venus17

Κοριτσια καλησπερα, περιμενουμε και εμεις το μωρο μας τον Ιουλιο. Με μεγαλη χαρα στην αρχη αλλα πλεον με αρκετο αγχος. Εδω και 1,5 χρονο προσπαθουσαμε με τον αντρα μου για ενα παιδακι αλλα δεν γινοταν τιποτα. Μετα τον χρονο ξεκινησαμε τις εξετασεις υπογονιμοτητας. Βρεθηκε οτι ο συζηγος ειχε πολυ χαμηλο αριθμο σπερματοζωαριων (κατω απο 100.000). Σχεδον μας απεκλεισαν την φυσιολογικη συλληψη και ξεκινησαμε την διαδικασια της εξωσωματικης. Στις 1/11 ειχαμε το ραντεβου μας και στις 29/10 εκανα μια β χοριακη γιατι την ηθελε η επιτροπη. Και το θαυμα εγινε, ημουν εγγυος!! Ολοι παραμιλουσαμε,εμεις οι γιατροι. Βεβαια δεν θα ειναι μια ηρεμη εγκυμοσυνη μιας και πασχω απο ΣΕΛ (συστηματικο ερυθυματωδη λυκο) και Hashimoto. Ξεκινησε λοιπον ενα ντομινο με ραντεβου σε διαφορους γιατρους (ρευματολογο, ενδοκρινολογο, αιματολογο). Ο τελευταιος μου εγραψε διαφορες εξετασεις για την πηξη του αιματος και βρεθηκε οτι εχω θετικο αντισωμα εναντι β2 γλυκοπρωτεινη. Ξεκινησαμε salospir 100 απο σημερα.Επισης εχω θετικα ro αντισωματα που σημαινει οτι απο την 16η εβδομαδα πρεπει να ελεγχουμε την καρδια του μωρου μηπως εχει βραδυκαρδιες. Η αληθεια ειναι οτι ωρες ωρες σκεφτομαι ποσο τυχερη ειμαι που ηρθε ετσι μονο του αυτο το μωρο, γιατι λογω σελ με την εξωσωματικη θα εμπαινα σε κινδυνο,απο την αλλη σκεφτομαι θα καταφερει να τα βγαλει περα και να γεννηθει με τοσα εμποδια? Ο λογος που γραφω ειναι για να σκεφτειτε οτι τιποτα δεν τελειωνει με μια απαντηση υπογονιμοτητας. Ο Θεος υπαρχει. Και δευτερον αν υπαρχει καποια κοπελα με ιδια παθηση και θελει να μοιραστουμε τις ανησυχιες μας. Τριτον με Σελ η χωρις περιμενουμε το μας μωρο ολες οποτε ειναι ωραια να μιλας με ατομα που περνανε τα ιδια. Μπηκα στην 8η εβδομαδα χτες και ακουσαμε καρδουλα 149παλμους. Ο γυναικολογος λεει παμε καλα, οταν καταφερω να ηρεμησω και εγω ισως το χαρω λιγο παραπανω..