sissy_geo

Μέλη
  • Περιεχομενο (αριθμoς δημοσιευσεων)

    115
  • Μελος απο

  • Τελευταια επισκεψη

Πρόσφατοι επισκέπτες του προφίλ

717 εμφανίσεις προφίλ
  1. Δεν χρειάζεστε δύναμη. Όλες όσες περάσαμε απο τη φωτιά ξέρουμε τι θα πει δυναμη..ΟΛΑ ΘΑ ΠΑΝΕ ΚΑΛΑ! Η διαδρομή αυτή τελειώνει για άλλους αργά για αλλους γρήγορα, αλλα τελειώνει! Ο προορισμός είναι εκεί και αξίζει κάθε θυσία! ΣΑΣ ΕΥΧΟΜΑΙ ΤΑ ΚΑΛΥΤΕΡΑ!
  2. @Foteini 25 Περαστική είμαι απο το θέμα, αλλά συγκινήθηκα με τη χαρά σου, γιατί πέρσι ακριβώς τέτοια μέρα και εγω, έμαθα οτι ήμουν έγκυος μετά απο πολλές δυσκολίες και ατυχίες! Στο ίδιο κέντρο, αλλά με τον κ. Χριστοφορίδη. Τώρα εχω στην αγκαλιά μου τον μπέμπη μας! Θέλω μέσα απο την καρδιά μου να σου ευχηθώ να έχεις μια τέλεια εγκυμοσύνη! Και στα κορίτσια που είναι στη μάχη, εύχομαι δύναμη και υπομονή! Ερχεται η στιγμή για όλες, πιστέψτε με! Δεν υπάρχουν όνειρα που μένουν απραγματοποίητα, μόνο άνθρωποι που τα αφήνουν στη μέση!
  3. Καλησπέρα! Απο 1000 και πάνω βλέπεις σακο! Μην στεναχωριέσαι! Εφόσον ανεβαίνει μη φοβάσαι τιποτα! Πέραασα το ιδιο άγχος περσι ακριβώς τετοιες μερες και ήταν εφιάλτης! Τωρα το αποτέλεσμα ειναι στο στηθος μου και θηλάζει! Ανεβαινε μεν, αλλά οχι ικανοποιητικά. Είχα και λίγο αιματακι καφετί το οποίο συνεχίστηκε και σε όλο το πρώτο τρίμηνο! Άκουγα πολλά και διάφορα... Σου εύχομαι τα καλύτερα! ΟΛΑ ΘΑ ΠΑΝΕ ΚΑΛΑ!
  4. @marioula1234 Είμαι πολύ καλά δόξα το Θεό! Το λιονταράκι μου έχει φουσκώσει έχει γίνει ένα λαχταριστό τσουρεκάκι! Η γιατρός μας λέει πως είναι ενα τελειόμηνο μωράκι με τα όλα του! Κάναμε το πρώτο μας εμβόλιο χθες, γελάμε και τρώμε πολύ! Γενικά είναι ενα πολύ χαρούμενο και ήσυχο μωράκι, αλλά οι κολικοί είναι μια πικρή ιστορία. Και διάβασα οτι οι περισσότερες το ζούμε αυτό. Εγω μόνο εχω τα θέματα μου. Είμαι μονίμως μέσα στο αγχος. Τρέμω μην αρρωστήσει... Γιατί μου είπε η γιατρός ότι τα μωρά μεχρι 6 μηνών αν αρρωστησουν νοσηλεύονται. Και δυστυχως επειδή κουβαλάω σοβαρά κατάλοιπα και φοβίες απο τις μέρες που ήταν το μωρό στη μονάδα, το άγχος μην αρρωστήσει δεν μ'αφηνει να τον χαρώ όσο θέλω. Επίσης το θέμα του θηλασμού με στεναχωρεί. Γιατί θα ήθελα πολυ να κάνω αποκλειστικό θηλασμό, αλλά λόγω προωρότητας δεν μπορέσαμε να αποφύγουμε το ξένο, και έτσι κάνω μικτό θηλασμό.
  5. Γεια σας γλυκές μανουλες!!! Πόσο χαίρομαι που ξαναμπήκα! Δεν είχα αποθηκευμένο τον κωδικό μου και δεν μπορούσα να μπω τόσο καιρό! Ελπίζω να είστε όλες πολύ πολύ καλά και τα μωράκια σας καλύτερα! Ήθελα να σας χαιρετήσω! Φιλιά πολλά!!
  6. Αμαν βρε κορίτσια τι μου κάνετε Δεν εχω λόγια να σας ευχαριστήσω αλήθεια.... Αρμέγομαι η αγελαδίτσα, σας διαβάζω και κλαίω! Ο Θεός να ευλογεί εσάς και τις οικογένειες σας! ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΠΟΛΥ!
  7. Κορίτσια μου... @tsilona @marioula1234 @Rafaelatarzan @winspert @Evangeliaa @minxri @Farmakotriftena @elpida20 αλλά και σε όοοολα τα άλλα κορίτσια της ομαδούλας μας, δεν θέλω να ξεχάσω καμία.. Ενα ΤΕΡΑΣΤΙΟ ευχαριστώ ΣΕ ΟΛΕΣ ΣΑΣ! Και απο εμένα και τον αντρα μου και απο τον μικρούλη μας! Με κάνατε και έκλαψα αλλα απο συγκίνηση! Ήρθε ο μήνας μας κορίτσια! Κρατάτε γερά! Μέσα απο την καρδιά μου σας εύχομαι να πάνε όλα υπέροχα!!! Όσο για εμάς, είμαστε πολύ καλά και σήμερα... Χαμογελάμε κιόλας... Τρώμε το γαλατάκι της μαμάς και μετράμε τις ωρες για να πάμε στο σπίτι! Σας φιλώ! Α!!!! Χαρείτε κοιλίτσες! Θα σας λείψουν πολύ!!!
  8. Με έχετε συγκινήσει απίστευτα με τις ευχές σας! Σας ευχαριστώ πάρα παρα πολύ! Όλες! Δεν υπήρξε μέχρι τωρα κατάλληλη στιγμή για να γράψω... Όλα έγιναν πολύ ξαφνικά και βίαια. Δυστυχώς. Δεν θέλω να κουράσω, αλλά έχω να πω πολλά. Έχω και παράπονα πολλά (όσον αφορά την κλινική που επιλέξαμε). Πέρασα ΠΑΡΑ ΠΟΛΛΑ για να καταφέρω να μείνω έγκυος και αυτό που θυμάμαι να μου δίνει δύναμη να προσπαθώ, ήταν αυτή η μαγική στιγμή που περιγράφουν οι μανούλες... Αυτή η πρώτη φορά που κοιτάς στα μάτια το μωρό σου... Που το αγγίζεις... Αυτό... Σας το γράφω και κλαίω... Δεν το έζησα λοιπόν... Ας τα πάρουμε απο την αρχή τα πράγματα, μιας που κατάφερα να μπω, θα σας τα πω όλα, γιατί πλέον χρόνος δεν υπάρχει και δεν ξέρω ποτε θα μπορέσω ξανα να μπω... Λοιπόν είχαμε κάνει τον υπέρηχο μας, τσεκάραμε τον τράχηλο, που ήταν εξαρχής το θέμα μας... Μου είπε η γιατρός πάμε πολύ καλά, ακλόνητος ο τράχηλος, εκεί βράχος... Σε βλέπω τελικά να τρως το μήνα σου... Το μωρό εξακολουθούσε να είναι με τα πόδια κάτω, οπότε μου είπε συνεχίζουμε την προσοχή, όχι τόσο για τον τράχηλο όσο για το μωρό που κλωτσάει εκει κάτω και όσο μεγαλώνει κινδυνεύουμε περισσότερο για σπάσιμο νερών. Όλα καλά λοιπόν. Μου λέει θα σε δω σε 2 εβδομάδες και μετά θα φυγω διακοπές. Περνάει λοιπόν ο καιρός, αυτες οι δυο εβδομάδες, όμορφα μπορώ να πω. Ίσως οι μοναδικές όμορφες εβδομάδες της εγκυμοσύνης μου. Εννοώ χωρίς άγχος... Ψωνίσαμε πραγματα, κάναμε και φωτογράφιση όλα καλά. Περίμενα με αγωνία το επόμενο ραντεβού. Οι κλωτσιές του μωρού ηταν πολύ πολύ δυνατές και χαμηλά... Μια μέρα πριν λοιπόν. Ενω ΚΟΙΜΟΜΟΥΝ, ένιωσα εναν ελαφρύ πόνο, γνωστό πολύ, ένοιωσα ότι θέλω να παω τουαλέτα, πήγα λοιπόν, και εκεί ακουσα ενα πλιτς.... Λεω όχι δεν μπορεί, δεν είχα συσπάσεις καθόλου για πολύ καιρό, όλα ήταν ησυχα ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ... Κυρία εγω μπαίνω για μπάνιο... Εκεί άρχισε καταρράκτης! (Μ'αρεσει που τοοοοσο καιρό αγχωνόμουν για τα υγρα... Αν χάνω και δεν το καταλαβαινω κτλ... Ηταν ΚΑΤΑΡΡΑΚΤΗΣ!) Ταυτόχρονα λοιπόν ξεκινάνε και οι πόνοι! Εγω ούρλιαζα έκλαιγα, κανονικά σε αμοκ! Ευτυχως ο αντρας μου ήταν σπίτι, ήρθε, με έβγαλε με πολύ δυσκολία απο τη μπανιέρα γιατί οι πόνοι ήταν αφόρητοι! Πήγαμε στο δωμάτιο, πήρα τηλεφωνο κλαίγοντας στη γιατρό και εκείνη μου είπε ξεκινήστε τώρα, θα βρεθούμε στην κλινική! Στο σημείο αυτό θέλω να αναφέρω το όνομα της κλινικής και δεν με νοιάζει αν υπάρχουν κανόνες! Ήταν το Γένεσις στη Θεσσαλονίκη. (Κάποια άλλη στιγμή θα σας πω τα παράπονά μου). Ξεκινάμε λοιπόν, οι πόνοι ήταν αβασταχτοι. Δεν μπορώ να τους περιγράψω. Οι συσπάσεις ανα 2 λεπτά! Συναντάμε στο δρόμο ενα σοβαρό τροχαίο οπότε ο πιο συντομος δρόμος ηταν κλειστός... Μπλέξαμε στην κίνηση, εγω θα πέθαινα ειλικρινά... Τα νερά να τρέχουν ασταμάτητα και σε ποσότητες! Δεν ξέρω πού ήταν τόσα υγρά... Με πολύ δυσκολία φτάσαμε, με πήραν γρήγορα μέσα και εκεί περίμενε η γιατρός μου.... Είχα ήδη διαστολή, και μου λέει γλυκιά μου πάμε να γεννησουμε.... Εγω μουδιασα.... Της λεω δεν θέλω... (Λες και είχα επιλογή). Είμαστε μονο 34 εβδομάδες.... Μου λέει θα πάνε όλα καλά... Υπήρχε και χειρότερο βέβαια. Με παίρνουν μέσα στο χειρουργείο. Η γιατρός μου ζητουσε απο όλους να κάνουν γρήγορα.. Αυτό με φόβισε πολύ. Ήρθε κοντά μου και μου λέει, Σίσσυ μου, θα πρέπει να κάνουμε γενική νάρκωση, λόγω της αντιπηκτικής που έκανες πριν λίγο. Δεν θα πιάσει η επισκληρίδιος. Λυπάμαι πολύ για αυτό. Αυτό ήταν, εκεί παραδόθηκα στα χέρια τους. Με πλήγωσε τοσο πολύ αυτό... Οροί, καθετήρες, συσπάσεις με απίστευτο πόνο, όλα μαζί, όλα με πέθαιναν, αλλα είχα μουδιάσει... Κοιμήθηκα.... Ξύπνησα... Ρωτούσα συνέχεια για το μωρό... Με πόνεσε πολύ που ξύπνησα όπως όλες τις προηγουμενες φορές που μπήκα στο χειρουργίο. Άδεια, μονη μου, ΧΩΡΙΣ ΜΩΡΟ... Ακόμα και τωρα... ΠΟΥ ΓΕΝΝΗΣΑ.... Ήρθε η γιατρός μου, με αγκάλιασε, με φίλησε... Μου είπε ότι είναι ένας κούκλος 2180, ότι έκλαψε αμέσως και ότι έχει αντανακλαστικά τελειόμηνου.... Αν και ζαλισμένη, κράτησα αυτες τις πληροφορίες μέσα μου... Η πιο ωραία στιγμή, αυτή η μοναδική, τελικά ωραία στιγμή ήταν όταν με βγάλανε απο εκεί. Και είδα τον αντρα μου και την οικογενεια μου να κλαίνε απο χαρά. Μου έδειξαν στο κινητό το μωράκι μου... Το δικό μου μωράκι! Εκείνη την ημερα δεν με άφησαν να σηκωθω για να παω να τον δω.... Με πήγαν σε δωμάτιο. Εκεί ηταν δύσκολα γιατί έβλεπα τις άλλες δυο μαμάδες με τα μωράκια τους και εγω ήμουν μόνη... Το επόμενο πρωι, παρόλο τον απίστευτο πόνο, προσπαθούσα απο τις 5 να σηκωθώ απο το κρεβατι. Κορίτσια μιλάμε για πόνο... Προσπαθούσα στα κρυφά για να μη με δούνε. Γιατί μου είπαν πως αν δυσκολεύομαι, θα το αφήσουμε για πιο μετά... ΔΕΝ ΥΠΗΡΧΕ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ... Μετα απο 2-3 προσπάθειες, τα καταφερα να κάνω βηματα και πήγα να δω το μωράκι μου, μαζί με τον αντρα μου. Στην ΜΕΝΝ.....Τον είχαν σε θερμοκοιτίδα, ντυθήκαμε χειρουργικά, ποδιές, μάσκες, καπέλα και μπήκαμε... Όταν τον αντίκρισα, μου κόπηκαν τα πόδια... Εκλαιγα, ένιωθα ενοχές... Πού να ήξερα τι άλλο θα ακολουθήσει.. Μιλήσαμε με τον γιατρό, μου είπε ότι είναι όλα καλά. Σιτίζεται με σωληνάκι και ότι όταν πάρει το μπιμπερό φεύγουμε.. Όλα καλά, πανηγυρίζαμε εμείς. Περνάει λοιπόν αυτή η μερα ήσυχα.. Το επόμενο πρωι, ενω μου έλεγε ο αντρας μου να τον περιμένω να πάμε μαζί να δουμε το μωρό, εγω δεν αντεχα... Πλύθηκα ντύθηκα και πήγα μονη μου στην ΜΕΝΝ. Εκεί συναντάω την νεογνολόγο, η οποία μου λέει, α εσας ήθελα, χθες είχαμε ενα επεισόδιο με το μωρό σας. Μια σοβαρή επιπλοκή. Ήταν ξημερώματα και δεν θέλαμε να σας ανησυχήσουμε.......... Το μωρό λοιπόν έπαθε πνευμονοθώρακα. Μια επιπλοκή αρκετά σοβαρή που την παθαίνουν κυρίως τα πρόωρα μωράκια, αλλά όχι μόνο... Συμβαίνει κυρίως λόγω προωρότητας, ή και κάποιες φορές λόγω καισαρικής. Το μωρό λοιπόν μάζεψε αέρα στα πνευμονάκια του και του τρύπησαν τον θώρακα για να τον αφαιρέσουν. Το έβαλαν σε αναπνευστική μηχανική υποστηριξη και περίμεναν να δούνε πώς θα πάει. Μου είπαν πως μπορώ αν θέλω να τον δω. Η εικόνα που αντίκρισα ήταν ότι πιο σκληρό έχω ζησει στη ζωη μου. Νόμιζα ότι θα κοπούν τα ράμματα απο το κλάμα. Ζαλίστηκα απο τον πόνο. Και τον σωματικό και τον ψυχικό. Με πήραν μέσα στο δωμάτιο, ούτε καταλαβα πώς. Με καροτσάκι, με φορίο δεν ξερω. Οι επόμενες μέρες.... Εφιάλτης.. Δεν μπορώ και δεν θέλω να τις περιγράψω... Και ίσως δεν θα έπρεπε καν να σας πω την εμπειρία μου τωρα. Και σας ζητώ συγνώμη. Δεν θέλω να φοβηθεί ΚΑΜΙΑ. Τα πάτε τέλεια και τελειώνετε! Οι ωρες ήταν πραγματικά αιώνες... Ξέχασα πότε γέννησα, ξέχασα το τραύμα, ξέχασα τον πόνο... Σε κάθε επισκεπτήριο εκεί. Όρθια.. Δεν κοιμόμουν, δεν έτρωγα... Ήμουν σκια του εαυτού μου. Δεν ανάρρωσα ποτέ... Ούτε σωματικά ούτε ψυχικά.... Το λιονταράκι μου όμως παλευε! Παρακαλούσα την Παναγία μέρα νύχτα να ακούσουμε μια καλή ειδηση... Αργήσαμε να χαμογελάσουμε... Αλλα χαμογελάσαμε! Εγω έφυγα με τη θέληση μου νωρίτερα απο την κλινική. Γιατί δεν άντεχα, να ακούω απο τις διπλανές μου να περιγράφουν σε φίλους και γνωστούς την υπέροχη αυτή εμπειρία. Δεν αντεχα να τις βλέπω με τα μωρά τους και να ξερω ότι το δικό μου υποφέρει. Ήταν ένα χιλιοτρυπημένο μωρό. Γεμάτο μελανιές, που δεν είχε κουράγιο να κλάψει... Όμως τα κατάφερε.. Η Παναγία το φρόντισε καλύτερα απο κάθε νεογνολόγο και μαία... Αρχίσαμε να ακούμε καλά νέα... Όλο και πιο καλά. Κάθε μέρα! Ο πονηροφατσούλης μου όπως τον λένε οι μαίες, είναι μαχητής! Όταν μας φώναξαν και μας είπαν ότι περάσαμε την περιπέτεια και εστιάζουμε πλέον στο φαγάκι για να μπορέσουμε να πάμε σπίτι μας, δεν το πίστευα! Αυτό που μας είπαν λοιπόν, ήταν ότι η επιπλοκή ήταν ξεκάθαρα λόγω προωρότητας. Δεν είχαν προλάβει να αναπτυχθούν πλήρως τα πνευμονάκια του. Κατα τα άλλα ήταν όλα άριστα. Ο λόγος που στην αρχή το μωρό ήταν μια χαρά ήταν ότι λόγω τον ενέσεων κορτιζόνης που έκανα την 28η εβδομάδα, είχε όπως μας είπαν απόθεμα στα πνευμονάκια του. Αλλα όσο περνούσαν οι ώρες άρχισε να το καταναλώνει. Αν είχαμε κάνει δεύτερη δόση, θα είχαμε αποφύγει όλον αυτόν τον εφιάλτη... Κατα πάσα πιθανότητα... Αλλά δεν προλάβαμε... Τεραααστιο κείμενο, κ ομως τόσα πολλά που δεν είπα.... Τωρα δεν έχουμε κανένα καλώδιο πάνω μας, και απλά εκπαιδευόμαστε στο φαγητό για να μπορέσουμε να πάμε ησυχοι στο σπίτι. Εύχομαι ξανα μέσα απο την καρδιά μου σε ολες σας ξεχωριστά να έχετε τον πιο ΕΥΚΟΛΟ και ΟΜΟΡΦΟ τοκετό και να χαρείτε τα μωράκια σας!
  9. Καλησπέρα σας μέλλουσες μανούλες! Μετά την μεγάλη μπόρα που περάσαμε, μπήκα να σας γράψω οτι γεννήσαμε! Πολύ ξαφνικά, πολύ δύσκολα, πολύ σκληρά. Το μωράκι μου ΑΥΤΗ τη στιγμή είναι καλά και σύντομα (μάλλον την Δευτέρα) θα είμαστε στο σπίτι μας. Εύχομαι μέσα απο την καρδιά μου ΚΑΜΙΑ μαμά να μη ζήσει αυτό που έζησα και κανένα μωράκι στον κόσμο να μη βασσανιστεί όσο βασσανίστηκε το δικό μου! Ο Θεός είναι μεγάλος, δεν αφήνει κανέναν όμως, και εύχομαι σε όλες σας με το καλό να πάρετε τα μωράκια σας αγκαλιά ΣΤΗΝ ΩΡΑ ΤΟΥΣ!
  10. Κορίτσια και εγω ΕΝΝΟΕΙΤΑΙ πως πρέπει να ετοιμάσω βαλίτσα άμεσα... Οι πιο έμπειρες πείτε μας ποια ειναι τα απολύτως απαραίτητα πέρα απο πυτζάμες με κουμπιά κτλ
  11. Δεν ξέρω τι να σου πω ειλικρινά. Σ'ευχαριστώ πολύ για το κουράγιο που μου δίνεις. Έχεις δίκιο. Πρέπει λίγο να χαλαρώσω, τώρα σε λίγες μέρες έχουμε πάλι υπέρηχο. Κάθε φορά και μια πιο ξεκάθαρη εικόνα. Εύχομαι πραγματικά να περάσουν όοοολα αυτά που μας ταλαιπωρούν το μυαλό όλες μας, ξέρω ότι και εσυ έχεις επίσης άγχος. Αλλά θα περιμένουμε να έρθει ο καιρός που θα μιλάμε για άλλα πράγματα πολύ πολύ πιο ευχάριστα!
  12. Είσαι πολύ γλυκιά αλήθεια! Με συγκίνησες! Σ'ευχαριστώ πολύ για το κουράγιο που μου δίνεις! Ώρες ώρες χάνω το κουράγιο μου, γιατί εντάξει πέρασα το λούκι της εξωσωματικής, έζησα και την απώλεια και παρόλο που θεωρώ ότι είμαι δυνατός άνθρωπος, δεν θα αντέξω να ζήσω και την προωρότητα...
  13. Γεια σας κοριτσάκια μου γλυκά! Σας γράφω γιατι είμαι λίγο πεσμένη, εδω μιλάμε ελεύθερα, δεν μ'αρεσει να κλαίγομαι ή να εξηγώ στον καθε ένα τι έχω... Λίγο η κλεισούρα, λίγο όλα τα άγχη και οι φόβοι, έχω πέσει εδω και 3 μέρες...Πολύ... Χθες το βράδυ με έπιασε το παράπονο... Πέρασα τοσα πολλά, αμέτρητα, για να φτάσω εδω και δεν μπόρεσα να χαρώ ούτε μια μέρα την εγκυμοσύνη μου.. Είμαι πολύ πεσμένη. Ίσως γιατί φοβήθηκα λίγο παραπάνω, γιατί η αιματολόγος μου εδωσε εντολή απο τώρα και στο εξης να σταματήσουμε το σαλοσπιρ ΟΠΩΣΔΗΠΟΤΕ και να συνεχίσω μόνο ενέσεις inohep και αυτές μάλιστα να μετακινηθούν πρωινή ωρα γιατί σε περίπτωση που έχουμε κάτι ξαφνικό θα πρέπει να προσέξουμε το ενδεχόμενο αιμορραγίας. Θα πρέπει να απέχει κάποιες ωρες η αντιπηκτική απο το βράδυ, γιατί λέει τα νερά στις περισσότερες γυναίκες σπάνε βραδινές ώρες. Όσες έχετε ηδη γεννήσει στο παρελθόν συμφωνείτε; Ετσι είναι; Έτσι μου είπε, συγκεκριμένα λέει λόγω του κιρκαδιακού ρυθμού έκκρισης της οξυτοκίνης. Δεν ξέρω.. Απλά αισθάνομαι σαν να μου είπε, γεννάς ρε παιδί μου, και αυτό με τάραξε... Μπαίνω 32η.. Για να δούμε.. Θα αντέξουμε μέχρι τουλάχιστον 34 που θέλει η γιατρός μου;;;;; Αααχ θα τρελαθώ.. Έχει κουραστεί και το σώμα μου αλλά κυρίως το μυαλό μου.... Ώρες ώρες τρελαίνομαι λες και υπάρχει κάτι παραπάνω που μπορώ να κάνω... Αλλά επίσης όταν τρελαίνομαι και με πιάνει απελπισία, λέω ότι είναι να γίνει θα γίνει.... Αυταααα.. Συγνώμη για τη μαυρίλααααα!! Ααα επίσης τρωω ακατάπαυστα απο την απελπισία μου αλλά και πεινάω σαν τρελή... Μέχρι τωρα είχα βάλει μονο 6 κιλά, τώρα ποιος ξέρει
  14. Ευχαριστώ πολύ πολύ! Όλα καλά να πηγαίνουν σε όλες μας! Και σε όλα τα μωράκια! Πλησιάζουμε λίγο λίγο.. Μακάρι να φτάσουμε έτσι στον στόχο, ή να γίνει αυτό που λες εσυ, που θα το ήθελα τοοοοσο πολύ! Είναι στο 2.4, 2.5 πανω κάτω τόσο βγαίνει στις μετρήσεις και σε πολύ αρχικά στάδια, στις 16 εβδομάδες δηλαδή που το ανακαλύψαμε ήταν στο 2.9 με βάση τον γενετιστή και 3.1 με βάση τη γιατρό μου. Θα δούμε......
  15. Ευχαριστώ πολύ! @gogouli_Θα μπω στην 31η μεθαύριο. Πάντα κολπικά. Εντάξει δεν είναι ότι καλύτερο, αλλά μου είπε πως είναι πιο ακριβής η μέτρηση κολπικά.