Eva137

Είδες που τζάμπα αγχωνόσουν? Χαλαρά από εδώ και πέρα, εξάλλου είπαμε τα μωράκια σε αυτή τη φάση περνάνε μεγάλα διαστήματα μέσα στη μέρα που κοιμούνται και μόνο κάποια άλλα διαστήματα που κουνιούνται. Εφόσον τον νιώθεις πού και που μέσα στη μέρα/νύχτα είναι όλα μια χαρά! Τί καλά που πήγατε βολτίτσα… και ψώνια και καφεδάκι! Κι εγώ με τον άντρα μου πήγαμε πριν λίγο έξω για μεσημεριανό (γιαπωνέζικο)! Μας έβγαλαν κάτι συνάδελφοι σαν αποχαιρετιστήριο γεύμα και ήταν πολύ ωραία! Ούτε θυμάμαι πόσο καιρό είχαμε να βγούμε έτσι έξω παρέα με φίλους/συναδέλφους! Αχ, ούτε προσωπάκι ούτε καν σωματάκι δε μπορούσα να διακρίνω καλά σήμερα... τόσο κουλουριασμένος ήταν! Από όσο μπορούσα να καταλάβω όμως, μου φάνηκε πολύ πιο αδύνατος ή/και ψηλός, σαν να έβλεπα παιδάκι κουλουριασμένο αντί για μωράκι. Είναι λογικό βέβαια γιατί σε αυτή τη φάση ξεκινά να βάζει λίπος, αλλά το σουλούπι του μου φάνηκε πολύ διαφορετικό από πριν! Εν τω μεταξύ προσπάθησα να κλείσω ραντεβού σε αυτή την κλινική για 3D/4D υπέρηχο και δυστυχώς είναι γεμάτοι ραντεβού τις επόμενες δυο εβδομάδες. Βρήκα όμως μια κλινική στο Τέξας, που είναι και πιο φθηνή, οπότε σίγουρα θα πάω να το κάνω εκεί, να καταφέρω επιτέλους να δω τον μπέμπη μας καλά!

Κορίτσια μου, υπομονή με τη ζέστη και τις ζαλάδες... θέλει προσοχή βέβαια. Εγώ ευτυχώς δεν έχω τέτοια συμπτώματα προς το παρόν, αλλά αυτό το φούσκωμα και οι καούρες έχουν αρχίζει να με κουράζουν πάρα πολύ. Ούτε δυο κρακεράκια δε μπορώ να φάω χωρίς να υποφέρω μετά. Θα πρέπει να κάνω υπομονή άλλους 3μιση μήνες και λένε ότι θα είναι ακόμα χειρότερα από εδώ και πέρα. Κατά τα άλλα σήμερα είχα υπέρηχο! Όλα τα όργανα του μωρού φαίνονται να λειτουργούν μια χαρά. Ο μικρός μεγαλώνει, έχει φτάσει 680 γραμμάρια και είναι πολύ ζωηρός ώρες ώρες… ειδικά χθες το βράδυ με πέθανε στις κλωτσιές τόσο πολύ που πόνεσα και τρόμαξα. Αφού είναι όλα καλά όμως, εντάξει, χαλάλι του! Ήταν όμως σε πολύ άβολη στάση, κουλουριασμένος και με τα χεράκια του μπροστά, και δε μπορέσαμε να δούμε προσωπάκι πάλι. Αν δεν είναι εφιάλτες, μπορεί απλά να περνάει άλμα ανάπτυξης. Ό,τι και να είναι πάντως θα περάσει!

Χαχα, μην πανικοβάλεσαι καλέ και σου βγαίνει και ξινό! Είδες τί καλό παιδί όμως, έκανε την χάρη και σε σένα και στον μπαμπά του!

Γεια σας κορίτσια κι από μένα. Πάλι για παγωτά και μιλκσέικ μιλάτε? Πλάκα πλάκα καλή ιδέα... πάω να φτιάξω μια κρύα σοκολάτα τώρα!!! Εγώ ένα περίεργο πράγμα, τις τελευταίες 2-3 εβδομάδες δεν έχω βάλει ούτε γραμμάριο και σήμερα που ζυγίστηκα το πρωί είδα ότι έχασα κιόλας ένα κιλό. Παράξενο γιατί η κοιλιά μου συνεχίζει και μεγαλώνει. Ελπίζω να είναι όλα καλά και απλά να έχω ξεπρηστεί λίγο αυτές τις μέρες. Σήμερα είχαμε όρεξη για φαγητό και πήγαμε με τον άντρα μου στο αγαπημένο μας εστιατόριο για brunch (μάλλον τελευταία φορά, αφού φεύγουμε για τα καλά σε 9 μέρες)… πήρα ένα crock madame… τέλειο! Αυτό με τα μπούτια το παρατήρησα κι εγώ προχθές. Γενικά τα δικά μου ποτέ δεν ήταν μεγάλα (είμαι μονοκόμματη) αλλά σαν να είναι λίγο πιο μαλακά τώρα και πρόσεξα και λίγη κυτταρίτιδα... ίσως φταίει και η κατακράτηση υγρών. Πιστεύω ότι θα περάσει κι αυτό με τα άλλα συμπτώματα της εγκυμοσύνης. Εσύ γενικά φρόντιζε να τρως υγιεινά (λαχανικά, φρούτα, βιολογικό κρέας και σιτηρά ολικής άλεσης κτλ.), περιόρισε τα γλυκά και ρίξε το στο περπάτημα όσο μπορείς. Γενικά επιτρέπεται και η ελαφριά άσκηση, εκτός βέβαια αν έχεις κάποιο συγκεκριμένο θέμα ή σου το απαγόρευσε ο γιατρός σου. Αν σου το επιτρέπει, μπορείς να κάνεις λίγη prenatal yoga, καθίσματα που βοηθούν και στον τοκετό μετά (χωρίς άτσαλα σκυψίματα βέβαια) και λίγα ελαφριά βαράκια για τόνωση δικέφαλων/τρικέφαλων. Δες και στο youtube για prenatal ασκήσεις γυμναστικής. Ναι, τρελαίνεσαι πραγματικά. Μία γνωστή της αδερφής μου το έπαθε αυτό στον 8ο μήνα, που είναι πολύ δύσκολο να συμβεί και σπανιότατο (γι'αυτό και οι αποβολές μετά το 1ο τρίμηνο και ειδικά μετά το 2ο τρίμηνο λένε ότι έχουν πάρα πολύ μικρή πιθανότητα) αλλά αν είναι να συμβεί κάτι τέτοιο θα συμβεί και δυστυχώς δε μπορείς να το προβλέψεις. Κι εγώ αγχώνομαι λίγο όταν νιώθω τον μικρό να κουνιέται πολύ ή να αλλάζει θέση. Να τον δω τουλάχιστον στον υπέρηχο αύριο καλά, να είμαι ήρεμη για λίγο. Ας ελπίζουμε όλα να συνεχίσουν να μας πηγαίνουν έτσι καλά μέχρι και το τέλος. @marianna1986 μου, ούτε εγώ το θυμόμουν που το είχες ξαναπεί. Σπάνιο αλλά είδες που συμβαίνει... αφού όλα πήγανε καλά με το μωράκι σου αυτό έχει σημασία!

Γεια σας βρε κορίτσια με τις ανατροπές σας... φτάνει όμως, μου συγχίζετε και την @Renez! Φαντάζομαι πώς στεναχωρηθήκατε κοπέλα μου, αλλά προσπάθησε να μην το αφήσεις αυτό να σας κόψει την χαρά. Πραγματικά με ένα νεφρό μπορείς να ζήσεις φυσιολογικά και πολλοί δεν το ξέρουν καν, ακριβώς όπως σου το είπε ο γιατρός. Η μια γιαγιά μου έζησε μια ζωή με ένα νεφρό και την χάσαμε στα γεράματα από άσχετους λόγους. Εφόσον τα μωράκια σας και τα δυο αναπτύσσονται ομαλά και με καλούς ρυθμούς, θα πάρετε με το καλό και τα αποτελέσματα του cell-free DNA τεστ και θα ηρεμήσετε. Όλα καλά θα πάνε!

Αυτό μου έλεγε και η φίλη μου εδώ (η οποία πάντα ήθελε αγοράκι και τελικά έκανε δυο κοριτσάκια). Λέει ότι εκείνη όταν ήταν μικρή ήταν αγριμάκι, πήγαινε στο γήπεδο με τον μπαμπά της κτλ. ενώ ο αδερφός της ήταν πάντα πιο ήσυχος και δεν ασχολούταν με αυτά! Οπότε σίγουρα είναι και στο παιδί. Χαχα, καλά τον έρωτα τον έχουμε σίγουρο έτσι κι αλλιώς! Όλα θα τα βρούμε στην πορεία μωρέ... κι εγώ με το αγόρι που φοβόμουν κι εσύ με τα κορίτσια (τρελή). Όλα καλά θα πάνε! Οι ορμόνες είναι πραγματικά άτιμο πράγμα. Εγώ ευτυχώς ούτε στην εξωσωματική, που πήρα ένα σωρό ορμόνες, ούτε τώρα στην εγκυμοσύνη έχω παρατηρήσει κάτι στην ψυχολογία μου, αλλά για μετά στην λοχεία δεν έχω ιδέα πώς θα είμαι. Όπως και να έχει, θέλουμε κοντά μας ανθρώπους να μας στηρίζουν, είτε να μας βοηθούν (ειδικά μετά που θα τρέχουμε και δε θα φτάνουμε) είτε απλά να μας συμπαραστέκονται ψυχολογικά. Εγώ είμαι στην κατηγορία που τα κάνουμε όλα μαζί με τον άντρα μου (σχεδόν δηλαδή, χορό δεν κατάφερα να τον πείσω να έρθει παρόλο που θα τον ήθελα πολύ μαζί... δεν το χει καθόλου και δεν τον πιέζω εννοείται). Γενικά μας έχει δέσει πολύ το ότι ζούμε οι δυο μας σε μια ξένη χώρα και ευτυχώς μας αρέσει γενικά να κάνουμε τα ίδια πράγματα, ακούμε την ίδια μουσική, βλέπουμε μαζί ταινίες, πηγαίνουμε ταξίδια, όποτε μπορούμε βλέπουμε μιούζικαλ στο θέατρο κτλ. Αλλά όταν είμαστε Ελλάδα, και επειδή θέλουμε τις λίγες μέρες που έχουμε τον χρόνο να δούμε και να χορτάσουμε τους δικούς μας, μένουμε ο καθένας στο πατρικό του. Βέβαια είμαστε κοντά, περίπου μια ώρα με το αυτοκίνητο, οπότε πάλι βρισκόμαστε κάθε λίγες μέρες, και τώρα που θα έχουμε και παιδί θα κανονίσουμε να μοιράζουμε τις γιορτές για να είμαστε πάντα μαζί... για παράδειγμα εγώ να κάνω Χριστούγεννα στο σπίτι του και εκείνος πρωτοχρονιά στο δικό μου, κάπως έτσι! Οι σχέσεις πιστεύω πάντα δοκιμάζονται όταν έρχεται και ένα παιδί, αλλά πιστεύω ότι όταν ένα ζευγάρι είναι αγαπημένο και δεμένο στο τέλος θα τους φέρει ακόμα πιο κοντά και δε θα τους διαλύσει. Ελπίζω σε αυτήν την κατηγορία να είμαστε κι εμείς. Αχ, ένα τέτοιο περιστατικό μου έλεγε και η αδερφή μου ότι αντιμετώπισε ο γιατρός της πρόσφατα. Μια ασθενής του, λεχώνα κι αυτή, την είχε πάρει ο ύπνος με το μωρό στον καναπέ (ήταν κι αυτή εξαντλημένη) και της έπεσε το μωρό κάτω και το χάσανε. Μετά που ξύπνησε το πήγε πανικόβλητη στο νοσοκομείο, τρέχανε όλοι οι γιατροί, αλλά το μωρό είχε φύγει ώρες πριν και δε μπορούσε να κάνει κανείς τίποτα. Πραγματικά μετά από αυτά που ακούω κι εγώ συνειδητοποιώ πόση προσοχή χρειάζεται. Ο Θεός να μας φυλάει από όλα αυτά.

Αυτό που χρησιμοποιώ εγώ το αγόρασα μόνη μου online και είναι από το Body Shop. Δεν μου το σύστησε κανείς, αλλά από μια μικρή έρευνα που έκανα και η ίδια η εταιρία λέει ότι είναι ασφαλές στην εγκυμοσύνη. Τα άλλα όμως που σου έγραψα πριν τα βρήκα και σε website φαρμακείων που τα προτείνουν για εγκύους... τί να πω... Όπως και να έχει, εσύ ρώτα τον γιατρό σου για να είσαι σίγουρη.

Έχεις δίκιο! Κι εγώ μεγάλωσα με μια αδερφή μόνο, οπότε λογικό είναι που μόνο με κοριτσάκια ξέρω πώς να παίξω προς το παρόν. Είδες, τα lego και τα playmobil τα ξέχασα... και μένα μου αρέσουν πολύ! Ευτυχώς που με ενθαρρύνετε κι εσείς βρε κορίτσια! Πιστεύω ότι όλα θα τα βρω και θα τα καταφέρω στην πορεία!!

Άσε, έχω κάνει πολλά όνειρα με κοριτσάκι στο μυαλό μου... νομίζω ότι είμαι γεννημένη για να είμαι κοριτσομάνα, αλλά για αγορομάνα θα πρέπει να το προσπαθήσω αρκετά τώρα. Ελπίζω να τα καταφέρω!

Αυτό σκέφτομαι, ότι ο γιος θα είναι μια πρόκληση για εμένα και μαζί του θα μάθω κι εγώ άλλα πράγματα. Και ελπίζω στο δεύτερο παιδάκι με το καλό, που θέλουμε να κάνουμε οπωσδήποτε αργότερα, να έχω την τύχη να κάνω και μια κόρη!

Εγώ πάντα είχα αδυναμία στα κοριτσάκια... ονειρευόμουν να ντύνω την κόρη μου και εμένα με ασορτί φορέματα, να παίζουμε πιάνο και να τραγουδάμε τραγούδια από ταινίες Disney μαζί, να πηγαίνουμε στο "mommy and me" μπαλέτο παρέα, να πάμε στην Disneyland και να κάνουμε το princess makeover παρέα, να παίζουμε με κούκλες/μπάρμπι, να της χτενίζω τα μαλλιά και να φτιάχνω κοτσιδάκια/πλεξίδες, να της πάρω ένα ωραίο κουκλόσπιτο (που εγώ δεν είχα ποτέ) κτλ. Τα αγοράκια πάντα με τρομάζανε λίγο από την άποψη ότι δεν ξέρω τί θα έκανα για να περάσει ο χρόνος μαζί τους (ας πούμε με μπάλες, αθλητικά, αυτοκινητάκια κτλ. δεν το χω καθόλου) και φοβάμαι ότι δεν θα είμαι τόσο καλή μαμά και θα θέλουν μόνο να περνάνε χρόνο με τον μπαμπά τους. Οι υπόλοιποι τριγύρω μου λένε ότι δεν είναι έτσι και ότι εξαρτάται από το παιδί και τον χαρακτήρα του, οπότε θα δούμε... ελπίζω να έχουν δίκιο. Χαχα, κι εγώ όταν εξηγούσα στους φίλους μου γιατί θα προτιμούσα κοριτσάκι χάιδευα την κοιλιά μου και του έλεγα "σσσ, μην ακούς εσύ, εγώ εσένα αγαπάω"!

Αυτό με το παγωτό ρε κορίτσια τί φάση? Εγώ ποτέ δεν τρελαινόμουν για παγωτά (μάλλον είμαι η μόνη) αλλά τώρα όλο παγωτά θέλω να τρώω, όχι γιατί θέλω γλυκό αλλά γιατί θέλω κάτι δροσιστικό. Διψάω και συνέχεια, αλλά δε μπορώ να πιω πολύ νερό γιατί νιώθω ότι θα σκάσει το στομάχι μου. Τί να κάνω, μήπως να τρώω σκέτο πάγο? Προσοχή με την ζέστη και την ορθοστασία Αρετούλα… πραγματικά χαρά στο κουράγιο σου, εγώ η ζέστη είναι από τα λίγα που δεν αντέχω. Άντε λίγη υπομονή και περιμένουμε να μας πεις και τί έγινε με την άσωτη υπάλληλο! Πάντως να ξέρεις ο χυμός είναι καλός για να πάρεις βιταμίνη C, αλλά δεν έχει καθόλου φυτικές ίνες για να βοηθήσει στην δυσκοιλιότητα. Ίσως αν έτρωγες μερικά αποξηραμένα δαμάσκηνα να σε βοηθούσαν αρκετά... κι εγώ ψάχνω αλλά δεν μπορώ να βρω ούτε αποξηραμένα δαμάσκηνα ούτε AllBran εδώ. Μπράβο κορίτσια, όλα καλά λοιπόν! Άντε να δείτε και τα νεφράκια στους επόμενους υπέρηχους να ησυχάσετε από αυτό... από ότι κατάλαβα είναι συνηθισμένο και δεν είναι τίποτα ανησυχητικό. Φατσούλα ούτε εγώ είχα καταφέρει να δω στον τελευταίο υπέρηχο, αλλά ελπίζω να δω τώρα την Παρασκευή! Ελένη μου, φαντάζομαι θα ξαφνιάστηκε ο καημένος ο άντρας σου. Κι εγώ όταν μου είχαν πει στο τηλέφωνο από τα αποτελέσματα του cell-free DNA τεστ ότι περιμένω αγοράκι έμεινα άφωνη και κοιτούσα τον τοίχο σαν βλάκας για λίγη ώρα (κανένα μητρικό ένστικτο εγώ, ήμουν σίγουρη ότι θα κάνω κόρη). Γενικά είχα μια ξινισμένη φάτσα για λίγες μέρες... εγώ, που πέρασα από σαράντα κύματα και χρόνια προσπάθειες, σπερματέγχυση, εξωσωματική κτλ. για να καταφέρω να μείνω έγκυος! Τώρα βέβαια τον σκέφτομαι και λιώνω, και είμαι σίγουρη ότι μας περιμένει μεγάλος έρωτας! Περίεργο που ο φαρμακοποιός σου είπε ότι δεν επιτρέπεται τίποτα. Εμένα μου έχουν συστήσει κάποια φίλες μου που είναι μανούλες και τα χρησιμοποιούσαν στην εγκυμοσύνη και κάποια άλλα τα έχω βρει σε online φαρμακεία που προτείνονται ειδικά για εγκύους που έχουν πόδια που πρήζονται/καίνε. Εγώ έχω ένα σπρέι με άρωμα μέντα που το κρατάω στο ψυγείο και το ψεκάζω στα πόδια μου μόνο κανα βράδυ που έχει πολύ ζέστη ή έχω περπατήσει πολύ. Αν θες πάντως να το κοιτάξεις κι εσύ, έχω ακούσει πολύ καλά λόγια για αυτά τα τζελ: Cedraflon, Anne Geddes, Antistax.

Κορίτσια μου, για τον υπέρηχο ο καθένας λέει τα δικά του. Πλέον, ειδικά στην Ελλάδα, όλοι κάνουν τουλάχιστον μια φορά τον μήνα (και καλά κάνουν κατά τη γνώμη μου), αλλά παλιότερα οι μεγαλύτερες δεν είχαν αυτήν την πολυτέλεια. Η μαμά μου, που κυοφορούσε και δίδυμα (το 1984 αυτό βέβαια), μου είπε ότι πρώτη φορά υπέρηχο της έκαναν στον 8ο μήνα! Επίσης δεν πήρε ποτέ φολικό οξύ, μετά όλοι την συμβουλεύανε να μην θηλάσει γιατί η φόρμουλα είναι πολύ πιο θρεπτική και άλλα τέτοια που φυσικά τώρα κανείς δεν τα προτείνει. Εδώ στην Αμερική τουλάχιστον, ακόμα και τώρα, ο υπέρηχος θεωρείται πολυτέλεια και κάποιες ασφάλειες υγείας δεν τον καλύπτουν καν γιατί δεν τον θεωρούν απαραίτητο διαγνωστικό εργαλείο στην εγκυμοσύνη (σου λένε ότι μόνο αν υπάρχει σοβαρός λόγος υγείας θα τον καλύψουν). Εμένα ευτυχώς η ασφάλεια υγείας μου τον καλύπτει, αν και σε αραιά χρονικά διαστήματα. Τώρα που πέρασα το 5μηνο, και επειδή είμαι από εξωσωματική, μου κάνουν μια φορά τον μήνα. Βέβαια στο Τέξας θα έχω άλλη ασφάλεια και δεν έχω ιδέα τί κάνουν αυτοί εκεί... θα μάθω σύντομα. Πάντως έχω ραντεβού στον εμβρυολόγο για υπέρηχο πάλι την Παρασκευή και χαίρομαι που θα προλάβω να τον δω τον μικρούλη μια τελευταία φορά πριν φύγω! Καλή ιδέα αυτή με το βραστό νερό με χαμομήλι! Πάντως τα water wipes εδώ (που τα έψαξα πολύ κι εγώ) στα συστατικά τους έχουν 99.9% νερό και το υπόλοιπο 0.1% μόνο εκχύλισμα σταφυλιού, οπότε μου φαίνονται τα πιο αθώα που μπορείς να βρεις στο εμπόριο και τα προτείνουν για νεογέννητα. Εγώ τουλάχιστον τα έχω βάλει στο registry για το baby shower μου!

Χαχα, εγώ να δεις πώς το σκέφτομαι! Όχι ακόμα, μετακομίζουμε στο τέλος του μήνα (λέμε να ταξιδέψουμε την Κυριακή στις 28 του μηνός, να ξεκινήσουμε ξημερώματα γιατί είναι και 14 ώρες οδήγηση)! Τουλάχιστον έχουμε ήδη πακετάρει και φορτώσει τα μισά μας πράγματα... για τα υπόλοιπα έχουμε ακόμα μέρες.

Νομίζω το περπάτημα έξω στη ζέστη μας πειράζει όλες λίγο-πολύ πλέον. Κι εγώ μετά από τέτοιες βόλτες έχω παρατηρήσει τα πόδια μου να πρήζονται και να καίνε. Είναι και κάποιες κρέμες-τζελ και σπρέι με άρωμα μέντα που βοηθούν να δροσίζονται και να ανακουφίζονται τα πόδια. Οπότε δοκίμασε το κλασικό κρύο ποδόλουτρο, μετά αν θες βάλε κάτι τέτοιο και ξάπλωσε με τα πόδια ψηλά. Όλα αυτά βοηθάνε λίγο!

Νόμιζα ότι δεν είναι στάνταρ η περινεοτομή, δηλαδή ότι την κάνουν μόνο αν η περιοχή δεν είναι αρκετά ελαστική ή/και το μωρό είναι πολύ μεγάλο και δε μπορεί να βγει. Μπορώ να ρωτήσω βέβαια αν κάνουν εδώ, αλλά δεν είμαι σίγουρη ότι θέλω να ξέρω. Καλά, εκείνη την ώρα, ειδικά αν σε έχει πιάσει καλά η επισκληρίδιος, φαντάζομαι δε σε πειράζει, αλλά μετά που λες κι εσύ θα είναι λίγο ζόρι.

Εγώ δε θέλω να ξέρω τί μας περιμένει στην γέννα... ειδικά όταν σκέφτομαι ότι μπορεί να χρειαστούν και ράμματα, ανατριχιάζω λίγο. Σήμερα διάβαζα στο λεύκωμα εγκυμοσύνης που έχω ότι στην ελαστικότητα της περιοχής (και για αποφυγή ραμμάτων) βοηθάει να κάνουμε μασάζ στο περίνεο με αμυγδαλέλαιο, ειδικά τον τελευταίο μήνα. Θα το ψάξω λίγο καλύτερα.

Πριν από 2 εβδομάδες που είχα βάλει απότομα πολλά κιλά το έψαξα λίγο και διάβασα από αρκετές πηγές ότι στο 2ο τρίμηνο μπορεί να μπαίνουν και πιο πολλά κιλά από ότι στο 3ο (μάλλον επειδή το αμνιακό υγρό αυξάνεται πολύ εκείνη την περίοδο και το μωρό εκεί γύρω στον 5ο μεγαλώνει απότομα). Το ψιλοπίστεψα γιατί.. παρηγοριά στον άρρωστο... Βέβαια αν το μωρό βγει πολύ μεγάλο ή η μητέρα έχει πολύ πρήξιμο και κατακράτηση υγρών, τότε στο 3ο τρίμηνο σίγουρα μπαίνουν περισσότερα κιλά. Εξαρτάται από την περίπτωση σίγουρα. Ωχ, κουράγιο κοπέλα μου... τελικά ισχύει αυτό που λένε ότι ακόμα και στην ίδια γυναίκα κάθε εγκυμοσύνη είναι διαφορετική. Μπορεί να φταίει που είναι και 2 τα μωράκια αυτή τη φορά (μπορεί και όχι βέβαια). Υπομονή! Αχ, την βρήκανε? Τί ανακούφιση! Είναι και στην γειτονιά μου το περιστατικό και πραγματικά απορώ πώς εξαφανίστηκε το κοριτσάκι μέσα στην μέρα, χωρίς να την δει κανείς... δεν καταλαβαίνω. Ελπίζω τώρα να είναι καλά ψυχολογικά και στην υγεία της γιατί 2 μέρες που έλειπε ποιος ξέρει τί μπορεί να της συνέβη.

Αυτή τη δυσφορία την νιώθω ήδη... όχι ότι δε μπορώ να κουνηθώ, αλλά δε μπορώ να σκύψω άνετα, να κάνω πολλές δουλειές, να σηκωθώ εύκολα από τον καναπέ κτλ. Σίγουρα θα χειροτερέψει αρκετά όταν μεγαλώσει κι άλλο η κοιλιά και αν χειροτερέψει και το φούσκωμα που είναι ήδη ανυπόφορο, την πάτησα. Αυτό που λένε πολλές γυναίκες ότι τους λείπει η κοιλιά τους μετά την εγκυμοσύνη, δε πιστεύω να το πάθω... ήδη δε βλέπω την ώρα να ξεφουσκώσω και να μπορώ να φάω σαν άνθρωπος! Ίσως να μου λείψει λίγο η αίσθηση ότι κουβαλάω το μωράκι μου μαζί μου, αλλά επειδή και μετά αυτό θα κάνω ουσιαστικά (σίγουρα θα είμαστε αυτοκόλλητοι) δε νομίζω να προλάβει να μου λείψει! Καλά κάνεις και τρως έτσι ελαφριά. Εγώ έκανα το λάθος να φτιάξω μουσακά που μου ήρθε όρεξη (μπορεί να είχα χρόνια ολόκληρα να φάω)… τον ευχαριστήθηκα εκείνη την ώρα αλλά τώρα δε μπορώ να τον χωνέψω με τίποτα! Από αύριο πιο ελαφριά φαγητά κι εγώ! Από κιλά είμαι ευτυχώς ακόμα +6 (όπως και πριν δυο εβδομάδες) και είμαι σίγουρη ότι όλα έχουν πάει κοιλιά και στήθος. Σίγουρα θα ξεπεράσω τα 10 κιλά μέχρι το τέλος της εγκυμοσύνης, αλλά τουλάχιστον αν δεν ξεπεράσω τα 15 πιστεύω θα είμαι εντάξει μετά. Με λίγη προσοχή στο φαγητό, θηλασμό και ίσως αργότερα λίγη γυμναστική/χορό πιστεύω θα ξεπρηστώ πάλι.

Άσχετο, αλλά φτάσαμε τις 500 σελίδες... άντε, να τις χιλιάσουμε!

Μπορείς να κάνεις snip shot την φωτογραφία που θες (με το snipping tool των windows) και να αποθηκεύσεις αυτό σαν εικόνα. Αυτή η εικόνα θα έχει χαμηλότερη ποιότητα, άρα και μέγεθος και λογικά θα μπορείς να την βάλεις φωτο προφιλ.

Χαχα, τώρα που το λες και το δικό μου το λινκ φαίνεται με κόκκινα γράμματα, αλλά ανοίγει κανονικά όταν το πατάω και δεν έχω δει πουθενά να μου γράφει "απόκρυψη".

Εγώ δεν έχω παρατηρήσει κάτι τέτοιο πάντως (μέχρι στιγμής).

@Mariamaraki τί γλυκιά κοιλίτσα! @Marti, φτου σου κοπέλα μου... τί μικρή και γυμνασμένη κοιλίτσα είναι αυτή! Τελικά φαίνεται ο άνθρωπος που του αρέσει η γυμναστική. Εγώ την απεχθάνομαι. Μόνο ο χορός μου αρέσει, αλλά αναγκαστικά με την εγκυμοσύνη και την καραντίνα τον σταμάτησα κι αυτόν και μου λείπει πολύ. Κορίτσια, ξανανέβασα και την δική μου κοιλίτσα... ορίστε: https://ibb.co/qkVY4KY Την αφήνω μια ολόκληρη μέρα, για να την προλάβετε (μου τη δίνει που δε σας προλαβαίνω τις υπόλοιπες)! Μπράβο, σας ταλαιπώρησε λίγο η μπουμπού σας αλλά την χαρήκατε, αυτό έχει σημασία! Και ναι, πλέον φαίνεται ότι είσαι έγκυος από την κοιλίτσα... αυτό έλειπε, με τέτοιον κορίτσαρο που έχει μέσα!

Έλα ντε, μια χαρά! Όχι σαν εμάς που ανεβάζουμε παραλίες και ό,τι μας έρθει!