elle

Καλημέρα! Χρόνια πολλά σε όσες έχουν Νικόλαους, Νικολέτες στην οικογένεια!

...κάτι ωραίο που άκουσα πριν λίγο στο ραδιόφωνο (που ακούω ανελλιπώς όσο κάνω δουλειές στην κουζίνα): Τα Χριστούγεννα εκφράζουν την απόλυτη προσδοκία, την απόλυτη συγχώρεση & "Το θαύμα βρίσκεται στην προσδοκία και όχι στην επαλήθευση", η οποία πολλές φορές απομυθοποιεί το προσδοκούμενο.

Aυτό σημαίνει ότικατεβαίνει ως έχει ολόκληρο το cd; Το μόνο θετικό που μπορώ να πω σε όλη την υπόθεση είναι ότι μετά την καταιγίδα και την τρικυμία γαληνεύει η θάλασσα και καθαρίζει. Κι όπως λέει ο Θάνος Ασκητής για τα ζευγάρια, είναι καλύτερο να μαλώσουν, να ξεσπάσουν, να βγάλουν αυτό που τους ενοχλεί από μέσα τους από το να έχουν μια τυπική, ψυχρή σχέση που βαθμιαία οδηγεί σε διαζύγιο. Πάντως το ότι όλες είναι ευπρόσδεκτες σε αυτό το καφέ που ξεκίνησε με αφορμή μια χαρμόσυνη προσμονή είναι το μόνο βέβαιο. Και κάτι ακόμη "αν δε μαλώσω μ' αυτόν που αγαπώ τότε δεν τον αγαπώ αληθινά" λέει ο λαός. Οπότε Χριστούγεννα έρχονται παιδιά ας έρθουμε και πάλι κοντά. Πολύ ενδιαφέρον το κουκλοθέτρο που πήγατε. Σήμερα έφταιξα χορτόπιτα με τσουκνίδες!!! ε, και με σπανάκι, κρεμμυδάκι, κλπ. Πάντως να λέω την αλήθεια δεν πολυέχω όρεξη για χριστουγεννιάτικο δέντρο. Μια χαρά θα μπορούσα να βάλω φωτισμένο ένα καράβι που έχουμε και ...αυτό ήταν. Τί λέμε όμως στη Σοφία;

Καλημέρα! Περάσατε πολύ όμορφα απ' ότι είδα. Την επόμενη φορά θα έρθουμε κι εμείς. Χθες το βράδυ ήταν πολύ ωραία η παραμυθοπαράσταση του Σαββόπουλου "Για να γίνει ο χρόνος καινούργιος», είχε παραμύθια, τραγούδια, ακροβατικά, χορό, η Σοφία με τη φίλη της ενθουσιάστηκαν. Καλή Κυριακή σε όλες. Ελπίσω λίγο να παγώσει ο καιρός. Δεν στολίσαμε ακόμη, ή σήμερα ή το επόμενο Σαββατοκύριακο. Να δούμε πώς θα στολίσουμε με το ζωηρό μπέμπη - εξερευνητή. Ίσως πρέπει να κρεμάσουμε το δέντρο από το ταβάνι ή να το βάλουμε περιφραγμένο στο πάρκο με τα ξύλινα καγκελάκια.

Καλημέρα! Κάθε Σάββατο πρωί τα ζουζούνια ξυπνάνε πιο νωρίς από τις καθημερινές. Όταν είναι να πάει σχολείο η μικρή με τίποτα δεν ανοίγουν τα μάτια και κάθε Σάββατο χοροπηδά από τις επτά. Γιατί;;

Με 'γειά το καινούριο κούρεμα! Εμείς αύριο έχουμε παιδικό πάρτυ γενεθλίων, οπότε θα σας δω στην Χριστουγεννιάτικη συνάντηση.

Καλησπέρα! Ο μπεμπούλης κοιμάται εδώ και δυομιση ώρες, η μικρή παίζει στον υπολογιστή, έξω φυσάει, σαν να χειμωνιάζει, ε; Που είσαστε τα υπόλοιπα κορίτσια, στο κάτω κάτω εικονική συντροφιά είμαστε, πού χαθήκατε; Εδώ ακομα κι εγώ μπαίνω που ...γράφω μια στις εκατό μέρες!

Ίσως στο άλλο δωμάτιο να δοκιμάσεις που δεν το έχει συνδέσει με θηλασμό, σιγά σιγά. Να τον έχεις εκεί στο κρεββατάκι και να κοιμάσαι κάπου δίπλα απλά να σε βλέπει. Μια βδομάδα δε θα κοιμηθείς κι έπειτα θα αρχίσει να συνηθίζει. Στην κρεββατοκάμαρά σου όμως αποκλείεται να τον κόψει, όλα εκεί τα έχει συνδέσει με θηλασμό και αγκαλιά.

Πολύ σωστά κι εγώ το ίδιο θα κάνου από του χρόνου που θα είναι ο Νικολάκης βαπτισμένος! Παιδιά σκέτο ξεμυάλισμα, αυτή τη βδομάδα που δουλέυω το μάστερ σε υπολογιστή με ιντερνετ τίποτα δεν έχω κάνει. Είχα δώσει υπόσχεση ότι δε θα μπαίνω μέχρι να το παραδώσω (καλιώρα όπως η Κασσιανή με τα μαγαζιά), αλλά την παραβαίνω συνέχεια αυτές τις μέρες, με αφορμή βέβαια ότι ήμουν άρρωστη, τώρα όμως είμαι μια χαρά και μέχρι τα Χριστούγεννα θα πρέπει να το έχω παραδώσει. Αν με βλέπεται να μπαίνω πρωί να μου λέτε "φύγε αμέσως".

Από τότε που του σταμάτησα το θηλασμό (πριν 2-3 βδομάδες) άρχισε να κοιμάται μονορούφι! Μήπως να το ξανασκεφτείς; Είναι οδυνηρό, πολύ μάλιστα, αλλά μήπως; Σωστά. Αυτές οι συζητήσεις μέσω ιντερνετ μόνο παραπέρα μπέρδεμα μπορούν να φέρουν. Με το καλό το στολισμένο δέντρο, Καλά Χριστούγεννα με αγάπη και υγεία! Εμείς έλεγα αυτό το Σάββατο να στολίσουμε αλλά θα πάμε το απόγευμα του Σαββάτου στη συναυλία του Σαββόπουλου για παιδιά στο Μέγαρο Μουσικής και το πρωί σε πάρτυ γενεθλίων, οπότε για το επόμενο το βλέπω. Εξάλλου κάτι δε λένε (λεμε τώρα) ότι μετά του αγίου Νικολάου στολίζεται το δέντρο; Α, και μάλλον αποφάσισα τελικά: Θεσσαλονίκη. Δεν τα λέγαμε προχθές για τις σχέσεις με τους παππούδες και ότι τα παιδιά καλό είναι να τους βλέπουν; Το κεφάλι κάτω λοιπόν, και θα ετοιμάσω (κάθε μέρα κι από λίγο) τις πραμάτειες...

Καλημέρα! Θεσσαλονίκη ή Αθήνα για Χριστούγεννα; Δεν αντέχω όμως τις ετοιμασίες του ταξιδιού για το πρώτο, σαν χθες μου φαίνεται ότι ήταν το πακετάρισμα και το ξε-πακετάρισμα του καλοκαιριού!

Πολλά ακούγονται τώρα πιο φυσιολογικά -είναι από τα καλά της κρίσης- που πριν δεν τολμούσες να τα πεις καθώς θα σε κοίταζαν λίγο αφ'υψηλού. Γιατί εμένα αυτές οι (αλοιμένες) συνθέσεις λίγο με αναγουλιάζουν; Προτιμώ την ίδια γέμιση σε μπριος ψωμάκια ή σε αλμυρές βάσεις-ταρτάκια. Υπέροχες οι 1-1-1! Σημειώνω οπωσδήποτε (με τον τίτλο "Κρέπες της Κατερίνας")!!!

Eίναι λογικό αφού είναι μια κακιά...

Για πες μας κάποια ιδέα πώς φτιάχνεις τις ντουλάπες "λες και ειναι σε μπουτικ και τοσο σωστα που ξαναβρισκεις τα ρουχα σου...". Ωραία ακούγεται.

Δυστυχώς, δυστυχώς και το εκπαιδευτικό σύστημα στη χώρα μας πάσχει βαρειά. Εδώ βλέπω την κόρη μου που με τόση χαρά ξεκίνησε την πρώτη Δημοτικού, ήδη να κάνει πίσω, είναι τόσο ανελκυστικό το σύστημα εκπαίδευσης που από την αρχή προκαλεί τα παιδιά, ειδικά τα πιο έξυπνα, να το μισήσουν σταδιακά. Πίεση για το ένα, πίεση για το άλλο, λείπει η φαντασία, η δημιουργικότητα, η αγάπη, λείπουν πολλά... Βέβαια όλα αυτά λείπουν και από τα σπίτια των παιδιών όπου όλοι οι γονείς πασχίζουμε να τους παρέχουμε ότι τους χρειάζεται λησμονώντας βέβαια τα πιο σημαντικά, την ενασχόληση μαζί τους και το κλίμα αγάπης μέσα στο σπίτι. Kαλημέρα, τί υγρασία με ζέστη είναι αυτή;

Aυτά που έγραψες μπαίνουν στο βιβλίο ζωής. Καλορίζικο! Είσαι η πρώτη εδώ μέσα έτσι δεν είναι; Να δώσεις και σε μας λίγη χριστουγεννιάτικη όρεξη καθώς με τη ζέστη που έχει (και μεταφορικά με όσα συμβαίνουν στον τόπο μας) τί δέντρο να θέλουμε να στολίσουμε; Καλή αρχή λοιπόν με το καλό να έρθουν τα Χριστούγεννα. Επίσης λόγια που σημειώνονται. Έγραψες σήμερα. Smouts ακόμα στη δουλειά;

Ταμπλέτες εχινάκειας; Ενδιαφέρον. Από φαρμακείο ή βιολογικό; Εμένα πάντως κάποιο παλιό κρυολόγημα εξελίχθηκε σε οξεία αμυγδαλίτιδα στην οποία δε βοηθάει κανένα γιατροσόφι. Είχε να κάνει και με αυξημένη κόπωση και πίεση. Σ' ευχαριστώ πάντως. Τυχαίο είναι, μην του δίνεις εσύ τη σπουδαιότητα του μη τυχαίου. Σιγά σιγά μπορείς να του δώσεις να καταλάβει πόσο χρειάζεται να μήνετε μόνοι και ως ζευγάρι. Περίμενε όσο μεγαλώνει η μικρή τόσο πιο εύκολο θα είναι.

Έχω παρατηρήσει ότι έχει σχέση με την κούραση. Ενώ εδώ και τρεις βδομάδες υπήρχε μια μικρή ενόχληση στο λαιμό τα πρωινά, "χτύπησε" όμως το Σάββατο το βράδυ έπειτα από συσσωρευμένη κόπωση. Ν' αρρωστήσεις, ούτε καν να το σκέφτεσαι. Μάλιστα χρειάζεται να επινοήσεις την ταχύτερη δυνατή ανάρρωση, αλλίως ...πάει το σπιτικό. Ίσως όχι μόνο αυτή την περίοδο, αλλά και παλιότερα. Απλά τώρα το λένε όλοι χωρίς ντροπές γιατί το γενικότερο κλίμα το επιτρέπει.

Γεια σας! Εδώ πονεμένος λαιμός με οξεία αμυγδαλίτιδα σας χαιρετά. Τί πράγμα είναι αυτό, όλοι είναι στο σπίτι μια χαρά, μονάχα εμένα βρήκε. Αν σκεφτείτε πώς πέρασε χθες ολόκληρη η μέρα μόνη μου μαζί με τα πιτσιρίκια με 39 πυρετό είναι ν'απορεί κανείς. Εδώ βέβαια ίσχυσε ο νόμος του Μέρφι (είχε εφημερία ο συζ.) . Πώς μπορεί κάποιος να φτιάχνει σπανακόπιτα, να διαβάζει παραμύθια και να παίζει με πονόλαιμο και πυρετό?

Καλημέρα! Χρόνια πολλά Κατερίνα!

Δε χάθηκα, απλά όπως λένε θέρος, τρύγος, πόλεμος, εγώ το παραφράζω και λέω Σοφία, Νικόλας, πόλεμος! και τώρα σταματάω να γράφω γιατί φωνάζει κραυγάζοντας μαμααα! Τα βράδυα είμαι χώμα και δε γίνεται να γράψω τα μεσημέρια σας διαβάζω σε λίγα δευτερόλεπτα, και πάει λέγοντας...

Ευχαριστούμε για τη συνταγή της αλευρόπιτας, ο μπέμπης φωνάζει να τη βγάλω από το φούρνο, μυρίζει υπέροχα! Χρόνια πολλά σε όσες έχουν Άγγελους (κορίτσια και αγόρια) στην οικογένεια!

Καλησπέρα! Σας διαβάζω στα πεταχτά αλλά αδυνατώ να γράψω καθώς το πρωί δεν είμαι στο σπίτι κι όταν επιστρέφω δεν ξέρω τί να πρωτοπροφθάσω, κουζίνα, διάβασμα Σοφίας, το απόγευμα μπαλέτα, ωδεία, χορωδίες, το βράδυ παραμύθια, νανουρίσματα...Αφού κοιμηθούν θα έλεγε κανείς ότι πια έχω το χρόνο μου, αμ δε, πέφτουν οι ασφάλειες και δε μπορώ καν να σκεφτώ. Κάθε μέρα που ξημερώνει λέω ότι θα κάνω ένα καλύτερο πρόγραμμα, ειδικά ότι μόλις κοιμηθούν το βράδυ θα προγραμματίσω τα πάντα για την επόμενη, φαγητό, ρούχα,τακτοποίημα σπιτιού, αλλά μέχρι τώρα δεν το έχω ακόμη καταφέρει. Ο μικρός διψάει για έξοδο αλλά φοβάμαι ακόμη να τον αφήνω με την κοπέλα που τον προσέχει, τόσα συμβαίνουν. Έχει πλάκα να διαβάζεις ένα πρωτάκι βέβαια είναι και ένα είδος καταπίεσης, όμορφα γράμματα, πάνω στη γραμμή, όχι μουτζούρες, τέρμα η ξεγνοιασιά κι η αναρχία της έκφρασης!

Επίσης εδώ και δυο μέρες... και οι νύχτες έχουν γίνει πάλι "λευκές" καθώς ο μικρός δε μπορεί να αναπνεύσει από το μπούκωμα. Εκεί στην εξοχή που είσαστε μια κατσικούλα ίσως δε θα ήταν ιδανική για τόσο πολύ γαλά; Oύτε κι εγώ πήρα, απλώς από χθες του φοράω επιτέλους τα καλοκαιρινά παπούτσια καθώς όλο ξυπόλητος κυκλοφορεί. Αφού μόλις του τα φορέσω κατευθύνεται προς την πόρτα, παπούτσια=βόλτα σου λέει το παιδί, αμ δε... Στη θέση σου θα απέφευγα τέτοιες συνεργασίες επί πληρωμή, δεν είναι κομψό βρε παιδί μου. Ως προς τα χρήματα κι εγώ ρώτησα την κοπέλα που προσέχει τον μπέμπη πόσο θα έπαιρνε επιπλέον για κάποιες φορές το απόγευμα και μου είπε ότι παίρνει επτά ευρώ σε άλλα παιδάκια, στο παρελθόν όμως έδινα πέντε ή τέσσερα ευρώ την ώρα.

Ευχαριστώ για τις ευχές, χρόνια πολλά επίσης σε όσες έχουν κάποιο στην οικογένεια που εορτάζει. Εμείς από αυτή την εβδομάδα έχουμε μια κοπέλα τα πρωινά στο σπίτι για πέντε ώρες που κρατάει τον μικρό, προετοιμάζω την επιστροφή μου στη δουλειά. Απ' ότι φαίνεται τα πάνε πολύ καλά, δόξα τω Θεώ. Το θέμα είναι να βρίσκω λίγο χρόνο με ησυχία το απογευματάκι για να διαβάζω τη Σοφία. Χθές προσπάθησα όταν έβαλα τον μπέμπη για ύπνο αλλά δυστυχώς μέσα σε μισή ώρα ξύπνησε και ήρθε γκρινιάζοντας... Χρειάζεται μια ώρα τουλάχιστον ησυχία για το διάβασμα, ελπίζω να τα καταφέρνουμε όταν κοιμάται ο μικρός.