alina80

Μέλη
  • Περιεχομενο (αριθμoς δημοσιευσεων)

    2.524
  • Μελος απο

  • Τελευταια επισκεψη

Πρόσφατοι επισκέπτες του προφίλ

2.339 εμφανίσεις προφίλ
  1. Καλημέρα όμορφες. Και εγώ και ο μικρός χαιρουμε άκρας ύγειας. Με τον θηλασμό δεν τα πάμε καλά -θηλαζει αλλά.δεν χορταινει, οπότε περισσότερο σαν παρηγοριά λειτουργεί (τώρα δική μου παρηγοριά ή του μικρού δεν είμαι σίγουρη). Διάβασα πολύ διαγώνια την κουβέντα για τα δανεικά που ξανά άνοιξε -τις τελευταίες μέρες με τον μικρό είμαστε αυτοκόλλητοι. Όλο αγκαλιά θέλει και μόνο πάνω μου κοιμάται ήρεμα. (Ή εγώ ειμαι έτσι ήρεμη). Καταρχάς επιτρέψτε μου να πω ότι η λύση των δανεικών δεν είναι για όλους. Όπως δεν είναι η εξωσωματική, ή η υιοθεσία ή ακόμα και η ίδια η απόκτηση παιδιού. Ο καθένας ξέρει καλύτερα τι θέλει αλλά κυρίως τι αντέχει. Για όσες δεν ξερετε, γράφω έχοντας αγκαλιά των 22 ημερών γιο μου (από δανεικά ωάρια). Το αποφάσισα τη στιγμή που ο γιατρός μου είπε "ή παίρνεις απόφαση ότι δεν θα κάνεις παιδί ή πας με δανεικά" (έτσι ακριβώς μου το είπε). Είχα τους προβληματισμούς μου, με μεγαλύτερο ότι κάπου στα 15, στην σκληρή εφηβεία θα μου πει "δεν είσαι η μάνα μου". Θα το αντιμετωπίσω όμως όταν και αν προκύψει -υποθετω όπως το αντιμετώπισε και η δική μου μάνα όταν της έλεγα "μακάρι να είχα άλλη μάνα" (εκεί στην σκληρή εφηβεία πάντα). Αν το καλοσκεφτούμε δεν διαφέρει και πολύ το ένα από το άλλο. Σε ότι αφορά την κληρονομικότητα κορίτσια είναι τα πράγματα περίπλοκα έτσι και αλλιώς. Ποτέ δεν ξέρεις ποια γονίδια θα κυριαρχήσουν, πόσες γενιές πισω μπορεί να πάει κλπ. Σε ότι αφορά τον χαρακτήρα, ναι είμαστε ένα μίγμα κληρονομικότητας και περιβάλλοντος (ανατροφή κ.λπ.) αλλά και πάλι οι ειδικοί δεν έχουν καταλήξει τι υπερισχύει, ή σε τι βαθμό επηρεάζει το ένα και σε τι το άλλο. Προσωπικά έχω δει στο περιβάλλον μου παιδάκι που μέχρι τα τρία το θαυμάζαμε για το πόσο έξυπνο είναι, και η εξέλιξη του δεν ήταν ανάλογη γιατί μεγάλωσε σε μια αυστηρή οικογένεια, χωρίς ερεθίσματα και προσλαμβανουσες, με φόβο και άπειρους περιορισμούς. Επίσης ξέρω παιδάκι που είναι πανέξυπνο και δεν ξέρουμε από πού πήρε το "γονίδιο" αφού κανένας από τους γονείς δεν είναι σπίρτο. Η Ελένη κάπου έγραψε ότι θα νιώθει άχρηστη. Συγνώμη αλλά το κουβαλούσα 37 βδομάδες. Έκανα σχεδόν 300 ενέσεις, πήρα φάρμακα με τις χούφτες (τόσα πολλά που κάποια δεν τα θυμάμαι καν). Έμεινα ξάπλα δύο μήνες και. Έκανα τρεις εμετούς της ημέρα για 8 μήνες -ξερνοβολουσα ακόμα και το βράδυ πριν πάω να γεννησω. Ρισκαρα κυριολεκτικά τη ζωή μου για να το γεννήσω (και το ήξερα από την αρχή). Ο φυσιολογικός τοκετός ήταν για εμένα απαγορευτικος γιατί κυριολεκτικά θα κινδυνευα να πεθάνω. Η καισαρική επίσης δεν ήταν εύκολη, υψηλού ρίσκου για αιμορραγία ή και αφαίρεση της μήτρας μου. Το μωρό γεννήθηκε και εγώ ήμουν ακόμα για περισσότερη από μία ώρα στο χειρουργείο. Όχι λοιπόν, άχρηστη στη δημιουργία αυτού του παιδιού δεν θα νιώσω ποτέ. Το αντίθετο. Για να πάρει ζωή, σάρκα και οστά και να μου σφίγγει τώρα το δάχτυλο, ήμουν η πρωταγωνίστρια (και η δότρια και ο άντρας μου είχαν δεύτερους ρόλους σε αυτό το κομμάτι). Αν δεν ήμουν εγώ δεν θα υπήρχε. Η Ελένη επίσης κάπου έγραψε ότι φοβάται ότι στοιχεία διαφορετικά του παιδιού θα τα απορρίπτει και θα τα αποδίδει στη δότρια. Για εμένα αυτό είναι το πιο δυσκολο στο να είσαι γονιός (ασχέτως γενετικού υλικού). Να αποδεχτείς το παιδί σου για αυτό που είναι -ενας αυτόνομος, μοναδικός και ανεξάρτητος ανθρωπος. Όχι για αυτό που θα ήθελες να είναι , όχι γιατί βλέπεις τη συνέχεια σου στο πρόσωπο του, όχι γιατί του αρέσουν τα ίδια πράγματα ή έχει τα ίδια ταλέντα με εμάς. Αλλά για αυτό που είναι και για αυτό που μπορεί να γίνει. Και αυτό είναι το χρέος μας. Να αγαπήσουμε και να υποστηριξουμε αυτό που είναι (χωρίς δικές μας προβολές πάνω τους. Δύσκολο εργο). Άλλο θέμα; Τι θα πω στο παιδί μου. Το έχω ξεκάθαρο μέσα μου από την πρώτη στιγμή. Θα πω την αλήθεια. Θα πω ότι υπάρχουν πολλές μορφές οικογένειας (έτσι και αλλιώς θα το έλεγα). Ότι για να γίνει ένα παιδί χρειάζεται ένα ωάριο, ένα σπερματοζωάριο και μια γυναίκα για να το κυοφορήσει. Θα του πω ότι ναι συχνά το ωάριο ανήκει στη μαμά και το σπερματοζωάριο στον μπαμπά, και ότι συνήθως η μαμά κυοφορεί το μωρό. Όμως δεν είναι πάντα έτσι. Έχει μαμάδες που δεν είχαν ωάριο δικό τους ή που δεν κυοφορησαν το μωρό οι ίδιες. Και μπαμπάδες το ίδιο. Θα του πω ότι κάθε άνθρωπος έχει το δικό του μοναδικό ταξίδι το ίδιο και κάθε οικογένεια, είναι διαφορετική. Μια μαμά, ή δύο μαμάδες, ή ένας παππούς και μια θεία ή οτιδήποτε. Ο κοινός παρονομαστής είναι η αγάπη και η υποστήριξη. Όλα τα άλλα είναι απλώς δημογραφικά στοιχεία. Μπορώ να γράφω πολύ ακόμα. Η δική μου εμπειρία και άποψη είναι όμως μόνο αυτό. Θα ξανά πω ότι δεν είναι λύση για όλους. Και αυτό ο καθένας μόνο μπορεί να το απαντήσει. Μπουκιτσα λυπάμαι πολύ για ότι πέρασες και παιρνας. Το πρόβλημα το έχει η μαμά σου όμως. Εσύ είσαι τέλεια. Εκείνη δεν μπορεί να το δει γιατί έχει δικά της προβλήματα άλυτα. Δεν φταις εσύ. Εκείνη χάνει να ξερεις. Σας φιλώ γλυκά (αν δεν βγάζω νόημα συγχωρήστε με, η αϋπνία φταίει).
  2. Κορίτσια καλημέρα. Σας ευχαριστώ τόσο πολύ για τις ευχές σας. Είμαστε από Δευτέρα σπίτι μας. Σήμερα γύρισε και ο μπαμπάς μας στη δουλειά και είμαστε τα δύο μας. Ο μικρός είναι τελειος και ήσυχος σε γενικές γραμμές. Το χόμπι του είναι να περιμένει να πλυθεί και σκουπιστει και πριν μπει η καινούργια πάνα να μας κατουράει (ενίοτε να μας κερνάει και πιο στέρεα κερασματάκια). Ο άντρας μου ο οποίος ήταν υπέροχος και είχε αναλάβει σχεδόν τα πάντα -ηταν δίπλα μου συνέχεια και στο μαιευτήριο- και ο οποίος μου έλεγε όταν κάναμε ψώνια σε τι χρειάζονται τα σελτεδάκια μου λέει χτες "από αυτά εδώ χρειαζόμαστε και άλλα". Ευτυχώς που τον αλλάζουμε στο μπάνιο, αλλιώς δεν θα υπήρχε τίποτα στεγνό. Εγώ είμαι αρκετά καλά από την καισαρική ευτυχώς. Ψυχολογικά δεν μπορώ να πω το.ιδιο. Πονάω πολύ στον θηλασμό, γάλα δεν βλέπω να κατεβαίνει -σε καλή ποσότητα τουλάχιστον- και για να χορτάσει το μωρό δίνουμε συμπλήρωμα. Αυτό με στεναχωρεί πολύ (όχι το συμπλήρωμα) αλλά επειδή λόγω δικής μου λιγοψυχιας στερείται το παιδί μου το μητρικό γάλα. Και αυτό είναι τόσο συνεργάσιμο. Από το στήθος στο μπιμπερο χωρίς δυσκολία και συγχύσεις και τέτοια! Πονάει η ψυχή μου.
  3. Κόρες γεννήσαμε! 37 εβδομαδες και 1 ημερας, 3800 γραμμάρια! Αν επιανα τις 40 βδομάδες δεν θα έκανα παιδί, τον king Kong θα έκανα!
  4. Εγώ με έμβρυα τριών ημερών την έκανα 11η μέρα πάντως. Ξέρω κοπέλες που με βλαστοκυστες πάλι στις 11 μέρες τους είχαν πει. Αν η κοπέλα την έκανε την 7η μέρα πχ, ακόμα και με βλαστοκυστες να ήταν, θεωρώ λογικό να θέλει ο γιατρός μία τη 10η μερα, έστω και για σιγουριά.
  5. Ο γιατρός θέλει αποτελέσματα συγκεκριμένη μέρα. Και ναι μπορεί να αλλάξει το αποτέλεσμα, μπορεί κ όχι. Εφόσον την έκανε νωρίτερα και βγήκε αρνητική το αποτέλεσμα το σημερινό δεν το εξετάζουμε σε σύγκριση με το 1,8 αλλά από μόνο του. Δεν κοιτάμε διπλασιασμό σε αυτή την περίπτωση, αλλά θετική ή αρνητική χοριακή.
  6. Τώρα εξηγείται γιατί της είπε ο γιατρός να ξανακάνει. Την είχε κάνει πολύ νωρίς !
  7. Κόρες κοντοεφτασε η ώρα. Γενάω την άλλη Πέμπτη! Έχε γεια καημένε κόσμε! (Προς το παρόν ο συγκεκριμένος συνδρομητής είναι εκτός δικτύου καθώς προσπαθεί ακόμα να διαχειριστεί την πληροφορία).
  8. Καλημέρα όμορφες @Georgia1972 Εγώ λέω τύχη είναι αυτές οι μικρές αναποδιες.... Sex and the city βλέπατε; Ο δεύτερος γάμος της Σαρλότ ήταν καταστροφή! Ήταν όμως αυτός που την έκανε ευτυχισμένη. Έρχεται και εγώ μη νομίζεις χ@#€νη είμαι. Κοντεύεις και εσύ όμως, δεν αργείς. Δηλαδή σε λίγο θα το παίζω και έμπειρη τρομάρα μου; Χαχαχα Ζηλεύω με τη θάλασσα. Θα πάω και εγώ αύριο αλλά έλεγα να μην μπω. Τι λέτε εσείς; Μαίρη αφού τα κατάφερε η δική μου μήτρα μετά από τόσα χειρουργεία, και ταλαιπωρίες και γάζες και δεν ξέρω τι άλλο έχει μέσα, θα τα καταφέρετε όλες! Καλό σκ όμορφες!
  9. Αχ...τέλος καλό όλα καλά ας πούμε. Θα το λέτε και θα γελατε για χρόνια. Ήμουν παρανυφάκι σε γάμο (ναι υπήρξα και παιδί πριν πολλά χρόνια), είμαστε στο αυτοκίνητο με τη νυφη, πάμε στην εκκλησία, πάει να κατέβει η νύφη και τρέχει ο φωτογράφος και λέει "κάντε μια βόλτα και ελάτε πάλι δεν έχει έρθει ο κουμπάρος". Κλείνει η πόρτα του αυτοκινήτου, φεύγει η νύφη, με τους γονείς της στο πίσω κάθισμα και δύο παρανυφακια στο μπροστινό!
  10. Θα του δώσω μια ευκαιρία και αυτού, γιατί το maloox με έχει απογοητεύσει οικτρά -ουτε γκόμενος στα νιάτα μου τέτοια ματαίωση! Κρίμα και του είχα αδυναμία.
  11. Μιλάω για δανεικά ωάρια και για το μικρό δείγμα που έχουμε εδώ μέσα -να μην παρεξηγηθώ ε; Να είσαι αισιόδοξη. Για εμένα πριν κάνετε οτιδήποτε να τσεκαρετε και το σπέρμα να ξέρετε και εκεί που βρίσκεστε. Καλημέρα όμορφες. Σας είπα ότι είναι Παρασκευή σήμερα; (Έχω μια βδομάδα που σταμάτησα τη δουλειά και μαζί σταμάτησε και η χαρά της Παρασκευής). Να γκρινιάξω λίγο; Δεν την παλεύω κόρες με τις καούρες. Ξυπνάω μέσα στη μαύρη νύχτα -λιγο μετά τα φαντασματα- και υποφέρω, παίρνει φωτιά το μέσα μου! Καταλήγω σε εμετό λίγο πριν το ξημέρωμα αλλά πάλι δεν κοιμάμαι μετά. (Μετά τα μεσάνυχτα, Πριν το ξημέρωμα αλλά χωρίς τον Ήθαν Χοκ δυστυχώς ...).
  12. Ακόμα και στα ζευγάρια που δεν βρίσκουν κάτι...δεν σημαίνει ότι δεν υπάρχει. Απλώς η επιστήμη δεν το ξέρει ακόμα.
  13. Να πεταχτώ και εγώ από διπλανό θέμα; Μη φοβάστε τις λέξεις. Η υπογονιμότητα είναι ασθένεια. Για την ακρίβεια είναι πολλές πιθανές ασθενειες που έχουν ένα κοινό συμπτωμα, την υπογονιμότητα. Και μάλιστα είναι δύσκολη ασθένεια γιατί αφορά δύο ανθρώπους και όχι έναν. Η δική μου υπογονιμότητα οφείλεται σε πολύ συγκεκριμένη ασθένεια, που έχει και όνομα. Λέγεται ενδομητρίωση και με ταλειπωρει από 18 ετών. Δεν είχα ποτέ κανένα σύμπτωμα και δεν ένιωσα "άρρωστη" όμως η πάθηση ήταν εκεί και την πάλευα. Θεραπειες, χειρουργεία. Αυτή επανερχόταν και όχι μόνο αυτό αλλά προκάλεσε και άλλα προβλήματα -φλεγμονες στολις σάλπιγγες με αποτέλεσμα να αφαιρεθούν, κύστες στην ωοθήκη με αποτέλεσμα να αφαιρεθεί και αυτή, κατακόρυφη μείωση του αποθέματος και της ποιότητας των ωαρίων. Ναι λοιπόν είναι ασθένεια και μάλιστα δύσκολη. Είναι ασθένεια που πλήττει πολλές γυναίκες (και παρόλα αυτά η έρευνα είναι ακόμα ελλειπής). Είναι ασθένεια που κατάφερα να την αντιμετωπίσω με δραστικά μέτρα (αφαίρεση σε ότι νοσουσε και μια εγκυμοσύνη με δανεικό γενετικό υλικό). Δανεικό γιατί το δικό μου ήταν τόσο άρρωστο που δεν ήταν ικανό ούτε με τη βοήθεια των γιατρών να δώσει αποτέλεσμα. Έχω λοιπόν μια παθηση, μία ασθένεια. Η οποία δεν γιατρεύεται καν και ας γεννάω σε λιγες μέρες. Και ο λόγος που σε λίγο θα κρατάω το μωρό μου αγκαλιά είναι γιατί αποδέχτηκα το πρόβλημα και εφόσον δεν κατάφερα να το λύσω το παρέκαμψα. Αν είχα αποφασίσει να υιοθετήσω ένα παιδάκι, πάλι ευτυχισμένη θα ήμουν, αλλά η ασθένεια και πάλι δεν θα εξαφανιζόταν. Αν δεν ήθελα να κάνω παιδί, πάλι καλά θα ήμουν αλλά η ασθένεια εκει θα ήταν πάλι. Επίσης φοράω γυαλιά ή φακούς. Και βλέπω πολύ καλά. Αλλά τα μάτια μου δεν λειτουργούν από μόνα τους σωστά. Έχουν μια ασθένεια που ονομάζεται μυωπία. Είμαι υπογονιμη. Είναι μια ασθένεια. Δεν ειναι ντροπή και δεν είναι κακό.
  14. Πίστεψέ μας καμιά εδώ μέσα δεν είχε τύχη σε αυτό το θέμα. Οι πιθανότητες είναι όντως με το μέρος μας, εσύ είσαι και μικρή έχεις ένα ακόμα συν. Στατιστικά πάντως με το δείγμα που έχουμε εδώ όλες οι κοπέλες πέτυχαν το πολύ με τη δεύτερη απόπειρα. Καταλαβαινω πως νιωθεις. Πάρε το χρόνο σου να το διαχειριστείς και όλα θα γίνουν θα δεις. Το "γιατί όχι σε εμένα" δεν το είπα ειδικά για εσένα. Το είπα γενικά σαν στάση ζωής. Ότι χρειαστείς εδώ είμαστε. Μην πιεζεσαι, δώσε χρόνο στον εαυτό σου ακόμα και να θρηνήσει για αυτό που σου συμβαίνει. Ανθρώπινο είναι. Και όταν είσαι έτοιμη θα κάνεις το επόμενο βήμα.
  15. Λενιώ όσο το σκέφτομαι δεν ξέρω πώς να νιώσω. Χαρά; Τρόμο; Χαχαχα. Έρχονται τα εξωγηινακια μας!