elle

Κι εγώ προσπαθώ να τον αποθηλάσω, προς τον παρόν περιορίζω το θηλασμό σε πρωί και βράδυ μόνο. Του δίνω φρέσκο γάλα αλλά δε δείχνει κανένα ενδιαφέρον για να ο πιεί. Ο μόνος τρόποε είναι να του το δίνω όταν το πίνει και η Σοφία την οποία μιμείται σε ότι κάνει και τρώει. Ωραία πράγματα, τελικά όπως και να το πεις μια καινούρια ζωή που έρχεται είναι ένα χαρμόσυνο γεγονός (όση κούραση κι αν αυτό προσθέτει). Κι εμείς έχουμε σταματήσει το μπλέντερ εδώ και καιρό καθώς του αρέσει πιο πολύ η τροφή που δεν είναι αλεσμένη, τρώει πλέον ότι κι εμείς. Το μόνο που φοβάμαι ακόμα να του δίνω είναι το μήλο που είναι σκληρό, αλλά με προσοχή του δίνω κι αυτό. Το μπιμπερό ούτε κατα διάνοια δεν το δέχεται κι ο δικός μου, μασάει την πιπίλα σαν τσίχλα και γελάει... Ο τέλειος παιδικός, μακάρι να υπήρχαν πολλοί τέτοιοι.

Αυτό το καλοκαίρι πολλοί πέρασαν ιώσεις, μια φίλη μου έλεγε σήμερα ότι είχε και τα τρία όλο τον Αύγουστο άρρωστα. Περαστικά, θα περάσει, όπως κι όλες οι παιδικές ασθένειες.

Καλό μήνα κορίτσια! Με το καλό να επιστρέψουμε στις φθινοπωρινές δραστηριότητες,στα σχολεία, στις δουλειές... Εμείς την Κυριακή ταξιδεύουμε πίσω στην Αθήνα, ανυπομονώ να τα πούμε από κοντά στη συνάντηση του Σεπτέμβρη. Αυτό το καλοκαίρι περιλάμβανε πολύ μα πολύ τρέξιμο πίσω από τα πιτσιρίκια, ιδιαίτερα τον περισσότερο καιρό που τα είχα μόνη. Ευτυχώς βοηθούσε όσο μπορούσε, ειδικά στο μαγείρεμα η μητέρα μου, κάτι που στην Αθήνα δεν το έχω καθόλου. Ο μικρός είναι απόλυτα ζωηρός, είναι ένας περίεργος, ασταμάτητος, τολμηρός και πεισματάρης εξερευνητής οπότε πρέπει να έχω τα μάτια ...χίλια δεκατέσσερα συνέχεια. Η Σοφία ξεκινάει την πρώτη δημοτικού, περιμένει με ανυπομονησία το άνοιγμα των σχολείων κι εγώ επίσης με ενδιαφέρον να δω τις πρώτες αντιδράσεις. Αλήθεια πώς θυμάμαι με λεπτομέρειες στιγμές από την πρώτη τάξη, νομίζω ότι χαράζεται στη μνήμη περισσότερο από όλες τις άλλες σχολικές χρονιές.

Καλημέρα! Καλοκαίριασε και χαθήκαμε... Μετά τον άγιο Ανδρέα έφυγα για μερικές μέρες στα Χανιά με τον μπεμπουλίνο μαζί (μόνιμο αξεσουάρ λόγω θηλασμού) για ένα έκτακτο οικογενειακό γεγονός. Τώρα ακόμα μαζεύω τα πράγματα ...το χάος δηλαδή που φέραμε πίσω από την κατασκήνωση, και τα ετοιμάζω ξανά για να φύγουμε το Σάββατο με το πλοίο. Δε συναντηθήκαμε τον Ιούλιο, μια και καλή το Σεπτέμβρη τελικά;

Κατερίνα σήμερα θα πάμε στην διπλανή φαίνεται κάπως καλύτερη, Χανιά θα πάμε στις 17 Ιουλίου, θα μείνουμε μέχρι το Σεπτέμβριο. Εσείς?

Καλημέρα! Να 'μαστε κι εμείς εδώ και πέντε μερούλες στον Άγιο Ανδρέα, ωραία είναι, άπειρη πιτσιρικαρία, παιχνίδι, πευκάκια, και ...ατελείωτο τρέξιμο πίσω από τον μπεμπούλη που είναι ο πιο ευχαριστημένος της υπόθεσης. Η θάλασσα βέβαια δε λέει, όπως και όλες οι παραλίες εδώ γύρω, ειδικά για όσες είμαστε από νησιά, είναι σχεδόν αδύνατο να βουτήξουμε όταν έχουμε άλλες παραστάσεις... Το καλό της υπόθεσης είναι ότι τη Σοφία την έχω σχεδόν ξεχάσει, παίζει ελεύθερα όλη μέρα με τα παιδάκια, πράγμα που στην Αθήνα είναι αδιανόητο, όπως τις παλιές εποχές που οι γονείς μας δε φοβόταν να μας αφήσουν να παίζουμε με τα παιδάκια της γειτονιάς.

Demuku να σου ζήσει η Θωμαίτσα, όμορφο και σπάνιο όνομα! Λίζα όλα εύχομαι να πάνε κατευχήν, καλή επιτυχία!

(ΚΑΥΥ), Στρατιωτικές Κατασκηνώσεις...

Πολίνα να τα εκατοστήσει η Καρολίνα! Κι εμείς θα είμαστε στα Χανιά μετά τις 17 Ιουλίου, λέτε να συν-κολυμπήσουν τα ζουζούνια μας; Χριστίνα, το φου τζο πάι είναι ένας είδος κουν φου, καράτε για μικρά... (δωρεάν η μετάφραση). Smouts η ανάπτυξη δε μετριέται μήνα με το μήνα, μην ανησυχείς, οι γιατροί κάτι πρέπει να έχουν να λένε κάθε φορά. Επίσης, κι εμένα τα τελευταία βράδυα με ξυπνάει ο μικρός "βούδας", θηλάζει και ξαναθηλάζει μες στη μαύρη νύχτα, στο ένα στήθος ειδικά με έχει καταδαγκώσει, άσε άσε, όλα για τα παιδιά πιά... Την επόμενη εβδομάδα λέμε να πάμε για λίγο τα Παρασκευοσαββατοκύριακα στον άγιο Ανδρέα (κατασκήνωση), το σκέφτομαι να πω την αλήθεια με όλη την μετακόμιση πραγμάτων που συνεπάγεται, θα είναι όμως πολύ όμορφα ειδικά για τη Σοφία - ελεύθερες βόλτες με ποδήλατο, βραδυνό παιδικό σινεμά, θάλασσα, πεύκα... Τον μικρό όμως πώς θα τον μαζεύω δεν ξέρω!

Καλημέρα δε σας ξέχασα! Αυτές τις μέρες είχε έλθει η μητέρα μου για λίγο (πολύ λίγο) κι έτρεχα για όσες δουλειές δεν είχα τη δυνατότητα μέχρι τώρα. Είχα πολύ γραφειοκρατία μετά την μετάθεση στην Αθήνα ως προς το σχολείο που θα πάω κι έχουμε ακόμη μέλλον μέχρι την τελική τοποθέτηση. Τα μικρά συνήλθαν λίγο από τις ιώσεις, η Σοφία καθώς τελειώνει η χρονιά έχει συνέχεια γιορτές στο σχολείο (μπαλέτο, φου τζο πάι, καλοκαιρινή του σχολείου συν τα μαθήματα στο κολυμβητήριο) και διαμαρτύρεται ότι δε θέλει να ξαναπάει σχολείο, κουράστηκε πια! Της λέω ότι δεν επιτρέπεται να την κρατάω στο σπίτι, ότι θα πρέπει να επιλέξει ανάμεσα στο να πηγαίνει στη δουλειά (όπως πολλά παιδάκια στον κόσμο εργάζονται από μικρή ηλικία) ή να πηγαίναι για λίγο ακόμη μέχρι τις διακοπές στο σχολείο, οπότε τα μαζεύει γρήγορα γρήγορα και ξεκινάει... Ο μικρός εξερευνητής αλωνίζει συνεχώς στο σπίτι, ότι καινούριο βρει κατευθείαν στο στόμα, πρέπει συνεχεια να τον παρακολουθώ ώστε να μην τον βρω με κανένα απορρυπαντικό στο στόμα. Δε συμβαίνει το ίδιο όμως όταν τον κρατάει ο σύζυγος ο οποίος ξεχνιέται και έχω μια ανησυχία όταν του τον αφήνω... Σας αφήνω γιατί με καλεί ο υιός!

Καλημέρα! Καλό καλοκαίρι σε όλες! Εμείς ξεκινήσαμε τον Ιούνιο με το ίδιο κρυολόγημα που καλά κρατάει από την προηγούμενη εβδομάδα. Χθες το βράδυ στις τρεις έκανα κούνια τον μπέμπη στο μπαλκόνι να ηρεμήσει, (όποιος περαστικός τυχόν με έβλεπε θα σκεφτόταν τί κάνει αυτή μέσα στη μαύρη νύχτα) ήταν τόσο ζεστός, μπουκωμένος, έβηχε και από την δυσφορία τον είχε πιάσει υπερκινητικότητα. Και της Σοφίας πονούσε το αυτί μια χαρά δηλαδή. Έχω να κοιμηθώ τρία συνεχόμενα βράδυα. Πως και πως περιμέναμε να ζεστάνει ο καιρός αλλά το καλοκαίρι μας βρίσκει με χειμερινά συμπτώματα. Ειρήνη χαίρομαι που τέλειωσε αυτή η περιπέτεια, από δω και πέρα όλα να είναι πάντοτε καλά.

Καλό μεσημέρι, συντροφιά και ο δικός μου στα αρρωστούλικα παιδιά της παρέας, από χθες το μεσημέρι το θερμόμετρο χτυπάει κόκκινο, πυρετός 39,5. Ο καημενούλης είναι σα μαραμένο φυλλαράκι. Εν τω μεταξύ είχα αγοράσει για να μην τον ταλαιπωρώ ένα ηλεκτρονικό θερμόμετρο μετώπου, το οποίο μετά την αλλαγή μπαταρίας δείχνει άλλα των άλλων. Με το κανονικό θερμόμετρο γίνεται ολόκληρη πάλη... Καλές ετοιμασίες σε όσες βρίσκονται στην τελική ευθεία για τη βάπτιση. Μην ανησυχείτε όλα θα είναι πολύ πολύ ωραία. Και μην ξεχνάτε ότι καμιά φορά η ομορφιά κρύβεται στην απλότητα. Τί πιο ωραίο στολίδι από ένα μωρό που βαπτίζεται!

Μήπως μια απογευματινή βόλτα στην παιδική χαρά τον κούραζε κάπως ώστε να κοιμηθεί νωρίτερα; Αχ, τον καλό μου, αυτός ο αποχωρισμός όντως ματώνει την καρδιά. Τουλάχιστον όμως πηγαίνει σε καλό περιβάλλον και την υπόλοιπη μέρα σας έχει αποκλειστικά.

H Σοφία δεν είχε μπουσουλήσει καθόλου, έκανε όπως και η δικιά σου και περπάτησε κατευθείαν αφού έκλεισε τον πρώτο χρόνο.

Καλημέρα! Σήμερα κατέβασα στον μπέμπη παλαιότερα παιχνίδια της Σοφίας (τα μικρά ανθρωπάκια της Fischer price) και παίζει μια χαρά!! Βέβαια ελεύθερος εκτός πάρκου. Προκειμένου να είναι χαμογελαστός τον αφήνω πια ελεύθερο με όποιες συνέπειες... Κατά καιρούς τρώει διάφορα, από χαρτάκια έως ψίχουλα και ότι άλλο καλό βρει.

Κοιμήθηκε λίγο ο μικρός και σας γράφω μια καλημέρα να σας πω... Τί θα τον κάνω, ούτε λεπτό δεν κάθεται σε ένα σημείο ο μικρός εξερευνητής, θέλει ελεύθερο το πεδίο εξερεύνησης σε όλο το σπίτι. Είχα βρει μια λύση να τον αφήνω στο δωμάτιο της Σοφίας να παίζει έχοντας όλο το χώρο δικό του με ένα "φράγμα" στην πόρτα ώστε να μη βγαίνει έξω αλλά τώρα ουρλιάζει σαν φυλακισμένο λιονταράκι για να βγει έξω και να αλωνίζει. Έτσι όμως ούτε μια δουλειά δε γίνεται. Μετά το Σαββατοκύριακο πάντως το σπίτι μοιάζει σα να ετοιμαζόμαστε για μετακόμιση. Πολύ αστεία εικόνα!!! Μόνο τέτοιου είδους άγχος να έχεις, δηλαδή για χαρούμενα πράγματα. Όπως και να 'ναι τα γλυκάκια είναι μικρά, οι περισσότεροι τρώνε μια μπουκίτσα μόνο, η σύνθεσή τους απλή, θέλει δηλαδή πολύ προσπάθεια για να μην είναι πετυχημένα. Μια χαρά θα απολαύσουν όλοι τη βάπτιση και μόνο τη μπουμπού να βλέπουν θα είναι το ωραιότερο γλύκισμα - κέρασμα!

Καλημέρα κορίτσια, ξεκουραστήκατε ή κουραστήκατε πιο πολύ το Σαββατοκύριακο; Εγώ πάντως πιο πολύ κουράζομαι το Σαββατοκύρικακο απ' ότι κατά τη διάρκεια της εβδομάδας. Για δείτε το παρακάτω: http://www.tovima.gr/default.asp?pid=2&ct=4&artId=333369&dt=23/05/2010

Ευχαριστώ για τις ευχές, εύχομαι κι εγώ στην Κωνσταντίνα και την Μαριαλένα χρόνια πολλά κι ευτυχισμένα. Μαριάννα, Ειρήνη να χαίρεσαι τα ομορφούλια σας.

Πώς δε είσαι; Δεν έχεις ζητήσει από τη γραμματέα να σε καλέσει στο fb?

Tο κόβω πολύ μικρά κομματάκια με το μαχαίρι και του το δίνω, φαίνεται να του αρέσει πολύ έτσι, πιο πολύ θα έλεγα. Χαλαρώνει μάλλον με τη διαδικασία του φαγητού, εμένα όταν μετά τη φρουτόκρεμα του βάλω να δει ζουζούνια με τραγουδάκια χαλαρώνει ταχύτατα από το βάρος...

Αυτό το μήνυμα προσπάθησα να το γραψω στο fb αλλά για κάποιο λόγο δεν το δέχεται στο wall. ... επειδή ο καιρός πλησιάζει για την 9η Καλοκαιρινή συνάντηση, και το Σάββατοκύριακο 29, 30 Μαίου έχουμε βαπτίσεις, γενέθλια προτείνω να συναντηθούμε ή το Σάββατο 22 Μαίου ή το Σάββατο 5 Ιουνίου. Τί θα λέγατε; Το θέμα που συζητήθηκε για τα μέλη που δεν εμφανίζονται ποτέ, πιστεύω ότι είναι σημαντικό ως προς την ασφάλεια των προσωπικών μας δεδομένων στην ομάδα του fb, η γραμματέας μας αφού διαπιστώνει τη συνεχή απουσία τους, να κάνει μια διαγραφή κι αν κάποια μελλοντικά θέλει να επανασυνδεθεί να της απευθύνει ξανά πρόσκληση αφού το ζητήσει στο parentscafe.

Καλημέρα, δεν σας γράφω γιατί ο μικρός με τρέχει και ...με δουλεύει κανονικά. Πηγαίνει ταχύτατα μπουσουλώντας στις πιο απίθανες γωνιές και με κοιτάζει προκλητικά όταν παίρνει τα απαγορευμένα αντικείμενα. Θα τον βρω καμιά ώρα μέσα στο ντουλάπι της κουζίνας να πίνει ξύδι, κρασί, λάδι ή μέσα στην τουαλέτα. Πού είναι το συνεργάσιμο μωράκι που ήταν η Σοφία, ξυπνούσε και μας περίμενε να ξυπνήσουμε για να μας φωνάξει, ποτέ δεν έβαλα προστατευτικά στα ντουλάπια καθώς όπου της έλεγα όχι δεν πήγαινε... Έλεγα ότι από το φθινόπωρο θα ξεκινήσει παιδικό αλλά δεν τον παίρνουν πριν τα Χριστούγεννα και αυτό κατ' εξαίρεση επειδή είναι αδελφάκι της Σοφίας καθώς δέχονται παιδάκια από δύο ετών και πάνω. Τώρα λοιπόν πρέπει να ψάξω για κάποια φύλαξη στο σπίτι. Ίσως αν την αφήνεις λίγο παραπάνω να πεινάσει και δεν της τα δίνεις στην ακριβή ώρα θα τα τρώει. Μερικές φορές του δίνω τη φρουτόκρεμα για μεσημεριανό, βέβαια ο δικός μου είναι άλλη υπόθεση καθώς γεμίζει το στομαχάκι του κατά της διάρκεια της νύχτας οπότε τα πρωινά δεν πεινάει όπως θα έπρεπε φυσιολογικά. Αχ, αυτός ο ύπνος. Ήταν το μεγαλύτερο πρόβλημά μου προκειμένου να αποφασίσω για δεύτερο παιδάκι. Εναμιση χρόνο να μην κοιμάσαι συνεχόμενα πάνω από δυο τρεις ώρες είναι άθλος! Κατά τ' άλλα όλη η κούραση αντέχεται αρκεί να κοιμάσαι όμως συνεχόμενα ένα πενταώρο. Γενικά ως προς τη βάπτιση ή το γάμο και την μετέπειτα πρόσκληση σε τράπεζι, ο καθένας πιστεύω ότι ακολουθεί αυτό που τον εξυπηρετεί καλύτερα. Μικροπαρεξηγήσεις πάντα θα υπάρχουν. Προσωπικά θέλω να προσκαλώ μόνο όσους μπορώ να καλέσω και σε τραπέζι, ή δε θα κάνω σε κανέναν τραπέζι ή όσους προσκαλέσω θα ήθελα να έρθουν χωρίς διαχωρισμό στη συνέχεια στο τραπέζι . Κι εμένα προτιμάει να τρώει σε κομματάκια τις τροφές, τώρα πόσο τις μασάει ή τις καταπίνει είναι ενα θέμα που με προβληματίζει. Τί ωραία που αποθηλάζει τόσο φυσικά, εμείς αντί να αποθηλάζουμε του δίνουμε νυχθημερόν και καταλαβαίνει... Δε με βλέπω και πάλι να φοράω (λόγω στήθους-θηλασμού) κανένα από τα προηγούμενα καλοκαιρινά φορέματα ή πουκάμισα και δεν είναι καιρός για shopping...

Καλημέρα!

Καλημέρα, Ειρήνη χάρηκα για τα καλά νέα. Μέχρι τότε θα της έχει περάσει της μικρής. Γενικά κυκλοφορεί πάλι μια ίωση με πονόλαιμο, καταρροή... Μέχρι τις Σέρρες είναι όντως μεγάλο ταξίδι. Αν κοιμούνται τα παιδιά θα είναι πιο εύκολο για εκείνα και για εσένα, βέβαια πιο κουραστικό για τον οδηγό.

Καλημέρα! Χρόνια πολλά σε όλες για χθες. Ποτέ δε μου άρεσαν αυτές οι παγκοσμιοποιημένες γιορτές, τώρα βέβαια η χθεσινή έχει όσο και να μην το θες μια άλλη αξία... Σας αφιερώνω το καινούριο τραγούδι του Βασίλη Παπακωνσταντίνου "Μαμά". Έβαζες ψεύτικες φωνές, γελούσες κι έκανες πως κλαις κι εγώ παιδί Α ρε μαμά Πίσω μου τρέχεις μια ζωή με ένα πιάτο και μια ευχή Τότε με κράταγες σφιχτά τώρα κοιτάς από μακριά Μέσα απ'τα δόντια να μιλάς, σ'ακούω σαν τώρα "μη με σκας,δε θα σε ανεχτεί κανείς, θα πας χαμένος,θα το δεις" Α ρε μαμά,α ρε μαμά Ύστερα λόγια στο χαρτί "συγνώμη,σ'αγαπώ πολύ,είμαι εδώ" Α ρε μαμά Ζωγράφιζες και μια καρδιά, με νίκαγες με ζαβολιά κι έβαζες πάντα στο πικάπ το δίσκο με το Ave Maria Ave Maria Χανόσουνα στη μουσική, εσύ γινόσουν το παιδί κι εγώ ένας άγγελος στη γη να σε προσέχω μια ζωή Τις πόρτες άνοιγες στο φως να μπει ο ήλιος κι ο Θεός να μας φυλάει Α ρε μαμά Τα βράδια ήσουν μια αγκαλιά κι ανάμεσα απ'τα φιλιά έκανες τη φωνή λαγού, το λύκο και την αλεπού Και όταν γύριζα αργά "θα σου τα πάρω τα κλειδιά, θα βρεις τις πόρτες πιά κλειστές, θα με πεθάνεις,αυτό θες;" Α ρε μαμά,α ρε μαμά Ύστερα λόγια στο χαρτί "συγνώμη,σ'αγαπώ πολύ,είμαι εδώ" Α ρε μαμά Ζωγράφιζες και μια καρδιά, με νίκαγες με ζαβολιά κι έβαζες πάντα στο πικάπ το δίσκο με το Ave Maria Ave Maria Χανόσουνα στη μουσική, εσύ γινόσουν το παιδί κι εγώ ένας άγγελος στη γη να σε προσέχω μια ζωή Μαμά Πού πας Πού πας Μαμά,μαμά Πού πας Μ4ril0u τα είπες όλα σήμερα... Καλή εβδομάδα.