Tinkerbelly

Μέλη
  • Περιεχομενο (αριθμoς δημοσιευσεων)

    32
  • Μελος απο

  • Τελευταια επισκεψη

Πρόσφατοι επισκέπτες του προφίλ

132 εμφανίσεις προφίλ
  1. Αν είναι δυνατόν. Κλαίει και χτυπιέται λέει και θέλει να αυτοκτονήσει, επειδή δεν είναι αγόρι....Αχ Θεέ μου, πόση αδικία καμιά φορά. Μερικοί φέρονται σαν να μην έχουν γνωρίσει ποτέ προβλήματα στη ζωή τους. Έτσι ακριβώς να της τα πεις όπως τα έγραψες εδώ. Να εύχεται να έχει ένα γερό μωράκι και να γεννήσει με το καλό.
  2. Ρε κορίτσια, τι ευχάριστα νέα στο forum μας!!! @lizard12, @Nini-, @Balloo μεγάλη χαρά!! Συγχαρητήρια!!! Να ξέρετε ότι μας δίνετε πολύ θάρρος. Θα γεμίσουμε μωρά εδώ μέσα!!! Σας εύχομαι να είστε ήρεμες και να προσέχετε!
  3. @Thia1985 Τον Μάρτιο που έκανα δεν επετράπη στο σύζυγό μου η είσοδος. Μόνη μου έκανα τα χαρτιά για το εισιτήριο, μόνη και μετά στο δωμάτιο μετά την υστεροσκόπηση. Συνήλθα, ετοιμάστηκα, πλήρωσα κι εκείνος με περίμενε στο πάρκινγκ. @butterfly1986 Καλή σου επιτυχία και με το καλό σε δυο εβδομάδες να μας πεις τα ευχάριστα! Θετική σκέψη και ηρεμία σου εύχομαι! Μετά την αποτυχημένη εμβρυομεταφορά δυο βλαστοκύστεων (από τέσσερις που είχα συνολικά στην κατάψυξη) και αφού πήγα στη γιατρό μου να μιλήσουμε για τα επόμενα βήματά μας, ζήτησα την επόμενη φορά να μεταφέρω μια βλαστοκύστη για να μου μείνει και κάτι σε περίπτωση επανάληψης της διαδικασίας. Και μου απάντησε ότι δε γίνεται γιατί είναι κατεψυγμένες μαζί και αν ξεπαγώσουν, θα ξεπαγώσουν και οι δύο, οπότε θα είναι επιβάρυνση για την άλλη να ξανα-καταψυχθεί. Τις καταψύχουν σε ζευγάρια μου είπε. Και μετά θυμήθηκα ότι μου το είχαν πει και στο τηλέφωνο την πέμπτη ημέρα που με είχαν πάρει να με ενημερώσουν για την πορεία της γονιμοποίησης, ότι τις ομαδοποίησαν (από μια άριστη και μια λιγότερο καλή σε κάθε ομάδα).
  4. Μέσα στο μυαλό μου είσαι @Katzei1982. Μετά την αποτυχημένη εξωσωματική του Φεβρουαρίου, κάναμε μαζί υστεροσκοπηση (19/3 νομίζω κι εσύ) και όλα βγήκαν πολύ καλά. Μέσα μου ξαναγεννηθηκε η αισιοδοξία ότι μπορεί να τα καταφέρουμε από μόνοι μας, μιας και το θέμα μας είναι ανεξηγητη υπογονιμοτητα. Όμως χθες είχα τα πρώτα σημάδια περιόδου. Δε φαντάζεσαι την απογοήτευση μου. Τέτοιο κλάμα... Το είχα πιστέψει. Ούτε με την αποτυχία της εξωσωματικής μου είχε βγει τέτοια αντίδραση. Και τώρα έχουμε και τους υπεύθυνους στα κέντρα που παίζουν με τον πόνο μας...Μακάρι να μην τους είχαμε ανάγκη.
  5. Με το ίδιο σκεπτικό, οι εργαζόμενοι στα κέντρα (γιατροί, μαιες, νοσηλευτικο και διοικητικό προσωπικό) πρέπει να κάνουν το τεστ κάθε μέρα πριν πάνε για δουλειά, αφού έρχονται σε επαφή με τόσο κόσμο. Το πιστεύετε ότι γίνεται; Δε νομίζω.... Αλλη μια ευκαιρία για να μας πάρουν χρήματα, επειδή τους έχουμε ανάγκη. Δωρεάν θα έπρεπε να το κάνουν, τόσα τους δίνουμε. Θλιβομαι πραγματικά.
  6. Καλησπέρα κορίτσια. Εγώ είχα μιλήσει με τη γιατρό μου μέσα Μαρτίου και μου είχε πει σε πέντε μήνες θα ομαλοποιηθει η κατάσταση στα κέντρα εξωσωματικής. Τότε το θεώρησα υπερβολικό, σήμερα δεν το θεωρώ απίθανο.. Ας είμαστε προετοιμασμενες για το χειρότερο σενάριο και ας κάνουμε υπομονή...
  7. @Pagotoula Να σας ζήσει το κοριτσάκι σας. Γερή, τυχερή κι ευλογημένη να είναι κι εσείς γεροί να την καμαρώνετε να μεγαλώνει, να δείτε και εγγονάκια. Πολύ συγκινήθηκα με τα λόγια σου. Μετά από τόσο αγώνα, εύχομαι να μην ξαναστενοχωρηθεις, να μην αγχωθείς, μόνο χαρές από εδώ και πέρα. Καλή και γρήγορη ανάρρωση να έχεις!
  8. Καλημέρα κορίτσια. Χρόνια πολλά στην Ελλάδα μας και σε όλους τους Έλληνες!!! Υγεία και ευλογία να έχουμε στα σπίτια μας και γερά μωράκια στις αγκαλιές μας!!!
  9. Λογικά και δικαιολογημενα είναι Αγγελίνα τα συναισθήματά σου. Μη νιώθεις ενοχές. Καταλαβαίνουμε όλες πώς τα εννοείς. Δεν είναι από κακία, αλλά σου βγαίνει ένα παράπονο. Γιατί αυτή και όχι εγώ; Τι κακό έκανα; Γιατί εγώ να ταλαιπωρούμαι και σε άλλους να έρχονται απλόχερα; Γιατί οι άλλοι προχωρούν κι εγώ έχω μείνει στάσιμη; Κι εγώ τα ίδια σκέφτομαι. Έχω ρίξει κλάμα παλαιότερα, έχω μείνει ξαγρυπνη από τη στενοχώρια... Πλέον επικεντρωνομαι στην προσπάθειά μου και προσπαθώ να κλείνω τα αυτιά. Οι φίλοι μας, έχουν από δύο, τρία, τέσσερα, πέντε (!!!!) παιδιά ο καθένας. Έχω βαρεθεί να πηγαίνω σε μαιευτήρια, βαφτίσια, παιδικά πάρτυ. Άλλοτε στέλνω τον άντρα μου και άλλοτε φοράω το χαμόγελό μου και παρισταμαι κι εγώ. Η αλήθεια είναι ότι οι περισσότεροι φίλοι μας είναι διακριτικοί και δε ρωτούν πολλά πολλά. Ούτε κι εμείς φυσικά είπαμε για τις προσπάθειες σε κανέναν. Οι δυο μας τα περνάμε μόνοι μας. Βαριέμαι μετά να δίνω εξηγήσεις. Μονό ένα πράγμα με πείραξε: Σε μια ομάδα στο messenger, όπου με πρόσθεσαν παιδικές μου φίλες, γράφουν συνέχεια για τα παιδιά τους, στέλνουν φωτογραφίες και προβληματιζονται αν θα προχωρήσουν σε τρίτο ή τέταρτο παιδί, και πρέπει να βιαστούν γιατί τα χρόνια τρέχουν και πρέπει να έχουν αντοχές κτλ. Κατανόηση, ενσυναισθηση, άγνωστες λέξεις για μερικούς.
  10. Γειά σας κορίτσια. Διαβάζω με ενδιαφέρον τις απόψεις σας για τη σχέση με τον σύντροφό μας κατά τη διάρκεια της εξωσωματικής. Όλες έχουμε τα προσωπικά μας βιωματα και καθεμία από εμάς έχει ξεχωριστή σχέση με το σύντροφό της. Κάθε άνθρωπος είναι ξεχωριστός. Δεν κατακρινω τη γυναίκα που χώρισε μόλις έκανε παιδί, ούτε το σύζυγο που εγκατέλειψε μετά την αποτυχία. Όλα είναι εκδοχές της πραγματικότητας. Η υγιής σχέση είναι μεγάλη υπόθεση. Χρειάζεται διαρκή προσπάθεια και δουλειά. Ευτυχισμένοι οι άνθρωποι που είχαν την τύχη να δημιουργήσουν μια τέτοια σχέση. Ποιά από εμάς έκανε σχέση /γάμο και φανταζόταν ή ήθελε να μπει στον χορό των εξωσωματικων; Η όλη διαδικασία είναι κάτι που δοκιμάζει και φθειρει πολύ συχνά το ζευγάρι. Την ώρα που άλλα ζευγάρια κάνουν όνειρα για ταξίδια, εξόδους, χαίρονται τα παιδιά τους, εμείς έχουμε να παλεύουμε με γιατρούς, φάρμακα, αμφιβολίες, ενοχές, κλάματα και, και......Και όλο αυτό μπορεί να κρατήσει χρόνια. Ποιος/ποια το ήθελε αυτό; Μέσα σε όλα αυτά είναι δικαιολογημενη η ένταση, τα νεύρα, ίσως και καμιά κουβέντα παραπάνω. Το θέμα είναι να υπάρχει αγάπη, να λαμβάνουμε ο καθένας το χρόνο που μας χρειάζεται και φυσικά να συζητάμε με την άνθρωπό μας. Κάποτε, όταν ήμουν μικρότερη, και προβληματιζομουν για τις σχέσεις, αν θα βρω ποτέ τον ιδανικό σύντροφο, αν θα με καταλαβαίνει κτλ κτλ, βρήκα ένα βιβλίο. Άνδρες από τον Αρη, γυναίκες από την Αφροδίτη. Αν τύχει να το διαβάσετε, εξηγεί τον διαφορετικό τρόπο με τον οποίο άντρες και γυναίκες αντιλαμβανομαστε τα πάντα. Εν ολίγοις, είμαστε φτιαγμενοι από άλλο υλικό.
  11. Καλησπέρα κορίτσι μου. Σε καταλαβαίνω. Όλες οι κοπέλες εδώ περνάμε τον Γολγοθά μας. Εξετάσεις, ελπίδες αποτυχίες. Δεν μπορώ να σου πω κάτι πρωτότυπο. Μόνο να έχεις δύναμη, ηρεμία και υπομονή. Να βρεις δραστηριότητες, ώστε να αντλείς κουράγιο. Βόλτες, συζήτηση, διάβασμα, ό,τι μπορεί να σε ευχαριστεί και να σε κάνει να ξεχνιέσαι για λίγο. Όσο για την αποβολή του άγχους; Μακάρι να ήταν τόσο απλό. Εύκολο να το λέει κανείς, αλλά δύσκολο στην πράξη. Αν θέλεις τη γνώμη μου - όχι συμβουλή, γιατί βαρέθηκα να ακούω συμβουλές - είναι πολύ σημαντικό να εμπιστεύεσαι στο ένστικτό σου και το γιατρό σου. Κι εγώ ύστερα από πολλή προσπάθεια και άπειρες εξετάσεις, κατέληξα να κάνω τον Φλεβάρη που μας πέρασε την πρώτη εξωσωματική. Άριστες οι προϋποθέσεις αλλά δεν... Εμένα μου ξεκίνησε το αίμα και φρικτοί πόνοι την πέμπτη μέρα από την εμβρυομεταφορά, οπότε το όνειρο τελείωσε νωρίς... Σύντομα θα προχωρήσω σε υστεροσκόπηση, δεν υπάρχει κάτι άλλο που μπορώ να κάνω. Από εκεί και μετά έχει ο Θεός... Σου εύχομαι καλή δύναμη και γρήγορα να πάρεις τη μεγαλύτερη χαρά της ζωής σου.
  12. Καλησπέρα. Το επίδομα εξωσωματικής το δικαιούνται όσες κοπέλες κάνουν προσπάθεια ιδιωτικά και όχι σε δημόσιο νοσοκομείο, προσκομιζοντας στο αρμόδιο τμήμα παροχών του ΕΟΠΥΥ: α) την πρωτότυπη έγκριση της επιτροπής εξωσωματικής, β) βεβαίωση που συντάσσει ο γιατρός, γ) τις αποδείξεις από το κέντρο, δ) φωτοτυπία της πρώτης σελίδας τραπεζικού βιβλιαρίου, ε) αστυνομική ταυτότητα και στ) το βιβλιάριο υγείας. Το ποσό του επιδόματος για πλήρη προσπάθεια (ωοληψια και εμβρυομεταφορά) είναι 352,16€. Έχω την εντύπωση ότι εάν κάνει κάποια κοπέλα μόνο εμβρυομεταφορά, δικαιούται το μισό περίπου ποσό του επιδόματος, αλλά καλύτερα γι αυτό να ρωτήσεις στο κέντρο όπου θα κάνεις την προσπάθεια.
  13. Κορίτσι μου, σε καταλαβαίνω απόλυτα. Πριν μια βδομάδα ακριβώς κι εγώ είχα αρνητική χοριακη. Και θα κλάψεις και θα λυπηθείς και θα σε πιάσει το παράπονο. Λογικό είναι. Να μη σε πάρει από κάτω όμως. Δεν έχουμε άλλη επιλογή, μόνο να κοιτάζουμε μπροστά και να προγραμματίζουμε τα επόμενα βήματά μας, ώστε να έρθουμε πιο κοντά στο μωρό μας. Πάρε μια αγκαλιά το αγόρι σου, πήγαινε μια βόλτα να περπατήσεις, βρες λόγους για να αντλήσεις δύναμη, πάρε το χρόνο σου και με το καλό θα ξαναπροσπαθησεις. Ο αγώνας μας δυστυχώς είναι δύσκολος. Το ξέραμε έτσι κι αλλιώς. Σε φιλώ.
  14. Περαστικά σου κοπέλα μου, εύχομαι να μην είναι κάτι σοβαρό.
  15. Σε ευχαριστώ πολύ κοπέλα μου, έτσι είναι όπως τα λες. Σεβασμός και αγάπη για το σώμα μας, τον άνθρωπό μας, τη σχέση μας. Σου εύχομαι ολόψυχα να περάσουν όμορφα οι μέρες μέχρι την Παρασκευή και να πάρεις τα πιο ευχάριστα νέα!!! Να πάρεις μια μεγάλη χοριακη!