Eva137

Μέλη
  • Περιεχομενο (αριθμoς δημοσιευσεων)

    485
  • Μελος απο

  • Τελευταια επισκεψη

Πρόσφατοι επισκέπτες του προφίλ

1.800 εμφανίσεις προφίλ
  1. Τέλεια! Τί ωραία που είχες τόσο καλή εμπειρία!!! Να χαίρεσαι την μπουμπού σου και να χορτάσετε αγκαλίτσες, φιλάκια και ματάκια! Το στήθος μου και μένα είναι ευαίσθητο και δε μπορώ να το ακουμπάει τίποτα, άσε που με πιάνει ένας πολύ διαπεραστικός πόνος κάθε φορά που ξεκινάει να θηλάζει ο μικρός, αλλά μετά από λίγο περνάει. Το καλό είναι βέβαια ότι δεν έχω πληγές, οπότε για τους πόνους που με πιάνουν κάνω απλά υπομονή. Με έχουν βοηθήσει αρκετά και τα κοχύλια. Είμαι σίγουρη ότι θα νιώσεις καλύτερα κι εσύ με τον καιρό, με πολύ θέληση και υπομονή... μέχρι τότε βρες κάποιους τρόπους να σε βοηθήσουν να συνεχίσεις, π.χ. ψευδοθηλές, κοχύλια, καλό αερισμό, λανολίνη, μερική άντληση και σίτιση με σταγονόμετρο κτλ. Είναι διαφορετικό για κάθε οργανισμό... πάντως εμένα με έπιασε ελαφριά διάρροια ακριβώς όταν ξεκίνησαν οι πόνοι της γέννας / συσπάσεις, δηλαδή λίγο πριν πάμε στο νοσοκομείο. Άλλους τους πιάνει από λίγες μέρες πριν. Όπως και να χει, πλησιάζεις πάντως! Εγώ το καταλαβαίνω ότι καταπίνει γάλα ο μπέμπης από μια χαρακτηριστική κίνηση που κάνει στο μάγουλο/λαιμό, κοντά στο αυτί του κάθε φορά που καταπίνει! Κι εγώ ανησυχούσα τις πρώτες 2 μέρες γιατί δεν καταλάβαινα αν έβγαζε τίποτα το στήθος μου και κάθε φορά που γκρίνιαζε ο μικρός ανησυχούσα ότι πεινούσε (πόσο μάλλον που είναι μεγάλο μωρό). Ευτυχώς στο νοσοκομείο εδώ είναι πολύ υπέρ του αποκλειστικού θηλασμού, οπότε κανένας δεν με τρομοκράτησε, όπως ακούω ότι κάνουνε σε κάποιες κοπέλες στην Ελλάδα (όπως και στην Αρετή και την Ελένη μας) ούτε προσπάθησε να μου προωθήσει φόρμουλα. Βέβαια ο μπέμπης μου είχε από την αρχή πολύ καλό βάρος, χρώμα, υγεία κτλ. και δεν είχανε ενδείξεις ούτε για ζάχαρο, ούτε για ίκτερο ούτε για κάτι άλλο ανησυχητικό. Κατά τη γνώμη μου, αν δεν υπάρχει κάποιο θέμα υγείας, δεν υπάρχει λόγος για συμπλήρωμα τις πρώτες δυο μέρες. Την τρίτη μέρα που μεγαλώνει κι άλλο το στομαχάκι τους, έρχεται το γάλα κανονικά έτσι κι αλλιώς.
  2. Έχεις δίκιο... ο θηλασμός απαιτεί χρόνο και αν είναι για εμάς τις νέες μανούλες δύσκολο θα είναι πολύ πιο δύσκολο για εσάς που έχετε και άλλο παιδάκι να φροντίσετε! Με ποιόν να πρωτοασχοληθείς? Πάντως φαίνεται ότι τα πηγαίνεις μια χαρά, ειδικά τώρα που άρχισε να σου έρχεται περισσότερο γάλα και να χορταίνει το κορίτσι σου! Και ο δικός μου ο μικρός κουράζεται και πάντα τον παίρνει ο ύπνος στο στήθος... απλά τον τσιγκλάω λίγο (μαγουλάκια, μέτωπο κτλ.) ή ζουπάω λίγο το στήθος μου για να παίρνει πάλι μπρος που και που, τουλάχιστον να κλείσουμε κάνα 20λεπτο και μετά όσο πάει, μέχρι που δε πιάνει τίποτα και κοιμάται για τα καλά. Εμας κανένας δε μας είπε να του δώσουμε ούτε βιταμίνες ούτε τίποτε άλλο. Αλλά για να παίρνετε όλοι με προβληματίσατε λίγο... θα ρωτήσω τον παιδίατρο σε μια εβδομάδα που έχουμε πάλι ραντεβού. Αχ, σε καταλαβαίνω. Έτσι κι ο δικος μου, θηλάζει για 15 λεπτά συνήθως και μετά από μιάμιση ώρα ζητάει πάλι. Σήμερα επέμενα λίγο περισσότερο (όταν τον έπαιρνε ο ύπνος με το στήθος στο στόμα ζουπούσα που και που το στήθος να βγάζει γάλα ή του πείραζα τα μαγουλάκια για να ξυπνήσει) και συνέχιζε να τρώει λίγο παραπάνω, 25-30 λεπτά. Νομίζω ότι αυτό έπιασε γιατί σήμερα τον θήλασα λιγότερες φορές, κάθε 2-3 ώρες περίπου (και το βράδυ ειχαμε ένα μεγάλο διάστημα 4,5 ωρών που δεν είχε φάει). Μάλλον ήταν πιο χορτάτος γιατί κατάφερε έτσι να πιει το πιο λιπαρό γάλα που έρχεται μετά από κάποια ώρα θηλασμού. Μήπως να προσπαθήσεις λιγάκι παραπάνω να κρατάς την μπέμπα ξύπνια για να θηλάζει λίγο περισσότερη ώρα?
  3. Μα είναι για φάγωμα! Χαχα, φαγανούλης κι ο δικός σου!! Καλή ξεκούραση!
  4. Ο δικός μου, παρόλο που είναι πολύ καλός και τα τελευταία δυο βράδια κοιμάται όλη νύχτα (με 2-3 διαλείμματα για φαγητό-άλλαγμα), πολύ σπάνια θα κοιμηθεί πάνω από 3 ώρες. Συνήθως ζητάει φαγητό ανά 2-3ωρο, και μέσα στη μέρα μπορεί και μόλις μετά από 1 ώρα, και ο παιδίατρος χθες μας είπε ότι είναι υγιής, δυνατός, καλοθρεμμένος και φαίνεται ότι τον φροντίζουμε πολύ καλά, οπότε αν μια στο τόσο περάσει ένα 4ωρο ύπνου που δεν έχει φάει δεν ανησυχώ. Αν γενικά τρώει καλά, γεμίζει τις πάνες του και έχει καλό βάρος/ύψος/ανάπτυξη, εγώ στη θέση σου δε θα ανησυχούσα να τον ξυπνάω αυστηρά κάθε 3ωρο. Εμένα 3 μέρες μετά τη γέννα άρχισε να μου έρχεται γάλα. Θυμάμαι ήταν αρκετά άβολο γιατί το πρωί που ξύπνησα το στήθος μου ήταν πιο μεγάλο, σκληρό, και ζεστό και εκεί που καθόμουνα και είχα το σουτιέν θηλασμού ανοιχτό για να παίρνουν αέρα οι θηλές ένιωσα να στάζουν κάτι σταγόνες πάνω στα πόδια μου και ξαφνιάστηκα... μέχρι τότε είχα μόνο πρωτόγαλα και δε μπορούσα καν να καταλάβω αν είχα αρκετό και αν κατάφερνε να το πιει ο μπέμπης. Ε, τώρα είμαι σίγουρη γιατί φοράω τα κοχύλια όλη τη μέρα όταν δε θηλάζω και γεμίζουν πολύ γρήγορα. Πρέπει να έχω και μεγάλη ροή γιατί τις τελευταίες 2 μέρες ο μπέμπης εκεί που πίνει σταματάει σαν να πνίγεται λίγο, τον κρατάω να σιγουρευτώ ότι κατάπιε καλά και μετά συνεχίζουμε για όσο θέλει. Πάντως τώρα που είμαστε 8 μέρες μετά τη γέννα το στήθος μου, αν και μεγάλο και γεμάτο, είναι πάλι μαλακό, χωρίς γρομπαλάκια, και παρόλο που είναι ευαίσθητο δεν έχει κάνει καθόλου πληγές και πονάει μόνο για τα πρώτα 10 δευτερόλεπτα που αρχίζει να ρουφάει το μωρό... μετά όλα καλά. Γενικά, μη μας ματιάξω, αλλά νομίζω ότι τα πάμε πολύ καλά με το θηλασμό. Μην ανησυχείς αν το στήθος σου δεν είναι τσίτα ή αν το θήλαστρο δε βγάζει μεγάλη ποσότητα (που δεν είναι ένδειξη του πόσο γάλα έχεις έτσι κι αλλιώς). Να έχεις το νου σου να καταλαβαίνεις από τα σήματα που σου δείνει το μωρό πότε πεινάει/χορταίνει, πόσες πάνες βρέχει-λερώνει, και φυσικά τί σου λέει ο παιδίατρος για την ανάπτυξή του και την υγεία του γενικότερα. Ωχ, υπομονή κοπέλα μου. Δυστυχώς τα βράδια είναι δύσκολα, ειδικά αν ένα μωρό έχει κολικούς. Τουλάχιστον σε βοηθάει λίγο η μαμά σου... υπομονή και θα περάσει και αυτό το στάδιο. Ο μπέμπης μου ευτυχώς μέχρι στιγμής δε φαίνεται να έχει κολικούς, αλλά ένα βράδυ που πονούσε και έκλαιγε ασταμάτητα για πολύ ώρα αναγκάστηκα και τον πήρα και κοιμηθήκαμε αγκαλίτσα. Ξέρω ότι δεν πρέπει και είχα συνέχεια το νου μου σε αυτόν (να μη γυρίσει πλευρό, να μη μπει τίποτα μπροστά στο στόμα/μύτη του κτλ.) αλλά μόνο αγκαλιά κατάφερα να τον ηρεμήσω. Μπράβο, συγχαρητήρια!! Τί καλά που γέννησες τόσο γρήγορα και εύκολα (όσο εύκολη μπορεί να είναι μια γέννα βέβαια)! Να το χαίρεσαι το θαυματάκι σου!!!
  5. Τί ωραία που ο ένας γιος τουλάχιστον σου μοιάζει τόσο! Εγώ ακόμα δε μπορώ να καταλάβω σίγουρα, αλλά νομίζω ότι ο μικρός μας έχει πάρει ίσως λίγο παραπάνω από τον μπαμπά του! Όπως και να ναι, να τα χαιρόμαστε τα παιδάκια μας!
  6. Ωχ, είναι αλήθεια αυτό με τα φαγητά μας. Εγώ μια και μόλις πριν λίγες μέρες ξεκίνησα τρώω από όλα προς το παρόν, αλλά ο άντρας μου μου έλεγε χθες το βράδυ να σταματήσω τα ανθρακούχα γιατί δημιουργούν αέρια και κολικούς στο μωρό και με έχει προβληματίσει τώρα... ίσως τα κόψω για λίγες μέρες να δω αν αλλάξει κάτι. Πάντως δύσκολο να καταλάβεις κάθε φορά από όλα αυτά που τρως τί τους πειράζει. Σίγουρα τα όσπρια και τα γαλακτοκομικά είναι οι πρώτοι συνήθεις ύποπτοι, αλλά όχι πάντα.
  7. Δυστυχώς κι εγώ το πιστεύω ότι κάποιες γυναίκες έχουν τέτοια ανατομία στο σώμα τους που δεν τους επιτρέπει να γεννήσουν φυσιολογικά. Αλλά είμαι ευγνώμων που ζούμε στο 2020 και έχουμε και εξωσωματικές (που χρειάστηκα στην περίπτωσή μου), και επισκληρίδιο, και καισαρική... πραγματικά αν ζούσα σε άλλη εποχή εγώ τουλάχιστον δεν θα είχα καταφέρει να γίνω μητέρα. Πάντως κι εγώ που είχα μεγάλη κοιλιά αναρωτιέμαι πραγματικά πώς χωρούσε το μωρό μου εκεί μέσα! Εν τω μεταξύ, τις πρώτες 2-3 μέρες μετά τη γέννα κι εγώ χάιδευα την κοιλιά μου γιατί κουνιόταν πού και πού (προφανώς μετατοπίζονταν όλα τα όργανα που είχαν αλλάξει θέση τους προηγούμενους μήνες) και ασυναίσθητα νόμιζα ότι ήτανε το μωρό και μετά έβλεπα το μωρό δίπλα μου και έλεγα "τί κάνω η τρελή"... χαχα! Σ'ευχαριστώ κοριτσάκι μου... καλή ανάρρωση να έχουμε και να είναι γερά και χαρούμενα τα μωράκια μας! Μα τί διαίσθηση είναι αυτή! Εγώ ήμουν σίγουρη ότι θα μου έπαιρνε τουλάχιστον μια εβδομάδα ακόμα και ότι θα πήγαινα τελικά με πρόκληση. Αλλά είχες δίκιο! Και μένα Αρετή μου, αν εξαιρέσεις τις πρώτες 2-3 μέρες (που ακόμα είχε πολύ μικρό στομαχάκι και εγώ δεν έβγαζα πολύ γάλα) που τον θήλαζα κάθε 4-5 ώρες περίπου, από χθες μου ζητάει συνέχεια τάισμα. Όλη την ώρα πιπιλάει τα χέρια του, τον ταϊζω όσο θέλει και αντέχει αλλά συνήθως τον παίρνει ο ύπνος και σταματάει μετά από 10-15 λεπτά (οι κλασικές μέθοδοι να τον ξυπνήσω εκείνη την ώρα δεν πιάνουν με τίποτα) και μετά από μιάμιση ώρα περίπου ζητάει πάλι φαγητό. Πραγματικά όλη μέρα/νύχτα τον θηλάζω... ελπίζω να περάσει κάποια στιγμή αυτό το στάδιο! Εμένα κορίτσια πάντως ο άντρας μου ήτανε μέσα μαζί μου όλη την ώρα και αυτός μου έφερε το μωρό δίπλα στο κεφάλι μου να τον δω και να βγάλουμε την πρώτη φωτογραφία. Μου έκανε εντύπωση γιατί ξέρω στην Ελλάδα δεν αφήνουν ούτε τον συνοδό μέσα στην καισαρική επειδή είναι χειρουργείο, αλλά εδώ αφήνουνε! Εγώ είχα αρκετό πρήξιμο και όταν γύρισα σπίτι είχα χάσει μόνο 2 κιλά (από τα 10 που είχα βάλει) παρόλο που μόνο το μωρό μου ήτανε σχεδόν 4 κιλά. Μετά από 2 μέρες όμως έχασα άλλα 4, οπότε πιστεύω σύντομα θα χάσω και τα υπόλοιπα... ίσως φτάσω λιγότερα κιλά από ότι ήμουν όταν ξεκίνησε η εγκυμοσύνη... θα δούμε! Μπράβο κοπέλα μου... επιτέλους ήρθε η ώρα σου και σένα! Από ότι βλέπω βέβαια η δική σου ιστορία είναι σχεδόν ολόιδια με τη δική μου, αφού ταλαιπωρήθηκες κι εσύ και τελικά κατέληξες σε καισαρική (ακόμα και τα μωρά μας έχουν το ίδιο βάρος), αλλά όλα τελείωσαν τώρα και είμαστε καλά κι εμείς και τα μωράκια μας, και αυτό είναι που έχει σημασία! Καλή ανάρρωση να έχεις και να χαρείς το αγόρι σου το μπαμπάτσικο, να χορτάσετε αγκαλίτσες! Αχ, είναι γλύκας! Έχει ζουπηχτά μπουτάκια, μπρατσάκια και κοιλίτσα (εμ βγήκε και ολόκληρο αγόρι) και τα ματάκια του είναι μπλε ακόμα, αλλά λογικά θα γίνουν καστανά ή κάτι παραπλήσιο. Τα μαλλάκια του έχουν πολύ πλάκα γιατί είναι μπόλικα, σχετικά μακριά και ίσια (και όταν ξαπλώνει σε περίεργες στάσεις πετάνε έξαλλα σε μερικά σημεία) και είναι και μαύρα προς το παρόν, αλλά πιστεύω θα ανοίξουν σύντομα! Αχ βρε κορίτσι μου, δίκιο έχεις. Υπομονή, εμείς οι μανούλες πρέπει πάντα να κάνουμε υπομονή, και όλα θα περάσουν. Έχετε φτάσει ήδη μέχρι εδώ... λίγο παραπάνω ταλαιπωρία τώρα, αλλά θα περάσει κι αυτό και θα μπορείς να χαρείς το μωράκι σου με την ησυχία σου όσο θες.
  8. Κορίτσια μου, μπαίνω πού και που και διαβάζω τα νέα σας, αλλά ο μικρός δε μου αφήνει χρόνο να γράψω. Από το νοσοκομείο βγήκαμε την Παρασκευή (έμεινα μόνο 2 βράδια) και από τότε γυρίσαμε σπιτάκι μας να βρούμε τους ρυθμούς μας. Όλη την μέρα ταϊζω τον μπέμπη (τον θηλάζω αποκλειστικά), τον αλλάζουμε συνέχεια (κατουρλο-σκατομηχανή) και ευτυχώς κοιμάται αρκετά εκτός από όταν έχει πονάκια που σφίγγεται και κλαίει, και μόνο τα βράδια μας ταλαιπωρεί παραπάνω που δε μας αφήνει να κοιμηθούμε. Χαλάλι του όμως... είναι γλύκας και δε χορταίνουμε να τον χαζεύουμε. Εν τω μεταξύ, τον παίρνεις αγκαλιά και γεμίζει η αγκαλιά σου, και μετά σκέφτομαι ότι είναι απολύτως λογικό που είχε βαρύνει και μεγαλώσει τόσο πολύ η κοιλιά μου τον τελευταίο μήνα, ακόμα δεν το πιστεύω πως χωρούσε εκεί μέσα! Εγώ αναρρώνω σχετικά καλά από την καισαρική... μέχρι και χθες πονούσε πολύ η κοιλιά μου, ειδικά όταν σηκώνομαι/κάθομαι κρατάω την κοιλιά μου συνέχεια γιατί νομίζω ότι θα μου πέσει, αλλά σήμερα είμαι πολύ καλύτερα. Τα ράμματά μου με ταλαιπωρούν παραπάνω γιατί μου έκαναν μεγάλη τομή και σε ένα σημείο δεν έχει κλείσει, ακόμα τρέχει αίμα/πύον, οπότε πήγα σήμερα στον γιατρό να με τσεκάρει... μου έβγαλε τα προηγούμενα ράμματα που ήταν σαν συρραπτικό και μου έβαλε ειδική κόλλα και steri-strips (τα αυτοκολλητάκια) για να κρατήσουν την τομή κλειστή μέχρι να γιατρευτεί. Η αλήθεια είναι ότι με ενοχλεί που είμαι ακόμα σαν τραυματίας και δε μπορώ να κάνω τίποτα στο σπίτι (ευτυχώς ο άντρας μου βοηθάει πολύ με το μωρό και τις δουλειές) και ανυπομονώ να συνέλθω για να μπορώ να κινούμαι ελεύθερα πάλι, αλλά θυμίζω στον εαυτό μου ότι πριν μόλις 5 μέρες έκανα μεγάλη επέμβαση και απλά θα πρέπει να κάνω υπομονή για να περάσουν οι μέρες και να αναρρώσω. Εσείς οι υπόλοιπες που κάνατε καισαρική πώς τα πάτε με την ανάρρωση? Σ'ευχαριστώ πολύ Νίνα μου! Και σένα με το καλό, να σου έρθουν όλα καλά και όσο πιο βολικά γίνεται! Ναι, δε γινόταν αλλιώς δυστυχώς στην περίπτωσή μου... αλλά χαλάλι του. Τέλος καλό, όλα καλά! Αααχ, πες το ψέμματα... από πριν καν τους γνωρίσουμε καλά καλά μας κάνουν ό,τι θέλουν! Συγχαρητήρια κοριτσάκι μου! Να σου ζήσει η μπουμπού σου το μοντελάκι! Τώρα σου έχει περάσει ο περισσότερος πόνος? Πώς νιώθεις?
  9. Σας ευχαριστώ όλες πολύ πολύ για τις ευχές σας! Να είμαστε όλες καλά, κι εμείς και τα μωράκια μας! @elenioz σε θυμήθηκα χθες γιατί μου έκαναν το covid test στο νοσοκομείο και με πεθάνανε οι άτιμοι... ένιωσα ότι θα έβγαινε η μπατονέτα από τα μάτια μου! Και όλα αυτά μαζί με την εξέταση τραχήλου και τις συσπάσεις σκέψου! Ναι, δε γεννήσαμε μαζί τελικά. Υπομονή όμως λίγο ακόμα και όταν έρθει η ώρα ξέρουν τα μωρά και κάνουν την εμφάνισή τους. Αν έχει εμπεδωθεί και στη λεκάνη ήδη, τότε όλα θα πάνε καλά κ θα σου έρθουνε πιο εύκολα, θα δεις. Σύντομα θα μας λες την δικιά σου ιστορία γέννας!
  10. Κορίτσια μου δε θα το πιστέψετε, αλλά ΕΓΙΝΑ ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ ΜΑΝΑ! Λοιπόν θα σας τα πω συνοπτικά για να πάρω έναν υπνάκο όσο προλάβω η ταλαίπωρη. Θυμάστε που σας έλεγα ότι δεν είχαμε καμία εξέλιξη, όπως είπε και ο γιατρός, κ έπεσα για ύπνο λίγο απογοητευμένη εκείνο το βράδυ? Ε, ξυπνάω γύρω στις 3.40 με δυνατές συσπάσεις και έντονο πόνο, που ερχόταν κ έφευγε κάθε 3-6 λεπτά. Περίμενα μια ώρα να βεβαιωθώ ότι δεν ήταν ιδέα μου ή απλά πόνος στο έντερο (γιατί με έπιασε κ λίγη διάρροια μέσα σ'όλα) κ μετά πήρα τον γιατρό μου κ μου είπαν να πάω στο νοσοκομείο. Πήγαμε με τον άντρα μου, μου τσεκάρανε τον τράχηλο ο οποίος ήτανε σκόμα σκληρός κ μακρύς σλλά είχα διαστολή 1-1,5, με συνδέσανε με καρδιοτοκογράφο κ κάτι άλλα μηχανήματα, με παρακολουθούσανε για λίγο παραπάνω από μια ώρα κ μου τσεκάρανε τον τράχηλο πάλι. Σε αυτό το σημείο η διαστολή είχε φτάσει 3-4 οπότε μου είπανε ότι μου κάνουν εισαγωγή στο νοσοκομείο κ προχωράμε κανονικά για τοκετό. Συμπληρώσαμε κάτι φόρμες, μας πήγανε στο δωμάτιο, μου έβαλαν ορό και αφού άδειασαν 1 λίτρο τότε μου κάνανε επιτέλους επισκληρίδιο, γύρω στις 9:30 το πρωί. Εγώ εν τω μεταξύ είχα σπαράξει στους πόνους πλάκα πλάκα για 6 ώρες σχεδόν, με δυνατές συχνές συσπάσεις, αλλά μετά με την επισκληρίδιο ήμουν κυρία! (πραγματικά εσάς που την παλεύετε χωρίς επισκληρίδιο μέχρι το τέλος σας βγάζω το καπέλο). Μετά κατά τις 12 ήρθε και ο γιατρός να με εξετάσει και είχα διαστολή 7. Μου έσπασε τα νερά για να βοηθήσουμε την κατάσταση κ αργότερα μου έδωσαν και oxytocin για να προκαλέσουμε πιο συχνές συσπάσεις γιατί οι δικές μου για κάποιο λόγο έπεσαν. Πράγματι οι συσπάσεις έγιναν πάλι συχνές και δυνατές και πάνω εκεί που λέω ότι γιούπι θα γεννήσω φυσιολογικά, έρχεται ο γιατρός μετά από λίγες ώρες να με εξετάσει και μου λέει ότι η διαστολή έπεσε στο 6, ο τράχηλος έχει αρχίσει να πρήζεται, το μωρό είναι ακόμα πολύ ψηλά στην κοιλιά (το ένιωθα κι εγώ), η μήτρα έχει ταλαιπωρηθεί από τις πολλές συσπάσεις και το καλύτερο σε αυτήν τη φάση θα είναι να κάνουμε καισαρική. Εγώ εννοείται απογοητεύτηκα κ ξαφνιάστηκα γιατί πραγματικά το είχα πιστέψει ότι θα ήμουν η πρώτη στην οικογένειά μας που θα γεννούσε φυσιολογικά (και αυθόρμητοι δυνατοί πόνοι-συσπάσεις που δεν τους προκαλέσαμε εμείς, και διαστολή 7) αλλά τελικά δεν τη γλίτωσα ούτε εγώ. Το μωρό απλά δεν κατέβαινε... οι συσπάσεις κ οι ώρες περνούσανε κ αυτός ούτε καν πλησίαζε τη λεκάνη για να εμπεδωθεί. Τελικά λοιπόν κάναμε την καισαρική γύρω στις 5 το απόγευμα και ήτανε και ο άντρας μου μέσα όλη την ώρα. Όταν άκουσα το κλάμα του μικρού μας ομολογώ πώς δάκρυσα, δεν το πίστευα! Ζήλευα και τον αντρα μου που τον κρατούσε αγκαλιά όλη την ώρα, ενώ εγώ τον αγκάλιασα πολύυυ αργότερα αφού δε μπορούσα καν να κουνηθώ. Κορίτσια είναι τέλειος... προσωπάκι, ματάκια, χειλάκια, χεράκια, ποδαράκια, όλα τέλεια. Και καστανά μαλλάκια (προς το παρόν τουλάχιστον)... είναι ένας κούκλος! Α και τελικά είναι 3,9 κιλά. Όλοι μου λέγανε πόσο μεγαλο, δυνατό και έτοιμο/σχηματισμένο μωρό είναι! Μ'αρέσει που θα τα έλεγα και συνοπτικά, χαχα! Άντε με το καλό και οι επόμενες κοριτσάκια μου. @Christinα μου, να χαίρεσαι και εσύ τη ζουζουνίτσα σου!
  11. Εγώ κορίτσια γύρισα λίγο απογοητευμένη σήμερα από τον γιατρό. Ο μικρός ευτυχώς όλα καλά, φαίνεται ακόμα υγιής, αλλά είναι πράγματι μεγάλος και συνεχίζει να μεγαλώνει με ραγδαίους ρυθμούς. Ο γιατρός μου τσέκαρε τον τράχηλο (πολύς πόνος πραγματικά) και μου είπε ότι είναι ακόμα σκληρός, στενός και μακρύς, δηλαδή καθόλου έτοιμος για γέννα, και το μωρό είναι ακόμα ψηλά. Τελικά συμφωνήσαμε να περιμένουμε λίγο ακόμα να περάσει η πητ μου (που είναι την Κυριακή) μήπως και έχουμε καμία εξέλιξη μέχρι τότε, τη Δευτέρα θα πάω να με ξαναεξετάσει και ίσως να προσπαθήσει να μου τεντώσει λίγο τα τοιχώματα του τραχηλου αν τον αφήσω (που δε νομίζω αν σκεφτώ το πόσο πολύ πονούσα σήμερα μόνο από την εξέταση), να μου δώσουν ένα φάρμακο που βοηθάει τον τράχηλο να μαλακώσει/χαλαρώσει, και την Τρίτη να μου κάνουν πρόκληση. Μέχρι στιγμής δυστυχώς όλα πάνε ακριβώς όπως τα περίμενα και φοβόμουν (τώρα που το σκέφτομαι καμία γυναίκα στην οικογένειά μου δεν έχει γεννήσει με φτ, μάλλον έχουμε στενό κ μακρύ τράχηλο, τί να πω) αλλά ακόμα έχω μια μικρή ελπίδα ότι ίσως να καταφέρω να γεννήσω φυσιολογικά στο τέλος. Θα δούμε πώς θα πάει μέχρι τελευταία στιγμή. Μπράβο κοριτσάκι μου, ταλαιπωρήθηκες αλλά τα κατάφερες! Σου έκαναν και πρόκληση για να επισπεύσουν τον τοκετό, ή είχες ήδη αρκετές συσπάσεις και δε χρειάστηκε? Μπααα, εγώ αποκλείεται. Μάλλον η Χριστίνα κι εσύ είστε οι επόμενες, ίσως και η Ειρηνούλα... για να δούμε! Τώρα τί να σου πω, ό,τι και να πεις έχεις δίκιο. Τουλάχιστον έχεις λίγο χρόνο να αναρρώσεις από το κρύωμα/ιωσούλα που σε έπιασε. Βέβαια αν το μωρό είναι υγιές και καλό σε μέγεθος μπορείτε να περιμένετε λίγο παραπάνω. Έχεις συζητήσει τα επόμενα βήματα με τον γιατρό σου? Αν αργήσει κι άλλο το μωρό θα κάνετε κάτι να το επισπεύσετε?
  12. Να σου ζήσει κορίτσι μου η πριγκίπισσά σου! Σου πήρε πολλές ώρες αλλά τα κατάφερες!! Καλή ξεκούραση και εννοείται περιμένουμε να μας πεις λεπτομέριες όποτε μπορέσεις! Θα τα γεννήσουμε κι εμείς τα θρεφτάρια-γουρουνάκια μας, που θα πάει... με τον έναν ή τον άλλο τρόπο θα βγούνε! Ναι, έχει 2-3 διαφορετικές μάρκες με hands-free θήλαστρα, εδώ τουλάχιστον! Το δικό μου λέγεται freemie.
  13. Γεια σας κοριτσάκια μου, εδώ είμαι κι εγώ, ακόμα παρούσα! Συνεχίζω να συμμαζεύω το σπίτι σιγά σιγά (τώρα παλεύω με την κουζίνα). Χθες τουλάχιστον πήγαμε και μια βολτίτσα να φάμε έξω, αλλά η αλήθεια είναι ότι πλέον ζορίζομαι παντού γιατί δυσκολεύομαι να κάθομαι-σηκώνομαι, περπατάω, μπαινοβγαίνω στο αυτοκίνητο κτλ. Αφήστε που κατουριέμαι συνέχεια (και ας είναι τελείως άδεια η κύστη μου) και είναι πολύ άβολο. Α, μου ήρθε επιτέλους και το θήλαστρο που είχα παραγγείλει... είναι hands-free, από αυτά που βάζεις μέσα στο σουτιέν και ενώνονται με ένα μικρό μηχανηματάκι που το στερεώνεις στη μέση σου (δουλεύει με μπαταρία), οπότε μπορείς να περπατάς ταυτόχρονα, να κάνεις δουλειές, να διαβάζεις ή ό,τι άλλο θες. Δε σκοπεύω να το χρησιμοποιώ πολύ συστηματικά, αλλά σίγουρα θα το χρειαστώ τουλάχιστον αραιά και που, οπότε ανυπομονώ να το δοκιμάσω. Άντε, αύριο τουλάχιστον θα δεις και θα ακούσεις το κοριτσάκι σου! Κι εγώ έχω πολλά πονάκια τελευταία (κυρίως στη μέση και χαμηλά στη κοιλιά) και πολλές συσπασούλες που πρέπει να είναι πιο δυνατές γιατί με ενοχλούν αρκετά πλέον και δυσκολεύομαι να παίρνω αναπνοές εκείνη την ώρα. Επίσης, λαχανιάζω πολύ εύκολα, δυσκολεύομαι σε όλες τις κινήσεις μου, και οι αιμορροίδες μου χειροτερεύουν όσο περνάει ο καιρός. Καλά η κοιλιά μου έχει γίνει πια τεράστια, πάνω που έλεγα δεν πάει άλλο... ειδικά μετά το μεσημέρι που τρώω με σφίγγει ακόμα και το σορτσάκι εγκυμοσύνης που φοράω συνέχεια, λίγο ακόμα και δε θα βρίσκω τίποτα να φορέσω! Ακόμα και ο γιατρός εντυπωσιάστηκε, συνήθως η ανάπτυξη του μωρού μειώνεται λίγο τις τελευταίες εβδομάδες, αλλά ο δικός μου συνεχίζει και μεγαλώνει ακάθεκτος! Θέλω να δω τί θα μου πει αύριο που θα με εξετάσει στο ραντεβού. Να σου ζήσει το κοριτσάκι σου! Σημασία έχει ότι πήγαν όλα καλά και την έχεις αγκαλίτσα! Καλή ανάρρωση και καλούς θηλασμούς!
  14. Χρόνια πολλά ζυγίνες μου! Να είστε γερές και χαρούμενες, και σύντομα με τα μωράκια σας! Ωχ, τώρα που το λες, αν πάρει και ο μικρός μας το έντερο του μπαμπά του την πατήσαμε... δε θα προλαβαίνουμε να αλλάζουμε πάνες!
  15. Κορίτσια μου, τί καλός χαμούλης σήμερα... έλειπα και εκτός σπιτιού και τα διάβασα όλα μαζεμένα! @marianna1986, @P.L.L., @Anastasia05, @Hope89, @Eirini_ka, να σας ζήσουν τα μωράκια σας!!! Είναι πολύ ωραίο να διαβάζω τις εμπειρίες σας, κάποιες πιο εύκολες κάποιες πιο δύσκολες, αλλά το σημαντικό είναι ότι είχανε όλες happy ending! Καλή ανάρρωση σε όλες σας, να χαρείτε τα νινάκια σας και με το καλό σε όλες τις επόμενες! Τζάμπα σε ταλαιπωρήσανε βρε κορίτσι μου, αλλά κι εγώ νομίζω πως είναι καλύτερο που περιμένετε τελικά. Ποτέ δε ξέρεις πώς μπορούν να εξελιχθούν τα πράγματα μέχρι την πητ σου. Μπορεί όλα να σου έρθουν βολικά στο τέλος! Αααχ, την ίδια απορία έχουμε Ειρηνούλα μου! Το σκέφτομαι κι εγώ και είναι σαν να ακούω μέσα στο κεφάλι μου τη φωνή της Δήμητρας "Εγώ πότε θα γίνω μάνα? Εγώ πότε θα γίνω μάνα?..."