daip

Ναι μεσα ηταν ο άντρας μου. Ευτυχώς!!! Τώρα τον μικρό ούτε εγώ θα τον ήθελα μέσα. Να τον κυνηγαμε;

Επειδή θα κάνω καισαρική θα μείνω το 3ήμερο. Αλλά μας ενδιαφέρει μονο την ημερα της γέννας που δε θα μπορεί να ειναι με τον άντρα μου. Μετα θα βγει για 2 βδομαδες σε πατρική άδεια και θα τον αναλάβει. Εξάλλου στο νοσοκομειο ειναι τοσο αυστηροί με το επισκεπτήριο που τον αφησαν μόλις μιση ωρα να μεινει μαζί μου αφου με πήγαν στο δωμάτιο.

Ελα το αγοράκι το 1ο εμφάνισε τα καλη του. Χεχε. Εμεις ειναι πονεμενη ιστορία το που θα αφήσουμε το παιδί. Η πεθερά μου δεν είναι στη ζωή δυστυχως. Αν ήταν θα είχε ήδη μετακομίσει απο το πρώτο μαζί μας στην Αυστραλία. Οι γονείς μου δεν μπορουν να ταξιδεψουν. Ο μπαμπας μου είναι καρκινοπαθης. Ετοιμάζεται για μεγαλο χειρουργείο και κανει χημειοθεραπειες. Η μαμά μου δεν το συζητάω να τον αφησει μονο του για να ερθει. Συγγενείς εδω κοντά δεν έχουμε. Κάποια ξαδερφια του άντρα μου ζουν στο Σύδνεϋ αλλα απέχουν 2 ωρες απο εδω που είμαστε. Κοινώς φαγαμε πακέτο. Η γκαντεμια μας έχει συνέχεια. Η μια φιλη μου εδω που θα της εμπιστευομουν το παιδί (μαζι με τα 5 δικα της) προσφατα διαγνώστηκε με καρκινο και κανει χημειοθεραπείες. Κοινώς δεν μας θέλει. Σημερα εμαθα απο μια φιλη μου για μια κοπέλα εμπιστη της που φυλαει παιδάκια. Δεν εχω αλλη επιλογή απο το να την εμπιστευτω. Ο μικρός μου βέβαια ειναι αρκετα κολλημενος πάνω μας και ειπαμε να ξεκινησουμε σιγά σιγά να την φερνουμε σπίτι να την γνωρίσει, συνηθίσει, να παίξουν μαζί, να τον ταΐσει(μεγάλος γολγοθας το φαγητό) και να τον κοιμισει... Ελπιζουμε μέχρι Σεπτεμβρη. Οπότε στην ανάγκη να μεινει μαζι του την 1 με 2 μέρες. Τέλειο;;;; τα ομορφα της ξενιτιάς.

Κοριτσια σας αργησα λιγο. Εστειλα σε όλες προσκληση στο fb. Μετα τον μικρο αρρώστησε και ο αντρας μου. Μετά έμπλεξα με τα άγχη μου με τον μπαμπά μου στην Ελλαδα. Σήμερα ειχα αυχενικη. Απο βδομάδα να βγει και η αίματος αλλα η μέτρηση της αυχενικης διαφάνειας ήταν πολυ καλη, ρινικο οστο ορατό. Στοιχεια ανατομικά (στομάχι, καρδούλα, κύστη,διάφραγμα, χεράκια και ποδαρακια) φυσιολογικά οπότε τερμα το άγχος για την ώρα. Πλακούντας οπισθιος αρα μακριά απο την καισαρική. Όλα κατ ευχήν. Ζωηρουλι ήταν. Χοροπηδουσε ολη την ώρα και δεν μπορουσαν να το μετρήσουν. Στριψε βηξε με ειχαν επί μια ωρα σχεδον.

Κορίτσια οσες μου στέλνετε μήνυμα για το γκρουπακι στο fb να μου λετε και τι εχετε στην φωτο προφίλ σας. Δε φαντάζεστε πόσες Παπαδοπούλου Μαρια υπάρχουν... Χαχαχαχαχαχα

Άσε. Εγώ είχα τον μικρό με ιωση το ΠΣΚ. Πυρετο 39.5 ακατεβατο. Περάσαμε δύσκολα. Απέκτησα άλλη αντίληψη του τι σημαίνει "κολλάει πάνω σου σα βεντουζα". Αγκαλιά όλη μέρα. Αν έκανα να τον ακουμπήσω λίγο κάτω έκλαιγε με μαυρο δακρυ ο καψερος. Αυτός έγινε καλά αλλα εμένα με πεθαίνουν τα κοκαλα μου τις τελευταίες ωρες. Άντε να το περασω και αυτο πριν φύγει όμως ο άντρας μου την Κυριακή. Θα απελπιστω αν είμαι με ίωση, έγκυος και μόνη με το παιδί σπίτι. Με βλέπω να προσλαμβανω baby sitter για τις ωρες που θα ειναι ξύπνιος μήπως και επιβιώσω. Τωρα που το θυμήθηκα... Ενδιαφέρεστε να φτιάξουμε κανα γκρουπακι στο fb κλειστό να τα λεμε πιο άνετα χωρις να ειναι φατσα φορά στον οποιοδήποτε και να γνωριστούμε; το είχαμε κανει με τις Μανουλες Μαρτιου 2015 και είμαστε ακομα πολύ ενεργό γκρουπ εκει και εχουν δημιουργηθεί και καλες φιλίες... Και αντιπάθειες βέβαια. Ολα μεσα στο παιχνίδι είναι. Αν ναι. Στείλτε μου σε προσωπικό μήνυμα το ονομα σας για να στείλω προσκληση μιας και θα ειναι κλειστό και δε θα μπορει κανεις να το βρει.

Χαχα... Μη σε τρομάξω, αλλά ειναι στο δέρμα και οχι στην κρέμα. Εγώ έβαζα στο πρώτο οτι μπορειςνα φανταστείς. Λάδια κρέμες και τον τελευταίο μηνα έγινα σα ζεβρα παρόλο που ήμουν παστωμενη. Ήταν μαλιστα τόσο απότομο που ενιωθα τις τελευταιες μερες το δερμα να "σκίζεται". Και φαγούρα και ελαφρύ πόνο. Χαλάλι. Τιμή και καμάρι μου. Αυτη τη φορά θα βάζω τον μικρο να μου βάζει μονο και μόνο για να κοιμάμαι και να με χαϊδεύουν. Χαχαχαχα. @Mary_M ωραία τα νέα σου. Να πάνε ολα καλά με την κοπέλα εύχομαι. Άντε να ακουσω τετοια νέα και απο τους κουμπάρους μου και την κολλητή μου επιτέλους. Και τωρα που το ξαναειπαμε... Παω να βρώ την αυχενική.

Με προβληματισες. Αύριο θα ψαξω να βρω αν εχω σπιτι τα αποτελεσματα της αυχενικης στο γιο μου να δω τι έγραφε. Εύχομαι @mantelena μου να είναι όλα τυπικά και ελεγχομενα. Εγω εχω αυχενική σε μια βδομαδα. Την άλλη Πέμπτη. Γενικά εβδομαδα άγχους και γιατρών θα είναι ας ελπίσουμε με καλά αποτελέσματα. Και σημερα χάλια ήμουν παρα τα χάπια. Ο μικρός γκρίνια πολύ. Πονοκεφαλιασα από τις τσιριδες του που δεν του κάνω ολα τα χατίρια ( δεν τον αφήνω πχ να δει 3ο επεισοδιο μικυ μαους ή να φάει δεύτερη φετα ψωμί με νουτελα ή να βάλει το χερι του στη πρίζα ή μεσα στο φούρνο). Νιώθω ωρες ωρες τετοια κουραση που απλά θέλω να τον βαλω στην κουνια να ειναι ασφαλής να βάλω ωτοασπιδες να μην τον ακούω που ουρλιάζει και να κοιμηθώ.

Αν βρεις χαπακια με εκχυλισμα τζιντζερ θα σε βοηθήσουν. Ετσι ήμουν συνεχεια. Τώρα παίρνω σταθερά απο ενα τετοιο πρωι βράδυ και ενα αντιεμετικο που μου εδωσε ο γιατρος τα μεσημέρια που χειροτέρευε. Γενικά ετσι κρατιέμαι. Παρολα αυτα σήμερα το βραδάκι με.επιασε πάλι ναυτια. Εχω ξαπλώσει και ελπίζω να την γλιτώσω χωρίς εμετό. Ελπιζω σε 3 βδομάδες να περάσουν....

Αχ πολύ ωραία κοριτσακι μου. Ο μικρός μου έκανε την πρώτη εκδηλωση αγάπης για το μωράκι και έλιωσα η μάνα. Του έχουμε αναφέρει λίγες φορές ότι η μαμά έχει baby στην κοιλίτσα της και έχουμε και ένα βιβλίο που ρωτάει "που ειναι το μωράκι;" και γυρίζει σελιδα και το δείχνει μεσα στην μαμά "να το μεσα στην ζεστη κοιλίτσα της μαμας του". Τέλος πάντων. Καθόμασταν και κάναμε αγκαλιτσες στον καναπέ. Μου σηκώνει τη μπλούζα και αρχισε να με χαϊδεύει στην κοιλιά και να λέει máma máma (η λέξη του για το baby). Ναι του λέω. Ειναι το μωράκι εκεί. Θέλεις να του δώσεις ενα φιλακι; Και σκύβει και μου φιλάει την κοιλιά. Λιώνω σας λέω... Αχ... Αχ... Αχ... Level ευτυχίας = maximum.

Αχ... Βαχ. Πονεμένη ιστορία. Εμένα στην προηγούμενη εγκυμοσύνη μου έσκασαν τα θεματα με τα δόντια στις αρχες του 9ου. Ηδη απονευρωμενα δόντια εκαναν κύστες μεσα στις ριζες. Λόγω προχωρημένης εγκυμοσύνης δεν δεχόταν κανενας οδοντίατρος να με βάλει για απονεύρωση επαναληπτική. Δεινοπαθησα. Μέχρι να γεννήσω επαιρνα αντιβιωσεις και ισχυρα παυσίπονα. Μολις γέννησα βρήκα οδοντιατρο στο Σύδνεϋ Έλληνα. Πρέπει να είναι η πρώτη φορά που ενιωσα ανακούφιση στην αισθηση της ενεσης στο νευρο, στο ακουσμα του τροχού να κοβει τη θηκη. Ηταν τόσο προχωρημενο το ένα που ειχε βγει σε κύστη/σπυρί κατω απο το μάτι. Τώρα είμαι προετοιμασμενη. Κατευθείαν εκεί για απονεύρωση χωρίς φόβο και πάθος. Ημερομηνιες επαφής και ωορρηξίας. Λένε αν εχεις επαφη την παραμονη η ανήμερα στοχεύεις για αγόρι. Πιο πριν πας για κορίτσι. Τέλεια! ΠΗΤ να ξερεις ισχύει (είναι πιο ακριβής) αυτη του υπερηχου γύρω στην 8η βδομαδα. Μετά τα μπεμπακια μεγαλώνουν διαφορετικά το καθένα.

Ολα να πάνε και θα πανε καλα μάτια μου. Περιμένουμε νεα σου.

Κοιλια ξεπεταχτηκε και όντως δεν είναι απο φασολαδα. Αρχισε να υποχωρεί και η σακούλα που κρεμόταν απο το γιο. Και εγω 38 είμαι. Αμνιοπαρακεντηση δεν θέλω να κάνω. Πρώτα αυχενική και μετα αναλόγως το αποτέλεσμα το NIPT (harmony) και βλέπουμε. Εξάλλου η αυχενικη είναι κατα 95% σωστή και το harmony κατα 99%. Anyway ότι σε συμβουλεύει και ο γιατρός σου πάντως. Πάω να μαζεψω τον μικρό... Κατέστρεψε το ασύρματο πληκτρολόγιο. Εγώ θα ηθελα αγόρι ξανά... Αλλά οι ημερομηνίες μου δείχνουν κορίτσι. Υγεία να έχει και επιστροφές δε γίνονται. Χαχαχα

Σε νιώθουμε... Και μενα αν και το 2ο νιώθω την ιδια μην πω περισσοτερη αγωνία...