elle

Καλημέρα, ΝΙΝΙ-ΚΥΡΙΑΚΗ να σου ζήσει η Κυριακή! Εμείς εδώ και δυο τρεις μέρες έχουμε συνέχεια γκρίνια, να'ναι τα δόντια τα οποία δεν έχουν ακόμα ξεπροβάλλει και βάζει το χεράκι στο στόμα κλαίγοντας, ποιος ξέρει. Χθες το απογευμα του έδωσα και μια κρεμούλα για να χορτάσει περισσότερο αλλά δυστυχώς το αποτέλεσμα ήταν να ξυπνάει καθε δυο ώρες μέσα στην ανησυχία... Τώρα του έχω βάλει dvd με παιδικά τραγουδάκια αν και λένε ότι είναι καλύτερα μετά τον πρώτο χρόνο αλλά προκειμένου να κλαίει, τον λυπάμαι τον καημενούλη. Ο χρόνος κυλάει, το Πάσχα είναι νωρίς φέτος, ήδη σήμερα έκλεισα εισητήρια για το πλοίο, για πότε θα μεγαλώσουν, θα "μεγαλώσουμε" κι εμείς...

Ίσως ενεργοποίηθηκε αυτές τις μέρες λόγω καιρού. Εγώ πριν πολλά χρόνια είχα κάποια ανάλογη ευαισθησία και συμπτωματικά τις προηγούμενες μέρες ξαναφάνηκε. Ένα τσαγάκι ίσως θα βοηθήσει...

Καλημέρα! Σήμερα τρέχω από το πρωί καθώς έπρεπε να πάω η ίδια τη μικρή στο νηπιαγωγείο με το αυτοκίνητο, το σκηνικό ήταν κάπως... ξεκινήσαμε ετοιμασίες στις οκτώ και φτάσαμε στον παιδικό στις δέκα, πήρα και τον μπέμπη μαζί μου, όλος περιέργεια κοίταζε τον παιδικό σταθμό σα να μου φαίνεται ότι δεν θα είχε αντίρρηση να πήγαινε κι αυτός. Κατά τ' άλλα ήλιος βγήκε!!! Επιτέλους όποτε βλέπω τον πρωινό ήλιο μου φτιάχνει η διάθεση, φωτοθεραπεία που λένε... Ως προς το βραδινό ύπνο που συζητάτε ο μπέμπης μου κοιμάται όλο το βράδυ αρκεί να τρώει (κοιμισμένος, αν δεν φάει ξυπνάει) τα μεζεδάκια του ανά 3-4 ώρες (θηλάζει δηλαδή), οπότε όπως καταλαβαίνετε συνεχόμενο ύπνο δεν έχω κάνει για ένα εξάμηνο τώρα. Το ίδιο συνέβαινε και με τη Σοφία. Μετά τον πρώτο χρόνο κοιμόταν χωρίς διακοπή τη νύχτα. Ελπίζω τώρα που θα αρχίσει τη στερεά τροφή να δούμε κάποια διαφορά στις ώρες που μεσολαβούν. Χθες του έδωσα μερικές κουταλίτσες μήλο με πορτοκάλι, λίγο ξυνούτσικο ομως ήταν, θα του βάζω και μπανάνα άλλη φορά. Αnna ath κι εγώ είχα πρόβλημα με το στομάχι τις προηγούμενες ημέρες μήπως κρύωσες, είχε κρύο με υγρασία που ξεγελούσε, εγώ άπλωνα τα ρούχα φορώντας κοντομάνικο και νομίζω ότι αυτό φταίει.

Καλησπέρα μόλις διάβασα τα νέα σας. Από αύριο ελπίζω να πιούμε μαζί το πρωινό καφεδάκι.

Καλησπέρα από τη Θεσσαλονικη! Ωραία είναι εδώ, έχει καλό καιρό, κάνουμε μια χαρά βολτίτσες, τα Θεοφάνεια στην παραλία όπου έριξαν το σταυρό στη θάλασσα, έπειτα για γλυκάκια στον τερκενλή, σήμερα στο ζωολογικό κήπο, στους κουμπαρους μας, στο αθλητικό κατάστημα του ηρακλή απ' όπου πήραμε φόρμες, φορμάκια για τη μικρή και το μπέμπη, μου φαίνεται τελικά ότι είναι πιο φιλική αυτή η πόλη προς τα παιδιά από την Αθήνα... Ο μπεμπούλης πλέον όταν μας βλέπει να τρώμε είναι έτοιμος να επιτεθεί, μόλις επιστρέψουμε τον βλέπω ν' αρχίζει κανονικά με στερεά τροφή. Χρόνια πολλά σε όσες γιορτάζουν είτε οι ίδιες είτε κάποιος στην οικογένειά τους.

Καλή χρονιά! Μου φαίνεται ότι αυτή τη χρονιά οι γιορτές κράτησαν πιο πολύ, ίσως επειδή μοιράστηκαν σε τρεις εβδομάδες... Καθώς αύριο φεύγουμε για Θεσσαλονίκη είπα να σας ευχηθώ απόψε να είσαστε πάντοτε υγιείς, χαρούμενες και να έχετε πολύ διάθεση, κουράγιο κι αντοχή σε όσα έρχονται στη ζωή και στα ευχάριστα και στα δυσάρεστα. Με τα μωράκια που στόλισαν αυτή τη χρονιά το δέντρο της ζωής μας, να ανακαλύπτουμε κάθε ημέρα τον κόσμο από την αρχή και μάλιστα αν είναι δυνατόν μέσα από τα δικά τους μάτια...

Καλημέρα! Τί ωραία που τα λέτε για τις κρέμες όσες προηγείστε λίγο χρονικά, δεν χρειάζεται να ανατρέξω σε κανένα βιβλίο, ούτε να ρωτήσω κανένα παιδίατρο αφού μου τα θυμίζετε, πάντως εγώ αραίωνα τη φρουτόκρεμα με χυμό πορτοκάλι αντί για νερό. Παρεπιπτόντως έχω κι εγώ multi με δυο λεπίδες, δεν κόβει το ίδιο με εκείνο που έχει τέσσερεις?

Εύχομαι σε όλη την παρέα μας ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ, να χαιρόμαστε τα αγγελούδια που τόσο περιμέναμε ολόκληρη την περσινή χρόνια για να μας σκορπίζουν μαζί με το κλάμα, τα ξενύχτια, την κούραση και την πιο αληθινή αίσθηση του πνεύματος των Χριστουγέννων, τότε που ένα μωράκι σαν τα δικό μας, ήλθε στη γη για να την αλλάξει μια για πάντα. Από τότε τίποτα δεν είναι ίδιο, κάθε χρονιά, κάθε Χριστούγεννα, κάθε γιορτή αποκτά νόημα κι ελπίδα.

Σ' εμάς τέλειωσαν οι κουραμπιέδες, μόλις έφτιαξα ξανά μία δόση. Καθώς κι ένα ταψί καρυδόπιτα. Όσο για τα μελομακάρονα και γενικά τα γλυκά πρέπει να καταναλώνω έως και μισό κιλό ζάχαρη ημερησίως! ΠΟλύ ωραία περιγραφή για τα Χριστούγεννα! Πρέπει να το πάρουμε απόφαση ότι έτσι θα είναι από δω κι πέρα κι αφού δεν μπορούμε να το αποφύγουμε ας ψάχνουμε για τρόπους ώστε να το απολαμβάνουμε! Μέλι δεν κάνει απευθείας να φάει το μωρό, για το θηλασμό πρώτη φορά το ακούω. Με το καλό και τα υπόλοιπα!

Τρομερό, είναι δυνατόν? Παραλίγο να χαθεί ένα παιδάκι?

Mantinop χρόνια πολλά! Η Natasa-n γιορτάζει?

Γεια σας κορίτσια, μόλις επέστρεψα σπίτι από δουλειές, είχα μαζί μου και τον μπέμπη καθώς είχε καλό καιρό. Ράνια οι φωτογραφίες σε αδικούν (δεν το λέω έτσι) το σκεφτούμουν όταν τις έβαζα.

Η τέταρτη συνάντηση πραγματοποιήθηκε και αυτή τη φορά μέσα σε ζεστή, όμορφη, χριστουγεννιάτικη ατμόσφαιρα. Οι φωτο βρίσκονται στο events, του fb, και του χρόνου πάλι με το καλό!

Πριν λίγο τελειώσαμε και τα δικά μας μελομακάρονα, μια χαρά νόστιμα και λαχταριστά! Επειδή νόμιζα ότι δε θα τα φάμε ακολούθησα τη συνταγή βάζοντας μικρότερες κούπες τσαγιού σε όλα τα υλικά. Τελικά μου φαίνεται όμως ότι θα φαγωθούν σύντομα. Το καλό μέλι σε κάθε περίπτωση κάνει τη διαφορά. Όπως και στους κουραμπιέδες το καλό πρόβειο βούτυρο. Παρεπιπτόντως έχουμε αφήσει μόνο ένα μικρό πιατάκι, οι υπόλοιποι φαγώθηκαν για πρωινό, μεσημεριανό, απογευματινό και βραδυνό εδώ και δυο τρεις μέρες. Τα Χριστούγεννα δεν το βλέπω να υπάρχει τίποτα για κέρασμα...

Καλέ βάλε του κάποια πιο γούρικα βιβλία!!! Θα ονειρεύεται τους εφοριακούς το παιδί!

Όπως και όλες οι μαμάδες στα θέματα υγείας! Γιαυτό δε χρειάζεται να τα μαθαίνουν όλα αν δεν μπορούν να βοηθήσουν ψύχραιμα.

Α, δεν το ήξερα ότι λεγόταν έτσι, είναι πολύ ωραία. Σκεφτόμουν ότι δεν ταίριαζε και τόσο να την βάλω αλλά μου άρεσε πολύ!

Α, αυτό με το στρωματάκι είναι τέλεια ιδέα, μέχρι τώρα του έβαζα μαξιλάρι και δεν βόλευε καθόλου. Εμένα από την αρχή του Δεκέμβρη είναι σχεδόν συνέχεια μπουκωμένος, περνάει τη μια ίωση μετά την άλλη καθώς είναι σα να πηγαίνει και ο ίδιος στον παιδικό σταθμό αφού πηγαίνει η κόρη μου. Αυτό τον δυσκολεύει ιδιαίτερα τις νύχτες και ξυπνάει ο καημένος, του βάζω ορό, κοκ.

Γεια σας κοριτσόπουλα! Σας βλέπω κάθε μέρα πασπαλισμένες με κουραμπιεδόσκονη, γλυκαμένες από μελομακάρονα, ξενυχτισμένες από τα μπεμπίνια, μέσα σε φωτάκια χριστουγεννιάτικα, μελωδίες γιορτινές, με τις πάνες στα χέρια, τις φρουτόκρεμες στο μπλέντερ, τις ιώσεις ως ανεπιθύμητες επισκέπτριες, τα καινούρια αυτοκίνητα "για να χωράει πια όλη η οικογένεια", τα καινούρια σπίτια προς αναζήτηση επίσης "για να χωράει όλη η προίκα", όλες σε αγώνα δρόμου να τα προφτάσουμε όλα, κάθε μέρα με λύπες ή χαρές, αν μη τί άλλο έχουμε καταλάβει ότι έχουμε μπει για τα καλά σε μια διαφορετική τροχιά ζωής που πλέον δεν αλλάζει, μονάχα θα γίνεται όλο και πιο απαιτητική, πιο πλούσια, πιο ενδιαφέρουσα, πιο κουραστική όπως θες πες το..... Σας στέλνω λοιπόν μια γλυκια φωτο για παρηγοριά, καθώς το μόνο που πάντα θα αξίζει είναι:

Καλημέρα στην πατρίδα! Να 'μαι κι εμένα από τα Χανιά, κι από τους δυο τους γονείς, μόνο που τώρα δε βρίσκομαι εκεί.

Kαλησπερούδια! Καιρό έχουμε να τα πούμε και πάλι... Χρόνια πολλά στις εορτάζουσες Αννα, Ξανθή! Στολίσαμε κι εμείς το δεντράκι (το προηγούμενο Σαββατοκύριακο), έχουμε κι ένα καραβάκι μεγαλούτσικο αλλά όπως λέει και η Μyrto21, σκέφτομαι αν θα το βάλω κι αυτό στη μέση καθώς ο ελεύθερος χώρος είναι πολύ περιορισμένος πιά! Όμως τα παιδιά θέλουν στολίδια, παιχνίδια, και γενικά αυτό που εμείς οι μεγάλοι λέμε "μαγεία Χριστουγέννων" και που στα αλήθεια είναι μαγεία μόνο μέσα από τα μάτια τους... Κατά τ' άλλα και το δικό μου μπέμπη Lisa και Kassiani ταλαιπωρεί ένα κρυολόγημα, είναι μπουκωμένος και δεν μπορεί να αναπνεύσει εδώ και τρεις μέρες ο καημένος, ξυπνούσε τα βράδυα, τον είχα ανασηκωμένο σε μαξιλάρι για να διευκολύνεται στην αναπνοή, συνέχεια του έβαζα νερό στη μυτούλα την οποία άδειαζα με ένα σωληνάκι που το ρουφάς, το είχε δώρο το φισιομέρ, γκρίνιαζε, ήταν ανήσυχος και όλα τα καλά! Έχει και τα δοντάκια, άντε πια πότε θα βγουν εδώ και μήνες τον ενοχλούν αλλά δεν μας κάνουν τη χάρη. Ως προς τη μετάφραση που σας έλεγα ακόμα την κάνω... Έχω μπροστά στον υπολογιστή τα χαρτιά και το μόνο που κατορθώνω είναι ν' αγχώνομαι καθώς τη χρειάζονται μέχρι την επόμενη εβδομάδα. Τί να πω κάθε μέρα οι δουλειές τρέχουν, τρέχουν κι εγώ από πίσω... Απορώ τί θα γίνεται όταν θα επιστρέψω στη δουλειά, αν και έχω την υποψία ότι θα είναι καλύτερα γιατί τώρα είναι δεδομένο ότι είμαι στο σπίτι ενώ μετά ο προγραμματισμός θ' αλλάξει. Αγόρασα από το ebay μια πολύ όμορφη ξύλινη φάτνη με αγγελούδια της Ηaba, μια παιδική ποδιά με γάντια και σκούφο ζαχαροπλαστικής, χριστουγεννιάτικα σχήματα για μπισκότα και τα περιμένω, μου φαίνεται με πιο πολλή χαρά εγώ από την κόρη μου, η οποία αρκείται σε μια φάτνη που ζωγράφισε και δεν θέλει άλλλη...

Μπέτυ, δεν χρησιμοποιήσα στράτα στη Σοφία, στηριζόταν στα έπιπλα και περπάτησε. Βέβαια αν έχεις πολύ χώρο στο σπίτι ή μεγάλο μπαλκόνι είναι διασκεδαστικό να το βάζεις για λίγο στη στρατούλα.

Καλημέρα! Κασσιανή, Roulaki71, καλορίζικα και καλοτάξιδα τα αυτοκίνητα, σας εύχομαι ωραία ταξιδάκια και εκδρομές! Μπέτυ, χθες το βράδυ υπήρχε κάποιο πρόβλημα με τον υπολογιστή γιαυτό δεν μπορούσα να σου απαντήσω. Ειρήνη77, σου έστειλα email. Τάρα, κι εμένα η Σοφία παίζει παιχνίδια (έχει για όλες τις μικρές ηλικίες) στην διεύθυνση: http://www.fisher-price.com/fp.aspx?st=30&e=gameslanding&mcat=game_infant,game_toddler,game_preschool&site=us Σήμερα έχω να κάνω μια επείγουσα μετάφραση ενός βιβλίου, ελπίζω να είναι ο μπέμπης ήσυχος και να με αφήσει...

Lisa, τέλειο το αστείο!!! Και η αντίθεση ανάμεσα στους μικρούς και τους μεγαλύτερους υπέροχη, αλλά καθώς εμείς ταυτιζόμαστε με τα μωρά θα είμαστε για πολύ ακόμη σαν τα μικρά παιδιά. ChristinaGRZ, αφού η πραγματικότητα δε βοηθάει το παραμύθι μπορεί να μας παρηγοράει (ποιηματάκι παρακαλώ), άσε άσε έχουμε να στολίσουμε και το Χριστουγεννιάτικο δέντρο, ακόμα και η παραμυθένια ατμόσφαιρα βλέπεις θέλει (και όχι μόνο τρόπο). κόπο

Γεια σας αγαπημένα μου κορίτσια! Αφού δεν προλαβαίνω να σας λέω τα νέα μου θα σας στέλνω τουλάχιστον καρτούλες για να ξέρετε ότι δεν σας ξεχνώ! Πότε έφθασε και ο Δεκέμβρης με τις γιορτές!!! Έχω χάσει πλέον την αίσθηση του χρόνου, των εποχών, της ημέρας και της νύχτας ...και πού είσαι ακόμη, καθώς όσο μεγαλώνουν αυξάνονται και οι μέριμνες. Ο μικρούλης όσο μεγαλώνει ζωηρεύει και ζητάει πολλά, δηλαδή τα πάντα. Λυπάμαι την κόρη μου γιατί την έχω πλέον παραμελήσει αφού όταν ασχοληθώ έστω και λίγο μαζί της κάνει σαν το διψασμένο ελαφάκι... Καλό μεσημέρι!