dimmi

εμ δεν μπορώ. ήδη έχω τον κανακάρη τους (άντρα μου) να προειδοποιεί ότι θέλει την πίτα δια 2!Δηλαδή θα μένει το παιδί με τη νταντά στης μαμάς μου για να θηλάσω τις βραδυνές ώρες δουλειάς? Ε θα πρέπει πριν να το έχει δεί και η μαμά του! Ετσι άρχισαν τα απανωτά εγγεφαλικά μου προσφάτως, και μάλλον γι'αυτό άλλαξα! Ακουσα τα άπειρα δηλαδή...βέβαια τα συζητήσαμε και δήθεν βγάλαμε άκρη, όμως την επόμενη μέρα κιόλα μου ξέφυγε ότι δε μπορώ να σπαζοκεφαλιάζω πως θα είναι η πίτα στα 2. Επειεδή θα δουλεύω θα πρέπει να τρέχω και στην πεθερά? Να το παίρνει αυτός να το πηγαίνει! Αλλά εκεί πέταξα και ότι "φυσικά θα θηλάζω και δε θα μπορείς να το πάρεις" Και στο καπάκι του είπα πως και στο σπίτι δε θέλω κανένα μέχρι να σαραντήσω. αν είναι να μη βοηθάνε και να μου δημιουργούν προβλήματα...και να πρέπει και να καθαρίζω και να παρεξηγούνται κιόλα που θα είμαι βιδωμένη και δε θα τους μιλάω. Οποιος θέλει να κάνει ένα φαγητό ας έρθει του λέω. Οι άλλοι έξω. Αλλά ας το κάνουν σπίτι τους το φαγητό κι ας το στέλνουν όπως τώρα, και να έρχονται επίσκεψη σαν άνθρωποι, όχι ακάλεστοι και στα κλεφτά και μες τη βρώμα. (αυτό ίσως να μη το είπα αλλά το ξέρει ότι το πιστεύω) Επέμενε λοιπόν με τη πίτα δια 2 και του είπα πως οι δικοί μου και καθαροί είναι, και ακάλεστοι δε θα έρθουν και ακόμα κι αν μου έρθουν βρώμικοι, άρρωστοι, ακάλεστοι, έχω το θάρρος να τους αντιμετωπίσω. Ενώ τους δικούς του οφείλει να τους αντιμετωπίσει εκείνος. Αλλά που. Αν δε το κάνει εκείνος θα το κάνω εγώ και για τους δύο. Αντε γιατί πολλά μας τα λένε και από πράξεις 0. Του είπα βέβαια πως έτσι που θα είμαι μες το άγχος αν έχω ανάγκη τη μάνα μου τί θα πεί πίτα δια 2? Θα πρέπει να φέρνω και τη μάνα του για να είναι ευχαριστημένος? Ξεχνα το του λέω, θα κάνω ό,τι έχω ανάγκη και όπως μου βγεί και τόλμα να μιλήσεις! Σας λέω του τα είπα χοντρά ωχ ωχ και στην σκέψη...Παναγιά μου βοήθα μας τα ίδια σκέφτομαι κι γω και συγχίζομαι! σωστή! Βρε εσύ μια χαρά τα πας, δεν έχεις και τύψεις κιόλα, εγώ μέχρι πρότινως απολογόμουν κιόλα του άντρα μου. Τώραδεν έχει τέτοια. Από κει είναι η πόρτα όποιου δε του αρέσει. Ναι είναι γονείς του αλλά αν δε σεβαστούν όσα θα ζητήσω πρόβλημα τους!

Για το παιδί θα σφαχτούμε. Εχω αλλάξει πολύ.Τόσο καιρό δε με άγγιζε τίποτα. Τώρα που είναι να έρθει το παιδί και τα βλέπω αναβουν τα λαμπάκια μου. Κι ας μην έκαναν τίποτε παραπάνω ή χειρότερο οι καυμμένοι, εγώ άλλαξα. Και που να γίνω και μάνα...χαμός θα γίνει σου λέω Εχω γίνει πολύ κτητική, προστατευτική, προληπτική, σιχασιάρα, και όλα όσα είχα πριν και τα κουκούλωνα για να μη με πουν υπερβολική. το μόνο που μας σώζει είναι να εμπεδώσει ο άντρας μου 5 πράγματα εγκαίρως και να με βαστάει η μαμά μου με τις συμβουλές της.

γιατί δεν βάζεις τον άντρα σου να της το πεί? Αφού του γκρινιάζει ας της απαντήσει.

:lol::lol::lol::lol::lol: αυτό που το βάζεις? Ενώ εμείς οι άχρηστες που δεν καθαρίζουμε κάθε μέρα έχουμε το σπίτι και λάμπει μονίμως, περίεργο έτσι Και το πιο περιέργο είναι ότι την δικαιολογούσα μέχρι πρότινως. Δεν ξέρω την έβλεπα αλλιώς, τώρα τους σιχάθηκα όλους. Ολους! Βρε δε μας παρατάνε... Οταν μου κολλούσε ο άντρας μου, ότι έχει τα παιδιά μέσα (τα εγγόνια) και γι'αυτό είναι βρώμικα, του λέω κι εμένα η μάνα μου 3 εγγόνια έχει όχι 2 και το σπίτι λάμπει μονίμως! Και τί σπίτι, τί να λέμε τώρα. Αλλά βλέπεις εμένα μεγάλωσε η μάνα μου Αθήνα και γι'αυτό είναι καθαρή και με ωραίο σπίτι. Εδώ προφασίζονται ότι στα χωριά έτσι έμαθαν. Ε εμένα το παιδί μου θα μάθει έτσι? Εδώ ανατριχιάζω και που σκέφτομαι όταν θα πρέπει να πάμε εκεί και το παιδί θα πιάνει πράγματα.

κι γω! Και ανατρίχιασα! Εμ δεν είναι μόνο οι δικοί μου τελικά που είναι βρώμικοι Νόμιζα ότι φταίει που έτσι έχουν μάθει από τα χωριά, αλλά τελικά χωριά και πόλεις δεν παίζουν ρόλο.

αρα ίσως τη γλιτώσεις εσύ καλή μου που θα έρθει το παιδάκι σας... Παίζει ρόλο και η στάση του άντρα... Εμάς ο αδελφός του χωρισμένος και έχει η πεθερά τα παιδιά. Καταλαβαίνεις... Και μόνο που της λέω πως το παιδί μου θα το έχω εγώ και νταντά φρικάρει.

σα να βλέπω τα δικά μου πεθερικά τί θα λένε, κι ότι εμείς τα μεγαλώσαμε στα χωράφια τα εγγόνια μας και δε πάθανε τίποτε. Παιδιά όταν θα έρθουν να δουν το μωρό στο σπίτι (στο μαιευτήριο τους γλιτώνω μάλλον εκτός κι αν κουβαληθούν Αθήνα) θα βγάλουν παπούτσια, θα πλυθούν στο μπάνιο, θα τους περιφρουρήσω αν είναι κρυωμένοι, και φυσικά αν σκάσουν όλοι μαζί με τα εγγόνια τους (εκείνοι τα μεγαλώνουν) δε θα αφήσω να πιάσουν το μωρό τα μικρά. Θα έχω ρωτήσει πρίν την παιδιάτρο και θα τους έχω πεί τηλεφωνικά τί είπε η παιδίατρος. Πρίν όλα αυτά. Αν μου έρθουν απροειδοποίητα, όπως στη γιορτή με 39 πυρετό του ανδρός μου, θα τους έχω στην πόρτα 1 ώρα μέχρι να περάσουν τον έλεγχο, κι όποιος παρεξηγηθεί θα μου κάνει μεγάλη χάρη! Μακάρι κι εμένα να παρεξηγιόντουσαν και να απομακρυνόντουσαν! Μεταβολή και έξω! Αλλά που, αφού δεν καταλαβαίνουν, τί να λέμε τώρα. Και φαντάζομαι τη πεθερά, "εγώ τα προσέχω αυτά σιγά μην αφήσω να πάθει κάτι το νεογέννητο" και μετά να κάνει τα αντίθετα. Στη γιορτή βέβαια έφυγαν κάποτε αφού δεν τους άφηνα να κουνήσουν, μη και μη ήμουν. Σπίτι τους ας κάνουν ό,τι θέλουν. Ο άντρας μου όμως τσαντίστηκε και θεώρησε φυσιολογικό το να έρθουν ακάλεστοι και το να έρχονται και με το μωρό έτσι!!!! έτσι άρχισαν όλα αυτή τη φορά, από το πότισμα του εγγεφάλου του που του έχουν κάνει! Πέρασα μαρτυρικές μέρες αλλά του τα ξεκαθάρισα. ¨Οταν με το καλό θα έρθει το μωρό και θα είναι να κατέβουμε στο νησί θα έχει υποστεί εκείνος πλύση εγγεφάλου από μένα. Να είναι και προετοιμασμένος τί θα απαιτώ για να μπεί κάποιος σπίτι μας. Γιατί αυτή τη φορά θα επιβάλω αυτό που θέλω και πρέπει, για το μωρό μου. Εξαρχής! Σορυ για το σεντόνι βρε κορίτσια, και μόνο που τα σκέφτομαι τρελαίνομαι. Λεχώνα να έχω κι αυτούς πάνω απότ ο κεφάλι μου.

αππαπαπα...από το μαλλί θα την είχα πιάσει...απορώ με την υπομονή σου. κι εμάς όλο κανείς τους δεν αρρωσταίνει και όλο κολλάνε τον άντρα μου που πάει εκεί. Μου ήρθαν και σπίτι ενώ είχα τον άντρα με 39 πυρετό και με ρώτησαν και πως θα γιορτάσω έτσι που ήμουν, με τη φόρμα. Μα δε θα γιορτάσω! Είμαστε άρρωστοι και είμαι έγγυος! Και μου φέρανε και τα εγγόνια τους από το χωριό μες τη βρωμια και να βήχουν. Σε σπίτι άρρωστου ανθρώπου που όταν ήταν καλά δεν πατούσαν ποτέ. Αλλά τώρα βλέπεις είναι που είμαι έγγυος και θέλουν σύσφιξη σχέσεων. Αμ δε.

Εμένα δεν είναι κακιά, έτσι θέλω να νομίζω δηλαδή,ούτε θα με ζηλεύει, απλά θέλει να γίνουν όλα όπως θέλει και θα κάνει τα πάντα γι'αυτό. Αλλά με ανεβοκατέβαζε την τέλεια νύφη και τώρα θα της το χαλάσω...

έτσι είναι και γι'αυτό τόσο καιρό είμαι μαζεμένη και τους δικαιολογώ. Τώρα ασχολούνται με το μωρό μου, ακόαμ δε βγήκε, και δε το αντέχω.Πώς είναι στην Αγλλία? Είχα έρθει μικρούλα, κάπου έκτη δημοτικού, και ακόμα θυμάμαι το μουσείο φυσικής ιστορίας με τους δεινόσαυρους! Εμείς έχουμε χάλια καιρό εδώ, εδώ και βδομάδες, εκεί? Φιλιά στον Μπεν, τον μπιγκ μπεν σου απάντησε η rena! μεγάλη ήττα!Κι εμένα μου λέει ότι δε θα χορταίνει το μωρό γιατί θα είναι φαγάνας (δεν μπορεί να πεί για το στήθος γιατί έχω πολύ πλούσιο...)και να το πηγαίνω εκεί να του δίνει συμπλήρωμα! πριτς! Δε σφάξανε! νταντά θα το έχει και ας μη συμφωνέι εκείνη! όντως η στεναχώρια δυστηχώς μένει. Δε γίνεται να προχωράμε και να μη μένει τίποτε, κακά τα ψέμματα, άνθρωποι είμαστε...

τα λυσσακά μου!

έλεος!!! Ακου ζυγαριά! Με τα κιλά που κουβαλώ θα είχα τουλάχιστο παρεξηγηθεί, ειδικά όταν μου λέει πόσο όμορφη είμαι και ότι δεν πάχυνα! Δε θέλω κανένα τους δώρο, θέλω πίσω την ησυχία μας. Οσο περνάν οι μέρες ίσως το ξεπεράσω και έχουμε ξανά καλές επαφές και το βουλώνω πάλι μέχρι να μην αντέχω. Προς το παρόν δεν θέλω να βλέπω ή να ακούω για κανένα τους. Τα σιχάθηκα όλα ρε παιδιά, κρύωσα πως το λένε, και καλό να κάνουν δεν θα το δώ. Γιάυτό για ναμη τους αδικώ κιόλα δε θέλω επαφές. Οπως πρίν, μακρυά και αγαπημένοι ρε γμτ. Ηταν το κερασάκι στη τούρτα τη μέρα της γιορτής του άντρα μου, ενώ τον είχα με 39 πυρετό να ακούσω όλα αυτά από πεθερό και γιό, και μάλιστα ενώ ήρθαν ακάλεστοι. Πιο πολύ μας αναστάτωσαν παρά η βοήθεια τους, να μου λείπει λοιπόν. Η πεθερά βέβαια δεν ήρθε αλλά είναι ο υποκινητής. Δυστηχώς όσα λέγονται δια στόματος άλλων είναι δικές τις εμπνεύσεις και πιπίλίσμα μυαλού. Εδώ της ξεφεύγουν σε εμένα την ίδια τηλεφωνικά και μη. Α ρε μάνα πόσο δίκιο είχες. Marlia κρίμα να μην έχεις τη μαμά σου στο πλευρό σου, είναι πολυ πολύ ανακουφιστικό, ξέρεις πως αν και έκανες την επιλογή σου και θα τα φας στη μούρη (τα πεθερικά) τουλάχιστο κάποιος σε καταλαβαίνει, κι ας μη μπορεί να σε βοηθήσει. Εμένα με συμβουλεύει και πολύ σωστά θα έλεγα, όταν καταφέρω να τα κάνω πιάνουν.

Παναγιά μου εξελίξεις σελεστινάκι!! Εκλεισε και επίσκεψη?!?! Αντε να δούμε, καούρα μεπιασε και μόνο που το διάβασα! Δεν ξέρω έχω σιχαθεί πολύ τη φάση πεθερικά. Ισως επειδή είναι και οι ορμόνες τις εγγυμοσύνης και δεν έχω και άπλετη υπομονή και τα υσναισθήματα με πλημμυρίζουν και δεν αφήνουν να τους γράψω στα παλαιά των υποδυμάτων μου. Πάντως παιδιά είναι λυτρωτικό να το συζητήσετε με τις μαμάδες σας. Τουλάχιστο η δικιά μου τα ήξερε/έβλεπε από πρίν, εγώ το ΖΩΟΝ της έλεγα "έλα ρε μάνα δε μπορεί τόσο πολύ" Και τελικά είχε δίκιο η δόλια η μάνα, όπως πάντα! Αυτόν τον καυμό τον έχω, πάντα να έχουν δίκιο οι μάνες μας! Σε αυτό μπορούσε να πέσει έξω! Και μη φανταστείτε ότι την ήξερε την πεθερά, αλλά έπεσε σε όλα μέσα, κι ας μη μου τα είχε πεί όλα από πρίν να μη με τσιτώνει. Εχμ το έμπειρο μάτι που κόβει χαρακτήρες! Βέβαια μου τα έλεγε και ο άντρας μου, αλλά που να φανταζόμουν ότι έχει ποτίσει κι αυτός ολίγον με τόσο μπλα μπλα από τη μάνα. Αφήστε που νιώθω πολύ φίλη τη μάνα μου όταν της τα λέω (αυτό πάλι που το βάζετε που εγώ δεν της έλεγα τίποτε ΠΟΤΕ) Τελικά πολύ φοβάμαι ότι γινόμαστε τάλε κουάλε οι μάνες μας, κι από εκεί που δεν τις θέλαμε καθόλου, τώρα που θα κάνουμε ή έχουμε ήδη παιδιά όλα αλλάζουν! Πλέον απορώ τί θα έκανα χωρίς τη μάνα μου... Και μου έρχεται να ξεράσω όσο σκέφτομαι ότι κάποιοι/κάποιες τις πεθερές τις λένε "μανούλα"!!! Μου έρχεται να ξεράσω γενικότερα στο άκουσμα της λέξης πεθερά. Νιώθω ότι χάθηκαν όλα ξαφνικά. Οσο είμασταν μακρυά και αγαπημένοι όλα καλά. Τώρα που έρχεται το παιδί και νιώθω ήδη την πίεση τους έχω φρικάρει. Κι ας έχω δεί μόνο το 1 εκατομμυριοστό από αυτή! Τόσο καιρό ο άντραςμου δεν άφηνε να εκτεθούμε παραπάνω, τώρα σα να άλλαξε κι αυτός. Του το είπα χθες. Δεν θέλω να αλλάξει τίποτε, νιώθω ξαφνικά να πνίγομαι. Ας μείνουν όλα όπως πρίν. Δεν θέλω επαφές με κανένα. Αφησε με να απολαύσω την εγγυμοσύνη μου δεν μπορώ άλλο. Ξερω ότι δέχεται ασφυκτικές πιέσεις από τους δικούς του και μπλαμπλάδισμα κι ας μη το λεέι. Το ξέρω. Πλύση εγγεφάλου! Αλλά είναι γονείς ΤΟΥ, εγώ δε φταίω.

Γιατί δεν του λές πως δεν σου αρέσει αυτό αλλά και τους λόγους? Μπορεί να έχει αναλαμπή ο άντρας σου όπως της epang και να φερθεί όπως θα ήθελες :D you never know! Ax Θεούλη μου κάνε να μη πέσουν άλλο οι μισθοί, να πάρουμε κάποτε ένα σπίτι να μη βρεθούμε ποτέ στην ανάγκη τους να μείνουμε μαζί. Θα πηδηχτώ από το παράθυρο!

Τοιχοκολλήστε το έξω από την πόρτα, και βγάλτε τοκλειδί epang Θεός ο άντρας σου και δίκαιος!

τρελό σκηνικό όμως, βρήκε να τα κάνει σε τόσο αντίθετα άτομα! Οχι ότι νοείται τραπέζι με ντελίβερι βέβαια ακόμα και τη μετενσάρκωση του σουβλατζή να έχεις καλέσει για τραπέζι! δε σας έβγαζε έξω λέω γω :lol::lol:

bre me to ravani i zoitso-pethera! καλά κάνω εγώ που δεν ξέρω να κάνω γλυκά Ποιά μανιτάρια? Εμένα ότι φαγητό δεν ξέρει να κάνει απλά δεν υπάρχει! Και αυτά που κάνει, ενώ τα κάνει πόσα χρόνια, δεν είναι ποτέ τα ίδια. Ολο τα καίει ή είναι ωμά ή πολλά άλλα και πάντα μου θυμίζει τις πρώτες φορές που μαγείρευα και την ντρεπόμουν! Αλλά τώρα γίνομαι κακιά, και το κόβω.Αλλωστε εκείνη δε μου φταίει σε κάτι. Οσο είμαστε μακρυά όσο θέλει ας πηδά. Μοναχός σου χόρευε κι όσο θέλεις πήδα που λένε! Αντε να περάσει η ώρα να πάρω το σίδηρο να την πέσω, νύσταξα! Που γυρνοβολάτε εσείς τσούπρες?

να είσαι καλά fefi μοθ κι εσύ ό,τι ποθείς, που φαίνεται καλέ ότι έχω αγόρι? Ενας υπναράς είναι που μας τρέχει για υπέρηχο κάθε τρείς και λίγο γιατί δεν ενοχλεί το πουλάκι μου και ανησυχούμε! :lol:Ορια όρια, καλά θα ήταν και οι άλλοι να είχαν όρια, βλακείας! Οχι μόνο εμείς να ψαχνόμαστε πως θα είμαστε σωστές... Καλωσήρθες, καλή χρονιά! Τουλάχιστο εσύ ξέρεις να κάνεις πίτες? Αν έχεις τίποτε οδηγίες στείλτες ντε, γιατί αυτό το πίτα στα 2 πολύ δύσκολο το κόβω, θα βγούν μαχαίρια στο τραπέζι :lol: εγώ είμαι σφίνα, πιάσανε οι ορμόνες κόκκινο και ξέσπασα σε εσάς. Την επόμενη φορά το καλό που τους θέλω να με βάζει το ίντερνετ εδώ Ορια και ψύλιασμα, σημείωνε dimmi μη λές ότι δεν ήξερες! ε ρε γλέντια, αυτό δεν έχει plan B, μάλλον πόρτα Β θα πρέπει να ψάχνει αν κάνει να μου πάρει τομωρό από τα χέρια Υπάρχει και η έκφραση "να τοπάρω λίγο?" λέμε τώρα! δε το κάνουν εσκεμμένα μωρέ, αλλά τί σημασία έχει? Το αποτέλεσμα μετράει! Κανένα νόημα δεν έπιασα καλή μου, απλά τα βιώνω μέσα απότο χωρισμό του αδελφού του. Οχι τόλμη και γοητεία, αλλά ξιπασσιά και βλακεία :o:o βρε μπας και σας κόλλησε? Εκείνη μάλλον έχει ανοσία ε? Περαστικά κι εμείς χάλια είμαστε...εγώ ακόμη απύρετη! Τελικά όλες είναι άστα να παν. Και καλές να είναι δεν υπάρχει περίπτωση να είναι αυτές που θα διάλεγες εσύ ποτέ. Γιατί πολύ απλά δεν τις διαλέξαμε γαμώτο μου, τους γιούς τους πήραμε! (εξελιγμένα μοντέλα με απόκρυψη πεθεροπληξίας! :lol: ) αμην! :lol::lol: μακρυά έστω! στα τυρογαριδάκια, που λένε και για την πρώην νύφη τους. Πραγματικά κελεπούρι κι εκείνη, αλλά κύλησε ο τέντζερης...και βρήκε το καπάκι!

Kalimeres! Ναι αγοράκι, γιατί fefi mou? Rena δεν έχεις κι άδικο :lol:

σελεστινα και zoitsa δίκιο έχετε πολύ αλλά...με εμάς δε θα έιναι τόσο απλά τα πράγματα. Εμένα οι δικοί μου μένουν δίπλα στη δουλειά μου και θα βλέπουν και τα ανήψια μου και όλοι το μωρό από νωρίς, αλλά είναι οι δικοί μου άνθρωποι και έχω το θάρρος, να ξέρω αν είναι άρρωστοι, καθαροί κτλ Δεν μπορώ να αποφύγω και από την άλλη πλευρά όταν θελήσουν. Αλλωστε είπαμε, πίτα : 2. Δεν ξέρω τί θα γίνει μετά τη γέννα, έχω ακούσει τόσα από το αγαπημένο σόι του άντρα μου που θα κάνω υπομονή μέχρι τότε να δώ τί θα γίνει. Γιατί και προ γάμου πολλά άκουγα και μου ερχόταν λιποθυμία αλλά τους κόψαμε το βήχα. Τώρα σα να άρχισαν να βηχουρίζουν και καθόλου δε μου αρέσει γιατί μια χαρά είμασταν ως τώρα χωρίς τον βήχα τους! Τί έχω ακούσει κατά καιρούς: (ένα δείγμα μόνο, άββυσσος η γλώσσα τους, άπειρη η αφέλεια τους, λιγοστές οι αντοχές μου να τα θυμάμαι) -ότι τρώμε πολύ (από ένα θείο του στο κρεβάτι του γάμου μας γι ανα θυμόμαστε πόσο μας αγαπά, και μεταξύ μας ήμουν θεογκόμενα στο κρεβάτι και δεν έτρωγα πολύ που να με δεί τώρα ο θειός!), -ότι δεν θα έχω εύκολη γέννα σαν τη γυναίκα του που ήταν νέα (από τον αδελφό του), -ότι θα είναι φαγάνας ο μπέμπης μας και δε θα φτάνει το γάλα μου και να δίνω ξένο (από την πεθερά ώστε να το ταίζει σπίτι της και όχι εγώ στο πατρικό μου συνδιάζοντας το θηλασμό με την εργασία μου κάποιες ώρες), -ότι "πως θα δεχτώ επισκέψεις έτσι" (από τον πεθερό μου τελευταίο σουξέ, ενώ έχω άρρωστο άντρα στο σπίτι πόσες μέρες και δεν έχουμε ούτε τα βασικά, αφού έχουμε να βγούμε από την πρωτοχρονιά που δεν ξέραμε ότι θα αρρωστήσει), -ότι πρέπει να πάω να μείνω στου αδελφού του άντρα μου, να μη πηγαίνει χαμμένο το σπίτι του 120 τετραγωνικά (και μετά ξύπνησε) τώρα που χωρίζει (λες και δεν έχει δυό παιδιά) - και ότι εκείνος θα κάνει την ευγενική παραχώρηση να μέινουν τα παιδιά του αποπάνω με τη μαμά του & πεθερούλα μου κι αυτός πιο πάνω σε μια γκαρσονιέρα και μετά να του γράψουμε το σπίτι όλο ενώ είναι του αδελφού του, - ότι εκείνοι δεν αρρωσταίνουν ποτέ, σηκώνουν τα πάντα, τρέχουν παντού, αλλά ώς δια μαγείας έχουν δεκανίκι τον άντρα μου -ότι ο άντρας μου όλο αρρωσταίνει σε αυτό το σπίτι που μένει (μαζί μου) και ότι είναι ευτυχισμένος μόνο όταν βλέπει τα ανήψια του (λες και δεν περιμένει παιδί ΤΟΥ) και η λύση είναι να πάμε να μείνουμε μαζί τους (όχι το να θυμηθούν είχε σάπιες αμυγδαλές επειδή κανείς δεν τον φρόντιζε, μέση μαύρο χάλι από την έννοια τους και χοληστερίνη στα ύψη από την αγάπη τους και τη την υποστήριξη να ψάχνει όσα έχει για να τον έχουν) ΥΓ η πεθερά μου μου το αναγνωρίζει αυτό δε λέω, ότι εγώ τον έκανα να ψαχτεί να δεί τί έχει, τώρα όμως της ξινίζει κι ας μην έχει εκείνη να τον προσέχει (γιατί τόσα χρόνια δεν είχε τίποτε ο Γιάννης της και τον έτρεχαν παντού ενώ τώρα πρέπει να προσέχει), γιατί δεν γίνεται το δικό της δηλαδή να τρέχουν όλοι να κάνουν τα θελήματα της κι ας έχουν άλλες οικογένειες πια (πχ να σηκώνουμε κολοκυθοκάρπουζα καταχείμωνο να μοιράζει στα σόγια της και να δώσει και σε εμάς "τί ωραία που είναι ε" αφού και έχει στείλει τον άντρα μου στο κρεβάτι με λουμπάγκο και λέει σε εμένα ότι εκείνη έγγυος μέχρι και καρπούζια σήκωνε! Αυτοί θέλουν παντιοτρόπως να μείνουμε κοντά τους, λες και τώρα ζούμε στο υπερπέραν, να δουλεύει ο άντρας μου σαν το σκυλί γι'αυτούς, ησυχία να μη βρίσκει και όλο να τρέχει για τα καθημερινά τους και να χρεώνεται κι αποπάνω για δικές τους παλαβομάρες και οφειλές & ώστε να αναλάβει μαζί με το παιδί του και τα ανήψια του (να μη κουράζεται ο αδελφός και πατέρας ντροπή) και φυσικά να μας διαλύσουν τη σχέση όπως διέλυσαν και εκείνη του αδελφού του με την πρώην του μένοντας όλοι μαζί! Αύριο θα ξυπνήσω ό,τι ώρα θέλω, θα πιώ όσο γάλα θέλω, χωρίς να έχω τα πεθερικά να μετράνε πόση ώρα έκανα να πιώ το γάλα μου, θα τους βρίζω από μέσα μου - ή και απέξω μου- όσο θέλω κι ας έχω τόσα πτυχία που με κάνουν ανώτερο άνθρωπο όπως λέει και η πεθερά μου (της το αναγνωρίζω κι αυτό, όντως με εκτιμά και με βλέπει με καλό μάτι, αλλά όταν μου γυρίσει το μάτι με όλα αυτά που διαισθάνομαι ότι θα αλλάξουν με τον ερχομό του μωρού δεν ξέρω αν θα με γουστάρει και πολύ), θα σηκώνω το τηλέφωνο -ή και δε θα το σηκώνω όπως σήμερα που μεπήραν άπειρες φορές ενώ έλειπε ο άντρας μου (φυσικά αυτόν θα ήθελαν αλλά κι εμένα να ήθελαν δεν ήθελα εγώ)- θα κάθομαι στον υπολογιστή όσο θέλω και θα σκουπίσω αν θέλω τις βρωμιές τους -που μπήκαν 4 άτομα μες το σπίτι για 10' ο καθένας τους και το έκαναν λίμπα- θα θα θα θα θα και μετά θα φτάσει καλοκαίρι και να κάνετε το σταυρό σας να έχω ξεθυμάνει, γιατί φορτώνω εύκολα και μπορώ να γίνω σκύλα, που δαγκώνει Χρόνια πολλά και στο ΤΑΤΑΚΙ, κι όσες πεθερές δεν έχετε όρεξη να κουμαντάρετε για στείλτε τις από εδώ τώρα που είμαι φορτωμένη, θα καλοπεράσουν!

jo μου θέλω να έρχονται, θέλω να θέλουν να έρθουν, αλλά να σέβονται και κάποια στοιχειώδη για μένα πράγματα. Αν είναι να παρεξηγηθώ γι'αυτά ας παρεξηγηθώ, είμαι κάθετη δυστηχώς ή ευτυχώς σε κάποια πράγματα. Το πρόβλημα είναι ότι και οι τρόποι μου με τις σαλταρισμένες ορμόνες το καλοκάιρι δε θα είναι και οι καλύτεροι (ήδη δεν είναι) και από τώρα προσπαθώ να χτίσω το έδαφος. Εχω κουραστεί να έχω πάντα κάτι άλλο να ασχοληθώ, ή κάποιον άλλο να νοιαστώ, μου έρχεται να μη δίνω σημασία σε κανένα και να κοιτάω την πάρτυ μου και του μωρού αλλά και πάλι δεν είναι λύση αυτή. Υπάρχει κι ένας άντρας πολύ σημαντικός για μένα, και είναι οικογένεια του κι εκείνοι... Τεσπα, μέχρι και μπάνιο ζεστό έκανα αλλά που να χαλαρώσω. Φοβάμαι ότι θα μεταμορφωθώ σε σκύλα μόλις γεννήσω. Κυριολεκτικά και μεταφορικά! Είμαι 6 μηνών πλέον, ας πούμε και κάτι ευχάριστο Με το καλό κι εσύ!

ναι επίτηδες το είχα βγάλει το κρέας! Δεν τα τρώει το αμόρε τα κολοκυθάκια κι γω αυτό σκέφτηκα, η μάνα μου μου είπε να το κάνω όπως λές στην αρχή να πάρει χρώμα. μετά να ρίξω τοματοπελτέ και τα συναφή και μετά τις πατάτες και νερό και να ψηθούν όλα μαζί για να πάρει γεύση η πατάτα.Αλλά κι γω σκέφτομαι αφού είναι ήδη βρασμένο το κρέας ας το βάλωπιο μετά. μου φαίνεται σοκόλαση!

Μάλλον περιττά υγρά, αφού τα απέβαλα ο οργανισμός ενώ έτρωγα σωστά 2μέρες. Εννοείται θα πάω στο διατροφολόγο (έχω και το παλιό του διαιτολόγιο αν δε τα καταφερω), αλλά προς το παρόν είμαι αποκλεισμένη με το σύζηγο άρρωστο και τρελό αέρα και βροχή. Δε θα βγώ μες το χαλασμό να πάω ότανέρθει η ώρα, ελπίζω να είναι καλός ο καιρός από μεθάυριο Χθες βράδυ τα πήγα καλά, ήθελα γλυκό και αντί γι'αυτό έφαγα πορτοκάλια που λατρεύω! Και μετά λίγο ψωμί και τυρί για τα υγρά. Σήμερα τα έκανα σαλάτα, κοιμήθηκα ελάχιστα το βράδυ, ξυπνώντας έφαγα ένα τοστάκι, ενδιάμεσο ξέχασα με τον άντρα μου άρρωστο, μεσημέρι σουβλάκια (!@!!) και από το απόγευμα με έχει πιάσει μανία με το γάλα και δε θέλω τίποτε άλλο. Πολύ περίεργες διαθέσεις έχω σήμερα

Να βρώ λοιπόν λύση να είναι όλοι ευχαριστημένοι. Του λέω πως φέρει ευθύνη κι εκείνος και οι λύσεις πρέπει να είναι κοινές. Υποσχέθηκε θα αναλάβει να είναι καθαρά τα παιδιά πρίν πιάσουν το μικρό, θα έχει ρωτήσει αν είναι κανείς άρρωστος (ευτυχώς θα είναι καλοκαίρι γιατί οι δικοί του όλο καλά είναι και δεν έχουν τίποτε και όλο μας κολλάνε). Του λέω πιο δραστικές λύσεις. Να παίρνεις εσύ το παιδί σου να το πηγαίνεις στους γονείς σου και να ηρεμώ λίγο κι γω. Αλλά μη μου ζητάς την πίτα στα 2. Μέχρι το παιδί να έχει αραιούς θηλασμούς ικανούς να το αποχωριστώ και να το πηγαίνεις κάπου μόνο του τί θα γίνει? Θα πρέπει να το πηγαίνω εγώ στους δικούς σου, δηλαδή να μη ξεκουράζομαι ποτέ? Και στους δικούς σου τί θα κάνω θα είμαι με το βυζί έξω? Η' μήπως να κάνουμε αυτό που πρότεινε η μάνα σου, να το παίρνετε εκεί και να του δίνεται ξένο γάλα??? (ε ναι δεν άντεξα το χτύπησα!!!!) Τεσπα νομίζω δε θα σταματήσω να γράφω ποτέ και δε νιώθω καλά, αλλάζει και σεντόνια, χωρίς να ρωτήσει, και πρέπει να πέσω καθαρή. Πάω να φάω και μπάνιο, και αν ηρεμήσω θα ξαναμπώ, αρκετά σας έπρηξα με τα δικά μου. Ελπίζω να μη τα έγραψα ακατέργαστα όπως τα ένιωθα και να βγάλατε άκρη και να μου πείτε μια γνώμη. Η κουβέντα μας τέλειωσε σχετικά ήρεμα, ότι θα προσπαθήσουμε την πίτα στα 2. Ομως έχω νεύρα πολλάνεύρα. Νιώθω άσχημα να είμαι η κακιά. Θέλω να είμαι δίκαιη, θέλω όμως και την ησυχία μου. Θα ήθελα να γεννήσω και να εξαφανιστώ τη χαβάη, σε μια παραλία να θηλάζω και να τους έχω γραμμένους όλους. Η να γεννήσω και να μην έχω στάλα γάλα, να κάθεται να έχει αυτός το παιδί αφού θέλει την πίτα στα 2, να αποστειρώνει, να το πηγαίνει στους γονείς του όποτε θέελι, και κανείς να μη με ενοχλεί. Το τελευταίο του το είπα πάνω στα νεύρα μου, αλλά δεν το θέλω.

Τον ρώτησα, το καλοκαίρι θα έρχονται σπίτι μας απροειδοποιήτα όλοι με τη λογική ότι θα δούν το μωρό? Ετσι έκαναν στη νύφη σου? Ναι λεέι. Τρελαίνεται κανείς ή δεν τρελαίνεται? Του είπα ότι δε θα το αντέξω, με διαταραγμένες ορμόνες, μεταβατική φάση, άυπνη, γεμάτη νέες ευθύνες, με δουλειά, νταντά, τάπερ να πηγιανοέρχονται απτη μαμά και μωρό που δε θα ξέρω να χειριστώ, ΔΕΝ θέλω κανένα μες το σπίτι μου. Ναι λέει αλλά να κοπεί η πίτα στα δύο. Κι εκεί άρχισε νέος μαραθώνιος να βρούμε λύση, πως στο καλό θα κοπεί η πίτα στα 2 όταν εμένα η μέρα μου θα αποτελείται από πρωί μια νταντά (που θα τη πληρώνει η δουλειάμου) να έχει το μωρό σπίτι μας και να του δίνει αντλημένο γάλα ενώ θα δουλεύω μακρυά (όποτ εκαι όσο χρειάζεται) και βράδυ πάλι νταντά να έχει το μωρό στο πατρικό μου κοντά στο βραδυνό πόστο μου στη δουλειά, ώστε να πετάγομαι να θηλάζω. Πώς κόβεται η πίτα στα 2 όταν οι δικοί του έχουν 2 παιδιά να μεγαλώνουν (του χωρισμένου αδελφού του), τη γιαγιά μες το σπίτι, μια δική τους δουλειά να τρέξουν? Πότε να τους πηγαίνω το παιδί να το βλέπουν? Και γιατί οφείλω να το πηγαίνω να το βλέπουν, επειδή δεν θέλω σπίτι μου να μπαίνουν βρώμικοι και απροειδοποίητα? Και όταν το πάω να το δουν πως να κοπεί η πίτα στα 2 όταν στο σπίτι μου το πατρικό το παιδί (λόγω θηλασμού που σας έλεγα παραπάνω) θα περνά όσες ώρες είμαι στη δουλειά? Για να είμαι δίκαιη θα πρέπει να περνάω άλλες τόσες στην πεθερά? Πως θα τα κάνω ρε παιδιά? Λέει βρες λύση (είχε το ύφος ότι δε πρόκειται να βρώ λύση και είπε μάλιστα πως νιώθει ότι δε θέλω το παιδί να πηγαίνει καθόλου στους δικούς του)