Agatte

Γεια σου @Vivoni και καλή χρονιά. Εγώ ανήκω στις ημιπαραιτημένες. Πατημένα 40 με ένα παιδί πατημένα 11. Είχα ανοίξει το προηγούμενο θέμα με τον ίδιο τίτλο και σκεπτόμενη τι λαχτάρα και πόση ελπίδα μαζί είχα τότε, είπα να μπω να σου ευχηθώ με το καλό σύντομα να πραγματοποιηθεί το όνειρο σου. Για εμένα πέρασαν πολλά χρόνια άκαρπα και τώρα είμαι σε μια φάση που μάλλον προσπαθώ να το αφήσω τελείως πίσω. Εκεί που λέω πως τα κατάφερα, κάτι γίνεται και με ξαναπιάνει. Κάποια στιγμή, πού θα πάει, θα φτάσω στο ζεν.

Αν δεν είχα άλλο παιδί, δεν θα το σκεφτόμουν καν. Και σπερματέγχυση θα έκανα και εξωσωματική και οτιδήποτε με βοηθούσε να φτάσω πιο κοντά σε αυτό το όνειρο. Αν ο σύζυγος ήταν λίγο πιο θετικός, ίσως να το τολμούσα και τώρα. Με το καλό να αγκαλιάσεις το κοριτσάκι σου!

@Ellidr, @Flolipop εδώ παρούσα κι εγώ! Φωτεινούλα, να σου ζήσει το πλασματακι σου, έφτασε κιόλας ενός έτους; γερό και τυχερό να είναι! @Ellidr με το καλό κι εσύ πουλάκι μου να πάρεις αγκαλιά το θαυματακι σου, κοντεύει ο καιρός. Τα πιο γλυκά Χριστούγεννα θα είναι αυτα! Με το καλό και μ' έναν πόνο! Εγώ είμαι όπως με αφήσατε κορίτσια. Μετά από πολλές βόλτες σε πολλούς γιατρούς, διαφόρων ειδικοτήτων, έφτασα - ας πούμε- στην αποδοχή πως δεν πρόκειται να κάνω άλλο παιδι αφού η μόνη λύση είναι η εξωσωματική και σαν ζευγάρι δεν κλίνουμε προς αυτή την επιλογή. Μακάρι όλες οι γυναίκες που επιθυμούν ενα μωράκι, να βιώσουν το θαύμα αυτό. Εγώ ήμουν στις τυχερές και μόνο ευγνωμοσύνη αισθάνομαι. Ομολογώ πως πεθυμησα την κουβεντούλα μας!

Καλησπέρα Δήμητρα, να χαίρεσαι το παιδάκι σου και με το καλό να έρθει και το αδερφάκι του! Πόσο είναι το πρώτο σου και πόσο καιρό προσπαθείτε; ρωτάω όχι από περιέργεια και αδιακρισια αλλά γιατί νομίζω πως και η ηλικία του πρώτου παιδιού, παίζει ρόλο. Αν είναι μικρούλι, άρα είχες πρόσφατα εγκυμοσύνη, άρα το σώμα σου κατά μία έννοια θυμάται, έχεις πολύ περισσότερες πιθανότητες να ξαναμεινεις σύντομα έγκυος. Όχι φυσικά πως δεν είναι αυτό εφικτό με ένα μεγαλύτερο παιδί. Ωστόσο κάνε άμεσα όλους τους απαραίτητους ελέγχους, ο σύζυγος σπερμοδιαγραμμα και μιλήστε με τον γιατρό. Ζητήστε οδηγίες, ζητήστε αναλυτική ενημέρωση. Για τη θεραπεία που πήρες, δυστυχώς δεν ξέρω να σου πω κάτι. Εφόσον όμως συνεχίζει η καθυστέρηση κάνε μία χοριακη από Δευτέρα. Μπορεί να έχει γίνει το καλο. Σου εύχομαι να τα καταφέρεις και πολύ σύντομα να έχεις ευχάριστα. Οκ, τώρα πρόσεξα πως έγραψες τη Δευτέρα...

Να πάνε όλα καλά και να έχεις μια εύκολη και τελειομηνη εγκυμοσύνη! Γιατί έκανες εξέταση προγεστερόνης; έχεις διαγνωστεί με ανεπάρκεια;

Πώς να γελάσω με αυτά που γράφεις όταν κι εγώ έχω βρεθεί στην ίδια θέση. Δυστυχώς για ενα διάστημα το δεύτερο παιδί δεν ήταν προτεραιότητα. Το ίδιο συνέβη και μετά την αποβολή, φοβόμουν την επανάληψη του πόνου. Έχασα κι εγώ πολύτιμο χρόνο. Θα σου πω όμως πως δεν έχει κανένα νόημα να θυμώνεις και να τα βάζεις με τον εαυτό σου και το αν στρουθοκαμηλιζες ή όχι. Ό,τι έγινε έγινε και δεν αλλάζει. Έχεις το μωράκι σου πια, ξέρεις τον δρόμο και τον τρόπο για να έρθει το αδερφάκι του και θα δεις που θα γίνει σύντομα κι αυτό. Αρκεί να το αποφασίσεις. Και στα 39,μια χαρά μπουμπούκι είσαι! Όλα να σου πάνε καλά!

Καλησπέρα, αν διαβάσετε παρακάτω θα δείτε πως γράφω πως η υποβοηθουμενη δεν είναι στις επιλογές μας. Ο σύζυγος είναι αρνητικός. Οπότε ούτε σπερματέγχυση έχουμε κάνει, ούτε εξωσωματική. Υστεροσκοπηση επισης δεν έχει γίνει. Έχει εντοπιστεί αρκετά σοβαρό θέμα με το σπέρμα (ποσότητα - κινητικότητα) και μετά από προσωπική αναζήτηση, βρήκα πως σε πολλούς κυκλους, αν όχι ολους, πέφτει απότομα η προγεστερονη μου και αδιάθετω οπότε πρέπει συμπληρωματικά να παίρνω utrogestan. Ωστόσο ακόμα και με αυτά τα δεδομένα, δε μας απέκλεισαν την πιθανότητα εγκυμοσύνης, κάποια στιγμή, μέσω φυσικής σύλληψης. Απλά κουράστηκα. Μέχρι πότε θα αντέξω να μετράω γονιμες, να κάνω τεστ, να επιδιώκω επαφές, να μετραωμερεςγια να πάρω την προγεστερονη. Η εξωσωματική ίσως να μας έδινε το επιθυμητό αλλά από τη στιγμή που δεν είναι επιθυμία και των δύο, δεν είναι επιλογή. Στην περίπτωση μου μεσολάβησαν πολλά χρόνια. Κυριολεκτικά ήμουν νέα και γέρασα. Αλλά για εσένα υποθέτω πως δεν ισχύει το ίδιο. Το παιδάκι σου λογικά είναι μικρό κι εσύ μια νεαρή μαμά. Επίσης, πας στοχευμένα, που είναι πολύ σημαντικό. Είναι εντελώς διαφορετικά τα ποσοστά επιτυχίας. Αφού λοιπόν πέτυχε μια φορά, θα πετύχει και πάλι! Να είσαι αισιόδοξη και να μην χρειαστεί ποτέ να σκεφτείς αυτά που σκέφτομαι εγώ. Το εύχομαι μέσα από την καρδιά μου, σύντομα να έρθει το μωράκι και να συμπληρώσει τη χαρά στην οικογένεια σου!

Αχ, μπραβο, με το καλό να πάρεις το πλασματακι σου αγκαλιά! Για τις απώλειες τι να πω... Δεν χρειάζονται λόγια, μόνο οποίος πέρασε από εκεί ξέρει. Και πάλι με το καλό!

Σ' ευχαριστώ για την απάντηση σου. Σου πήρε χρόνια μέχρι να φτάσεις εκεί; τα καταφέρατε με την πρωτη; συγγνώμη που ρωτάω πολλά. Είσαι έγκυος τώρα ή έχεις ήδη γεννήσει;

Ανεξάρτητα από τους λόγους που με έφεραν ως εδώ, το θέμα το άνοιξα για πολύ συγκεκριμένο λόγο κι αυτός είναι η αποδοχή της κατάστασης ως έχει. Όλα τα άλλα είναι κουβέντα να γίνεται και μάλιστα εις βάρος του άντρα μου. Προφανώς καμία δε βιώνει κάτι αντίστοιχο καμία δε βρίσκεται στη θέση μου, όποτε ίσως η λύση θα ήταν να αναζητήσω ψυχολογική υποστήριξη από κάποιον επαγγελματία υγείας και όχι μέσα εδώ.

Χαίρομαι ειλικρινά για εσάς γιατί ξέρω πόσο επώδυνα ήταν τα χρόνια της αγωνίας. Να την χαίρεστε και να την καμαρώνετε τη μικρούλα σας!

Μπροστά σ' αυτά που περνάνε άλλες γυναίκες ας πούμε πως τα δικά μου είναι easy peasy που λέει και ο γιος μου. Ο αντραςμου είναι αρνητικός γιατί δεν θελεινα κάνω ορμονοθεραπεια. Ο εξωσωματικος είπε πως δεν θα την χρειαστώ και κάπου εκεί, ηρθεη ατακαπως αρκεί το παιδί που έχουμε. Καταλαβαίνω πωςτον αγχώνει η όλη διαδικασία, το οικονομικό και φυσικά το γεγονός πως άλλο να έρθει ένα μωρό απομονοτουκι άλλο να το επιδιώξουμε σε τέτοιο βαθμό. Μαλλον νιώθει πως ξεπαιδιασαμε καο δνε υπάρχει λόγος να ξαναμπαινουμε σε αυτητη διαδικασία. Εύχομαι να σου πάνε όλα καλά! Απόλαυσε το καλοκαίρι σου και με τις πρώτες βροχές, να έρθει και το σποράκι σου! Καμία διάθεση δε μου χαλάς μην ανησυχείς. Στην περίπτωση μας, η μόνη λύση είναι η εξωσωματική. Ή το να γίνει ενα θαύμα και να δυναμώσει το σπέρμα και κάπου εκεί να προκύψει και ένα καλό αυγό - γιατί μέσα στο χρόνο κανα δυο καλές ωορρηξιες γίνονται στην ηλικία μου- και κάπως έτσι αν μας κάτσει μας εκατσε. Ομολογώ πως υπάρχουν φορές που θυμώνω μαζί του, αλλά τον καταλαβαινωκιολας. Breaking point θα ήταν αποκλειστικά και μόνο αν δεν είχαμε άλλο παιδί και κρατούσε αυτή τη στάση. Ευτυχωςκαταφεραμεκαι κάναμε οικογένεια, έστω και μικρή. Υγεία να έχουμε. Συμφωνώ στο κομμάτι που λες πως ίσως δυσκολεύομαι να το κλείσω το θέμα γιατί ξέρω πως υπάρχουν κι άλλοι τροπο. Αλλά... Σ' ευχαριστώ πολύ για το ελπιδοφόρο μήνυμά σου! Να σου ζήσουν τα παιδάκια σου! Δεν ξέρω τι ηλικία είχες όταν συνέλαβες το 2ο και αν είχατε ψάξει πιθανά προβλήματα. Εγώ όπως βλεπεις, πέρα από το θεμαμε ρο σπέρμα , είμαι καταδικασμενη να μετράω γονιμες για να ξέρω πότε θα πάρω την προγεστερονη. Άπαξ και σταματήσω αυτή τη διαδικασία, ακόμα κι αν προκύψει εγκυμοσύνη, είναι πολύ πιθανό να μην διατηρηθεί γιατί δεν θα έχω επάρκεια της ορμόνης. Γι' αυτό παλευωνα το αποδεχτω. Να μη με τρώει μετά το μήπως και το αν.

@minnie26@minnie26 σ' ευχαριστώ για την απάντηση και την κατανόηση και σου εύχομαι κι εγω με τη σειρά μου, σύντομα να έρθει το μικρό σου θαύμα. Το έχουμε ψάξει το θέμα. Από τη στιγμή που ξεκίνησα τα τεστ ωορρηξιας, περίπου μετά από έναν χρόνο εντατικων προσπαθειών, κατάλαβα πως κάτι δεν πάει καλά. Σε 3 διαφορετικούς γυναικολογους πήγα και 2 ενδοκρινολογους. Τα έβρισκαν όλα μια χαρά και μου έλεγαν πως τα τεστ είναι άκυρα. Ο λόγος που δεν έμενα έγκυος ήταν το σπέρμα. Χαμηλός αριθμος, χαμηλή κινητικότητα και άλλα θέματα που τα παλεύουμε με βιταμίνες. Μέχρι που πήγα σε άλλο γιατρό και δεν έδωσα τα σπερμοδιαγραμματα. Με έβαλε και έκανα μέτρηση της προγεστερονης. Ήταν σε φυσιολογικές τιμές αλλα6για κάποιο λόγο μάλλον πέφτει αποτομα αφού 2 μέρες μετά αδιαθετω. Έτσι μου έδωσε προγεστερονη από την 2η μέρα μετά την ωορρηξία και για 12 μέρες. Χάθηκε όμως πολύτιμος χρονος. Ο σύζυγος είναι εντελώς αρνητικός στην εξωσωματική μιας και έχουμε ένα παιδί. Οπότε κάθε μήνα δίνουμε τον αγώνα μας. Και τώρα πια, μετά από μια παλινδρομη πριν 4 χρόνια, 2,5 χρόνια υπερεντατικης προσπάθειας και ένα σύνολο σχεδόν 5ετιας που παλεύω, νιώθω πως ήρθε η ώρα να αποδεχτώ την ήττα. Να σταματήσω πια να ελπιζω και κυρίως να σταματήσω να λαχταραω αυτό το γέμισμα της αγκαλιάς και την μυρωδιά που κρατάει τόσο λίγο. Και σκέφτηκα πως δεν μπορεί να είμαι η μόνη. Αλλά δεν ήταν καθόλου εύκολο να φτιάξω αυτή τη δημοσίευση.

Αισθάνομαι τρομερά κουρασμένη. Παλεύω χρόνια για ένα ακόμα παιδί και αυτό δεν έρχεται. Έχουμε προφανώς τα θέματα μας. Παλεύουμε να τα λύσουμε. Άλλοτε περισσότερο, άλλοτε λιγότερο. Το παιδί μου είναι σχεδόν 11 χρόνων κι εγώ σε λίγο κλείνω τα 40. Δεν καταφέραμε να του χαρίσουμε το αδερφάκι που ζητούσε επί σειρά ετών και που τόσο επιθυμούσαμε κι εμείς. Νομίζω πως έφτασα στο τέρμα της διαδρομής. Δε μένει παρά να το αποδεχτώ αλλά αυτή η αποδοχή με δυσκολεύει πάρα πολύ.Κάποια στιγμή έκανα το λάθος και το συζήτησα με μία φίλη η οποία δεν έχει παιδιά και σε εκείνη την φάση ήταν ελεύθερη. Μου επιτέθηκε λέγοντας μου πως δεν έχω το δικαίωμα, ενώ έχω παιδί να γκρινιάζω επειδή δεν έχω άλλο, σε μια γυναίκα που δεν έχει κανένα. Την καταλαβαίνω αλλά ήταν άδικη απέναντι μου. Τέτοιου είδους απαντήσεις λοιπόν, δε με ενδιαφέρουν. Φυσικά και είμαι ευγνώμων για το παιδί μου, είναι ό,τι πιο πολύτιμο έχω. Φυσικά και λυπάμαι για τις γυναίκες που παλεύουν για το πρώτο τους παιδι. Σας παρακαλώ, μην μου πείτε τίποτα για αυτό το θεμα. Είναι άσχετο με την περίπτωση μου. Πείτε μου απλά όσες βιώσατε ή βιωνετε την δευτεροπαθή υπογονιμοτητα, πώς την διαχειριζεστε και πως διαχειριστήκατε γενικά, την απόκτηση ενός μόνο παιδιού, ενώ επιθυμούσατε περισσοτερα. Σας ευχαριστώ για τον χρόνο σας.

Καλησπέρα, Λάρισα ή Θεσσαλονίκη ψάχνω. Προς το παρόν παίρνω προγεστερονη 2 μερες μετα την ωορρηξία για 12 μέρες.

Ψάχνομαι όλο αυτό το διάστημα. Κάτι γίνεται με την προγεστερονη μου τελικά. Στις 7 μέρες μετά την ωορρηξία είναι στα 12,5 ng και δύο μέρες μετά αδιάθετω. Και ο εξωσωματικος που επισκέφθηκα και ο ενδοκρινολογος, συμφώνησαν στη λήψη προγεστερόνης 2 μέρες μετά την ωορρηξία και για 12 μέρες. Πόσους μήνες όμως θα αντέξω να το κανω αυτό; δεδομένου πως έχουμε θέματα και με το σπερμα, κάθε μήνα θα πρέπει να τουμπανιαζω με προγεστερονη μήπως και συμβεί ποτέ το ανέλπιστο. Ενδοκρινολογο βέβαια εξειδικευμένο σε θέματα γονιμότητας, δε βρήκα.

Εαν έχετε κάνει και εξετάσεις για την γονιμότητα σας και είναι και αυτές καλές, είναι θέμα χρόνου να μείνεις έγκυος. Για οτιδήποτε σε απασχολεί, καλό είναι να ρωτάς και το γιατρό σου. Μη συγκρίνεις τη δική σου περίπτωση με άλλες, κάθε περίπτωση είναι μοναδική. Και το άγχος να ξέρεις δε βοηθάει καθόλου, ναι ξέρω, δεν έχει κουμπί να το κλείσεις. Εγώ θα σου ευχηθώ η αγωνία σου να τελειώσει σύντομα και να έρθει το πολυπόθητο.

Καλησπέρα Ναντιν, στον γυναικολόγο θα πάω αρχικά και θα δω τι θα μου πει κι αυτός. Ίσως έχει κάποιον να μου προτείνει που να μου ταιριάζει η προσέγγιση του. Θα σε ενημερώσω σχετικά!

Σ' ευχαριστώ πολύ για τις ευχές! Είναι λίγο δύσκολος ο καλός μου. Έχει φορέσει και το ύφος του ενοχικού πως "εγώ έχω το πρόβλημα" και δυσκολεύει ακόμα πιο πολύ η επικοινωνία μας. Δεν ξέρω πως λειτουργούν οι άλλοι άντρες, αλλά ο δικός μου έχει στυλωσει τα πόδια. Ούτε για σπερμοδιαγραμμα παει, να δουμε που βρισκόμαστε, αν βοήθησαν οι βιταμίνες. Γι' αυτό λέω πως κι εγώ πρέπει ίσως να το πάρω απόφαση. Καλά και την περίοδο κάθε μήνα, ψιλοδεδομενη την έχω εδώ και καιρό. Έπαψα πια να στεναχωριέμαι. Σε κάθε περίπτωση όμως, θα περιμένω να δω τι θα μου πει και ο γιατρός μου και βλέποντας και κάνοντας.

Αχ, να σου ζήσουν τα αστεράκια σου! Γερά κι ευτυχισμένα να είναι! Η ΑΜΗ ήταν σε ng και όχι pmol. Σε ευχαριστώ πολύ για τα ενθαρρυντικά σου λογια. Δυστυχώς ο σύζυγος είναι αρνητικός σε οποιαδήποτε μορφή υποβοηθουμενης λόγω του ότι υπάρχει ένα μεγαλύτερο παιδάκι. Η λογική είναι πως μάλλον δε μας αναλογεί άλλο. Αν δεν είχαμε παιδί, θα το συζητούσαμε. Υπάρχει θέμα και με το σπέρμα, δεν ξέρω πότε δημιουργήθηκε το πρόβλημα αλλά όταν μετά από ένα χρόνο προσπαθειών αρχίσαμε να το ψάχνουμε λίγο παραπάνω, μας ήρθε η κεραμίδα. Ο γιατρός δε μας απέκλεισε βέβαια την φυσική σύλληψη έστω και με αυτά τα δεδομένα, αλλά εγώ βλέπω απλά τον χρόνο να κυλάει χωρίς να γίνεται τίποτα. Έλεγα έστω να είμαι εγώ στην καλύτερη δυνατή κατάσταση δεδομένης της ηλικίας μου μήπως και γίνει το θαυμα. Ρεαλιστικά όμως, αντιλαμβάνομαι πως η εξωσωματική είναι στην πραγματικότητα μονόδρομος.

Καλησπέρα και ευχαριστώ πολύ για τις απαντήσεις σας! Φυσικά και αντιλαμβάνομαι πως ο μόνος αρμόδιος είναι ο γιατρος, αυτός άλλωστε μου έδωσε το παραπεμπτικό για τις εξετάσεις. Αναφέρω ενδεικτικά και τις φυσιολογικές τιμές FSH 7.66 φτ 3.5-12.5 LH 4.37 φτ 1.5-8.0 Ε2 16.02 φτ 18-147 PRL 22.59 φτ 4.79-23.3 Τεστοστερόνη 0.9 φτ 0.48-1.85 TSH 1.820 φτ 0.350-4.940 Προγεστερόνη 0.50 φτ 0.1-0.8 Αναλύσεις κάνω πάντα στο ίδιο εργαστήριο. Η AMH μου πριν 1,5 χρόνο ήταν 2.26 και οριζόταν ως ικανοποιητική για την ηλικία μου. Τώρα μπορεί να έχει πέσει στα τάρταρα. Δεν ξέρω, δε μου τη ζήτησε. @Nephele78 σε 8 μέρες έχω ραντεβουμε τον ενδοκρινολογο, φυσικά και θα σας γράψω, εκτός κι αν με βρει τελείως χάλια, οπότε και θα χρειαστώ λίγο χρονο για να ανασυνταχθώ. Ειναιη περίοδος που αν δεν, απλά θα βάλω τελεία και θα το δεχτώ. Εσύ σε τι φάση βρίσκεσαι;

Κανείς;;;

Καλησπέρα, οποία/όποιος μπορεί παρακαλώ, ας μου δώσει μια εκτίμηση για τα αποτελέσματα μου μέχρι να πάω στο γιατρό. Οι εξετάσεις έγιναν 2η μέρα περιόδου. Είμαι 39.5. FSH 7.66 mIU/ml LH 4.37 mIU/ml E2 16.02 pg/ml PRL 22.59 ng/ml 17-OH 0.50ng/ml TSH 1.820 μIU/ml Τεστοστερόνη ολική 0.90 nmol/L

Καλησπέρα, σ' ευχαριστώ πολύ!

Βρε παιδιά, δεν χρειάστηκε καμία άλλη ενδοκρινολογο αναπαραγωγής; τόσο σπάνια φρούτα ειμαστε όσες τους χρειαζομαστε; ήλπιζα πως θα είχα πάνω από δύο επιλογές στην κάθε πόλη. Αν κάποια γνωρίζει, θα εκτιμούσα πολύ μια γνώμη ακομη.