Eva137

Μέλη
  • Περιεχομενο (αριθμoς δημοσιευσεων)

    234
  • Μελος απο

  • Τελευταια επισκεψη

Πρόσφατοι επισκέπτες του προφίλ

The recent visitors block is disabled and is not being shown to other users.

  1. Αααχ, πόσο δίκιο έχεις σε αυτό με τις ιώσεις. Κι εγώ το σκέφτομαι από τώρα, επειδή έχω δει πώς ταλαιπωρούνται τα παιδάκια άλλων συγγενών/φίλων μου. Βέβαια το να πάρεις full time νταντά εδώ δε παίζει... πού να βρεις άτομο να το εμπιστευτείς τόσο, και ακόμα και να βρεις θα είναι πανάκριβη για κάθε μέρα. Οπότε αναγκαστικά θα τον στείλουμε παιδικό, θα ελπίζω να πάρει όσο το δυνατό περισσότερα αντισώματα και από τον θηλασμό, και προσευχόμαστε να μας πάνε όλα καλά. Τί να κάνουμε, και οι ιώσεις μέσα στο πρόγραμμα είναι. Καλή τύχη με την αναζήτηση νταντάς! Είναι πολύ δύσκολο να βρεις το κατάλληλο άτομο.
  2. Καλά, κι εμείς το έχουμε δεδομένο το δεύτερο (μόνο που εμείς πάμε για την κόρη). Έτσι κι εγώ, παλιότερα σκεφτόμουν ότι ήθελα 3, αλλά τώρα που μεγαλώσαμε και ήδη κουραστήκαμε από δουλειές, προσπάθειες σύλληψης κτλ. λέω στα 2 καλά είμαστε! Συμφωνώ κι εγώ, ο παιδικός κάνει πολύ καλό στα παιδάκια... μαθαίνουν να κοινωνικοποιούνται, να παίζουν παιχνίδια, να ακολουθούν κανόνες και να μαθαίνουν καινούργια πράγματα που κακά τα ψέματα μια μητέρα μόνη της στο σπίτι, όσο καλή θέληση και να έχει, δε μπορεί να τα κάνει όλα αυτά. Εμείς κορίτσια ήδη τον κάναμε pre-register εδώ τον δικό μας στον ιδιωτικό παιδικό σταθμό του πανεπιστημίου. Έχουν τεράστια λίστα αναμονής, και έτσι κι αλλιώς δέχονται καινούργια παιδιά μόνο κάθε Αύγουστο, οπότε ο δικός μας αν είναι μπροστά στη λίστα και τον δεχτούν με το καλό θα ξεκινήσει του χρόνου τον Αύγουστο που θα είναι 10 μηνών. Έχουν καταπληκτικά εκπαιδευτικά προγράμματα εκεί για μωρά/παιδάκια και όλοι λένε τα καλύτερα λόγια. Βέβαια, εμείς δεν έχουμε και άλλη επιλογή γιατί δουλεύουμε και οι δυο και φυσικά δεν έχουμε οικογένεια εδώ να μας βοηθήσει, αλλά και να είχαμε πάλι θα τον έστελνα σχετικά νωρίς. Έτσι κάνω πια... λέω καλά, καλά, θα δούμε! Κι εγώ έχω παρατηρήσει τις τελευταίες μέρες ότι με κλωτσάει κάτω από το στήθος και τέρμα χαμηλά στην κοιλιά, μερικές φορές ταυτόχρονα. Στο παιδί μου τελικά αρέσει να τεντώνεται, σαν τη μαμά του! Χαχα! Εμένα ο άντρας μου αυτές τις μέρες που δεν έχει ξεκινήσει ακόμα δουλειά εδώ βοηθάει μια φίλη μας και της βάφει το σπίτι εξωτερικά. Χθες το βράδυ είμασταν σπίτι της για φαγητό και όπως σηκώθηκε από το τραπέζι βογκούσε και έπιανε τη μέση του, εγώ κλασικά με την κοιλούμπα πρέπει να κάνω μικρές μανούβρες για να αλλάξω στάση/σηκωθώ, και σκεφτόμουν ωραία σαράβαλα είμαστε και οι δυο. Μου ήρθε να του πω "τρομάρα σου, που θες να μεγαλώσουμε και ολόκληρη ομάδα μπάσκετ"!
  3. Αχ, και μένα τα ίδια μου λέει... έχουμε 4 βλαστοκύστες στην κατάψυξη και θέλει να τις βάλουμε όλες, τις 2 σε κάνα χρόνο και τις άλλες 2 τον μεθεπόμενο ξέρω γω. Εν τω μεταξύ του λέω ότι δε θέλω να κάνουμε τόσα παιδιά (πραγματικά δε θα έχουμε ούτε το κουράγιο, ούτε τον χρόνο, ούτε τα χρήματα να τα μεγαλώσουμε σωστά) και μου λέει ότι δεν θα εμφυτευτούν μάλλον όλα έτσι κι αλλιώς και είναι αμαρτία να πετάξουμε αργότερα τα έμβρυα και τέτοια. Ακόμα και παρένθετη μητέρα μου έχει αναφέρει να βάλουμε αν "βαριέμαι" να κυοφορήσω ξανά, λες και αυτό είναι το πρόβλημά μου! Κουράστηκα ήδη να διαφωνώ μαζί του... αλλά ελπίζω ότι θα αλλάξει γνώμη μόλις δει από πρώτο χέρι πόσο μεγάλη ευθύνη είναι το να μεγαλώνεις ένα παιδί, πόσο μάλλον 3-4! Για να δούμε πώς θα νιώθει και ο δικός σου άντρας μετά τα δίδυμα!
  4. Εγώ κορίτσια την πρώτη φορά στη ζωή μου που πήγα για πεντικιούρ, μου έξυσε αυτή το νύχι στο μεγάλο δάχτυλο προς τα πάνω (ξέρετε, για να σπρώξει τυχών πετσάκια εκεί που ενώνεται με το δέρμα) και έβαλε αρκετή δύναμη. Έλα όμως που εγώ γενικά δεν έχω καθόλου πετσάκια οπότε μου έγδαρε/ξεκόλλησε το δέρμα εκεί, έτσι με το καλημέρα σας. Έτρεχε αίμα και έτσουζε τόσο πολύ που από τότε φοβάμαι πάρα πολύ να πάω για πεντικιούρ. Έχω πάει μόνο 2 φορές και αυτές με παρέα έτσι σαν girls day out και κάθε φορά τους προειδοποιώ να μη ξύνουν/τραβάνε δέρμα, πετσάκια κτλ. και γενικά δε το απολαμβάνω αφού όλη την ώρα σφίγγομαι, δαγκώνομαι και είμαι μέσα στο άγχος. Χαχα, εγώ με τον άντρα μου είμαστε το αντίθετο. Εγώ θέλω δυο παιδιά σύνολο και απλά εύχομαι το επόμενο να είναι κορίτσι, ενώ εκείνος θέλει 3-4 τουλάχιστον (εν τω μεταξύ είμαστε ήδη εγώ 36 κι εκείνος 37 χρονών, δηλαδή μέχρι πότε θέλει να γεννοβολάμε δε ξέρω) και αν βγαίνουν αγόρια δεν έχει πρόβλημα να συνεχίσουμε τις προσπάθειες μέχρι να βγάλουμε το κορίτσι! Ελπίζω σε λίγο καιρό που θα δει τα ζόρια να αλλάξει γνώμη γιατί πραγματικά έχω κουραστεί να έρχομαι σε αντιπαράθεση για αυτό το θέμα. Εγώ λέω να πάρω αυτές τις πάνες-βρακάκι για ακράτεια που πρέπει να είναι άνετες και σταθερές και απλά τις πρώτες μέρες λοχείας που μάλλον θα έχω πολύ αίμα να βάζω και μια σερβιέτα από μέσα καλού-κακού. Έχω δει να το συστήνουν αυτό και άλλες μανούλες στο ιντερνετ. Τέλεια, μπράβο!!! Σίγουρα μπορείς να χαλαρώσεις λιγάκι τώρα! Χαχα, εγώ θα ήμουν μάλλον... έχω καταντήσει γραφική, αλλά σαν την λανολίνη δεν έχει για σκασμένα χείλη. Και μπορείς να την χρησιμοποιήσεις και στις θηλές μετά, οπότε με ένα σμπάρο δυο τρυγόνια! Απλά με τα στρώματα από foam πρόσεχε γιατί τα περισσότερα είναι φτιαγμένα από polyurethane που είναι τοξικό. Είναι περίεργο που το χρησιμοποιούν σε τόσο πολλά μωρουδιακά στρώματα!
  5. Σίγουρα τις συμβουλές τις δέχεσαι, ειδικά αν είναι από κοντινά σου πρόσωπα: φίλους και οικογένεια. Απλά μερικοί είναι πολύ ισχυρογνώμονες, νομίζουν ότι αυτό που λένε μόνο ισχύει και τίποτε άλλο, και σου σπάνε τα νεύρα. Σε κάθε τομέα βέβαια συμβαίνει αυτό, όχι μόνο σε ό,τι έχει να κάνει με εγκυμοσύνες και μωρά.
  6. Εντάξει ήτανε αυθόρμητη και ανθρώπινη η ερώτησή σου, δεν είπες κάτι κακό. Κοίτα, έχω έρθει αρκετές φορές στην θέση της πελάτισσας που λες και πράγματι νιώθεις λίγο άσχημα εκείνη την ώρα, αλλά εφόσον η ίδια ξεκίνησε την συζήτηση θα περίμενε και κάτι αντίστοιχο από εσένα. Μην έχεις τύψεις. Αυτό που λέει η Ευγενία, το κακό θα ήταν αν της έλεγες τίποτα του τύπου: γιατί περιμένετε κι άλλο, κάνετε παιδί κι εσείς, μη το καθυστερείτε... και άλλες τέτοιες χοντράδες.
  7. Πάλι μαλώνετε βρε τρελοκομεία? Καλά, ο καθένας θα πει το μακρύ και το κοντό του. Εντάξει, κι εγώ δε το θεωρώ καλό να είναι το παιδί μονίμως κολλημένο πάνω σου και να κοιμάται μαζί σου μέχρι 7-10 χρονών ας πούμε, αλλά δε μπορείς να το έχεις χώρια σου από την αρχή. Η φίλη σου μάλλον δεν ξέρει την έννοια του 4ου τριμήνου της εγκυμοσύνης που λέμε. Τα μωρά μεγαλώνουν μέσα στις κοιλίτσες μας και μόνο εμάς ξέρουν όταν έρχονται στον κόσμο. Παθαίνουν και το αρχικό σοκ μόλις γεννιούνται, δεν μπορούμε να τα αποκόψουμε από τις μανούλες τους. Ειδικά στην αρχή χρειάζονται πολύ φροντίδα και αγάπη από εμάς.
  8. Καλό είναι αυτό που σε διευκολύνουν σε υπηρεσίες και καταστήματα, δε το συζητώ. Αλλά βρε κορίτσια με εκνευρίζει που μόλις σε βλέπουν με κοιλιά αμέσως θεωρούν ότι είσαι στις μέρες σου (λες και οι 6-7-8 μηνών έγκυες δεν πρέπει να έχουν κοιλιά) και αρχίζουν να συγκρίνουν τί κοιλιά είχαν εκείνες στην εγκυμοσύνη τους κτλ. Σε κάνουν να νιώθεις ότι κάτι πάει στραβά με εσένα, αλλά δεν είναι όλες οι περιπτώσεις ίδιες. Ας πούμε η αδερφή μου που είχε 5 κιλά μωρό και άλλα τόσα πλακούντα, μαζί με πολύ φούσκωμα στο στομάχι, κατακράτηση υγρών, πρησμένα πόδια κτλ. είναι φυσιολογικό που είχε μεγαλύτερη κοιλιά και περισσότερα κιλά από την κουμπάρα μου που είχε 2,5 κιλά μωρό και καθόλου δυσπεψία ή έξτρα πρήξιμο πουθενά αλλού. Φυσικά παίζει ρόλο και η ανατομία του σώματός μας, πόσο ψηλό κορμό έχουμε κτλ. Κι εγώ περίπου 7 κιλά είχα πάρει μέχρι 10 μέρες πριν που ήμουν 25 εβδομάδων. Τώρα δεν έχω ζυγαριά, οπότε δεν έχω ιδέα, αλλά σίγουρα θα έχω βάλει κάτι παραπάνω γιατί η κοιλιά μου έχει μεγαλώσει απότομα από τότε! Ήλπιζα να μη ξεπεράσω πολύ τα +10 κιλά σύνολο μέχρι το τέλος, αλλά τώρα ξέρω ότι δεν έχω ελπίδες... σίγουρα θα φτάσω τα 15-16, ειδικά εφόσον είμαι τόσο επιρρεπής στο πρήξιμο. Δε με νοιάζει όμως, αφού τρώω φυσιολογικά (και λιγότερο από ότι πριν την εγκυμοσύνη γιατί το στομάχι μου δεν αντέχει πολλά) και όσο το μωρό κι εγώ είμαστε υγιείς, τίποτα άλλο δεν έχει σημασία. Πώς την παλεύεις βρε κορίτσι μου χωρίς αιρκοντίσιον... πραγματικά χαρά στο κουράγιο σου! Να προσέχεις γενικά για τυχόν ζαλάδες/δυσφορία, ειδικά αν έχεις χαμηλή πίεση. Και δροσερά ντουζ όποτε μπορείς. Εγώ όταν μας είχε χαλάσει το αιρκοντίσιον, βρεχόμουν συνέχεια (χέρια, πόδια... όπου μπορούσα) και καθόμουν κάτω από τον ανεμιστήρα που έχουμε στο ταβάνι.
  9. Αχ, τέτοια λέτε και δε στεναχωριέμαι τελικά που δε θα κάνω κόρη!
  10. Χαχα, καλά που μας προειδοποίησες να ξέρουμε... ήθελα να ξερα αν ήμουν στη θέση σου και ερχόταν η ώρα πώς θα τα εξηγούσα όλα αυτά στα Αγγλικά εδώ! Ακριβώς έτσι κι εγώ, κάνω με το silkepil από την εφηβεία μου που ξεκίνησα και πλέον κάνω μόνο μια φορά το μήνα, δεν πονάω και μου παίρνει μόνο περίπου 10 λεπτά για όλα. Βέβαια, για να πω την αλήθεια είμαι ανοιχτόχρωμη και ποτέ δεν είχα έντονη τριχοφυΐα... κάνω μόνο μασχάλες και πόδια από το γόνατο και κάτω. Στο μπικίνι κάτι λίγες τριχούλες που προεξέχουν τις βγάζω με το τσιμπιδάκι που και που. Αλλά γενικά το silkepil με έχει βολέψει πάρα πολύ εδώ και πολλά χρόνια και σίγουρα έχω γλιτώσει πολλά χρήματα και χρόνο που θα ξόδευα σε αποτριχώσεις. Ναι και μένα μου ξεκίνησε έτσι απότομα από τη μια μέρα στην άλλη και πραγματικά το να σηκώνεις τα πόδια ψηλά είναι το μόνο που βοηθάει. Όταν μιλήσεις με τον γιατρό σου πες μου και μένα τί σου είπε, γιατί εγώ δε ξέρω πότε θα καταφέρω να πάω πάλι στον δικό μου εδώ.
  11. Έλα ντε, πού θα φτάσουμε... Ναι τα καλοκαίρια στο Τέξας είναι πολύ ζεστά κ με πολύ ήλιο συνήθως. Το Μεξικό είναι δίπλα μας (νοτιοδυτικά μας για την ακρίβεια) αλλά δεν έχω πάει ποτέ. Κοιτούσαμε μήπως πηγαίναμε καμιά κρουαζιέρα, αλλά ειδικά τώρα με το μωρό κ τον κορονοιό δεν το βλέπω. Ναι, οπωσδήποτε θα τα πω όλα στον γιατρό μου όταν καταφέρω να πάω. Η καινούργια μου ασφάλεια θα ξεκινήσει τον Αύγουστο (απλά ελπίζω το human resources να μην καθυστερήσει παραπάνω την πρόσληψή μου). Άσε, θα σαραβαλιάσουμε τελείως μέχρι να γεννήσουμε... και έχουμε ακόμα 3 μήνες μπροστά μας!
  12. Πάλι καλά, όχι που ταλαιπωρείστε κι εσείς βέβαια, αλλά τουλάχιστον να ξέρω ότι είναι φυσιολογικό! Εδώ στο μακρινό, εξωτικό Τέξας έχουμε πολύ ζέστη, υγρασία και τις τελευταίες δυο μέρες βροχή... γενικά ο καιρός είναι λίγο ό,τι να ναι. Να ναι καλά τα αιρ κοντίσιον!
  13. Είχαμε κάνει έναν υπέρηχο να τσεκάρουμε τις φλέβες των ποδιών για τυχόν θρομβώσεις και φαινόταν όλα καλά. Το καλό είναι ότι πράγματι όταν ξαπλώνω μετά τα πόδια μου είναι πολύ καλύτερα (μόνο εγώ καταλαβαίνω ότι δεν είναι τελείως στο φυσιολογικό τους μέγεθος), οπότε ελπίζω όλο αυτό το πρήξιμο να προκαλείται μόνο από την ορθοστασία και τη ζέστη, σε συνδυασμό με το μέγεθος της κοιλιάς μου που εκτοξεύθηκε αυτές τις μέρες και εμποδίζει την κυκλοφορία του αίματος και της λέμφου. Θα το παρακολουθώ βέβαια.
  14. Γεια σας πολυλογούδες μου, δε σας προλαβαίνω πια! Διαβάζω όλα όσα γράφετε όμως. Εγώ έχω να σας πω πάντως ότι η δική μου κοιλιά έχει διπλασιαστεί τις τελευταίες δυο εβδομάδες... το μωρό πρέπει να έχει μεγαλώσει/δυναμώσει πολύ γιατί η κοιλιά μου κουνιέται και φαίνονται τα "κύματα" από μακριά πλέον και όλοι νομίζουν ότι είμαι στον μήνα μου. Μάλλον μαμά και μπέμπης περάσαμε άλμα ανάπτυξης! Και δεν έχω και ζυγαριά να ζυγιστώ τώρα! Να ρωτήσω λίγο: τί είναι αυτό το ντόπλερ που λέτε συνέχεια ότι θα κάνετε? Εγώ ξέρω ότι ντόπλερ λέγεται το μηχάνημα που "ακούει" και μετράει τους χτύπους της καρδιάς του μωρού, και εννοείται ότι το έχουμε ήδη χρησιμοποιήσει αρκετές φορές. Αυτό που λέτε όμως πρέπει να είναι κάτι άλλο. Στην ομάδα θηλασμού κι εγώ γράφτηκα... με παρότρυνε η αδερφή μου γιατί εκείνη δυσκολεύτηκε πολύ στην αρχή που θήλαζε (πονούσε πολύ, είχε πληγές, το μωρό δεν έπιανε καλά κτλ.) και μου είπε ότι θα είναι καλό να είμαι διαβασμένη και προετοιμασμένη από πριν ώστε να ξεκινήσω σωστά και να μην ταλαιπωρηθώ κι εγώ τόσο. Οπότε μπήκα και κατέβασα όλα τα αρχεία που μου φάνηκαν χρήσιμα και τα έχω τώρα στον υπολογιστή μου για να τα διαβάζω σιγά σιγά. Κατά τα άλλα επειδή έχω καταλάβει ότι υπάρχουν πολλές φανατισμένες εκεί δεν πολυμπαίνω πια να διαβάζω δημοσιεύσεις κτλ. Εγώ δυνατούς πόνους δεν έχω στην κοιλιά, αλλά νιώθω αυτό που λες ότι φουσκώνει/σκληραίνει όποτε τρώω και έχω συχνά ενοχλήσεις στην περιοχή κοιλιάς/μέσης γιατί νιώθω την κίνηση στο έντερο που λες (δε ξέρω αν φταίει και η δυσκοιλιότητα γι'αυτό). Επίσης έχω συνέχεια καούρες, χθες να φανταστείς μου ανέβαινε το φαγητό και έκανα για πρώτη φορά εμετό (στην 27η εβδομάδα, έλεος), και δυσκολεύομαι κι εγώ στην αναπνοή... ίσως επειδή μου πιέζει το μωρό το διάφραγμα. Νόμιζα ότι είναι ιδέα μου ή κάτι πάει στραβά με μένα, αλλά μάλλον δεν είμαι η μόνη. Και εμένα με έχει κουράσει απίστευτα όλο αυτό, αλλά φοβάμαι ότι θα συνεχίσει να χειροτερεύει μέχρι να γεννήσω.. πραγματικά δε μπορώ να φανταστώ πώς θα είμαι στον 9ο μήνα! Πω πω, τί πέρασες κι εσύ βρε κοπέλα μου! Πόσο κουράγιο και αντοχές έχουμε εμείς οι γυναίκες τελικά! Αυτό το μπούκωμα που νιώθεις στον ποπό, μήπως προκαλείται από την δυσκοιλιότητα? Γιατί κι εγώ που πάω για νούμερο 2 αραιά και που πλέον (μια φορά τη βδομάδα περίπου) νιώθω αυτήν την πίεση εκεί, αφού δεν μπορώ να αδειάσω. Κι εσύ έχεις πρήξιμο στα πόδια, ε? Εμένα έχει μια εβδομάδα τώρα που είναι χάλια, έχει αλλοιωθεί το σχήμα τους και στα σημεία που είναι πρησμένα πονάνε σαν μελανιασμένα μόλις τα αγγίξεις. Το πρωί που ξυπνάω είναι λίγο καλύτερα (αλλά πάλι όχι στο φυσιολογικό τους μέγεθος) και σιγά σιγά μέσα στη μέρα πρήζονται περισσότερο και με σφίγγουν ακόμα και οι σαγιονάρες μου, που είναι το μόνο "παπούτσι" που φοράω. Ευτυχώς που δε δουλεύω και μπορώ να κυκλοφορώ όλη μέρα με τις σαγιονάρες και κάθε τόσο να σηκώνω τα πόδια μου ψηλά γιατί αλλιώς δε θα την πάλευα. Δεν το περίμενα να το πάθω τόσο νωρίς στην εγκυμοσύνη... νόμιζα μόνο τον τελευταίο μήνα συμβαίνει αυτό. Από κωμωδίες και μένα μου αρέσουν αυτές που είπες (καλά, σαν τα Φιλαράκια δεν έχει βέβαια), και επίσης "Rules of engagement" (πολύυυ γέλιο), "Two and a half men", "2 broke girls", και "Gilmore girls" (δεν είναι καθαρά μόνο κωμωδία, αλλά έχει αρκετό γέλιο και βλέπεται πολύ ευχάριστα... έχω δει όλες τις σεζόν τουλάχιστον 10 φορές)!
  15. Και μένα προχθές που μεταφέραμε τα πράγματά μας στο διαμέρισμα και κυνηγούσαμε και τον γάτο μας έξω (χώρια τα ακροβατικά κάτω από το αυτοκίνητο για να τον πιάσουμε) δε τον ένιωθα τον μπέμπη μετά για αρκετές ώρες. Με έπιασε και αυτή η πίεση χαμηλά στη κοιλιά, σαν να έχω ένα βάρος ή να κατουριέμαι περίπου, και ανησύχησα λίγο. Αλλά από χθες έχει επανέλθει δριμύτερος και πιο ζωηρός από πριν! Δώσε λίγο χρόνο στο αγόρι σου να χαλαρώσει και θα ζωηρέψει πάλι... έχουν κι αυτά τα κέφια τους!