solena73

Μέλη
  • Περιεχομενο (αριθμoς δημοσιευσεων)

    88
  • Μελος απο

  • Τελευταια επισκεψη

Πρόσφατοι επισκέπτες του προφίλ

The recent visitors block is disabled and is not being shown to other users.

  1. Λυπάμαι κορίτσι... κ εγώ έχασα στις πενήντα μέρες ένα έμβρυο πριν ακούσουμε παλμό με ξαφνική αιμορραγία, παρόλο που ήμουν στο κρεβάτι με ενέσεις προγεστερόνης... δεν χρειάστηκα απόξεση, γιατί ήταν νωρίς. Καλή δύναμη με το παιδάκι που μεγαλώνεις και με την επόμενη εγκυμοσύνη
  2. Να είσαι καλά θεματοθέτρια με τις ευχές σου, πραγματικά όλοι βλέπουν τις λύσεις που έχετε.
  3. γράφω αναλυτικά: (λόγω προωρότητας κ δικών μου αντισωμάτων ο μόνος ασφαλής τρόπος προς το παρόν για να το πίνει η μπέμπα είναι να περνά από 3μερη κατάψυξη, ώστε να σκοτώνονται τα αντισώματα κ να μην αρρωστήσει απ αυτά). και με ρωτάτε αν ισχύει σίγουρα αυτό για την κατάψυξη. Αυτή η ερώτηση για να απαντηθεί καλή μου προφανώς και πρέπει να αναλύσω τι αντισώματα έχω. Αλλά κατάλαβα κ με συγχωρείς που έγραψα στο θέμα σου, δεν θα επαναληφθεί. Αν τυχόν έχει κανείς ανάλογη εμπειρία κ θέλει ας μου στείλει μήνυμα, μην το σχολιάζετε άλλο εδώ, όχι για μένα τουλάχιστον, κατά τα άλλα ότι θέτε γράφτε φυσικά. Ευχαριστώ κ για τις ιδέες της καταγγελίας κ της αλλαγής νοσοκομείου, που όλοι τις ξέρουμε κ δεν είναι λύσεις. Καλή συνέχεια.
  4. να συμπληρώσω λοιπόν ότι από κανέναν που δεν έχει κάτι να πει να βοηθήσει δεν περιμένω να γράψει, μην απαντάτε για να σας λύσω ιατρικές απορίες - δεν είμαι ειδική κ δεν δύναμαι. Δεν έχω καμιά διάθεση να επιτίθεμαι σε κανέναν. Καταλαβαίνω τις καλές προθέσεις σου βάσω και πέννυ. Αν το αίτημα μου να μην εξηγώ όλο μου το ιατρικό ιστορικό είναι για σένα επίθεση, λυπάμαι, δεν έχω να προσθέσω κάτι. Επίσης, όσο αφορά το να μιλήσουμε στο διευθυντή πως το εννοείς;;; επειδή αναφέρω σ αυτό που γράφω [ενώ ήδη είχαμε διαμαρτυρηθεί στη διεύθυνση της κλινικής κ μας υποσχέθηκαν ότι δεν θα συνέβαινε ξανά κ να συνεχίζουμε να τους φέρνουμε δικό μας γάλα.]
  5. ισχύει σίγουρα κ μην με βάζετε να λέω τα ίδια κ να λέω τι αντισώματα έχω κ τι δεν έχω. Η αντιβίωση άσχετη
  6. ένα μήνα τώρα τους πάμε μπουκαλάκια με ό,τι γάλα έβγαζα, από 2-3 έως 12 ml, αφού πρώτα το άφηνα τρία 24 ωρα στην κατάψυξη για ιατρικούς λόγους και παλεύαμε να φτιάχνουμε μερίδες, να μετράμε να γράφουμε πάνω τα ml, να κρατάμε ημερομηνίες κ ώρες άντλησης πάνω, να το κάνουμε απόψυξη σιγά σιγά στο ψυγείο κ μετά να το πάμε. Δυστυχώς, δεν έχω τρόπο να ξέρω αν και πόσο από το γάλα που τους πήγαινα δόθηκε στο μωρό κ πόσο χύθηκε στο νεροχύτη
  7. Δεν θέλω, δεν θέλω να μην πηγαίνω το γάλα στο μωρό !!!!! έχω σχεδόν ένα μήνα που μαζεύω σταγόνες, πήγαινα μπουκαλάκια με 2-3 ή 6 ml, τώρα πάω και δεκάρια. Στην αρχή νόμιζα ότι δεν το δίνανε γιατί ήταν πολύ λίγο μέσα στο μπουκάλι, τώρα που πάω 10-11 όσο τρώει το μωρό, αλλά δεν καλύπτω όλα τα γεύματα της πάλι δεν το δίνουν. Εντωμεταξύ, έχω μιλήσει κ μ άλλες μαμάδες που είχαν μπόλικο γάλα κ καλύπταν όλα τα γεύματα, πάλι δεν δίνανε κάθε φορά το δικό τους γάλα, αλλά της τράπεζας. Δεν έχω γενικά πρόβλημα με το προσωπικό. Βλέπω τους γιατρούς να παλεύουν, οι νοσηλεύτριες το ίδιο. Αλλά δεν ξέρω πόσες είναι οι μαλακισμένες εκεί μέσα, είναι δύο που είδα με τα μάτια μου, είναι 3, είναι παραπάνω;;;;
  8. Καλημέρα σ όλες τους γονείς και καλή συνέχεια και γρήγορα με τα μωράκια καλά στην αγκαλιά ! Πρώιμη πρόωρη ρήξη υμένων με το που μπήκε ο Νοέμβρης, νοσηλείες 5-13 του μήνα, καισαρική μετά που ρίξαμε τη crp και κατέβασε η μπέμπα το ποδαράκι της στον κόλπο Η μπέμπα έχει γίνει 740 γραμμάρια, παλεύει να βγάλει τον τραχειοσωλήνα στα πνευμόνια που έχει τις περισσότερες μέρες (τον αντικαθιστούν για λίγο με αναπνευστήρα κ τον ξαναβάζουν) και τρώει τώρα 11 ml x 12 = 132 ml το 24ωρο, καλούτσικα, δηλαδή, είμαστε για τα δεδομένα μας και κάθε τόσο τρώει παραπάνω κ λίγο λίγο μεγαλώνει. Η τελευταία μας στενοχώρια έχει να κάνει μ την ανοργανωσιά του νοσοκομείου: τρίτη φορά χτες που άφησαν στην άκρη το δικό μου γάλα για να δώσουν μόνο της τράπεζας (μητρικό πάλι αλλά από δότριες και παστεριωμένο κ εμπλουτισμένο με σκόνη), ενώ ήδη είχαμε διαμαρτυρηθεί στη διεύθυνση της κλινικής κ μας υποσχέθηκαν ότι δεν θα συνέβαινε ξανά κ να συνεχίζουμε να τους φέρνουμε δικό μας γάλα. Έχουμε υπογράψει να της δίνουν γάλα από την τράπεζα μητρικού γάλατος για να συμπληρώνουν το δικό μου που δεν φτάνει. Προχτές η γαλακτοκόμος έκανε άλλο λάθος -πιο επικίνδυνο- πήρε από το ψυγείο στην αίθουσα θηλασμού της μαιευτικής το γάλα μου χωρίς να της το παραδώσω εγώ με κίνδυνο να το δώσει στο πρόωρο κ να αρρωστήσει σοβαρά το μωρό (λόγω προωρότητας κ δικών μου αντισωμάτων ο μόνος ασφαλής τρόπος προς το παρόν για να το πίνει η μπέμπα είναι να περνά από 3μερη κατάψυξη, ώστε να σκοτώνονται τα αντισώματα κ να μην αρρωστήσει απ αυτά). Όλο το βράδυ έμεινα ξύπνια για να τους πάρω τηλέφωνο το πρωί να ειδοποιήσω ξανά να μην της δώσουν το γάλα, αφού έφαγα 4 ώρες στο νοσοκομείο μέχρι να μου πει κάποιος ότι έχουν σχολάσει κ τους περιμένω άδικα και αφού κάποιος πέταξε ! το σχετικό σημείωμα που τους έβαλα κάτω από την πόρτα το οποίο μου είπαν ότι δε διάβασαν ποτέ. Τι να κάνουμε, δεν τους έχουμε εμπιστοσύνη πια, κάναμε υπομονή, τους πιστέψαμε πριν λίγες μέρες, τώρα βλέπω ότι απλώς κανείς δεν ελέγχει τις νοσηλεύτριες όσο αφορά το τι γάλα δίνουν στα νεογνά... όποια γουστάρει δίνει μητρικό γάλα, όποια δε γουστάρει δίνει ξένο...αποφασίσαμε μ τον άντρα μου να κρατήσουμε το γάλα μου στην κατάψυξη μέχρι να είμαστε σίγουροι ότι δεν θα το πετάνε, δηλαδή, μέχρι να μπορούμε να την ταΐζουμε εμείς. Τι άλλο μπορούμε να κάνουμε;
  9. Καλημέρα σ όλες τις εγκυούλες με μια καλή εγκυμοσύνη και ακόμα καλύτερη συνέχεια ! Πρώτα απ όλα να πω για την πρώιμη πρόωρη ρήξη υμένων που μου συνέβη να μην σας τρομάζει, γιατί οι στατιστικές λένε τους δίνουν 2-3% ποσοστό επί των συνολικών κυήσεων - δεν θα συμβεί σε σας. Η μπέμπα έχει γίνει 740 γραμμάρια, παλεύει να βγάλει τον τραχειοσωλήνα στα πνευμόνια που έχει τις περισσότερες μέρες (τον αντικαθιστούν για λίγο με αναπνευστήρα κ τον ξαναβάζουν) και τρώει τώρα 11 ml x 12 = 132 ml το 24ωρο, καλούτσικα, δηλαδή, είμαστε για τα δεδομένα μας και κάθε τόσο τρώει παραπάνω κ λίγο λίγο μεγαλώνει. Η τελευταία μας στενοχώρια έχει να κάνει μ την ανοργανωσιά του νοσοκομείου: τρίτη φορά χτες που άφησαν στην άκρη το δικό μου γάλα για να δώσουν μόνο της τράπεζας (μητρικό πάλι αλλά από δότριες και παστεριωμένο κ εμπλουτισμένο με σκόνη), ενώ ήδη είχαμε διαμαρτυρηθεί στη διεύθυνση της κλινικής κ μας υποσχέθηκαν ότι δεν θα συνέβαινε ξανά κ να συνεχίζουμε να τους φέρνουμε δικό μας γάλα. Έχουμε υπογράψει να της δίνουν γάλα από την τράπεζα μητρικού γάλατος για να συμπληρώνουν το δικό μου που δεν φτάνει. Προχτές η γαλακτοκόμος έκανε άλλο λάθος -πιο επικίνδυνο- πήρε από το ψυγείο στην αίθουσα θηλασμού της μαιευτικής το γάλα μου χωρίς να της το παραδώσω εγώ με κίνδυνο να το δώσει στο πρόωρο κ να αρρωστήσει σοβαρά το μωρό (λόγω προωρότητας κ δικών μου αντισωμάτων ο μόνος ασφαλής τρόπος προς το παρόν για να το πίνει η μπέμπα είναι να περνά από 3μερη κατάψυξη, ώστε να σκοτώνονται τα αντισώματα κ να μην αρρωστήσει απ αυτά). Όλο το βράδυ έμεινα ξύπνια για να τους πάρω τηλέφωνο το πρωί να ειδοποιήσω ξανά να μην της δώσουν το γάλα, αφού έφαγα 4 ώρες στο νοσοκομείο μέχρι να μου πει κάποιος ότι έχουν σχολάσει κ τους περιμένω άδικα και αφού κάποιος πέταξε ! το σχετικό σημείωμα που τους έβαλα κάτω από την πόρτα το οποίο μου είπαν ότι δε διάβασαν ποτέ. Τι να κάνουμε, δεν τους έχουμε εμπιστοσύνη πια, κάναμε υπομονή, τους πιστέψαμε πριν λίγες μέρες, τώρα βλέπω ότι απλώς κανείς δεν ελέγχει τις νοσηλεύτριες όσο αφορά το τι γάλα δίνουν στα νεογνά... όποια γουστάρει δίνει μητρικό γάλα, όποια δε γουστάρει δίνει ξένο...αποφασίσαμε μ τον άντρα μου να κρατήσουμε το γάλα μου στην κατάψυξη μέχρι να είμαστε σίγουροι ότι δεν θα το πετάνε, δηλαδή, μέχρι να μπορούμε να την ταΐζουμε εμείς. Τι άλλο μπορούμε να κάνουμε;
  10. Ευχαριστώ πολύ για την ανταπόκριση... Αν ξέρει κάποια για θήλαστρο ή τεχνική που βοηθά καταρχήν για περισσότερο γάλα... Έχω δανειστεί το νοσοκομειακό θήλαστρο το μεγάλο της Medela, γιατί μ αυτό ξεκίνησα στο νοσοκομείο, αλλά αναρωτιέμαι αν υπάρχει κάποιο πιο μαλακό που δεν ζορίζει το στήθος
  11. Εκεί που καθόμουν στην πολυθρόνα ή ήμουν στο κρεβάτι ένιωθα να χάνω λίγα υγρά ξαφνικά, χωρίς να μπορώ να το σταματήσω. Μου φάνηκε περίεργο, παρόλο που η γιατρός μου μου είπε ότι αφού ήταν λίγο, δεν πρέπει να ήταν αμνιακό υγρό, ωστόσο αν για οποιοδήποτε λόγο ανησυχούσα, να πήγαινα εκείνη την ώρα στον εφημερεύοντα. Ξανάγινε για 2-3 μέρες, ένιωθα πολύ άσχημα ψυχολογικά κ ο άντρας μου μου είπε ότι εφόσον δεν αισθάνομαι καλά κ δεν είμαι σίγουρη τι γίνεται να πάμε στο γιατρό. Πήγαμε ξημερώματα. Αν τυχόν αντιληφθείτε οτιδήποτε μη συνηθισμένο, να πηγαίνετε για εξετάσεις, στη χειρότερη θα έχετε κάνει μια επίσκεψη χωρίς λόγο, σιγά το πρόβλημα. Το ουρεόπλασμα το ήξερα, είχα πάρει άπειρες αντιβιώσεις για μήνες στο πρόσφατο κ στο μακρινό παρελθόν χωρίς αποτέλεσμα, δεν μπορούσα να το εκριζώσω ούτε προτού μείνω έγκυος κ οι πιθανότητες να βγάλει πρόβλημα είναι γύρω στο 25%. Είμαι 46 χρ κ ήταν η 6η εξωσωματική με δανεικά. Την μπέμπα δεν πρόλαβα να τη νιώσω μέσα στην κοιλιά μου καθόλου. Της μιλούσα, εκείνη κουνιόταν κανονικά, αλλά δεν ένιωθα τις κινήσεις της. Μέχρι β αυχενική, τέλη Οκτώβρη, δεν είχαν δει κανένα πρόβλημα στο μωρό ή στη μήτρα ή στις καλλιέργειες κολπικές κ ούρων που έκανα.
  12. Έχω μια κόρη 14 ημερών, γεννήθηκε στις 23+6 ή 24+1, γιατί δεν συμφωνούν ακριβώς κ οι γιατροί στα συστήματα μέτρησης... 640 γραμμάρια, δεν μπορεί να αναπνεύσει μόνη της. Για άγνωστο λόγο (ίσως ουρεόπλασμα) ξαφνικά έσπασαν τα νερά και μάλιστα με μικρές διαρροές, έκανα 2-3 μέρες να ανησυχήσω, μετά τον υπέρηχο με κράτησαν για εισαγωγή, οροί με αντιβιώσεις, crp 10, τη ρίξαμε σε 2-3 μέρες. Εγώ συνέχιζα να χάνω συνεχώς πολλά υγρά ανάμεικτα με αίμα. Έπινα 4 λίτρα νερό κ υγρά τη μέρα για να βοηθάω τον οργανισμό να αναδημιουργεί το αμνιακό υγρό να μένει έστω λίγο μέσα στη μήτρα πριν το χάσει κ σηκωνόμουν από το κρεβάτι μόνο για τουαλέτα. Ο γιατρός που με χειρούργησε μου είχε δώσει την ίδια μέρα 75% πιθανότητες να γεννηθεί νεκρή και 25% ζωντανή και κάθε μέρα ή δεν μου λέγαν τίποτα για το πώς θα πάει ή μου έλεγαν ότι είναι πολύ δύσκολα κ είναι το πιθανότερο να τη χάσουμε κ ό,τι αυτό είναι το καλό σενάριο, το κακό είναι να γεννηθεί με σοβαρή αναπηρία (κ αν δεν πέσει η λοίμωξη να χάσουν και μένα). Αρνήθηκα την καισαρική που μου πρότειναν σχεδόν κάθε μέρα, αλλά με τη μήτρα άδεια σχεδόν από αμνιακό υγρό, η μπέμπα βγήκε στον κόλπο μόνη της μετά από 10 μέρες νοσηλεία και τότε για την ασφάλειά της την πήραν με καισαρική. Δεν έχω χρόνο να διαβάζω τίποτα αυτόν τον καιρό, πάμε στο νοσοκομείο δυο φορές τη μέρα κ βγάζω κάθε 3 ώρες σταγόνες γάλα (1 - 8 ml) με το θήλαστρο από την επομένη ημέρα της καισαρικής. Η γιατρός του θαλάμου περίμενε ότι θα έπαιρνα χάπια για απογαλακτισμό. Θα σας πω την εξέλιξη, αν όλα πάνε καλά έχουμε μπροστά μας 3-4 μήνες μέχρι να μεγαλώσει. Τις πρώτες μέρες στην εντατική δεν μας μιλούσαν, έλεγαν μόνο είναι δύσκολα, τα πρώτα 24 ωρα είναι κρίσιμα. Προς το παρόν η μπέμπα μου νίκησε τα μικρόβια που είχε κολλήσει, από την αυστηρή εντατική περάσαμε στη μεσαία και τρώμε όλο κ λίγο περισσότερο. Παρόλα όσα μου λέγανε στο νοσοκομείο, με πρόσεξαν κ όταν είπα έχω παραπάνω αίμα μου κάνανε αμέσως καρδιοτοκογράφημα κ υπέρηχο-ψηλάφηση, οπότε είδαν που το μωρό κατέβαινε. Με τρέξανε στο χειρουργείο όπου ήμουν χαλαρή κ τραγουδούσα, έκανα πλάκες μ τους γιατρούς. Την προηγούμενη ημέρα κοινώνησα κ έταξα τη μικρή μου σε άγιο. Δεν είχαμε επιπλοκές στον τοκετό, αν κ λόγω του 6ου μήνα κ δευτερευόντως των αντιπηκτικών που κάνω για τη θρομβοφιλία, η μήτρα μου αιμορράγησε αρκετά κ πονούσε τρελά την πρώτη μέρα, αφού πρόσεξαν να μην μου δώσουν μεγάλη δόση ραχιαίας αναισθησίας (ευτυχώς, γιατί τους είπα έχω θέματα μ τη μέση μου). Τη δεύτερη μέρα όμως ο πόνος κάπως μειώθηκε κ το περπάτημα ήδη από την πρώτη μέρα με βοήθησε πολύ κ ψυχολογικά κ σωματικά. Ο ίδιος γιατρός που μου έδινε το 25% κ που δεν πήρε φράγκο- εφημέρευε στη μία τα μεσάνυχτα που μου την έβγαλε-ήρθε να μου ευχηθεί να μου ζήσει, να μου πει ότι η μικρή είναι ζωηρή κ χαιρετά όλο τον κόσμο κ να μη δίνω σημασία στον πόνο, αλλά να σηκωθώ την ίδια μέρα να πάω να τη δω κ ότι εγώ έκανα ό,τι μπορούσα να κάνω ως μητέρα και με το παραπάνω. Τελικά, τον αγαπώ. (Εντωμεταξύ, είμαι άνθρωπος με φοβία στις ενέσεις κ το αίμα). Ήταν να γεννήσω 25 Φεβρουαρίου.
  13. ευχαριστώ, στατιστικά συνδέεται ως επιπλοκή εν μέρει μ τις αρχικές αιμορραγίες κ παίζει ρόλο ως ένα βαθμό πάλι κ η ηλικία μου (1973). Η ρήξη σχετίζεται με λοίμωξη, γράφω ότι η crp μου ανέβαινε. Δεν γνωρίζουμε τι προκάλεσε τη λοίμωξη που έφερε τη ρήξη. Μπορεί το ουρεόπλασμα που είχα, μπορεί... άγνωστο. Άγνωστη η αιτία, άγνωστη κ η εξέλιξη σε μια ενδεχόμενη καινούρια εγκυμοσύνη. Στο νοσοκομείο γνώρισα κ άλλες μικρές ή μεγάλες με πρόωρη ρήξη υμένων. Δεν είναι τόσο σπάνιο.
  14. Είναι λίγο το ευχαριστώ για τα σχόλια σας, αλλά δεν ξέρω τι άλλο να πω, είναι πολύ συγκινητικό, να είστε όλες καλά, παρόλο που εγώ έχω καιρό να μπω κ να είμαι εδώ για σας... με βοηθάει να κλαίω, γιατί μπροστά στον άντρα μου δεν μπορώ, δεν το αντέχει. Βάσω, το δικό μου είναι πιο μικρό, αλλά χαίρομαι πολύ να ακούω για ιστορίες άλλων που πάνε καλά, μου δίνει ελπίδα. Ήμουν στο Παπαγεωργίου, σε γενικές γραμμές ήταν εξαιρετικό το προσωπικό μαζί μου στους χειρισμούς τους -εξαιρώντας αυτά που μ λέγανε κάθε μέρα πριν γεννηθεί η κόρη μου ότι δεν θα ζήσει, δεν είμαστε αισιόδοξοι ή θα έχει σοβαρή αναπηρία κατά 60% ή η παγερή σιωπή τους σε κάθε ερώτηση που την αφορούσε. Μου ρίξανε τη λοίμωξη κι ας μην το πιστεύανε ότι το καταφέρανε, μου βγάλανε την κόρη ζωντανή κι ας μην το πιστεύανε ότι θα το κάνανε κ τώρα παλεύουν να την κρατήσουν ζωντανή με ένα σωρό σωληνάκια κ να τη μεγαλώσουν. Γίνανε όμως κ άλλα περίεργα, είχα δυο μέρες δίπλα μου μια εγκυμονούσα νοσηλεύτρια η οποία διαβάζοντας το εορτολόγιο μου είπε ότι ήταν γιορτή του Αγίου Λουκά του ιατρού και του έταξα τη μικρή μου Λουκία. Μετά που γέννησα διάβασα ότι η γιορτή του δεν είναι αυτό το μήνα, λάθος έκανε η κοπέλα. Εντωμεταξύ, το νοσοκομείο στην είσοδο του είναι γεμάτο με πίνακες του αγίου, κάτι που επίσης δεν είχα δει, γιατί με πήγαν εκεί με το ασθενοφόρο μετά από νοσηλεία σε άλλη κλινική. Καλή δύναμη κ ευλογία σε όλες κ όλα τα μωράκια.
  15. Έχω μια κόρη 10 ημερών, γεννήθηκε στις 23+6 ή 24+1, γιατί δεν συμφωνούν ακριβώς κ οι γιατροί στα συστήματα μέτρησης... 580 γραμμάρια, δεν μπορεί να αναπνεύσει μόνη της. Για άγνωστο λόγο ξαφνικά έσπασαν τα νερά και μάλιστα με μικρές διαρροές, έκανα λίγες μέρες να ανησυχήσω, μετά τον υπέρηχο με κράτησαν για εισαγωγή, οροί με αντιβιώσεις, crp 10, τη ρίξαμε σε 2-3 μέρες, αλλά με τη μήτρα άδεια σχεδόν από αμνιακό υγρό, η μπέμπα βγήκε στον κόλπο μόνη της και την πήραν με καισαρική. Ο γιατρός που με χειρούργησε μου είχε δώσει την ίδια μέρα 75% πιθανότητες να γεννηθεί νεκρή και 25% ζωντανή. Δεν έχω χρόνο να διαβάζω τίποτα αυτόν τον καιρό, πάμε στο νοσοκομείο δυο φορές τη μέρα κ βγάζω κάθε τόσο σταγόνες γάλα μ το θήλαστρο. Θα σας πω την εξέλιξη, αν όλα πάνε καλά έχουμε να φάμε 3-4 μήνες μέχρι να μεγαλώσει.