Κοριτσια καλησπερα!!!!!εγω ειμαι μανουλιτσα ιουνιου με Π.Η.Τ. 13/6 αλλα ειπα να ριξω μια ματια και σε εσας για να νιωθω πιο κοντα στη γεννα..εμενα ειναι μπεμπουλα και ειναι το δευτερο μου.το πρωτο ηταν αγορακι.συγχαρητηρια κατ αρχας σε ολες και με το καλο ολες να παρουμε τα μωρακια μας στην αγκαλιτσα μας!!!:)
να σας ρωτησω κοριτσια,εχει καμια θεμα με πετρωμα της κοιλιας?στην πρωτη μου εγκυμοσυνη το παθαινα μονο στο τελος.τωρα το παθαινω εδω και κανα μηνα καθε μερα κυριως προς το απογευμα και νιωθω μεγαλη δυσφορια και πονο.και ειμαι ακομη στις αρχες του 6ου,δεν θελω να φανταστω τι θα γινει παρακατω.μονο το πρωι ειναι νορμαλ η κοιλια μου.:(
NYMERIA οσον αφορα τον τοκετο μην τον φοβασαι..οταν ερθει η ωρα με καποιο περιεργο τροπο ολες ειμαστε ετοιμες γι αυτο που θα ακολουθησει.εγω,που ισως ειμαι η πιο φοβιτσιαρα και αγχωδης γυναικα που υπαρχει,γεννησα φυσιολογικα χωρις επισκληρηδιο.πονουσα απο Παρασκευη βραδυ και γεννησα Κυριακη πρωι.αφου ειχα περασει ολους τους πονους, μια ωρα πριν γεννησω μου λενε θες να κανεις επισκληρηδιο?οταν μου ειπαν οτι εχω καμια ωρα με τα σπρωξιματα λεω γιατι να περασω τσαμπα αυτην τη διαδικασια.ποσο πιο δυνατος να γινει ο πονος?οντως μολις ξεκινας τα σπρωξιματα οι πονοι των συσπασεων ξαφνικα σταματησαν, προφανως επειδη ειχα το νου μου στα σπρωξιματα και δεν τους καταλαβαινα.και μετα τελος.ξεμπερδευεις κι εχεις το μπεμπακι σου αγκαλιτσα!;)
αυτο που με δυσκολεψε λιγακι μετα απο τους πονους ηταν τα ραμματα αλλα μου ειχαν δωσει αγκαλια το αντρακι μου κι ετσι τα ψιλοξεχνουσα.