maria1988

Μέλη
  • Περιεχομενο (αριθμoς δημοσιευσεων)

    57
  • Μελος απο

  • Τελευταια επισκεψη

Πρόσφατοι επισκέπτες του προφίλ

The recent visitors block is disabled and is not being shown to other users.

  1. Μπαίνω κάθε μέρα για να δω αν έχεις νέα σας! Πως είστε; Έχει περάσει αρκετός καιρός και πολλές θα θέλαμε να μάθουμε τι κάνει ο μικρός Αγγελάκος!
  2. Καλησπέρα! Έχω ένα μικρό ζιζάνιο 16 μηνων και σκέφτομαι να προχωρήσω από το φθινόπωρο σε εξωσωματική πάλι με τα κατεψυγμένα έμβρυακια που έχω. Ήθελα να σας ρωτήσω όσες έχετε περάσει αυτή τη διαδικασία ποια είναι ακριβώς τα βήματα; Είναι πιο εύκολη διαδικασία από την κλασική που είχαμε κάνει;Παίρνεις πάλι φάρμακα; Έχουμε 4 βλατοκυστες σε πολύ καλή κατάσταση φυλαγμένες. Πρέπει πάλι να βάλουμε δυο; Η ένα αρκεί;
  3. Όλα τα φάρμακα στην εξωσωματική δίνονται επειδή πρέπει να δοθούν. Μετά την επιτυχία της εξωσωματικής δεν διαφέρει από οποιαδήποτε άλλη εγκυμοσύνη που έχει γίνει φυσιολογικά. Εγώ τουλάχιστον δεν είχα κανένα πρόβλημα στην εγκυμοσύνη με τα φάρμακα. Έπαιρνα στην αρχή στο πρώτο τρίμηνο προγεστερονη και οιστραδιολη, έκανα όλη τη διαρκείας της κύησης ενέσεις αντιπηκτικες, και μετά τα κλασικά φολικο οξύ, μαγνήσιο και σίδηρο. Δόξα το θεό όλα καλά.
  4. Από την εμπειρία μου να σου πω ότι μετά από εξωσωματική έκανα χοριακη και ήταν γύρω στο 60. Χαρά και λύπη μάζι. Γιατί ναι μεν θετική αλλά πολύ χαμηλή. Μετά από δυο μέρες 100. Δεν είχε διπλασιαστεί αλλά ανέβαινε. Μην στα πολυλογώ, σε πέντε μέρες και ενώ πήγαμε στο γιατρό και είδαμε σάκο αρχίζει το αίμα. Άλλοτε πολύ άλλοτε λίγο, ποτέ πιο ροζ ποτέ πιο σκούρο. Ξάπλα ξεκούραση άγχος. Το αίμα κράτησε τους 4 πρώτους μήνες παρακαλώ. Σταματούσε για δυο τρεις μερεσ και όλη τα ίδια μετά. Τώρα το θαύματακι μου είναι 15 μηνών και κοιμάται στην κούνια του!
  5. Κορίτσια και γω μανούλα του Μαρτίου. Έχω μια απορία. Περνάω πολύ χρόνο με το μωρό μου οι δυο μας. Αλλά μόλις δει το μπαμπά του με γράφει κανονικότατα. Όταν τον έχει αγκαλιά και του ανοίγω τα χέρια για να τον πάρω αγκαλιά γυρνάει από την άλλη. Δεν θέλει με τίποτα να τον αποχωριστεί. Επίσης όταν τον αφήνω στη μαμά μου γη να πω για δουλειά, αντί να καλεί με κοιτάει που φεύγω και γελάει. Είναι φυσιολογικό; Αφού εγώ τον φροντίζω όλη μέρα δεν έπρεπε να με θέλει συνέχεια και να με προτιμάει από τον μπαμπά του; Ώρες ώρες στενοχωριέμαι μήπως δεν κάνω κάτι καλά και δεν με θέλει.......
  6. Και εγω σου εύχομαι σύντομα στην αγκαλιά σου να έχεις ένα μωράκι!!! Καλή χρόνια με υγεία!
  7. Ναι διάλεξαν ένα υγιές σπερματοζωάριο για κάθε ωάριο. Γιατι στο τελυταιο σπερμοδιαγραμμα ενώ είχε βελτιωθεί η κίνηση των σπερματοζωαρίων ηταν 99% ανώμαλες μορφές. Τα φάρμακα κόστισαν 1500€ περίπου και τα υπόλοιπα 4500 ηταν στο κέντρο εξωσωματικής. Ειναι σίγουρα ακριβότερη η μέθοδος αυτή σε σχέση με την απλή εξωσωματικη αλλα δεν ξέρω ποσο πιο ακριβη Συγγνώμη για την τιμή έκανα λάθος. Θυμόμουν 6 αλλα τώρα το συζήτησα με τον σύζυγο και ηταν 5500 μαζι με κατι εξετάσεις που μας έκαναν εκει. Σαν διαδικασία χωρίς τις εξετάσεις πληρώσαμε 3500 και 1500 τα φάρμακα. Οποτε σύνολο 5000. Λάθος μου!
  8. Καλησπέρα και καλή χρόνια! Παντρεύτηκα στα 24, τα πρώτα δυο χρόνια δεν θέλαμε παιδί, μετα αρχίσαμε απλά να μην προσέχουμε αλλα μωρό δεν ερχόταν. Δεν το ψάξαμε αμέσως λέγαμε άσε και αυτο το μηνα. Αποτέλεσμα να κάνουμε εξετάσεις 5 χρόνια μετα (πολυσ Χρόνος χαμένος)και να βρεθεί ότι ο σύζυγος έχει θέμα ολιγοασθενοσπερμιας. Χωρίς αιτιολογία. Έκανε τρίμηνη θεραπεία και έφτιαξαν κάπως τα πράγματα αλλα όχι τόσο ώστε να μου εγγυάται κανείς γιατρός ότι θα υπάρξει φυσιολογική σύλληψη. Μια που το σκεφτήκαμε και μια που αποφασίσαμε την ίδια μερα να προχωρήσουμε σε εξωσωματικη. Δεν είχαμε χρόνο για να περάσουμε απο επιτροπή γιατι θέλαμε να γίνει εδώ και τώρα. Κάναμε εξωσωματικη με μικρογονιμοποιηση λόγω προβλήματος στο σπερμα, το κόστος μαζι με τα φάρμακα ηταν περίπου 6000 ευρώ σε μεγάλο κέντρο της Αθήνας. Μου πήραν 17 ωάρια, γονιμοποιήθηκαν τα 10, μου έβαλαν 2 έμβρυα και φυλαξαμε στην κρυοσυντήρησης άλλες 4 βλαστό κύστες. Το αποτέλεσμα με την πρώτη προσπάθεια και δοξάζω το θεό για αυτο ηταν να έχουμε αυτά τα Χριστούγεννα τον 10 μηνων μπόμπιρα να μας κάνει λίμπα όλο το σπίτι!! Αν ηξερα ότι θα ηταν τόσο εύκολο θα το ξαναέκανα η θα το είχα κάνει πολλά χρόνια πριν. Ειναι σίγουρα ψυχοφθόρα διαδικασία και θέλει δύναμη και στήριξη απο τον άντρα σου. Σαν διαδικασία πέρα απο το ορμονικό-ψυχολογικό κομμάτι δεν θα έλεγα ότι ηταν δύσκολη. Κανείς τις ενεσεις σου για κάποιες μέρες και σε πραρακολουθουν με υπερήχους συχνά, πας για ωοληψια όπου σε ναρκωνουν οποτε δεν καταλαβαίνεις τίποτα και μετα στην εμβρυομεταφορα ειναι σαν να κανείς τεστ παπ απλά σου μεταφέρουν τα έμβρυα με ένα σωληνάκι. Μετα απο ένα τέτοιο αποτέλεσμα όμως τα ξεχνάς όλα πίστεψε με! Καλή επιτυχία και εύχομαι το 2019 να σου φέρει ένα υγιές μωράκι και ότι αλλο επιθυμείς!
  9. Ήμουν 29 οταν έκανα την εξωσωματικη. Το πρόβλημα ηταν η ολιγοασθενοσπερμια του συζύγου και γιαυτο μου πρότειναν και τη μικρογονιμοποιηση. Εμπειρία απο αλλα κέντρα δεν έχω. Ίσως γιαυτο μου φάνηκε τόσο οργανωμένο! Ίσως όπως λέει και η island σχέση με τα αλλα να ειναι ανοργάνωτο. Δεν το γνωρίζω. Εμένα με ενδιαφερει το αποτέλεσμα απο τη στιγμή που με την πρώτη πέτυχε. Αν με ρωτούσες τώρα ένα σου λέω. Αν ηξερα τη διαδικασία θα είχα παει πολυ νωρίτερα. Εγω απο φόβο δεν έψαχνα καν που ειναι το πρόβλημα. Άφησα να περάσουν 3 χρόνια άκαρπων προσπαθειών για να πάμε να ψαχτούμε και να βρούμε το πρόβλημα. Απο τη στιγμή που το βρήκαμε, έκανε ο σύζυγος μια τρίμηνη θεραπεία, σήμερα το αποφάσισα και αύριο ξεκίνησα. Μια σου πω και την εμπειρία μιας φίλης 37 ετών. Αυτή είχε θέμα με τα ωάρια. Δεν θυμάμαι τον όρο ακριβώς παντως με θεραπεία και δεν κατάφερναν να ωριμάσουν. Αποφάσισε να παει για εξωσωματικη στο Μαντούδη. Με την πρώτη πέτυχε δίδυμη κύηση και τώρα χαίρεται τα θηριακια της 2 χρόνων. Στα λέω για να σου δίνω κουράγιο! Σίγουρα παίζει ρόλο ο γιατρός δεν το συζητάω. Αλλα ειναι και θέμα τύχης και θέμα οργανισμού και πολλών άλλων παραγόντων μαζι. Όπως και να χει σου εύχομαι ότι αποφασίσεις να σου φέρει το πολυπόθητο αποτέλεσμα. Σε καταλαβαίνω απόλυτα γιατι βρέθηκα στη θέση σου πριν λίγο καιρό και εγω να ξερεις δεν είχα εκει καθόλου θετική σκέψη. Αυτο ειναι πολυ κακό. Να είσαι αισιόδοξη, η ψυχολογία ειναι πολυ βασική σε αυτές τις περιπτώσεις!
  10. Κι εγω εξωσωματικη στο γενεσις με την πρώτη απόκτησα πριν έξι μήνες το αγόρι μου! Εμπιστευσου τους... εγω στην αρχή είχα αμφιβολίες γιατι όλη την προετοιμασία μου την έκανε ο γιατρός μου σε συνεννόηση μαζι τους. Φαντασου μένω σε νησί μακριά απο Αθήνα και πήγα εκει την μερα της ωοληψιας χωρίς να έχω ξαναπάει ποτε στο γενεσις και χωρίς να έχω μιλήσει με κανένα γιατρό. Η αλήθεια ειναι ότι αισθανόμουνα σαν ψάρι έξω απο τον νερό αλλα ευτυχώς όλα πηγαν τέλεια. Σαν κέντρο ειναι οργανωμένο απλά τέλεια, όλα έχουν μια σειρά. Αυτο που μου έλειψε ηταν η προσωπική σχέση. Η ζεστασιά πως να το πω... φαντασου τον Παντο που συνεννοούνταν με το γιατρό μου τον είδα μόνο κατα τη διάρκεια της εμβρυομεταφορας που ταυτόχρονα έκανε τη δουλειά του και γρήγορα γρήγορα έδινε οδηγίες! Για καλή μου τύχη και δοξάζω το θεό γιαυτο δεν χρειάστηκε να τους ξαναδώ και τελικά καθόλου δεν με πείραξε η ψυχρότητα και αυτή η απρόσωπη σχέση!! Εγω είχα εμπιστοσύνη στο γιατρό μου, διάλεξε και εσυ αυτόν που σου εμπνέει περισσότερη εμπιστοσύνη και ολα. θα πάνε τέλεια! Σε λίγο καιρό θα έχεις μεταφερθεί σε αλλο μέρος του φόρουμ και θα μας περιγράφεις τις καούρες και τις ναυτίες σου!! Στο εύχομαι ολόψυχα!!
  11. Αν και άργησα λίγο να σας απαντήσω... είχα ανάλογα εμπειρία. Πέρυσι το καλοκαίρι μετα απο εξωσωματικη μένω έγκυος με χοριακη 68 δυο εβδομάδες μετα την ετ. Στο μικροβιολογικό μου είπαν ότι έπρεπε να ειναι παραπάνω και αμέσως με απογοήτευσαν. Αλλα ο γιατρό μου τηλεφωνικά μου στστησε ξεκουραση και επανάληψη μετα απο δυο μέρες. Επανάληψη λοιπόν και χοριακη 100. Ανέβαινε μεν αλλα με ρυθμούς χελώνας. Ανα δυο μέρες μετα 300 και 1000 και μετα άρχισε η διαδικασία των επισκέψεων για να δούμε σάκο, καρδούλα κλπ. Ολα μια χαρα μέχρι που μια μερα είδα λίγο αιμα γύρω στην 7η εβδομαδα. Κάποιες μέρες ηταν λίγο άλλες πιο πολυ άλλες καθαρή τελειως άλλες έβγαιναν κομμάτια. Κάθε φορά το αγχος μεγάλο, ξάπλωσα μέχρι να περάσει. Αυτο συνεχίστηκε μέχρι τον 4ο μηνα. Μην σας τα πολυλογώ, αυτή τη στιγμή κρατάω στην αγκαλιά μου τον 5 μηνων γιο μου και ακόμα δεν μπορώ να το πιστέψω.... σας εύχομαι σύντομα να νιώσετε αυτο το συναίσθημα και μην το βάζετε κάτω, άλλες ειναι πιο τυχερές άλλες πιο ατυχές αλλα η επιστήμη έχει προχωρήσει τόσο που όλες οι γυναίκες κάποια στιγμή θα βιώσουν τη μητρότητα!!
  12. maria1988

    Λευκές κηλιδες

    Είμαι σκασμενη... ανακάλυψα στην πλατουλα του μωρου μου που ειναι 3 μηνων κατι λευκές κηλίδες μεγαλουτσικες δηλαδή περίπου δυο εκατοστά η καθεμία και έχω διαβασει τα όσα γράφονται στο Ίντερνετ για τη νόσο οζωδη σκλήρυνση. Σε ένα δερματολόγο που πήγα μου είπε ότι ειναι αχρωμικος σπιλος και να το παρακολουθούμε κάθε χρόνο και σε ένα αλλο που πήγα μου είπε για αυτή τη σπάνια νόσο που ίσως να ειναι αλλα το παιδί αναπτύσσεται κανονικά οποτε το παρακολουθούμε σε 3 μήνες και βλεπουμε. Εμένα όμως αυτή η αναμονή με σκοτώνει και θέλω να πάω σε ειδικό παιδοδερματολο να το δει πράγμα που ειναι δύσκολο καθώς μένω σε νησί. Έχει καμία ανάλογα εμπειρία;;
  13. Κορίτσια γεια σας! Γέννησα κι εγω το μικρό μου στις 20 του μαρτη και σας παρακολουθώ αλλα δεν σας έγραψα μέχρι τώρα. Δεν θηλάζω μόνο ξένο δίνω γιατι δεν είχα γαλα παρα μόνο λίγο στην αρχή. Ο μικρός παίρνει βάρος μια χαρα αλλα μου φαίνεται ότι τρώει πολυ. Δεν τον ξυπνάω καθόλου απο την αρχή και γενικά ξυπνάει στο 4ωρο η μπορεί και 5ωρο μόνος του. Κάποιες φορές τη μερα αν κοιμηθεί την ώρα που τρώει και δεν φάει πολυ μπορεί να ξυπνήσει στο 3ωρο αλλα το βράδυ κάνει 4ωρα η 5ωρα. Το γεύμα του όμως ειναι γύρω στα 120 με 160 ml. Πολυ δεν ειναι για 20 μερών παιδί; Επίσης δεν μου κάνει κακά παρα μόνο μια φορά τη μερα. Ειναι φυσιολογικό αυτο; Έχει πολλά αέρια παντως και πονάκια σφίγγεται και μόλις ..... αεριστει του περναει.
  14. Παντως και εγω τις έκανα τις ενέσεις στις 34 εβδομάδες. Κάποιοι τις κάνουν κάποιοι όχι, σίγουρα αν έχεις ενδείξεις για προωροτητα τις κανείς σίγουρα αλλα και εμένα δεν μου είπε ότι βλέπει κατι τέτοιο. Παντως επειδή όλες οι γνωστές μου τις έκαναν σημασια έχει ότι μόνο καλό μπορούν να κάνουν στο μωρό.
  15. Κορίτσια καλησπέρα... εμείς του Μαρτίου είμαστε οι πιο αδρανείς εδώ μέσα, τι γίνεται βαριόμαστε;;; Τα δικά μου νέα. Λοιπόν είμαι 30 + εβδομάδων και όλα βαίνουν σχετικά καλά. Ο μπόμπιρας ζυγίζει 1400 γρ και χτες κάναμε και το ντοπλερ όπου όλα ευτυχώς ήταν καλά! Στις 34 εβδομάδες περίπου μου είπε ο γιατρός να κανω κάτι ενέσεις για την ανάπτυξη των πνευμόνων. Το ζάχαρο μου είναι οριακό και το παρακολουθώ καθημερινά με 4 μετρήσεις ώστε να μην υπερβαίνω το όριο. Έχω κόψει τελείως εδώ και τρεις εβδομάδες τη ζάχαρη, τα ψωμιά και όλα όσα ανεβάζουν το ζάχαρο και ως αποτελεσμα να είμαι ακριβώς στα κιλά που ήμουν όταν έμεινα έγκυος! Δύσκολο πράγμα να μην μπορείς να φας ένα γλυκό όσο και αν το θες όπως επίσης και να μην μπορείς να φας ότι θες γιατί κακά τα ψέματα χωρίς ψωμί και πατάτες δεν χορταίνεις! Αλλά κανω υπομονή για να είναι υγιές το μωρό μου. Και τώρα τα ευχάριστα ψωνια. Κούνια και καρότσι έχουμε παραγγείλει και θα έρθουν τέλος Φλεβάρη και τώρα τα απαραίτητα για την κλινική φορμάκια πάνες και πιτζάμες είναι για σίδερο και μετά στη βαλίτσα να είναι έτοιμη γιατι πρώτες Μαρτη μπαίνω στο μήνα μου και ποιος ξέρει αν ο κύριος μας βγει βιαστικός! Ήδη τώρα 5-6 μέρες δεν πολύ κινείται όπως πριν γιατί μάλλον δεν έχει πολύ χώρο. Πριν μια εβδομάδα μου έδινε κλωτσιές που τρανταζομουν ολόκληρη! Τώρα πια είναι πιο ήρεμος, κλωτσάει αλλά όχι υπερβολικά. Ανυπομονώ να τον γνωρίσω πάντως! Εσείς τι νέα; Πως τα πάτε;