vtgian

Καλημέρα! Δυστυχώς ο συγκεκριμένος άνθρωπος έχει δείξει τα χειρότερα δείγματα συμπεριφοράς. Προσπάθησε να χτίσεις έναν εσωτερικό τοίχο ασφαλείας μέσα σου, θωρακίσου ώστε να μένεις ανεπηρέαστη από όσα κάνει και λέει. Διέκοψε κάθε δίαυλο επικοινωνίας, ώστε να μην ταράζεσαι από εκρήξεις, απειλές κλπ να μένεις ήρεμη και κράτα επικοινωνία μόνο μέσω δικηγόρων για τα απολύτως απαραίτητα. Αν σου μεταφέρουν κουβέντες γνωστοί/φίλοι πες τους να σταματήσουν να το κάνουν. Προστάτευσε την ιδιωτικότητα σου, μη δίνεις στοιχεία για το που βρίσκεσαι και τι κάνεις. Πολλά τρελά θα πει, θα απειλήσει, θα φωνάξει, βλέπει ότι χάνει την κυριαρχία του, νόμιζε ότι είχε τον απόλυτο έλεγχο και ταράζεται που τα χάνει. Εσύ επέμεινε μέσω δικηγόρου σε αυτά που δικαιούται το παιδί σου. Πίκρα και θυμό θα έχεις μέσα σου για καιρό ακόμα. Δεν είναι λίγο όλο αυτό που περνάς και η εγκυμοσύνη κάνει τις ορμόνες και τα συναισθήματα να "χορεύουν". Μίλα σε ειδικό, θα σε βοηθήσει σιγά σιγά να το αφήσεις πίσω σου.

Γεια σου Αλεξ.! Ευτυχώς τα κορίτσια παραπάνω είχαν να σου δώσουν πολύ καλές πληροφορίες, η δική μου περίπτωση είναι πολύ τυπική οπότε δεν έχω κάποια έξτρα πληροφορία. Το καταλαβαίνω αυτό που γράφεις "Η πληροφορία πάντα μου μειώνει το άγχος κι η αβεβαιότητα μου το αυξάνει." γιατί ακριβώς έτσι νιώθω και εγώ. Όταν γνωρίζω με λεπτομέρεια κάτι, νιώθω ότι έχω τον έλεγχο και αυτό με καθησυχάζει. Η θέση σου είναι αρκετά δύσκολη ίσως γιατί δεν νιώθεις ασφαλής με το ιατρικό προσωπικό που σε παρακολουθεί αυτή τη στιγμή. Τώρα καταλαβαίνω γιατί μου είχαν τονίσει ότι χειρουργός, ενδοκρινολόγος και ακτινολόγος θα πρέπει να λειτουργούν ως ομάδα και συμπληρωματικά. Τα δεύτερα χειρουργεία είναι όντως συχνά, είχα ακούσει ότι ειδικά ο Βαμβακίδης έχει μεγάλο αριθμό 2ων χειρουργείων. Μακάρι να μπορούσα να σε βοηθήσω με κάποιον τρόπο. Μπορώ να σου πω μόνο ότι τόσο εδώ όσο και στην ομάδα που έχουμε στο fb υπάρχει πάντα κάποιος/α με διάθεσή να σε ακούσει.

Έκανες πολύ καλά που το αντιμετώπισες έτσι. Πρέπει να αντιληφθεί και ο ίδιος το μέγεθος των ευθυνών του. Μίλα με δικηγόρο και ενημερώσου αναλυτικά για τα δικαιώματα τα δικά σου και του παιδιού σου, τα οποία οφείλουν να είναι αδιαπραγμάτευτα. Είναι γεγονός ότι ένα παιδί μετατοπίζει το κέντρο του άξονα ευθυνών και σε βάζει σε μία νέα θέση. Το θέμα όπως είπες και εσύ, δεν είναι οικονομικό αλλά ας πούμε "ηθικό". Θα μπορούσες πχ να αποκοπείς τελείως και το παιδί να μη μάθει ποτέ ποιος είναι ο βιολογικός του πατέρας και τα αδέλφια του. Θα ήταν όμως για το παιδί αυτό σωστό; Αν αργότερα ήθελε να μάθει περισσότερα, θα μπορούσες να το υποστηρίξεις; Προσωπικά είμαι πάντα υπέρ της αλήθειας, όποια και αν είναι αυτή. Σε γλιτώνει από πολλούς μελλοντικούς μπελάδες. Η αλλαγή πόλης σίγουρα θα σας προστατεύσει από ανόητα και αχρείαστα κουτσομπολιά αλλά θα έχεις βοήθεια εκεί (που θα σου είναι απαραίτητη, ειδικά τα πρώτα χρόνια); Και εκεί έρχεται και το οικονομικό. Αν πχ χρειάζεσαι μια γυναίκα να κρατάει το μωρό για να διατηρήσεις την εργασία σου και το έξοδο δεν είναι μικρό, τότε γιατί να υπονομεύσεις την ποιότητα ζωής σας και να μην τον υποχρεώσεις να αναλάβει μέρος των ευθυνών; Μη βιάζεσαι, γιατί οι εν θερμώ αποφάσεις δεν είναι πάντα οι καλύτερες. Είσαι πληγωμένη αυτή τη στιγμή κορίτσι μου και χρειάζεσαι να φροντίσεις τον εαυτό σου. Κάνε focus στα σημαντικά. Θα γίνεις μαμά, μια υπέροχη και δυνατή μαμά. Τώρα είναι δύσκολο αλλά θα φτιάξουν τα πράγματα. Σιγά, σιγά.

Αν δεν ήσουν έγκυος τα πράγματα θα ήταν ευκολότερα. Το παιδί όμως που θα γεννήσεις έχει δικαίωμα να ξέρει ποιος είναι ο πατέρας του (ακόμα και αν δεν έχουν καμία απολύτως επαφή), ειδικά εφόσον θα υπάρχουν ετεροθαλή αδέλφια και είστε σε μικρή κοινωνία. Αυτός μπορεί να μη θέλει να μάθει η γυναίκα του τίποτα (τι ωραίος!), αλλά από τη στιγμή που θα γεννηθεί ένα βιολογικό του παιδί, έχει υποχρεώσεις θέλει δε θέλει. Ας πρόσεχε. Αν δε θέλει να εμπλακεί συναισθηματικά, θα πρέπει να εμπλακεί τουλάχιστον οικονομικά (ακόμα και αν εσύ μπορείς να τα καταφέρεις μόνη σου. Μη το δεις ως υποχρέωση προς εσένα, αλλά προς το παιδί). Αν δεν μπορεί αυτός να ενημερώσει για τις πράξεις του, ας αναλάβουν δικηγόροι και ας το μάθει η γυναίκα του με αυτόν τον τρόπο. Και σε εκμεταλλεύτηκε και θέλει να τη βγάλει καθαρή.

Είναι απόλυτα λογικό να αισθάνεσαι τόσο θυμό. Για εκείνον και τα ψέμματα που σου είπε, για εσένα την ίδια που ίσως δεν κατάλαβες νωρίτερα (άδικα βέβαια, αλλά μυαλό είναι αυτό). Το να απαιτεί την κατανόησή σου και την εκτίμηση σου είναι αδιανόητο. Δυστυχώς πολλοί άνθρωποι είναι δειλοί όπως ο πρώην σύντροφός σου. Αδυνατούν να χειριστούν τα θέλω τους και συμπαρασύρουν και άλλους σε αυτό. Υπάρχει ωστόσο το τώρα που πρέπει να διαχειριστείς και το δυσκολότερο, μία εγκυμοσύνη. Πρέπει να σκεφτείς πολύ καλά τι θέλεις για εσένα και το μωρό σου και σε ποιο βαθμό μπορείς να αντέξεις την παρουσία του στη ζωή σας. Πραγματικά πολύ δύσκολη η θέση σου.

Εγώ ίσως σου δώσω μία άλλη οπτική, πέρα από το θυμό σου, καθώς βρέθηκα σχεδόν στην ίδια θέση με εσένα (δεν ήμουν έγκυος και μέναμε εξαρχής μακριά, ήταν ωστόσο παντρεμένος με ένα παιδί και το έμαθα αργότερα). Φέτος, με αυτόν τον άνθρωπο που "θέλει φτύσιμο, κρέμασμα, κλπ" θα κλείσουμε 20 χρόνια ευτυχισμένου γάμου και οικογένειας. Πληγώθηκα τότε όπως εσύ, θύμωσα, απομακρύνθηκα και του άφησα χρόνο να πάρει τις αποφάσεις του, ξεκαθαρίζοντας ότι δε γίνεται να τα έχει όλα. Τελικά ο χρόνος (και οι πράξεις του πάνω από όλα) έδειξαν ότι αυτό που ένιωθε για εμένα ήταν πραγματικά αληθινό. Και πέρα από το παιδί μας, είχα τη τύχη να συμμετέχω στην ανατροφή και του δικού του παιδιού, μιας ενήλικης πλέον γυναίκας, που αγαπώ πολύ και είμαι περήφανη για αυτήν, η οποία είναι και καταπληκτική αδελφή. Είναι σπάνιες αυτές οι περιπτώσεις ωστόσο, το αναγνωρίζω. Στην περίπτωσή σου, με εγκυμοσύνη, δεν έχει εναλλακτική από το να αποκαλύψει την αλήθεια ακόμα και αν δεν επιθυμεί κάτι τέτοιο. Το μελλοντικό σας παιδί έχει δικαιώματα και οφείλει να το υποστηρίξει. Προσωπικά θα χάραζα γραμμές. Ούτε τη δουλειά μου και το σπίτι μου θα άφηνα, ούτε τίποτα, αλλά ούτε θα έμπαινα στη διαδικασία να ενημερώσω την σύζυγό του. Αυτός είναι που πρέπει να πάρει αποφάσεις και να αντιμετωπίσει τις συνέπειες. Σκέψου τι θέλεις εσύ, θέσε του τις απαιτήσεις σου, όποιες είναι αυτές, και προχώρα.

Καλημέρα σας! Περαστικά εύχομαι στη σύζυγο, να έχει ένα καλό χειρουργείο και να τα αφήσει όλα πίσω της. Είναι ένα σοκ στην αρχή, σίγουρα. Είμαι σίγουρη ότι κάποιο από τα μέλη εδώ θα έχει εμπειρία από τον συγκεκριμένο γιατρό, ο οποίος γενικά έχει πολύ καλό όνομα και ως γιατρός και ως άνθρωπος. Εμένα μου το είχε συστήσει ο γυναικολόγος μου αλλά τελικά επέλεξα άλλον λόγω προσωπικής γνωριμίας. Στην ομάδα υποστήριξης που έχουμε στο facebook έχουμε μέλη που έχουν χειρουργηθεί (μάλιστα το συζητούσαμε πρόσφατα), αν έχετε λογαριασμό μπορείτε να βρείτε την ομάδα ως "Καρκίνος Θυρεοειδούς Αδένα - Ομάδα Υποστήριξης".

Is your baby 5 weeks or are you 5 weeks pregnant? It may be a little difficult or feel risky for someone to reach out through a web platform and exchange personal information with you in order to meet in person. If you are pregnant, be patient and you will have a great chance to meet and befriend other mothers, once you have your baby. Until then, the forum can provide a great support as there are groups based on expecting month, where "mothers to be" exchange their experiences. And who knows, maybe there you will meet someone near you. If you already have a baby, Ano Glyfada is a great place to meet locals, it has plenty of playgrounds and especially in the mornings they are full with new mothers and their babies. People are quite friendly and it's fairly easy to create a circle. I am writing by personal experience, as I made my circle of fellow mothers in the same area, in the same way.

Καλησπέρα! Bethesda ΙΙΙ σημαίνει ένα 5-15% να υπάρχει κακοήθεια. Η βασική οδηγία είναι επανάληψη βιοψίας στο εξάμηνο ή αφαίρεση. Η κακοήθεια στον θυρεοειδή τις περισσότερες φορές δεν έχει καμία επίπτωση στις αιματολογικές (και γι'αυτό και ανιχνεύεται κατά βάση υπερηχογραφικά και μετά με βιοψία). Το κατά πόσο επηρεάζει η κύηση, δεν το ξέρω να σου είμαι ειλικρινής, υποθέτω κάτι θα ξέρει ο γιατρός παραπάνω. Μπορείς πάντα να πάρεις δεύτερη γνώμη (ο γιατρός μου εμένα είναι Αργυρούπολή), σε κάθε περίπτωση είναι κάτι που πρέπει να δεις πως θα το χειριστείς.

Φυσικά και μπορεί να επιλέξεις να σε παρακολουθεί γιατρός σε δημόσιο μαιευτήριο. Το να σε παρακολουθούν ταυτόχρονα ιδιώτης και δημόσιο, το βρίσκω υπερβολικό. Εγώ επέλεξα γιατρό δημοσίου στο Έλενα. Στην αρχή έκλεινα απογευματινό εξωτερικό ραντεβού (οι τιμές διαμορφώνονται ανάλογα με το βαθμό του γιατρού, όπως ανέφερε πιο πριν η @vikib ) αλλά ο ίδιος ο γιατρός με προέτρεπε να πηγαίνω το πρωί για να μην πληρώνω κάτι έξτρα. Τα βασικά έξοδα που είχα ήταν οι μεγάλοι υπέρηχοι (Α΄ και Β' επιπέδου) όπου με κατεύθυνε σε ιδιώτη εμβρυολόγο (εξαιρετικός επίσης). Από εκεί και πέρα, για τις αιματολογικές με ασφάλεια σε ιδιωτικό διαγνωστικό πλήρωνα μόνο τη συμμετοχή και πλήρωσα για το δωμάτιο 500 ευρώ για Lux μονόκλινο. Ο γιατρός ουδέποτε μου ζήτησε χρήματα, εγώ του έκανα ένα δώρο μετά, για να τον ευχαριστήσω γιατί πραγματικά ήταν πολύ καλός. Ως σούμα, πλήρωσα πολύ πολύ λιγότερα από ότι σε ιδιώτη γιατρό και ιδιωτικό μαιευτήριο, χωρίς να νιώσω ότι ταλαιπωρούμαι ή ότι δεν με προσέχουν.

Έχω 13 χρόνια διαφορά με τον σύζυγο και φέτος θα κλείσουμε τα 20 χρόνια γάμου. Τα περισσότερα από αυτά που έχουμε στο κεφάλι μας είναι στερεότυπα. Η δική μου ενέργεια πάντως στα 44, είναι πολύ λιγότερη από του άντρα μου Η διαφορά ηλικίας από μόνη της δε λέει τίποτα, η διαφορά στο επίπεδο ωριμότητας όμως είναι καταλυτική για να στεριώσει ή να χαλάσει μια σχέση. Και δυστυχώς στην περίπτωσή σου, ο σύντροφός σου δείχνει εντελώς ανώριμος. Οπότε βάλε εσύ κάτω τι θέλεις από τη ζωή σου και πάρε τις αποφάσεις σου.

Δυστυχώς δεν έχω καθόλου εμπειρία στο θέμα αυτό και τα περισσότερα μηνύματα στο forum έχουν επικεντρωθεί σε περιπτώσεις κακοήθειας και αφαίρεσης θυρεοειδούς αδένα, όχι σε σχέση με κύηση. Ίσως παλαιότερα μέλη να μπορούν να βοηθήσουν καλύτερα. Έχεις υποθυρεοειδισμό, χασιμότο, κάποια άλλη πάθηση θυρεοειδούς ή έχεις κάνει αφαίρεση και παίρνεις Τ4;

Μπορεί να είχες μια βιοχημικη κύηση, κύηση που ναι μεν ξεκινά αλλά διακόπτεται πολύ πολύ γρήγορα. Μου έχει συμβει προσωπικά, πήρα θετικό τέστ στην εβδομάδα καθυστέρησης αλλά μεχρι να βγουν τα αποτελέσματα της χοριακής είχα αίμα. Πιθανόν στην περίπτωσή σου, επειδή είπες ότι είχες μία μέρα αίμα, η προγεστερόνη να έφερε τα πάνω κάτω. Αρχικά, γιατί δεν πας να κάνεις μια επαναληπτική εξέταση χοριακής; Είναι το μόνο αξιόπιστο.

Τα τεστ του εμπορίου είναι πλέον πολύ ευαίσθητα και μπορούν να ανιχνεύσουν την γοναδοτροπίνη από τις πρώτες ημέρες καθυστέρησης. Η τιμή της χοριακής είναι 2.30 ή 230; Το 2.30 είναι σχεδόν μη ανιχνεύσιμο, αν αυτό είπες στη γιατρό, λογικό είναι να σου πει ότι δεν. Το 230 από την άλλη είναι μια πολύ καλή ένδειξη, αρκεί να αυξηθεί όσο χρειάζεται σε επανάληψη μετά από 2-3 μέρες.

Περαστικά σας! Εμάς είχε κολλήσει στα 3,5. Η ανορεξία είχε κρατήσει άντε δύο-τρεις μέρες, όχι παραπάνω (από όταν σταμάτησε ο πυρετός) αλλά το πέρασε ελαφρά (άφθες δεν πρόλαβε να βγάλει, μόνο στίγματα και αυτά πέρασαν άμεσα). Γενικά ο ιός έχει έναν κύκλο 7-10 ημερών (τα μάτια που γυαλίζουν μπορεί να είναι δείγμα επιπεφυκίτιδας που είναι αποτέλεσμα του ιου). Οι άφθες στο στόμα πάντως είναι αρκετά επώδυνες και ίσως φοβάται ακόμα να φάει το παιδί. Επιμένετε με μαλακές και ουδέτερες τροφές (π.χ. όχι πορτοκάλι ή ντομάτα). Το κοξάκι έχει τρεις επιπλοκές, μυοκαρδίτιδα, εγκεφαλίτιδα και μηνιγγίτιδα αλλά είναι πολύ σπάνιες και έχουν πολύ συγκεκριμένα χαρακτηριστικά (λήθαργο, ακαμψία κ.α.). Από διάθεση και ενέργεια το παιδί πως είναι; Είναι καλοδιάθετο ή "πεσμένο"; Από αιματολογικές δε θα βγάλετε συμπέρασμα μόνη σας, ειδικά μετά από αυτό το ιστορικό. Μήπως να δοκιμάζατε να το δει και άλλος γιατρός (αν δεν μπορεί ο δικός σας) έστω κατ'οίκον για να αποφύγετε το περιβάλλον του ιατρείου (αν και πάλι, με μάσκα και προσέχοντας τις επιφάνειες ο κίνδυνος είναι ελάχιστος). Πάντως ναι, είναι φυσιολογικό μετά από τόσες ιώσεις το παιδί να αργεί να αναρρώσει. Σαν κανόνα, από εδώ και στο εξής (και αν μπορείτε βέβαια) μετά από κάποια ίωση, κρατήστε το παιδί και το αδελφάκι του (ώστε να μη μεταφέρει παράλληλα και αυτό κάτι άλλο) σπίτι μέχρι να αναρρώσει πλήρως και λίγο ακόμα. Να πάρει καλά τις δυνάμεις του και μετά να ξαναπάει. Σε αυτές τις ηλικίες οι συνεχόμενες ιώσεις είναι εξαιρετικά επιβαρυντικές για το ανοσοποιητικό του και δημιουργούν ευαισθησίες που επιμένουν με τα χρόνια.