Iris89

Μέλη
  • Περιεχομενο (αριθμoς δημοσιευσεων)

    14
  • Μελος απο

  • Τελευταια επισκεψη

Πρόσφατοι επισκέπτες του προφίλ

The recent visitors block is disabled and is not being shown to other users.

  1. Τώρα μου θυμίζεις εμένα: όταν πονούσα, γιατί πονούσα; Όταν δεν πονούσα, γιατί δεν πονούσα; Από το άγχος μας είναι όλες αυτές οι ανησυχίες. Είχα κ εγώ στην αρχή, μετά δεν είχα, μετά ξαναείχα, κλπ. Όλα καλά είναι, μην αγχώνεσαι!
  2. Εγώ την είχα κάνει στην εγκυμοσύνη μου την εξέταση για κυστική ίνωση. Την πιο συνηθισμένη μορφή την δικαιολογούν τα ταμεία νομίζω. Εμείς είχαμε κάνει και για τις πιο σπάνιες περιπτώσεις. Ακριβές εξετάσεις, αλλά για το παιδί σου όλα τα κάνεις... Με το καλό το μωρό σου!
  3. @EuakiiiΠολλές κοπέλες είχαμε αίμα στο πρώτο τρίμηνο και αρκετό αίμα μάλιστα. Εγώ είχα γύρω στην 10 εβδομάδα από μία περιφερική αποκόλληση και μια χαρά είναι το παιδάκι μου. Είχα πάρει φυλικό οξύ, προγεστερόνη και μαγνήσιο. Επίσης, θυμάμαι ότι μου είχαν πει ότι το ότι δεν πονάω είναι καλό. Ξάπλωσε και προσπάθησε να ηρεμήσεις. Εύχομαι όλα να πάνε καλά!
  4. Γενικώς βοηθάνε όλα όσα έχουν φυτικές ίνες, δλδ τα φρούτα ως έχουν και όχι χυμός. Επίσης, πράσινη σαλάτα, αποξηραμένα φρούτα και δημητριακά ολικής αλέσεως ίσως βοηθήσουν. Θα πρέπει να περιμένεις λίγες μέρες μήπως δεις κάποια διαφορά. Εμένα όταν η παιδίατρός μου μου είχε προτείνει να περιορίσω τις φυτικές ίνες μου είχε πει ότι ενδεχομένως θα δω κάποια βελτίωση στις κενώσεις του μικρού, αλλά όχι θεαματική. Ωστόσο, δεν χρειαζόταν θεαματική. Είδα τόση όση ήταν απαραίτητη για να έρθει λίγο στα "φυσιολογικά" του το γαστρεντερικό του μωρού. Κ ήταν 2,5 μηνών σαν το δικό σου.
  5. Νομίζω ότι θα μπορούσες να δοκιμάσεις να βάλεις και περισσότερες φυτικές ίνες στην δική σου διατροφή. Εγώ είχα το αντίθετο θέμα. Έτρωγα αρκετά φρούτα και λαχανικά και ο μικρός έκανε ευκοίλια. Όταν τα περιόρισα, είδα κάποια διαφορά και στις δικές του κενώσεις.
  6. Κορίτσια, με συγχωρείτε που παρεμβαίνω, αλλά όσα γράφετε είναι πολύ συγκινητικά. Θα ήθελα να προσθέσω κάτι από την μικρή μου εμπειρία ως μαμά με ένα μικρό παιδάκι. Όλες οι μαμάδες όταν είμαστε έγκυες αισθανόμαστε ότι αγαπάμε το παιδί μας και αισθανόμαστε τρυφερότητα που το νιώθουμε μέσα μας, αλλά νομίζω πιο πολύ το "ξέρουμε" ότι το αγαπάμε με το μυαλό μας. Αυτή η τεράστα αγάπη, ο έρωτας που νιώθω για τον γιό μου ήρθε όχι επειδή έχει το DNA μου ή επειδή τον γέννησα εγώ. Ήρθε με την καθημερινότητα μου μαζί του, εκείνες τις στιγμές που ενώ είσαι άϋπνη και κατακουρασμένη, το κρατάς το παιδί σου στην αγκαλιά σου και βλέπεις αυτό το μικρό χαμογελάκι που έχει και σκέφτεσαι τι γλυκό που είναι. Αυτό το συναίσθημα όλες θα το νιώσετε! Να είστε καλά και ο Θεός να σας δώσει ό,τι επιθυμείτε!
  7. Είναι τώρα 19 μηνών. Του χρόνου θέλουμε να τον στείλουμε σe nursery. Eμείς προβλέπεται να κάτσουμε κάμποσα χρόνια ακόμη, θα ξεκινήσει το δημοτικό εδώ σίγουρα.
  8. Γειά σου, Angela! Eμείς μένουμε Λονδίνο. Σκεφτόμασταν να πάμε τον μικρό σε nursery από Σεπτέμβρη, αλλά λόγω κορωνοϊού το αφήσαμε για φέτος. Τον επόμενο χρόνο όταν πλησιάζει τα τρία θέλουμε οπωσδήποτε να πάει για να αρχίσει και να εξοικειώνεται με τα Αγγλικά. Αυτἐς οι έρμες οι αιτήσεις πότε είναι πια; Για τον Σεπτέμβρη τις είχα κάνει τον περασμένο Απρίλιο, αλλά ήταν ήδη μακριές οι λίστες αναμονής. Χαίρομαι που απάντησε μία μαμά εδώ στα ξένα που είμαστε!
  9. Κατερίνα είναι λογικό να φοβάσαι. Όπως φοβόμαστε κ εμείς που αντιμετωπίσαμε δυσκολίες στην εγκυμοσύνη και στον τοκετό, αλλά όπως είπα: δύναμη! Είναι πολύ καλό ότι συλλαμβάνεις.
  10. K o δικός μου έκανε ακριβώς αυτό. Θα το δεις ενδεχομένως και σε παραλλαγές, να χτυπάει το κεφαλάκι του μόνο από την μία πλευρά π.χ. ή και αλλού όταν προσπαθεί να κοιμηθεί. Εμένα το έκανε και στο καρότσι όταν προσπαθούσε να τον πάρει ο ύπνος. Κάποια στιγμή θα το σταματήσει. Ούτε το ότι σταματάει για λίγο καιρό τις φωνούλες δεν μου φαίνεται ότι είναι κάτι. Κ εμένα νομίζω κατά περιόδους μου φαινόταν ότι "μιλούσε" λιγότερο, αλλά όταν δεν κάνει πράγματα που λες δεν σημαίνει ότι δεν μπορεί να τα κάνει κιόλας. Θα τα κάνει εκείνο όταν θέλει. Κ γενικώς τα μωρά κάνουν πράγματα που σε εμάς φαίνονται περίεργα. Εμένα μια μέρα έτσι απλά σταμάτησε να τρώει αυγό, μαχαίρι όμως. Εκεί που το έτρωγε μια χαρά, ξαφνικά έτρωγε μια μπουκιά και έκανε εμετό. Τρεις μήνες πέρασαν να το ξαναβάλει στο στόμα του. Όλες έχουμε αγωνίες, είναι φυσιολογικό. Ειδικά στο πρώτο παιδί νιώθω ότι πηγαίνουμε ψηλαφώντας στο σκοτάδι. Εγώ δέ είμαι πρωταθλήρια στο να τρέχω το παιδί μου στους γιατρούς άνευ ουσιαστικού λόγου... Αφού καμιά φορά γελάνε και οι γιατροί μαζί μου.
  11. Γλυκιά μου, τπτ από όσα λες δεν μου φαίνεται περίεργο. Νομίζω ότι σε αυτή την ηλικία απλώς ανακαλύπτουν την φωνή τους και τι μπορούν να κάνουν με αυτήν. Όταν λες κουνάει δεξιά και αριστερά το κεφάλι όταν θέλει να κοιμηθεί, εννοείς φαντάζομαι ότι το "χτυπάει" ρυθμικά στο στρώμα. Αυτό είναι αρκετά συνηθισμένο, είναι ένας τρόπος τα μωρά να αποφορτιστούν και να τα πάρει ο ύπνος. Το έκανε κ ο δικός μου σε αυτή την ηλικία. Τον είχα βγάλει και βίντεο μάλιστα και το είχα στείλει σε μία γνωστή μου παιδονευρολόγο στο Παίδων Αγία Σοφία. Κ μου είπε ότι δεν είναι τπτ. Μετά αυτό το αντικατέστησε για ένα διάστημα με το ρυθμικό χτύπημα των ποδιών του στο στρώμα. Κάπου εκεί στον χρόνο νομίζω σταμάτησε να τα κάνει. Έχω πολλούς μήνες να τα παρατηρήσω.
  12. Κωνσταντίνα μου καλή, περιγράφεις την ιστορία της εγκυμοσύνης μου και του τοκετού μου με κάθε λεπτομέρεια! Πέρασα ακριβώς, ακριβώς τα ίδια! Εγώ μάλιστα πέρασα δύο τραυματικές εμπειρίες τοκετού, καθώς στην 25η εβδομάδα νοσηλεύτηκα εκτάκτως στο νοσοκομείο με τόσο δυνατές συσπάσεις που παρατρίχα γλίτωσα τότε τον τόσο πρόωρο τοκετό (με άγνωστη κατάληξη για το μωρό μου βέβαια). Μέσα σε 12 ώρες μου έβαλαν 5 αμπούλες τοκολυτικών φαρμάκων θυμάμαι και ήμουν σε μία κατάσταση ημινάρκης. Τελικά τα κατάφερα και έφθασα μέχρι την 33η εβδομάδα, οπότε πάλι λόγω συσπάσεων μου έκαναν έκτακτη καισαρική. Γέννησα όμως το αγόρι μου γερό και υγιές και τώρα είναι 19 μηνών. Το σοκ της δύσκολης εγκυμοσύνης και του πρόωρου τοκετού έκανα σχεδόν έναν χρόνο να το ξεπεράσω. Πόσο σε καταλαβαίνω γλυκιά μου για τον φόβο που έχεις... Εγώ σκιάζομαι. Θέλω κ εγώ τόσο πολύ να χαρίσω αδερφάκια στον γιο μου. Θα ήθελα άλλα δύο παιδάκια. Θα σου πω όμως εγώ τι λέω στον εαυτό μου: ότι και κάτι να είναι δύσκολο όπως την προηγούμενη φορά, θα κάνουμε και πάλι ό,τι χρειάζεται και θα τα καταφέρω να γεννήσω ένα υγιές παιδί. Δεν πρέπει να αφήσουμε τον φόβο να μας αποτρέψει από μία δεύτερη εγκυμοσύνη, γιατί περνώντας τα χρόνια θα μετανιώσουμε που αφήσαμε τα παιδιά μας χωρίς αδερφάκι, ενώ θα μπορούσαμε. Η ζωή θέλει κουράγιο και δύναμη!
  13. Renia, μπορώ να σε ρωτήσω εγώ κάτι, μιας και έχει μικρό παιδάκι; Στέλνεις τον μικρό σου σε nursery ή το έχεις ψάξει καθόλου; Με το καλό και το δεύτερο και Καλή Ανάσταση!
  14. Παρούσα! Είμαι στην Αγγλία από το 2012 και έχω έναν γιο 18 μηνών. Τα σχετικά με τα παιδιά, τα σχολεία κλ.π. τώρα τα μαθαίνω κ εγώ σιγά σιγά.