Eva137

Καλησπέρα τσούπρες! Εγώ συνήθως τρώω μόνο μια φρυγανιά με φυστικοβούτυρο, ή ταχίνι με μέλι, ή βούτυρο με μαρμελάδα/μέλι, μαζί με τον καφέ μου (φρέντο ντεκαφεινέ). Καμιά φορά τα σαβ/ακα ή όταν αράζουμε το πρωί με τον άντρα μου μπορεί να κάνουμε ομελέτα ή αυγά ματάκια ή αυγόφετες. Σήμερα που ξυπνήσαμε νωρίς το πρωί κάναμε κρουασανάκια (από ζύμη πιλσμπουρι) με νουτέλα! Πω πω, εσύ πραγματικά τρως! Αφού νιώθεις καλά και δεν σε πειράζει καλά κάνεις... εγώ μόνο που το διάβασα φούσκωσε το στομάχι μου! Κι εγώ αυτό σκεφτόμουν, ότι όλη μέρα παίρνω χάπια! Πρέπει να είμαι από τις πολύ λίγες που δεν παίρνουν σίδηρο, και δεν πίνω ούτε χυμό ούτε γάλα! Εγώ παίρνω το χαπάκι του θυρεοειδή μαζί με ένα προβιοτικό κατευθείαν μόλις ξυπνήσω. Το μεσημέρι παίρνω ασβέστιο με βιταμίνη D, το απόγευμα το φολικό οξύ και το βράδυ την prenatal πολυβιταμίνη μου με ωμέγα-3.

Μια χαρά θα είσαι... μόνο και μόνο που τα σκέφτεσαι και τα ψάχνεις όλα από τώρα, φαίνεται ότι θα γίνεις καλή μαμά! Αυτές που γεννάνε παιδιά καταλάθος χωρίς να το θέλουν και δεν ασχολούνται/ψάχνουν τίποτα να φοβάσαι.

Ναι, όπως τα λες ακριβώς είναι. Εμείς εδώ σπάνια παίρνουμε ψωμί και τρώω μόνο λίγο με χωριάτικη σαλάτα ή γενικά αν έχουμε κάποιο φαγητό που σηκώνει παπάρα. Τώρα τα Χριστούγεννα που πήγα σπίτι μου στους δικούς μου τα είδα όλα... μπορεί να είχανε μισό καρβέλι ψωμί (2 άτομα μόνο σπίτι) και πάλι έπρεπε να πάρουν το καινούργιο φρέσκο ψωμί της ημέρας από τον φούρνο. Και μετά φυσικά δεν ήξεραν πώς να το φάνε όλο αυτό και προσπαθούσανε να προσαρμόσουν το μενού γύρω από το ψωμί, π.χ. να φτιάξουν αυγόφετες, να κάνουν κεφτεδάκια για να το βάλουν μέσα... Το ενδεχόμενο να μην πάρουν ψωμί μια μέρα δε τους πέρασε ποτέ από το μυαλό.. αρρώστια. Και μετά μου λένε το άλλο κουφό όποτε χορταίνω εύκολα και δεν θέλω να φάω όλο το πιάτο μου: "Ε καλά, δεν είναι τίποτα, χωρίς ψωμί φάτο σκέτο", λες και εγώ όλες τις υπόλοιπες φορές το τρώω με ψωμί στάνταρ. Ο ανιψιός μου που σας έλεγα δεν το ήξερε καν το ψωμί στην αρχή οπότε δεν το έπαιρνε από μόνος του να το φάει και οι γονείς μας λέγανε: "Παιδί να μη τρώει ψωμάκι, πού ακούστηκε?". Ε, τώρα του το μάθανε και έγινε η ζημιά, δε τρώει τίποτα άλλο σε φαγητό! Κι εγώ όταν έρθει η ώρα με το καλό σαν και σένα σκοπεύω να είμαι, κατηγορηματική, να μάθει πρώτα να τρώει το φαγητό του και αργότερα αν θέλει να βουτήξει λίγες μπουκιές ας φάει και λίγο ψωμί. Σ'ευχαριστώ κορίτσι μου, μακάρι να μας έρθουν βολικά!

Χαχα, θενκ γιου βερι βερι ματς!! Εκεί ποντάρουν κι αυτά τα άτιμα... ότι θα σε κάνουν ότι θέλουν επειδή είναι γλυκούλια! Αλλα εμείς βράχος, δε θα το αφήσουμε να περάσει έτσι! Θα σκεφτόμαστε ότι είναι για το καλό τους, και μαζί με εκείνα θα κάνουμε κι εμείς καλύτερη διατροφή!

Ναι, πράγματι βλέπω και άλλα παιδάκια που το έχουν αυτό το κόλλημα με το ψωμί. Μπορεί να φάνε λίγες μπουκιές φαγητό με το ζόρι (μόνο αν τους τάξεις ότι θα τους αφήσεις να φάνε ψωμί μετά) και μόλις τους το δώσεις το καταβροχθίζουν με απίστευτη λαιμαργία. Κι εσύ καλά κάνεις και το μαζεύεις πριν ξεφύγει πολύ η κατάσταση. Εν τω μεταξύ, εμένα μου κάνει φοβερή εντύπωση γιατί ποτέ δε μου άρεσε το ψωμί και οι γονείς μου όταν ήμουν μικρή έκαναν το αντίθετο, με πίεζαν να το φάω με το ζόρι λες και θα μου προσφέρει τίποτα θρεπτικό... τί να πω, άλλες νοοτροπίες! Αχ μακάρι να έχουν ξεκαθαρίσει όλα αυτά αισίως σε λίγους μήνες, και μετά να ασχολούμαστε μόνο με το παιδάκι μας! Χθες τα έκανα όλα λαμπίκο στο σπίτι (ντουλάπια, συσκευές... τα πάντα) γιατί ήρθε ο πρώτος υποψήφιος αγοραστής να το δει. Την Δευτέρα έχουμε φωτογράφιση για να το βάλουμε επίσημα στην αγορά πλέον... cross your fingers (που λέμε κι εδώ) και ευχηθείτε να το πουλήσουμε σύντομα!

Από ότι βλέπω στο θέμα του ύπνου είμαστε λίγο για γέλια και για κλάματα μαζί. Κι εμείς βρικολακιάσαμε οικογενειακώς με τον σύζυγο χθες. Εγώ ξύπνησα στις 3 γιατί έτριψα τα μάτια μου τόσο πολύ στον ύπνο μου (χωρίς να το καταλάβω) που άρχισαν να πονάνε πάρα πολύ και έπρεπε να σηκωθώ να πλυθώ, να βάλω κολλύριο κτλ. Βρήκα τον άντρα μου αραχτό στον καναπέ γιατί σκεφτόταν διάφορα (για το σπίτι, τη δουλειά κτλ.) και ήταν σε υπερένταση οπότε είχε σηκωθεί κι αυτός. Τί να πω, προπονούμαστε από τώρα για τα ξενύχτια με το μωρό αργότερα. Για την διατροφή κορίτσια, γενικά μπορώ κι εγώ να σας δώσω κάποιες συμβουλές λόγω ειδικότητας, αλλά φυσικά δεν έχω προσωπική πείρα από παιδάκια. Το μόνο που μπορώ να σας πω σχετικό είναι να βάλετε φρένο όσο μπορείτε νωρίς στους συγγενείς που περνάνε χρόνο μαζί τους γιατί μπορεί άθελά τους να κάνουν ζημιά στις διατροφικές συνήθειες του παιδιού. Για παράδειγμα, η αδερφή μου τάιζε στον ανιψιό μου μόνο τα πιο θρεπτικά φαγητά (φρούτα αλεσμένα με ταχίνι για πρωινό, λαχανικά μαγειρεμένα με ρύζι και κάποιο ψάρι/κρεατικό για κυρίως γεύμα κτλ.) και εκείνος έμαθε από μωρό να τρώει τα πάντα. Ε, μετά τις διακοπές με παππούδες και θείους που κρυφά από την αδερφή μου του έδωσαν κουλουράκια, ψωμιά/κέικ, σοκολατάκια, πατάτες τηγανητές και άλλα τέτοια χαζά, τώρα το παιδί αρνείται να φάει κανονικό φαγητό. Μπορεί να μείνει νηστικός μια ολόκληρη μέρα μέχρι να αναγκαστεί η αδερφή μου να του δώσει λίγο ψωμί ή λίγες πατάτες ψητές για να μη μείνει νηστικός. Μιλάμε για πολύ πείσμα και είναι πολύ κρίμα να χαλάσει η διατροφή του παιδιού έτσι από το πουθενά. Μήπως είναι αυτό που λένε night terror? Το έχουν κάποια μικρά παιδάκια που λόγω άγχους, κούρασης ή πυρετού, βλέπουν εφιάλτες και ξυπνάνε τρομοκρατημένα και τσιρίζουνε. Καμιά φορά μπορεί να υπνοβατούνε κιόλας.

Κι εγώ τα κοιτάω συνέχεια αυτά. Αυτή τη βδομάδα το μωρό μου είναι σαν ένα αχλάδι ή ένα αβοκάντο, δηλαδή περίπου 13 εκατοστά ήδη!!! Αχ κορίτσια, εγώ έχω ραντεβού για υπέρηχο σε 3 εβδομάδες από τώρα που το μωρό θα είναι 20 εβδομάδων, οπότε φαντάζομαι θα μου κάνουν και όλες τις μετρήσεις του β επιπέδου τότε... το περιμένω πώς και πώς!

Έλα ντε, δεν μας έπιασε η πάρλα σήμερα. Εγώ το πρωί ξύπνησα χαράματα από τις 6 (κλασικά ήθελα τουαλέτα, δεν μπορούσα να αναπνεύσω κτλ.) αλλά ευτυχώς μετά κατά τις 10 κοιμήθηκα ένα 2ωράκι κ συνήλθα! Ο πιο γλυκός ύπνος στον καναπέ πραγματικά! Αλήθεια? Ζηλεύω, εγώ ακόμα δεν έχω καταλάβει τίποτα να κινείται στην κοιλιά μου, ούτε φτερούγισμα ούτε τίποτα. Και μου τη δίνει που έχω ακόμα τόσο καιρό για το επόμενο ραντεβού, αλλά πού θα πάει, θα περάσουν οι μέρες!

Γεια σας κορίτσια, καλό μήνα να έχουμε! Εγώ γενικά κοιμάμαι όπως να 'ναι, ακόμα και μπρούμυτα προς το πλάι, γιατί η κοιλίτσα είναι ακόμα μικρή, ίσα που αχνοφαίνεται ένα μικρό καρουμπαλάκι. Συνήθως όμως βολεύομαι καλύτερα στο πλάι, ειδικά τώρα με το μπούκωμα... γυρνάω από τη μία μεριά ξεβουλώνει το ένα ρουθούνι, μετά από την άλλη το άλλο.. μια μάχη δίνω κάθε βράδυ. Εχω διαβάσει ότι είναι καλύτερα να κοιμόμαστε από την αριστερή πλευρά (και για το στομάχι-χώνεψη αλλά και για την αιμάτωση του πλακούντα), αλλά εγώ δυστυχώς βολεύομαι καλύτερα από την δεξιά τώρα. Σας το έχει πει κανείς κι εσάς αυτό? Δε ξέρω πόση σημασία έχει βέβαια, αλλά θα ρωτήσω τον γιατρό όταν ξαναπάω. Α, εντάξει, από ότι βλέπω κι εσείς κορίτσια στον πληθυντικό τους μιλάτε... νόμιζα ότι ήμουν η μόνη! Ο άντρας μου και μένα όπως ο δικός σου, και γενικά όλοι οι άντρες που ξέρω στον ενικό μιλάνε στα πεθερικά τους, δε ξέρω γιατί αλλά τους έρχεται πιο εύκολο από ότι σε εμάς. Πω πω, σαν να μας άνοιξε η όρεξη σήμερα! Εγώ ακόμα το σκέφτομαι, αλλά επειδή έχει περισσέψει λίγο κοτόπουλο λέω να φάμε αυτό μαζί με λίγο πατατοσαλάτα που όλο λέω να κάνω και όλο το αναβάλω. Αχ, ναι ανέβασε φωτο! Ένας εύκολος τρόπος να έχεις την ίδια φωτο σε μικρότερο αρχείο είναι απλά να ανοίξεις την φωτογραφία και να τραβήξεις ένα snipping shot με το snip tool του υπολογιστή. Το αποθηκεύεις και το ανεβάζεις. Ένα λεπτό μόνο σου παίρνει.

Κορίτσια πέστε για ύπνο! Καλά, με αυτές τις εκπομπές που λέτε τί γέλιο! Εγώ δε πολυβλέπω τηλεόραση γενικά, αλλά συνήθως βλέπω Μουτσινά και Ράδιο Αρβύλα και εκεί δείχνουν τέτοια τρελά στιγμιότυπα και λέω εντάξει, δεν υπάρχουν! Αχ ναι, κι εγώ την είχα αυτήν την απορία γιατί όσοι ξέρω συνήθως μιλάνε στα πεθερικά τους στον ενικό με τα μικρά τους ονόματα. Και ο άντρας μου έτσι μιλάει στους γονείς μου, αλλά εγώ ρε παιδιά δε μπορώ, δε μου βγαίνει. Έχουμε πολύ καλή σχέση με τα πεθερικά μου και είναι πολύ καλοί και ευγενικοί αλλά από σεβασμό τους μιλάω στον πληθυντικό. Απλά τώρα που έχουν περάσει τόοοσα χρόνια και μεγαλώνουμε κι εμείς όλο και περισσότερο νιώθω και με αυτό λίγο περίεργα και αποφεύγω να τους φωνάξω "κυρία …" και "κύριε ..." για να μην ακουστεί πολύ τυπικο και απόμακρο. Νομίζω συνήθως απλά τους πλησιάζω, τους κοιτάω και τους μιλάω απευθείας ή από μακριά μπορεί να τους φωνάξω κι εγώ κάτι του τύπου "να σας πω" για να γυρίσουν. Είναι ένα θέμα που με απασχολεί και μένα πάντως.

Κι εμείς σπιτική πίτσα κάναμε χθες! Ούτε συνεννοημένες να είμασταν! Καλώς μας ήρθες! Παιδεύτηκες κι εσύ αρκετά (κι εγώ 3μιση χρόνια προσπαθούσα και τελικά έμεινα έγκυος με την πρώτη εξωσωματική). Τα καταφέραμε όμως και αυτό έχει σημασία! Όλα να μας πάνε μόνο καλά από εδώ και πέρα!!

Γενικά όλα τα φάρμακα που κοιτάω, το μόνο που λένε είναι "σε περίπτωση εγκυμοσύνης, ρωτήστε τον γιατρό σας"... μου τη δίνει αυτό, γιατί ο καθένας λέει τα δικά του. Στην κλινική που έκανα την εξωσωματική μου είπανε μόνο σπρέι με θαλασσινό νερό, που το χρησιμοποιώ έτσι κι αλλιώς, αλλά βοηθάει να ξεπλυθεί η μύτη μόνο αν έχεις σκόνη/σκουπιδάκια να καθαρίσεις. Αν έχεις συνεχές μπούκωμα/καταρροή από αλλεργιογόνα δεν κάνει τίποτα.

Κορίτσια να ρωτήσω κι εγώ κάτι άσχετο. Επειδή με έχουν ταράξει οι αλλεργίες και πλέον με την καταρροή, το μπούκωμα, τη φαγούρα και τα δάκρυα στα μάτια δεν την παλεύω άλλο, λέω να πάρω κανένα αντισταμινικό. Η κλινική που πάω εδώ στον γιατρό τα έχουν στην λίστα με τα φάρμακα που επιτρέπονται στην εγκυμοσύνη (ζιρτέκ, κλαριτιν), αλλά ο γιατρός της αδερφής μου της είχε πει ότι απαγορεύονται. Οι δικοί σας γιατροί σας έχουν πει τίποτα σχετικό? Λέω αφού τα επιτρέπουν εδώ να δοκιμάσω να πάρω για λίγες μέρες, αλλά δε ξέρω κιόλας γιατί οι γιατροί εδώ είναι πολύ πιο χαλαροί και φοβάμαι ότι μπορεί να επιτρέπουν ανεξέλεγκτα πολλά φάρμακα που πιθανώς βλάψουν το μωρό.

Τα αντισώματα δεν μπορείς να κάνεις κάτι για να τα ρίξεις, αλλά μπορείς να ρυθμίσεις τις ορμόνες (αν ξεφύγουν) και τα συμπτώματα, οπότε παλεύεται. Αχ, για να δούμε τί εξετάσεις θα μου κάνουν την επόμενη φορά... κάτι τέτοιες ώρες ξυπνάει ο Ξανθόπουλος μέσα μου, άτιμη ξενιτιά! Έτσι είναι μωρέ, νομίζω όλες μας κουραζόμαστε πιο εύκολα τώρα.. πού να βαρύνουμε κιόλας! Σε καταλαβαίνω, κι εγώ όταν περπατάω μετά από λίγο λαχανιάζω και αυτές τις μέρες που κάνω περισσότερες δουλειές στο σπίτι πονάει η μέση μου. Στην δουλειά να έχεις τουλάχιστον ένα σκαμπό να ακουμπάς αντί να είσαι συνέχεια όρθια και να κάνεις όποτε μπορείς διαλείμματα για να κάθεσαι και να σηκώνεις τα πόδια ψηλά.

Ναι, ε? Εγώ να φανταστείς ούτε καν το ήξερα ότι ο χασιμότο επηρεάζει την γονιμότητα. Ακόμα και σε εξειδικευμένο ενδοκρινολόγο υπογονιμότητας που πήγα πριν ένα χρόνο και κάτι μου είπε ότι δεν είχα κανένα πρόβλημα στις εξετάσεις μου (μου έκαναν πάρα πολλές: ορμονικές, σαλπιγγογραφία, απόθεμα ωοθηκών και ένα σωρό άλλες και ήταν όλες τέλειες) και μας διέγνωσε ελαφρύ πρόβλημα στον σύζυγο μόνο. Εμένα μου είπε απλά ότι επειδή έχω χασιμότο ίσως είναι καλή ιδέα να ξεκουράσουμε λίγο τον θυρεοειδή που έχει ταλαιπωρηθεί και να αποφύγουμε τυχόν αποβολή αργότερα, οπότε μου έγραψε τελικά την θυροξίνη. Ναι, πες μου αν θα σε βοηθήσει η λανολίνη στα χείλη! Μια ξαδέρφη μου που είχε μεγάλο πρόβλημα (έσκαγαν, ξεφλουδίζανε και ματώνανε τα χείλη της) της το έδωσα να το δοκιμάσει και μου είπε ότι την έσωσε! Ελπίζω να σε βοηθήσει και σένα!! Από ότι φαίνεται κάπως έτσι είναι. Ο θυρεοειδής ειδικά είναι πολύ διαδεδομένος σε γυναίκες της γενιάς μας! Για τις πολυκυστικές δεν το ήξερα (ευτυχώς δεν είχε χρειαστεί να το ψάξω κιόλας), αλλά τελευταία βλέπω ότι πολλές γυναίκες τελικά έχουν ή πολυκυστικές ή ενδομητρίωση.

Ωχ, εσύ πρέπει να ήσουν χειρότερα από εμένα. Ελπίζω τώρα τουλάχιστον με την θεραπεία να μην έχεις τέτοια συμπτώματα. Εγώ να πω την αλήθεια αν δεν έκανα εξετάσεις κάθε χρόνο μπορεί να μην το καταλάβαινα καν. Η μόνη μου ένδειξη ήταν ότι πήρα αρκετό βάρος τα τελευταία χρόνια (χωρίς να τρώω παραπάνω) και φυσικά οι τιμές στις αιματολογικές που έχουν ανέβει κατακόρυφα. Μέχρι πρόσφατα δεν έπαιρνα τίποτα γιατί μου είχαν πει ότι ο θυρεοειδής μου το παλεύει από μόνος του και οι ορμόνες TSH, T3, T4 δεν είχαν επηρεαστεί (ήταν σε φυσιολογικά πλαίσια), αλλά μου έγραψαν το χαπάκι όταν ξεκίνησα να ψάχνω γιατί δε μπορούσα να μείνω έγκυος (λένε ότι ο χασιμότο σχετίζεται με υπογονιμότητα και αποβολές, οπότε θέλαμε να βοηθήσουμε την κατάσταση όσο μπορούμε). Ναι, τα ίδια κι εγώ, και έχει κάνα χρόνο που παίρνω το χάπι. Νόμιζα ότι ο χασιμότο μπορεί να φέρει μόνο υποθυρεοειδισμό, ενώ o Grave μπορεί να φέρει υπερθυρεοειδισμό.

Οι περισσότεροι που φτάνουν σε σημείο να αγοράσουν σπίτι έχουν και μια καθαρίστρια να έρχεται ανά 2 εβδομάδες περίπου. Εγώ μέχρι στιγμής τα καθαρίζω όλα μόνη μου, με τη βοήθεια του συζύγου βέβαια, γιατί και έξτρα χρήματα δεν υπάρχουν και ο άντρας μου δε θέλει κανέναν να έρθει να καθαρίσει για εμάς.. αρνείται κατηγορηματικά. Μου έχει βγει η πίστη όμως και τα κάνω όλα αναγκαστικά σε δόσεις (π.χ. σκούπισμα-σφουγγάρισμα το μισό σπίτι την μια μέρα, το μισό την άλλη μέρα, τουαλέτες την επόμενη κ.ο.κ.). Σκέψου είναι ένας χώρος σαλο-κουζίνα, ένα γραφείο, 4 υπνοδωμάτια, 2 τουαλέτες, το πλυσταριό, ο διάδρομος, χώρια η αυλή και το γκαράζ που δε μπορώ να ασχοληθώ και με αυτά, τουλάχιστον τα κάνει ο άντρας μου. Τώρα που θα μετακομίσουμε όμως και θα έχουμε και ένα μωρό, θα ψάξω να βρω βοήθεια κι εγώ, δε θα την παλεύω άλλο! Καλά, εγώ εδώ σας είπα, μόνο μια φορά έχω κάνει εξετάσεις και ούτε καν όλες όσες κάνουν στην Ελλάδα (ας πούμε σάκχαρο δεν έκαναν καν). Ας ελπίσουμε τουλάχιστον να κάνουν σε κάθε τρίμηνο, οπότε να μου ξαναγράψουν σε 2 εβδομάδες που θα ξαναπάω. Μάλλον είσαι τυχερή που δε ξέρεις τί είναι το χασιμότο! Είναι όταν τα αντισώματα του θυρεοειδή είναι αυξημένα, που σημαίνει ότι ο ίδιος σου ο οργανισμός επιτίθεται στον θυρεοειδή σου και τότε έχεις την τάση να εμφανίσεις υποθυρεοειδισμό. Κι εγώ το έχω αυτό, κάθε χρόνο τα αντισώματά μου αυξάνονται όλο και περισσότερο (πλέον οι τιμές είναι 3-4πλάσιες πάνω από το ανώτατο όριο) και ο θυρεοειδής μου φαίνεται λίγο ταλαιπωρημένος/ανομοιόμορφος στον υπέρηχο, γι'αυτό μου έγραψαν να παίρνω χαπάκι θυροξίνη, ειδικά τώρα που είμαι έγκυος.

Ναι, η αλήθεια είναι ότι έχει πολλά ωραία και μεγάλα σπίτια εδώ, αν και είναι πιο προχειροφτιαγμένα από τα Ελληνικά σίγουρα. Αναλόγως το μέρος έχουν και διαφορετικό στυλ... ας πούμε στο Τέξας είναι πιο country-χωριάτικα που δεν είναι και το αγαπημένο μου στυλ, αλλά με λίγες αλλαγές όλα φτιάχνονται! Ευτυχώς που είναι έτσι τα σπίτια όμως γιατί οι Αμερικάνοι εκεί την βγάζουν όλη μέρα-νύχτα-σαββατοκύριακα-γιορτές (είναι και οι αποστάσεις μεγάλες εδώ για να πας οπουδήποτε, κλείνουν και όλα νωρίς, γενικά δε πολυκυκλοφορεί ο κόσμος μετά τη δουλειά) οπότε χρειάζεται το σπίτι να έχει κάποιες ανέσεις! Καλά κι εγώ, μη νομίζεις, κουράζομαι πολύ εύκολα πλέον, από δουλειές κάνω μόνο τα απαραίτητα. Αλλά τί να κάνω, ας όψεται η ανάγκη τώρα! Ωχ, πίκρα! Έχεις δοκιμάσει να πάρεις κάποιο φυτικό συμπλήρωμα, π.χ. βότανο που να επιτρέπεται στην εγκυμοσύνη (ίσως χαμομήλι ή λεβάντα)? Ο γιατρός τί σου έχει πει?

Όχι, το τωρινό μας σπίτι μια χαρά είναι (και βάλαμε και πολλή δουλειά για να το φτιάξουμε ωραίο), απλά μετακομίζουμε από Φλόριντα πίσω στο Τέξας, οπότε αναγκαστικά το αφήνουμε. Για να δούμε πώς θα μας έρθουν τα πράγματα τώρα... Από συμπτώματα, το στομάχι μου είναι λίγο καλύτερα (λιγότερες αναγούλες) αλλά έχω αυτό ακριβώς που έλεγες κι εσύ πριν: τρώω κάτι ελαφρύ γιατί πεινάω και μετά νιώθω βαρυστομαχιασμένη σαν να έχω φάει ένα κατσίκι για τις επόμενες 2-3 ώρες και μετά αμέσως πάλι πεινάω κ.ο.κ. Τί να πω... Οι αλλεργίες μου δυστυχώς τα ίδια, αλλά πού θα πάει, θα περάσουν κι αυτές! Καληνύχτα, όνειρα γλυκά και χαιρετισμούς στον φίλο μας στην κοιλίτσα σου!

Τέλεια! Πρώτα πιτάκια και μετά κοκτέιλ... τί άλλο θέλω!!!! Ναι, όλα εντάξει με τον μεσίτη. Είχαμε ακριβώς την ίδια τιμή στο μυαλό μας, οπότε συμφωνήσαμε να βγάλουμε τις επαγγελματικές φωτογραφίες σε λίγες μέρες και μετά να το βγάλουμε στην αγορά για πώληση. Αχ, μακάρι να καταφέρουμε να το πουλήσουμε γρήγορα και σε καλή τιμή, γιατί αλλιώς δε θα μπορέσουμε να πάρουμε καινούργιο δάνειο για το επόμενο σπίτι και να δω πού θα μείνουμε με ένα μωρό έξτρα! Κάτι θα καταφέρουμε όμως... τα έχουμε ξαναπεράσει αυτά και είμαι αισιόδοξη!!

Γεια σας κορίτσια, πολυλογούδες και σήμερα! Κι εγώ άργησα να μπω γιατί καθάριζα όλο το πρωί και μετά είχαμε τον μεσίτη εδώ που θέλουμε να βάλει το σπίτι μας για πώληση, οπότε είναι πολλές δουλίτσες που πρέπει να γίνουν. Καλά, πουλάνε μιξ για τα πάντα: μπισκότα, κέικ, muffins, pancakes... ό,τι θες! Εν τω μεταξύ, το μείγμα για τηγανίτες είναι πάρα πολύ απλό να το φτιάξεις, αλλά ακόμα και αυτό το πουλάνε έτοιμο! Παιδιά σας καταλαβαίνω, κι εγώ στο Τέξας έχω το αγαπημένο μου Μεξικάνικο εστιατόριο (που είναι και τίγκα στα Μεξικάνικα γενικά). Για να πω την αλήθεια, το φαγητό είναι απλά ΟΚ, αλλά η μαργαρίτα που μας την σερβίρουν σε κανάτες την μια μετά την άλλη είναι τέλεια!! Αυτό έχει κάτι χρόνια που το είχα ακούσει ότι το κάνουν κάποιοι γενικά (δυστυχώς δεν την έχει μόνο η Κιμ τη λόξα)... τίποτα δε με ξαφνιάζει πια. Απλά κάνω ότι δεν το άκουσα, γιατί όπως λες κι εσύ είναι αηδία! Μπλιάχ! Δε θα χαθείς όμως, έτσι? Δε πειράζει, με εμένα τουλάχιστον τώρα που θα μπαίνεις απογεύματα θα συγχρονιζόμαστε και καλύτερα... χαχα! Εγώ πάντως ήξερα ότι στην πρώτη γέννα όλες οι γυναίκες αργούν σχετικά και συνήθως συμπληρώνουν (και μερικές φορές ξεπερνούν) τις 40 εβδομάδες. Οι επόμενες εγκυμοσύνες έχω ακούσει ότι μπορεί να είναι πιο σύντομες και ο τοκετός επίσης, αλλά σίγουρα κάθε περίπτωση είναι διαφορετική. Η αδερφή μου πάντως είχε συμπληρώσει 40 εβδομάδες και 1 μέρα και την 2η την έβαλαν τελικά να γεννήσει με πρόκληση γιατί το μωρό είχε μεγαλώσει πολύ και δεν μπορούσαν να το αφήσουν κι άλλο. Το ατιμούλι όμως δεν κατέβαινε, οπότε μετά από κάποιες ώρες προσπάθειας και φουλ συσπάσεις της έκαναν τελικά καισαρική. Μμμμ, αμάν βρε κοπελιά, μας τρέχουν τα σάλια πάνω στο λάπτοπ! Καλιτσούνια δεν έχω φάει ποτέ να πω την αλήθεια, αλλά τώρα το γκούγκλαρα και φαίνονται πολύ νόστιμα!!!

Εγώ τα πήρα από ένα σούπερ μαρκετ που είχαμε πάει για ψώνια έτσι κι αλλιώς (εδώ τα σουπερμάρκετ είναι και λίγο σαν πολυκαταστήματα, έχουν και διάφορα άλλα ήδη εκτός από φαγητά, περίπου σαν τα μεγάλα Carrefour)! Δεν σκόπευα να ψωνίσω ακόμα για το μωρό, αλλά είδα τα φορμάκια (ένα σαν jumpsuit άσπρο με ζωάκια και ένα άλλο σαν μπλε σαλοπέτα-σορτς με μπλουζάκι άσπρο από κάτω, και τα 2 βαμβακερά και μαλακά)… ε, δε μπόρεσα να μη τα πάρω! Τώρα όμως θα κρατηθώ, γιατί η αδερφή μου θα μου στείλει πολλά ρούχα που δε φοράνε πια τα αγοράκια της, μερικά της τα είχα πάρει εγώ από εδώ (χαχα, τα πηγαινοφέρνουμε) και μερικά είναι σαν καινούργια!

Εμένα κορίτσια το ποτό δε μπορώ να πω ότι μου λείπει ιδιαίτερα, ειδικά τώρα που δε βγαίνουμε έξω, αλλά καμιά φορά μπορεί να πιω μια γουλιά από την μπύρα του άντρα μου. Πάντως αν σας λείπουν πολύ τα κοκτέιλ υπάρχουν και μίγματα σκόνης που ανακατεύεις στο νερό σε διάφορες γεύσεις (μοχίτο, μαργαρίτα κτλ.). Αυτά δεν έχουν ούτε αλκοόλ (ούτε θερμίδες καν)… δεν έχω διαβάσει την λίστα συστατικών τώρα πρόσφατα, αλλά δε νομίζω ότι έχουν κάτι που απαγορεύεται ιδιαίτερα.. κοιτάξτε το! Καλά σίγουρα θα του ρίχνουν σε μπόι, ειδικά ο μεγάλος μας γάτος είναι ξανθός, φουντωτός και 7 κιλά... όλοι μας ρωτάνε "τί τον ταϊζετε, σκύλους"?

Χαχα, το σκυλάκι σου πρέπει να είναι μια σταλίτσα για να χωράει σε κάλτσα! Καλά κι εγώ, μη νομίζεις, απλά πράγματα θα δοκιμάσω να ράψω, όχι κανένα σακάκι με επένδυση ή καμιά τουαλέτα υψηλής ραπτικής! Αν θες να κάνεις κάτι εύκολο, π.χ. μια φουστίτσα σε Α γραμμή ή ένα απλό μπλουζάκι με ελαστικό ύφασμα (ειδικά αν χρησιμοποιήσεις τα ρούχα που ήδη έχεις σαν πρότυπο/πατρόν) έχει και πολλά βιντεάκια και tutorial στο ιντερνετ που σου δείχνουν πώς να το κάνεις. Αρκεί να σου αρέσει και να κάτσεις να παιδευτείς και να πειραματιστείς. Εγώ έχω αγοράσει και μια καλή ραπτομηχανή, οπότε συνήθως αυτό που μου λείπει κυρίως είναι ο χρόνος!

Σίγουρα, καθόλου απλό και εύκολο δεν είναι... κάπου είχα διαβάσει ότι όταν έχεις δικιά σου επιχείρηση (π.χ. σχεδιάστρια ρούχων, φωτογράφος κτλ.) μόνο το 10-20% του χρόνου σου είναι η καθαρή δουλειά του τίτλου σου (π.χ. να σχεδιάζεις ρούχα ή να βγάζεις φωτογραφίες). Όλος ο υπόλοιπος χρόνος που αφιερώνεις στην δουλειά έχει να κάνει με οργάνωση/προγραμματισμό, επεξεργασία, έλεγχο/διασφάλιση ποιότητας, επικοινωνία με πελάτες, promotion/διαφήμιση/branding, άδειες-χαρτούρα και πολλά άλλα. Το σημαντικό είναι αυτό που λες, να αγαπάς την δουλειά σου και να την κάνεις με ευχαρίστηση!! Αχ, καλή ιδέα! Κι εγώ ράβω πού και που ρούχα (τελείως ερασιτεχνικά βέβαια)… μέχρι στιγμής έχω ράψει μόνο για μένα και μια φορά για την γιαγιά μου (της είχα φτιάξει μια μπλούζα και τρελάθηκε από την χαρά της), αλλά τώρα που το λες, σε λίγους μήνες θα έχω τον δικό μου κούκλο να ντύνω.. πρέπει να μαζέψω ιδέες!