Κορίτσια γεια σας!!
Επιτέλους βρήκα λίγο χρόνο να σας γράψω και εγώ τα νέα μας! Μέχρι στιγμής όλα πάνε καλά. Στην κόρη μου είχα περάσει μία μίνι (5 ημερών) επιλόχειο κατάθλιψη την οποία αυτή την φορά δεν την έχω. Βοηθάει βέβαια και το γεγονός ότι αυτή τη φορά στο σπίτι είμαστε μόνο εμείς, οπότε προφανώς δεν πιέζομαι από άλλους παράγοντες. Την προηγούμενη φορά ήταν η μητέρα του άντρα μου εδώ, δηλαδή έμεινε στο σπίτι μας μία εβδομάδα και πραγματικά, χωρίς να θέλω να κατηγορήσω την γυναίκα, μου ήταν πολύ δύσκολο. Ας πούμε ότι έφταιγε το δικό μου το μυαλό. Πάντως, όπως και να το κάνουμε, η περίοδος αυτή είναι ιδιαίτερα προσωπική, είναι μία φάση που προσπαθείς μεταξύ άλλων να βρεις τις ισορροπίες σου, οπότε αναπόφευκτα δεν χωρούν άλλοι μέσα στο σπίτι.
Θηλάζουμε... ναι θηλάζουμε... Συμφωνώ με όλες όσες λέτε ότι δεν είσαστε φανατικές του θηλασμού. Και πραγματικά επειδή έχω παρακολουθήσει κι εγώ διάφορα ευτράπελα στην τιβι....άντε ας μη μιλήσω...
Ωστόσο θήλασα και την μικρή μου 8 μήνες και της έκανε καλό για όλους τους λόγους που ξέρετε (αντισώματα κλπ) και τώρα το κάνω για έναν λόγο παραπάνω. Είναι χειμώνας και ο μικρός πρέπει να έχει μία ασπίδα προστασίας δεδομένου ότι η αδερφή του σε δύο εβδομάδες θα πάει σχολείο και κυκλοφορούν ιώσεις.
Τις τρεις προηγούμενες μέρες πέθανα στον πόνο, οπότε αναγκαζόμουν να βγάζω γάλα με το θήλαστρο (boriiiiing), αλλά σήμερα κάπως έφτιαξε η κατάσταση. Θηλάσαμε κανονικά. Ελπίζω και υπολογίζω, καλώς εχόντων των πραγμάτων, να τον θηλάζω μέχρι το Μαϊο που θα είναι 5 μηνών +, και θα έχει μπει για τα καλά η άνοιξη και θα έχουν υποχωρήσει οι ιώσεις. Σε κάθε περίπτωση δεν θέλω να το τραβήξω πολύ γιατί είναι και αγόρι και δεν θέλω να πάθει μαμακίαση, θέλω να είναι ανεξάρτητος...τι σκέφτομαι τώρα ε!!!
Όσον αφορά εμένα....αγαπώ δύο παιδάκια ξαφνικά, ενώ μέχρι χτες αναρωτιόμουν πώς είναι δυνατόν να γίνει αυτό....και έχω ερωτευτεί ακόμα πιο πολύ τον άντρα μου....και από ό,τι φαίνεται και εκείνος νοιώθει το ίδιο.
Εύχομαι σε όλες σας να πάνε όλα κατ΄ευχήν!!!!