Yasmina

Εγώ πάλι από τον τρόπο που γράφεις και μόνο, μπορώ να διαπιστώσω τις εξής 2 πιθανότητες: 1. Είτε είσαι εντελώς ανώριμη και επιπόλαιη και σου αρέσει να προκαλείς για να τραβήξεις την προσοχή. 2. (που είναι και το πιο πιθανό) Είτε είσαι ~15 χρονών και προσπαθείς να μας τρολάρεις για να κάνεις την πλάκα σου (δυστυχώς για σένα, ανεπιτυχώς). Καλή συνέχεια..

Καλησπέρα, Διάβασα προσεκτικά τη δημοσίευσή σου και τις απαντήσεις και ομολογώ ότι με ενόχλησε το όλο θέμα. Φαντάζομαι πόσο θα ενόχλησε εσένα που σε αφορά.. Τελικά, τί έγινε; Πού καταλήξατε με το όνομα; Ελπίζω να μην υποχώρησες..

Καλησπέρα, μπορείς να μιλήσεις στην ενότητα "σχέσεις". Ξεκίνα ένα νέο ποστ.

Το ζευγάρι πρέπει να μένει μόνο του. Απ' ότι κατάλαβα δέχτηκες να μείνετε στη μητέρα του για συγκεκριμένο διάστημα, μέχρι να ορθοποδήσετε. Και τελικά... το "προσωρινά" έγινε μόνιμα. Φταίτε και οι 2. Ο σύζυγος που βολέυτηκε και εσύ που διατήρείς παθητική στάση. Γιατί δεν αρκεί μόνο να του γκρινιάζεις για την κατάσταση. Ανέλαβε δράση. Συμφώνησε να φύγετε; Πάρε εφημερίδα και πηγαίνετε να δείτε σπιτια. Να καταλάβει και αυτός ότι τέλος η παθητική στάση σου. ότι το εννοείς. Ήρθε ο καιρός τα λόγια να γίνουν πράξη. Καλύτερα λιγότερα ταξίδια, παρά κάθε μέρα βασανιστήριο.

Καλημέρα! Δυστυχώς υπάρχουν πράγματα που όσο και να τα εξηγείς στον άλλον είναι δύσκολο να το καταλάβει. Ή τέλος πάντων θεωρεί ότι αυτός τα ξέρει καλύτερα, όπως τώρα η πεθερά σου. καταλαβαίνω τον λόγο που ενοχλείσαι. Εφόσον ο σύζυγός σου δεν έχει σκοπό να "βάλει κάποια πράγματα στη θέση τους", άστον να συνεχίζει να τρώει ό,τι θέλει από τη μαμά του, κι εσύ οργάνωσε τη δική σου διατροφή όπως θέλεις. Κι αν θέλει να γίνει μπαλόνι για να μην στεναχωρήσει τη μητέρα του (κάποια στιγμή θα καταλάβει ότι ακολουθεί λάθος διατροφή έτσι κι αλλιώς), δεν νομίζω ότι υπάρχουν και πολλά πράγματα που μπορείς να κάνεις για αυτό, παρά μόνο να φροντίσεις για την δική σου διατροφή τουλάχιστόν.

Καλημέρα, έυχομαι να πάνε όλα καλά με την εγκυμοσύνη σου. Λες ότι δεν θέλεις, αλλά άφησες να μείνεις έγκυος. Αφού δεν ήθελες γιατί δεν έλαβες τα μέτρα σου; Θεωρώ ότι είσαι λίγο "τραβάτε με, κι ας κλαίω". Με συγχωρείς που τα λέω έτσι, δεν έχω καμία διάθεση για επίκριση. Όμως είναι η αλήθεια. Ανέλαβε τις ευθύνες σου, λοιπόν. Μία έκτρωση δεν απλή υπόθεση. Ούτε παιχνιδάκι. Όσο για τον σύντροφό σου, κανείς δεν μπορεί να σου εγγυηθεί ότι όντως έχει αλλάξει. Στην ουσία, όταν κάνεις σχέση με κάποιον, τίποτα και κανεις δεν μπορεί να σου εγγυηθεί ότι όλα θα πάνε τέλεια, όσο ευοίωνες και να είναι οι εκάστοτε συνθήκες. Αλλά προς το παρόν, στην περίπτωσή σου, τα "προγνωστικά" δείχνουν θετικά και ευοίωνα. Εύχομαι να πάνε όλα κατ' έυχήν.

Προφανώς, επειδή, όπως και ο ίδιος είπες, κάποια θέματα είναι πιο σοβαρά από κάποια άλλα, από διακριτικότητα και λεπτότητα δεν θίγονται ξανά εύκολα, εκτός και αν το θέλει ο ίδιος ο "θεματοθέτης/τρια". Ό,τι έχεις ανάγκη να μοιραστείς/μιλήσεις, μπορείς να το κάνεις και αυτοβούλως. Ελπίζω και εύχομαι, με την γυναίκα σου όλα καλά.

Δηλαδή, τί; Να είναι εισοδηματίας; Γιατί σε όσο καλή οικονομική κατάσταση και να είναι, αν δεν φέρνει λεφτά στο σπίτι, κάποια στιγμή τα "έτοιμα" θα τελειώσουν. Τώρα όσον αφορά το χόμπυ, τι να σου πω.. Αν το χόμπυ του -όπως λες- το οποίο θα αντικαθιστά μια ενδεχομένη δουλειά/εργασία, είναι να λιμάρει τα νύχια του, ή να παίζει γκολφ, δεν το βρίσκω και πολύ δημιουργικό. Σαν χόμπυ καθαρά -για να μην παρεξηγηθώ- το γκολφ π.χ. δεν το βρίσκω κακό. Αλλά ως εκεί. Άλλο χόμπυ, άλλο δουλειά. Εκτός αν μπορείς να τα συνδυάσεις.

Συμφωνώ μαζί σου. Σε ένα σπίτι έχουν και οι 2 εξίσου υποχρεώσεις. Και επιτέλους κάποια στερεότυπα πρέπει να εκλείψουν. Τώρα όσον αφορά το θέμα της εργασίας, θεωρώ ότι πρέπει να δουλεύουν και οι 2, ακόμα και όταν δεν υπάρχει οικονομική ανάγκη. Είναι θέμα δημιουργικότητας και εκτός σπιτιού, που για λόγους ψυχικής υγείας, ισορροπίας και προσωπικής ολοκλήρωσης το έχουμε όλοι ανάγκη. Βλέπε, π.χ. το πώς νιώθεις εσύ για το γεγονός ότι δουλεύεις και πόσο σημαντικό σου είναι αυτό (όπως αναφέρεις).

Καλημέρα! Θα ήθελα κι εγώ να ξέρω! Ευχαριστώ.

... Υπομονή.. Το μόνο που μπορείς να κάνεις είναι -όσο μπορείς- να μην της δίνεις σημασία. Εσύ κάνε ό,τι καλύτερο νομίζεις για το παιδί σου, και άστην να .. μιλάει μόνη της!

... Τι να πω.... Να μετακομίσετε σε άλλο σπίτι ΜΟΝΟΙ ΣΑΣ, δεν υπάρχει περίπτωση; Είναι δικό της και μένετε μαζί της, ή μένει η πεθερά μαζί σας για να μην είναι μόνη της κτλ. ?

Ευαγγελία, καλημέρα! Δυστυχώς δεν ξέρω από παιδικούς σταθμούς στην Πάτρα. Μπορείς να το "γκουγκλάρεις" και να πάρεις πληροφορίες και feedback για διάφορους σταθμούς, ώστε να πάρεις μια ιδέα. Μετά θα είναι πιο εύκολο να ρωτήσεις για αυτούς που σε έπεισαν περισσότερο για την καταλληλότητά τους. Όσον αφορά την ανησυχία σου για τις αρρώστιες, το ίδιο νιώθω κι εγώ. Δυστυχώς θα κολλάει κι από άλλα παιδάκια, όπως και τα άλλα παιδάκια θα κολλάνε. Είναι αναπόφεκτο, αλλά τουλάχιστον, θα αποκτήσει και αντισώματα. Όταν λες ότι έχει θέμα με την πνευμονία τί εννοείς; Καλύτερα να σου πει τη γνώμη του ο γιατρός σας. Αυτός θα ξέρει τί πρέπει να κάνεις και πώς να προφυλακτεί το παιδί σου.

Δημέλα;

Δημητρέλα! Πλάκα κάνω! Να σας ζήσει το μικρούλι σας! Πολύ όμορφα ονόματα και τα 2, αλλά πολύ δύσκολο να τα συνδυάσεις. Θα το ψάξω λίγο, και αν βρω κάτι θα σου πω!

Λελάκι, για να μην παρεξηγηθώ κι εγώ , δεν κρίνω την άποψή σου. Απλά πιστεύω ότι σε ένα σπίτι και μια οικογένεια, που ζούνε και οι 2, έχουν και οι 2 υποχρεώσεις. Πχ. Τώρα που δεν δουλεύω, σαφώς τις περισσότερες δουλειές του σπιτιού τις κάνω εγώ. Όταν όμως δουλεύω, οι δουλειές μοιράζονται. Γιατί δεν ζω μόνο εγώ σε αυτό το σπίτι. Ζει και άντρας μου. Κι ούτε μπορώ να δεχτώ κανόνα του τύπου: Άντρας-κουβαλητής-πασάς, γυναίκα-δούλα και κυρά. Άλλωστε, πλέον τώρα κουβαλάει και η γυναίκα στο σπίτι. Και ανεξαρτήτως φύλου, πρέπει ένας άνθρωπος να είναι ικανός και "ανεξάρτητος" να μπορεί να συντηρήσει τον εαυτό του και το σπίτι του. Άποψή μου, εννοείται.

Ναι, εννοείται και θα με ενοχλούσε! Η εργασία είναι δημιουργικότητα, και όταν ένας άνθρωπος επιλέγει να αναλώνεται στην αδράνεια, τότε αυτό δεν είναι υγιές ούτε για τον ίδιο, ούτε και για τους γύρω του.

Καλησπέρα! Σαφώς, θεωρώ ότι πρέπει να δουλεύουν και οι 2 μέσα σε ένα σπίτι, όχι μόνο για οικονομικούς λόγους αλλά και για πολλούς ακόμα. Παρόλα αυτά, συμβαίνει ενίοτε να δουλεύει ο ένας από τους 2 για διάφορους λόγους. Π.χ. τώρα λόγω μητρότητας, δεν εργάζομαι εγώ ακόμα. Δουλεύει μόνο ο σύντροφός μου και επίσης με βοηθάει και στις δουλειές του σπιτιού. Στο παρελθόν, κάποια περίοδο έτυχε να μην έχει δουλειά ο σύντροφός μου για κάποιο διάστημα και δούλευα μόνο εγώ. Και ως εκ τούτου, είχε αναλάβει τις περισσότερες δουλειές μέσα στο σπίτι, όπως π.χ. το μαγείρεμα. Και τα κατάφερε μια χαρά. Το ότι είναι άντρας δεν σημαίνει ότι δεν μπορεί να κάνει και δεν μπορεί να τα καταφέρει με τις δουλειές του σπιτιού. Ίσα-ίσα! Και δεν είναι ντροπή. Σε αυτό που δεν συμφωνώ με τίποτα, είναι να μπορεί να δουλέψει, αλλά αντί για αυτό, να επιλέγει να κάθεται σαν κηφήνας. Και το ίδιο πιστεύω και για τη γυναίκα.

Ρένο, καλησπέρα και πάλι από μένα. Καταρχήν, θέλω να σου πω μπράβο για το ότι προσπαθείς να μην δημιουργείς περισσότερες εντάσεις μέσα στο σπίτι για να μην πληγωθούν τα παιδιά. Κατόπιν, πρέπει να πάψεις να είσαι παθητικός σε όλη αυτή την κατάσταση. Πάτα πόδι. (Φυσικά όχι εντάσεις και ειδικά παρουσία των παιδιών!) Αλλιώς δεν πρόκειται να σταματήσει. Και αναπόφεκτα κάποια στιγμή θα σιχαθεί εντελώς, ο ένας τον άλλον. Γιατί όσο επιτρέπεις να σου συμπεριφέρεται έτσι, σίγουρα δεν "ανεβαίνεις" στα μάτια της, ούτε πρόκειται να κερδίσεις τον σεβασμό της ξανά, ξαφνικά. Τον τρόπο με τον οποίο θα βάλεις τα πράγματα στη θέση τους, τον ξέρεις μόνο εσύ, γιατί μόνο εσύ ξέρεις τον χαρακτήρα της γυναίκας σου.

Δεν είπα ότι είναι λόγος. Αυτό που θέλω να πω είναι ότι είναι σημαντικό να ανακαλύπτεις ποια είναι η "πηγή του κακού". Και κάθε άνθρωπος δεν αντιδρά το ίδιο στις όποιες καταστάσεις. Πχ. Κάποιοι άνθρωποι διαχειρίζονται πιο δύσκολα το στρες και το άγχος γενικότερα από κάποιους άλλους.

Καλησπέρα, Τί θέλεις να μάθεις; Αν είναι φυσιολογικές οι τιμές; Τσέκαρε αυτό: http://mariasmother.blogspot.co.uk/2013/06/hcg.html

Καλησπέρα και από μένα. Καταρχήν να σας ζήσει το αγγελούδι σας! Αρχικά θα συμφωνήσω με την Newbie G. Δεν είσαι υποχρεωμένη να την ανεχτείς και να την βλέπεις. Και ναι, μίλα στην πεθερά σου. Αρκετά ανέχτηκες καταστάσεις νομίζω. Έχεις δίκιο να αισθάνεσαι όπως αισθάνεσαι και να μην ξέρεις τι να κάνεις. Τα λες όμως λίγο μπερδεμένα και δεν καταλαβαίνω ακριβώς σε τί φάση είστε τώρα. Ο άντρας σου θέλει να τα βρείτε; Αν ναι, και νομίζεις ότι έχεις ακόμα αντοχές, δώσε στο γάμο σου μια ακόμη ευκαιρία, μιας και υπάρχει ένα παιδάκι, που είναι το κυριότερο. Αν και ο άντρας σου (σόρυ κιόλας) δεν έχει δείξει ότι είναι και πολύ έντιμος, λέγοντάς σου συνέχεια ψέματα. Εύχομαι να πάνε όλα προς το καλύτερο για σένα και το παιδάκι σου.

Δυστυχώς, δεν γνωρίζω τί προβλέπει ακριβώς η νομοθεσία για τέτοιο ζήτημα. Καλό θα ήταν να ρωτήσετε δικηγόρο.

Reno καλησπέρα. Μπορώ να σε ρωτήσω κάτι; Πόσο χρονών είναι η γυναίκα σου; Θέλω να πω μήπως μπαίνει σε κλιμακτήριο; Κάποιες γυναίκες το παθαίνουν αρκετά νωρίς. Και γενικώς αυτή η περίοδος είναι από τις πιο δύσκολες για τη γυναίκα. Κυρίως από άποψη ηρεμίας και νεύρων. Επίσης, όπως είδα ότι γράφεις παραπάνω, τα οικονομικά σας σας φτάνουν ίσα ίσα. Για μια γυναίκα-μητέρα είναι πολύ αγχωτικό όλο αυτό. Δεν λέω ότι είναι σωστό αυτό που κάνει. Όμως συμβαίνει. Το άγχος είναι από τους σημαντικότερους παράγοντες για την ψυχική κατάσταση ενός ατόμου.

Μάλλον θα εννοείς το Εκκλησάκι του Αγ. Αναστασίου! Πράγματι, είναι πολύ όμορφα όλα! Και το Εκκλησάκι και η τοποθεσία! Ονειρεμένα!