elle

Tara απάντησα για τη συνάντηση τη γνώμη μου στο fb. Εύχομαι όλα καλά να πάνε με την κορούλα σου. Όντως ήταν δύσκολο στα Χανιά ειδικά με τη Σοφία κρυωμένη, αλλά ευτυχώς εκεί είχα βοήθεια, μαγείρευε η μητέρα μου, ήταν και οι αδελφές μου, οι θείοι, θείες, όλοι έδιναν ένα χεράκι, έπαιζαν τα παιδιά καμιά σχέση με εδώ στην Αθήνα. Όταν έχεις μικρά παιδιά η μικρή πόλη είναι ότι πρέπει, χαρά Θεού! Έτσι πήγαμε κάποιες βολτίτσες, σινεμά, στο χωριό μας που έχει ωραία φύση και γενικά είχα μια σχετική ελευθερία κινήσεων, μπορώ να πω ότι ανάσανα κάπως.

Καλημέρα, Λίζα να ζήσετε ευτυχισμένοι να χαίρεστε και το νεοφώτιστο μπέμπη! Χριστίνα, Μαριάννα, ευχαριστώ για τις ευχές. Βάλι, Νατασσούλα καλώς ήρθετε και πάλι. Εμείς αγωνιζόμαστε ακόμη με τα κρυολογήματα και το βήχα, πρώτη φορά νοσταλγούμε το καλοκαίρι να ηρεμήσουμε λίγο, αυτή τη φορά θα αφήνω τη Σοφία αρκετή ώρα στον ήλιο, να συσσωρεύσει αρκετή ενέργεια για τον επόμενο χειμώνα. Ο μπέμπης όπως και τα δικά σας απ' ότι διαβάζω δε μαζεύεται με τίποτα, καλώδια, στερεοφωνικά, ηχεία, πρίζες και ότι ηλεκτρολογικό υπάρχει τον ελκύουν περισσότερο από κάθε παιχνίδι. Δε θέλω να τον έχω στο πάρκο αλλά όπως λέει και ο λαός καλύτερα να κλαίει αυτός παρά εγώ.

Σήμερα επιστρέψαμε κι εμείς, αλλάξαμε λίγο παραστάσεις και ξεκουραστήκαμε όσο μπορεί βέβαια κανείς να ξεκουραστεί με δύο ζωηρούλια (και μάλιστα κρυωμένα). Εύχομαι λοιπόν σε όλες τη χαρμόσυνη ευχή Χριστός Ανέστη! Να είστε καλά και να χαίρεστε κάθε στιγμή της ζωής με τους αγαπημένους σας, ακόμη και τις πιο δύσκολες καθώς το φως της Ανάστασης απλώνεται πάντοτε αφού προηγηθεί η Σταύρωση.

Με ειδοποίησαν από τον παιδικό να πάρω τη μικρή, έχει 38,7 πυρετό, πόσο θα κρατήσει πια αυτή η ίωση;;; Την έστειλα σήμερα νομίζοντας ότι της πέρασε καθώς χθες και προχθές δεν είχε πυρετό. Eλπίζω μέχρι το Πάσχα τουλάχιστον να γίνει καλά. Το έχω διαπιστώσει πάντως από το παρελθόν ότι όποτε υπάρχει αυτή η σκόνη από την Αφρική στην ατμόσφαιρα αρρωσταίνει.

Συμφωνώ απόλυτα, ειδικά με το δεύτερο μέρος της πρότασης. Όταν έχεις παιδιά πώς γίνεται και πάντα στο μυαλό έρχονται μαύρες σκέψεις... Όμως το ξέρεις καλά ότι η ασθένεια ηλικία δεν κοιτά, σε κάθε περίπτωση η συνεχής νυκτερινή δουλειά επιβαρύνει και τον πιο υγιή άνθρωπο. Κατά τ' άλλα ταιριάζετε τόσο καλά με τον Άγγελο που τα στερεότυπα γύρω από το θέμα ηλικίας δεν έχουν να κάνουν με εσάς. Το θέμα είναι η νυκτερινή κούραση. Ως προς το θέμα του παιδικού συμφωνώ ότι είναι καιρός να βγάλεις τον μπαμπά από την πρώτη γραμμή φύλαξης του μπέμπη στα μετόπισθεν, γιατί δεν αντέχεται υπό κανονικές συνθήκες ύπνου (και πάλι είναι εξοντωτικό) να προσέχεις τους ζωηρούς "ντρούληδες" που έχουμε πόσο μάλλον μετά από ολονύχτια εργασία...

Καλημέρα! Η Σοφία επιτέλους πήγε σήμερα στο σχολείο αν και έχει ακόμη βήχα, ήταν δύσκολο τόσες μέρες κλεισμένοι όλοι στο σπίτι... Αύριο φεύγουμε κι έχω να ετοιμάσω τόσα πράγματα λες και μετακομίζουμε! Φιλιά

Καλημέρα! Staxioforina πέρυσι είχα φτιάξει τσουρέκια νομίζω από δική σου συνταγή αν δεν κάνω λάθος; Σου εύχομαι ότι καλύτερο με την επερχόμενη εγκυμοσύνη, τα σημάδια που ανέφερες δεν είναι πάντοτε αρνητικά, μονάχα αν συνοδεύονται από έντονο πόνο. Mantinop εγώ πήρα ένα ζευγάρι κίκερς στο μπέμπη σε 19 νούμερο θα μπορούσα απ' ότι βλέπω και σε 20, είναι πολύ ελαφριά και στηρίζουν το ποδαράκι και τον αστράγαλο πολύ καλά. http://www.kickers.com/en/chaussures

Καλημέρα κορίτσια, χρόνια πολλά για την Κυριακή των Βαίων. Εμείς μπερδευτήκαμε με την αλλαγή της ώρας και δεν προλάβαμε να πάμε στην εκκλησία σήμερα, πήγα μόνη μου στο τέλος... Η μικρή ξανά χθες την ώρα που θα φεύγαμε για το μάθημα μουσικής ανέβασε πυρετό και κλειστήκαμε πάλι σπίτι. Ακυρώσαμε και τα εισητήρια για θέατρο που είχαμε βγάλει ελπίζω σήμερα να συνέλθει. Καλή επιτυχία στα τσουρεκάκια και στα πασχαλινά κουλουράκια που ετοιμάζετε. Εγώ φέτος δε θα φτιάξω καθώς έχω ένα μικρό τραυματισμό στον καρπό του χεριού. Του χρόνου να είμαστε καλά ελπίζω να φτιάξουμε.

Καλημέρα κορίτσια, συμφωνώ απολύτως για την αναξιοπιστία της αυχενικής διαφάνειας, μια από τα ίδια έγινε και με μένα στην πρώτη εγκυμοσύνη γιαυτό τη δεύτερη φορά δεν έκανα παρά μόνο δυο τρεις ενδεικτικούς υπέρηχους.

m4ril0u τώρα που είδα το κατάστημά σας θυμήθηκα ότι πέρυσι είχα αγοράσει χριστουγεννιάτικα στολίδια από αυτό, μάλιστα είχα πάρει μια πανέμορφη χειροποίητη γοργονίτσα, σύμπτωση άραγε?!!! :p:p

Κι εμένα σκαρφαλώνει πάνω από τις πάντες ή τρυπώνει μέσα από αυτές, σηκώνεται και με κοιτάζει χαμογελώντας μου με παράκληση να τον πάρω. Τα πρωινά μάλιστα ξυπνάει χωρίς παντελόνι από το ποδόσφαιρο που παίζει με την κουβέρτα στον ύπνο του!

Καλημέρα, πολύ αφρικάνικη σκόνη πάλι, έχω κατεβάσει εντελώς τις τέντες και είμαστε μέσα στη σκοτεινιά. Απ' ότι ακούω και όπως σας είδα το Σάββατο έχω να πω ότι έχει σημειωθεί αξιοσημείωτη πρόοδος στην παρέα ως προς το βάρος που συνολικά αφέθηκε πίσω στο πρόσφατο παρελθόν της εγκυμοσύνης... Μπράβο, μπράβο! Το τιγράκι το έχω στο πάρκο (ένα μεγάλο με ξύλινα καγκελάκια) να ακούει τραγούδια και να παίζει καθώς εξελίσσεται σε πρώτης τάξεως ζουζούνι με επικίνδυνες προτιμήσεις σε καλώδια, και αιχμηρές γωνίες, για να δούμε πόση ώρα θα ανεχθεί το κλείσιμο στο κλουβί. Αλλιώς πρέπει να είμαι συνέχεια δίπλα του και να τον παρακολουθώ (έχει γεμίσει το μέτωπο με καρούμπαλα και μελανιές). Η Σοφία σήμερα έχει σχολική γιορτή θα είναι η Ρούμελη στο σκέτς, είναι σαν να ξαναπηγαίνω κι εγώ σχολείο μαζί της... Αφού δε γίνεται αλλιώς (να ζούμε ελεύθερα και ξένοιαστα) ξαναζούμε τη ζωή μέσα από τα μάτια των παιδιών, ωραίο είναι κι αυτό.

Με δυο μικρά παιδιά είναι ολόκληρη δοκιμασία να πας μόνη σου βόλτα, το άγχος μη χάσεις το ένα, μην το πατήσει κάποιο αμάξι, μην, μην, μην... στο τέλος καλύτερα να μείνεις στο σπίτι. Πλέον μου φαίνεται πολύ δύσκολο να πάω και τα δυο στην κοντινή παιδική χαρά περπατώντας, οπωσδήποτε χρειαζόμαστε να είμαστε δυο άτομα (με μάτια δεκατέσσερα) για μια βόλτα...

Καλά Λίζα, με τόσο τρέξιμο που έχεις συνέχεια πώς προλαβαίνεις να αισθανθείς και κλεισούρα; Ήταν καταπληκτική η παράσταση κι εγώ νομίζω ότι ήταν ότι πιο ωραίο έχω δει τα τελευταία χρόνια. Δυστυχώς τελειώνει την Κυριακή των Βαίων και εισητήρια δεν υπάρχουν εδώ και καιρό, θα ήθελα τόσο πολύ να τη δουν και άλλοι φίλοι μου. Καλημέρα, χθες ω του θαύματος, κοιμήθηκε ο μπέμπης συνεχόμενα από της δεκα ως της έξι, αισθάνομαι άλλος άνθρωπος σήμερα! Πρωί πρωί άκουγα τις ειδήσεις στο ραδιόφωνο, πού θα πάει πια, πώς την καταντήσαμε έτσι τη χώρα μας, σαν τους τελευταίους ζητιάνους θα πάμε και στο ΔΝΤ; Και να σκεφτείτε όλα τα καλά του Θεού έχουμε, αξιοθέατα, τουρισμό, ναυτιλεία, μεσογειακά προϊόντα, και φτάσαμε σε αυτή την αξιοθρήνητη κατάσταση...

Κουράγιο, μέσα στο πρόγραμμα είναι όλα αυτά. Όταν σε λίγους μήνες μεγαλώσει θα χαίρεσαι που θα την βλέπεις και θα την καμαρώνεις. Ότι προσφέρεις έρχεται πίσω, η μικρή θα σε αγαπάει και θα έχει υπέροχη σχέση με σένα μελλοντικά, σου μιλάω εκ πείρας, η επιβεβαίωση της αγάπης σου με το να σε έχει κοντά της ανά πάσα στιγμή την οχυρώνει απέναντι στις δυσκολίες όλης της ζωής. Αργότερα ούτε που θα θυμάσαι την κούραση μπροστά στα χαμόγελά της. Αντε με το καλό τα πρώτα βηματάκια, να τη χαίρεσαι!

Καλημέρα! Θυμόσαστε την περυσινή συζήτηση για τα πασχαλινά δώρα από τις νονές στα βαφτιστήρια και αντίστροφα; Πέρασε γρήγορα ο χρόνος, έτσι δεν είναι; Πέρυσι είχα ένα πολύ ήσυχο μωράκι στην κοιλίτσα, ενώ φέτος τρέχει και δεν τον φτάνω, με ιδιαίτερη προτίμηση στα καλώδια....

Συμφωνώ απολύτως. Σίγουρα είναι καλή συνήθεια για τα παιδιά να πέφτουν νωρίς για ύπνο αλλά και για τους ίδιους τους γονείς για να έχουν λίγο προσωπικό χρόνο μεταξύ τους, όμως κάθε οικογένεια προσαρμόζεται στις ιδιαίτερες ανάγκες της, είναι σηματικό να βλέπει το μωράκι και το μπαμπά του κάθε μέρα και όχι μόνο το σκ. Ο ύπνος αναπληρώνεται η σχέση αγάπης όμως και με τους δύο γονείς όχι. Ωραία πάντως ακούγεται και η βάπτιση στον άγιο Διονύσιο. Έχει και συμβολική σημασία καθώς εκεί παντρευτήκατε, είναι προστάτης της δουλειάς σου, της γειτονιάς σου, κοκ. Οι ειδήσεις είναι φρίκη, δύο μέρες συνεχόμενα να τις δεις (όταν τις ακούς στο ραδιόφωνο είναι καλύτερα) και χρειαζεσαι επειγόντως ψυχοθεραπεία! Μην το σκέφτεσαι έτσι γιατί συνεχώς θα έχεις την εντύπωση ότι ακούς και βλέπεις παράξενα πρλαγματα. Όπως λέει και η Τάρα και σε εμένα πολλές φορές παίζουν μόνα τους διάφορα παιχνίδια που έχουν ήχους όπως το μουσικό βιβλίο που ανέφερες. Ως προς το πλυντήριο μπορεί να συμβεί, ηλεκτρονικά είναι τα συστήματά τους, ενίοτε "τρελλαίνονται". Ο Θεός να την αναπαύσει Τάρα. Κατά τ'άλλα είμαστε λίγο καλύτερα με τα κρυολογήματα, τώρα έχω όμως ένα πρόβλημα στον καρπό του χεριού, οπότε δεν πρέπει να σηκώνω βάρη και να το κουράζω πράγμα αδύνατο βέβαια με το μπέμπη και τις δουλειές του σπιτιού. Το Σάββατο ελπίζω να βρω κάποια φύλαξη για τα παιδιά γιατί έχει εφημερία ο σύζυγος. Έχασα την προηγούμενη συνάντηση, δε θα ήθελα και αυτήν.

Δεν είναι δύσκολο το πιλάτες, Τάρα πού πήγες και σου φάνηκε δυσκολο; Μάλιστα το πιο αποτελεσματικό για τους αρχάριους είναι το πιλάτες με όργανα (κυρίως το ριφορμερ), βλέπεις άμεσα αποτελέσματα μετά από λίγους μήνες. Εμένα που θηλάζω και ως εκ τούτου δεν έχω για πολλές ώρες σωστή στάση σώματος με βοήθησε. Μάλιστα ενώ έχω περισσότερα κιλά απ' ότι μετά την πρώτη εγκυμοσύνη, φαίνομαι λιγότερο γιατί "μαζεύει" αρκετά το σώμα. Και ο δικός μου από σήμερα δίαιτα!!! Ότι του δίνεις ανοίγει στο στόμα και το τρώει, για μεσημεριανό λοιπόν σήμερα θα φάει τη φρουτόκρεμα και φαγητό το απόγευμα. Καλή εβδομάδα κορίτσια! Εμείς συνεχίζουμε με τη γρίππη, παρόλα αυτά χθες τα έβγαλα τα πιτσιρίκια για βόλτα, ομολογουμένως είχε πολύ κρύο, βράχνιασα κι εγώ. Πήγαμε σε ένα μουσείο μελέτης νεώτερης κεραμικής τέχνης στην πλατεία Ασωμάτων όπου είχε αφήγηση παραμυθιού και ζωγραφική σε πήλινα πιατάκια. Βέβαια νόμιζα, σύμφωνα με το πρόγραμμα, ότι θα έχει χειροτεχνίες με πηλό αλλά τελικά, δυστυχώς, δεν είχε. Το απόγευμα πήγαμε με μια φίλη που είχε εδώ και δυο μήνες αγοράσει τα εισητήρια, καθώς είναι δυσεύρετα, και είδαμε το "τρίτο στεφάνι" στο Εθνικό θέατρο. Πολλές ώρες η παράσταση αλλά εξαιρετική... Τί να κάνουμε πλέον έχουμε μοιράσει τα απογεύματα του σαββατοκύριακου, ακόμα δεν εμπιστεύομαστε σε κάποιον και τα δύο παιδιά, από του χρόνου που ο μπέμπης θα έχει μεγαλώσει, ευελπιστώ ότι θα είναι καλύτερα...

Το παιδικό μουσείο στην Πλάκα αρέσει πολύ στα παιδάκια, η δική μου τα προηγούμενα χρόνια ενθουσιαζόταν στο δωμάτιο μαστορικής και δεν προλαβαίναμε ποτέ να συμμετέχουμε στα όμορφα κατά τ' άλλα προγράμματα του μουσείου.

Έρωτας αγιάτρευτος!!! Ας τον χαρούμε τουλάχιστον λίγο τώρα γιατί αργότερα που θα μεγαλώσουν θα παρακαλούμε για ένα γλυκό τους κοίταγμα...

Βέβαια όποια έρχεται μας το λέει και κανονίζουμε που θα βρεθούμε στο fb. Μετά το Πάσχα όπως έχουμε πει ξεκινάει το πρόγραμμα: "Ανακαλύπτουμε τις πιο ωραίες παιδικές χαρές της Αθήνας". (Na ενημετωθεί και η γραμματέας του fb...).

Άπ' ότι ξέρω το κατσικίσιο είναι ανώτερο ποιοτικά από το αγελαδινό. 'Οταν θα σταματήσουμε το θηλασμό θα δίνω κατσικίσιο γάλα στον μπέμπη. Ανάλογα και το κατσικίσιο ή πρόβειο γιαούρτι είναι καλύτερα, έχω βρει ένα βιολογικό από την "εβολ" ή από τη "φάρμα παπαμαρίνου" και δίνω στον μικρό του αρέσει είτε σκέτο είτε ανακατεμένο με ρυζάκι ή ψιλικομμένο καρότο, πατάτα. Κι εμένα μόνο να μπουσουλάει θέλει, με ψάχνει μάλιστα σε όποιο δωμάτιο βρίσκομαι και μόλις με βρει ακινητοποιήται και φωνάζει κλαίγοντας. Αν θέλεις μπορούμε να βρεθούμε όταν έρθεις και να κανονίσουμε μια μίνι συνάντηση για όποια θέλει στο fb. Κάποια φορά που θα έρθεις μπορούμε να μεταφέρουμε τη συνάντηση για την Κυριακή που θα είσαι εδώ, αν συμφωνούν και οι υπόλοιπες. Ένα κατάστημα με ωραία βραδινά ρούχα είναι το New voice στη μέση περίπου της Ερμού καταβαίνοντας από Σύνταγμα στη δεξιά πλευρά. Το σπαθόχορτο είναι επίσης ευργετικό ως ρόφημα τσαγιού για πόνους στο στομάχι ή την κοιλιά. Ο μπέμπης μας ξενύχτησε, από τα ξημερώματα ήταν ξύπνιος καθώς τον ενοχλεί που είναι μπουκωμένος και βήχει, αχ αυτές οι λευκές νύχτες πόσο θα κρατήσουν ακόμη... Τη μικρή αν και ακόμα βήχει και είναι κρυωμένη την έστειλα σήμερα σχολείο, πόσο να μείνει ακόμη κλεισμένη στο σπίτι, βαρέθηκε και η ίδια, πράγμα απροσδόκητο μέχρι πρότινος.

Γενικά στα μωρά αρέσει ότι θα άρεσε και σε μας, αν δηλαδή αυτό που του δίνεις σου φαίνεται άγευστο έτσι θα φαίνεται και στο ίδιο, πρέπει να το νοστιμεύεις το φαγάκι, πχ. με λίγο σέλινο, ζωμό από κοτόπουλο, κοκ. Εγώ εφαρμόζω ένα γενικό κανόνα βάζω δηλαδή μια πατάτα κι ένα καρότο σε όποιο φαγητό μαγειρεύω και έπειτα το πιέζω με πιρούνι και του το δίνω. Αντί για το μαγειρικό αλάτι υπάρχει ένα βιολογικό αλάτι βοτάνων (από διάφορα λαχανικά) που δίνει πολύ νοστιμιά στο φαγητό. Όντως πολύ μπέρδεμα όπως το λες. Γενικά όμως όλοι έχουν τους δικούς τους κανόνες, εμένα για παράδειγμα μου είχε πει το ακριβώς αντίθετο ένας φίλος παιδίατρος ότι επειδή θηλάζω δεν επαρκεί ο σίδηρος και πρέπει να παίρνει το μωρό συμπλήρωμα, δε βγάζεις άκρη... Ως προς τις τροφές νομίζω είναι επίσης σχετικό, βλέποντας και κάνοντας δηλαδή. Το δικό μου για παράδειγμα τον πειράζει το σπανάκι αλλά του δίνω ακτινίδιο... Κι εγώ πιστεύω ότι για πρακτικούς και συναισθηματικούς λόγους είναι καλό το βρέφος να βρίσκεται στο ίδιο δωμάτιο με τη μητέρα, αλλά δεν υπάρχει απόλυτη συνταγή για όλα. Ο καθένας ακολουθεί αυτό που αισθάνεται να τον εξυπηρετεί και αυτό που του ταιριάζει πιο πολύ.

Ότι διορθώνεται δεν πρέπει να μας στεναχωρεί. Κι εγώ θέλω να πάω για ανταύγειες αλλά ο χρόνος έχει γίνει πολύτιμος και όποτε έχω ελεύθερο χρόνο λυπάμαι να τον ξοδεψω (ένα τρίωρο σίγουρα) στο κομμωτήριο. Πάντως έχω παρατηρήσει εμείς οι δυο από τον καιρό της εγκυμοσύνης συμβαδίζουμε οικογενειακώς στις ιώσεις... Εμείς στη βάπτιση της Σοφίας διαλέξαμε πολύ γλυκές προσκλήσεις από ένα κατάστημα με τιμές χονδρικής (σε μια κάθετο στην οδό Κολοκοτρώνη στο Σύνταγμα) και στη συνέχεια τύπωσα το κείμενο πάνω τους στον εκτυπωτή μου. Κι εγώ δίνω όσα και η Ειρήνη χωρίς σχολικό και επίσης δεν παίρνω τίποτα, δεν δίνουν όμως από όλες τις δουλειές επίδομα σταθμού. Ο πυρετός της μικρής καλά κρατεί μια βδομάδα τώρα κι ο μπέμπης επίσης είναι συναχωμένος, ξενύχτι, γκρίνια κι όλα τα όμορφα. Αχ, πότε θα επιστρέψω στη δουλειά να ηρεμήσω πια...

Γεια σας φιλεναδίτσες, καλή εβδομάδα! Δε σας γράφω, έχω τα μικρούλια αρρωστούλια μέρες τώρα, την κόρη με πυρετό, πόνο στο αυτί, μπούκωμα, τον μπέμπη επίσης κρυωμένο με μπούκωμα και το ξενύχτι καλά κρατεί... Τελικά κάτι ξέρουν όσοι αφήνουν τα μωρά σε παππούδες και πάνε τις εκδρομούλες τους, μετά τη Μάνη δε λέμε να συνέλθουμε, τόσο από την εκεί κούραση, όσο και από το κρυολόγημα που φορτώθηκαμε. Θα διαβάσω τώρα όσα από το νέα σας έχασα...