iliana_3

Χαρίζεται 1 κουτι γαλα S26 Gold 0-6μηνων που ληγει τον Οκτωβριο του 2013. π.μ. στειλτε Ευχαριστω

Χρόνια μας πολλά μανούλες, να είμαστε όλες καλά να χαιρόμαστε τα βλαστάρια μας!

Αχ, μακάρι! Να χαίρεσαι κι από εδώ τον Παυλίτο σου!

Βίκυ μου θα ήθελα πολύ να σε δω αλλά δεν μπορώ να οδηγήσω. Εκτός αν μπορέσεις να έρθεις εσύ με το μετρό μέχρι Δουκίσης Πλακεντίας κι έρθει να σε πάρει ο Σπύρος. Πες μου, ναι?

Κορίτσια μου Καλό Πάσχα να έχουμε! Σας έφεραν οι νονοί λαμπάδα για τα καμάρια σας? Του Λευτεράκη ναι, του Δημητράκη αναμένουμε! Κορίτσια σμπαραλιάστηκα, έπεσα και χάρισα στο δεξί μου πόδι ένα ωραιότατο διάστρεμα, μόνο αυτό μου έλειπε με δύο μωρά. Αντί για γύψο φοράω επιστραγαλίδα για τουλάχιστον 3 βδομάδες και την πρώτη βδομάδα καο στον ύπνο. Πασχαλιάτικα κυκλοφορώ με την παντόφλα του Σπύρου γιατί δεν μου χωράει τίποτα δικό μου...

Καλησπέρα κι από τα Μελίσσια, ελπίζω όλα τα παιδάκια μας να είναι καλά. Τα δικά μου καλά εκτός από ένα συναχάκι που έχει ο Δημητράκης μου. Αυτό το παιδί τελείως διαφορετικό από το άλλο, μπουσουλάει σε όλο το σπίτι, ο Λευτέρης δεν μπουσούλησε ποτέ, τώρα μόνο που κάνει ότι κι ο μικρός. Κορίτσια χρειάζομαι βοήθεια... ο Λευτέρης δεν τρώει σχεδόν τίποτα εκτός από γάλα και λίγο τραχανά ή μακαρονάκια. Πίνει και χυμό, δυστυχώς όχι στυμένο. Τι να κάνω για να τον πείσω να φάει λίγο κρέας? Και στον τραχανά λιωμένΟ το καταλαβαίνει, μόνο όταν παίρνω σκέτο το ζουμί από το κρέας κι εκεί βράζω τον τραχανά το τρώει. Και δεν το κάνω κάθε μέρα γιατί φοβάμαι μη βαρεθεί και τον τραχανά και μετά δε μου τρώει τίποτα. Καλά φρούτο έχει να φάει μήνες... τι να κάνω?

Μαρούσκα περαστικά σε όλους σας βρε κορίτσι, γρήγορα να γίνεται καλά όλοι... Λιάνα πως πας βρε κορίτσι? Έχει αρχίσει να φουσκώνει καθόλου η κοιλίτσα?

Καλημέρα Βικάκι! Αν ισχύει ακόμα το co-sleeping σε σας, τότε εγώ να πάψω να τρελαίνομαι. Γιατί έχει γίνει μόνιμη κατάστσση, ελπίζω να αλλάξει κάποτε αυτή η κατάσταση γιατί δεν ξέρω πόσο καιρό έχω να κοιμηθώ.

Ακούω εγώ. Και τι δήλωση!!!!!! Ευχαριστώ για τις ευχές κοριτσάκια μου όλες να χαιρόμαστε τα γλυκούλια μας κι ας μας βασανίζουν! Λευτεράκο μου, αγάπη μου, βασανό μου, πρωτοτοκάκι μου, ανάσα μου, ζωή σου σε λατρεύω δεν μπορώ να φανταστώ τη ζωή μου χωρίς εσένα αλλά ούτε και χωρίς τον αδερφό σου!!!!!!!!!!!

Καλημέρα κοριτσάρες μου, καλά Χριστούγεννα να έχουμε!

Καλημέρα! Τα αγόρια μου καλά είναι, εγώ δεν είμαι καλά, έχουν πειραχτεί τα νεύρα μου από την κούραση.......................

Καλημέρα! Ο Βερόπουλος (super market) έχει έκπτωση στα pampers 30% μέχρι και αύριο. Βιαστείτε..........

Μαρούσκα μου καλά είμαστε (διάβασες παραπάνω τι έπαθα με το γάλα μου), ο μπόμπιρας ξεκίνησε τη Δευτέρα και στερεές, φρουτάκι το πρωί και ρυζάλευρο βανίλια (της frezylac του πήρα) το απόγευμα. Με τα φρούτα ξινίζουμε λίγο το μουτράκι ενώ με το ρυζάλευρο τραβάει και το κουτάλι, έχει πολλή πλάκα!!! Αν περισσέψει ρυζάλευρο το αναλαμβάνει ο Λευτέρης που δεν το έτρωγε μικρός (άτιμη ζήλια), ο οποίος έχει γίνει πολύ αντιδραστικός από τη μια, από την άλλη είναι πολύ ευαίσθητος.... και τσιρίζει απίστευτα (αφού δυστυχώς τσιρίζω κι εγώ όταν με βγάζει εκτός εαυτού, δηλαδή καθημερινά). Δεν αντέχω ώρες ώρες, χρειάζομαι λίγο ύπνο, λίγη ξεκούραση, λίγη βοήθεια (μαμάάάάάάάάάά ακούς?) Από τη μια του φωνάζω, από την άλλη τον αγκαλιάζω τον φιλάω, αλλοπρόσαλλη συμπεριφορά από μέρους μου, θα το τρελάνω το παιδί αλλά υπάρχουν στιγμές που δεν αντέχω (κλαψ). Συγνώμη βραδιάτικα αλλά ήθελα να τα βγάλω από μέσα μου..............

Δόξα το Θεό Βίκυ μου, επανήλθαμε. Επιτέλους το μωράκι μου χορταίνει και πάλι με το γαλατάκι μου. Έφαγα μεγάλη φρίκη μέχρι να επανέλθει, γνωρίζοντας εκ των υστέρων ότι το προκάλεσα η ίδια, άθελά μου βέβαια.... Τώρα έχω πλακωθεί στο γλυκάνισο, τσάι θηλασμού και στις μπύρες χωρίς αλκοόλ (και δεν μου αρέσουν καθόλου οι μπύρες, τις πίνω και ζεστές γιατί με γαργαλάει ο λαιμός μου κι είναι σαν κ@τ%$ρ*....). Η μεγάλη φρίκη ήταν πως δεν ήθελε καθόλου το μπουκάλι κι έμενε νηστικό και σπάραζε στο κλάμα........... Τώρα το έχει πιάσει κατοχικό σύνδρομο, θυμάται τις μέρες που πείναγε και γι' αυτό τρώει συνέχεια (χαχαχα). Γελάω μεν αλλά από την άλλη με ξυπνάει κάθε τρεις και λίγο το βράδυ για να φάει, είμαι πτώμα από την κούραση και την αυπνία... μετά από κάποια ώρα δεν θέλει το κρεβάτι του, εμένα με παίρνει ο ύπνος γιατί δεν αντέχω να τον πηγαινοφέρνω κι όλο το βράδυ ψαχουλεύει το στήθος!!! Σ΄ευχαριστώ από τα βάθη της καρδιάς μου ακόμη μια φορά Βίκυ μου, που με ακούς, με νιώθεις, με καταλαβαίνεις, με "διαβάζεις", με ανέχεσαι... σε θεωρώ πραγματικά αδερφή μου!!! Κι ευχαριστώ όλα τα κορίτσια εδώ (κι ας μη γράφουμε συχνά πια) που μοιραζόμαστε τις ανησυχίες, τις χαρές, τις λύπες, τα κατορθώματα των παιδιών μας!!! ΣΑς ΕΥΧΑΡΙΣΤΏ ΘΕΡΜΑ!!!!!!!!!!!!!

Κι εγώ το είδα!! Συμφωνώ κι επαυξάνω!!!!!!!!!!!!!

Καλημέρα, ακούω εγώ και σας διαβάζω καθημερινώς αλλά περνάμε δύσκολα αυτές τις μέρες λόγω αρρώστιας. Ελπίζω να είμαστε περδίκια την Κυριακή να ευχαριστηθούμε τη βάφτιση του Δημητράκη ή Μίμη όπως τον λέει ο Λευτέρης μου!

Κι εγώ εδώ μετά από καιρό. Ζω ακόμη... μάλλον.... Λοιπόν όπως σας ενημέρωσε το Βικάκι γέννησα το δεύτερο μπόμπιρα στις 3 του Μάη, επεισοδιακά. Ενώ θα πήγαινα με προγραμματισμένη καισαρική λόγω προηγούμενης καισαρικής ξύπνησα το εν λόγω πρωινό στις 6 παρά δέκα με πόνους κι ενστικτωδώς βάζω το χέρι μου "από κάτω" και νιώθω υγρή. Σηκώνομαι και φλουτς σκάνε τα νερά μέσα από τη πυτζάμα. Μέσα από ένα αχνό φως που μπαίνει στην κρεβατοκάμαρα βλεπω τα σεντόνια σκούρα στο σημείο που ήμουν ξαπλωμένη (ενώ τα σεντόνια ήταν ανοιχτόχρωμα). Ανοίγω το φως πλυμμήρα το αίμα. Τρέχω στο μπάνιο φωνάζοντας (όχι δυνατά) στο Σπύρο, Σπύρο σήκω, το παιδί!!! Σηκώνεται και παθαίνει το πρώτο σοκ με το αίμα, το δεύτερο στο καπάκι βλέποντάς με να πλένομαι. Μα τι κάνεις, μου λέει? Πλένεσαι? Πάμε να φύγουμε τώρα. Συνέχισα να πλένομαι και του έλεγα τι να κάνει, να κλείσει τη βαλίτσα και να τη βάλει στο αμάξι, να σηκώσει το Λευτέρη και να τον βάλει στο αμάξι... Όπως καταλαβαίνεται δεν με άφησε ούτε τηλέφωνο να πάρω από το σπίτι. Ντύθηκα όπως όπως βάζοντας μια τεράστια σερβιέτα ακράτειας από κάτω και δυο πετσέτες στο κάθισμα του αυτοκινήτου (ναι το σκέφτηκα κι αυτό), κρατώντας ρούχα και παπούτσια του Λευτέρη στο χέρι μήπως ήθελε να περπατήσει το παιδί όταν θα φτάναμε (γιατί τον πήραμε με τον υπνόσακο, δεν προλαβαίναμε να τον αλλάξουμε) και φύγαμε για το μαιευτήριο. Πήγαμε με 140 χλμ και 6 και 10 είμασταν εκεί. Στο δρόμο πρόλαβα κι έκανα 3 τηλέφωνα, το πρώτο στο γυναικολόγο μου, το δεύτερο στα πεθερικά μου να έρθουν να πάρουν το Λευτέρη από το μαιευτήριο και το τρίτο στον μπαμπά μου. Όταν έφτασα στο μαιυτήριο είχε ήδη ειδοποιήσει ο γιατρός να ετοιμάσουν χειρουργείο και μόλις ακούσαμε την καρδούλα του μωρού κι άλλαξα είχε ήδη φτάσει κι ο γιατρούλης μου (τον λατρεύω, σας το έχω πει?). Μου εξήγησε ότι δεν προλαβαίνουμε να κάνουμε επισκληρίδιο κι ότι θα κάνουμε ολική νάρκωση. Του είπα κάνε ότι νομίζεις ότι πρέπει να γίνει αρκεί να είναι καλά το μωρό κι έτσι στις 7 ακριβώς βγήκε το θρεφταράκι μου (3.700), το πεπονοκεφαλακι μου (τον λέω χαιδευτικά έτσι γιατί το σχήμα του κεφαλιού του είναι σαν αργίτικο πεπόνι αλλά οι γιατροί μου είπαν ότι θα φτιάξει). Κατά τα άλλα είναι ένα κουκλάκι αλλά με έχει κάνει ζόμπι. Προσπαθώ ακόμη με το θηλασμό (ακούτε Βικάκι και Μαρουσκάκι?) αλλά δίνω και συμπλήρωμα γιατί δεν του φτάνει πάντα, συνήθως ένα με δύο γεύματα την ημέρα. Ο Λευτέρης κάνει ότι μπορεί για να τραβήξει την προσοχή μας (θα γράψω για το Λευτέρη άλλη στιγμή) κι έχει αρχίσει να τον αποδέχεται. Σας ευχαριστώ όλα τα κοριτσάκια για τις ευχές σας και συγνώμη που δεν απάντησα χωριστά αλλά η κούραση κι η αυπνία καλά κρατούν! Φιλάκια πολλά, σας αγαπώ πολύ και μου λείπετε όλες κι όλα τα μπεμπάκια!!!!!

Κοριτσάκια μου γλυκά και μπεμπάκια καλό μήνα! Συγνώμη που δεν γράφω συχνά αλλά έχω μπει στο μήνα μου και κοντεύω να εκραγώ από το φούσκωμα και το πρήξιμο! Πριν από 11 μέρες το μπεμπάκι μας ήταν 2943 γρ. κι ο γιατρούλης σκέφτεται μήπως και τον βγάλουμε νωρίτερα από τις 11 Μαίου (αχ μακάρι γιατί δεν μπορώ να κάνω τίποτα, δεν μπορώ να βολευτώ και δυσκολεύομαι πολά να κοιμηθώ). Ελπίζω τέρμα οι ιώσεις. Φτάνει πια! Φιλάκια προς το παρόν, σας σκέφτομαι και σας αγαπώ όλες!!!!

Κοριτσάκια μου γλυκά και μπεμπάκια ακόμη πιο γλυκά γεια σας! Να σας πούμε τα νέα από το γυναικολόγο για το εμβρυάκι μας! Εξακολουθεί να είναι τροφαντό, 2188 γρ. το καμάρι μου στις 32 βδομάδες. Είναι παχουλό στην κοιλίτσα αλλά όχι και στο κεφάλι, μας είπε δεν είναι "κεφάλας" και φαίνεται να έχει κάτι σαρκώδη χειλάκια!!!!!!!!!!! Συνεχίζουμε κανονικά για 11 Μαίου, προγραμματισμένη καισαρική κι ελπίζουμε να πάνε όλα καλά! Αλλά κορίτσια πονάωωω, ενώ σηκώνομαι καλά, τα τελευταία απογεύματα τρελαίνομαι στον πόνο, νομίζω ότι θα σκίσει την κοιλιά μου και θα βγει..... Και συνήθως δεν γουστάρει να ξαπλώνω από τη δεξιά μεριά (κι ο Λευτέρης το ίδιο έκανε) ρίχνει κάτι κλωτσιές και κάνει κάτι κινήσεις, σαν να προσπαθεί να σκαρφαλώσει ή να σκάψει ένα πράγμα!!!!! Ο Λευτεράκης κάνει καινούργια πράγματα κάθε μέρα και μας τρελαίνει (κουκουβά κουκουβά) κι όταν τον ρωτάμε που είναι το μπεμπέ δείχνει την κοιλιά μου! Φιλάκια σε όλα τα μανουλομπεμπάκια και καλό μήνα να έχουμε, καλή Ανάσταση και καλό Πάσχα!

Περαστικά Βικάκι εύχομαι σύντομα να νιώσεις καλύτερα, θα δράσουν τα αντιπυρετικά μην ανησυχείς. Γρήγορη ανάρρωση και πολλά φιλάκια!

Μαρούσκα αυτή χρησιμοποιούμε της a-derma την exomega όλη τη σειρά εκτός από το σαμπουάν. Νομίζω το είχες αναφέρει παλιότερα στη Μαρία για τον Αντώνη της και το είχα συγκρατήσει. Εύχομαι να μην έχουμε άρρωστα μωράκια τη βδομάδα που ξεκινάει. Φιλάκια σε μπεμπάκια και μανούλες!!!

Κι εμείς έχουμε ένα θεματάκι με δερματίτιδα αλλά η παιδίατρος μας καθησύχασε. Μας είπε καλύτερα να εμφανίζουν κάτι που φαίνεται παρά κάτι που δε φαίνεται. Μερικές φορές όταν τον γδύνω ξύνεται τόσο πολύ που κοκκινίζει και ματώνει. Προσπαθώ να του κρατάω τα χέρια για να μην ξύνεται. Και του χρησιμοποιώ προϊόντα για ατοπική δερματίτιδα. Ελπίζω να καλυτερεύσει κι ο Αντρίκος. Κορίτσια κοντεύω να σαλτάρω μέσα στο σπίτι. Αφού να φανταστείτε ότι την επίσκεψη στο γυναικολόγο και στον παιδίατρο τη θεωρώ βόλτα!!!

Να σου ζήσει Ηλιάννα μου, πάντα γερός κι ευτυχισμένος! Να τα χαίρεσαι και τα δύο τα αντράκια σου! Καλό σαραντισμό!!!

Καλησπέρα! Γεια σου Ηλιάννα. Πολύ καιρό περίμενα να διαβάσω νέα σου γιατί έχουμε αρκετά κοινά. Εκτός από το όνομα έχουμε από ένα γιο στην ίδια ηλικία κι ετοιμαζόμαστε να φέρουμε στον κόσμο άλλον ένα! Όταν πρωτοδιάβασα ότι είχες μείνει έγκυος στο δεύτερο παιδάκι σου είχα χαρεί πάρα πολύ κι αναρωτιόμουν αν θα μπορούσε να μου συμβεί κι εμένα ένα δεύτερο θαύμα αφού μετά από πολλά χρόνια γάμου και προσπαθειών είχα αποκτήσει τον πρώτο μου γιο! Κι ο Θεός με άκουσε και πάλι κι έμεινα ξανά έγκυος λίγους μήνες μετά από σένα! Εγώ πρώτα ο Θεός πάντα υπολογίζουμε να γεννήσω στις 11 Μαίου. Εσύ έγραψες σε λίγες μέρες. Εύχομαι με ένα πόνο κοριτσάκι, να πάνε όλα καλά και να χαίρεσαι τον Άγγελό σου!

Επίσης κάναμε και τις πρώτες εξετάσεις αίματος. Έκλαψε το πουλάκι μου και μαζί του πόναγα κι εγώ, ακόμα έρχεται στο μυαλό μου αυτή η παλιοβελόνα που τρύπησε το χεράκι του μωρού μου. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι έχει στίγμα όπως κι εγώ. Κι εκείνος δυστυχώς χαμηλό αιματοκρίτη. Μου είπε όμως η γιατρός να κάνουμε μια δοκιμή. Να του δώσουμε σίδηρο για 2μιση μήνες και να κάνουμε επαναληπτική εξέταση. Αν δεν έχει ανέβει ο αιματοκρίτης του τότε δεν χρειάζεται να ξαναπάρει σίδηρο. Α, από δοντάκια δώδεκα κι εμείς, έξι πάνω κι έξι κάτω εκ των οποίων οι 4 είναι τραπεζίτες. Αλλά τα έχουμε μόνο για μόστρα δεν μας αρέσουν τα κομματάκια.... Αυτά για τώρα φιλάκια σε όλα τα μπεμπάκια και τις γλυκές μανούλες τους!!!!