Χριστος Ανεστη , χρονια πολλα . συγνωμη που επεμβαινω , αλλα επειδη εχω πνευματικο πολλα χρονια . ετσι ειναι εν μερει , ο πνευματικος πρεπει να ειναι παντου και παντοτε . για αυτο και πολλοι πατερες λενε , να ψαχνετε να βρισκετε σωστους πνευματικους, δεν κανουν ολοι για ολους . ακομα και αυτο που ειπατε , οταν θελεις να εισαι σωστα πνευματικα πρεπει και σ αυτο το κομματι να τον εμπιστευεστε .
κανε κοριτσι μου υπακοη και εσυ σ αυτο . και πιστεψε με δε θα χασεις! θα ερθει το μωρακι σου , χωρις εξετασεις και χωρις κοπο . προσευχη και εμπιστοσυνη στο θεο και εννοειται και στο πνευματικο σας .
δυο παραδειγματα θα σας πω . το ενα αφορουσε τον μεγαλο μου γιο, πηγαινε τοτε τριτη γυμνασιου , επρεπε να διαλεξουμε λυκειο , αν θα παει επαγγελματικο ή γενικο. μου ειπε αν εχετε οικονομικη δυνατοτητα να τον στειλετε σε ιδιωτικο ( μας ειπε σε ποιο προτεινε) το λεω στο συζυγο , αρχισε τη γκρινια, που θα πληρωνουμε και δεν διαβαζει, και τι να το κανει το χαρτι, να παει να μαθει κ καμια ειδικοτητα κτλ. εγω " αρρωστησα ¨ μεχρι και ψωριαση εβγαλα . γιατι σκεφτομουνα πολλα , πως θα αντεπεξελθει , τις παρεες τα μαθηματα, θα μπλεξει, θα στελναμε τον δευτερο γιο , αρα πως θα καναμε τετοιο διαχωρισμο, ενας επαγγελματικο και αλλος ιδιωτικο. στεναχωριομουνα πολυ.
φυσικα ειπε το κορυφαιο, εε καλα ο παπας θα μας πει που θα παει.?? οπως λετε τωρα εσεις, μη τον βαζετε αναμεσα σαςκτλ , καπως ετσι τα ιδια ελεγε. εγω δεν ελεγα τιποτα, δεν του εκανα φασαρια . ηρεμα του ελεγα τα επιχειρηματα. ο πνευματικος μου ελεγε , υπομονη εχει ο θεος .
τελικα μετα απο δυο τρεις μηνες αλλαξε γνωμη . τελειωνει τη δευτερα λυκειου τωρα. οταν πηγε σχολειο το παιδι , το πρωτο που μου ειπε , ηταν καλα γιατι δεν με φερνατε νωριτερα εδω ?! η φιλη μου που εστειλε τη κορη της στο επαγγελματικο που θα πηγαινε κ ο δικος μου , μου ειπε ευτυχως που δεν το εστειλες το παιδι εκει . ο πνευματικος μου ειπε, θα κερδισεις βαθμους και θα χασεις το παιδι. δημοτικο και γυμνασιο περασε παρααα πολυ δυσκολα με τους καθηγητες και τους συμμαθητες του. αρα φυσικο ειναι οταν εχει ο γονιος τη δυνατοτητα να τον βοηθησει οσο μπορει.
το δευτερο θεμα, εχει να κανει με τις επαφες μας, εγω θελω να προσεχουμε τις μερες . ο συζυγος παλι οχι . πηγα και του το ειπα , πατερ ο αντρας μου δεν με ακουει στο θεμα αυτο. παρασκευη ειναι κυριακη ειναι , δεν τον νοιαζει . μου ειπε οτι δεν φερω καμια ευθυνη , και θα κανω υπακοη σ εκεινον οποτε θελει . ακομα και τη σαρακοστη τωρα, δεν αντεχει να νηστεψουμε σ αυτο, με το ζορι κρατηθηκε τη μεγαλο βδομαδα.
τι θελω να πω, γιατι σας παρακουρασα , υπακοη στο πνευματικο μας , και συζηταμε τα παντα μαζι του !!!! ακομα και τα σεξουαλικα τα οικογενειακα τα οικονομικα τα επαγγελματικα , ο σωστος πνευματικος παντα βρισκει λυσεις και ενωνει το ζευγαρι ! η προσευχη του πνευματικου κατεβαζει το Θεο στη γη .