Little star

Γεια σου κοριτσι μου! Καθόλου να μην φοβάσαι! Θα κάνεις μέθη, όχι ολική νάρκωση. Απολύτως τίποτα δεν είναι. Θα πας λογικά το πρωί, θα κάνεις αιματολογικες και καρδιογραφημα και μετά θα πας μέσα όπου πριν το καταλάβεις θα έχεις πάρει έναν ωραιότατο ύπνο, θα κάνουν αυτή τη δουλειά τους και όταν με το καλο ξυπνήσεις, δεν θα καταλάβεις καν τι είχε γίνει. Καλή τύχη!

Εγω 3 εξωσατικες έχω κάνει και τις 3 με φρέσκα. Δεν μου πρότειναν ποτέ να πάω με κατεψυγμένα και όταν το πρότεινα εγώ ο γιατρός δεν συμφώνησε γιατί φοβάται μην πάθουν κάτι στην απόψυξη. 1) 2 βλαστοκυστες αριστης ποιότητας- βιοχημική κύηση 2) 2 μέτριας ποιότητας μοριδια προς βλαστοκυστες- πιο κουλουρα πεθαίνεις 3) 3 έμβρυα 3 ημερών- εγκυμοσύνη και αυτή τη στιγμή είμαι στον 6ο μήνα παρά το πρόβλημα που υπάρχει

Και εγω εχω τεράστιο θέμα και είμαι συνέχεια με αντιβιωσεις. Και τώρα στην εγκυμοσύνης πάλι ταλαιπωρουμαι και παίρνω αντιβιωση. Εγω ρώτησα 4 γιατρούς για το αν μπορώ να πάω στη θάλασσα ή όχι και όλοι μου απάντησαν να πηγαίνω αρκει: 1. Να είναι καθαρή ή θάλασσα 2. Να κάθομαι σε καθαρό μερος (καθαρή πετσέτα και όχι πάνω σε άμμο πχ) 3. Όταν βγαίνω από τη θάλασσα να ξςπλενομαι,να σκούπισμα καλά και να αλλάζω μαγιο

Δεν θα έχεις κανένα πρόβλημα να πάρεις για μια μέρα 4 σικλακουρ . Ούτε πειράζει να πάρεις τα ουτρο από το στόμα

Εγω εχω ρίξει άπειρους " καυγάδες " με τον γυναικολόγο μου. Δεν ήθελε και εκείνος να πηγαίνω κάθε εβδομάδα γιατί δεν θέλει να κάνει τόσους υπερηχους στο μωρό. Του εξήγησα και του είπα ότι μετά από 2 παλινδρομες δεν αντέχω περισσότερο από εβδομάδα να μην πάω. Και όταν μου είπε μα και παλινδρομη να έχεις τι μπορούμε να κάνουμε ? Του απάντησα:"τουλάχιστον θα το ξερω. Ξέρεις τι είναι να νομίζεις ότι είσαι έγκυος και να χαίρεσαι και μετά να πηγαίνεις στον γιατρό και να βλέπεις ότι το μωρό σου έχει πεθάνει?" Ε και εκεί συμφωνήσαμε μέχρι και τη 12η εβδομάδα να πηγαίνω κάθε εβδομάδα. Απλά μου έκανε για ελάχιστη ώρα υπέρηχο, ίσα ίσα να δούμε ότι όλα είναι οκ. Οποτε αν αυτό σε κάνει να αισθάνεσαι καλύτερα, να το απαιτήσεις. Και να σου πω και κάτι? Στο δεύτερο τρίμηνο μου έλεγε τώρα θα έρχεσαι μια φορά τον μήνα και δεν το διαπραγματεύομαι κτλ. Και επειδή πάντα κάτι τύχαινε (ποναλακια και διάφορα αλλα) τύχαινε να με δει νωρίτερα μου λέει σε κάποια φάση:" μα πάλι εσύ εδώ? Βρε δεν είπαμε ότι δεν κάνει τόσο συχνά υπερηχους?" Ε και εκεί μου βρήκε ότι το μωρό είναι πίσω σε ανάπτυξη. Θα μου πεις θα κερδίσω κάτι τώρα που το ξέρω ένα μήνα νωριτερα αφού δεν γίνεται τίποτα? Ναι για μένα ναι, γιατί τουλάχιστον τώρα ξέρω και έχω κανει ήδη ο, τι μπορώ.

Στη δευτερη παλινδρομη που είχα, όταν είχα υπέρηχο με τον γιατρό όπου εκεί είδαμε ότι είχε σταματήσει η καρδιά του μωρού, σκεφτόμουν να το ακυρώσω γιατί δεν άντεχα να σταθώ από τις αναγούλες. Τις αναγούλες, το πρησμένο στήθος κτλ τα προκαλεί η υψηλή χοριακη. Αυτή για να πέσει και να ηρεμήσεις από τα συμπτώματα, θα πρέπει να έχει παλινδρομησει πολύ καιρό. Οπότε μην αγχώνεσαι άδικα. Σου λέω εγώ να μην αγχωνεσαι που είμαι χειρότερη από εσένα, αλλά εγώ οφείλω να σου πω το σωστό.

Το καταλαβαίνω απόλυτα. Είναι για μένα ίσως το πιο δύσκολο κομμάτι αυτό, ίσως πιο δύσκολο από την αναμονή για χοριακη. Κοίτα αν μείνουν 2, 3 καλές βλαστοκυστες να είσαι πολύ ευχαριστημένη! Εντάξει θέλουμε την ποσότητα για καβαντζα αλλά στην ουσία θέλουμε ποιότητα. Εγω στις 3 εξωσωματικες που έχω κάνει παρόλο που έβγαζα αρκετά ωάρια μόνο τώρα στην τρίτη μου έμεινε καβαντζα και αυτό επειδή για πρώτη φορά πήγαμε με έμβρυα 3ης ημέρας. Να έχεις πίστη και αισιοδοξία. Πήγαινε αν θέλεις μια βολτίτσα, μια θάλασσα να ξεχαστεις, γιατί μετά ούτε θάλασσας ούτε τίποτα.

Κανονικά δεν ενημερώνουν αλλά εμένα με είχαν ενημερώσει.

Στην πρώτη εξωσωματική που είχα κάνει δεν μου είχαν γράψει απολύτως τίποτα και πλήρωνα τα μαλλιοκεφαλα μου. Δεν μπορούσαν λέει να μου τα γράψουν, ότι δήθεν μου γράφονται μόνο αν είσαι έγκυος. Μετά άλλαξα κέντρο και πλήρωνα 10 ευρώ τη συνταγογραφηση και τα έγραφαν όλα.κανονικοτατα. Μην το αφήσεις πάντως γιατί είναι πολλά τα χρήματα.

Όχι. Και οι 2 εγκυμοσύνες κατέληξαν σε παλινδρομες. Τωρα ειμαι έγκυος. Σημερα συγκεκριμένα μπήκα στον 6ο. Αλλά τα πράγματα δεν είναι καθόλου καλά, καθώς το έμβρυο δεν τρέφεται σωστά από τον πλακουντα και ετσι δεν αναπτύσσεται σωστά. Είναι πολύ πίσω για την ηλικία του και οι προβλέψεις είναι δυσοιωνες. Φυσικά και το σπερμα έχει δυναμική, όπως και τα ωάρια. Αν δεν υπάρχει κάποιο σοβαρό παθολογικο θέμα, με την κατάλληλη αγωγή βελτιώνεται. Σε εμάς το θεμα ήταν κακή διατροφή , παρά πολύ άγχος, πολλοί καφέδες και το χειρότερο πάρα πολύ κάπνισμα (iqos ναι μεν αλλά και αυτό τη ζημιά του την κανει). Έκοψε τους πολλούς καφέδες, ξεκίνησε πισίνα εδώ και 1,5 χρόνο, προσέχει τη διατροφή του πλέον και φυσικά έπαιρνε βιταμίνες. Το κάπνισμα μπορεί και να το μείωσε αλλά μην φανταστείς. Από τα 4 πακέτα μπορεί να έκανε 2, 2,5. Αλλά φυσικά λέει ψέματα για τα τσιγάρα και δεν μπορώ να το ελέγξω γιατί λείπει όλη μέρα στη δουλειά.

Αχ ρε κορίτσια τι λέτε... σεξ ε... Δεν έχω ξεχάσει μόνο πώς γίνεται αλλά και τι είναι. Και δεν το κόβω να ξανακάνω σύντομα. Ενέσεις και πρήξιμο, ωοληψια, ετ και μετά εγκυμοσύνη. Μια φορά κάναμε σεξ στον 4ο και μη φανταστείτε τρελα πράγματα και την επόμενη μέρα κατέληξα στον γιατρό με πόνους. Εμείς πάντως το πρώτο 6μηνο μέχρι να ανακαλύψουμε ότι είχε θέμα το σπερμα όλα τα είχαμε δοκιμάσει. Τι κάθε μέρα, τι κάθε 2 μέρες, τι παρακολούθηση ωορηξιας με υπέρηχο, τι πόδια ψηλά Μετά το σεξ, τίποτα... Και μετά την πρώτη εξωσωματικη που κατέληξε σε βιοχημικη και ενώ μας είχαν αποκλεισει φυσική σύλληψη, κάναμε σεξ όταν και όποτε γουστάραμε. Ούτε που ήξερα πότε είχα ωορηξια, ο κύκλος μου τα είχε παίξει παντελώς. Κάθε 10 μέρες είχα αίμα. Και ετοιμαζόμαστε για δεύτερη εξωσωματικη, κάνω υστεροσκοπηση πιο πριν και μετά μαθαίνω ότι είμαι έγκυος. Και μετά από 6 μήνες που και πάλι δεν περίμενα να μείνω έγκυος, τσουπ να την ξανά την εγκυμοσύνη.

Καταλαβαίνω απόλυτα τι λες, δεν χρειάζεται εξήγηση. Μακάρι να πάνε καλά τα πράγματα, Μακάρι...

Αχ βρε κορίτσι μου, η καθεμιά κοπέλα απο εδω μέσα κουβαλάει το δικό της σταυρό. Ο πόνος δεν μπαίνει σε ζυγαριά. Πονάει πολύ. Πονάει πολύ ένα ωάριο που δεν γονιμοποιηθηκε, μία αρνητική χοριακη, μία βιοχημικη κύηση, μία παλινδρομη, ένας τερματισμός κυησης, ένα μωρό που γεννιέται νεκρο, ένα μωρό που πεθαίνει μετά.... όλα μα όλα πονάνε ... και όλες που είμαστε εδώ μέσα έχουμε ξεπεράσει τον εαυτό μας κατά πολύ και ολες μας είμαστε ηρωίδες. Όσο για τις αποφάσεις που λες ότι πρέπει να πάρω, προς το παρόν δεν παίρνω καμια απόφαση. Το αφήνω στα χέρια του Θεού και το πηγαίνω βδομάδα τη βδομάδα. Ο Θεός είναι μεγάλος, θαύματα γίνονται και σε ένα τέτοιο ελπίζω και εγώ.

Εντάξει τι να πω για σένα...τα λόγια είναι περιττά... είσαι παράδειγμα προς μίμηση. Μακάρι να είχα έστω το μισό από τον αισιόδοξο τρόπο που αντιμετωπίζεις τα γεγονότα. Μπράβο σου! Τυχερός ο αντρας που έχεις, τυχερό το μωράκι σου που είχες για 3 μηνες, τυχερό το μωράκι σου που θα έρθει σύντομα στην αγκαλιά σου!

Σου εύχομαι πραγματικά να φτάσουν όσο το δυνατόν περισσότερα σε βλαστοκύστες. Να είσαι όμως προετοιμασμενη γιατί συνήθως φτάνει το 30 με 40%. Αλλά και 2 να μείνουν είσαι καλυμμένη.

Κορίτσια θέλω να σας ευχαριστήσω για μια ακόμη φορά για τη συμπαράστασή σας! Δεν με γνωρίζετε, δεν έγραφα στο φόρουμ αν και σας διάβαζα πολλές φορές. Μόλις προχθές έκανα την εγγραφή και οι ευχές που έχω πάρει από όλες σας είναι κάτι παραπάνω από συγκινητικές. Να είμαστε όλες καλά και να κάνουμε το όνειρο μας πραγματικότητα όσο το δυνατόν πιο σύντομα και με όσες λιγότερες απώλειες γίνεται.

Να σε ρωτησω. Είναι η πρώτη σου εξωσωματική? Μαζί με τον γιατρό αποφασίσατε για βλαστοκυστες? Και για ποιον λόγο αν επιτρέπεται κάνατε εξωσωματική? Τα έμβρυα 3ης μερας τα αποκλείετε? Ναι και για αυτό τα δίνουν μετά την ωοληψια και πριν την ετ.

Τα σικλακουρ είναι οιστραδιολη. Δεν ξέρω τι άλλο κάνουν αλλά σίγουρα είναι οιστραδιολη γιατί περα απο την ετ, τα έπαιρνα και όλο το πρωτο τρίμηνο για να αυξηθεί η οιστραδιολη μου.

Σε ευχαριστώ πάρα πολύ! Οι δυσκολίες είναι που μας ωριμάζουν και μας αλλάζουν. Τι ήμουν? Ένα "κακομαθημένο " που δεν μπορώ να πω ότι ήμουν συνηθισμένη στις δυσκολίες. Και τα τελευταία 4 χρόνια μόνο δυσκολίες, τίποτα άλλο. Για λίγο η χαρά και μετά ξανά απογοήτευση και κάθε φορά η στεναχωρια ακόμα μεγαλύτερη και η κατάσταση που καλούμαι να αντιμετωπίσω ακόμα πιο δύσκολη. Αλλά όπως έχω ξαναπεί πολλές φορές, μετά την υπογονιμότητα δεν είσαι ποτέ πια ο ίδιος ο άνθρωπος. Και όταν είσαι απέξω και ακούς το τι περνάει πχ μια γυναίκα σκέφτεσαι:" πω πω πώς τα καταφέρνει, είναι ηρωίδα " κτλ. Όταν όμως το βιώνεις, βρίσκεις δυνάμεις που ούτε καν είχε περάσει από το μυαλό σου ότι διαθέτεις. Σφίγγεις τα δόντια σου, προσεύχεσαι, μάχεσαι για το καλύτερο και προχωράς. Δεν έχεις άλλη επιλογή. Και όπως λέει και ο άντρας μου :" εμείς είμαστε για τα δύσκολα. Τι μας έχει έρθει εύκολα? Εδώ είμαστε για να ανατρεπουμε τα ποσοστά " Να σαι καλά! Ευχαριστώ πολύ! Σου εύχομαι να έχεις όσες περισσότερες γονιμοποιησεις γίνεται που θα οδηγήσουν σε υγιή μωράκια!

Κορίτσια μου σας ευχαριστώ πολύ όλες για τη στήριξη και τις ευχές σας! @Angot Είσαι στη σκέψη μου. Μία συμβουλή μόνο αν μου επιτρέπεις. Είπες ότι δεν θα ξαναμιλήσεις για αυτό. Να μιλάς, να μιλάς όσο το δυνατόν περισσότερο γίνεται. Και αν δεν θέλεις να μιλάς στον "έξω κόσμο " που η αλήθεια είναι ότι λίγοι θα καταλάβουν τι περνάς, να μιλάς εδώ. Δυστυχώς εδώ θα βρεις πάρα πολλές κοπέλες που έχουν περάσει και περνάνε αντίστοιχα με εσένα.Εδω θα βρεις τη στήριξη που ζητάς. Να μιλάς γιατί όσο το κρατάς μέσα σου, τόσο σε δηλητηριάζει. Κουράγιο και υπομονή για τις δύσκολες μέρες που έρχονται.

Να σαι καλά! Ναι το έχω ψάξει. Έχω πάει ήδη σε 4 διαφορετικούς γιατρούς, την Παρασκευή θα πάω και σε έναν άλλον και την Τετάρτη θα πάω ως εθελόντρια να με εξετάσουν σε ένα συνέδριο εμβρυοιατρικης όπου θα είναι εμβρυοιατροι από όλον τον κόσμο με έναν υπερσύγχρονο υπέρηχο. Έστειλα και μειλ στον καθηγητή Νικολαιδη στην Αγγλία και μου είπε ότι δεν μπορεί να γίνει τίποτα παραπάνω. Ο Νικολαΐδης είναι και αυτός που διοργανώνει το συνέδριο. Έχω ξεκινήσει και μια πειραματική αγωγή που μου πρότεινε η αιματολογος και φαίνεται ότι ως έναν βαθμό αποδίδει, αφού οι μητριαιες αντιστάσεις βελτιώθηκαν. Για όλα τα παραπανω λοιπόν είμαι σχετικά ήρεμη γιατί το έχω ψάξει παρα πολυ και κάνω ο, τι περνάει από το χέρι μου, ώστε να πάει καλά. Από εκεί και πέρα η δύναμή μας είναι πεπερασμένη. Άλλος είναι αυτός που παίρνει τις αποφάσεις...

Να σαι καλά! Σε αυτή την φάση δεν παίρνουμε καμία απόφαση. Δεν πρόκειται να τερματίσω μια κύηση που το έμβρυο έχει καλό βιοφυσικό προφίλ (εγκέφαλος, καρδιά, κινησεις) και παίρνει έστω και λίγο βάρος. Το πάμε προς το παρόν βδομάδα τη βδομάδα και στη συνέχεια, αν όλα πάνε καλά, πρώτα ο Θεός, το βλέπουμε μέρα τη μέρα.

Σε ευχαριστώ πολύ! Είχε φανεί από την αυχενική ότι έχω αυξημένες μητριαιες αντιστάσεις με αποτέλεσμα να μην τροφοδοτειται σωστά ο πλακουντας . Έπαιρνα όμως αγωγή από την αρχή (σαλοσπιρ και ινοχεπ) και θεωρούσαν ότι θα μαλακώσουν οι αρτηρίες και ότι δεν θα υπάρχει πρόβλημα. Τελικά αυτό δεν έγινε και το έμβρυο δεν αναπτύσσεται όπως πρέπει. Στην καλύτερη των περιπτώσεων θα παίρνει βάρος έστω και λίγο και ελπίζουμε να φτάσει τα 800 γραμμάρια. Αλλιώς είναι πολύ πιθανόν να υπάρξει είτε ενδομητριος θάνατος είτε τα όργανα του να αρχίσουν να καταρρεουν και να μου το πάρουν ακόμα νωρίτερα και να είναι 400, 500 γραμμάρια. Αυτό τι σημαίνει? Είτε ένα μωρό που δεν θα επιβιώσει είτε ένα μωρό που το πιθανότερο είναι να έχει σοβαρές αναπηρίες. Καταλαβαίνεις σε τι διλήμματα μπαίνω? Είναι απίστευτο το μαρτύριο αυτό για αυτό και σου είπα πριν ότι μέσα στη δυστυχία σου είσαι "τυχερή ". Να σαι καλά! Τις απαντήσεις στις ερωτήσεις που έθεσες ακόμα τις ψάχνω αλλά κάποιος ξέρει καλύτερα από εμάς γιατί γίνονται αυτά. Τι να πω... Την ιστορία αυτής της εγκυμοσύνης την παρέθεσα ακριβώς παραπάνω. Επιβεβαιωμενο είναι ότι δεν αναπτύσσεται σωστά. Το τι θα γίνει είναι άγνωστο. Ένα ατελείωτο θρίλερ η κατάσταση.

@Angot κοπέλα μου από χθες που διάβασα την ιστορία σου έχω στεναχωρηθει πολύ. Σε νιώθω απόλυτα. Έχω 2 αποξεσεις στο ενεργητικό μου (8η και 9η εβδομάδα). Το συναίσθημα αυτό που περιγράφεις ότι θέλεις να πας να κάνεις την απόξεση γιατί δεν αντέχεις να το αισθάνεσαι μέσα σου το έχω ζήσει και εγω. Ο, τι και να σου πούμε παρηγοριά δεν υπάρχει. Ο πόνος είναι πάντα εκεί απλά με τον καιρό απαλυνεται. Ποτέ δεν θα ξεχασεις, ποτε δεν θα είσαι ίδια. Απλά ελπίζεις ότι την επόμενη φορά θα είναι διαφορετικά. Θα σου πω κάτι και δεν θέλω να το παρεξηγήσεις. Μέσα στην δυστυχία σου είσαι "τυχερή " γιατί το είδες σχετικά νωρίς. Εγω την Παρασκευή κλείνω τον 5ο και ο γιατρός που μου έκανε τη Β επιπέδου σήμερα μου είπε ότι η κατάσταση είναι τόσο κακή που αν θέλω να κάνω τερματισμό κύησης, μπορώ Ιατρικά. Δεν μου λέει να κάνω αλλά θεωρητικά μπορώ διότι έχω μια παθολογική εγκυμοσύνη. Θα πας αύριο, θα σφίξεις τα δόντια σου και μετά θα αφιερώσεις χρόνο σε σένα και στον άντρα σου. Να ξεκουραστειτε σωματικά και κυρίως ψυχικά και όλα τα άλλα θα γίνουν στην ώρα τους. Καλό κουράγιο κοπέλα μου!

Ναι το γράφει και στο χαρτί ότι έχει απόκλιση + - 42 γραμμάρια. Ο δικός μου γιατρός με βγάζει πάντα + 30 γραμμάρια αλλά η αλήθεια είναι ότι έχω περισσότερη εμπιστοσύνη στα μηχανήματα του εμβρυοιατρου. Οι επόμενες μέρες (Παρασκευή και Τετάρτη που θα πάω στο συνέδριο) θα είναι κρίσιμες να δω κατά πόσο συγκλίνουν οι απόψεις των γιατρών. Δίκιο έχεις και η λογική υποδεικνύει αυτό αλλά αλλο η λογική και άλλο το συναίσθημα. Ασε που αισθάνομαι και τύψεις γιατί αυτά συμβαίνουν εξαιτίας μου. Δεν έχει προβλήματα το ίδιο το μωρό αλλά όλα αυτά συμβαίνουν εξαιτίας του κακού πλακουντα μου. Επίσης με φοβίζει λίγο η θάλασσα αν και η θάλασσα που πάμε ας πούμε ότι είναι ιδιωτική και είναι πεντακάθαρα. Αλλά μου είπε και ο γιατρός ότι και στην χειρότερη περίπτωση πες ότι κολλάω μύκητες δεν θα πάθω τίποτα. Ούτε συσπάσεις κάνω γιατί ο τράχηλος μου είναι πολύ καλός. Τα πονακια που έχω είναι λέει επειδή μεγαλώνει η μήτρα. Θα το συζητήσω και με τον γυναικολόγο μου το βράδυ και θα δω