kotsifikos

Καλησπέρα, τα δικά μου έμβρυα ήταν μέτριας ποιότητας, δεύτερης ημέρας...σε λίγους μήνες ο γιος μου θα γίνει οκτώ ετών! Ποτέ δεν ξέρεις ποιο είναι το έμβρυο που θα δώσει την εγκυμοσύνη, εμάς έκανε την έκπληξη εκεί που δεν το περιμέναμε καθώς δεν είχα ελπίδες (βλέπεις δεν ήταν άριστες βλαστοκύστες τα έμβρυα μου) πίστευα ότι δεν θα τα κατάφερνα. Εύχομαι καλή τύχη!

Κρίμα που ενώ έχει απαγορευτεί αρκετά χρόνια το τσιγάρο σε κλειστούς χώρους, πρέπει να συζητάτε τα αυτονόητα. Εννοείται πως της ζητάς να μη καπνίζει στο γραφείο, χωρίς καμία δικαιολογία.

Καλημέρα. Θεωρώ πως πρέπει να κυρίως να ψάξεις τους λόγους των βιοχημικών, δεν ξέρω αν το κέντρο εξωσωματικής θα σου δώσει λύση. Καλό είναι μετά τον γυναικολόγο να δεις έναν ενδοκρινολόγο και έναν αιματολόγο και από εκεί και έπειτα θα σε καθοδηγήσουν για το τι πρέπει να κάνεις. Ας κάνει και ο σύντροφος σου έναν έλεγχο στον κατακερματισμό .

Υπάρχουν ομάδες στήριξης δωρεάν, προσπάθησε να κάνεις ένα τηλ στην Φαιναρέτη σίγουρα θα λάβεις βοήθεια από εκεί. Φρόντισε τον εαυτό σου όπως φροντίζεις το μωρό σου γιατί το πρώτο που έχει ανάγκη είναι μία μαμά που να είναι καλά τόσο σωματικά όσο και ψυχικά. Δεν γίνεται να κάνεις υπομονή από την στιγμή που δεν νιώθεις καλά γιατί αυτό αν δε το δουλέψεις , αν δεν βοηθήθείς με όποιο τρόπο, υπάρχει περίπτωση να γίνει πιο δύσκολο. Αυτή την περίοδο μπορείς να κάνεις βόλτες με το μωρό σε ανοιχτούς χώρους, σε πάρκα, σε πλατείες, ώρες που δεν έχει πολύ κόσμο μπορείς να επισκεφθείς και κάποιο θεματικό χριστουγεννιάτικο πάρκο, ίσως αυτό βοηθήσει να αλλάξει λίγο η ψυχολογία σου.

Πρέπει να φύγετε από το σπίτι που ζείτε όλοι μαζί, πρέπει να ζήσετε μόνοι σας . Εγώ θα σταθώ στο ότι θες να μάθει το μωρό να κοιμάται μόνο του δέκα μηνών...τα μωρά - παιδιά θέλουν αγκαλιά και αυτή πρέπει να τους προσφέρεται όσο την έχουν ανάγκη, καταλαβαίνω πως μπορεί να είναι κουραστικό ..όμως αυτό χρειάζονται.

Να σου ζήσει το μωράκι σου!! Έχεις δίκιο, η λοχεία έχει πολύ μοναξιά. Οι περισσότερες γυναίκες έχουμε περάσει ότι εσύ, απλά δεν είχαμε όλες το θάρρος να ομολογήσουμε πως την συγκεκριμένη χρονική στιγμή δεν ήμασταν ευτυχισμένες. Πώς να είναι άλλωστε μία γυναίκα ευτυχισμένη αυτές τις ημέρες όταν κοιμάται ελάχιστα (όταν είναι τυχερή) έως καθόλου (το σύνηθες), όταν το σώμα της υποφέρει στην προσπάθεια να επανέλθει μετά την γέννα όμως πρέπει να το υπομένει καθώς πρέπει να φροντίσει το λεχούδι, όταν ζει στο άγχος για το αν το γάλα θα φτάσει, για το γιατί κλαίει το μωρό, για το αν τα κάνει όλα σωστά -να δώσει πιπίλα?-να δώσει ξένο?-να το πάρει πολύ αγκαλιά?-να κάνει συγκοίμηση ??-(πόσες πληροφορίες που έρχονται από δεξιά και αριστερά) και άλλα πολλά , τόσα που θα μπορούσα να μιλάω ώρες. Ξαφνικά άλλαξαν όλα και κανείς δεν μας έχει προετοιμάσει για αυτό που έρχεται. Βλέπουμε στα σοσιαλ τις περισσότερε νέες μητέρες να λένε πως όλα είναι τέλεια και αναρωτιόμαστε αν εμείς κάνουμε κάτι λάθος. Όχι , δεν είσαι η μόνη που ζεις έτσι. Να είσαι σίγουρη πως η σωματική εξάντληση που έχεις συμβάλει πολύ στο να βλέπεις έτσι τα πράγματα. Μη σκέφτεσαι αν στεναχωρείς τους γύρω σου , να σκέφτεσαι πως πρέπει να φροντίσεις τον εαυτό σου, την σωματική και ψυχική υγεία σου, το παιδί σου σε έχει ανάγκη και πρέπει να είσαι καλά. Η μητρότητα είναι ένας μαγικός, υπέροχος , μοναδικός ρόλος, συνάμα δύσκολος και απαιτητικός. Ετοιμάσου να ανακλύψεις τον κόσμο από την αρχή με το μωράκι σου, ένα υπέροχο ταξίδι μόλις ξεκίνησε. Δεν θα είναι πάντα έτσι, θα φτιάξουν τα πράγματα, αυτό που θα έρθει μετά από αυτές τις δύσκολες ημέρες θα είναι κάτι που δεν μπορώ να σου το περιγράψω με λόγια, κάτι που θα σε ξεπεράσει, τα καλύτερα έρχονται..Δεν σου λέω να κάνεις υπομονή, αν βλέπεις ότι περνάει ο καιρός και νίωθεις ακόμα έτσι μίλα σε έναν ειδικό, θα πάρεις πολύ βοήθεια, περισσότερη από όση φαντάζεσαι. Ο γιος μου είναι 7 ετών και λέω ακόμα πως στη μέχρι τώρα ζωή του η πιο δύσκολη περίοδος ήταν αυτή της λοχείας. Ένιωθα μόνη, κουρασμένη, και ενοχή που ένιωθα έτσι, μακάρι να είχα κάποιον τότε να μου πει ότι ήταν ΟΚ που ήμουν έτσι, ότι δεν ήμουν η μόνη. Μπράβο σου που έχεις το θάρρος να μιλήσεις για αυτό που ζεις, αυτό σημαίνει ότι έχεις κάνει την αρχή για να το αντιμετωπίσεις. Εύχομαι τα καλύτερα.

προνήνπιο πηγαίνουν την χρονιά που κλείνουν τα 4. Στην ανακοίνωση ενημερώνουν πως γίνεται η κατανομή ανάλογα με τις ηλικίες.

Να μην έχεις τύψεις για αυτά που δε νιώθεις ή για αυτά που νιώθεις. Αφορά το δικό σου σώμα και εσύ θα αποφασίσεις τι θες να κάνεις. Έχεις δικαίωμα να μην αντέχεις ψυχικά και σωματικά αυτό το ''πάλι από την αρχή'', είτε πρόκειται για τα ξενύχτια, είτε για την έπειτα κούραση. Θα συμφωνήσω πως δεν πρέπει να αφήσεις κανέναν να σε γεμίσει ενοχές για την απόφαση σου, στο τέλος της ημέρας εσύ μόνο θα επωμιστείς τις συνέπειες της όποιας επιλογής σου.

Θεωρώ απίθανο να είσαι έγκυος. Κάνε μία χοριακή να το επιβεβαιώσεις.

18 χρόνια δεν τα λες και λίγα, οκ στα 20 με 38 δεν το καταλαβαίνεις όμως στα 40 με 55 το καταλαβαίνεις...για να μη πω 45 με 60!

Με κάθε επιφύλαξη θα πω πως πλέον υπάρχει η δυνατότητα να πρωτοκολληθεί ακόμα και αν το στείλεις με μεηλ, αν κάποιος το γνωρίζει με σιγουριά και μπορεί ας μας ενημερώσει εδώ, να γνωρίζουμε και οι υπόλοιπες .

Αυτά καλό είναι να γίνονται εγγράφως, να καταγράφονται και να πρωτοκολλούνται , όχι τηλεφωνικά , η ενημέρωση ήταν τηλεφωνική? αν ναι τότε σίγουρα δεν θα μπορέσει να γίνει κάτι, πως θα αποδείξετε εσείς ότι τους ενημερώσατε και εκείνοι δεν ασχολήθηκαν?? Καλό είναι αυτά να μη μένουν έτσι, δεν διαβάζουμε και λίγα κάθε μέρα από όσα συμβαίνουν.

Ο Διευθυντής του σχολείου λογικά αυτό που θέλει είναι να μη βγαίνουν πράγματα τα οποία μαρτυρούν τα εσωτερικά προβλήματα που υπάρχουν , κατ εμέ την επιστολή στην προωτοβάθμια έπρεπε να την στείλεις από τότε, αν δεν θεωρούν αυτό κάτι σημαντικό πιστεύεις πως θα ασχοληθούν με το μπουλινγκ που μπορεί να δέχεται το κάθε παιδί?

Εγώ στη θέση σου δεν θα χαλούσα φαιά ουσία ώστε να ασχοληθώ με το θέμα. Πήρες μία πληροφορία από τρίτα - τέταρτα - πέμπτα άτομα την οποία, χωρίς να έχεις την δυνατότητα να την διασταυρώσεις, τη δέχεσαι δεδομένα ως αληθινή, σκέψου το λίγο αυτό, και όχι μόνο αυτό, θες να τη μεταφέρεις και στον άντρα σου για να καταλάβει τι άνθρωπος είναι, μόνο εγώ το βλέπω αυτό υπερβολικό?? Σού είπε ο ξάδερφος που άκουσε από την γυναίκα άλλου ξαδέρφου αυτά τα πράγματα, μάλιστα, και ο άντρας σου που είναι νονός θα πρέπει αυτό να το λάβει ως κριτήριο, λες και αν όντως ισχύουν αυτά δεν θα το έχει καταλάβει ο άντρας σου μετά από τα τόσα χρόνια της κουμπαριάς αυτής. Εγώ το μόνο που θα έλεγα είναι πως βλέπω το βαφτιστήρι να πληρώνει την νύφη . Αν δεν την θες στα γενέθλια του παιδιού σου μη τη καλέσεις, επειδή την αντιπαθείς, μη ψάχνεις δικαιολογίες για αυτό.

Είναι μεγάλη απόλεια αυτό που βιώνεις αυτή τη στιγμή, νιώθεις πληγωμένη - προδωμένη, και λογικό. Δώσε χρόνο στον εαυτό σου να πενθήσει. Απέτυχες σε τι όμως? επειδή χώρισες? γιατί να το πάρεις όλο πάνω σου? Το άσχημο σε αυτό που ζεις δεν είναι τόσο το διαζύγιο όσο η στάση του πρώην συντρόφου σου απέναντι σου, σε άδειασε , τελείως, θα μπορούσε να είχε λήξει το γάμο σας με συνθήκες καλύτερες και όχι έτσι, θα μπορούσε να σε είχε πληγώσει λιγότερο, θα μπορούσε να είναι δίπλα στο παιδί του. Ποια ακριβώς λοιπόν είναι η δική σου αποτυχία? το ότι είχες επενδύσει στην σχέση και στο γάμο σας? το ότι αν και στα χαμένα ψάχνεις να βρεις λύση και να σταθείς στα πόδια σου?