mariaalexiou

Καλημέρα! Το είδαμε χτες το εμβρυάκι μας (ένα είναι, αν και έχω κάτι αναγουλάρες και κάτι ενοχλήσεις, είχα μια ελπίδα για δύο, δεν ξέρω πως μου ήρθε)! Ακούσαμε καρδούλα, έχω μια πολύ μικρή αποκόλληση (είχα και στο πρώτο) οπότε όλα καλά! Λόγω προγενέστερης καισαρικής, θα μου το πάρει ιδανικά στις 38 εβδομάδες, άρα πάλι Ιούνιο θα γεννήσω!

Σε ευχαριστώ πολύ! Έχω έντονη επιθυμία για δίδυμα, γι αυτό!

Γεια, με το καλό κι εσύ, Δεν θα έχουν περάσει δύο χρόνια από το πρώτο παιδί γιατί η σύλληψη του δεύτερου έγινε ακριβώς! όταν έγινε και η σύλληψη του πρώτου! (Ταίριαξαν οι ημερομηνίες, 3/7/23 πητ στο πρώτο, 2/7/25 στο δεύτερο) και ιδανικά ήθελε πάνω από 2,5 χρόνια απόσταση) Αααα δίδυμα, μια χαρά! Αν επιτρέπεται πότε και πώς το είδατε για δίδυμα; Με το καλό!

Καλησπέρα! Εγώ τελευταία περίοδος 25-9 δεν έχω ακούσει καρδούλα ακόμα (έχω ραντεβού στις 15/11) με ΠΗΤ 2-7 αλλά επειδή πάω για καισαρική (ούτε να το συζητήσουμε για vbac) είμαι κι εγώ εδώ!

Σε ευχαριστώ πολύ! Ευχαριστούμε πολύ Ναι κάτι μας πιάνει τον Οκτώβριο και πιάνουμε παιδί, δεν εξηγείται αλλιώς χαχα

Γεια σας! Είμαι στην πολύ αρχή της εγκυμοσύνης μου αλλά δεν ξέρω που να γράψω! Στο πρώτο παιδάκι υπήρχαν θέματα για κάθε μήνα (ήμουν στις μανουλες Ιουλίου 2023 αν και γέννησα Ιούνιο) Θεωρητικά είμαι 5 και 4 μερες, αν και ο πρώτος υπέρηχος την Τρίτη με έβγαλε 5 ακριβώς, ενώ ημερολογιακά ήμουν 4+6. Την άλλη Παρασκευή θα ακούσουμε καρδούλα. Το φοβερό είναι ότι έχω την ίδια Πητ με το πρώτο παιδί! Θα έχουν ακριβώς 2 χρόνια διαφορά

Γεια σας! Μόλις έμαθα ότι είμαι έγκυος! Δεύτερο παιδάκι και ήρθε ανέλπιστα εύκολα!

Έχουμε διπλασιασμο! 380! Ευχαριστώ πολύ όλες τις κοπέλες!

Ξέρουμε πότε έγινε (χοχοχο!) τέλος πάντων, η γυναικολόγος λέει ότι θέλει να δει τον διπλασιασμό Σε ευχαριστώ πολύ! Στο πρώτο μου είχα χοριακη 936 δύο μέρες καθυστέρηση, γι αυτό Σε ευχαριστώ πολύ Θα ενημερώσω αύριο το βράδυ

Καλησπέρα! Γιατί για εκείνη, ακόμα και στην τρίτη εβδομάδα, θα έπρεπε να είναι μεγαλύτερη από 500! Σε ευχαριστώ πολύ

Γεια σας Έχω ένα παιδάκι 16 μηνών και προσπαθούμε για δεύτερο. Επειδή δεν φημίζομαι για την υπομονή μου έκανα τρία διαφορετικά τεστ από το φαρμακείο 3 μέρες πριν την αναμενόμενη περίοδο και ήταν άχνα θετικά. Έκανα χοριακη και ήταν 161. Η μικροβιολόγος το απέκλεισε ενώ η γυναικολόγος λέει επανάληψη. Τι να κάνω, θα με φάει η αγωνία μέχρι αύριο το βράδυ!!! 😄😍

Κορίτσια καλησπέρα! Γεννησαμε 36 και 6. Σπάσανε τα νερά και είχε μηκωνιο άρα καισαρική Όλα καλά, 2805

Κι εγώ αυτήν την ισπανική πήρα (έχει φοβερή ποιότητα) και δεν πρόκειται να πάρω Φλις. Είναι όλο συνθετικό και ανθυγιεινό! Εκτός του ότι θα σκάσουν τα μωράκια μας! Ο παιδίατρος που θα επιλέξω έχει πει ότι τις πρώτες δέκα μέρες δεν μπορούν να ρυθμίσουν τα βρεφακια μας τη θερμοκρασία τους και σκέψου ότι φεύγουν από τη θερμοκρασία 36,6 και μου πρότεινε και σκουφάκι (αν και το θεωρω υπερβολή).

minnie μου, ελπίζω πραγματικά να μιλάτε για αγόρι και όχι να υπάρχει ανωμαλία στο μωράκι! Η σκέψη μου είναι μαζί σου! Ευτυχώς που έχεις τον άντρα σου πλέον κοντά σου! Μακάρι να μην είναι τίποτα! Εύχομαι ολόψυχα τα καλύτερα ❤️

Ακριβώς Είμαι πολύ καλά! Σε ευχαριστώ πολύ. Τελείωσα ναι από όλα, τα τυπικά μείνανε, ευτυχώς όλα τελείωσαν πριν αρχίσω να δυσκολεύομαι να βγαίνω έξω. Τώρα απλώς περιμένουμε να σκάσει μύτη ο γιος Όσο για τις συσπάσεις, εχω ήδη μερικές από την 34η εβδομάδα, τις νιώθω σαν έντονους πόνους περιόδου και να θέλω να σπρώξω (γι αυτό δε μου έχει κόψει ακόμα το μαγνήσιο) Σε ευχαριστώ για το ενδιαφέρον

Μόλις είδα πόσο κάνει ένας αποστειρωτης, αποφάσισα να μην πάρω Πήρα μόνο ένα μπουκάλι γυάλινο, έτσι να βρίσκεται

Καλημέρα, όχι, έκανα της γρίπης και του κορωνοϊού στον τρίτο και τέταρτο μήνα αντίστοιχα, για κοκκύτη, όχι δεν μου έχει πει Καλημέρα κορίτσια Θέμα παιδίατρος Σας είχα πει σε προηγούμενη ανάρτηση τα χαρακτηριστικά των δύο παιδιάτρων που έχουμε καταλήξει με τον σύζυγο (αντικειμενικά) Το ένστικτο της μέλλουσας μαμάς δεν κάνει ποτέ λάθος! Είχαμε πάει πρώτα στον άντρα παιδίατρο και εγώ ένιωσα ότι μου είπε ακριβώς ό,τι ήθελα να ακούσω. Μάλιστα χάρηκε που με βρήκε "διαβασμένη" σε πολλά (πχ για τον ύπνο, για την εδραίωση του θηλασμου κλπ). Όταν πήγαμε στη γυναίκα παιδίατρο, που άρεσε στον άντρα μου, όχι μόνο δεν της άρεσε που ήξερα κάποια πράγματα, δαιμονοποίησε το φόρουμ μας, (χωρίς να της πω ότι γράφω και διαβάζω αυτό το φόρουμ). Αυτό εδώ το φόρουμ! Που το ξέρω από το 2013 (είχα άλλο λογαριασμό τότε) γιατί είχα κόντρες με τη μητέρα μου και είχα γράψει στο parents org στη στήλη για τους εφήβους (ενήλικη ήμουν με ανώριμα προβλήματα). Εκτός από την απαγόρευση ανάγνωσης του parents λοιπόν, (στο οποίο συμφωνεί και ο σύζυγος αλλά για λάθος λόγους-τύπου μην εμπιστεύεσαι το ίντερνετ, καλύτερα πάρε τη γιατρό, κάτι που ΔΕΝ κάνω και ο ρόλος του ίντερνετ είναι συμβουλευτικός), στα τρία πράγματα που έγραψε σε ένα χαρτί ως τα απαραίτητα για το μωρό, έγραψε και μπεταντίν. ΟΚ να το δεχτώ, όταν οι περισσότερες ήμαστε μωρά, το χρησιμοποιούσαν και οι γονείς μας για να πέσει ο αφαλός. Πλέον είναι γνωστό πως α) δεν προσφέρει κάτι επιπλέον από το οινόπνευμα, β) άτομα με θυροειδή απαγορεύεται να το χρησιμοποιούν γ) δεν συνίσταται σε παιδιά κάτω των 30 μηνών (αυτό νομίζω πως το βρήκα σε σάιτ που έγραφε αυτά που λένε οι οδηγίες του μπεταντίν (Γαληνός νομίζω). Τέλος, είπε για τον ύπνο ότι πρέπει να βάλουμε το μωρό πλάγια, και ότι δεν ακολουθεί τι λέει η Αμερικάνικη Παιδιατρική Ακαδημία (δικά της λόγια) Ουφ τα είπα ο σύζυγος ακόμα πιστεύει πως τον άντρα παιδίατρο θα τον κάνω ό,τι θέλω αλλά εγώ πιστεύω ακράδαντα ότι θα την ξεμαλλιάσω την γυναίκα παιδίατρο αν συνεργαστούμε! Όμως, εγώ πάντα θα αμφισβητώ τη γυναίκα παιδίατρο και θα εμπιστεύομαι κάργα τον άντρα παιδίατρο εννοείται πως θα πάμε με τον άντρα παιδίατρο, δεν το συζητώ, μένει να ενημερώσω τον σύζυγό μου από κοντά. Να εμπιστεύεστε το ένστικτό σας!

γενικότερα τα χαρακτηριστικά τους είναι παρόμοια, χαρακτήρες κοιτάμε, φάτσες κρίνουμε

Κορίτσια καλησπέρα σε όλες! Ελπίζω να είστε καλά! Είχα κάτι υπαρξιακά και ψυχολογικά να λύσω, αλλά επιστρέφω δριμύτερη!!! Όπως έχω αναφέρει και σε προηγούμενη ανάρτηση μου, στην κλινική που θα γεννήσω, δεν παρέχουν παιδίατρο και είμαστε σε αναζήτηση. Είδαμε με τον σύζυγο τρεις παιδιάτρους και μετά από πολλή κουβέντα καταλήξαμε σε δύο, εγώ υποστηρίζω να πάμε με τον άντρα παιδίατρο και ο άντρας μου με τη γυναίκα παιδίατρο. Θα σας παραθέσω χαρακτηριστικά και ελπίζω να είμαι αρκετά αντικειμενική. Την τρίτη παιδίατρο την απορρίψαμε λόγω ηλικίας(είναι πάνω από 50 και έχει και μπόοοολικη πελατεία-το ιατρείο της θύμιζε διαφημιστική εταιρία) Άντρας: Ηλικία 38, το ιατρείο το έχει ένα χρόνο, όμως ήταν στο νοσοκομείο μας με θέση επιμελητή. -Γυναίκα: Ηλικία 43 (νομίζω, αλλά σίγουρα 40+), το ιατρείο το έχει 7 χρόνια Άντρας: Έχει αναρτήσει στα social media τη δουλειά του και τις σπουδές του, οι οποίες περιλαμβάνουν και εξειδίκευση στη νεογνολογία στην Αγγλία.(υπήρξε και αφιέρωμα σε τοπική εφημερίδα)- Γυναίκα: ξέρω από τη γυναικολόγο μου τα βασικά για τις σπουδές της (είναι δραστήρια στα social, χωρίς να αναφέρει το παραμικρό για τη δουλειά της) Άντρας: έχει παιδιά δικά του -Γυναίκα: δεν έχει δικά της παιδιά, δεν έχει αποκλείσει το ενδεχόμενο να κάνει (πάνω στην κουβέντα το είπε) Άντρας: ήταν το πρώτο όνομα που πρότεινε η γυναικολόγος μου όταν ζητήσαμε τη γνώμη της με βάση τα χαρακτηριστικά που είπαμε- Γυναίκα: είναι η παιδίατρος του γιου της γυναικολόγου μου Άντρας: είχε έτοιμη τη λίστα για το τι χρειάζεται ένα νεογέννητο (όχι διαφημιστικό φυλλάδιο-όχι εταιρίες)-Γυναίκα: έγραψε τρία πράγματα σε ένα χαρτί την ώρα της συνάντησης Ο άντρας μου έστειλε μήνυμα το πρωί της ημέρας του ραντεβού για επιβεβαίωση, γενικά η γυναίκα ήταν πιο χύμα (δεν το λέω αρνητικά) Και οι δύο έχουν πελατεία και συστάσεις, και οι δύο είναι εξαίρετοι επιστήμονες, και οι δύο είναι υπέρ του θηλασμού, και οι δύο είχαν καθαρά ιατρεία με καλή πρόσβαση Ο λόγος για τον οποίο κάθομαι και το σκέφτομαι και δεν πάω με το ένστικτό μου στον άντρα παιδίατρο, είναι ότι ο σύζυγός μου έχει καλύτερο "ραντάρ" με τους ανθρώπους και πολύ σπάνια πέφτει έξω. Δηλαδή για να επιμένει να πάμε με τη γυναίκα παιδίατρο, κάτι έχει "δει". Ελπίζω να ήμουν αντικειμενική και να μου πείτε τι θα κάνατε Όταν δω τις απαντήσεις σας, θα σας πω γιατί προτιμώ τον άντρα και όχι τη γυναίκα (ο λόγος δεν είναι ότι δεν έχει δικά της παιδιά)

Με το καλό να υποδεχτείς το μωράκι σου Κατάλαβα πως αυτό που έχει σημασία είναι αυτό το σπορακι και η ψυχική μου υγεία! Σε ευχαριστώ

Καλησπέρα πάλι απέφυγα να μιλήσω με ειδικό, όμως μίλησα με φίλες μου συν-εγκυμονούσες ή με μωράκια, αλλά και με τον σύζυγό μου και με την οικογένεια μου. Έχω καταλήξει στο συμπέρασμα ότι οι ορμόνες μου κάνουν πάρτι και οι φόβοι πηγάζουν κυρίως επειδή είναι το πρώτο μου. Έχω ηρεμήσει αρκετά, μάλλον, ΕΙΧΑ ηρεμήσει αρκετά μέχρι που πριν από λίγο άρχισα να έχω συσπάσεις. Η κοιλιά μου ήταν πετρωμένη από το πρωί και πριν από λίγο σταμάτησαν οι πόνοι. Όσο πλησιάζει η γέννα, τόσο πολλαπλασιάζεται ο φόβος για το άγνωστο. Τουλάχιστον δεν φοβάμαι μήπως πεθάνω. Το είπατε κι εσείς, είμαστε στο 2023 με πολλή ανάπτυξη. Η ιατρική είναι αρκετά προχωρημένη πια. Με τους σημερινούς πόνους φοβήθηκα μήπως ξαφνικά νιώσω κάποιο κεφάλι ανάμεσα στα πόδια μου, αλλά και πάλι, δεν γεννιούνται τόσο εύκολα τα μωρά. Η ΠΗΤ μου είναι 3/7 οπότε είμαστε πολύ μακριά ακόμα από αυτό. Πιστεύω πως έχω ηρεμήσει αρκετά, αν και ξεροκέφαλη (το λέω επειδή πάλι δεν πήγα σε ειδικό και δεν έχω σκοπό να πάω)

28η εβδομάδα 1146 γραμμάρια στο doppler στις 31+1, 1620 γραμμάρια και μας λένε ότι πάμε για μωράκι 3200 γραμμάρια. Μην αγχώνεσαι καθόλου

Έχω δύο μαίες, μια της γιατρού και μια ανεξάρτητη. Δεν τολμάω ακόμα να μιλήσω σε τρίτο για τα ζόρια μου παρόλο που η μαία μου είναι σχεδόν μέλος της οικογένειας. Αυτό το χαστουκι μάλλον θα το φάω από τη μαμά. Έχει τον τρόπο της σε κάτι τέτοια. Αν δεν ήταν εκείνη δεν θα άντεχα τόσους μήνες χωρίς τον άντρα μου. Είναι η ψύχραιμη της οικογένειας. Είναι και κάτι άλλο που με κρατάει να μην πάω σε ειδικό. Αν μου γράψει φάρμακα θα φανούν στο σύστημα και θα έχω θέμα με τη δουλειά μου (οι αναπληρωτές καθηγητές προσκομιζουμε κάθε χρονιά ψυχιατρική έκθεση και έκθεση παθολόγου). Αλλά από αυτά που λέτε καταλαβαίνω πως ίσως δεν είμαι τόσο δυνατή τελικά όσο νομίζω. Έχω όμως και μια άλλη άποψη: οι γυναίκες γινόμαστε πολύ δυνατές όταν γινόμαστε μαμάδες. Το βλέπω στον περίγυρο μου, βλέπω ξαδέρφες μου να μετατρέπονται σε πολύ δυνατά πλάσματα αφότου έγιναν μητέρες (είναι εκπληκτικό πόσα μπορείς να κάνεις με ένα χέρι, πόση αϋπνία μπορείς να αντέξεις και να πας και στη δουλειά μετά) και λέω ότι θα τα καταφερω κι εγώ. Δεν φοβάμαι το μετά, το περιγεννητικο κομμάτι φοβάμαι

Καλησπέρα σε όλες καταρχάς σας ευχαριστώ όλες για τις συμβουλές σας και την συμπαράσταση. Θα προσπαθήσω να απαντήσω σε όλες, τώρα που όλα έχουν αρχίσει να ξεκαθαρίζουν. Μπήκα στη σελίδα της Φαιναρέτης. Διάβασα το φυλλάδιο. Βοήθησε, γιατί πήρα μια ιδέα τι μπορεί να συμβαίνει στο μυαλό μου. Όμως σίγουρα πρέπει να μιλήσω με κάποιον. Δεν βρήκα σχετικό bullet για τις σκέψεις μου. Το παιδάκι μου το υπεραγαπάω, είμαι σε περιβάλλον γεμάτο αγάπη, αλλά δεν μπορώ να μην σκέφτομαι το αν θα ζήσω μετά τη γέννηση του γιου μου. Με προβλημάτισε επίσης ένα σημείο που έλεγε για την όρεξη για φαγητό. Όντως έχω μειωμένη όρεξη για φαγητό, αλλά είχα μια γενικότερη αποστροφή στο κρέας από την αρχή της εγκυμοσύνης. Το απέδωσα στις αναγούλες, αλλά πραγματικά έχω να φάω κρέας (ως κρέας, όχι τα παράγωγα), μπορεί από το Πάσχα που έφαγα λίγο με το ζόρι. Ψάρια τρώω, αλλά περισσότερο προτιμώ "εύκολα" φαγητά, ρύζι, μακαρόνια, πατάτες (δεν μαγειρεύω, η μαμά μου μαγειρεύει κανονικό φαγητό, εγώ τρώω τις γαρνιτούρες). Αλλά ναι, έχει μειωθεί η όρεξη μου για φαγητό. Προτιμώ σοκολάτες, ξηρούς καρπούς και γάλα. Δεν τρώω κανονικές μερίδες. Ζω κανονικά τη ζωή μου. Μπαίνω στο σάιτ που έχουμε παραγγείλει το καρότσι και το χαζεύω. Λέω αυτό και αυτό το εξάρτημα, θα είναι τόσα κιλά η καλαθούνα, που θα τη βάζω κ.λπ., αν χωράει στο πορτ μπαγκαζ, τέτοια. Σήμερα πλύναμε τα πρώτα ρουχάκια και αύριο την προίκα του μωρού. Αγκαλιάζω τα φορμάκια και κάτι με πιάνει. Έχω μοιραστεί τις σκέψεις μου με τη μαμά γιατί με έπιασε να κλαίω. Ξέρω ότι δεν μπορεί να με καταλάβει 100%, όμως με τον τρόπο της προσπάθησε να μου πει ότι θα είμαστε εδώ όλοι και θα μεγαλώσουμε το παιδί όλοι μαζί. @Elle12 οι σκέψεις μου δεν έχουν καμία σχέση με αυτό που περιγράφεις. Ξέρω ότι μπορεί να μη θηλάσω, μπορεί να ξενυχτάω, να μην έχω υπομονή, να φωνάξω ίσως κάποια στιγμη στο παιδί μου, αλλά φοβάμαι μήπως πεθάνω στη γέννα και δεν τα ζήσω. Να ζήσω και ας ξενυχτάω κάθε βράδυ που λέει ο λόγος. Ξέρω τι με περιμένει όταν έρθουμε σπίτι με το μωρό. Να ζήσω, για να τα ζήσω. και πάλι σας ευχαριστώ

Κορίτσια μου Σας ευχαριστώ για τα όμορφα μηνύματα σας Χαίρομαι πραγματικά που τα καταφέρατε Όμως δεν ξέρω τι έχει φωλιάσει μέσα στην ψυχή μου. Φυσικά και ανυπομονώ να τον κρατήσω στην αγκαλιά μου. Ξέρουμε και το όνομα του ήδη και τον αποκαλώ έτσι. Όμως σκοτεινιάζω καμιά φορά και ο φόβος μου δε με αφήνει να τον φανταστώ πως θα είναι, τι θα κάνει αν θα κοιμάται, αν θα τον θηλάσω δε ξέρω.... Δεν με επηρεζουν οι σκέψεις στην καθημερινότητα μου αλλά ξέρω πως δεν είναι ωραίες για το μωρό οι σκέψεις μου (όπως μου έγραψε μια από σας) Και πάλι ευχαριστώ Θα ξαναδιαβάσω τα μηνύματα σας και ελπίζω να με ηρεμήσουν.