laura36

Αχ μωρέ είναι δύσκολο, όταν ξεκινάς να το οργανώνεις έχεις κάτι στο μυαλό σου για το πως θες να είναι ο γάμος σου αλλά καθλως προχωρούν οι ετοιμασίες αυτό σιγά σιγά αλλάζει! Εγώ θεώρησα αυτονόητο να γίνει ο γάμος εδώ αφού εδώ ζούμε εδώ και πολλά χρόνια, έχουμε τόσους φίλους και να σου πω θεωρούσα πως δεν έχω και πολλούς να καλέσω από Ελλάδα. Όταν όμως το ανακοινώσαμε κάτω ο κόσμος άρχισε να δείχνει μεγάλο ενδιαφέρον να έρθει στο γάμο, κάτι που να σου πω δεν περίμενα με τίποτα! Ξάδέρφια συγγενείς και φίλοι όλοι ετοιμάζονται να έρθουν από Ελλάδα! Και βρέθηκα να οργανώνω γάμο φουλ ενώ αρχικά προγραμμάτιζα κάτι πολύ πιο μικρό, με 10 συγγενείς και 10 φίλους στο σύνολο. Τα λυπάμαι τα λεφτά αλλά και τι να κάνω. Δήλωσα στον άντρα μου ότι εγώ θα βάλω όσα μπορώ, δηλαδή το νυφικό, το χτένισμα, παπούτσια, κλπ και λίγα ακόμα. Θέλω και παλτό αφού εδώ κάνει κρύο το Μάρτιο! Κοινώς κοντά στο 5χίλιαρο θες μόνο για τη νύφη. Και το χειρότερο είναι ότι όσο μεγαλώνει ο γάμος τόσο φοβάμαι ότι δεν θα το ευχαριστηθώ με τόσους αγνώστους από την πλευρά του άντρα μου...

Παιδιά διάβασα όλο το θεματάκι και παρόλο που είναι παλιό θα γράψω κι εγώ την εμπειρία μου. Η αλήθεια είναι πως οι τιμές που γράφετε μου φαίνονται υπερβολικά χαμηλές, ειδικά οι τιμές των κέντρων! Εμείς παντρευόμαστε σε ένα μήνα με πολιτικό γάμο σε μεγάλη ευρωπαϊκή πόλη. Περιμένουμε να έρθουν γύρω στα 50 άτομα. Καλέσαμε παραπάνω αλλά είναι δύσκολο να ταξιδέψουν όλοι από Ελλάδα κι εμείς δεν έχουμε τη δυνατότητα να τους προσφέρουμε τη διαμονή, θα θέλαμε 5-10χιλάρικα για όλους! Τρελάθηκα με μια κοπέλα που είπε ότι κάλυψαν τη διαμονή για 150 άτομα, καλά πόσα πλήρωσαν!!? Όπως και η κοπέλα από κρήτη πιο πάνω που έβγαλε 50χιλιάρικα από τα δώρα!! Γουάου! Ειλικρινά συγχαρητήρια! Εδώ που είμαστε εμείς παιδιά ο γάμος 50 ατόμων μας στοιχίζει περίπου 20χιλιάρικα φανταστείτε ότι μόνο για τη δεξίωση η τιμή είναι 110ευρώ το άτομο και συμπεριλαμβάνει σαμπάνια στην αρχή (welcome drink) και φαγητό με 1ο και 2ο πιάτο χωρίς γλυκό! Η τούρτα ξεχωριστά κάνει γύρω στα 13-15 ευρώ το κομάτι δηλαδη κάνα 700άρι! Εννοείται χωρίς dj για τον οποίο θα θέλαμε άλλο ένα χιλιάρικο, χώρια που η κράτηση για τη δεξίωση κάνει 1500ευρώ μόνο για να κλείσεις το μέρος, τα 110 το άτομο μετά είναι έξτρα και δεν περιλαμβάνουν χορό! Αν θέλεις και χορό τότε υπολογίζεις άλλα 30 ευρώ το άτομο για τα ποτά!!! Ο φωτογράφος ζήτησε 1350 μόνο για φώτος χωρίς βίντεο. Αυτοκίνητο αν θέλεις κάνει 500 ευρώ το φτηνότερο. Χτένισμα-μακιγιαζ 500 ευρώ ταρίφα. Νυφικό 2χιλ ταρίφα κι αυτό. Ευτυχώς υπάρχουν ενοικιαζόμενα κουστούμια για άντρες οπότε ο άντρας μου και ο πατέρας μου θα ντυθούν εκεί. Αλλά και πάλι θέλουμε σίγουρα 400 και για τους 2. Εννοείται πως τα πληρώνουμε όλα εγώ κι ο άντρας μου και δεν έχουμε βάλει τραπεζικό λογαριασμό στο προσκλητήριο για να μη φέρουμε κανέναν σε δύσκολη θέση. Σίγουρα θα μας κάνουν κάποια δώρα ακόμα και συγγενείς που δεν θα έρθουν στο γάμο. Αλλά όσα και να δώσουν, 20χιλιάρικα δεν τα φτάνουν με τίποτα....Προσκλητήρια και μπομπονιέρες τα κάναμε στην Αθήνα, 200 και 300 ευρώ αντίστοιχα. Εδώ που ρώτησα για 50 προσκλητήρια ωραία βέβαια με μια στάμπα χρυσή μονόγραμμα, μου ζήτησαν 700 ευρώ! Το δημαρχείο θέλει 250. Α και βέβαια δεν υπολογίζω το ξενοδοχείο που θα πάμε να μείνουμε την παραμονή του γάμου και την πρώτη νύχτα, αφού στο σπίτι θα φιλοξενούμε γονείς! Και χώρια βέβαια και τα τραπέζια πριν το γάμο για να γνωριστούν λίγο τα σόγια. Με λίγα λόγια...μια περιουσία παιδιά θα μας φύγει. Κρίμα δεν ήξερα ότι στην Ελλάδα είναι τόσο χαμηλές οι τιμές αλλιώς μπορεί να το έκανα εκεί. Εγώ νόμιζα ότι στα καλά τα κτήματα που λένε στην Αθήνα εκεί που βάζουν πυροτεχνήματα, καταρράκτες, ελικότερα κια δεν ξέρω γω τι άλλο, ότι ζητάνε γύρω στο 100ρικο το άτομο έτσι κι αλλιώς....ας είναι...η ώρα η καλή σε όλους τους μελλόνυμφους!

Εμείς εδώ είμαστε αν θέλεις και σου κάνει καλό να μιλάς!

Για την νεα σου σχέση τωρα που εξήγησες το λόγο που φοβάσαι οκ έχει μια λογική αλλά δεν υπάρχουν ενδείξεις αυτή τη στιγμή για τίποτα τέτοιο!! Είπαμε να μην αγνοούμε τα σημάδια όταν υπάρχουν, οταν δεν υπάρχουν χαμόγελο και προχωράμε! Γάμο σου ζήτησε ο άνθρωπος και είναι πάντα δίπλα σας, αποδεικνύει με πράξεις κ οχι με λόγια τα αισθήματα του. Δεν βλέπω να υπάρχει κάτι άλλο να περιμένεις. Και αν αλλάξει στην πορεία τωρα ξέρεις...στην πρωτη μκια το συζητας στη δευτερη απομακυνεσαι στην τριτη φεύγεις! !

Καλή μου...είσαι πολύ ευάλωτη ακόμα ...καταλαβαίνω ότι κρατάς επαφές για να μη χάσουν εντελώς τον πατέρα τους τα παιδιά αλλά. ..πρώτον αυτοί δεν είναι αξιοι να κρατήσουν παιδιά (τέλεια ιδέα το νοσοκομείο, έτσι έχεις και χαρτί ότι τα παιδιά είχαν εγκαύματα), το κυριότερο όμως είναι ότι εσύ δεν έχεις ακόμα αποστασιοποιηθεί όσο πρέπει για να είσαι ασφαλής. Τι ασχολείσαι κι αν είπε αγάπη μου, νομίζεις ότι σημαίνει κάτι? Ναι! Ότι κάτι κακό ετοιμάζει! ! Και γιατί πας να μπλέξεις με βαφτιστήρια κλπ από το περιβάλλον του? Μακριά! ! Προτεραιότητα έχει να γιατρευτείς εσύ, οχι να έχει νονά το παιδάκι. Σχετικά με το γιατί "δεν σας ήθελε". Από αυτά που διαβάζω κι εγώ απο δω κι από κει έχω κρατήσει έναππράγμα. Ότι το μεγαλύτερο λάθος είναι λέει να κατηγορείς τον εαυτό σου ότι δεν ήταν αρκετά "καλός" για να αγαπηθεί!! Απορώ που η ψυχολόγος σου σε κατευθύνει εκεί, επειδή λέει πάχυνες. Αφού και λεπτή που ήσουνα και 22 ετών, πάλι χωριστά ήθελε να κοιμόσαστε! Βίωνες 2 πράγματα ταυτόχρονα, την κακοποίηση αλλά και την απόρριψη μέσα στη σχέση. Ίσως πάνε μαζί? Δεν ξέρω. Προσπαθούσες συνέχεια συνέχεια συνέχεια να κερδίσεις την αγάπη αυτού του ατόμου. Και δεχόσουν τα πάντα. Δεν αγαπούσες εσύ τον εαυτό σου, κακοποιούσες εσύ πρώτη τον εαυτό σου που επέτρεπες να σου συμβαίνουν όλα αυτά. Ο ερωτας δεν είναι "δινω προσφέρω γίνομαι θυσία" για να πάρω αγάπη. Είναι "αγαπώ φροντίζω σέβομαι" τον εαυτό μου, του δίνω αξία, και αυτή την αξία ερωτεύεται και σέβεται ο άλλος. Κανείς δεν θα ερωτευτεί ένα άτομο που σερνεται και παραδίδει τα πάντα. Αν έκανες λάθος πιστευω πως εκεί ήταν το λάθος σου.Αν αγαπούσες τον εαυτό σου θα ειχες φύγει αμεσως, σίγουρα, αλλά κ δεν θα είχες κάνει και 20 εξωσωματικές απανωτές με τέτοιο πανικό, θα είχες σταματήσει λιγο να ηρεμησεις, να ανακάμψεις, νέα ήσουνα, τοσο νεα! Με μια άλλη αντιμετώπιση χωρίς τόση ανασφάλεια ντε και καλά να τα καταφέρεις να κάνεις παιδί, ίσως είχες διαφορετική εξέλιξη. Αλήθεια ποιος πληρωσε όλα αυτά τα έξοδα? Μια περιουσία. ..

Rubi πολύ ωραίο και πολύ σωστό το μήνυμα σου. Μακάρι η κοπέλα να τα συνειδητοποιήσει βαθιά αυτάπου της λες και να φύγει. Πράγμα δύσκολο έτσι; δυστυχώς περνάνε χρόνια στη ζωή για να δούμε τα λάθη μας. Πραγματικά κοπέλα μου αυτός ο άντρας δεν ήταν καλή επιλογή, δεν έχει ποιότητα έχει φτωχά αισθήματα και φτωχούς τρόπους. Σου αξίζει μια άλληζωή, αυτή που σου πρόσφερε αυτός είναι γεμάτη πίκρες. Όταν είδα τη λέξη κτητικότητα εκεί κατάλαβα. Αυτό νιώθει, δεν νιώθει αγάπη.

Ρε κορίτσια. ..ηρεμία, μη βαράτε! ! Και μην υποβιβάζετε την άποψη που παρέθεσα σε απλές "μαλαγανιές"!! Δεν εννοούσα καθόλου αυτό!!! Εξηγώ: Συμφωνώ κι εγώ μαζί σας. Ο άνθρωπος είναι ανώριμος, άσχημα εγωιστής και μάτσο τύπος. Είναι όντως ένα ζήτημα που πρέπει να σκεφτεί η κοπέλα αν αξίζει να μείνει υπό αυτές τις συνθήκες, γιατί στην ουσία εμένα πιο πολύ παιδί μου θυμίζει παρά άντρα! Απλά θέλησα να αναφερθώ στη δική μου ανάγνωση της στάσης του που επιμένω, φωνάζει από μακριά ότι αγωνιά μην τη χάσει ΑΛΛΑ ΔΕΝ ΘΕΛΕΙ ΝΑ ΤΟ ΔΕΙΞΕΙ. Είναι πολύ ανώριμος ανασφαλής αλλά θέλει να το παίζει και "άντρας" που δεν λυγίζει και καλά. Αλλιώς δεν θα ασχολιόταν καν με το τι κάνει η πρώην του, θα χαιρόταν που πήγε στην ξαδέρφη της και θα είχε κάθε λόγο να χωρίσει φιλικά και πολιτισμένα. Αν δεν τον έκαιγε, αυτό θα έκανε. Αλλά πονάει που γίναν όλα σκ... και δεν ξέρει και πως να τα διορθώσει. Γιαυτό είπα στην girl να το πιάσει από κάπου, τώρα που είναι ευάλωτος να τον βάλει να δεσμευτεί για κάποια πράγματα. Επειδή και η ίδια ζητάει συμβουλές για το πως θα σώσει την κατάσταση παιδιά! Αν ζητούσε συμβουλές για το πως να τον διώξει θα της έλεγα άλλα! Και το τόνισα ότι παιδιαρίζουν κ οι 2. Α, και επίσης νομίζω ότι αυτό το ζευγάρι είναι κλασική περίπτωση που χρειάζεται σύμβουλο γάμου. ..αν υπάρχει η δυνατότητα παιδιά κάντε το, θα σας βοηθήσει να ανοιχτείτε και να επικοινωνήσετε, γιατί τώρα όλα τα πάντα τα φιλτράρει ο εγωισμός σας ΚΑΙ τα τρίτα πρόσωπα (μάνα του κλπ). Όσο για τη φίλη μας με τα 2 παιδάκια η ιστορία σου με έχει συγκλονίσει και αν είχα μπροστά μου τον πρώην σου πραγματικά θα βιαιοπραγούσα. Αλλά δεν βλέπω ομοιότητες με την περίπτωση της girl...ίσως στο θέμα ότι ο άντρας της απαιτεί συνέχεια να αλλάξει εκείνη και δεν βλέπει καν τα δικά του λάθη..όμως εκείνη δεν βλέπω να θυματοποιεί τον εαυτό της ούτε να πιστεύει τελικά πως φταίει αυτή. Συμπέρασμα υγιής μοιάζει η αντίδρασή της στην όλη φάση.

girl30, ακούς σχόλια λες. Λοιπόν η δική μου κρίση με βάση το τελευταίο σου μήνυμα μου λέει το εξής. Κοριτσάκι μου σου λείπει η εμπειρία, είσαι και πολύ ερωτευμένο και δεν συνειδητοποιείς τι συμβαίνει. Ο άντρας αυτός είναι ερωτευμένος μαζί σου και κάνει ακριβώς αυτό που του είπες: σε διεκδικεί, αν και με το λάθος τρόπο! Πιστεύεις ότι αυτά κάνει και αυτά λέει ένας άντρας που δεν νοιάζεται? Δεν το ΄χεις ζήσει, γιαυτό. Μπορεί να είναι εγωιστής γιατί έχεις μια τάση να του τον κουρελιάζεις τον εγωισμό, ΑΛΛΑ: - σου ζητάει να γυρίσεις σπίτι (έστω μέσω δικηγόρου) - σου λέει το σπίτι δεν είναι καφενείο δηλ δε θέλω να μπαινοβγαίνεις όποτε ναναι γιατί φοβάμαι μήπως δεν ξαναγυρίσεις, δηλ σε θέλω κοντά μου - στο καπάκι σου λέει ξεκάθαρα να μείνεις μαζί του γιατί είναι και δικό του σπίτι! - δε θέλει να ζεις μόνη ως "χωρισμένη" γιατί τρέμει τι μπορεί να κάνεις, δηλ να βρεις άλλον άντρα. - σου μίλησε για λατρεία, αγάπη, αισθήματα, ευχές να είστε για πάντα μαζί. Τι άλλο περιμένεις να δεις? Ο άνθρωπος λιώνει και υποφέρει που έφυγες! Η μπάλα είναι σε σένα, γνώμη μου είναι πως ότι θέλεις τον κάνεις αυτή τη στιγμή (πριν γυρίσεις σπίτι). Γίνε γλυκειά, πες του σ'αγαπώ μπλα μπλα μπλα ΑΛΛΑ: - να κάνει πρώτα αυτά που θέλεις και μετά θα γυρίσεις σπίτι. Αλήθεια τι θέλεις? Εγώ θα σου έλεγα να του προτείνεις να σου έχει εμπιστοσύνη για το πως θα φερθείς στους δικούς του και να μην σου επιβάλλει τίποτα, κ ότι του υπόσχεσαι να τους φέρεσαι με σεβασμό. Και το ίδιο κι αυτός. Ας κρατάει κάποια απόσταση αλλά με σεβασμό. Και ζήτα του και να μην ξαναμιλήσετε γιαυτά, θα σου έχει εμπιστοσύνη και εσύ θα κάνεις τις κινήσεις που νομίζεις με τους γονείς του. Κι εκείνος το ίδιο. Κια υπόσχεση για σεβασμό κ από τις 2 πλευρές και ΤΕΛΟΣ τα παιδιαρίσματα! Και καλούς απογόνους παιδιά...

Κοπέλα μου συγχαρητήρια για τον αγώνα που δίνεις και καλή δύναμη να φροντίζεις το παιδάκι σου. Διάβασα το θέμα σου και ειλικρινά δεν μπορώ να σε καταλάβω. Ειδικά μετά από τα τελευταία στοιχεία που έδωσες αγανάκτησα! Είναι δυνατόν να έμεινες με έναν άνθρωπο που σε χτυπούσε ενώ ήσουν έγκυος και μάλιστα σε δίδυμα, και να κάθεσαι τώρα να ψυρίζεις τόσο πολύ τον άνθρωπο τον άγιο που βρέθηκε στο δρόμο σου? Που είναι λες και τον έκοψε πατρόν ο Θεός στα μέτρα σου για να σου τον στείλει? Πού έχουμε δει εμείς άντρες έτσι ευαίσθητους και με τόση αγάπη? Να μας παρακαλάνε να μας αφιερώσουν τη ζωή τους? Δε λέω για το μονόπετρο. Εεεε μαααα είναι και αμαρτία απ'το Θεό. Συγγνώμη που μιλάω έτσι και καταλαβαίνω ότι ίσως φοβάσαι πως είναι του γκουντ του μπι τρου αλλά έλεος! Μετά το έγκλημα που έκανες κατά του εαυτού σου μην κάνεις τώρα και δεύτερο! Λες πως είσαι ερωτευμένη, τότε πως μπορείς μακριά του? Πως θέλεις μόνο βόλτα παιχνίδι και ο καθένας σπίτι του? Σε παρακαλώ σύνελθε και ζήσε αυτήν την υπέροχη ιστορία, ξέχνα τα όλα και κοίτα μόνο μπροστά!

Να'σαι καλά! Με άγγιξαν πολύ τα λόγια σου! Θα τα τυπώσω να τα βλέπω κάθε μέρα, ειλικρινά!!

Με το φίλο μου είμαστε μαζί 3 χρόνια, προσπαθούμε για παιδάκι εδώ και 2, μένουμε μαζί σε νοικιασμένο σπίτι εδώ και 1,5 χρόνο. Πάντα είχα παράπονα από αυτή τη σχέση, αντί να νιώθω ότι διεκδικεί το χρόνο και την προσοχή μου πάντα τον ένιωθα να παλεύει να κρατήσει αποστάσεις, να μην ανοιχτεί συναισθηματκά, να αποφύγει κάπως τις δημόσιες εκδηλωσεις αγάπης, να μου λέει ωραία λόγια, κλπ. Ήταν πολύ τρυφερός μαζί μου όταν ήμασταν μαζί αλλά ήταν μάλλον απών γενικά από τη ζωή μου και τα όποια θέματά μου. Στα τρία χρόνια έχουμε χωρίσει δυο φορές για 2 -3 μήνες, γιατί εκείνος προτιμούσε να μην είμαστε μαζί. Μετά την τελευταία επανασύνδεση τον Νοέμβρη του 2012 και αφού πλέον θα έκλεινα τα 36 και ακόμα δεν είχα μείνει έγκυος παρά τις ελεύθερες επαφές, του ζήτησα να κάνουμε σπερματέγχυση. Στην αρχή ήθελε να περιμένουμε 2-3 μήνες ακόμα μήπως γινόταν από μόνο του. Περιμέναμε, δεν έγινε και το Μάρτιο κάναμε την πρώτη προσπάθεια η οποία απέτυχε. Ακολούθησαν άλλες 3 με φάρμακα/ορμόνες. Απέτυχαν όλες. Οι γιατροί πλέον λένε να μην το καθυστερούμε άλλο και να πάμε για εξωσωματική γιατί ο καιρός περνάει και δεν καταφέρνουν να βρουν την αιτία που δεν πιάνουμε παιδί. Η ζωή μας είναι σχετικά ήρεμη και άνετη αλλά από πλευράς του υπάρχει πάντα αντίσταση για πράγματα που σε άλλα ζευγάρια είναι αυτονόητα, πχ να μιλήσουμε, να φιληθούμε, να πάμε οι 2 μας για φαγητό, να βγούμε μια βόλτα στο πάρκο της γειτονιάς ένα βράδυ που κάνει ζέστη κλπ. Τελευταία πήγαμε αρκετές διακοπές σε ωραία μέρη αλλά κι εκεί με το ζόρι να κρατηθούμε από το χέρι, να βγάλουμε φωτογραφία, κλπ. Πάντα αντιδρώ σ αυτά και πάντα χαλιόμαστε. Πριν λίγο καιρό άρχισα μια συζήτηση για το αν πρόκειται να παντρευτούμε κλπ Από τότε άρχισε να μη θέλει πια να πάμε για τη σπερματέγχυση και να μιλάει για χωρισμό. Εγώ δεν ήθελα να χωρίσουμε και επέμεινα να πάμε για τη σπερματέγχυση. Τελικά έγινε το δικό μου, όμως μόλις βγήκε το αρνητικό αποτέλεσμα και μας είπαν να κάνουμε εξωσωματική...εκείνος άρχισε πάλι τα ίδια. Λέει ότι δεν είναι ευτυχισμένος και πιστεύει ότι έιναι καλύτερα να χωρίσουμε. Εγώ τον αγαπώ και κατά κάποιο τρόπο για μένα είναι ένας έρωτας ανεκπλήρωτος, αφού ποτέ δεν ανταποκρίθηκε ουσιαστικά στα αισθήματά μου τα οποία ήταν από την αρχή πολύ έντονα. Δεν είμαι έτοιμη να χωρίσω. Στους προηγούμενους χωρισμούς ήμουν απαρηγόρητη. Δεν είμαι έτοιμη ούτε να σταματήσω την προσπάθεια για παιδί τώρα που έχω φτάσει τόσο κοντά. Αλλά δεν είμαι και ευτυχισμένη μαζί του αφού συνέχεια με απορρίπτει και με βάζει στη διαδικασία να τον πιέζω για όλα. Δεν θέλω να πιέζω κανέναν, θα ήθελα να είμαστε αγαπημένοι αλλά φαίνεται πως δεν έχει αισθήματα για μένα...τουλ έτσι λέει. Χρειάζομαι βοήθεια για να ξεπεράσω αυτή τη δοκιμασία. Δεν ξέρω πως να βρω τη δύναμη να φύγω και να αποδεχτώ ότι ίσως δεν κάνω ποτέ παιδί. Δεν ξέρω αν πρεπει να επιμείνω να κάνουμε αυτή την εξωσωματική και να μη χωρίσουμε. Αν είναι πρέπει να ξεκινήσω με τις ορμόνες κλπ σήμερα. Δεν ξέρω αν ένα παιδί θα μας δέσει και θα βάλει τέλος σ'αυτη τη διαρκή αβεβαιότητα για το μέλλον, που κάνει κακό και στους 2 μας. Σας ευχαριστώ πολύ για τις απόψεις σας πάνω στο θέμα.

Όχι όχι, μην πανικοβάλλεσαι βρε δεν πρόκειται να χωρίσετε, αφού υποφέρετε και οι 2, κανένας δεν το έχει αποφασίσει. Εξαφανίσου για λίγες μέρες εντελώς και μην απαντήσεις ούτε αν σε πάρει αυτός. Και βγες από το σπίτι πήγαινε έξω κάπου στη φύση, έστω μετά τη δουλειά τα απογεύματα, αν δεν μπορείς να πάρεις άδεια. Προσπάθησε να είσαι όσο γίνεται απασχολημένη και αν γίνεται με παρέα. Όταν νιώθεις έτοιμη να λυγίσεις, να σκέφτεσαι ότι όλο αυτό είναι προσωρινό, ότι τελικά θα είστε ξανά μαζί, αλλά όπως πρέπει με σεβασμό και αγάπη. Όχι με τέτοιους καυγάδες. Δώσε λίγο χρόνο και στον εαυτό σου να ηρεμήσει, μην τον ταλαιπώρείς άλλο. Δείξε στον άντρα σου το ήρεμο και αποφασιστικό πρόσωπό σου, της γυναίκας που σέβεται τον εαυτό της και τη ζωή της και που έχει την αυτοπεποίθηση και τη δύναμη να βάλει ένα Χ και να προχωρήσει παρακάτω. Και που θα ξανασκεφτεί να γυρίσει μόνο αν ο σύζυγος της αποδείξει με πράξεις (το τονίζω) ότι θα κάνει πολλά για να είναι ευτυχισμένη. Αλλιώς δεν χαραμίζει τον εαυτό της, τον προστατεύει κρατώντας απόσταση. Αν του δείξεις το πρόσωπο της κοπέλας που είναι απελπισμένη, όλη της η ζωή εξαρτάται από αυτόν και το μέλλον της το έχει αφήσει να εξαρτάται από της αποφάσεις του, τότε του έχεις χαρίσει τη ζωή σου και είναι σαν να πιστεύεις πως αυτή δεν έχει καμία αξία χωρίς αυτόν. Ποια αό τις δύο γυναικες πιστεύεις ότι θα τραβήξει τον άντρα σου και θα του εμπνεύσει την επιθυμία να είναι μαζί της και να κάνει τα πάντα γιαυτήν? Ποιος θέλει δίπλα του κάτι που δεν αξίζει τίποτα σε σχέση με κάτι που είναι πολύτιμο? Ε αυτό το πολύτιμο είσαι εσύ και να φερθείς ανάλογα. ΕΛπίζω να πάνε όλα καλά....

Ηρέμησε, μην τρελλαίνεσαι, αφού έκλαιγε σημαίνει ότι σ'αγαπάει άρα θα τη βρείτε τη λύση. Απλά δεν ταιριάζουν τόσο οι χαρακτήρες σας...εγώ βλέπω ότι η περίπτωσή σας είναι κατάλληλη για σύμβουλο γάμου παιδιά, να σας βοηθήσει λίγο να κατανοήσετε ο ένας τον άλλον. Γιατί αγάπη υπάρχει, αυτό καταλαβαίνω. Δώσε λίγο χρόνο, ζήτησέ του 1 βδομαδούλα break, και καλύτερα φύγε κι εσύ από αυτό το σπίτι να πας κάπου αλλού να ξελαμπικάρεις...στους γονείς σου ή σε μια φίλη σου, σ ένα νησί οπουδήποτε. Μην σκεφτείς τη δουλειά, αξίζει να χαλάσεις το γάμο σου για τη δουλειά? Γιατί έχεις φτάσει σε οριακό ση΄μείο, αν συνεχίσετε λίγο ακόμα δεν θα υπάρχει γυρισμός.

girl30, κοριτσάκι γλυκο, είσαι σε οριακό σημείο και εκεί που έχεις φτάσει δεν μπορείς να βοηθηθείς. Όλο και χειρότερα θα πηγαίνουν τα πράγματα γιατί έχεις πλέον καταρρεύσει μέσα σου, έχεις ανάγκη από βοήθεια! Μάζεψε λίγα πράγματα και πήγαινε λίγες μέρες στους γονείς σου, είναι ο μοναδικός τρόπος να νιώσεις ξανά θαλπωρή, ότι σε αγαπούν και σε νοιάζονται, ότ αξίζεις και πολλά και για κάποιους είσαι πολύτιμη! Το χρειάζεσαι άμεσα, μην διστάζεις! Και στον άντρα σου θα έχει αποτέλεσμα το να φύγεις, θα συνειδητοποιήσει ότι δεν είσι δεδομένη. Δεν βλπεπεις ότι αυτή τη στιγμή έχει το πάνω χέρι και σε παίζει όπως θέλει? Κατά τη γνώμη μου δε θέλει να χωρίσετε αλλά το παίζει ότι και καλά μπορεί και να σε αφήσει για να πανικοβληθείς και να του δώσεις τα λεφτα! Δεν θα πω ότι είναι απατεώνας και θέλει να σε κλέψει, αλλά σίγουρα ότι θέλει να γίνει οπωσδήποτε το δικό του κέφι ακόμα κι αν πληγώσει εσένα! Δεν είναι καλή η σχέση σας αυτή τη στιγμή, από προσωπική μου εμπειρία αυτές οι έκρυθμες καταστάσεις διορθώνονται μόνο μετά από απόσταση και αλλαγή στάσης (δικής σου). Πάψε να του ζητάς το οτιδήποτε, απομακρύνσου μέχρι να έρθει αυτός σε σένα να σου κάνει προτάσεις για να σε ξαναπλησιάσει.

pennaki απ'ότι λες στο πρώτο σου μήνυμα οι γονείς σου επέμεναν να τον χωρίσεις αλλά εσύ δεν το έκανες. Και ήταν εκείνος που σου ζήτησε να μείνετε φίλοι, όχι εσύ. Ποια αιτία σου έδωσε για το χωρισμό? Αν έχω καταλάβει καλά αυτούς τους 4 μήνες που βρίσκεστε σαν φίλοι εσύ του κάνεις "ανοίγματα" προς την κατεύθυνση να ξαναγίνετε ζευγάρι και εκείνος σου λέει πως είναι μπερδεμένος κλπ, εμμέσως πλην σαφώς δηλαδή αρνείται! Εγώ νομίζω πως σε πρώτη φάση το θέμα που αντιμετωπίζεις δεν είναι οι γονείς σου γιατί παρόλες τις ενστάσεις τους εσύ είσαι αρκετά σίγουρη για τα αισθήματά σου. Δεν βλέπω το ίδιο όμως και για το φίλο σου και πιστεύω πως πριν συζητήσεις το θέμα με τους γονείς σου θα πρέπει να βεβαιωθείς ότι κι εκείνος ενδιαφέρεται για σένα ερωτικά. Μέχρι στιγμής πάντως δεν σε διεκδικεί και αυτό είναι πολύ σοβαρή ένδειξη ότι δεν επιθυμεί να κάνει κάποια κίνηση για να είστε μαζί παρόλο που εσύ του έχεις δείξει πως το θέλεις. Προσπάθησε να καταλάβεις τι έχει στο μυαλό του και τα συζητάμε πάλι. Μην στεναχωριέσαι, όλα καλά θα πάνε.

Νάνσυ συμφωνώ απόλυτα μαζί σου, πες μου σε παρακαλώ εσύ βρήκες απαντήσεις στα ερωτήματα που αναφέρεις? Και πως? Κατάφερες να αλλάξεις κάτι? Εγώ κάνω ψυχανάλυση (με ψυχίατρο μάλιστα, όχι ψυχολόγο) εδώ και 7 μήνες αλλά δεν καταφέρνω ούτε να πλησιάσω στις απαντήσεις....και βασανίζομαι πολύ.

Όπως τα περιγράφεις μου ακούγεται σίγουρα άξεστος και κομπλεξικός. Νομίζω πως είναι ερωτευμένος μαζί σου και δεν μπορεί με τίποτα να διαχειριστεί την απόρριψη που του έχεις σερβίρει. Είναι μεγάλο πλήγμα για το εγώ του και τον έχει μπλοκάρει άσχημα. Κάτι άλλο που καταλαβαίνω είναι ότι δεν γνωριζόσαστε και πολύ καιρό. Αμέσως μετά τα πρώτα μέλια ήρθε το παιδί και στην ουσία τώρα αρχίζεις να βλέπεις ποιος πραγματικά είναι. Ένα άτομο πραγματικά ανώριμο, που δεν συνειδητοποιεί ότι η έλλειψη τρυφερότητας σε στέλνει ακόμα πιο μακριά του. Νομίζω πως δεν είναι τελείως χαμένη υπόθεση αν θέλεις να το παλέψεις για το παιδί σου ή για άλλους λόγους. Πρέπει να τον εκπαιδεύσεις! Να του δείξεις ποια συμπεριφορά σε κάνει ευτυχισμένη και σε οδηγεί στο κρεβάτι του, αυτό δηλαδή που θέλει. Μην τον κάνεις να νιώθει τόσο κόμπλεξ, ανέβασε τον λίγο. προσπαθήσω να σκεφτώ πως μπορεί να γίνει αυτό και θα σου ξαναγράψω. Σε νιώθω πολύ στο θέμα του πατέρα σου καλό μου...νιώθεις τύψεις και γιατί ταλαιπωρείς το κοριτσάκι του μου φαίνεται. ..και τον στεναχωρείς. Μην σε πιάνει απελπισία, είσαι πολύ νέα και πιστεύω πως θα βρεις το δρόμο σου σύντομα.

Τζίμυ γεια σου, γεια σας κορίτσια. Λοιπόν ήθελα από μέρες να το πω αλλά τώρα ταιριάζει περισσότερο, τζίμυ ας μη φοβόμαστε τόσο για πιθανές εκρήξεις στη βάφτιση. Η πολυκοσμία και η όλη ατμόσφαιρα χαιρετούρες, καλό ντύσιμο το γεγονός ότι μας βλέπει τόσος κόσμος κλπ δημιουργεί μια ροή αδρεναλίνης να το πω, ενδορφίνης, δεν ξέρω και ειλικρινά πιστεύω πως θα βοηθήσει τα πράγματα να πάνε καλύτερα απ'ότι τα περιμένεις τουλάχιστον την πρώτη ώρα στην εκκλησία. Κατά τα αλλα εύχομαι να λειτουργήσει το σχέδιό σου αν και σε μένα ακολυγεται λίγο ανέφικτο...δεν νομίζω ότι η γυναίκα σου θα καμφθεί από τη συγγνώμη του πατέρα σου μόνο και απ'ότι καταλαβαίνω δεν είναι καθόλου σίγουρο ότι ο πατέρας σου θα δεχτεί ναηκάνει κάτι τέτοιο, ιδίως αφού η μητέρα σου είναι ικανή να κάνει πόλεμο αν το μάθει. Επίσης τα πολλά λόγια τα φοβάμαι, να πιάσει ο θείος τον πατέρα κι εκείνος τη μητέρα, μετά τη νύφη... Αφού εξασφάλισες ότι θα έρθουν στα βαφτίσια κοίτα να εκμεταλλευτείς αυτή την ευκαιρία, μέσα στην αναμπουμπούλα και μπροστά στον κόσμο που όλοι θα δίνουν ευχές και θα χαμογελάνε, εγώ δεν το αποκλείω να μιλήσουν και μάνα με νύφη ή έστω με πατέρα, ένα "να ζήσει το παιδί" και μετά να τους το δώσεις εσύ να το κρατήσουν... Θα βρεις τον τρόπο και τη στιγμή, απλά προσπάθησε να είσαι έτοιμος. Και βέβαια πες συγκεκριμένα στη γυναίκα σου να τους δώσει το παιδί ή απευθείας ή μέσω εσού. Αυτά....ελπίζω να πάνε όλα καλά!!

Έχεις δίκιο μπορεί την ανασφάλεια να την προκαλεί η στάση του τζίμμυ που την "κρεμάει" ας πούμε μπροστά στα πεθερικά. Βέβαια της έχει αποδείξει την αγάπη του και την αφοσίωσή του έμπρακτα και αυτό θα πρέπει να τη γεμίζει ικανοποίηση. Είπες μια μεγάλη κουβέντα, ότι το πρόβλημα γιγαντώθηκε! Το πιστεύω κι εγώ γιαυτό δεν έχει τίσο νόημα να εξετάζουμε την αρχή γιατί τότε το πρόβλημα ήταν άλλο, κι άλλο σήμερα. Τώρα είναι το θέμα πως προχωράνε. . Τέλος σκέφτηκα αρκετά την άλλη άποψη και προσπάθησα να μπω στη θέση της κοπέλας. Ναι έχει δίκιο να νιώθει έχθρα κλπ το σημείο που δεν μου αρέσει και πιστεύω κάνει τη διαφορά, είναι ότι δεν είναι ικανή να δείξει (έστω λίγη) κατανόηση στην άλλη πλευρά να αναλογιστεί λίγο τον πόνο που περνάνε αυτοί οι άνθρωποι και το πόσο έχουν ήδη τιμωρηθεί. Αντίθετα δείχνει να αντλεί ικανοποίηση ή από τον πόνο που συνεχίζει να τους προκαλεί. Αυτή η σκληρότητα είναι που δεν μπορώ να δεχτώ, δεν ταιριάζει σε μια νέα κοπέλα, σε μια μωρομάνα.

Η συμπεριφορά της έτσι όπως μας έχει μεταφερθεί δείχνει κάποιο κόμπλεξ. Προσπαθώ κι εγώ να την ερμηνεύσω. Εννοείται πως αν συμμετείχε κι η κοπέλα στην κουβέντα μπορεί να λέγαμε τελείως άλλα πράγματα. Σκοπός μου σαν μέλος του φόρουμ είναι να ακούσω το πρόβλημα ενός ανθρώπου που έχει ανάγκη να μιλήσει και να κάνουμε συζήτηση που θα τον οδηγήσει πιο κοντά στην λύση των προβλημάτων του. Το ίδιο θα χρειαστώ κι εγω κι εσεις φίλοι μου, σε κάποιο άλλο τόπικ. Ας μην θυμώνουμε μεταξύ μας, εγώ σας εγγυώμαι πως δεν έχω πρόθεση να θίξω κανέναν κι αν χρησιμοποιώ παραδτατική γλώσσα είναι για να μεταφέρω καλύτερα τις σκέψεις μου. Είναι αλήθεια πως πολλά άλκα παιδιά εδώ μέσα γράφουν πιο όμορφα απο μένα και μπράβο τους! Μου αρεσει να σας διαβάζω..

Πιστεύω πως η γυναίκα σου είναι πολύ ανασφαλής και όοοοολη αυτή η μανούρα είναι γιατί νιώθει μειονεκτικά απέναντί σας. Δεν ξέρω αν είναι πράγματι "κατώτερη" κοινωνικά οικονομικά εμφανισιακά κλπ, (πνευματικά είναι σίγουρα κατά τη γνώμη μου) και βρήκε αυτόν τον τρόπο για να επιβληθεί. Επίσης σε έχει τόσο δεδομένο, είναι τόσο σίγουρη ότι σε έχει δέσει με το γάμο και το παιδί που δεν αισθάνεται καμία απειλή ότι μπορεί και να χάσει ολη τη σιγουριά (υλική και συναισθηματική) που απολαμβάνει σήμερα χάρη σε σένα. Βρες τον τρόπο να την προσγειώσεις στην πραγματικότητα να καταλάβει ότι έχει υποχρεώσεις και όχι μόνο δικαιώματα και ότι εσύ έχεις ήδη φύγει μακριά. Στο τονίζω δε φοβάται μη φύγεις ξέρει ότι μπορεί να σε τουμπάρει έχει τον έλεγχο πως να στο πω. Αν θες να την ταρακουνήσεις ούτε κουβέντες ούτε διλήμματα, φεύγω για λίγο γιατί έχω ανάγκη λίγο χώρο. Αυτό θα την αναστατώσει πιστεύω συναισθηματικά και θα τη βάλει να σκεφτεί και να νιώσει κάποια πράγματα. Κοινώς να πονέσει κι αυτή όπως κι εσύ, ίσως γιαυτό δεν έχει ωριμάσει άκόμα, γιατί δεν έχει γνωρίσει συναισθηματικά ζόρια. Εσύ ήσουν πάντα κερί αναμμένο. Τώρα για τη βάφτιση τι να σου πω έτσι όπως τα κανόνισες!! Αχχ...θες να μην πας στο τραπέζι?Το σωστό αυτό είναι (όπου πάει το παιδί πάει και η μάνα μην ξεχνιόμαστε λολ ) αλλά είναι χοντρό και όχι του τύπου σου και θα εκτεθείς και σε φίλους κλπ αλήθεια θα είναι κανένας δικός σου εκει? Να φύγεις νωρίς? Τι να πω βαφτίσια χωρίς τους δικούς σου δεν είναι ωραία πράγματα αυτά και πάλι θα σε συζητάνε. Το ιδανικό είβαι να έρθει και όλη σου η οικογένεια και να καθίσεις μαζί τους στο ίδιο τραπέζι. Κ αν θέλει η γυναίκα σου συμφιλίωση ας φέρει να σας αφήσει το μωρό εκεί να το χαρείτε.

Σας ευχαριστώ κορίτσια για τη συμπαράσταση! Ο λόγος που υποψιάζομαι το σπέρμα είναι γιατί έχουμε κάνει 2 φορές το τεστ μετά την επαφή (Huhner test ή post-coital test) το οποίο έδειξε ότι τα σπερματοζωάρια δεν κινούνταν καθόλου μέσα στην τραχηλική μου βλέννη, ενώ αυτή ήταν πολύ καλής ποιότητας και η μέρα κατάλληλη και ο χρόνος μετά την επαφή όσος πρέπει! Το αρνητικό αυτό τεστ δείχνει ότι με φυσική επαφή δεν πρόκειται να έχουμε γονιμοποίηση! Και αυτό το αποδεικνύουν και τα κοντά 2 χρόνια ελεύθερων επαφών χωρίς αποτέλεσμα. Εγώ δεν έχω κάποιο πρόβλημα και έχω ξαναμείνει έγκυος παλιότερα. Γιαυτό οι γιατροί συνέστησαν 3 σπερματεγχύσεις και αν δεν πετύχουν λέει σημαίνει ότι το σπέρμα δεν είναι ικανό να γονιμοποιήσει (δηλ να σπάσει το αυγό να μπει μέσα ) και άρα πάμε σε εξωσωματική με μικρογονιμοποίηση! Το σπερμα είναι 30εκ/ml με 85% συνολική κινητικότητα και μορφολογία μέτρια. Έχουμε δει και 15εκ/ml με ίδια τα υπόλοιπα καθώς και 80εκ/ml με 60% συνολική κινητικότητα, μορφολογία πάντα μέτρια.

Καλημέρα κοριτσάκια, να πω κι εγώ τον πόνο μου κατ'αρχήν είμαι στην 9η μερα σήμερα μετά τη σπερματέγχυση και περιμένω να περάσουν άλλες 2-3 για να κάνω κανένα τεστ. Το κυριότερα χτες για πρώτη φορά επισκεφθήκαμε ουρολόγο που βρήκε στον άντρα μου (ελαφριά) κιροσκίλη....και τον έστειλε για υπέρηχο και μαζί και για μια καλλιέργεια σπέρματος μήπως υπάρχει κανένα μικρόβιο. Μας είπε ότι η κιροσκίλη είναι μεν αιτία υπογονιμότητας αλλά κανονικά θα έπρεπε να φαίνεται κάτι κακό στο σπέρμα το οποίο γενικά είναι μέσα στα φυσιολογικά όρια...δεν ξέρω τι να σκεφτώ, ήμουν έτοιμη να πάω για εξωσωματική αν δεν πετύχει η τελευταία σπερματέγχυση, τώρα θα πρέπει να εγχειρίσουμε την κιροσκίλη και να προσπαθήσουμε ποιος ξέρει πόσους μήνες ακόμα?? Δεν αντέχω να περιμένω άλλο και μάλιστα με αβέβαιο αποτέλεσμα...Να δούμε τι θα βγάλουν και οι εξετάσεις βέβαια αλλά και τι θα πει και ο γυναικολόγος μου...Φιλάκια σε όλες!

Κορίτσια έτσι είναι δεν αντιλαμβανόμαστε τα πράγματα με τον ίδιο τρόπο αλλά δεν πειράζει, γιαυτό είναι τα φόρουμ! Εγώ δεν έχω πειστεί ότι της έκαναν κάτι τρομερό αρχικά, ούτε ο Τζίμυ έχει πει κάτι τέτοιο. Είπε πως οι γονείς του ήθελαν να τους έχουν "από κοντά" και η νύφη δεν ήθελε παρτίδες. Ως εκεί δικαίωμα της. Αυτό που είπα είναι πως οι αντιδράσεις της είναι τελείως δυσανάλογες και πως δεν έχει μέτρο. Ισχυριζόμενη ότι δέχτηκε επεμβατική συμπεριφορά (τηλέφωνα και κουδούνια) έχει φτάσει να έχει ΚΑΤΑΧΡΗΣΤΙΚΗ συμπεριφορά και να προβαίνει σε ΠΑΡΑΝΟΜΕΣ πράξεις - αν ήθελαν να τη κάνουν ασφαλιστικά μέτρα ή αγωγή θα την κέρδιζαν! Όχι δεν θα της ζητήσουν και συγγνώμη ματά από όλα αυτά. Η ζημιά που προκάλεσε είναι ανεπανόρθωτη, το παιδί δεν το έχουν δει καν ένα χρόνο τώρα! Και λέτε να δεχτούν αν το δουν πρώτη φορά στη βάφτιση σαν να ήταν ξένοι? Και υπό το καθεστώς απειλών, "μην τολμήσουν να μιλήσουν" και τέτοια? Ποιος αξιοπρεπής άνθρωπος δέχεται τέτοια συμπεριφορά από τη νύφη και κυρίως απο το γιο του, μετά από όλα όσα του έχουν προσφέρει?? Οι γονείς έχουν αποδείξει έμπρακτα την αγάπη τους με προσωπικές θυσίες, για τη γυναίκα του ο Τζίμυ ψάχνεται να καταλάβει αν τον αγαπά! Τι πάει να πει αυτή είναι γυναίκα του και αυτή είναι τώρα η οικογένειά του? Σοβαρά? Οικογένεια είναι αυτοί που έχουν αποδείξει ότι μας αγαπούν και έχουν κάνει θυσίες και υποχωρήσεις για το δικό μας το καλό. Ζητάτε να "απαιτήσει" από τη μάνα του να μην την κατηγορεί, πώς μετά από όλα αυτα? Είναι πιο σωστό να ακούει τη γυναίκα του να κατηγορεί την μάνα του για ασήμαντους συγκριτικά λόγους? Θα μπορούσαν (και ιδανικά θα έπρεπε) να είχαν ζητήσει συγγνώμη στην αρχή, αυτό το δέχομαι. ΠΡΙΝ εκείνη αρχίσει τις υπερβολές. Εγώ κατάλαβα πως με τον τρόπο τους το έκαναν αφού στο πρώτο ποστ ο Τζίμυ λέει πως μετά από το πρώτο διάστημα με "παρεμβάσεις" της μάνας του η ίδια κατέβηκε κάτω να ρωτήσει τι έχει ενοχλήσει τη νύφη της και απομακρύνεται. Κι αυτή τη σκυλόβρισε. Και παρόλαυτά μετά οι γονείς έκαναν κι άλλες κινήσεις προσέγγισης και της φέρονταν καλά. Αλλά εκείνη άρχισε βεντέτα κι ο Τζίμυ κάθεται τόσο καιρό και τη λιβανίζει και την ανέχεται και τρέχει εκείνος μόνο στην ψυχολόγο και γράφει στο φόρουμ και ασχολείται και υποχωρεί σε όλα. Μου λέτε έκανε υποχώρηση που δέχτηκε να τους καλέσει στη βάφτιση? Υποχώρηση θα ήταν να τους δεχτεί σπίτι να μιλήσουνε, να κάνουν μια νέα αρχή, να ζητήσουν συγγνώμη και οι δύο για τα λάθη τους. Το να αφήσει απλά το Τζίμυ να τους πάει το παιδί για μένα δεν είναι υποχώρηση, είναι υποχρέωσή της. Δεν θέλω να είμαι προσβλητική και ειλικρινά εύχομαι στην κοπέλα το καλύτερο αλλά κατά τη δική μου γνώμη είναι τελείως ασύδοτη και ο Τζίμυ άγεται και φέρεται από τις επιθυμίες της, προδίδοντας αυτούς που τον μεγάλωσαν και του πρόσφεραν τόσα. Νομίζω ότι αυτή η κατάσταση δεν διορθώνεται με "μικροκινήσεις" να πάμε στη βάφτιση, να πάρουμε ένα τηλέφωνο κλπ οι σχέσεις έχουν διαρραγεί βαθιά και χρειάζεται χρόνος, απόσταση και κυρίως αλλαγή πλεύσης.

Θελω να προσθέσω ένα πράγμα για τις κοπέλες που είπαν πως αντιμετώπισαν άσχημη συμπεριφορά από την πεθερά τους και βρήκαν υποστήριξη από τον άντρα τους. Καλή μου roubies και οι άλλες κοπέλες, προσωπικά σας βγάζω το καπέλο και μπράβο σας για τη στάση σας και ειλικρινά πιστεύω ότι τιμάτε το γυναικείο φύλο για την περηφάνια και αξιοπρέπεια που δείξατε. Απλά νομίζω ότι μπερδεύετε τη δική σας πολύ σωστή στάση με αυτή της κοπέλας εδώ. Εσεις λετε "αν δεν με υποστήριζε ο άντρας μου, εγώ θα έφευγα, δεν θα ανεχόμουν τέτοια συμπεριφορά από εκείνον". Αυτό για μένα είναι αξιοπρεπής και αποφασιστική στάση γυναίκας που σέβεται τον εαυτό της και τα στάνταρντς που έχει θέσει. Ειδατε την κοπέλα αυτή να φεύγει ή έστω να απομακρύνεται μετά την προσβολή που της έγινε? Να τιμά η ίδια τον εαυτό της αφού τόσο ασυγχώρητο ήταν αυτό που της έκαναν? Αυτή όχι μόνο έμεινε αλλά έκανε και παιδί με αυτόν τον άντρα. Και δημιούργησε ένα απίστευτο σκηνικό καυγαδων πανικού βρισιών και κατινιάς. Διέλυσε ψυχολογικά τόσους ανθρώπους η στάση της κι ακόμα δε σταματάει. Η μήπως δεν κάνει κακό στη δική της την οικογένεια και στον εαυτό της? Λοιπόν μην την συγκρίνετε με σας γιατί νομίζω η κοπέλα έχει εγωισμό αλλά όχι αυτοσεβασμό. Και αυτό χρήζει θεραπείας. Γενικά την περίπτωση είναι να την αναλάβει ή γιατρός ή δικηγόρος ή παπάς! Η και οι τρεις μαζί μήπως δουν βελτίωση οι άνθρωποι.