Νένα 27

Μέλη
  • Περιεχομενο (αριθμoς δημοσιευσεων)

    93
  • Μελος απο

  • Τελευταια επισκεψη

Πρόσφατοι επισκέπτες του προφίλ

170 εμφανίσεις προφίλ
  1. Στην αρχή υπήρχε φόβος ότι και να πιάσω θα το χάσω πάλι...και μετά ήρθε η απογοήτευση μετά από τους 3μηνες προσπάθεια είχα απογοητεύει,στεναχωριομουν και για τον άντρα μου και για το πρώτο μου παιδί που συνέχεια μου έλεγε πως όλοι οι φίλοι του έχουν αδερφάκι εγώ γιατί δεν του κάνω ένα....είναι μια δύσκολη φάση...Μέχρι που το πήρα αλλιώς από τους 6μηνες και μετά και λέω δεν κάνω άλλο...Είμαι τυχερή που έχω ένα και άμα θέλει ο Θεός κάποια στιγμή να τύχει θα τύχει, το έβγαλα από το μυαλό μου εντελώς, ούτε ήξερα ποτέ περίμενα να αδιαθετησω ,ούτε έδινα σημασία στην ωορρηξία μου τίποτα μια απάθεια προς το θέμα αυτό Μέχρι που στον χρόνο τελικά έμεινα έγκυος...δεν το περίμενα καθόλου είχα 7μερες καθυστέρηση και έλεγα θα έρθουν κάποια ανωμαλία του κύκλου είναι...Αλλά δεν ήταν...γι'αυτό σου λέω το άγχος παίζει πολύ σημαντικό ρόλο..
  2. Καλημέρα!!!είχα και γω παρόμοια εμπειρία...έκανα την πρώτη αποβολή 5βδομαδων ήρθε και έφυγε δηλαδή...Μετά από 5μηνες ξαναεμεινα έγκυος,το έχασα και αυτό στην 10η βδομάδα μετά την απόξεση η γιατρός μου είπε να κάνω πάλι προσπάθεια 6 μήνες μετά...πέρασαν οι 6μηνες και ξεκινήσαμε πάλι και έπιασα μετά απ ένα χρόνο, έκανα και γω πολλές εξετάσεις ήταν όλες καλές και η μοναδική που μου είχε μείνει ήταν η σαλπιγγογραφια την οποία τελικά δεν πρόλαβα να κάνω γιατί είχα μείνει έγκυος..συμβαίνει καμία φορά αιτιολογία δεν υπήρχε από την γιατρό μου έλεγε άγχος..
  3. Θα το κάνω κορίτσια γιατί κατά πρώτον δεν είναι άνθρωπος που ξεχνάω τα καλά που μου έχουν κάνει ακόμα και αν παραπονιέμαι, κατά δεύτερον ειμαι άνθρωπος και χρειάζομαι κάπου κάπου να ξεσκαω και γω και ο άντρας μου και κατά τρίτον είναι καλό και για το παιδί δεν θέλω να είναι κολλημένος πάνω μου ...άντε να δούμε θα προσπαθήσω να πείσω και τον άντρα μου.. Από 2μηνων εε;;πω πω τέλεια...Είσαι πολύ τυχερή..!!!
  4. Χαχαχαχαχαχα έχουνε πλάκα δεν μπορώ να πω...να κάνεις επειδή το θες εσύ και ο άντρας σου και όταν το θέλετε, όχι οπότε θέλει αυτή...Άντε ...της έχουμε Ναι μεν να μην βοηθάνε αλλά τα κουμάντα τους τα κάνουν στις ζωές μας...2γιους έχει η δικιά μου και αυτό είναι χειρότερο ,αν τα άλλα εγγόνια ήταν από κόρη θα το έπαιρνα αλλιώς...οπότε σκέψου πόσο άσχημα νιώθει ο άντρας μου και δεν θέλει να αφήνουμε το μωρο...
  5. Να σου ζήσει το μωράκι σου!!!!Σε καταλαβαίνω απόλυτα....και γω έχω περάσει διαφορά σε αυτό το θέμα....ειναι το πρώτο τους εγγονάκι το δικό σου;;;;σίγουρα όλοι κάποια στιγμή έχουμε ανάγκη ακόμα και ο πνευματικός μου το λέει πρώτα ο γάμος και μετά το παιδί, όταν δεν έχεις λίγο χρόνο ξένοιαστο με τον άντρα σου πως θα παίρνουμε και μεις λίγη δύναμη,να νιώσουμε ότι πέρα από μαμάδες είμαστε και άνθρωποι;;;Ο δικός μου είναι δύσκολος στις βόλτες δεν κάθεται με τίποτα στο καρεκλάκι ουρλιάζει,έχει μάθει να κοιμάται μπρούμυτα από νεογέννητο και όπως καταλαβαίνεις δεν μπορώ να τον αφήνω να κλαίει πάρα πολύ οπότε δεν πάω πουθενά μόνο παιδίατρο αναγκάστηκα....Τώρα έχω πάνω να βγω από το σπίτι 25μερες ακριβώς....τρέλαα....και το γαμάτο είναι ότι εμένα η πεθερά μου έχει 6 εγγόνια....και το ένα είναι πιο μικρό από το δικό μου και μια χαρά το κραταει μια χαρά από 1μηνου....Και όχι μόνο αυτό με έπαιρνε και τηλ και μου το έλεγε από την χαζομάρα της προφανώς ότι τι κανετε εγώ έχω το μωρο μου το αφήσανε πάλι για να βγουνε....το δικό μου όμως το φοβάται από την μέρα που γεννήθηκε....Είναι πολύ κακο ....Και ο άντρας μου έχει νευριάσει παρά πολύ και πλέον δεν θέλει με τίποτα να της τον αφήσουμε,όμως βλέπω ότι δεν παει άλλο πλέον δεν την παλεύουμε....Έχουμε 1 ώρα το βράδυ να μείνουμε μαζί ου είμαστε και οι δύο κουρασμένοι από τις υποχρεώσεις τις ημέρας...Έχω αρχίσει και σκέφτομαι ότι δεν υπάρχει λόγος να κατεβάσω καλοκαιρινά ούτος ή άλλος με τα πιτζαμακια κυκλοφορώ....άστα Δράμα....τουλάχιστον τα λέμε εδώ και λίγο ξεσπαμε.... Καλημέρα κορίτσι!!!!χαχαχαχαχαχα καλεεεε τι έχουμε πάθει ολεςςςς;;;;;;πως την πατήσαμε ετσι;;;όλες λίγο πολύ περνάμε τα ίδια σε γενικές γραμμές....Ναι είναι μεγαλοοοο προνόμιο δεν το συζητώ με τον πρώτο μου μου είχε λύσει τα χέρια και 10 μέρες της τον είχα αφήσει μηνών ακόμα και είχαμε πάει ταξίδι του μέλιτος εξωτερικό σκέψου....Τώρα μας τα χάλασε, πρέπει όμως κάτι να γίνει γιατί αλήθεια δεν τα παίρνω άλλο...
  6. Δεν έχω αναφέρει κάπου ότι είναι υποχρεωμένη....γιατί δεν την θεωρώ υποχρέωμενη για κάτι τέτοιο...για άλλους λόγους έχω αναφερθεί σε εκείνη...γενικότερα δεν έχω υποχρεώσει κάποιον να κρατήσει τα παιδιά μου ...Στους 10 μήνες τώρα μέρα τον μικρό έχουμε βγει 2 φορές μόνο με τον άντρα μου δεν είναι και εύκολο όλο αυτό.. το θέμα μας ήταν οι φοβίες που υπάρχουν για να μπορέσουμε λίγο να αφήνουμε από πάνω μας..
  7. Ε όχι δεν είναι κοριτσάκι αλλά δεν είναι και γριά νεοταττη είναι σχετικά...ξέρω γιαγιά 82 χρόνων που προσέχει τα εγγονάκια της και είναι και δίδυμα...Τέλος πάντων τα θεματάκια που είχα με την πεθερά μου τα ανέφερα για να σας εξηγήσω πως έφτασα μέχρι εδώ..Δεν είναι το πρόβλημα μου η πεθερά πες ότι υποθήκαν οι λάθος κουβέντες την λάθος στιγμή και έγινε παρεξήγηση δεν θα σταθώ εκεί εμένα με προβληματίζουν οι φοβίες μου...αν θα τα καταφέρει με τον μικρό και δεν βοηθάει και ιδιαίτερα ο άντρας μου σε όλο αυτό γιατί τα ίδια νιώθει και εκείνος.. Μια χαρά είμαστε καλύτερα δεν γίνεται..
  8. Ακριβώς...Δεν πιστεύω ότι έχει κουραστεί...Δεν εργάζεται...Είναι όλη μέρα στο σπίτι και πλέκει,πιστεύω απλά ότι έχει τα δικά της θέματα γιατί την ίδια άρνηση την έβγαζε και στην εγκυμοσύνη μου...Δεν με βοήθησε σε τίποτα...Δεν ξέρω τι άλλο να πω..
  9. Δέχομαι αυτο που λες ότι μπορεί να φοβόταν και επειδή ήταν μικρούλης και γενικά και πήρε θάρρος από την μάνα μου όμως δεν της δίνω δίκιο...Γιατί δεν μας είχε πιάσει η εμένα η τον άντρα μου να μας πει ότι παιδιά μου θέλω να σας βοηθήσω αλλά φοβάμαι θέλετε να με βοηθήσετε να πάρω τον αέρα του παιδιού;;;η έστω να έλεγε κάτι που να μας έδειχνε ότι θέλει αλλά πραγματικά φοβάται...Ήταν πολύ παράξενη η συμπεριφορά της...Για παράδειγμα κάποια στιγμή της λέω όταν ήταν το μωρό 5μηνων να πάρε να τον ταΐσεις για να της δώσω την χαρά να τον πιάσει και να πάρει τον αέρα του και γυρίζει και μου λέει μπροστά στον άντρα μου ευτυχώς Ναι καλά γιατί να στον ταισω εγώ να είχες δουλειά θα τον τάιζα τώρα δεν έχεις...κάγκελο και εγώ και ο άντρας μου...είχε μια άρνηση....παντού έλεγε το μικρό δεν το θέλω εγώ το φοβάμαι το μεγάλο δεν με νοιάζει.. κάπου σε νευριάζει όλο αυτό...της τα είπα...Όλα όσα είχα παράπονα πέρασαν 3βδομαδες για να ξαναμιλήσουμε, τώρα εντάξει...Δεν θέλω να το τραβήξω άλλο...ήθελα μόνο να με κατάλαβε ο και όλο αυτό μου έχει δημιουργήσει ανασφάλεια...
  10. Να χαίρεσαι το κοριτσάκι σου και με το καλό και στο δεύτερο σου εύχομαι!!!Τέλεια!!!!ωραίο αυτό μακάρι να πιεζομουν και γω από αυτή την άποψη..!βέβαια ότι δεν έχουμε θέλουμε αλλά εντάξει...Άμα μου συνέβαινε και μένα αυτό μπορεί να μην μου άρεσε..Δεν ξέρω!Ναι είναι καθαρά δικό μου το θέμα.. το ξέρω ότι είναι μονόδρομος η το αφήνω και το ξεπερναω η δεν τον αφήνω και όπως το λες το μωρο μαθαίνει να είναι μόνο με μένα.. πππφφφ...Τέλεια!Μια απόφαση είναι.
  11. Μην το λες στο πρώτο μου της είχα τυφλή εμπιστοσύνη....Στην μάνα μου δεν είχα γιατί δεν το έβλεπε συχνά και γενικά δεν θέλει ευθύνες και τώρα επειδή με λυπάται μου τον κράτησε....αααααχχχ!!!!!Ωραία που θα ήταν....Αλλά δεν μπορώ σήμερα έτσι και αλλιώς έχει πολύ δουλειά ο άντρας μου σήμερα...θα το κάνω όμως μου έδωσες δύναμη....σ'ευχαριστώ!!!Εσύ έχεις παιδάκια;;;Τα αφηνεις;;;
  12. Ναι το ξέρω...το βλέπω δηλαδή απλά με την στάση της έχει πληγωθεί και ο άντρας μου και δεν ήθελε να της τον αφήνουμε...σιγά σιγά όμως έχει καταλάβει και αυτός και εγώ πόσο καλό μας κάνει όλο αυτό και λέμε να αρχίσουμε να τον αφήνουμε το θέμα είναι ότι φοβάμαι,δεν νιώθω καλά στην ιδέα και κάθε φορά λέω Άστον λίγο ακόμα να μεγαλώσει με αποτέλεσμα να περνάει ο καιρός ετσι απλά.. Πρέπει να αποβαλω αυτή την ανασφάλεια από πάνω μου και δεν ξέρω πώς...Ούτε και γιατί μου έχει δημιουργηθεί τόσο πολύ.. ας πούμε η μάνα μου μόλις ερχοταν παρόλο που δεν την γνώριζε το μωρο γιατί είχε να τον δει από 2μηνων,μου τον πήρα κατευθείαν και μου λέει άσε μας να γνωριστούμε,θα τα πάμε μια χαρά φύγε εσύ και λέω σίγουρα;;;;φυσικά μου λέει σιγά το πράγμα....και ένιωθα καλά ενώ η άλλη δεν μου το βγάζει αυτό...
  13. Γειά σας κορίτσια...ξεκινάω αυτό το θέμα γιατί θέλω την βοήθεια σας...η γνώμη σας μετράει και από τότε που έχω γίνει μέλος του φόρουμ με έχετε βοηθησει σε διάφορα θέματα...Λοιπόν ο μικρός μου είναι 10μηνων...Μέχρι στιγμής τον έχω αφήσει μόνο 2 φορές στην μητέρα μου χωρίς ενοχές γιατί υπάρχει εμπιστοσύνη,η μάνα μου ομως μένει μακρυά και με επισκέπτεται 1 φορά το δίμηνο και αν...εδώ κοντά έχω μόνο την πεθερά στην οποία στον πρώτο μου γιο της είχα απόλυτη εμπιστοσύνη και από 4μηνων της τον άφηνα και νύχτα για να βγούμε με τον άντρα μου ..Στον δεύτερο όμως που είναι και το θέμα μου τα πράγματα δεν είναι έτσι όπως τα φανταζόμουν,επειδή ο μικρός είχε γεννηθει μικρουλης 2200 και 2100 τον εβγαλα από το νοσοκομείο η πεθερά μου δεν τον πλησίαζε γιατί δεν ήξερε λέει να τον πιάσει,οκ το δέχτηκα...πάει 40μερων 3500κιλα πάλι της φαινόταν μικρός και δεν τον ακουμπάγε ..εκει πανω μας κάνει περισφυγμενη βουβωνοκηλη και τρέχαμε και δεν φτάναμε.. Τελικά αναταχθηκε και με μεγάλη προσοχή στο κλάμα το πήγαμε συντηρητικά για να μην χειρουργηθεί μέχρι να πάει 4μηνων...τα πράγματα κυλούσαν ομαλά φτάσαμε 4μηνων το έντερο δεν είχε ξαναεμφανιστει Τέλος πάντων γλιτώσαμε...εννοείτε πως μέχρι τότε δεν τον άφηνα πουθενά ούτε από τα μάτια μου δεν το έβγαζα....Από κει και πέρα όμως σιγά σιγά στον 6ο κάπου ήθελα και γω να μπορέσω να τον αφήσω κάπου να βγούμε με τον άντρα μου να ξεσκασουμε λιγάκι 6μηνες μέσα όταν της το ανέφερα απαπαπαπα λέει και άμα πάθει κάτι θα με μπλεξετε εσείς...Οκ δεν την πίεσα λέω φοβαται...Τελικά ήρθε η μάνα μου και τον κράτησε μια χαρά...Όταν το κατάλαβε η πεθερά ότι το άφησα στην μάνα μου μάλλον ζήλεψε και μετά από λίγο καιρό άρχισε να λέει να της τον αφήσουμε και νευριάζω και γω και τις λέω τώρα που πάει 7μηνων τον θες τόσο καιρό που είμασταν κλεισμενοι μέσα δεν βοηθαγες και αυτη δεν απάντησε...Μέχρι τώρα λοιπόν δεν τον έχει κρατήσει ούτε μια φορά και ο λόγος είναι ότι αφού τόσο καιρό μου έλεγε το μικρο σου το φοβάμαι τώρα φοβάμαι εγώ να της τον αφήσω,δεν νιώθω καλά,δεν ειμαι σίγουρη,έχω ανασφάλεια.. παρόλο που ξέρω ότι τα καταφέρνει το έχει αποδείξει και με τον πρώτο μου...σίγουρα είναι και το εγωιστικό κομμάτι που έχω και εγώ και ο άντρας μου αλλά πλέον κάτι πρέπει να γίνει...βγαίνουμε μαζί μονο για παιδίατρο στα υπόλοιπα πάει μόνος του...συγνωμη αν σας κούρασα αλλά ήθελα να σας δώσω μια εικόνα...τι να κάνω;;;;πως να αποβαλω τον φόβο που νιώθω...;;;τι θα κανατε;;;Ευχαριστώ!!!
  14. Καλεεε, φαεεε!!Και γω κάθε μέρα έτρωγα τοστάκι, είπαμε τώρα...λογικο είναι να αγχώνεσαι και καλά κάνεις που τα ψάχνεις και ενημερώνεσαι και ακόμα καλύτερα που Ρωτάς...και γω να σου πω την αλήθεια δεν Ρωτούσα την γιατρό μου για οποιαδήποτε ερώτηση είχα,ντρεπόμουν....Στην πρώτη εγκυμοσύνη μου σαν πρώτακι και γω άκουγα ότι μου λέγανε...είχα πάθει κατάθλιψη, μη εκείνο μη το άλλο...μια μέρα λοιπόν πάω στην πεθερά μου (καθαρά Δευτέρα) ήταν και είχε κάνει χταποδακι ....μου έτρεχαν τα σάλια...την ώρα που πάω να βάλω το ερημο το κομματάκι στο στόμα μου μηηηηηηη φωνάζει λέω γιατι;;;;γιατί λέει το χταπόδι είναι ζωντανό και δεν κάνει θα σου πνίξει το έμβρυο....εγκεφαλικό Εγώ...πάω στην γιατρό το λέω και μου λέει Ναι ναι ξέρω μην μου πεις θα σου πνίξει το μωρο και πέθανε στα γέλια....πάω μετά στο επόμενο ραντεβού και της λέω θέλω να πιω λίγη πορτοκάλαδα και δεν με αφήνουν...ξέρω ξέρω μου λέει θα κουφανει το μωρο....Χαχαχαχαχα αν ήταν έτσι μου λέει κανένα μωρο δεν θα άκουγε μόνο και μόνο από τον ήχο της καρδιά σου που ακούει συνέχεια....φάε λοιπόν και μην τρελαίνεσαι...μόνο τις σαλάτες απέξω να προσέχεις αν δεν έχεις αντισώματα στο τοξοπλασμα
  15. Όχι δεν με αφήνουν οι γιατροί...τα δύο λένε είναι εντάξει και να κάνω τον σταυρό μου που δεν έπαθα τίποτα...Επειδή ζορίζεται πολύ ο οργανισμός μου και όσο μεγαλώνω θα είναι πιο επικίνδυνο δεν με αφήνουν να το ρισκάρω για 3ο..σου εύχομαι να κρατήσεις στην αγκαλιά σου γέρο και δυνατό και να είσαι και συ υγιής..