tsilona

Registered Users
  • Περιεχομενο (αριθμoς δημοσιευσεων)

    1.182
  • Μελος απο

  • Τελευταια επισκεψη

1 ακόλουθος

Πρόσφατοι επισκέπτες του προφίλ

495 εμφανίσεις προφίλ
  1. Ειναι το αντανακλαστικό καθόδου . κατεβαίνει το γάλα.φυσιολογικο. ( Στήθος δίνεις ,δε βγάζεις ,σωστά;)
  2. Γτ τη μέρα κοιμαται κ τη νύχτα κοιτάζει το ταβάνι.κλαιει για να κάνει κακα αλλά δεν είναι σε τέτοιο βαθμό που λέτε εσείς. Πρέπει να κάνω κ κάνα φαι για τη μεγάλη γ αυτό κάθομαι
  3. Bonjour !!! @Giwtouli1990 που είσαι καλέ; Μήπως γέννησες;;;
  4. Το ενοχλεί ρε το πουλάκι μου,μήπως βαρυστομαχιαζει; Το μητρικό είναι ελαφρύ.
  5. Σε κατασκευαστικη εταιρεία είναι, στο εξωτερικό μένει δε λείπει με τη δουλειά του γ ταξίδι,μένει έξω κανονικά,αλλά μένουν 3 άτομα μαζί κ δε μπορώ να πήγαινω οπότε θέλω.εχουν το δικό τους δωμάτιο ο καθένας αλλά κοινό μπάνιο,κοινή κουζίνα... Πέρσυ λογικά Πρωτοχρονιά έμεινα έγκυος ρε ! Ααχαχαχαχα
  6. Εγώ έκανα άλλο κόλπο ζυγίσματος της μπέμπας. ζυγιστικά εγώ στη δική μου ηλεκτρονική ζυγαριά και μετά την πήρα αγκαλιά και ξανά ζυγίστηκα μαζί της. έβγαλα τη διαφορά και είδα πόσα κιλά είναι η μικρή τώρα. Clue μου από τη στιγμή που στο λέει Το ένστικτο ακολούθησε το πολλές φορές μας βγαίνει σωστό. Εγώ έχω μονίμως πονοκέφαλο από την αϋπνία. δεν ξέρω πόσο ακόμα θα την παλέψω έτσι, καίνε τα μάτια μου .δουλειές κάνω αναγκαστικά το πρωί που κοιμάται η μπέμπα και η μεγάλη λειπει στο σχολείο. δουλειές .....τα πάνω-πάνω βασικά γιατί προσπαθώ να κοιμάμαι εκείνη την ώρα .. είναι μοναδική ώρα που μπορώ να κοιμάμαι . και εγώ δεν έχω καθόλου βοήθεια είμαι τέλειως μονη μου.. εννοείται ότι ο άντρας μου έχει φύγει ήδη δεν μπορούσε να κάτσει παραπάνω και έκατσε πάρα πολύ.η μάνα μου δουλεύει ,η πεθερά μου είναι σε άλλη πόλη, την μεγάλη την πηγαινοφέρνει στο σχολείο μία άλλη μαμά. ευτυχώς που υπάρχει και αυτή και μου πηγαινοφέρνει το παιδί και δεν χρειάζεται να βάζω και να βγάζω την μπέμπα στο αμάξι τα πρωινά που έχει δροσιά.αλλά κάθε μέρα σχεδόν που έχουμε δραστηριότητες τα απογεύματα βγαίνω εγώ μπέμπα στο καρότσι τα πεζοδρόμια μέσα στις τρύπες και αμάξια παρκαρισμένα πάνω πολλά νεύρα με αυτό. Γιώτα εσένα που θέλει συνέχεια αγκαλιά το παιδί μήπως να πάρεις ένα μάρσιπο;; έτσι ήταν η μεγάλη μου και με το Μαρσιπο είχα σωθεί. τώρα η μικρή ακόμα είναι ελεγχόμενη Κατά τα άλλα ναι είμαι τρελή και θέλω να ξαναζήσω τοκετό θέλω να κάνω 3ο χθες.
  7. Μια φίλη μου .το κατάλαβε στον 3ο απτό στομάχι που δεν ήταν καλά... Αν πετύχεις την 1η ωορρηξία σου μετά τη γέννα μπορείς να μείνεις έγκυος φυσικά.
  8. Η ειρήνη 82 έχει να μπει πααρα πολύ καιρό μάλλον ε;
  9. @winspert να σου ζήσει κοριτσαρα μου!!! Απ' όπου κ αν βγήκε δεν παύει να σε κάνε μητέρα! @katerinaki 86 κάπου μέσα στα σχόλια χάθηκα,να σου ζήσει κ σένα αγάπη μου!!! @Mamacita AlinaaAlinAlinaaAAlAlinaaAlinAlinAlinaaAlinAlAAliAlinaaAlinAlAlinaΔε σβήνει καλέ χαζεψε;;; Πατάω σβήσιμο κ βάζει κ άλλα αλινα! Αλινα ασχολείσαι με τη συγγραφή;; Τι ωραία που τα λες!
  10. Ένα εκπληκτικό κείμενο που εξηγεί τι σημαίνει να είσαι μάνα… Και εσύ, Εύα, με πόνους θα γεννάς τα παιδιά σου. Και σκεφτόμουν ότι για ένα κομμάτι μήλο από το δέντρο της γνώσης (που λέει ο λόγος) χάθηκε ο παράδεισος και τιμωρήθηκε σκληρά η γυναίκα. Κόλαση η στιγμή που γίνεται μητέρα. Είχε γράψει κάπου ο Σαίξπηρ ότι το ανώτερο σημείο πόνου που μπορεί να φτάσει ο άνθρωπος πριν τρελαθεί είναι ο πόνος της γέννας και όσες γυναίκες μπήκαν στην αίθουσα τοκετού χωρίς την επισκληρίδιο βοήθεια, σίγουρα βγήκαν ουρλιάζοντας. Ξεχνιούνται αμέσως οι πόνοι της γέννας, έλεγαν οι μανάδες μας και δεν είχαν και άδικο. Το «αμέσως» βέβαια είναι σχετικό, καμιά φορά συνοδεύεται από νυχτερινούς εφιάλτες ή πραγματικούς πόνους στη διάρκεια της ημέρας, είτε λόγω του τοκετού, είτε λόγω της στάσης του σώματος κατά τους πρώτους μήνες, όταν διαρκώς κρατάς ένα μωρό αγκαλιά και το θηλάζεις ή το παρηγορείς, το γεγονός είναι ότι από μόνο του αυτό το θαύμα της νέας ζωής απαλύνει τις επώδυνες μνήμες και αν είσαι από τις τυχερές που δε βυθίζονται στην επιλόχεια κατάθλιψη, βιώνεις το θαύμα αυτό κάθε λεπτό της ημέρας. Σταματάς όμως να πονάς ποτέ; Όχι. Πονάς στο πρώτο εμβόλιο. Και στο δεύτερο και στο τρίτο. Πονάς στο πρώτο δοντάκι. Πονάς στην πρώτη ωτίτιδα, στο πρώτο καρούμπαλο και στο πρώτο άτσαλο βήμα. Και στη συνέχεια, πονάς περισσότερο. Πονάς σε μια άστοχη κουβέντα της δασκάλας, πονάς πάνω από την πρώτη αγάπη που ποτέ δεν ξεχνιέται και ποτέ δεν υπήρξε, πονάς στην αποτυχία των εξετάσεων, πονάς όταν φεύγει και πονάς όταν το βλέπεις ανίκανο να φύγει. Πονάς ακόμα περισσότερο αν, ο μη γένοιτο, αρρωστήσει σοβαρά ή διαγνωστεί με κάτι ανίατο. Πονάς γιατί είσαι ανήμπορη να βοηθήσεις. Ικετεύεις θεούς και δαίμονες, δωροδοκείς ουρανούς και πλανήτες, κλαις, χτυπιέσαι και το μόνο που μπορείς να κάνεις, σου φαίνεται μικρό: να είσαι δίπλα του. Να είσαι τα πόδια του, το αίμα του, τα μάτια ή τ’ αυτιά του. Να είσαι η καρδιά του όταν κουράζεται. Η θέλησή του όταν τα παρατάει. Ξέρω. Ευχήθηκες και θα ευχηθείς πάρα πολλές φορές ακόμα να ήσουν εσύ στη θέση του. Μάντεψε: δεν μπορείς. Ναι, δεν μπορείς να μπεις στη θέση του. Αλλά η δική σου θέση δεν είναι εκεί. Είναι ακριβώς αυτό που θεωρείς ασήμαντο: Να είσαι δίπλα του. Πονάς, ξεπονάς, δάγκωσε τα χείλη σου, μάτωσέ τα, εσύ ξέρεις ότι οι πόνοι της γέννας ήταν τελικά παιχνιδάκι μπροστά σ’ αυτό που σε περίμενε, αλλά μάντεψε ξανά: Μπορείς. Και είναι αυτό που κάνεις. Και κάθε δύσκολη στιγμή, όταν όλα φαίνονται αδύνατα, μαθαίνεις να το κάνεις καλύτερα. Μου το στειλαν κ κλαίω πόση ωρα
  11. @marioula1234 ακριβώς ναι. @winspert ακόμα στις ωδυνες είσαι κοριτσάκι μου;;που είσαι;;
  12. @marioula1234 όχι δεν αποθηκεύω.την άλλη φορά αποθηκευα,αλλά θηλαστρο είχα βάλει μετά τις 40 μερες
  13. Εμένα κανείς δε μου πε για εμβόλιο γριπης
  14. Εγώ έχω το μεντελα το ηλεκτρικό.ειναι ακριβό αλλά πολύ με βολεψε.το swing εννοω