Γεια σας κορίτσια! Δύσκολη η υπόθεση του τραχήλου. Ακόμα δυσκολότερη η δική μου όπως τα κατάφερα. Γέννησα πριν λιγότερο απο ένα χρόνο ένα αγοράκι. Δόξα τον Θεό όλα είναι καλά. Για να φτάσω στις 34 εβδομάδες όμως πέρασα ένα μαρτύριο. Ανακαλύψαμε το θέμα του τραχήλου λίγο πριν την αυχενική. Η γιατρός μου δεν ήταν υπερ της περίδεσης. Την έβγαλα ξάπλα ΑΠΟΛΥΤΑ ξάπλα μέχρι τη στιγμή που έσπασαν ξαφνικά τα νερά. Utrogestan, glopir για τις συσπάσεις και μαγνήσιο. To cocktail γνωστό. Οι μέρες περνούσαν βασσανιστικά. Αντε να φτάσουμε σε βιώσιμη εβδομάδα. Άντε λίγο ακόμα, αντε λίγο ακόμα. Ελέγχαμε συχνά πυκνά τον τράχηλο. Γεννήσαμε, το μωρό ήταν μια χαρά, αλλά μείναμε λίγε μέρες μέσα, για λόγο που δεν αφορουσε την προωρότητα. Ο εφιάλτης ο δικός μου όμως ξεκινάει τωρα. Πριν λίγες μέρες έμαθα ότι είμαι ξανά έγκυος! Απο το πουθενά ρε παιδιά! Απο το πουθενά. Αν σκεφτεί κάποιος οτι φτύσαμε αίμα για να μείνω έγκυος την πρώτη φορά. Ήρθε μια εγκυμοσύνη κεραυνός. Ενω έλεγα τέλος. Εμείς θα μείνουμε με ένα παιδάκι. Ήρθε αυτη η εγκυμοσύνη, χωρίς να είμαι έτοιμη. Χωρίς να έχουν ξεχαστεί αυτα που περασα στην πρώτη εγκυμοσύνη. Είναι σαν χθες. Μονο που αυτή τη φορά θα είναι πολύ πιο δυσκολα τα πράγματα. Πώς θα ανταπεξέλθω με το μωρό. Σκέφτομαι την περίδεση. Αλλά διαβάζω ότι και πάλι την ξάπλα δεν την γλυτώνεις. Δεν σε σώζει με κάποιο μαγικό τρόπο. Δεν θέλω να παρεξηγηθω. Υπο άλλες συνθήκες θα πετουσα απο τη χαρά μου. Ξέρω πολύ καλά πώς είναι να προσπαθείς και να μην έρχεται. Ήμουν για χρόνια σε εκείνη τη δυσκολη πλευρά. Αλλά η εμπειρία μου ήταν μαύρη. Και της εγκυμοσύνης και του τοκετού. Δεν ξέρω. Είμαι στα χαμένα εδω και μέρες. Προσπαθώ να βρω λύσεις, να σκεφτώ πώς μπορώ να τα καταφέρω. Την πρωτη φορα τα εδωσα όλα. Είχα πει. Αυτο πρέπει να κάνεις. Ξάπλα; ξάπλα. Τωρα; Πώς θα είμαι όπως πρέπει να είμαι, με το μωράκι που ήδη έχω χωρίς να θέσω σε κίνδυνο αυτό που έρχεται. Συγνώμη για την κειμενάρα. Είμαι σε απόγνωση.