Little star

Α παπαπα. Πάνω από 30 και είμαι κάτω από 3? Μα δεν καταλαβαίνω γιατί εμένα μου τα παρουσιάζουν τόσο τραγικά. Να και εσύ ήσουν πολύ χαμηλά αλλά από ο, τι καταλαβαίνω δεν στο περιέγραφε τόσο τραγικά ο γιατρός. Μου είπε να συνεχίσω κανονικά τη ζωή μου , να βγαίνω έξω από το σπίτι, να πηγαίνω στη θάλασσα (το μόνο που με χαλαρώνει, με ηρεμεί και με γιατρεύει). Ειλικρινά θεωρώ ότι η θάλασσα είναι ο καλύτερος γιατρός. Αλλά φοβάμαι τόσο πολύ μην επιβαρύνω και άλλο το μωρό. Και θα σας πω και κάτι που ενδεχομένως μόνο εσείς μπορείτε να καταλάβετε. Έχω τύψεις. Δεν θεωρώ σωστό το μωρό μου να παλεύει με νύχια και με δόντια να κρατηθεί στη ζωή και εγω να βγαίνω βόλτες. Όχι ότι και αν πάω κάπου είμαι καλά, αλλά δεν ξέρω έχω τρομερές τύψεις να πω ότι θα κάνω κάτι που ίσως με κάνει να ξεχαστω για λίγο.

Κάτι βλέπει με τις καμπύλες ανάπτυξης και το λέει. Τι να πω πια και εγω, με έχουν τρελάνει. Έχει χειροτερεύσει η κατάστασή. Στην 19η εβδομάδα ήταν 2 εβδομάδες πισω. Τωρα στην 22η είναι 3 εβδομάδες πισω. Ήταν στην 3η εκατοστιαια και τώρα είναι κάτω από την 3η εκατοστιαια (δεν ξέρω καν τι είναι αυτό). Δυστυχώς όμως ο συγκεκριμένος πεφτει μέσα στις προβλέψεις του όσο και αν δεν μας αρέσει αυτά που λέει. Θα πάω και την Παρασκευή στον άλλον να δω τι θα μου πει και κυρίως τι θα μου πουν στο συνέδριο.

Ο γιατρός αυτός είναι γνωστός του άντρα μου από τα κοινωνικά. Θέλω να πιστεύω ότι δεν μας το λέει για τα λεφτά, αλλά εδώ που φτάσαμε, αν το καλύτερο είναι να είμαι εκτός νοσοκομείου, δεν θα σκεφτώ τα 1000 ή 1500 ευρώ παραπάνω. Τωρα μου είπε πχ ότι λογικά θα με δει σε 3 εβδομάδες. Σήμερα κάναμε β επιπέδου και δώσαμε 150 ευρώ. Ελπίζω σε μία απλή επίσκεψη να παίρνει λιγότερα. Τι να πω πια. Θα δω τι θα μου πουν και οι υπόλοιποι και πώς θα εξελιχθεί η κατάσταση. Είχες κάνει και νιπτ? Γιατί εγώ νιπτ έχω κάνει και τα αποτελέσματα ήταν καλά. Ε η κατάσταση σου τότε ήταν αρκετά καλύτερη από τη δική μου. Γιατί εμένα μου είπε ότι γύρω στις 32 εβδομάδες θα φτάσει τα 800 γραμμάρια. Μα δεν το συζητάω για δυσκολίες τέτοιου τύπου. Μιλάω για βαριές αναπηρίες, για παιδιά με βαριά νοητική υστερηση, που γίνονται ενήλικες που εξαρτώνται πάντα από τους γονείς τους. Μας τρόμαξε πάρα πολύ ο γιατρός

Μήπως θυμάσαι πόσα γραμμάρια ήταν την 28η εβδομάδα? Έτσι για να έχω έναν μπούσουλα. Γιατί αυτός μου ειπε οτι στις 28 εβδομάδες θα είναι 450 γραμμάρια. Πάντως η μια μητριαια αντίσταση έχει βελτιωθεί. Αλλά μου λέει ότι παρόλο που βελτιώθηκε, ο πλακουντας δεν φτιάχνει. Τι να πω πια... Τα μωράκια όμως των 500 γραμμαρίων ξέρουμε τι εξέλιξη είχαν? Γιατί οι πιθανότητες να αναπτύξουν νοητική υστέρηση και αναπηρίες βαριάς μορφής είναι πολύ μεγάλες. Δεν ξέρω πώς θα ακουστεί αλλα θέλω να γεννήσω ένα υγιές μωρό. Ναι έχω υπομονη, ναι θα κάνω ο, τι περνάει από το χέρι μου για να το βοηθήσω, αλλά θέλω ένα μωρό που θα έχει την υγεία του. Εν τω μεταξύ σήμερα μου πρότεινε να κάνω αμνιοπαρακεντηση. Μου είπε ότι όλα δείχνουν ότι είναι λόγω του πλακουντα αλλα δεν μπορούμε να αποκλείσουμε 100% κάποιο σύνδρομο, καθώς το νιπτ δεν μας καλύπτει σε όλα.

Ευχαριστώ πολύ! Ναι προφανώς μου χτύπησε πολύ άσχημα αυτό που είπε. Γενικά μέσα στον υπέρηχο ήταν σε φάση ότι είναι ψιλοτελειωμενη υπόθεση και μετά στο γραφείο έλεγε ότι θα το αφήσουμε να δούμε πώς πάει. Και ότι μπορούμε να φτάσουμε και τις 32 εβδομάδες. Ο γυναικολόγος μου πρότεινε το νοσοκομείο εκείνος ήταν κάθετος ότι δεν είναι σωστή αντιμετώπιση γιατί δεν έχει τους κατάλληλους γιατρούς για να το ελέγχουν. Πάντως και στην Αθήνα που είχα πάει στον Παφιλη και αυτός θεώρησε ότι η καλύτερη λύση δεν είναι να μπω στο νοσοκομείο αλλά να παρακολουθουμαι στενά, ίσως και κάθε μέρα προς το τέλος από εμβρυοιατρο. Την Παρασκευή έχω ραντεβού και με άλλον έναν εμβρυοιατρο να δω τι θα μου πει και αυτός. Και την Τετάρτη θα πάω σε ένα συνέδριο εμβρυοιατρικης με γιατρούς από όλο τον κόσμο και το διοργανώνει ο Νικολαΐδης. Εκεί θα παρουσιάσουν έναν πάρα πολύ εξελιγμένο υπέρηχο και ψάχνουν εθελόντριες για να εξεταστουν. Θα πάω και εγώ εκεί να δω αν θα ακούσω κάτι διαφορετικό.

Πήγα σήμερα στον εμβρυοιατρό και μου έκανε την καρδιά περιβόλι. Είναι 290 γραμμάρια, είναι 3 εβδομάδες πισω. Μου είπε ότι αν θέλω να κάνω διακοπή κύησης, Ιατρικά στέκει καθώς είναι μια παθολογική κύηση. Στις 28 εβδομάδες με βάση τις καμπύλες ανάπτυξης που ακολουθεί θα είναι 450 γραμμάρια. Και ότι ένα μωρό στα 500 γραμμάρια έχει 10% πιθανότητες να είναι υγιές. Και θα το προσπαθήσουμε να πάμε στις 32 εβδομάδες να έχει φτάσει τα 800, 900 γραμμάρια. Διαφωνεί με το να πάω στο νοσοκομείο για παρακολούθηση γιατί οι γιατροί εκεί δεν είναι εξειδικευμενοι και υπό τον φόβο να πεθάνει το μωρό, θα το πάρουν νωρίτερα ενώ μπορεί να άντεχε και άλλο. Αυτός προτείνει στενή παρακολούθηση από τον γιατρό μου και από εκείνον που είναι εμβρυοιατρος και να το αφήσουμε όσο δεν πάει άλλο. Αλλά είναι μια πολύ δύσκολη κατάσταση.

Να σας ζήσουν τα κοριτσάκια σας! Σημασία έχει ότι έχετε τα μωράκια σας αγκαλιά! Ε τώρα από ο, τι καταλαβαίνω λίγες είναι αυτές που απολαμβάνουν την εγκυμοσύνη τους. Απλά άλλες ταλαιπωρουμαστε λιγότερο και άλλες περισσότερο.

Ευχαριστώ πολύ! Αυτό το μότο ακολουθώ από την αρχή της εγκυμοσύνης. Βήμα βήμα, φορα τη φορά, βδομάδα τη βδομάδα. Ο γιατρός μου είχε βαρεθεί να με βλέπει αλλά εγώ δεν ησύχασα ποτε. Τσούκου τσουκου μαξιλαράκι το μαξιλαράκι έφτασα σήμερα στην 22η εβδομάδα. Ελπίζω μόνο να έχει αίσιο τέλος. Εσύ έχεις παιδάκια από ο, τι κατάλαβα? Είχες δύσκολες εγκυμοσύνες?

Έχω πίστη. Έχω πίστη στο μωρό μου, στον Θεό, στην επιστήμη, στους γιατρούς. Μακάρι, μακάρι να πάνε όλα καλά στο τέλος! Σε ευχαριστώ πάρα πολύ για τις πληροφορίες και για τη στήριξη. Να χαίρεστε το μικρο σας θαυματακι!

Από το στόμα σου και στου Θεού το αυτί! Της μιλάω, της λέω να συνεχίσει να πολεμάει και θα πολεμάω και εγω μαζί της. Αλλά στον υπέρηχο και στο Β επιπέδου να σου πω δεν θέλω να κοιτάω. Δεν ξέρω τι με πιανει και δεν θέλω να κοιτάω καθόλου. Ξέρεις πολλές φορές σκέφτομαι όταν μεγαλώσει και γίνει μαλ...μενο θα της λέω: " Ξέρεις τι πέρασα για να είσαι εδώ? Και εσύ συμπεριφερεσαι έτσι?" Και κάτι τέτοια. Αλλά μετά πάω στον γιατρό και προσγειωνομαι απότομα. Αλλά να σου πω κάτι? Είμαι ήρεμη πλέον. Έκανα και κάνω ο, τι περνάει και δεν περνάει από το χέρι μου. Πήγαμε Αθήνα για μια ακόμη γνώμη, έστειλα μειλ στην Αγγλία στον γιατρό Νικολαιδη, έχω μιλήσει με άλλους 3 γιατρούς. Όλοι λένε το ίδιο. Δεν μπορώ να κάνω τίποτα πέρα από το να περιμένω. Προσέχω όσο δεν πάει τη διατροφή μου, παίρνω την αγωγή μου, μονίμως ξεκουράζομαι και δεν κάνω τίποτα, δεν πάω πουθενά μην τυχόν και επιβαρύνω και άλλο το μωρό. Δεν υπάρχει πραγματικά τίποτα άλλο να κάνω. Είναι στα χέρια του Θεού πλέον. Εκείνος αποφασίζει.

Πω πω τι θριλερ περασατε και εσεις... Ειλικρινα δεν μπορεις να καταλαβεις πόσο μα ποσο κουραγιο μου εδωσες! Θα πιστεψω και εγω στο κορίτσι μου και Θεού θέλοντος θα πανε ολα καλα! Μπράβο σου! Σου αξίζουν πολλα συγχαρητηρια που δεν το εβαλες κατω!

Μπράβο σου ! Συγχαρητήρια! Πίστεψες στο μωράκι σου και τα κατάφερε! Εγώ με 2 απώλειες στο ενεργητικό μου δεν έχω τόση πίστη όσο εσύ. Τις τελευταίες 3 εβδομάδες τα έχω βάψει μαύρα. Μόνο τις 2 τελευταίες μέρες έχω πάρει τα πάνω μου και έχω πεισμώσει. Έχω νευριάσει. Λέω δεν μπορεί, θα τα καταφέρουμε. Η μικρή από την αρχή μου κανει τσαλιμια. Πάνω που πηγαινα να ησυχάσω όλο και κατι γινοταν. Αλλά μέχρι τώρα, δόξα τω Θεω τα έχει καταφέρει. Το ίδιο ακριβώς μου είπε και εμένα ο ο εμβρυομητρικός. Ότι αν δεν ειχα κάνει το νιπτ θα μου έλεγε για συνδρομο down και λόγω μεγεθους και επειδη εχει υπερηχογενες εντερο. Εσένα δεν σου έλεγε για ενδομητριο θάνατο; Μήπως θυμάσαι περίπου πόσα γραμμάρια επαιρνε ανα βδομάδα; Την Τεταρτη θα παω στον εμβρυομητρικό και την Παρασκευή θα πάω και σε έναν αλλον για 3η γνώμη. Ελπίζω να έχει πάρει έστω 50 γραμμάρια για να συνεχισω να ελπίζω. Επίσης να σε ρωτήσω, εσύ το ένιωθες το μωρό; Εγώ δεν το νιωθω ή νομιζω ότι το νιωθω αλλα πολύ λιγες φορες τη μερα. Μου ειπε ο εμβρυομητρικός οτι αυτο γινεται για 3 λογους: 1) Είναι πολύ μικρό 2) Εχει λιγο αμνιακό υγρο οποτε δεν μπορεί να παρει φορα και να κανει δυνατο χτυπο 3) Ο πλακουντας μου ειναι κολλημενος στη μητρα μου και αυτο το κανει πιο δυσκολο να το αισθανθω. Οπότε απο τη μια μου λενε για αυξημενες πιθανοτητες ενδομητριου θανατου, από την αλλη δεν το νιωθω ή δεν ξέρω αν το νιωθω και μέχρι την επομενη φορα που θα με δει γιατρός με τρωει η αγωνια αν θα ζει ή όχι. Εσενα δηλαδη σου ειχαν βαλει στοχο τις 29 εβδομαδες και τα καταφερες μεχρι την 34η; Πολυ ελπιδοφόρο! Εμένα μου ειπε οτι αν δουμε ότι παιρνει εστω και λίγο βαρος και οτι δεν εχουν πειραχτεί τα οργανα του στις 24 εβδομαδες θα κανω εισαγωγη στο νοσοκομειο για στενη παρακολουθηση και για να παρω αγωγή.

Καλησπέρα κοπέλα μου! Οι συμφυσεις δεν φαίνονται στον υπέρηχο. Πρέπει να κάνεις υστεροσκοπηση διαγνωστική και αν υπάρχουν, θα γίνει επεμβατικη και θα στις καθαρίσουν. Εύχομαι σύντομα να βρεις τι ευθύνεται για τις βιοχημικες.

Σε ευχαριστώ πολύ! Τον Αύγουστο κλείνω τα 40. Εγω εκανα εξωσωματικη για πρώτη φορά στα 37 μου επειδή είχαμε θέμα με το σπερμα. Θεωρητικά εύκολη περίπτωση. Βιοχημικη κύηση. Μετά μέσα σε 6 μήνες έμεινα 2 φορές έγκυος με φυσική σύλληψη που ήταν και οι 2 παλινδρομες (8η και 9η εβδομάδα). Τον επόμενο χρόνο έκανα τη 2η εξωσωματικη μηδενική χοριακη και μετά καπάκι λαπαροσκοπηση για ενδομητριωση και έπειτα 3μηνη θεραπεία. Ε και φτάσαμε στον Γενάρη που έκανα την 3η εξωσωματικη και πήγε πολύ καλά. Αγχος μέχρι την αυχενική φουλ. Μετά κάπως ηρέμησα και στη 19η εβδομάδα βρέθηκε αυτό. Για αυτό σου λέω. Μαθημένη είμαι στους αγώνες. Το μόνο που προσεύχομαι είναι να έχει ευτυχή κατάληξη και ας ταλαιπωρηθώ. Δεν με απασχολεί καθόλου μα καθόλου αυτό πλέον.

Χαίρομαι που όλα πάνε καλά! Ναι αυτά προφανώς δεν είναι τίποτα, άλλα που διάβασα με τρομάζουν. Το πιο σωστό από όλα το είχε πει ένας από τους τρεις γιατρούς που πηγαμε. Ο, τι και να γίνει, αυτό που πρέπει να καταλάβουμε είναι ότι μπαίνουμε σε μια τεράστια περιπέτεια. Η περιπέτεια αυτή ακόμη και στο πιο αισιόδοξο σενάριο, δεν τελειώνει με την έξοδο από τη Μενν. Αλλά έτσι και αλλιώς από τη στιγμή που αποφασίζει να γίνεις γονιός μπαίνεις σε μια περιπέτεια. 4 χρόνια τώρα σε μία ατελείωτη περιπέτεια και αγωνία ζω έτσι και αλλιώς. Και δόξα τω Θεω έχει προχωρήσει τόσο πολύ η επίσημη που σχεδόν όλα γίνονται. Τα μάτια μας τα έχουμε ανοιχτά, το μυαλό μας επίσης, οπότε εννοείται ότι από την αρχή θα κάνουμε ο, τι περνάει από το χέρι μας για να έχει μία σωστή ανάπτυξη. Σε ευχαριστώ πολύ για τις απαντήσεις σου, μου έδωσαν πολύ κουράγιο!

Μπράβο κοπέλα μου! Να σας ζήσει το μωράκι σας και να το χαίρεστε! Συγγνώμη για τις ερωτήσεις, δεν θέλω να γίνομαι αδιάκριτη, αλλά επειδή διαβάζω πάρα πολλά για τα πρόωρα μωράκια όταν λες ότι δώσατε μεγάλη μάχη και ότι δίνετε ακόμα τον αγώνα σας τι εννοείς? Ότι πηγαίνετε σε γιατρούς?

Δεν μπορείς να καταλάβεις πόσο κουράγιο μόλις μου έδωσες. Ειλικρινά σε ευχαριστώ... Κλεξαν γιατί? Τι είναι? Πρώτη φορά το ακούω. Σου είχαν πει εσένα ότι οι πιθανότητες για ενδομητριο θανατο ήταν αυξημένες? Και εμένα μου λένε οι γιατροί ότι είναι πολύ δύσκολη περίπτωση, ότι δεν είναι αισιόδοξοι. Και ενώ με το μυαλό μου είμαι απαισιόδοξη, με την καρδιά μου είμαι αισιόδοξη. Εσείς τα πήγατε πάρα πολύ καλά! Φτάσατε 1500 γραμμάρια. Εμείς παρακαλάμε να φτάσει έστω τα 700 γραμμάρια. Πόσο είναι το μωρακι σου τώρα? Όλα είναι καλά, έτσι? Και εμείς το είχαμε δει από την αυχενική αλλά οι γιατροί θεωρούσαν ότι με τις ινοχεπ και το σαλοσπιρ θα μαλακωναν, πράγμα που δεν συνέβη. Η αιματολογος μου πρότεινε να πάρω πραβαστατινες. Και τις έχω ξεκινήσει 10 μέρες τώρα ελπίζοντας και κάνοντας την προσευχή μου να γίνει το θαύμα και να κάνουν δουλειά.

Σε ευχαριστώ πάρα πολύ!

Σε ευχαριστώ πολύ! Μακάρι! Είναι η 4η εγκυμοσύνη μου. 1 βιοχημικη και 2 παλινδρομες στην 8η και 9η εβδομάδα. Και λέω αφού έφτασε μέχρι εδώ, δεν γίνεται, πρέπει να πάει καλά. Τα αποτελεσματα της αυχενικής ήταν πολύ καλά. Έκανα και νιπτ επειδή το ήθελα εγω και τα αποτελέσματα επίσης ήταν πολύ καλά. Μου είπαν και οι 3 γιατροί ότι δεν χρειάζεται να κάνω αμνιοπαρακεντηση γιατί είναι ξεκάθαρο ότι το πρόβλημα προκύπτει από τις αντιστάσεις μου. Τα όργανα του παιδιού είναι πολύ καλά, το αμνιακό είναι φυσιολογικό οπότε δεν υπάρχει λόγος να κάνουμε αμνιοπαρακεντηση. Την φοβάμαι κιόλας λίγο να σου πω την αλήθεια. Είμαι που είμαι μες στο άγχος, ας μη μου προστεθεί και άλλο εφόσον δεν υπάρχει λόγος. Αυτο για τα κοριτσάκια ότι είναι πιο δυνατά, το έχω διαβάσει και εγω. Εσύ σε νοσοκομείο ήσουν ή σε ιδιωτική κλινική? Εμείς εδώ δεν έχουμε κλινική με μενν οπότε αναγκαστικα πάμε σε νοσοκομείο και αυτό με φοβιζει λίγο. Γιατί αν όλα πάνε καλά και τα καταφέρει, σημαίνει ότι θα γεννήσω τον Αύγουστο. Ελπίζω να υπάρχουν γιατροί και να μην μείνω με τους ειδικευομενους γιατί θέλει πολλή εμπειρία και ταχύτητα. Δεν υπάρχουν περιθώρια για λάθη. Όλα τα σκέφτομαι και αγχώνομαι. Εσένα η μπεμπα σου πόσο είναι τώρα?

Σε ευχαριστώ πάρα πολύ! Εγώ έπαιρνα Σαλοσπίρ και έκανα ηπαρινη πριν καν μείνω έγκυος, αλλά από ο, τι φάνηκε δεν με βοηθούν. Έχω Β επιπέδου την Τετάρτη που θα είμαι και εγώ 22 +2 . Ευελπιστώ να είναι γύρω στα 300 γραμμάρια μέχρι τότε γιατί έκανα ξανά Β επιπέδου σε άλλον γιατρό μια την Τρίτη και ήταν 250 γραμμάρια. Οπότε ελπίζω να έχει πάρει τουλάχιστον 50 γραμμάρια μέσα σε μια εβδομάδα. Και εγώ το εύχομαι να μας εκπλήξει η μπεμπούλα. Μέχρι τώρα έχει δείξει ότι είναι μαχητρια. Ελπίζω να το αποδειξει μέχρι τέλους...

Σε ευχαριστώ πολύ για την απάντησή σου! Μου δίνει πολύ κουράγιο... Να σου ζήσει η κορούλα σου! Εγώ έχω και στις 2 μητριαιες αυξημένες αντιστάσεις. Εσύ Σε ποια εβδομάδα το καταλάβες? Έπαιρνε βάρος κανονικά το μωρό? Εμένα παίρνει πολύ λίγο. Τωρα Σε μια εβδομάδα από την 20η μέχρι την 21η πήρε γύρω στα 40 γραμμάρια. Και εμένα ο γιατρός μου είπε ότι αν κλείσω τις 24 εβδομάδες, θα κάνω εισαγωγή στο νοσοκομείο για να με παρακολουθούν καθημερινά και να κάνω και αγωγή για να δυναμώσουν προφανώς τα πνευμονια του μωρού. Και εμείς βήμα βήμα και βδομάδα βδομάδα το πάμε αλλά οι γιατροί δεν είναι ιδιαίτερα αισιόδοξοι παρόλο που προς το παρόν τουλαχιστον έχει άριστο βιοφυσικο προφίλ. Και παρόλο που γεννήθηκε 1500 γραμμάρια έκατσε 23 μέρες στη ΜΕΝ? Πόσο ήταν το βάρος της όταν την πήρες σπίτι? Συγγνώμη για τις πολλές ερωτήσεις, αλλά καταλαβαίνεις το αγχος και την αγωνία μου.

Καλησπέρα! Μετά από πάρα πολύ καιρό κατάφερα να εγγραφω στο φόρουμ. Θα μπω κατευθείαν στο θέμα. Έκανα εξωσωματική, πήγε καλά, είμαι έγκυος στην 21η εβδομάδα. Όλα πήγαιναν άψογα μέχρι 2 εβδομάδες πριν που στη 19η εβδομάδα φάνηκε ότι το.μωρο έχει σοβαρή υπολειπομενη ανάπτυξη (IUGR) λόγω των αυξημένων μητριαιων αντιστάσεων που έχω. Ο πλακουντας δεν αιματωνεται καλά, με αποτέλεσμα να μην τρέφεται καλά το μωρό. Αυτή τη στιγμή ζυγίζει 250 γραμμάρια ενώ θα έπρεπε να είναι 400. Κατά τα άλλα το μωρό έχει άριστο βιοφυσικό προφίλ. Το θέμα είναι ότι σε λίγο το πιθανότερο είναι να αρχίσουν να πειράζονται τα όργανα του. Παλεύουμε με νύχια και με δόντια να φτάσει έστω τις 28 εβδομάδες, να πάει στα 700 γραμμάρια και να μου το πάρουν. Αλλά οι γιατροί δεν είναι αισιόδοξοι ότι θα τα καταφέρει (έχω μιλήσει με αρκετους). Δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτα από το να περιμένουμε. Παίρνω αγωγή σαλοσπιρ και ινοχεπ, έχω κόψει το αλάτι, τα λιπαρά κτλ και πριν καμιά βδομάδα ξεκίνησα δοκιμαστική αγωγή, όπως μου συνέστησε η αιματολογος. Ήθελα λοιπόν να ρωτήσω, αν κάποια από εσάς έχει περάσει παρόμοια κατάσταση και τι κατάληξη είχε.