alexiapatroklou

Καλησπέρα κορίτσια. Θα προσπαθήσω να μπω κατευθείαν στο θέμα... όσο γίνεται περιληπτικά. Θυμάστε τις προάλλες που έκανα μία "αντισυμβατική" σαλπιγγογραφία και έδειχνε δεξιά ελαφρώς διαβατή και η αριστερή καθαρή διαβατότατη; Τότε, με το γυναικολόγο, κάναμε ελεγχόμενη ωοθυλακιορρηξία .... και την είχα την απορία τότε: πώς μου κάνει ενέσεις προγεστερόνης ενώ μπορεί αυτό το μήνα να έχει ωάριο η δεξιά ωοθήκη; Αν είναι έτσι, αυξάνονται πολύ οι πιθανότητες εξωμήτριου κύησης... εφόσον υπάρχει εμπόδιο στη δεξιά σάλπιγγα... Αλλά αμέσως τον δικαιολόγησα... "κάτι παραπάνω θα ξέρει εκείνος..." Μου έκανε σαλπιγγογραφία στο ιατρείο.. μου πήρε 200 ευρώ χωρίς απόδειξη, με πόνεσε πάρα πολύ, την έκανα χωρίς καμία προετοιμασία (μιας που δεν ξέρω πώς ακριβώς γίνεται η διαδικασία...) και μάλιστα δε μου έδωσε κανένα χαρτί που να δείχνει το αποτέλεσμα της σαλπιγγογραφίας...! Σήμερα, τελευταία στιγμή αποφάσισα να πάω σε έναν άλλο γιατρό να πάρω μια δεύτερη γνώμη... Ο γιατρός (που πήγα σήμερα) έπαθε σοκ. Το ίδιο κι εγώ και μου είπε κατευθείαν: "Μόνο ένας γιατρός στο νησί μπορεί να το κάνει αυτο... ο Τάδε" Και, αλήθεια, ήταν ο Τάδε! Μου είπε πάρα πολλά πράγματα για εκείνον και μου είπε συν τοις άλλοις: πήγαινε σε όποιον γυναικολόγο θέλεις, όχι σε εμένα, αλλά σε όποιον μα όποιον θέλεις, εκτός από τον Τάδε! Και όντως... τώρα που φτιάχνω το παζλ, κολλάνε όλα: σαλπιγγογραφία χωρίς αποτέλεσμα, ενέσεις προγεστερόνης και κλομιφαίνη χωρίς να προηγηθεί εξέταση προλακτίνης και προγεστερόνης την ΚΑΤΑΛΛΗΛΗ ΜΕΡΑ (το τονίζω..) και χωρίς να σκεφτεί ότι στη δεξιά σάλπιγγα υπάρχει εμπόδιο, άρα και μεγάλη πιθανότητα να μη μπορεί να πάει το ωάριο στη μήτρα...! Δεν ξέρω τι να σκεφτώ... δεν είναι καταγγελία αυτό, απλά σκέφτομαι πόσο τυχερή είμαι μέσα στην ατυχία μου... και όλα αυτά από την αλόγιστη επιθυμία για μωρό...!! Εμείς να είμαστε καλά...!!!!!!

Καλησπέρα κορίτσια. Γράφω εδώ γιατί ψάχνω επειγόντως για διάδρομο γυμναστικής, ηλεκτρικό με βαρος χρήστη πάνω από 90 κιλά Με προγράμματα και κλίσεις! Μένω στην Κέρκυρα! Αν πουλάει κάποιος από Κέρκυρα ή από άλλη περιοχή και μπορεί να μου στείλει με κάποια μεταφορική με δικά μου έξοδα, φυσικά (αλλά λογικά έξοδα, ε?) Ευχαριστώ πολύ!

Κορίτσια καλησπέρα. Άργησα καιρό να μπω, αλλά υπάρχει λόγος και θα σας τον περιγράψω όσο πιο σύντομα μπορώ. Καταρχήν, συγνώμη αλλά δεν πρόλαβα να διαβάσω όλα τα προηγούμενα μηνύματα προτού γράψω, αλλά υπόσχομαι να το κάνω αργά το βράδυ που θα έχω πολύ χρόνο και ησυχία... Λοιπόν, μετά τις διακοπές με τον αντρούλη μου, είχα πυρετό κάθε μέρα.. 38.5.. κάθε μα κάθε μέρα. Πήγα στο κέντρο Υγείας εδώ, πήρα αντιβίωση, τίποτα. Στα ύψη ο πυρετός. Ξαναπήγα στο κέντρο Υγείας και με στείλανε στο νοσοκομείο για εξετάσεις! Το λοιπόν, ήμουν έξι μέρες στο νοσοκομείο για εξετάσεις. Κάθε μέρα άκουγα το "αύριο θα βγεις" αλλά αυτο το αύριο δεν ερχόταν γιατί δε βρίσκανε τι έχω... Με τα πολλά, και συνοψίζοντας τα διάφορα συμπτώματα που είχα (εκτός του πυρετού) κατέληξαν μόλις χτες στο συμπέρασμα ότι πέρασα μια λοιμώδη μονοπυρήνωση αλλά ελαφρά....! Σήμερα είμαι επιτέλους στο σπίτι και μπορώ να σας διαβάσω και να σας γράψω! Και είμαι πολύ χαρούμενη γι' αυτό!!!!!!

Tελικά, είναι μεγάλο κεφάλαιο τα "πεθερικά" και χρήζει μεγάλης ανάλυσης...! Το βιβλίο αυτό, απ' όπου και να το πιάσεις, δε βρίσκεις άκρη.. Κοριτσάρα, το μόνο που μπορώ να σου προτείνω, είναι να πας σε κάποιον ειδικό που μπορεί να σε βοηθήσει να το χειριστείς τώρα που είναι νωρίς, προτού σε τρελάνουν! Κι εγώ έχω κάποιο παρόμοιο, ας πούμε, πρόβλημα (από την άλλη πλευρά, εισβάλλουν ωσάν τους Τούρκους...) και η μόνη περίοδος που μπορώ να πω ότι κάτι κατάφερα, είναι εδώ και τρεις βδομάδες, που πηγαίνω σε ψυχολόγο! Κάνε κάτι τώρα που είναι ακόμα σχετικά νωρίς.. στο λέω γιατί αν καείς απ' το χυλό, φυσάς και το γιαούρτι! Ελπίζω όλα να πάνε καλά!

Συγνώμη κιόλας, δεν ξέρω αν το παρατήρησες, αλλά πιο πολύ χρόνο σπαταλάς για να περιγράψεις εδώ μέσα τι γίνεται στο σπίτι σου, παρά για να λύσεις το πρόβλημα.. Εμένα προσωπικά, δε μου μοιάζει να θες να το λύσεις... Και, συγνώμη και πάλι, κάνεις παράπονα που δε σε ρωτάνε εσένα ενώ αντιθέτως, ρωτάνε τις άλλες κοπέλες για τις διακοπές....; Σοβαρά, τώρα; Πόσο χρονών είσαι; Πέντε; :shock: Και, στο κάτω-κάτω, τι θες να σου πούνε; Τι να σε ρωτήσουνε; Αν δεν κάνεις εσύ κάτι, ποιος θα κάνει; Εμείς απο δω; Μαλλον πιο πολύ σ' ενοχλεί που δε σου απαντάνε, παρά το πρόβλημα με τη γυναίκα σου! Αν υπάρχει, δηλαδή... ας πούμε...

Tragic!! :shock:

Πω πω! Συζητησάρα όσο έλειπα!! Vtgian, πράγματι είσαι παράδειγμα για όλες μας! Να έχεις μια τελειόμηνη εγκυμοσύνη! Θα την έχεις, στο χρωστά η ζωή! Ειρηνάκι, Εφάκι κι εμείς με το καλό.... Σήμερα πάλι η έγινε η ερώτηση.. και ακολούθησα το παράδειγμα της Marigulas! "Τι θα έλεγες να έρθεις το βράδυ μαζί μας στο κρεβάτι να δεις αν θα κάνουμε ή όχι...;"... Δε νομίζω να μου ξαναμιλήσει ποτέ.... :tongue:

Καλησπέρα κορίτσια. Έχω γράψει κι έχω ξαναγράψει εδώ.. για να βρω παρηγοριά, κουράγιο, δύναμη, συμπαράσταση... Τη βρήκα. Έγραψα ότι δεν αγχώνομαι πια και πως, ότι είναι να γίνει, ας γίνει... Αλλά τελικά δεν είναι καθόλου έτσι. Είναι πιο χαλαρά, μεν, τα πράγματα, χωρίς ενέσεις, χωρίς επισκέψεις στο γιατρό μ' ανοιχτά πόδια και τα λοιπά. Όμως, είναι ένα περίεργο μαύρο σύννεφο που μας κυνηγά εδώ στο χωριό: ο περίγυρος. Κάθε βήμα και γνωστός, κάθε γνωστός και η "γνωστή" ερώτηση: Πότε ο απόγονος; Ακόμα; Τι περιμένετε; ..και εδώ έρχεται η δική μου ερώτηση: Τι είναι η μητρότητα και η πατρότητα; τι είναι η εγκυμοσύνη; Κάποιο κουμπί που τα πατάς και έρχεται ο πελαργός; Δηλαδή, απ' όλους αυτούς που ρωτάνε "τι" "πως" "πότε" "γιατί" κανένας δεν αντιμετώπισε πρόβλημα στη σύλληψη; Όλες γκαστρώθηκαν με την πρώτη; Το μόνο που κάνω για την ώρα, είναι να λέω οτι δεν προλαβαίνουμε ακόμη λόγω τρεξίματος .. και ότι έχουμε καιρό μπροστά μας... Αλλά νομίζω ότι κατά βάθος ξέρουν οτι λέω "ψέματα"... αφού ναι, μεν, εγώ είμαι 25, αλλά ο σύζυγος 43.... Πώς το αντιμετωπίζετε;

Άλλωστε, η δουλειά (πόσο μάλλον η υποχρεωτική εργασία!) δεν είναι απαραίτητα δημιουργική...

Αν, δηλαδή, δε δουλεύει ο άντρας λόγω καλής οικονομικής -ας πούμε- κατάστασης, αλλά είναι όλη η μέρα του γεμάτη είτε με το να κάνει κάποιο χόμπι είτε με κάτι άλλο...?

Πηγαίνω σε διατροφολόγο εδώ και 3 μήνες. Γυμνάζομαι καθημερινά και τα σαπούνια μας είναι 100% φυτικά, αφού τα φτιάχνω εγώ στο σπίτι!! Αν θέλετε μπορώ να σας στείλω κιόλας να τα δοκιμάσετε!!

Όχι, κορίτσια! Δεν υπάρχει πια απογοήτευση! Δε με πειράζει πια! Αν κάνουμε παιδάκι, καλώς να 'ρθει. Αν όχι, όλα καλά! Απογοητεύτηκα στην αρχή. Τώρα, είναι όλα καλά. Το πήρα αλλιώς. ΑΝ όντως δεν έχουμε πρόβλημα, θα έρθει!

Μπισγουλάκι και Voula, ευχαριστώ πολύ για τη συμπαράσταση! Η αλήθεια είναι ότι δεν προσπαθούμε πολύ καιρό.. στον ένατο μήνα είμαστε μόνο. Ο λόγος που ανησυχώ είναι γιατί εγώ έχω κι άλλο ιστορικό με άλλο "γκόμενο":rolleyes: παλιά... Απλά εγώ κουράζομαι πολύ με τη διαδικασία μέτρησης των ημερών, της κλομιφαίνες, τις ενέσεις και μετά ξανά μέτρημα, τεστ αρνητικό και φτου κι απ' την αρχή... Γι' αυτό πήραμε αυτή την απόφαση! Δεν αποκλείουμε, βέβαια, να έρθει και δικό μας μωράκι μετά την υιοθεσία.. δεν ξέρει κανείς! Ίδωμεν, κορίτσια! Προσπαθώ να κρατώ χαμηλά τους τόνους και να μη στεναχωριέμαι με τον κάθε "ηλίθιο" που συναντώ εδώ! Οι συνεδρίες στον ψυχολόγο δίνουν και παίρνουν! :tongue: Ελπίζω να είστε όλες καλά... και όταν γυρίσετε από διακοπές και οι υπόλοιπες, να ενημερώσετε το λαό εδώ πέρα που η παρέα του είναι αυτό το μαγικό φόρουμ!!!:D

Εμείς γυρίσαμε! Οι διακοπές δεν πήγαν καθόλου καλά... Θα φταίει που ανυπομονούσα τόσο πολύ... "Χάσαμε" το σκυλάκι μας... Ποιός ξέρει ποιό κακό πήρε μαζί του.. ποιος ξέρει από τι μας γλίτωσε.. ίσως να έφυγε εκείνο για να μη φύγει κάποιος από εμάς... Έζησε μαζί μας έξι ολόκληρα χρόνια!! Αφού, λοιπόν, έγινε αυτό το θλιβερό συμβάν, και αφού δε μπορούμε να γυρίσουμε το χρόνο πίσω, είπαμε να δούμε τα θετικά (όσο είναι εφικτό..) και είπαμε με τον άντρα μου να ξεκινήσουμε διαδικασίες υιοθεσίας... Είναι χρονοβόρες, αλλά αξίζει. Έχουμε τόση πολλή αγάπη να δώσουμε και οι δύο.. Συνειδητοποίησα πως τα παιδιά είναι ευλογία! Όλα τα παιδιά, όλες οι ψυχές! Όχι μόνο αυτές που βγαίνουν από το δικό μας σώμα.. μα όλες οι ψυχές του κόσμου.. Λοιπόν, αποφάσισα οτι δεν είναι λόγος να στεναχωριέται κανείς για το αν θα κάνει παιδί ή όχι... σαφώς και η εγκυμοσύνη είναι ένα γνήσιο δώρο της φύσης προς τη γυναίκα... αλλά δε θα πεθάνω κιόλας! Είδα ότι έχω τόσο απόθεμα αγάπης που είναι κρίμα να μετατρέπεται σε άγχος και στεναχώρια! Προτιμώ να είμαι μια χαρούμενη γυναίκα χωρίς παιδιά, παρά μια αγχωμένη μάνα! Το καλύτερο, βέβαια, είναι να είμαι μια χαρούμενη γυναίκα και μάνα.. :rolleyes: Αλλά οκ! Αυτά σκέφτηκα εγώ στις "διακοπές" μου! Σας ευχαριστώ όλες για τις συμβουλές και τις απαντήσεις! Και μόνο το γεγονός ότι κάποιος διαβάζει αυτά που γράφω και μπαίνει στη διαδικασία να απαντήσει, με χαροποιεί ιδιαίτερα... Audette17, vtgian και mama-vasoula ευχαριστώ πολύ πολύ πολύ! Τα λόγια σας είναι πολύτιμα για 'μένα...

Audette, πριν ξεκινήσουμε τις προσπάθειες, πήγα στο γυναικολόγο, έκανα ένα τσεκ απ, καλλιέργεια και υπέρηχο καθώς και ορμονολογικό έλεγχο και είναι όλα εντάξει!! Άγχος έχω! Κι εγώ δε λέω σε ποιο χωριό, ακριβώς γιατί μετά φωτογραφίζομαι!! ;) τα κάνω όλα αυτά και ζορίζομαι για να τα κάνω... αλλά πρέπει! Όταν αλλάζεις τόπο και τρόπο ζωής, μου φαίνεται, δεν τα γλιτώνεις τα χαστουκάκια... από παντού!! Τι να πω; Σήμερα είναι μια μέρα δύσκολη και ακόμα και το πιο άσπρο χρώμα μου μοιάζει μαύρο... Ας ελπίσουμε ότι αύριο θα είναι μια καινούργια μέρα!! Σας ευχαριστώ πολύ πολύ πολύ!!!!!!!!!!!!! :oops: