Konsta15

Registered Users
  • Περιεχομενο (αριθμoς δημοσιευσεων)

    403
  • Μελος απο

  • Τελευταια επισκεψη

Διάφορα

  • Location
    Αθήνα

Πρόσφατοι επισκέπτες του προφίλ

1.304 εμφανίσεις προφίλ
  1. Αν δεν ήσουν έγκυος, θα σου έλεγα να κάνεις ένα δεύτερο τραπέζι την επόμενη Κυριακή μόνο για φίλους. Αν δεν σου είναι εξαντλητικό, κάντο έτσι να μη νιώθεις άσχημα. Αλλιώς θα πρέπει να δείξουν κατανόηση. Απαγορεύσεις, κορονοιος, εγκυμοσύνη, πες τους ότι "χρωστάς" ένα μεγάλο τραπέζι του χρόνου στην επόμενη βάπτιση χωρίς τους περιορισμούς.
  2. Έχεις πάρει την κανονικη σου άδεια την περσινή και την φετινή; Αν όχι, έχεις επιπλέον 21 ημέρες από κάθε έτος, μπορείς να ζητήσεις και αυτές. Ήμουν κι εγώ στη θέση σου 2 φορές. Το πρώτο μου μωράκι το πήγα σταθμό κατευθείαν καθώς γύρισα τέτοια εποχή, στο δεύτερο βρήκα νταντά, διότι ήταν Δεκέμβριος και ήθελα να περάσει ο πρώτος χειμώνας. Ούτως η άλλως, και άλλους 3,5 μηνες να πάρεις τι θα αλλάξει; Πάλι σταθμό ή νταντά θα πάρεις, πάλι δεν θα έχεις κανέναν να το κρατήσει, προσωπικά αυτή η σκέψη με είχε κάνει να το πάρω απόφαση. Οι σταθμοί μπορούν να σου κάνουν ραντεβού τώρα και ας είναι κλειστοί. Λογικά το Μάιο που γυρνάς θα είναι ανοιχτοί. Διαφορετικά, στις πλατφόρμες ντανταδων βρίσκεις αξιόλογα άτομα. Έτσι βρήκα κ εγώ, έκανα αρκετές συνεντεύξεις. Καλό θα ήταν να μην κάνεις κινήσεις επιτηδες να απολυθείς. Για πολλούς λόγους. Έχει δικαίωμα να μην σου δώσει μαζεμένους τους μήνες μειωμένου ωραρίου, σκέψου το ενδεχόμενο να παίρνεις μια ημέρα λιγότερη την εβδομάδα.
  3. Κ εγώ γίνομαι έξαλλη με όσους παρεμβαίνουν στον αριθμό παιδιών κάθε οικογένειας. Είτε 0 είτε 15 είναι δικαίωμα του κάθε ζευγαριού να αποκτήσει όσα θέλει και μπορεί. Όταν έκανα το δεύτερο και έγινε λίγων μηνων, η πεθερά μου που μένει και πολλές ώρες μακρυά και δεν τη βλέπουμε σχεδόν ποτε και ούτε ζητάμε βοήθεια κλπ, πάνω σε αναφορά τρίτου παιδιού μου είπε με ύφος ότι δεν υπάρχει κανένας λόγος να κάνω τρίτο-ξεμπερδεψαμε απ' αυτά (!!!). Μετά από λίγο καιρό με μια αφορμή με ρώτησε τι το ήθελα το δεύτερο παιδί (κ η ίδια δύο έχει). Δεν την έχω ξαναδει από τότε. Πού θέλω να καταλήξω. Αν θέλει ο άλλος να πει μια βλακεία θα την πει. Από κακία; Από βλακεία; Από άγνοια; Από στραβοξυπνημα; Από συμφέρον; Από θέληση να έχει λόγο; Θα την πει ο κόσμος να χαλάσει.
  4. Εδώ αλλάζει το πράμα λιγάκι. Δεν είχα καταλάβει ότι δεν μπορούν να την αποκαλέσουν καν με το όνομα της λόγω γλώσσας. Ελλάδα μένετε; Με Έλληνες θα συναναστρέφεται το παιδί περισσότερο ή με άλλο λαό; Διότι σε τέτοια περίπτωση καλό είναι να δώσετε ένα όνομα που είναι εύκολο και υπάρχει σε πολλές γλώσσες και κυρίως στον τόπο που ζει το παιδί. Το Βιρτζίνια προσφέρεται πάντως, δεν είναι πρόβλημα, το ίδιο όνομα είναι. (Ας την συστηνεις εξαρχής Βιρτζίνια στους δικούς σου φίλους και συγγενείς, θα σας γλιτώσει απ' όλα αυτά).
  5. Συμφωνώ απόλυτα με την pagotoula. Για μένα δεν είναι ούτε τιμές ούτε δόξες το όνομα του παιδιού μας. Ας βρει ο καθένας μας άλλο τρόπο να τιμήσουμε/θυμόμαστε κλπ τους γονείς μας. Δεν έχω βέβαια κ θέμα αν απλά θελει κανεις να το δώσει γιατί το θεωρεί υπέροχο, είτε γιατί απλά θελει χωρίς εξηγήσεις και τέλος. Παρεμπιπτόντως, το όνομα Βιργινία μου ακούγεται μια χαρά, αλλά σε καταλαβαίνω γιατί κ εγώ δεν έδωσα του πεθερού που 6χρονια μετά ακόμη το ίδιο άσχημο μου ακούγεται, ανεξάρτητα από τη γνώμη των άλλων για το συγκεκριμένο όνομα. Διαφωνώ ομως με την έκφραση της γνώμης των άλλων όταν τους λες το όνομα του παιδιού σου. Με ποιο δικαίωμα σας προσβάλλουν όταν το ακούν; Ετσι την λένε και τέλος. Δηλαδή αν ήσουν εσύ η ίδια που είχες το όνομα αυτό, θα συστηνοσουν και θα έκαναν εκφράσεις δυσαρέσκειας και άσχημα σχόλια; Έχουν τέτοια συμπεριφορά οι άνθρωποι;
  6. Εγώ στο πρώτο μου παιδί είχα νιώσει τραβήγματα εσωτερικά στο ύψος του αφαλού πριν την καθυστέρηση. Δεν ήξερα τι ήταν καθώς δεν περίμενα να είμαι έγκυος, πολύ αργότερα διάβασα για άλλη μια κοπέλα εδώ στο φόρουμ και θυμήθηκα τι είχα νιώσει.
  7. Konsta15

    Ιωση μωρο 6 μηνων

    Εφόσον ανησυχείτε - δικαίως γιατί δεν είναι φυσιολογικό να έχει τόσο καιρο πυρετο- να πατε και σε τρίτο και σε τεταρτο παιδίατρο. Θεωρώ ότι χρειάζονται αιματολογικές και ούρων (οι ουρολοιμώξεις είναι πολύ συχνές στην ηλικία αυτή με επίμονα συμπτωματα).
  8. Konsta15

    ΝΤΑΝΤΆΔΕΣ!!

    Μια χαρά! Απλά το τόνισα γιατί εγώ δεν το είχα σκεφτεί μέσα στο άγχος μου να βρω σωστό άνθρωπο. Πολύ τυχερή που είσαι δίπλα στο σπιτι σου!
  9. Konsta15

    ΝΤΑΝΤΆΔΕΣ!!

    Κάντι, αυτό δεν το θεωρώ πρόβλημα. Η θέση εργασίας που προσφέρεται είναι 6ημερη, οπότε ανάλογα θα κινηθεί και ο μισθός. Ρενέ, αν κρίνω απο το πόσα έδινα κ εγώ στη νταντά και από το πόσα ζητούσαν οι κοπέλες που ειδα, 550 νομίζω είναι ένα ικανοποιητικό ποσό. Να έχεις μόνο υπόψιν ότι το 6ωρο στη δουλεια σου, δεν είναι 6ωρο και για την νταντά, αλλά παραπάνω, ανάλογα με το πόση ώρα τρως στο δρόμο.
  10. Konsta15

    ΝΤΑΝΤΆΔΕΣ!!

    Καλησπέρα. Δώσε μου λίγα στοιχεία παραπάνω όπως πόσες ώρες τη χρειάζεσαι, ποιες ώρες (πρωινες/βραδινες), καθημερινές ή/και σκ, σταθερά ή ασταθή ωράρια μέσα στην εβδομάδα, ηλικία παιδιού. Όλα αυτά παίζουν ρόλο. Δεν παίρνει τα ίδια πχ κοπέλα να φυλάει βραδυ ένα μωρό με μια κοπελα που κρατάει ένα παιδάκι 3 ωρες το μεσημερι.
  11. Konsta15

    ΜΑΣ ΕΠΙΑΣΕ ΣΤΑ ΠΡΑΣΑ

    Το παιδί μάλλον παρακολούθησε live sex των γονιών της. Θεωρώ κάπως σοκαριστικό στα 12 να δεις μια soft αισθησιακή ταινία (θυμάστε μεταμεσονύχτιο new channel οι 35+;), πόσο μάλλον να το δεις ζωντανά από τους γονείς σου. Οπότε μια επαγγελματικη συμβουλή ως προς το πώς θα ήταν καλύτερο να το προσεγγισετε όλο αυτό στην συγκεκριμένη ηλικία, θα ήταν μια καλή αρχή. Και για να μην το πάρει στραβά το θέμα σεξ και για να μην το ενοχοποιησει μέσα της άθελά σας λόγω πανικού. Για αρχη ομως ησυχαστε και πειστε την οτι ετσι ειναι η αγαπη σε ενα ζευγαρι. Και φερθειτε φυσιολογικά, δεν κάνατε κάποιο έγκλημα. (Μια κάλτσα στην κλειδαρότρυπα και κλείδωμα φυσικά της πόρτας επιβάλλεται νομίζω την επόμενη φορά )
  12. Το θέμα με τις ασθενειες είναι λίγο Λόττο. Και τα δύο τα δικά μου δεν αρρώστησαν ποτέ με κάτι πέρα από μύξες και δεκατακια. Αλλα παιδάκια δυστυχώς μια πάνε και δέκα λείπουν. Εγώ ήμουν τυχερή σε αυτό και ούτε φάρμακα πήραν και στο πόδι περνούσαν ελαφριά κρυωματακια, οσο θα ειχαν αρρωστησει δηλαδη και στο σπιτι να εμεναν. Τώρα με τις ιώσεις μπορεί να σας πάει πάλι πίσω η προσαρμογή, δεν ξέρω.
  13. Τα έχεις καταφέρει περίφημα, είσαι ΑΞΙΑ με όλη τη σημασία της λέξης, αλλά θα το πω χύμα.. Και μόνο που δεν τους νοιάζει τι θα πει η γειτονιά που συντηρούν τον αεργο γιόκα τους, αλλά τους νοιάζει τι θα πει η γειτονιά για την διαζευγμένη (αλλα αξια) κόρη τους, σημαίνει ότι δεν θα βάλουν ποτέ τις πραγματικές σου ανάγκες πάνω από τον κοινωνικό περίγυρο. Σε αγαπάνε, αλλα καλύτερα να συνεχίσουν να σε αγαπάνε από μακρυά. Συνέχισε μόνη σου, είτε στην ίδια πόλη είτε σε μακρινή, αλλά μόνη σου. Και δίπλα να μένετε, ας συνεχίσει το παιδί σου τον παιδικό, μην το αφήνεις σε τέτοιο περιβάλλον , που ο ύπνος του γιου τους και η γνωμη του γειτονα είναι πιο σημαντικα από το εγγονι τους. Όσο είσαι κοντά τους θα μένεις πίσω συναισθηματικά, αφού μυαλά δεν υπάρχει καμία περίπτωση να αλλάξουν και καθημερινά θα φροντιζουν να σου υπενθυμίζουν τα "λαθη" σου, πράγμα το οποίο θα έχει αντίκτυπο στην ηρεμία σας σαν οικογένεια με το παιδί.
  14. Εξήγησε μας λίγο παραπάνω την κατάσταση, γιατί υπο συνθήκες δεν είναι παράλογο. Και εγω είχα προτείνει στη μητέρα μου την ίδια αν ήθελε να αφήσει την τότε εξουθενωτικη και 12ωρη δουλεια της και να της δώσω το μισθό που θα έδινα στη νταντά που έψαχνα ( τελικά πήγε σταθμό το μωρο για άσχετο λόγο από αυτο). Δεν θα μπορούσε όμως να μείνει και χωρίς μισθό για να μας κρατάει το παιδί!
  15. Γεια σου! Απ όσο καταλαβαίνω είναι Ιούλιο γεννημένος όπως ακριβώς πήγε και ο δικός μου (γεννημένος Ιούλιο '15, πήγε σταθμό Σεπτέμβρη του '16 13μιση μηνων). Έκλαψε βέβαια τις πρώτες μέρες ειδικά στον ύπνο που θήλαζε ακόμη και ειχε μάθει να κοιμαται στο στήθος, αναστατωθηκε τις πρώτες δυο τρεις μέρες γενικοτερα, έκανε κάνα δυο πισωγυρίσματα για παράδειγμα να μπούσουλαει που έβλεπε τα άλλα μωράκια ενώ ο ίδιος περπατούσε από 10 μηνων κανονικότατα, ΑΛΛΑ όσο να μπει ο Νοέμβριος έτρωγε χωρίς να λερωνεται, έκανε χειροτεχνίες, αυτοεξυπηρετουνταν, μιλούσε και μου έλεγε τα παραμυθάκια που μάθαιναν. Μόλις 16 μηνών όλα αυτά. Δεν πιστευα στα ματια μου καθε μερα. Από 2 ετών έκαναν μουσικοκινητικη με όργανα που τρελαινόταν, αγγλικά, αριθμητική, γραφή, μέχρι τα 3 του νόμιζα ότι είχα 6χρονο στο σπίτι. Και οταν πήγε προνηπιο είχαν οι δασκάλες να λένε πόσο δουλεμένο παιδι είναι. Κατανοώ απόλυτα τις τύψεις που σου έχουν δημιουργήσει. Είναι φυσιολογικό να νιώθεις ετσι σαν πρώτομανουλα. Σε λίγες μερες όμως θα έχετε συνηθίσει όλοι και θα είστε πολύ καλά! Και εγώ μετά το 10ημερο γύρισα χαρούμενη στην δουλειά μου. Προϋπόθεση βέβαια να είναι καλός ο σταθμός και η δασκάλα, ώστε να ηρεμήσει σύντομα το παιδάκι και να περνάει καλά. Ευτυχως ειχαμε εμπειρες και καλές δασκάλες. Στο δεύτερο παιδι γύρισα στη δουλειά πολύ νωρίτερα και πήρα νταντά. Καμία σχέση. Το μετάνιωσα πίκρα και τον πηγα κ αυτόν κακήν κακώς 12 μηνών στο σταθμό. Έκλαιγε κ εκείνος στην αρχη όπως είναι φυσικό, μετά πήγαινε με χαρά όπως ο αδερφός του. Υ.Γ: Στα "πωπω τόσο μικρούλη που το πας", "με τι ψυχή αφήνεις το μωρό σου" και όλες αυτές τις κακίες που ακούς, να κλείνεις τα αυτιά σου και να απαντάς όπως τους αξίζει. Αν θέλουν να έρθουν να σου το κρατήσουν αυτοί και να σε πληρώνουν κ από πάνω το χαμένο σου μισθό! Μόνο να κρίνουν ξέρουν.. Άλλωστε για ποιον δουλεύουμε; Για την οικογένεια μας βέβαια!