέσσερα στο κρεββάτι και κουνούσα τη λεκάνη αριστερά - δεξιά και πάνω - κάτω. Μάταια, όμως, στον επόμενο υπέρηχο ο μπέμπης φάνηκε ότι γύρισε αλλά αντί να γυρίσει από τη σωστή πλευρά γύρισε από τη λάθος, ερχόταν με προσωπική προβολή και τα ματάκια προς τα πάνω και εκεί ο γιατρός είπε ότι ίσως και λόγω της περιτύλιξης του λώρου να μη μπορεί να γυρίσει σωστά και μίλησε πρώτη φορά για καισαρική. Στενοχώρια κι εγώ και ο σύζυγος, θέλαμε τόσο πολύ να γεννηθεί φυσιολογικά και να είναι κι αυτός παρών στη γέννηση... Είπαμε να περιμένουμε μια ώρα ακόμα και να συνεχίσω τις ασκήσεις μήπως και γυρίσει και έτσι κάναμε αλλά τίποτα. Η ώρα πήγε 23.30 περίπου και ο γιατρός είπε ότι δεν υπάρχει κίνδυνος για το παιδί και ότι αν θέλουμε θεωρητικά μπορούμε να περιμένουμε και μέχρι αύριο το πρωί αλλά ότι είναι σίγουρος ότι δε θα αλλάξει και ότι μας προτείνει καισαρική. Εγώ πλέον είχα κουραστεί τόσο πολύ που δε με ένοιαζε τίποτα άλλο, ήθελα να γεννηθεί το μωράκι μας κι ας γίνει όπως να 'ναι (αφήστε που αν κατάλαβα καλά μια άποψη θα ήταν να συνεχίσουμε χωρίς επισκληρίδειο πλέον και δεν θα το άντεχα αυτό με τίποτα). Έτσι ετοιμαστήκαμε για το χειρουργείο και από 'κει και πέρα όλα κύλησαν πολύ γρήγορα. Η ίδια η καισαρική δε μου φάνηκε τόσο άσχημη, μπορώ να πω ότι ήταν πολύ ανώδυνη και πολύ καλύτερη σε σχέση με όσα είχαν προηγηθεί. Η αναισθησία απλώς μου έφερε πολύ τρέμουλο στα χέρια και κατά τη διάρκεια της επέμβασης καταλάβαινα κάποιες πιέσεις και τραβηγματάκια αλλά τίποτα ιδιαίτερα ενοχλητικό. Η μαία ήταν δίπλα μου όλη την ώρα και σχεδόν αμέσως αφού γεννήθηκε ο μπεμπάκος, στις 23.50 και άκουσα το ουά - ουά, μετά από ελάχιστα λεπτά τον είχα στην αγκαλιά μου και θήλαζε! Δεν μπορώ να περιγράψω το συναίσθημα!!! Έκπληξη κατ' αρχήν γι' αυτό το πλασματάκι που ήρθε στην αγκαλιά μου και... καμάρι μπορώ να πω μαζί! Ήταν καθαρό και ροδαλό, με απαλό δερματάκι και ορθάνοιχτα ματάκια που με κοιτάγανε με απορία! Η ομοιότητα δε ολοφάνερη με τον άντρα μου και ειδικότερα με τον πεθερό μου, με μένα καμία σχέση! Θήλασε αμέσως και τον κράτησα όλη την υπόλοιπη ώρα της επέμβασης, οπότε πλέον ούτε που καταλάβαινα ότι γινόταν επέμβαση. Όταν τελειώσαμε τον πήραν και τον πήγαν στο μπαμπά του που περίμενε έξω αγωνιωδώς, για να τον δουν και οι λοιποί συγγενείς. Όταν με πήγαν και μένα να με δουν οι συγγενείς, νομίζω ότι ήταν μία από τις πιο ευτυχισμένες στιγμές της ζωής μου. Όλο χαμογελαστά πρόσωπα γύρω μου που λάμπανε από χαρά κι εγώ ήμουν σε μια τρελλή χαρά και υπερδιέγερση! Αυτά βέβαια κράτησαν ως την επόμενη μέρα το μεσημέρι που κράταγε η επήρεια της επισκληριδείου, γιατί τη δεύτερη μέρα που άρχισαν οι μετεγχειρητικοί πόνοι τα είδα όλα... Μιλάμε για πολυυυυυυύ πόνο, όχι αστεία. Ευτυχώς που είδα μεγάλη βελτίωση από την επόμενη μέρα γιατί διαφορετικά σκεφτόμουνα ότι αυτό δεν πρόκειται να το ξανακάνω στη ζωή μου... Τελικά πάντως, τόσο εγώ όσο και ο μπεμπάκος ήμασταν πάρα πολύ καλά, ο μπεμπάκος δεν είχε ίκτερο, ζύγιζε 3.450 γρ. (με ύψος 53 εκ.) όταν γεννήθηκε και την επόμενη μέρα έχασε 160 γρ. και τη μεθεπόμενη μόνο 60, κι όσο για μένα, παρ' όλο που υποκειμενικά υπέφερα από τους πόνους μάλλον ήμουν καλύτερα σε σχέση με τις άλλες κοπέλες που έβλεπα να έχουν κάνει καισαρική, σηκώθηκα και περπάτησα μέχρι και στο διάδρομο από την πρώτη μέρα και έτσι μας έδωσαν εξιτήριο μια μέρα νωρύτερα. Μεγάλη ανακούφιση που γυρίσαμε σπιτάκι μας, παρόλο που έμεινα πολύ ικανοποιημένη από το μαιευτήριο, όλο το προσωπικό εξυπηρετικότατο, καλό φαγητό και υποστήριξη για το μητρικό θηλασμό όσο δεν παίρνει - έχασα το μέτρημα πόσες φορές την ημέρα ερχόντουσαν και μας ρωτάγανε πώς πάει και δίνανε συμβουλές! Το rooming in πήγε σχετικά καλά, με την έννοια ότι όταν γύρισα σπίτι ένοιωθα ότι ήδη είχα μάθει κάπως τα "χούγια" του μπεμπάκου, τώρα στο σπίτι μας έχει εξοντώσει, όμως. Μας έχει κάνει τη νύχτα μέρα και χορεύει ως τα ξημερώματα... Το καλό είναι ότι έχω απίστευτη υποστήριξη από τον αντρούλη μου, που έχει πάρει άδεια από τη δουλειά, και από τους γονείς μου και τα πεθερικά που τουλάχιστον φροντίζουν για τη σίτισή μας. Και, βρε παιδιά, πώς να το πω, τώρα που ήρθε ο μπεμπάκος νοιώθω ότι ολοκληρώθηκε ένας κύκλος και ότι ένας καινούριος ανοίγει και ότι τώρα γίναμε πιο πολύ μια οικογένεια! Νομίζω ότι η όλη η εμπειρία μας έφερε πιο κοντά και ότι μας πέρασε σε άλλο επίπεδο ευτυχίας! Αυτά βέβαια μετά από λίγα μόνο προς το παρόν 24ωρα ξενυχτιού, αν συνεχίσουμε έτσι μπορεί να αλλάξω γνώμη, χι χι! Εύχομαι πάντως σε όλες τις μανούλες να χαίρονται τα μπεμπουλάκια τους και σας ευχαριστώ όλες πολύ για την παρέα και την υποστήριξη όλο αυτό το διάστημα, καλή συνέχεια στην επόμενη "πίστα" κορίτσια!

Καλησπέρα, κορίτσια! Παρούσα και σήμερα και ακόμα κανένα σύμπτωμα... κάτι ψιλοενοχλησούλες στη μέση το πρωί και αυτό ήταν όλο. Μου φαίνεται απίστευτο ότι αύριο είναι η ΠΗΤ, πότε πέρασε ο καιρός από το τεστ εγκυμοσύνης! Όπως και να 'χει, με συμπτώματα ή μη, αύριο θα πάμε μαιευτήριο για εξετάσεις και άμα δε δείξουν κανένα πρόβλημα θα πάρουμε μερικές μερούλες παράταση, αν όχι φαντάζομαι ότι θα με κρατήσουν και ότι θα προχωρήσουμε άμεσα σε πρόκληση. Στο μεταξύ ο γάτος μας δεν ξέρω τι έχει πάθει αλλά τις τελευταίες μέρες είναι σε μια τρελλή υπερδιέγερση, κάνει όλο σκανταλιές και έχει αρχίσει να με δαγκώνει κιόλας, που δεν το έκανε ποτέ αυτό. Μήπως έχει αρχίσει να μυρίζεται τις επερχόμενες αλλαγές στην οικογένεια και ότι θα χάσει την πρωτοκαθεδρία; Dsdoraki, κουράγιο, λίγο έμεινε! Μου φαίνεται ότι έχει ήδη ξεκινήσει ο τοκετός, αύριο σε βλέπω με το μωράκι σου αγκαλιά. Με το καλό! Zounitsa, χρόνια πολλά για την επέτειό σας, να είστε πάντα αγαπημένοι κι ευτυχισμένοι! Από 'δω και πέρα θα γιορτάζετε διπλά τη μέρα! Anat, να σου ζήσει η κορούλα. Εγώ δεν έχω πάρει καν μπιμπερό ακόμα (ευελπιστώ ότι θα πάνε όλα καλά με το θηλασμό) αλλά έχω ακούσει καλά λόγια για τα dr brown. Zuzu και Ioannaki28, εύχομαι οι χαρές που θα σας φέρουν τα μωράκια σας να σας αποζημιώσουν και με το παραπάνω για όλους τους πόνους της γέννας. Zuzu, πολύ ενδιαφέροντα τα link που μας έβαλες και νομίζω ότι είναι πολύ σωστό αυτό που λέει το άρθρο για το θηλασμό ότι δεν υπάρχει μία σωστή στάση αλλά αυτή που βολεύει τη μάνα και το μωρό. Συνέχισε τις δοκιμές και θα τη βρείτε τη λύση με το μπέμπη. Ioannaki28, παρήγορο αυτό που λες με τα κιλά. Εγώ έχω βάλει 14 και ο γιατρός μου είπε να μην τρώω πολλά γλυκά και μακαρόνια. Ε, λες και μου είπε πήγαινε φάε όσα γλυκά θες.... έχω τρελλή όρεξη για γλυκό, δεν μπορώ να αντισταθώ αυτές τις μέρες! Τουλάχιστον έχω κόψει τα μακαρόνια, οπότε τηρώ κατά το ήμισυ τη σύσταση...

Zounitsa μου με το καλό! Όλα να πάνε καλά και αύριο τέτοια ώρα να έχεις αγκαλιά το μωράκι σου. Περιμένουμε νεώτερα! Μ' ένα πόνο, ή μάλλον με κανένα, γιατί να τσιγκουνευόμαστε στις ευχές

Να θέσω κι ένα ερώτημα για τις ήδη μανούλες: βρε κορίτσια, πολύ με προβληματίζει τι φοράνε τα μωρά αυτή την περίοδο και με τι σκεπάζονται όταν κοιμούνται. Χτες πήρα ένα θερμόμετρο δωματίου και είδα ότι τη μέρα έχουμε γύρω στους 27 βαθμούς μέσα στο σπίτι, τι πρέπει να φοράει το μωράκι, μόνο ζιπουνάκι; Και το βράδυ τι πρέπει να φοράει; Τα μωράκια σας τα κοιμίζετε σε υπνόσακους ή με σεντονάκια / κουβερτούλες;

Καλησπέρα, κορίτσια! Όπως βλέπετε, εδώ είμαι ακόμα, σήμερα κανένα σύμπτωμα που να προμηνύει τοκετό προς το παρόν κι αυτό παρά κάτι πικάντικα κεμπάπ που έφαγα χτες το βράδυ, με μπόλικη μπάρμπεκιου σως και ινδικό τσάτνεϋ ντομάτας, χι χι! Τίποτα σας λέω, ούτε καν καμιά γαστρεντερική διαταραχή δε μ' έχει πιάσει! Ευχαριστώ πάντως πολύ για την υποστήριξή σας, στην αρχή το είχα πάρει στραβά που μάλλον θα πάμε για πρόκληση αλλά τώρα τη συνήθισα την ιδέα. Γερός να είναι ο μπεμπάκος κι ας έρθει όπως θέλει. Nefeli_13, μπράβο, νομίζω ότι χειρίστηκες το θέμα του θηλασμού πολύ σωστά και πολύ υπεύθυνα! Ελπίζω σύντομα με τη βοήθεια της μαίας να ξεπεραστούν τα όποια προβλήματα! Ioannaki28, κι εγώ συμφωνώ με τα υπόλοιπα κορίτσια ότι αυτά τα περί περιόδου και ασαράντιστων μωρών είναι τελείως αβάσιμα. Γενικότερα νομίζω ότι το όλο θέμα με το σαραντισμό των μωρών και των λεχώνων είχε να κάνει περισσότερο με την προστασία των λεχώνων και των μωρών τους παρά με οτιδήποτε άλλο. Μην ξεχνάμε ότι παλιότερα αν δεν υπήρχε η όλη δοξασία με το σαραντισμό τις λεχώνες θα τις στέλνανε από την επόμενη μέρα να δουλέψουν στα χωράφια και φανταστείτε πόσο ολέθριο θα ήταν αυτό και για τη δική τους υγεία και των μωρών, που δε θα είχαν τη φροντίδα που πρέπει. Αφήστε που κανείς δεν ήξερε για μικρόβια τότε και πολλοί δεν είχαν καν νερό και σαπούνι να πλένουν τα χέρια τους ώστε να τηρείται στοιχειωδώς η υγιεινή. Αλλά στις μέρες μας το βρίσκω πολύ υπερβολικό να κλείνονται μέσα οι λεχώνες και τα μωρά ή να μη δέχονται καθόλου επισκέψεις - με μέτρο πάντα και με πολλές προφυλάξεις. Όσο για τη μανούλα σου που έφυγε, μη στενοχωριέσαι, θα ξανάρθει και θα την δεις με μεγαλύτερη λαχτάρα - μικρή παρηγοριά, το ξέρω, αλλά μη στενοχωριέσαι και στενοχωριέται και η μπεμπούλα σου! Μαράκι8, καλό διάβασμα, θα δεις ότι η γέννηση της κορούλας σου θα σου φέρει και τύχη και θα το περάσεις πανεύκολα το μάθημα του μεσιέ. Καλή επιτυχία!

Καλησπέρα, κορίτσια! Ioannaki28 κι εγώ πολύ συγκινήθηκα με την ιστορία σου, ιδίως εκεί που λες ότι έβαλες τα κλάμματα επειδή σου πήραν τα γυαλιά... τελικά όλα καλά, όμως, και τώρα φαντάζομαι ότι δεν έχεις μάτια παρά μόνο για την κορούλα σου! Να σου ζήσει ο νέος έρωτας της ζωής σου! Εγώ πήγα στο γιατρό σήμερα και υπάρχουν καλά και κακά νέα: τα καλά είναι ότι ο μπεμπάκος είναι μια χαρά, έχει φτάσει τα 3.200 περίπου γραμμάρια, το αμνιακό υγρό είναι φυσιολογικό και ο πλακούντας ΟΚ. Τα κακά είναι ότι ο μπέμπης είναι μάλλον ψηλά ακόμα, μόλις που έχει αρχίσει να σφηνώνει το κεφαλάκι του και ο ομφάλιος λώρος έχει τυλιχτεί ελαφρά γύρω από τον αυχένα του. Ο δε τράχηλος έχει αρχίσει να εξαλείφεται αλλά θέλει πολύ ακόμα, για διαστολή ούτε λόγος. Οπότε μετά από αυτά και επειδή πλέον την Παρασκευή κλείνουμε τις 40 εβδομάδες συζητήσαμε για το ενδεχόμενο πρόκλησης (αυτό ακριβώς που ήθελα να αποφύγω... ο νόμος του Μέρφυ ). Είπαμε την Παρασκευή να κάνουμε stress test κι αν όλα πάνε καλά θα πάμε για πρόκληση κάποια στιγμή το πολύ ως τα μέσα της επόμενης εβδομάδας. Να πω την αλήθεια έχω στενοχωρηθεί μ' αυτή την εξέλιξη, ήλπιζα πολύ ότι θα αποφεύγαμε την πρόκληση αλλά προσπαθώ να το δω απ' τη θετική πλευρά, ότι ο μπέμπης πήρε όλο το χρόνο του και ότι τουλάχιστον αποφύγαμε μια πρόωρη πρόκληση, που είναι σημαντικό κι αυτό. Κατά τα λοιπά από την ώρα που γύρισα από το ραντεβού με το γιατρό το έριξα στις ασκήσεις με τη μπάλα πιλάτες και ετοιμάζομαι για περπάτημα, μπας και βοηθήσουμε το μπεμπάκο να κάνει την έκπληξη και να βγει από μόνος του!

Dsdoraki, αυτό που λες για τα εντερικά και ειδικά η διάρροια είναι στάνταρ δείγμα επερχόμενου τοκετού! Κι αυτό επειδή όσο κατεβαίνει το μωράκι τόσο πιέζει το έντερο και την ουροδόχο κύστη. Οπότε σε βλέπω πρώτη και καλύτερη! Εννοείται ότι θα μπω να σας γράψω τα νέα μου αλλά μη μας ξεχάσεις κι εσύ, αναμένουμε τα δικά σου!

Καλημερούδια! Τι κάνετε, όλα καλά; Dsdoraki, zounitsa και thanoula, όντως μόνο εμείς μείναμε μου φαίνεται αλλά πλησιάζει και για μας ο καιρός! Dsdoraki, με το καλό, εσύ είσαι η πρώτη στη σειρά απ' ό,τι καταλαβαίνω. Νομίζω ότι αυτά τα υπόθετα φέρνουν αποτέλεσμα συνήθως την επόμενη μέρα, οπότε για έχε το νου σου σήμερα! Thanoula, σήμερα έχεις ραντεβού με τη γιατρό; Αν θυμάμαι καλά, εσύ δεν έλεγες ότι στα μέρη σου προγραμματίζουν τους τοκετούς στις 38 εβδομάδες; Είχα διαβάσει ένα άρθρο σχετικά, που έλεγε ότι αυτή είναι απαράδεκτη πρακτική (βλ. http://www.birthchoices.gr/category/resources/ το άρθρο "Καισαρική πριν την 39η εβδομάδα κύησης. Πόσο ασφαλής είναι;") Δεν στο λέω για να σε αγχώσω τελευταία στιγμή, άλλωστε φαντάζομαι ότι θα υπάρχουν και άλλες απόψεις για το θέμα, απλά για να το συζητήσεις με τη γιατρό σου. Nefeli, η παιδίατρός σου προτού προτείνει το συμπλήρωμα, σε ρώτησε πώς πάει ο θηλασμός, είδε αν ο μικρός "πιάνει" καλά και αν θηλάζει σωστά; Και πάλι γιατρός δεν είμαι αλλά απ' ό,τι έχω διαβάσει αν αρχίσεις το συμπλήρωμα δύσκολα θα συνεχίσεις τον αποκλειστικό θηλασμό, αν βέβαια είναι κάτι που το θες. Ίσως θα ήταν καλή ιδέα να πάρεις μία συμβουλή από σύμβουλο θηλασμού αλλά άμεσα, μέσα στη μέρα δηλαδή αν είναι δυνατόν, γιατί το μωράκι δεν μπορεί να περιμένει, πεινασμένο και αφυδατωμένο. Ή να δώσεις λίγο συμπλήρωμα (και μάλιστα στα μαθήματα που είχα πάει μας είπαν τις πρώτες εβδομάδες αν χρειαστεί λίγο συμπλήρωμα να το δώσουμε με ειδικό κυπελλάκι ή με αποστειρωμένο ουροσυλέκτη, για να μη γίνει σύγχυση θηλών με το μπιμπερό) και να δεις αμέσως σύμβουλο θηλασμού. Επίσης, έχε υπόψη ότι τα μωρά που θηλάζουν παίρνουν βάρος με διαφορετικούς ρυθμούς από τα μωρά που παίρνουν συμπλήρωμα, οπότε είναι βασικό η παιδίατρός σου να είναι εξοικειωμένη με τα θέματα του θηλασμού για να σου δίνει και σωστές συμβουλές. Κατά τα λοιπά εγώ τις τελευταίες κανά - δυο μέρες έχω λίγη τάση για εμετό και τα βράδυα και προς τα ξημερώματα έχω κάτι πονάκια, νευρόπονους χαμηλά στην κοιλιά που κρατάνε λίγα δευτερόλεπτα και πόνο στη μέση που κρατάει πολύ ώρα, σαν να πάει να έρθει περίοδος. Λέτε να είναι braxton hicks; Σήμερα το μεσημέρι έχω ραντεβού με το γιατρό και έχω αγωνία να δω τι θα μας πει!

Όντως καλό Φθινόπωρο σε όλες τις μανούλες και όλα τα μωράκια! Εμείς πλέον χάσαμε και επίσημα την ευκαιρία να είμαστε μωράκι Αυγούστου και περιμένουμε να δούμε πόσες μέρες από το Σεπτέμβριο θα πάρει ο μπεμπάκος για να κάνει την εμφάνισή του. Μπορεί να περιμένει τη δροσούλα για να μας έρθει, για να δούμε! Floreta, μπράβο που τα καταφέρατε και βάλατε σε νυχτερινό πρόγραμμα τα μωράκια! Άντε, εύχομαι σύντομα να κοιμόσαστε και οκτάωρο! Αλήθεια, το infacolic τι ακριβώς είναι; Φάρμακο κατά των κολικών; Μπερδεύτηκα, η zounitsa χτες μπήκε για την καισαρική ή είναι για το άλλο Σάββατο; Όπως και να 'χει, εύχομαι όλα να πάνε καλά!

Άννα, να σου ζήσει και να είστε πάντα έτσι ευτυχισμένοι, όλη η οικογένεια! Τι γλυκός που είναι ο γιος σου, φαντάζομαι ότι θα έχει τη μικρή πάντα υπό την προστασία του!

Καλησπέρα, κορίτσια! Τι κάνετε; Εγώ ακόμα στην αναμονή... Για το θηλασμό δεν μπορώ να μιλήσω εκ πείρας, αφού ακόμα αναμένεται ο μπέμπης, αλλά θεωρητικά ξέρω ότι τα μωράκια που θηλάζουν πολλές φορές δεν ρεύονται, όπως είπε κι η Thanoula. Μάγδα, αναρωτιέμαι γιατί βγάζεις το γάλα με το θήλαστρο για να το δίνεις το βράδυ; Δεν είναι πιο σπαστικό να πρέπει να αποστειρώσεις το μπουκάλι κλπ από το να αφήσεις το μωράκι απλώς να θηλάσει άλλη μια φορά; Επίσης, οι ήδη μανούλες, έχω μια απορία: πότε αλλάζετε τα μωράκια σας, πριν ή μετά το θηλασμό; Μετά δεν τα παίρνει ο ύπνος, δεν τα αναστατώνει η αλλαγή της πάνας;

Καλησπέρα, μανούλες του Σεπτεμβρίου! Επέστρεψα κι εγώ μετά από μακρά απουσία και μετά από πολλές αλλαγές: αλλαγή γιατρού, ΠΗΤ και μαιευτηρίου... μεγάλη ιστορία! Να μη σας τα πολυλογώ, η επιστήμη απεφάνθη τελικά ότι η ΠΗΤ είναι για 6 Σεπτέμβρη και έτσι πλέον είμαστε στην αναμονή, θεωρητικά ανά πάσα στιγμή μπορεί να έχουμε εξελίξεις. Στον τελευταίο υπέρηχο ο μπέμπης ήταν περίπου 2.900 γραμμάρια και είχε καλή θέση, με το κεφαλάκι προς τα κάτω αλλά δεν είχε εμπεδωθεί ακόμα και επίσης καλό είναι να γυρίσει και η πλατούλα του μπροστά και έτσι προσπαθώ να περπατάω όσο μπορώ και έχω πάρει και μια μπάλα πιλάτες και κάνω κάτι αστείες ασκήσεις κάθε μέρα, που μου έδειξε η μαία. Δεν ξέρω αν δουλεύουν όλα αυτά γιατί δεν έχω κανένα σύμπτωμα κατά τα λοιπά, ούτε καν προπαρασκευαστικές συσπάσεις (το βράδυ μόνο κάτι ασήμαντα πονάκια, σαν να πάει να έρθει περίοδος) αλλά το παλεύω. Και ζεσταίνομαι!!! Δεν είναι απίστευτη η ζέστη ή η ιδέα μου είναι μόνο; Κατά τα λοιπά το λίκνο του μπέμπη είναι έτοιμο και τα ρουχαλάκια και τα λοιπά πραγματάκια του ομοίως. Επειδή η ΠΗΤ είναι για αρχές Σεπτέμβρη του έχω πάρει καλοκαιρινά ρουχαλάκια αλλά θα έχω μαζί και μία ζακετίτσα, πάνα αγκαλιάς και κουβερτούλα για παν ενδεχόμενο. Όσο για το καρότσι, δεν έχω συμβουλές γιατί εμάς ευτυχώς μας δάνεισαν φίλοι, αλλά όσο βλέπω τα πεζοδρόμια στη γειτονιά μου τόσο απογοητεύομαι ότι δεν υπάρχει περίπτωση ούτε με 4Χ4 να βγαίνουμε βόλτα εκεί... Γι' αυτό πήρα και ένα ωραίο μέι τάι και έχω την υποψία ότι θα μας βολέψει πολύ περισσότερο. Για τα μπιμπερό που είπε κάποια κοπέλα εγώ δεν πήρα, πρώτον για να το παλέψω περισσότερο για θηλασμό στην αρχή αλλά και δεύτερον μου είπαν ότι στα περισσότερα μαιευτήρια σου δίνουν ένα δώρο μαζί με τα λοιπά δείγματα που σου δίνουν φεύγοντας. Για όποια θέλει να πάρει από τώρα, καλά λόγια έχω ακούσει για τα dr brown, πάντως. Maria1106, καλώς ήλθες στην παρέα μας και με το καλό το μωράκι σου! Σε ποιο μαιευτήριο έγιναν αυτά που λες για το rooming in; Άννα, λογικά θα έχεις γεννήσει μέχρι τώρα, οπότε πολλές ευχές κι από μένα! Αναμένουμε τα νέα σου!

Καλησπέρα, κορίτσια! Τι κάνετε, πώς τα πάτε με τη ζέστη; Είναι αφόρητη ή εμένα μου φαίνεται; Έχω κλειστεί μέσα με το air condition και λειώνω! Τα δε βράδυα το βάζω στους 25 βαθμούς για να κοιμηθώ και ο άντρας μου δεν αντέχει το κρύο, πάει και κοιμάται στο σαλόνι αγκαλιά με το γάτο μας... Με τέτοια ζέστη άντε να κάνεις περπάτημα! Έχω πάρει μια μπάλα πιλάτες και κάνω κάτι ασκήσεις που μου έδειξε η μαία, κάθομαι και γυρίζω γύρω - γύρω μπας και εμπεδωθεί ο μπέμπης αλλά δεν τη βλέπω την κοιλίτσα μου να κατεβαίνει καθόλου Από συσπάσεις δε, τίποτα. Μόνο τα βράδυα νοιώθω κάτι μικροενοχλήσεις αλλά τίποτα αξιόλογο. Μου φαίνεται ότι ο μπέμπης δε βιάζεται καθόλου να βγει! Αν δεν έχουμε τίποτα εξελίξεις μέχρι το σαββατοκύριακο θα κλείσουμε ραντεβού με το γιατρό τη Δευτέρα, για να δούμε. Εσείς τι κάνετε; Βλέπω ότι γέννησαν η Λιάνα και η appleby, να ζήσουν τα μωράκια τους και να είναι πάντα γερά κι ευτυχισμένα! Δεν πιστεύω να έχασα τίποτα άλλα γεννητούρια;