Διαβασα την ιστορια σου, και εχω ενα μονο να σου πω- εισαι πολυ σπανιος ανθρωπος! Δεν θα αναλωθω στο ποσο με συγκινησαν ολα αυτα....
Ουτε ξερω να σου απαντησω γιατι συμβαινει ιατρικα. Εχω δυο αποβολες, πρωτου τριμηνου, καθολου παιδακια, και πολλα προβληματα.
Θα σου πω μονο, οτι τετοιου ειδους πιστη, με καποιον τροπο, θα ανταμειφθει απο τον Θεο κοριτσι μου, οπως Εκεινος πιστευει οτι θα ειναι το καλυτερο για εσενα. Το να το αφηνουμε στα χερια Του, οταν καθε τι ανθρωπινο μεσα μας φωναζει απογνωση, ειναι τεραστια αρετη. Καποτε η θεια μου γεννησε ενα παιδακι με καθυστερηση. Δεκα χρονια μετα, ειδε στον υπνο της την Παναγια να κραταει ενα μωρο. Τον επομενο μηνα ηταν εγκυος. Το μωρακι, δεν μεγαλωνε το κεφαλι του. Της ειπαν να το ριξει. Κοντεψε να χωρισει με τον αντρα της. Αυτη ομως σθεναρα, κι ενω ηδη ειχε ενα παιδακι για το οποιο κοπιαζε καθημερινα, αρνηθηκε, κρατωντας το ονειρο που ειδε, σαν μοναδικη ελπιδα. Εμεινε ξαπλα σε ολη την εγκυμοσυνη της, και γεννησε ενα φυσιολογικοτατο, πανεξυπνο κοριτσακι!
Δεν ειμαι αρμοδια να σου πω τι να κανεις! Παρακαλεσε ομως τον Θεο, κι Εκεινος, με καποιον τροπο θα σε φωτισει.
Εγω, σου υποσχομαι, πως απο σημερα θα εισαι ανελλιπως στην προσευχη μου!
Καλη δυναμη και να μας λες τα νεα σου!!!!