Μαρία Ν.

Λυπάμαι πολύ για αυτό που πέρασες και λυπάμαι που άργησα να δω το post σου. Σου γράφω γιατί καθώς διάβασα αυτά που έγραψες θυμήθηκα όσα έζησα πριν δύο χρόνια ακριβώς. Τα ευρήματα ήταν σχεδόν ίδια, η μόνη διαφορά ότι έκανα το nipt λίγο νωρίτερα και τερμάτισα στην 18η εβδομάδα. Ξέρω πολύ καλά τον πόνο που ζεις, και είχα την ίδια αγωνία γιατί ήμουν ήδη 36. Προσπάθησα παρόλο τον πόνο να μην το βάλω κάτω, να εμπιστευτώ τον γιατρό μου που με καθησύχαζε ότι είναι δύσκολο να συμβεί δεύτερη φορά, όπως σου λένε κι εσένα και ξανάπροσπάθησα σύντομα. Αυτή τη στιγμή που σου γράφω δίπλα μου κοιμάται το μωράκι μου, υγιέστατο και ήσυχο (και πολύ φαγανο παρεμπιπτόντως!), πριν από δύο εβδομάδες έκλεισε τον πρώτο του χρόνο. Δεν πρόκειται να ξεχάσω ποτέ το αγγελούδι που έχω στον ουρανό, αλλά το μωράκι μου με βοήθησε να απαλύνει πολύ ο πόνος μέσα μου και έφερε το φως στη ζωή μου. Εύχομαι μέσα από την καρδιά μου να σου πάνε όλα καλά και πολύ πολύ σύντομα να έχεις κι εσύ το μωράκι σου αγκαλίτσα!

Κι εγώ στο πρώτο μου είχα πολύ παραπάνω, και γι'αυτό επίσης ανησυχούσα τη δεύτερη φορά για το πώς θα εξελιχθεί, αλλά νομίζω ότι μόνο από τον διπλασιασμό μπορείς να βγάλεις κάποια συμπεράσματα για την εξέλιξη

Κορίτσι πολύ καλά σου τα λέει η @*Vasoula, αλλά δεν κρατήθηκα να μην απαντήσω κι εγώ, τι κοτσάνα σου είπε η μικροβιολόγος; Έλεος! Πριν την περίοδο χοριακη 161 είναι σούπερ. Εγώ να φανταστείς είχα 200 τέσσερις μέρες μετά την αναμενόμενη περίοδο και δόξα τω Θεώ όλα πήγαν τέλεια... Γενικά από όσο ξέρω αν έχεις πάνω από 50 είναι εγκυμοσύνη και μετά κοιτάς και τον διπλασιασμό για να φανεί πώς εξελίσσεται. Καλά αποτελέσματα στην επαναληπτική σου εύχομαι, όλα να πάνε καλά!!!

Ευχαριστώ πάρα πολύ για τις ευχές σας! Ήδη το μωράκι μου μου έχει δώσει τόσο φως στη ζωή μου, με κάθε του χτύπημα νιώθω τόσο ευτυχισμένη και τυχερή. Ελπίζω να έρθει πολύ πολύ σύντομα και για εσάς η στιγμή που θα αγκαλιάζετε το μωράκι σας! Είστε πολύ τυχερή που έχετε τέτοιους ανθρώπους γύρω σας, μια τόσο υποστηρικτική οικογένεια και φυσικά είστε τυχερή που έχετε το παιδάκι σας... Εστιάστε σε αυτό, συνεχίστε να πιστεύετε στον Θεό και στον εαυτό σας και όλα θα πάνε καλά, είμαι σίγουρη ότι θα τα καταφέρετε. Για το αν η πράξη μας αυτή ήταν θεάρεστη ή όχι μόνο ο Θεός ο ίδιος μπορεί να κρίνει, μην αφήσετε κανέναν να σας κρίνει για αυτό και ειδικά αυτούς που είναι έξω από τον χορό, αλλά μην κρίνετε και εσείς τόσο αυστηρά τον εαυτό σας. Καμιά μανούλα δεν παίρνει τέτοια απόφαση ελαφρά τη καρδία, το αποδεικνύει ο πόνος που νιώθουμε για τα αγγελούδια μας. Σας καταλαβαίνω στο θέμα της πίεσης λόγω ηλικίας, κι εγώ ένιωθα έτσι ακριβώς ειδικά το πρώτο διάστημα , και αυτό με παρακίνησε και εμένα να ξεκινήσω τις προσπάθειες για να είμαι ειλικρινής. Πάντως, το πρώτο διάστημα μετά από μια διακοπή είναι συνήθως πιο εύκολο (από σωματική άποψη) να μείνει έγκυος η γυναίκα. Από ψυχολογική άποψη σίγουρα θέλει η κάθε μανούλα τον χρόνο της, αν και όπως είπατε δεν πρόκειται ποτέ να ξεπεραστεί η απώλεια, κατά κάποιον τρόπο απλώς βρίσκουμε τον τρόπο να ζούμε με αυτό. Για την εξωσωματική σίγουρα ο γιατρός σας είναι ο μόνος κατάλληλος να σας καθοδηγήσει. Αλλά το να συμβεί δεύτερη φορά μια χρωμοσωμικη ανωμαλία είναι πολύ δύσκολο. Στη συντριπτική πλειονότητα ακολουθεί υγιής εγκυμοσύνη, όπως λένε είναι δύσκολο να πέσει ο κεραυνός δύο φορές στο ίδιο σημείο. Είμαι σίγουρη ότι θα βρείτε πολύ σύντομα τη δύναμη να συνεχίσετε την προσπάθεια σας και ότι όλα θα πάνε καλά. Σας το εύχομαι απ' την ψυχή μου!

Καλησπέρα σας. Εύχομαι αρχικά να βρείτε τη δύναμη να περάσετε αυτή τη δύσκολη κατάσταση και σύντομα να βρεθείτε με ένα μωράκι στην αγκαλιά σας. Ξέρω από προσωπική εμπειρία ότι τίποτα δε θα μπορέσει να διώξει τελείως τον πόνο για το μωράκι που χάσατε, αλλά εύχομαι από την καρδιά μου να απαλύνει σύντομα ο πόνος σας και να μπορέσετε να προχωρήσετε μπροστά. Η εμπειρία μου ήταν πολύ κοντά στη δική σας, είμαι 36 χρονών, έχω ένα υγιές αγοράκι 4.5 χρονών αλλά η δεύτερη εγκυμοσύνη μου κατέληξε δυστυχώς σε διακοπή λόγω χρωμοσωμικων ανωμαλιών. Σας καταλαβαίνω απόλυτα σε αυτό που περνάτε και ταυτίζομαι μαζί σας γιατί κι εγώ όση δύναμη μπόρεσα να αντλήσω την πήρα από το αγοράκι μου που με περίμενε στο σπίτι και που είμαι τόσο τυχερή που το έχω και φυσικά και από τον σύζυγό μου. Ο γιατρός μου δε με προέτρεψε να κάνω καμία περαιτέρω εξέταση, επέμενε ότι ήταν "τυχαίο γεγονός"... Και αποδείχθηκε ότι είχε δίκιο, τρεις μήνες μετά έμεινα έγκυος σε ένα υγιέστατο αγοράκι όπως φαίνεται μέχρι στιγμής. Βρίσκομαι στην 27η εβδομάδα, δεν έχω χαλαρώσει βέβαια ούτε λεπτό, εννοείται ότι ανησυχώ για το παραμικρό, γιατί πλέον κανένα ποσοστό δεν νιώθω ότι μπορεί να μου εγγυηθεί ότι είμαι εκτός οποιουδήποτε κινδύνου. Ωστόσο, όλα φαίνονται τέλεια, έχουμε κάνει και τη β' επιπέδου και πάμε καλά. Δεν έχω ιδέα για εξωσωματική και προεμφυτευτικο, η αλήθεια είναι ότι έμεινα σχετικά εύκολα έγκυος και τις τρεις φορές. Αλλά επειδή με απασχολούσε πολύ η πιθανότητα να ξανασυμβεί το ίδιο σε επόμενη εγκυμοσύνη και ένιωθα όπως και εσείς ότι αυτό πια δε θα μπορούσα να το διαχειριστώ, άκουσα και διάβασα άπειρες ιστορίες γυναικών που μετά από διακοπή είχαν μία και δύο εγκυμοσύνες με καλή έκβαση, αυτό αρχικά μου έδωσε αρκετό κουράγιο να συνεχίσω.

Αλήθεια; Κοίτα πάντως εμένα μου είχε πει να γυρίσω να κοιτάζω από την άλλη προς τον υπέρηχο, ένιωσα το τσίμπημα και μετά από λίγα δευτερόλεπτα τέλος. Να προσπαθήσεις να χαλαρώσεις, όσο πιο σφιγμένη είσαι σίγουρα θα το αισθανθείς πιο έντονα.

Εγώ έκανα στη Θεσσαλονίκη σε πολύ έμπειρο γιατρό, δε γνωρίζω σχετικά με τον συγκεκριμένο, αλλά αν είναι έμπειρος ο γιατρός δεν έχεις να φοβάσαι τίποτα. Σου περνάνε κάτι τοπικά εκεί που θα μπει η βελόνα, αλλά αν θυμάμαι καλά εκείνο είναι για αποστείρωση. Κάτι άλλο δε μου έδωσαν. Ένα τσιμπηματακι νιώθεις, ό,τι νιώθεις όταν σου παίρνουν αίμα. Ειδικά μια γυναίκα που έχει γεννήσει, με οποιονδήποτε τρόπο κι αν έχει γεννήσει, δε νομίζω ότι θα το πει πόνο αυτό το πράγμα!! Εμένα προσωπικά με δυσκόλεψε λίγο το μετά, για ένα 24ωρο μου είπε να μην κάνω πολλά πολλά, και έχω ήδη ένα αγοράκι, αλλά οκ με λίγη υπομονή και λίγη βοήθεια περνάει κι αυτό. Όταν βάζουν τη βελόνα παρακολουθούν παράλληλα υπερηχογραφικά το έμβρυο, μη φοβάσαι καθόλου. Ο πραγματικός κίνδυνος να πάει κάτι στραβά είναι πιστεύω πολύ πολύ χαμηλότερος από το 1/200 που αναφέρουν. Ο γυναικολόγος μου, που έχει παρακολουθήσει αμέτρητες εγκυμοσύνες, μου είχε πει ότι δεν του έχει τύχει ποτέ να δημιουργηθεί πρόβλημα από την αμνιοπαρακέντηση... Να είσαι χαλαρή και όλα θα πάνε καλά! Πότε την προγραμμάτισες; Εύχομαι να τελειώσει σύντομα όλο αυτό και να έχεις τα καλύτερα αποτελέσματα

Χρύσα μου καλησπέρα. Πρώτα πρώτα να σου ευχηθώ από την καρδιά μου να πάνε όλα καλά. Σχετικά με το νιπτ, σίγουρα είναι τεστ μη διαγνωστικό όπως είπαν πολλά κορίτσια, αλλά στην περίπτωση του συνδρόμου ντάουν είναι πάρα πολύ αξιόπιστο, το ξέρω (δυστυχώς) από προσωπική μου εμπειρία και μετά από πάρα πολλή έρευνα που έκανα σε μελέτες αλλά και σε φόρουμ ελληνικά και ξένα σχετικά με ψευδώς θετικά ή αρνητικά αποτελέσματα. Επίσης το κόστος δεν είναι πλέον τόσο μεγάλο, και ειδικά αν θέλεις το μικρό πακέτο που καλύπτει τα τρία σύνδρομα (έτσι κι αλλιώς για τα υπόλοιπα σύνδρομα δεν έχει πολύ μεγάλα ποσοστά αξιοπιστίας) το κόστος περιορίζεται πολύ περισσότερο. Από την άλλη μεριά, επειδή έχω κάνει και αμνιοπαρακέντηση, την οποία έτρεμα πριν γίνει, ειλικρινά θεωρώ ότι σε περίπτωση που επιλέξεις έναν έμπειρο γιατρό δεν έχεις να φοβάσαι τίποτα. Πιστεύω ότι τα ποσοστά αποβολής είναι πολύ πολύ μικρότερα από το 1% που λέγεται συνήθως. Τέλος, και το πιο σημαντικό, προσπάθησε να είσαι όσο πιο ήρεμη μπορείς μέχρι να τελειώσεις τις εξετάσεις σου, οποιες και αν αποφασίσεις να κάνεις, και μη δίνεις πολλή βάση στην papp a. Έχω ακούσει με ποσοστά 1/10 να εξελίσσονται όλα ομαλά και να υπάρχουν υγιή μωράκια.