elle

Καλησπέρα κορίτσια, δε σας γράφω αν και το ήθελα να απαντήσω σε μερικά από τα νέα σας καθώς δεν έχω καθολου καλή διάθεση με όσα συμβαίνουν στον τόπο μας. θα συμφωνούσα να συναντηθούμε σε κάποιο άλλο σημείο. Θα τα πούμε στο fb.

Το θέμα είναι ποιός τα πηγαίνει πλέον δυο παιδιά μαζί στην παιδική χαρά, είναι άθλος του Ηρακλή. Πολύ το ζάλισα όμως το θέμα, μάλλον θα την πάρω την κούνια, μάλιστα αυτή που είναι για πιο μεγάλα παιδιά (και για τη Σοφία που ενώ δεν της αρέσει και τόσο η κούνια, τώρα που θα βλέπει τον αδελφό της θα τους κόβω εισητήριο προτεραιότητας), και επειδή κλείνει και ανοίγει θα την έχω έστω και στην κουζίνα όσο μαγειρεύω για να τον έχω δίπλα μου χωρίς να κινδυνεύει να μπει στην κατσαρόλα... Τάρα στην ψύξη βοηθάει πολύ επίσης ο βελονισμός. Τις εβιολ να τις παίρνεις από δυο πρωί, μεσημέρι και βράδυ.

Αγόρασε μια πλαστική θερμοφόρα από το φαρμακείο (θα τη χρειαστείς και στο μέλλον αν σε πονάει στομάχι, κοιλιά) στοιχίζει γύρω στα οκτώ ευρώ, οι εβιολ έχουν αποτέλεσμα μετά από πέντε έξι ώρες. Άννα πώς το ανακάλυψε, δηλαδή το προξενεί από μόνη της?

Καλημέρα! Αχ, δεν αντέχω άλλο να ακούω ειδήσεις... Κάθε πρωί έχω το ραδιόφωνο ανοιχτό και μου μαυρίζει την ψυχή. Ο μικρός μόνο για παιδικό σταθμό μου φαίνεται ότι είναι, δε θέλει το πάρκο παρά μόνο αν έχω τραγούδια με τα ζουζούνια σε dvd, αλλά υποτίθεται ότι δεν πρέπει τόσο νωρίς να τα βλέπει. Όμως δεν με αφήνει ούτε μια δουλειά να κάνω, ούτε να μαγειρέψω, όχι ότι θέλει εμένα, να εξερευνάει το σπίτι θέλει βάζοντας στο στόμα ότι τον εντυπωσιάζει, ειδικά όταν βλέπει παντόφλες, καλώδια, χαρτάκια ορμάει ακάθεκτος... Δεν έχω την άνεση ούτε ένα μπάνιο να κάνω. Γιαυτό σας έλεγα χθες για μια κούνια να χαλαρώνει λίγο, αλλά οι γνώμες διίστανται απ'ότι βλέπω. Μαριάννα μια θερμοφόρα έχεις να βάλεις στο σημείο που πονάει; Επίσης η βιταμίνη Ε (εβιολ λέγεται και είναι σε μικρούλες ταμπλέτες) βοηθάει πολύ σε πιασίματα, ψύξεις.

Αυτά ακριβώς σκέφτομαι κι εγώ, ο μικρός στην παιδική χαρά μπορεί να κάθεται και μια ολόκληρη ώρα στην κούνια, αλλά δε σημαίνει ότι αυτό θα συμβαίνει και στο μπαλκόνι, εκεί παρατηρεί τα άλλα παιδάκια, τα περιστέρια, τα δέντρα... Από το να έχω το φόβο μη σκαρφαλώσει στα κάγκελα από το καθισματάκι η Σοφία, ίσως καλύτερα να την αφήσω...

Kι εγώ το ίδιο, την προηγούμενη εβδομάδα άλλαξα ένα δώρο που έκανε τριάντα και έδωσα ενενήντα ευρώ... Ποιό χρώμα σου αρέσει, πορτοκαλί, πράσινο ή γαλάζιο? Έχω βέβαια ένα φόβο μήπως σκαρφαλώσει η Σοφία και στηριχτεί στα κάγκελα, αλλά μάλλον για φοβία πρόκειται γιατί με την ίδια έννοια θα μπορούσε να σκαρφαλώσει και σε μια καρέκλα.

Να μας πεις πού είναι αυτό το κατάστημα με τα υλικά βάπτισης σε όσες θα βαπτίσουμε αργότερα... Αυτό με τις αλλαγές στα παιδικά ρούχα είναι ένα θεματάκι, πολλές φορές χρειάζεται να τα αλλάζεις μάλιστα από ένα κατάστημα στο οποίο δε θα πήγαινες, δίνοντας διπλάσια ή και τριπλάσια χρήματα από την αξία του!

Να σου ζήσει ο νεοφώτιστος! Θα έχει το ίδιο όνομα με τον δικό μου... Σε μένα αρέσει και Νικόλαος (το πλήρες όνομα). Καλημέρα κορίτσια, καλή εβδομάδα! Θα ήθελα τη γνώμη σας για μια κούνια βεράντας, η μια είναι για παιδάκια 1-3 ετών και η άλλη από 3 και πάνω. Απλά σκέφτομαι ότι με τη δεύτερη θα μπορεί να παίζει και η Σοφία. Όμως στο κατάστημα μου λένε ότι δεν είναι και τόσο ασφαλής για το μπέμπη όσο η πρώτη. Εσείς τί λέτε; Γενικότερα όμως ενδείκνυται μια κούνια στη βεράντα ή μπορεί να σκαρφαλώσει πάνω ένα παιδάκι και ... να πέσει κάτω; Πρώτη: http://www.koukou.gr/default.asp?pid=3&la=1&itmID=1415 Δεύτερη: http://www.koukou.gr/default.asp?pid=3&la=1&itmID=1413

ΚΑΛΗ ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑ! Eίναι απλά τέλειο, μάλλον θα χρειαστώ ένα! Πολύ όμορφο όπως και το προηγούμενο...

Χριστίνα για ποιά περιοχή δήλωσες; Μου φαίνεται ότι βρήκα τι είχε ο μπέμπης, πεινούσε! Δε θέλει πια ούτε να τις βλέπει τις καροτο-κολοκυθο-πατατο-κρεατο-σελινο-κοκ., σούπες αλλά να τρώει ότι ακριβώς τρώμε! Του πετάγονται τα μάτια όταν μας βλέπει να τρώμε, χθες και το Σαββατοκύριακο του έδινε το φαγητό του και δεν έτρωγε μπουκιά, όταν λοιπόν χθες του έδωσα λίγο αρνάκι με σταμναγκάθι που είχαμε μια χαρά νοστιμεύτηκε και σήμερα έφαγε ένα πιάτο φασολάκια με πατάτα, όχι αλεσμένα αλλά ζουλιγμένα λίγο με πιρούνι.Και τώρα κοιμάται χορτάτος και ευτυχισμένος! Βαρύς μάγκας μας βγήκε ο μπέμπης...

Πολύ ενδιαφέρον, αλλά ποιός πάει;

Ούτε κι εγώ ξέρω, αλλά εγώ την εντύπωση ότι όλες οι κοπέλες είναι πιο όμορφες όταν βάλουν απαλό μακιγιάζ, δηλαδή λίγο μέικ απ ή πούδρα, λίγη μάσκαρα, λιπ γλος και είναι όσο πιο φρέσκιες και φυσικές. Ακόμα και αν τελικά διαλέξουμε μακιγιέρ για μια εξαιρετική περίπτωση, ο καλός τεχνίτης φαίνεται από το πολύ φυσικό και ανεπιτήδευτο βάψιμο, κι ας έχει στην πραγματικότητα χρησιμοποιήσει όλη την τέχνη του...

Κι εγώ παρότι μου αρέσει το καλοκαίρι να είναι "γυμνό" από χαλιά και δροσερό το πάτωμα, αυτή τη φορά με βλέπω να μην τα μαζεύω, εκτός κι αν έχει περπατήσει ο μικρός μέχρι τότε. Απόψε πέρασα μαζί του μια ...ανεπανάλειπτη νύχτα, με ξυπνούσε κάθε τρεις και λίγο να θηλάσει, και όλο το πρωί είναι ανήσυχος. Λέτε να φταίει το πράσινο τσάι που πίνω (ε, κι ένα ελληνικό καφεδάκι καθημερινά); Ίσα ίσα που με αφήνει να κάνω καμιά δουλειά και να μαγειρέψω. Μέχρι πότε άραγε; Ως προς το μακιγιάζ που λέτε έχει διαφορά να βαφτεί μόνη της κάποια από το να τη βάψουν; Δε μου φαίνεται δα και τόσο μεγάλη τέχνη το βάψιμο. Όποτε έχω επιχειρήσει να με βάψουν άλλοι έχω την εντύπωση ότι δεν είμαι εγώ και ότι ...δεν βλέπεται το αποτέλεσμα. Έτσι και στο γάμο μου αγόρασα τα πιο καλά καλλυντικά και μόνη μου τα χρησιμοποίησα όπως ήθελα ενώ στο τέλος μου έμειναν κιόλας.

Καλημέρα κορίτσια! Επειδή έχω κουραστεί όπως και όλοι μας με όσα λέγονται κάθε μέρα από τα ΜΜε για την οικονομική κρίση, σας παραθέτω την άποψη του Μίκη Θεοδωράκη όπως δημοσιεύτηκε σήμερα στην εφημερίδα "Ελεύθερος". Είναι ένας από τους τελευταίους αξιόλογους ανθρώπους στη χώρα μας και προσωπικά πιστεύω ότι έχει δίκιο: Τετάρτη, 28 Απριλίου 2010 ΜΙΚΗΣ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ : Η ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΡΙΣΗ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΠΙΚΡΟ ΠΟΤΗΡΙ.....ΘΑ ΕΡΘΟΥΝ ΚΙ ΑΛΛΑ...!!! Με τον κοινό νου που διαθέτω, δεν μπορώ να εξηγήσω και ακόμα περισσότερο να δικαιολογήσω την ταχύτητα με την οποία κατρακύλησε η χώρα μας από τα επίπεδα του 2009 σε τέτοιο σημείο, ώστε με το ΔΝΤ να απολέσουμε ένα μέρος της εθνικής μας κυριαρχίας και να τεθούμε σε καθεστώς κηδεμονίας. Και είναι περίεργο ότι κανείς έως τώρα δεν ασχολήθηκε με το πιο απλό, δηλαδή την οικονομική μας διαδρομή με αριθμούς και στοιχεία από τότε έως τώρα, ώστε να καταλάβουμε κι εμείς οι αδαείς τους πραγματικούς λόγους αυτής της πρωτοφανούς και ιλιγγιώδους εξελίξεως, που έχει ως αποτέλεσμα την απώλεια της εθνικής μας αυτοτέλειας και μαζί της την διεθνή ταπείνωση. Ακούω για το χρέος των 360 δισεκατομμυρίων, όμως συγχρόνως βλέπω ότι τα ίδια και μεγαλύτερα χρέη έχουν πολλές άλλες χώρες. Άρα δεν μπορεί να είναι αυτή η βασική αιτία της κακοδαιμονίας. Επίσης με προβληματίζει το στοιχείο της υπερβολής στα διεθνή χτυπήματα με στόχο την χώρα μας, μαζί με ένα τόσο καλά εναρμονισμένο συντονισμό εναντίον μιας ασήμαντης οικονομικά χώρας, που καταντά ύποπτος. Έτσι οδηγούμαι στο συμπέρασμα ότι κάποιοι μας ντρόπιασαν και μας φόβισαν, για να μας οδηγήσουν στο ΔΝΤ, που αποτελεί βασικό παράγοντα της επεκτατικής πολιτικής των ΗΠΑ και όλα τα άλλα περί ευρωπαϊκής αλληλεγγύης ήταν στάχτη στα μάτια μας, για να μη φανεί ότι πρόκειται για μια καθαρά αμερικανική πρωτοβουλία, για να μας ρίξει σε μια εν πολλοίς τεχνητή οικονομική κρίση, ώστε να φοβηθεί ο λαός μας, να φτωχύνει, να χάσει πολύτιμες κατακτήσεις και τέλος να γονατίσει, έχοντας δεχθεί να τον κυβερνούν ξένοι. Όμως γιατί; Για να εξυπηρετηθούν ποια σχέδια και ποιοι στόχοι; Παρʼ ό,τι υπήρξα και παραμένω οπαδός της ελληνοτουρκικής φιλίας, εν τούτοις πρέπει να πω ότι με φοβίζει αυτή η αιφνίδια σύσφιξη των κυβερνητικών σχέσεων, οι επαφές υπουργών και άλλων παραγόντων, οι επισκέψεις στην Κύπρο και η έλευση του Ερντογκάν. Υποψιάζομαι ότι πίσω απʼ αυτά κρύβεται η αμερικανική πολιτική με τα ύποπτα σχέδιά της, που αφορούν τον γεωγραφικό μας χώρο, την ύπαρξη υποθαλάσσιων κοιτασμάτων, το καθεστώς της Κύπρου, το Αιγαίο, τους βόρειους γείτονές μας και την αλαζονική στάση της Τουρκίας, με μόνο εμπόδιο την καχυποψία και την εναντίωση του ελληνικού λαού. Όλοι γύρω μας, ποιος λίγο ποιος πολύ, είναι δεμένοι στο άρμα των ΗΠΑ. Η μόνη παραφωνία εμείς, που από την επιβολή της Χούντας και την απώλεια του 40% της Κύπρου ως τους εναγκαλισμούς με τα Σκόπια και τους υπερεθνικιστές Αλβανούς, δεχόμαστε συνεχώς χτυπήματα δίχως να βάλουμε μυαλό. Θα έπρεπε λοιπόν να καταργηθούμε ως λαός και αυτό ακριβώς γίνεται σήμερα. Καλώ τους οικονομολόγους, πολιτικούς, αναλυτές να με διαψεύσουν. Πιστεύω ότι δεν υπάρχει άλλη λογικοφανής εξήγηση παρά το γεγονός ότι υπήρξε μια διεθνής συνωμοσία, στην οποία συμμετείχαν και οι Ευρωπαίοι φιλοαμερικανοί τύπου Μέρκελ, η ευρωπαϊκή Τράπεζα, ο διεθνής αντιδραστικός τύπος, που όλοι μαζί συνωμότησαν για το «μεγάλο κόλπο» της υποβάθμισης ενός ελεύθερου Λαού σε υποτελή. Τουλάχιστον εγώ δεν μπορώ να δώσω καμμία άλλη εξήγηση. Παραδέχομαι όμως ότι δεν διαθέτω ειδικές γνώσεις αλλά μιλώ βασισμένος στον κοινό νου. Ίσως και πολλοί άλλοι να σκέφτονται όπως εγώ κι αυτό ίσως το δούμε στις μέρες που θα ʽρθουν. Πάντως θα ήθελα να προετοιμάσω την κοινή γνώμη και να τονίσω ότι εάν η ανάλυσή μου είναι ορθή, τότε η οικονομική κρίση (που όπως είπα μας επεβλήθη) δεν είναι παρά μόνο το πρώτο πικρό ποτήρι στο λουκούλειο γεύμα που θα ακολουθήσει και που αυτή τη φορά θα αφορά ζωτικά και κρίσιμα εθνικά μας θέματα, που δεν θα ήθελα ούτε να φανταστώ πού θα μας οδηγήσουν. Μακάρι να έχω άδικο. ΜΙΚΗΣ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ http://www.tovima.gr/default.asp?pid=2&artid=328437&ct=32&dt=28/04/2010

Αν δεν μυρίζει άσχημα είναι μια χαρά, ξεπλύνέ τον πρώτα. Μια φορά τον είχα κι εγώ έτσι αφήσει στο νερό να ξαλμυρίσει δυο τρεις μέρες κι όταν ρώτησα έναν φίλο τη γνώμη του μου απάντησε καλά τόσο που τον άφησες θα ζωντανέψει ο βακαλάος! Το χαλί είναι πολύ ωραίο!

Καλημέρα! Παγωνιά σήμερα, βγήκα έξω ελαφρά ντυμένη για κάποιες δουλειές και πάγωσα... Την Κυριακή συναντηθήκαμε με την όμορφη, χαμογελαστή και φρόνιμη μπουμπού της Τάρα, χαρά στους γονείς που την έχουν, και τον αδελφούλη της που έπαιξαν μαζί με την κόρη μου. Όμορφο μέρος, ηλιόλουστη μέρα, το Κυριακάτικο καφεδάκι συνοδεύτηκε από παιδική πίτσα που παράγγειλαν τα παιδιά, κάναμε ηλιοθεραπεία, ανανεωθήκαμε λίγο στη φύση και στο αεράκι. Την επόμενη συνάντηση τώρα που ανοίγει ο καιρός θα είμαστε πιο πολλές μαζί παρέα. Το χρειαζόμαστε κι εμείς και τα ζουζούνια να βγούμε έξω στον ήλιο, να αναπνεύσουμε φρέσκο αεράκι και να χαρούμε λίγη ελευθερία κι απλωσιά.

Καλημέρα!! Μπετούλα να σου ζήσει ο νεοφώτιστος!

Καλησπέρα, τελικά ποιες θα πάμε κορίτσια;

Ο συνδυασμός μοντέρνων και και κλασσικών επίπλων είναι η νέα τάση στη διακόσμηση σπιτιού, οπότε εσύ που έχεις πολύ ωραία διαχρονικά κομμάτια, μελλοντικά μπορείς να τα ταιριάξεις αρμονικά με ποιο λιτά έπιπλα και να χρησιμοποιόντας δημιουργικά τη φαντασία σου. Ένα κλασσικό ποιοτικό έπιπλο ποτέ δεν κουράζει σε αντίθεση με τα μοντέρνα έπιπλα που θέλουν συχνότερη αλλαγή. Για παράδειγμα μερικές φορές όταν επισκεπτόμαστε ένα σπίτι καταλαβαίνουμε πότε παντρεύτηκε το ζευγάρι και μόνο βλέποντας το στυλ της επίπλωσης το οποίο φανερώνει τη μόδα μιας εποχής. Με τις ποιοτικές επιλογές δε συμβαίνει κάτι ανάλογο, μπορείς να συμπληρώνεις ή να αλλάζεις τη θέση τους για τη διακόσμηση του χώρου χωρίς να χρειαζεται να πετάξεις τίποτα.

Καλημέρα! Σήμερα το πρωί η Σοφία κοίταξε τον ουρανό κι άρχισε το τραγούδι -σε δική της παραλλαγή... "Συννεφιασμένη Δευτεράααα μοιάζεις με την καρδιά μου, που έχει πάντα συννεφιά, συννεφιά..."

Καλημέρα κορίτσια! Από το πρωί καθαριότητα σπιτιού, ενώ έχει προηγηθεί ξενύχτι έως τις τρισήμιση με το μπέμπη για λόγους ανεξήγητους..., σε λίγο τρέχω και με τα δύο στο εργαστήρι βιωματικής μουσικής που πηγαίνει η Σοφία, το απόγευμα ραντεβού με τις φίλες της στον παιδότοπο, και τί ακόμα με περιμένει... Γλυκιά οικογενειακή ζωή! Βάλι πολύ όμορφα περιγράφεις τις προετοιμασίες, παραμυθένια!

Γράφε, γράφε Κασσιανή, ζούμε για να σε διαβάζουμε.... Μας εκφράζεις απόλυτα.

Εγώ δε βάζω τίποτα, ίσα ίσα μπορεί να του αρέσει η γεύση έτσι όπως είναι, εξάλλου θα την μάθει κιόλας, με πιπεριά θα βαρύνει πολύ. Σηκώνεις το πόδι ψηλά στον αέρα και μπαίνεις στο πάρκο, έπειτα σαν κλέφτης ακόμη πιο ψηλά στον αέρα και βγαίνεις νυχοπερπατώντας! Δε σχολιάζω το άλλο που έγραψες, μόνο αναστενάζω...

Αχ, αυτός ο θυρεοειδής πάνω από τους μισούς Έλληνες έχουμε θέμα μ' αυτόν. Πρέπει κι εγώ να κάνω τις ανάλογες εξετάσεις, μετά την εγκυμοσύνη δεν έχω προλάβει να δω τι γίνεται... Έλα ντε, ίσως φασολάκια... Βέβαια τις φοβάμαι τις φράουλες που κυκλοφορούν στην αγορά γιατί έχουν πολλά ψεκάσματα. Πέρυσι, τον Μάιο όπως λες, αγοράσαμε πολλές από τη βιολογική λαϊκή, με παραγγελία από τον παραγωγό σε πολύ καλή τιμή και έφτιαξα μαρμελάδα. Μια συμβουλή για τη μαρμελάδα είναι να βάλετε τη ζάχαρη πάνω τους (αφού τις κόψετε σε δυο τρία κομμάτια, ανάλογα με το μέγεθος) και να τις αφήσετε στην κατσαρόλα για 5-6 ώρες κι έπειτα να τις βάλετε να βράσουν λίγο. Το σιρόπι το αραιό που δημιουργήται μπορείτε να το βγάλετε ξεχωριστά για να μην είναι πολυ αραιή η μαρμελάδα και να το χρησιμοποιήσετε πάνω σε παγωτό, σε γιαούρτι, κοκ.

Καλημέρα! Ωραίες οι φραουλομαρμελάδες που ετοιμάζετε... Θέλω κι εγώ να φτιάξω, είναι η μόνη μαρμελάδα που μας αρέσει πολύ, είναι όμως ήδη η εποχή για τις φράουλες ή λίγο αργότερα; Είναι πράγματι όμορφα στα Χανιά και γενικότερα στην Κρήτη, τα έχεις όλα δε νιώθεις αποκλεισμένος στο νησί, έχεις πολλές επιλογές. Παλιότερα δεν τα θεωρούσα σημαντικά όσα προσφέρει, τώρα όμως που έχω μικρά παιδιά βλέπω πόσο πιο φυσική και φυσιολογική θα ήταν η ζωή τους εκεί. Όμως λόγω της δουλειάς του συζύγου δεν υπάρχει περίπτωση να πάμε να ζήσουμε εκεί. Μάλιστα πήρα πρόσφατα τον προηγούμενο μήνα μετάθεση στην Αθήνα από το σχολείο στο οποίο ανήκω οργανικά στα Χανιά, το οποίο είναι υπέροχο, ολοκαίνουριο, δίπλα στη θάλασσα. Και μένα δε θέλει να τον βάζω στο πάρκο παρότι είναι μεγάλο, ευρύχωρο, απλώς έχει καγκελάκια γύρω γύρω, προτιμάει να αλωνίζει στο σπίτι. Οι κίνδυνοι όμως είναι άπειροι, μόνο αν είμαι από πάνω του τον αφήνω ελεύθερο. Εφαρμόζω ένα κολπάκι, μπαίνω μαζί του για ένα πεντάλεπτο στο πάρκο και παίζουμε μαζί, έπειτα τον αφήνω να παίζει μόνος του απορροφημένος χωρίς να πάρει είδηση ότι φεύγω.