Eva137

Γεια σας κορίτσια μου! Σήμερα ήταν καλή μέρα και για μένα γιατί πήγα στον γιατρό και ακούσαμε την καρδούλα του μωρού. Αργήσαμε λίγο να βρούμε χτύπο γιατί ο κυριούλης κουνιόταν και έκανε παρεμβολές στο doppler (εν τω μεταξύ αυτός κουνιόταν συνέχεια κι εγώ δεν καταλάβαινα τίποτα, τί σόι μάνα είμαι?). Τώρα ανυπομονώ να έρθει η επόμενη Πέμπτη να πάω να κάνουμε τον μεγάλο υπέρηχο και να τον ξαναδώ επιτέλους!!! Αααχ, κι εγώ είμαι μακαρονού, σε καταλαβαίνω! Απλά τώρα προσπαθώ να τα τρώω με μέτρο. Α, δοκίμασε και τα gluten-free μακαρόνια... ίσως αυτά να μη σε πειράζουν και να ξεγελιέσαι έτσι μέχρι να γεννήσεις και να μπορείς να φας τα κανονικά σαν άνθρωπος! Αχ βρε κορίτσια, αυτά τα ονόματα! Κι εμείς το όνομα του πεθερού μου σκοπεύουμε να δώσουμε, αλλά δεν έχω πρόβλημα γιατί έτσι κι αλλιώς και οι δύο πατεράδες μας τα έχουν ξανακούσει τα ονόματά τους από τα ανίψια μας, οπότε είπαμε ας δώσουμε του πεθερού μια και συνηθίζεται το πρώτο παιδί αν είναι αγόρι να παίρνει το όνομα του πατέρα του πατέρα και στην δική μας περίπτωση μας βολεύει γιατί είναι ωραίο και βολικό όνομα και στις δύο γλώσσες, Ελληνικά+Αγγλικά (για εμάς ήταν κι αυτός πολύ σημαντικός παράγοντας). Αλλά σε κάποιες άλλες περιπτώσεις δεν το καταλαβαίνω και με εκνευρίζει που εμείς οι γυναίκες περνάμε όλα τα βάσανα (θεραπείες γονιμότητας, εγκυμοσύνη, τοκετό, λοχεία, θηλασμό, σωματικές/ορμονικές αλλαγές, παύση/διάλειμμα καριέρας), αναλαμβάνουμε συνήθως και τις περισσότερες ευθύνες (ξενύχτια, τάισμα/άλλαγμα κτλ.), αλλά κατά τα άλλα οι άντρες έχουν περισσότερα δικαιώματα πάνω στα παιδιά, ειδικά στην ονοματοδοσία που είναι κάτι πολύ σημαντικό. Συγνώμη αλλά αυτό το θέμα με φουντώνει λίγο! Το τσέκαρα μόλις, ενδιαφέρον φαίνεται! Αν και δεν έχει κοντά στο μέρος που μένω και δεν ξέρω και αν θα το κάλυπτε καν η ασφάλεια, αλλά σίγουρα είναι πολύ καλό που κάποιοι έχουν αυτή τη δυνατότητα. Τί ωραία! Πω πω, από το βάρος και μόνο φαίνεται να έχει μεγαλώσει πολύ!!! Κι εμείς Νίκο θα το βγάλουμε, το όνομα του πεθερού μου! Ή Nicholas (Nick) στα αγγλικά! Στα μαλλιά μου εγώ κάνω ανταύγειες γενικά, αλλά τώρα επειδή έτσι κι αλλιώς δεν βγαίνω και δε με βλέπει κανείς έχω να τις ανανεώσω 5 μήνες ήδη. Ε, τώρα που έχει περάσει για τα καλά το 1ο τρίμηνο λέω να ξανακάνω κάποια στιγμή!

Ίσως, και λογικό μου ακούγεται... δεν το έχω ψάξει ποτέ βέβαια.

Α, τέτοιες έχει ναι. Τις λένε doula και τις προσλαμβάνεις εσύ, αλλά ουσιαστικά παίρνουν την θέση του γιατρού, του νοσοκομείου και όλα. Εγώ ρε παιδιά θα φοβόμουν πολύ να γεννήσω έτσι σπίτι πάντως... όσο καλές γνώσεις και να έχει η μαία, δεν μπορείς να αποκλείσεις το ενδεχόμενο να πάει κάτι στραβά, να μην κατεβαίνει το μωρό, να τυλιχτεί με τον ομφάλιο, να στρεσαριστεί και να πρέπει να βγει επειγόντως με καισαρική, να έχεις εσύ καμιά αποκόλληση πλακούντα και να πρέπει επειγόντως να κάνεις καισαρική. Πολύ επικίνδυνο μου φαίνεται. Τουλάχιστον στο νοσοκομείο-κλινική μπορούν να τα αντιμετωπίσουν όλα αυτά.

Πάντως, κορίτσια κι εγώ που μένω εκτός Ελλάδας πρέπει να πω ότι για μαία (να προσλάβεις και να σε βοηθάει σε όλα αυτά που λέτε) πρώτη φορά τώρα από εσάς το ακούω. Κανένας εδώ (ΗΠΑ), ούτε στην κλινική που πάω ούτε από φίλες μου που έχουν γεννήσει σε διάφορες κλινικές εδώ μου έχουν πει κάτι τέτοιο σαν επιλογή. Σε ποια χώρα δούλευες πριν? Έχει πολύ ενδιαφέρον πόσο διαφορετικές είναι οι διαδικασίες σε διαφορετικές χώρες!

Τα μακαρόνια είναι από τα τρόφιμα με την υψηλότερη περιεκτικότητα σε γλουτένη. Κάποιους δεν τους πειράζει, όπως την Ευγενία μας, αλλά πολλούς τους κάθεται βαριά στο στομάχι επειδή έχει πολύ λαστιχωτή σύνθεση-υφή και χωνεύεται δύσκολα. Αν θες να φας κάτι σε σιτηρά, προτίμησε καλύτερα το ρυζάκι (εκτός και αν σε πειράζει κι αυτό, τότε σηκώνω τα χέρια ψηλά). Ωχ, κι εσύ έχεις Δρακουμέλ στη δουλειά σου! Τί να πω ρε παιδιά, το ξέρω ότι υπάρχουν παντού και κυκλοφορούν ανάμεσά μας, αλλά η αλήθεια είναι ότι πάντα με ξαφνιάζει ειδικά όταν βλέπω γυναίκες να φέρονται έτσι σε άλλες γυναίκες αντί να μπαίνουν στη θέση τους και να δείχνουν κατανόηση. Χαχα, ναι εγώ ειδικά με την δυσπεψία και τις αλλεργίες μου θα ήμουν η ψυχή του πάρτυ! Να σου πω την αλήθεια, τώρα από σένα το έμαθα αυτό... είναι που δε βλέπω και ειδήσεις, και γενικά ό,τι γίνεται στην Αμερική από τους γονείς μου που το βλέπουν στην τηλεόραση το μαθαίνω!!! Στο Τέξας βρε τον Ιούλιο θα μετακομίσω (ακόμα είμαι Φλόριντα) και ομολογώ ότι ένα από τα πράγματα που αντιπαθώ εκεί είναι το ότι όλοι οπλοφορούν... τόσα χρόνια σε αυτή τη χώρα και κάποια πράγματα σαν αυτό δεν μπορώ να τα χωνέψω με τίποτα! Κορίτσια, μια και συζητούσατε για το βρεφικό ντύσιμο πριν, έχω ακούσει από διαφορετικούς γιατρούς να συμβουλεύουν ότι πρέπει να ντύνουμε τα μωρά/παιδιά μας σύμφωνα με ό,τι φοράμε εμείς. Αν π.χ. έχει ζέστη έξω και εμείς φοράμε κοντομάνικα και σορτς να φοράμε και στα μικρά μας κοντομάνικο μπλουζάκι ή φορμάκι και σορτς (χωρίς έξτρα ζιπουνάκια-εσωρουχάκια από μέσα), ενώ αν έχει ψύχρα τότε να τους φοράμε εσωρουχάκι και μακρυμάνικα/μακριά παντελονάκια. Δε ξέρω πια, κι εγώ έχω μπερδευτεί... βέβαια θα το συζητήσω με τις μαίες/νοσοκόμες στην κλινική και μετά με τον παιδίατρό του, αλλά ήθελα να έχω από τώρα μια ιδέα.

Γεια σας κορίτσια μου, σήμερα ξαναπήγα στη θάλασσα και έκανα το πρώτο μου μπανάκι! Επειδή το νερό ήταν κρύο έκατσα μόνο 10 λεπτά μέσα κ μετά κατευθείαν άλλαξα και φύγαμε, αλλά αυτή η βουτιά ήταν τόσο αναζωογονητική... νιώθω άλλος άνθρωπος! Λογικό είναι να τρομάζεις όταν ακούς κάτι λίγο ανησυχητικό, όλες μας το ίδιο θα νιώθαμε, αλλά από ότι κατάλαβα είναι αρκετά συνηθισμένο. Ακολούθα τις οδηγίες του γιατρού, θα το παρακολουθείτε κιόλας και όλα καλά θα πάνε! Εμένα ο χαλαρός γιατρός μου εδώ γενικά δεν μου έχει χορηγήσει τίποτα, αλλά παίρνω και ω3 από μόνη μου (μαζί με όλα τα υπόλοιπα). Τί ωραία που είδες το αντράκι σου σε 4D!!! Αυτά να σκέφτεσαι, να τα βλέπεις και να χαμογελάς και άσε τις κομπλεξικές προισταμένες (τέτοιοι άνθρωποι δυστυχώς υπάρχουν παντού, αλλά εμείς από μακριά)! Εγώ στις 21/5 έχω επιτέλους υπέρηχο, αλλά επειδή εδώ δεν σου κάνουν τρισδιάστατους (δεν έχει τέτοιες πολυτέλειες) θα ψάξω μήπως βρω κάποιο ιδιωτικό εξειδικευμένο κέντρο που να κάνει και αν δεν είναι πανάκριβο ίσως πάω κι εγώ!

Κορίτσια, μια και χαιρόμαστε κάθε φορά που μιλάμε για αγορές (και δεν είχαμε και την πιο ευχάριστη συζήτηση πριν για τις άδειες), έχω να σας πω ότι μόλις παρήγγειλα κάτι και για εμένα και για το μωρό. Δε φταίω εγώ, είχα credit στο groupon από μια αλλαγή που είχα κάνει και θα έληγαν, οπότε παρήγγειλα ένα αρκουδάκι-προτζέκτορα (που το έχει το μωρό στην κούνια του και αυτό κάνει μουσική κ χαλαρωτικούς ήχους και φέγγει αστεράκια στο ταβάνι) και ένα φόρεμα για εμένα που είναι και εγκυμοσύνης και θηλασμού για αργότερα!

Πολύ καλό αυτό!!! Μακάρι να ισχύει για όλους βέβαια και να μην εξαρτάται από τον εργοδότη.

Ναι, αλλάζω δουλειά γι'αυτό. Μέχρι 31 Ιουλίου δουλεύω στο πανεπιστήμιο της Φλόριντα και από 1 Αυγούστου σε άλλο πανεπιστήμιο στο Τέξας. Είναι κακό timing για μένα. Καλά και στην Ελλάδα είναι πολύ άσχημα τα πράγματα στον ιδιωτικό τομέα νομίζω. Δεν το έχω ψάξει ούτε εγώ όμως, ίσως τα κορίτσια να ξέρουν καλύτερα.

Είναι άδικο πραγματικά, σε τέτοια θέματα ζουν στον μεσαίωνα (και τώρα που μένω εδώ δε μου κάνει εντύπωση γιατί στην δουλειά σε αντιμετωπίζουν πραγματικά σαν μηχανή, όχι σαν άνθρωπο). Τον παιδικό σταθμό τον διαλέγεις και τον πληρώνεις εσύ ακριβά (συνήθως γύρω στα 1000/μήνα) και μερικές φορές πρέπει να κάνεις κράτηση από πολλούς μήνες πριν. Κι εγώ πρέπει να το κοιτάξω τώρα σιγά-σιγά.

Εδώ δεν υπάρχει κάποιος νόμος για να προστατεύει τις εγκύους-μητέρες δυστυχώς. Είναι από τα μεγαλύτερα προβλήματα που έχει αυτή η χώρα (η άδεια μητρότητας και το σύστημα υγείας τους γενικά). Όλα εξαρτώνται από την εταιρία/οργανισμό που δουλεύεις, αλλά σε όλες ισχύουν αυτοί οι περιορισμοί, απλά η άδεια κυμαίνεται από 6-12 εβδομάδες (όταν βέβαια μπορείς να την πάρεις και αυτήν). Αμέσως μετά το μωρό πάει στον παιδικό σταθμό (daycare όπως τα λένε εδώ).

Όχι ρε, η καημένη η κοπέλα. Πραγματικά, αν και το αποτέλεσμα είναι το ίδιο, ελπίζω τουλάχιστον ο λόγος που απέβαλε να ήταν ότι είχε κάποιο χρωμοσωμικό θέμα το έμβρυο και όχι ότι ταλαιπωρήθηκε από τέτοιες βλακείες. Ούτε να το σκέφτομαι δε θέλω. Εδώ για να δικαιούσαι άδεια λοχείας (που είναι συνήθως 1,5-2 μήνες) πρέπει να έχεις συμπληρώσει τουλάχιστον 1 χρόνο στην δουλειά και μετά από την λήξη της άδειας να δουλέψεις τουλάχιστον 1 χρόνο ακόμα στην δουλειά. Οπότε εγώ δυστυχώς δεν θα πληρώ αυτές τις προϋποθέσεις, μια και θα είμαι ακόμα καινούργια, και αναγκαστικά θα πρέπει να χρησιμοποιήσω άδεια διακοπών. Την άδεια διακοπών πρέπει να την κερδίσεις πριν την πάρεις και είναι περίπου μια μέρα για κάθε μήνα δουλειάς που συμπληρώνεις, οπότε εγώ που θα έχω συμπληρώσει μόλις 2 μήνες δουλειάς μέχρι τον Οκτώβριο θα δικαιούμαι 2 μέρες άδεια μόνο.

Κανονικά έτσι πρέπει, απλά επειδή ο άντρας μου ουσιαστικά θα είναι ο supervisor μου (όπως και τώρα), ελπίζω ότι θα μπορέσω να λείψω λίγες μέρες παραπάνω χωρίς να το καταλάβει κανείς και μετά ίσως να πηγαίνω μόνο για λίγες ώρες την ημέρα (το μωρό ή μαζί μου στο καρότσι ή να το αφήνω για λίγο σε κάποιον άλλον), ίσα ίσα για να μην πει κανείς τίποτα. Βλέποντας και κάνοντας, αλλά εννοείται ότι με προβληματίζει αυτή η κατάσταση. Ακούω την αδερφή μου και άλλες κοπέλες που έχουν επίσημα με τον νόμο 2 μήνες άδεια λοχείας και μετά άλλους πόσους μήνες άδεια ανατροφής και ζηλεύω!

Κι εγώ πάντως το σκέφτομαι για την δουλειά. Παρόλο που θα με προσλάβει ο άντρας μου στο εργαστήριο να δουλέψω με χρήματα της επιχορήγησης που έχει κερδίσει ο ίδιος, φοβάμαι μήπως πάω στο Human Resources 1 Αυγούστου να υπογράψω τα χαρτιά/συμβόλαια και με δουν με την κοιλιά και μου πουν "Εσύ τώρα πώς θα φύγεις από την δουλειά για να γεννήσεις?". Εδώ δυστυχώς δεν δικαιούσαι καθόλου άδεια για να πας στο νοσοκομείο να γεννήσεις. Ουσιαστικά η μόνη άδεια που θα δικαιούμαι θα είναι 2 μέρες άδεια διακοπών που θα έχω μαζέψει από την δουλειά που θα έχω συμπληρώσει δυο μήνες (Αύγουστο+Σεπτέμβριο).

Αχ, κι εγώ δε την μπορώ την μάσκα βρε παιδιά και σε εμάς εδώ τώρα την έκαναν υποχρεωτική (τόσο καιρό δεν ήταν). Προχθές δε μας άφηναν να μπούμε στο σουπερμάρκετ χωρίς μάσκα, ε έβαλα κι εγώ μια που μου έδωσαν στην είσοδο και όλη την ώρα που ψωνίζαμε μέσα την μετακινούσα και την σήκωνα και δε μπορούσα να βολευτώ με τίποτα. Δυσκολεύομαι έτσι κι αλλιώς στην αναπνοή με την ρινίτιδα, με την μάσκα νιώθω ότι ασφυκτιώ τελείως! Κι εγώ το έχω αυτό στην αριστερή μεριά μεταξύ μέσης και γλουτού, το έχω όμως από την αρχή που έμεινα έγκυος οπότε δε ξέρω σε εμένα κατά πόσο οφείλεται στο βάρος! Είναι σαν να τραβιέται ένα νεύρο αλλά ευτυχώς μόνο όταν κάνω συγκεκριμένες κινήσεις, π.χ. σκύβω ή σηκώνω το πόδι μου. Ελπίζω να μη χειροτερέψει πολύ τώρα που θα βάλω κι άλλο βάρος. Πολύ πιθανό κάτι να παίζει με τις ζυγαριές, αλλά ίσως και να φορούσες πιο βαριά ρούχα την πρώτη φορά ή να μην είχες πάει τουαλέτα για λίγες μέρες ή να ήσουν απλά πρησμένη, οπότε στην ουσία να μην έχασες βάρος, απλά να σε είχε βγάλει βαρύτερη από ότι ήσουν την πρώτη φορά. Κι εγώ την πρώτη φορά που πήγα στον γιατρό φορούσα πιο βαριά ρούχα (τζιν και κλειστά παπούτσια) και είχα μέρες να κάνω νούμερο 2 και με είχε βγάλει πιο βαριά από την δεύτερη φορά που πήγα που φορούσα καλοκαιρινά ρούχα και είχα πάει τουαλέτα την προηγούμενη μέρα. Χαχα, αυτό λέω κι εγώ στον εαυτό μου. Η αλήθεια είναι ότι έχουν γίνει πραγματικά πεπόνια, πλέον δεν αντέχω ούτε το βάρος τους όταν πέφτουν πάνω στο στομάχι μου... μετά το φαγητό τα κρατάω με τα χέρια μου για να τα στηρίζω κάπως μέχρι να χωνέψω. Ε, τί στο καλό, δε θα είναι τουλάχιστον ένα κιλό το καθένα?

Χρόνια μας πολλά κορίτσια! Σε λίγους μήνες θα είμαστε και επίσημα μανούλες (όσες δεν είμαστε ήδη)! Βέβαια πάνω-κάτω όλες μας έχουμε ανίψια, ζωάκια, βαφτιστήρια ή παιδάκια φίλων μας που αγαπάμε και φροντίζουμε, οπότε κατά κάποιο τρόπο είμαστε ήδη όλες μανούλες!! Ο καημένος ο άντρας σου Renez τζάμπα τρόμαξε! Κι εγώ με τον άντρα μου το είχαμε πάθει αυτό παλιότερα (πριν πολλά πολλά χρόνια, όταν είμασταν ακόμα στα ντουζένια μας)... περιττό να πω ότι για λίγο καιρό μετά δεν ξανακάναμε τίποτα!

Κορίτσια μου τί κάνετε? Τις τελευταίες μέρες μπήκα πολύ λίγο και φευγαλέα να σας διαβάσω, αλλά δεν είχα καθόλου χρόνο να γράψω. Ερχότανε υποψήφιοι αγοραστές να δούνε το σπίτι μας, οπότε έπρεπε να το έχω συγυρισμένο στην εντέλεια και μετά να φεύγω και να κάνω βόλτες μόνη μου όσο ο μεσίτης τους το έδειχνε (τώρα που είναι και τα μαγαζιά κλειστά δεν έχω και πού να πάω, οπότε απλά κόβω βόλτες με το αυτοκίνητο ή με τα πόδια). Renez μου, τί ωραία που είδατε τον παίδαρο αραχτό στην κοιλίτσα! Έτσι να παίρνουμε όλες σειρά!! Αχ, Νινα τί τραβάς κι εσύ και όλες οι έγκυες με τα στομάχια μας! Χαίρομαι που νιώθεις καλύτερα τώρα! Εν τω μεταξύ σας διάβαζα πριν που λέγατε για παγωτά και σουβλάκια και μου έτρεχαν τα σάλια... μου έχει ανοίξει η όρεξη αλλά πρέπει να υπενθυμίζω στον εαυτό μου ότι αν τα φάω όλα αυτά θα βαρυστομαχιάσω! Ευτυχεσμένος θα έλεγα εγώ... κάτι τέτοια λογοπαίγνια κάνει ο μπαμπάς μου και μου τα έχει κολλήσει, δε φταίω! Κι εγώ πάντως που είχα βάλει από πριν 2,5-3 κιλά, μέσα σε μια μέρα προχθές έβαλα άλλο 1 και λέω τί έγινε τώρα? Μπορεί να είναι και από την δυσκοιλιότητα βέβαια, γιατί κι εγώ είχα μέρες να κάνω νούμερο δυο (και δεν παίρνω και σίδηρο), αλλά πλέον νομίζω ότι είναι λίγο από όλα. Έβλεπα στο youtube βιντεάκια που ανέβαζαν διάφορες έγκυες πώς ήταν η κοιλιά τους κάθε εβδομάδα της εγκυμοσύνης και πραγματικά της καθεμίας η κοιλιά αυξάνονταν με τελείως διαφορετικούς ρυθμούς... σε κάθε βίντεο όμως παρατήρησα ότι η μεγάλη διαφορά ήταν μεταξύ 18ης-22ης εβδομάδας, οπότε πιστεύω ότι πραγματικά από εδώ και πέρα και τα κιλά θα μπαίνουν και οι κοιλιές θα φουσκώνουν πιο γρήγορα!

Αφού το νιώθετε και λίγο κορίτσια πάλι καλά. Εγώ νομίζω ότι κάτι ψιλοένιωσα 2-3 φορές προχθές, αλλά δε ξέρω αν ήταν το μωρό και από τότε ξανά τίποτα. Τον γλυκούλη τον μικρό, τον κλωτσάει από τώρα η αδερφή του! Εγώ πάλι είχα τον γατούλη μου αγκαλιά χθες και είχε πολύ πλάκα... έρχεται συχνά και ξαπλώνει πάνω μου, αλλά χθες ειδικά ήταν σε πολύ αστεία στάση, είχε πάρει αγκαλιά την κοιλιά μου και έβαλε το κεφαλάκι του πάνω της! Αφού απορώ αν το έχει καταλάβει ότι υπάρχει ένα μωράκι εκεί μέσα!

Δεν είμαι γιατρός βέβαια (καμία σχέση), αλλά αν ο πόνος είναι χαμηλά στην μέση μήπως είναι ισχιαλγία? Έχω διαβάσει ότι αυτό συμβαίνει καμιά φορά στην εγκυμοσύνη γιατί πιέζεται το ισχιακό νεύρο. Έχω την εντύπωση ότι κι εγώ μπορεί να το έχω γιατί από τότε που έμεινα έγκυος νιώθω να τραβιέται ένα νεύρο στην αριστερή μεριά χαμηλά, ακριβώς μεταξύ μέσης και γλουτού. Δε ξέρω σίγουρα βέβαια, αλλά ευτυχώς με ενοχλεί μόνο όταν κάνω συγκεκριμένες κινήσεις, οπότε δε με προβλημάτισε ιδιαίτερα, πιστεύω θα περάσει.

Κι εγώ νόμιζα ότι είναι λίγο νωρίς, αλλά από ότι φαίνεται από την 20η εβδομάδα και μετά το κάνει ο καθένας όποτε θέλει. Εμένα εδώ μου έκλεισαν τον πρώτο υπέρηχο την 13η εβδομάδα (σαν Α επιπέδου που λέμε εμείς) και τον δεύτερο υπέρηχο στις 21 Μαϊου που θα είμαι στην 20η εβδομάδα (19+5 για την ακρίβεια, και φαντάζομαι αυτός θα είναι ο Β επιπέδου). Εδώ δεν κάνουν άλλους υπέρηχους ενδιάμεσα. Ελπίζω να μην είναι πολύ νωρίς... για να δούμε! Χαχα, στο μαιευτήριο κοίτα την κοιλιά σου... ε, αν έχεις και πονάκια/συσπάσεις θα θυμηθείς γιατί είστε εκεί! Υπέροχα νέα κορίτσια! Άντε να παίρνουμε όλες σειρά για υπέρηχο σιγά σιγά!! Εγώ πάντα νιώθω έναν ελαφρύ πόνο, περισσότερο σαν ενόχληση όταν πιέζεται κάποιο σημείο χαμηλά στην κοιλιά μου (π.χ. όταν ανεβαίνει το γάτος πάνω μου και πατάει σε εκείνο το σημείο), δηλαδή ακριβώς εκεί που είναι το μωρό. Νομίζω όμως ότι είναι φυσιολογικό γιατί μην ξεχνάμε ότι ο σάκος είναι γεμάτος με αμνιακό υγρό, οπότε πιστεύω γι'αυτό με ενοχλεί σαν να έχω εκεί κάποια φλεγμονή ή μελανιά.

Τί τέλεια νέα!!! Ευχήσου μου σε δυο χρονάκια περίπου να έχω κι εγώ την τύχη σου... ένα υγιές κοριτσάκι μετά από το πρώτο αγοράκι! Ναι, είδες, έχει πλάκα γιατί κι εγώ είμαι τεχνολόγος τροφίμων / διατροφολόγος! Οι απόψεις διίστανται παντού μωρέ, σε όλους τους τομείς. Κι εγώ ποτέ πριν δεν σαπούνιζα ούτε λαχανικά ούτε φρούτα, αλλά επειδή έμεινα έγκυος μετά από πολύ ταλαιπωρία και ακριβώς μόλις έκανε το μπαμ ο καινούργιος ιός (που δυστυχώς ακόμα δε ξέρουμε πόσο ανθεκτικός είναι και για πόσο χρόνο ζει πάνω σε επιφάνειες), τώρα προτιμώ να είμαι υπερ προσεκτική. Μετά θα επανέλθω κι εγώ σε πολύ καλό πλύσιμο με νερό και ξύδι.

Καλώς μας ήρθατε κορίτσια, με το καλό όλα να σας έρχονται και να τα συζητάμε κι εδώ! Η διατροφή σίγουρα εξαρτάται και από το τί πειράζει την καθεμία μας ξεχωριστά, ειδικά αν έχεις ευαίσθητο στομάχι, αλλά σε γενικές γραμμές είναι καλή ιδέα να τρως μικρά γεύματα (όποτε πεινάς εσύ) που να συνδυάζουν κάποια πρωτεϊνη με φυτικές ίνες και ίσως λίγους υδατάνθρακες και καλά λιπαρά (λιγότερα αν σε βαραίνουν). Δηλαδή, κοτόπουλο με ψητά λαχανικά και λίγο ρύζι, ψαράκι (αυτά που επιτρέπονται βέβαια, π.χ. σαρδέλες) με βραστά χόρτα και παντζάρια, ομελέτα με λίγο ντομάτα (στραπατσάδα) και φέτα, ριζότο με θαλασσινά, σουπίτσα με κοτόπουλο-ρύζι-λαχανικά, χοιρινό με σέλινο και καρότα, μπριζόλα με σαλάτα αγγουροντομάτα και λίγες ψητές πατάτες, σπανακόρυζο κτλ. Επίσης, να ξέρεις ότι γενικά το ρύζι είναι καλύτερη επιλογή από τα ζυμαρικά. Εγώ δεν τρώω καστανό ρύζι, γιατί το στομάχι μου δεν το αντέχει, αλλά ακόμα και το απλό λευκό ρύζι έχει λίγο υψηλότερη διατροφική αξία και είναι και πιο ελαφρύ στο στομάχι από τα μακαρόνια. Για σνακ, μπορείς να φας κρακεράκια ολικής ή ρυζογκοφρέτες με φυστικοβούτυρο, μια φέτα ψωμί με μέλι και ταχίνι, μια φρυγανιά με βούτυρο και ένα κομμάτι τυρί, ένα αυγό με μισή φέτα ψωμί ολικής, λίγα στικς αγγούρι-σέλινο-καροτάκια με ντιπ γιαουρτιού, ένα φρούτο αν θες γλυκό κτλ. Τώρα ατασθαλίες όλοι κάνουμε που και που, αλλά δεν τις γράφω εννοείται! Σαλάτες με πράσινα φυλλώδη λαχανικά εγώ δεν τρώω καθόλου, γιατί δεν είμαι σίγουρη αν κάποια μικρόβια/βακτήρια/παράσιτα, όπως το τοξόπλασμα ή η σαλμονέλα, μπορούν να σκοτωθούν με το ξύδι, και επειδή ξέρω πόση ζημιά μπορούν να κάνουν και σε μένα και κυρίως στο μωρό, δεν το διακινδυνεύω τώρα. Τρώω μόνο αγγούρια/ντομάτες/καρότα που μπορώ να τα σαπουνίσω πριν τα ξεφλουδίσω/κόψω, και βέβαια όσα λαχανικά γίνονται βραστά ή ψητά (παντζάρια, κολοκυθάκια, μελιτζάνες, κουνουπίδι, μπρόκολο, καλαμπόκι). Όπως λένε και πολλές κοπέλες εδώ, κι εγώ στην αρχή δεν ήθελα καθόλου να πίνω καφέ (ενώ παλιότερα έπινα τουλάχιστον 1-2 την ημέρα). Τώρα που έχουν αποχωρήσει κάπως οι αναγούλες, συνήθως πίνω έναν φρέντο ντεκαφεϊνέ το πρωί! Εγώ δεν έχω παραγγείλει ρούχα ακόμα, αλλά ευτυχώς η αδερφούλα μου μου έστειλε κάποια παντελόνια/σορτσάκια εγκυμοσύνης να τα συνδυάζω με τις μπλούζες εγκυμοσύνης που ήδη έχω, και σήμερα μόλις μου έστειλε ακόμα ένα πακέτο με φορεματάκια να έχω να φοράω το καλοκαίρι. Δεν είναι ειδικά φορέματα εγκυμοσύνης, αλλά έχουν σφηκοφωλιά στο πάνω μέρος και αμπίρ φαρδιά γραμμή κάτω, οπότε θα χωράει και το στήθος και η κοιλίτσα όσο μεγαλώνουν, και φυσικά μπορείς να τα φορέσεις και μετά την εγκυμοσύνη! Χαχα, σε νιώθω, ακριβώς έτσι κι εγώ! Μόνο που πριν ήμουν 34D, τώρα μετα βίας χωράω σε 36DD και δε ξέρω ακόμα τί με περιμένει! Έχω που λες κι εσύ τα πεπόνια και το πρησμένο στομάχι μπροστά... σαν ένα βαρελάκι με καλαμάκια χερια-πόδια είμαι! Καλή αρχή στην δουλειά κοπέλα μου και χαλαρά είπαμε, έτσι? Αχου μωρέ, το καημένο το σκυλάκι σας, ελπίζω να συνέλθει σήμερα... η ενυδάτωση και το κοτοπουλάκι θα βοηθήσουν σίγουρα! Κι εμάς μας προπόνησε καλά ο μικρός μας γατούλης πριν λίγους μήνες.. είχε αρρωστήσει πολύ άσχημα και εκτός από γιατρούς/επείγοντα που τον τρέχαμε κάθε μέρα, έπρεπε να τον ταϊζουμε με την συριγγα κάθε 2 ώρες, να του κάνουμε ένεση με ηλεκτρολύτες, να του δίνουμε χαπάκια και κολλύριο... άσε. Από όταν έγινε καλά όμως μας ανταμείβει με χάδια και γλύκες, οπότε χαλάλι του όλα! Πω πω, με τα παιδιά μας τί θα κάνουμε!!!?

Ναι, τώρα χρειαζόμαστε λίγη παραπάνω ξεκούραση. Λίγο πιο χαλαρά σήμερα για να συνέλθει η μέση σου. Κι εγώ χθες που δεν περπάτησα καν (συμμαζέψαμε όμως το σπίτι νωρίς το πρωί και οδηγήσαμε 5 ώρες συνολικά πήγαινε-έλα για θάλασσα) ένιωθα πτώμα μετά... με πήρε ο ύπνος το απόγευμα για κάνα 2ωρο στον καναπέ! Έτσι νομίζω... εγώ ημερολογιακά πάντως (από την πρώτη μέρα της τελευταίας περιόδου) σήμερα μπαίνω στον 5ο μήνα, και είμαι στην 18 εβδομάδα τώρα. Κι εγώ νιώθω μια στο τόσο ταχυπαλμία... όχι τόσο ότι χτυπάει η καρδιά μου πιο γρήγορα, αλλά σίγουρα πιο δυνατά, δηλαδή καταλαβαίνω την κίνηση στο στήθος μου, ακόμα και σε άσχετες στιγμές όταν κάθομαι. Δεν είχα όμως ποτέ δύσπνοια ή θολούρα μέχρι στιγμής. Ελπίζω η γιατρός σου να σε διαφωτίσει και να μην είναι τίποτα ανησυχητικό.

Εγώ πάντως τέτοιο μπικίνι ψηλόμεσο έβαλα σήμερα... Κορίτσια πήγα θάλασσα επιτέλους!!!! Δεν μπόρεσα να μπω ολόκληρη να κολυμπήσω γιατί ήταν πολύ κρύο το νερό, αλλά βούτηξα πόδια, άραξα κάτω από την ομπρέλα με σταυρόλεξα, έφαγα και καρπουζάκι (είναι που είναι τέλειο, έχει ακόμα καλύτερη γεύση μπροστά στη θάλασσα)… όλα καλά! Το κάτω μέρος του μαγιό μου έκανε καλά τώρα, αλλά φυσικά δε νομίζω να νιώθω το ίδιο σε κάνα-δυο μήνες που θα έχει μεγαλώσει κι άλλο η κοιλίτσα! Καλά, εντάξει το πάνω μέρος είναι ένα θέμα... ευτυχώς μου είχε δώσει η αδερφή μου ένα σε μεγαλύτερο νούμερο (μαζί με κάτι ρούχα εγκυμοσύνης) και έβαλα αυτό. Αυτό είναι αλήθεια, όλη Ελλάδα είναι πανέμορφη, αλλά σαν Θεσσαλονικιές έχουμε μια αδυναμία στις παραλίες της Χαλκιδικής. Και ειδικά όταν τις έχεις τόσο κοντά στην πόλη σου! Βέβαια δεν έχουμε όλοι την τύχη της Hope να έχουμε δυο εξοχικά εκεί, αλλά πάλι! Εγώ βρε κορίτσια μάλλον είμαι η μόνη που δεν κάνει ούτε μαλλιά, ούτε νύχια, ούτε αποτρίχωση έξω... τα κάνω όλα μόνη μου σπίτι μια στο τόσο, οπότε σ'αυτό το θέμα δεν με πολυπείραξε η καραντίνα, ευτυχώς! Τέλεια!!! Και θα την έχεις και για μετά αν θηλάσεις... εγγύηση παιδί μου η λανολίνη! Για τα χείλη την πρότεινα, αλλά και για τις θηλές για να αποφύγεις πληγές/ξηρότητα μετά στον θηλασμό. Κι εγώ την έβαλα αυτήν της μεντελα στην λίστα μου στο άμαζον, μαζί με κάλυμα θηλασμού και μερικά άλλα πραγματάκια, να κάνω μια ωραία παραγγελία μετά! Περαστικά του μωρέ του γλυκούλη... ελπίζω να είναι απλή μικροαδιαθεσία/κρυωματάκι και να νιώθει καλύτερα το πρωί!

Εγώ νιώθω τούμπανο συνέχεια (και όχι με την καλή έννοια που λες κι εσύ). Ειδικά από το μεσημέρι και μετά που θα φάω κανονικό γεύμα η κοιλιά μου είναι σαν 7 μηνών έγκυος... να πω την αλήθεια ανακουφίστηκα που το λέτε κι εσείς και δεν είμαι η μόνη. Το πρωί πάντως σήμερα που ακόμα δεν είχα φάει/πιει τίποτα και ήμουν ξαπλωμένη ανάσκελα, η κοιλιά μου ήταν επίπεδη και έβλεπα ξεκάθαρα ένα καρούμπαλο να προεξέχει στο κάτω μέρος της κοιλιάς, και σκέφτηκα "να το μωρό μου"! Η μήτρα μου σε αυτό το στάδιο είναι σαν ένα πεπόνι από ότι έχω διαβάσει οπότε είναι λογικό. Εγώ έχω βάλει περίπου 3 κιλά, αλλά δεν νομίζω ότι είναι λίπος ακόμα. Αν σκεφτείς ότι κυκλοφορεί περισσότερο αίμα στο σώμα μας, το στήθος μας έχει αρχίσει να δημιουργεί περισσότερους και μεγαλύτερους γαλακτοφόρους αδένες (γι'αυτό και το έξτρα πρήξιμο και βάρος εκεί), χώρια η κατακράτηση υγρών, η δυσπεψία, η δυσκοιλιότητα... λογικό είναι να έχουμε βάλει 2-3 κιλά ήδη, χωρίς καν να λάβουμε υπόψη το μωρό με τον σάκο/πλακούντα/αμνιακό υγρό! Φαντάζομαι τί μας περιμένει ακόμα! Δε θέλω να σε τρομάξω, αλλά καλύτερα να μην κάνεις λιπομέτρηση όσο είσαι έγκυος. Νομίζω έχει να κάνει με το ότι περνάει μικρή ποσότητα ηλεκτρισμού από το σώμα σου για να μπορέσει να υπολογίσει το λίπος. Κοίτα και τις οδηγίες της ζυγαριάς βέβαια για να είσαι σίγουρη. Πάντως εμένα εδώ όταν είχα γραφτεί στο γυμναστήριο πριν κάνα χρόνο που πήγαν να μου κάνουν αρχική λιπομέτρηση, το πρώτο που με ρώτησαν πριν ανέβω στην ζυγαριά ήταν αν είμαι έγκυος. Αρχηγέ δεν τα θυμάσαι καλά... κι εγώ και η Νίνα (νομίζω) έχουμε ήδη δει την σκούρη γραμμή να αχνοφαίνεται. Εγώ το παρατήρησα πριν λίγες εβδομάδες. Δεν είναι ιδιαίτερα σκούρη, θα έλεγα μπεζ, απλά επειδή εγώ είμαι πολύ ασπρουλιάρα καταλαβαίνω λίγο την διαφορά. Από τον αφαλό και κάτω φαίνεται ξεκάθαρα σε δυνατό φως, αλλά πιο πάνω δεν μπορώ να καταλάβω αν συνεχίζεται η γραμμή ή αν είναι απλά τριχούλες/χνούδι. Αχ, σε νιώθω και σ'αυτό. Κι εγώ με την δυσκοιλιότητα έχω παιδευτεί αρκετά αυτό το 3-4μηνο, άλλες φορές λιγότερο άλλες περισσότερο. Σαν το κατσίκι κι εγώ, όπως τα λες.. χαχα! Το χειρότερο ήταν μια φορά που ζορίστηκα πολύ από το σφίξιμο και μετά που σκουπίστηκα είδα λίγο αίμα στο χαρτί και τρόμαξα... τελικά ήταν από αυτό και όχι τίποτα άλλο σχετικό με το μωρό. Για μια στιγμή πανικοβλήθηκα όμως, γιατί δεν το έχω ξαναπάθει και ξαφνιάστηκα πολύ! Και πολύ νερό... τα λέω για να τα ακούω κι εγώ!