Eva137

Σ'ευχαριστώ πολύ! Ναι, κι εγώ το σκέφτηκα να κάνω κάτι τέτοιο, απλά ήθελα να αποφύγω όσο γίνεται να έχω μέσα στο κρεβατάκι του και άλλα αντικείμενα (βέβαια κουβέρτα έχω έτσι κι αλλιώς). Ίσως δοκιμάσω με προσοχή το βράδυ να κάνω κάτι παρόμοιο να δω πώς θα πάει. Αααχ, προσπαθώ να το αποφύγω, αλλά μια κουβέντα είναι. Η αλήθεια είναι ότι από τότε που γεννήθηκε λίγες φορές μόνο τον έχω πάρει όλη νύχτα στο κρεβάτι (μπορεί καμιά 10αριά σύνολο), αλλά μερικές φορές είναι ο μοναδικός τρόπος να κοιμηθούμε λιγάκι.

Εμένα δεν μου το κάνει αυτό, αλλά μου κάνει κάτι άλλο τις τελευταίες μέρες: εκεί που τον ξαπλώνω ανάσκελα αυτός γυρνάει στο πλάι και μετά μπρούμυτα και αρχίζει να κλαίει. Εν τω μεταξύ, ξέρω ότι μπορεί να γυρίσει πάλι ανάσκελα αν το θέλει, αλλά ίσως όχι εύκολα, οπότε εκνευρίζεται. Αυτό που δε καταλαβαίνω είναι γιατί γυρνάει μπρούμυτα κατευθείαν ΚΑΘΕ ΦΟΡΑ που τον βάζω να ξαπλώσει αν πραγματικά δεν τον βολεύει και γιατί μόλις τον ξαναγυρίσω ανάσκελα αυτός πάλι γυρνάει μπρούμυτα στο δευτερόλεπτο, και αν τελικά όντως τον βολεύει μπρούμυτα γιατί δεν κοιμάται έτσι να ησυχάσουμε όλοι και κλαίει συνέχεια. Χθες το βράδυ τον γύρισα καμιά 20αριά φορές μέχρι που δεν άντεξα άλλο και τον πήρα αγκαλιά στο κρεβάτι, τον έβαλα στο στήθος και κοιμήθηκε αμέσως. Μετά από καμιά ώρα που κοιμόταν βαθιά, επειδή άρχισα να πιάνομαι (και δε θέλω και να μάθει να κοιμάται μαζί μας) τον ξαναέβαλα απαλά στο λίκνο και μέσα σε δευτερόλεπτα γύρισε πάλι μπρούμυτα και άρχισε να κλαίει... αφού τον ξαναγύρισα ανάσκελα καμιά 10αριά φορές και αυτός γυρνούσε πάλι μπρούμυτα και έκλαιγε (μερικές φορές έκλαιγε πρώτα και μετά γυρνούσε μπρούμυτα) τα παράτησα και σηκώθηκα από τα νεύρα μου... ήταν γύρω στις 6 το πρωί. Πείτε μου βρε κορίτσια γιατί θα τρελαθώ, το κάνει και κανένα άλλο μωράκι αυτό ή μόνο ο δικός μου? Το ξέρω ότι δεν οφελεί να ψάχνω να βρω λογική εξήγηση σε συμπεριφορά 4μηνου μωρού, αλλά προσπαθώ για να δω πώς να τον βοηθήσω κι αυτόν κι εμάς. @Anastasia05 μου, ελπίζω να είστε καλύτερα κι εσύ και ο μικρούλης!

Έλα ντε, και μένα το ενδεχόμενο να κοιμηθεί 10 ώρες συνεχόμενα μου φαίνεται όνειρο. Ο δικός μου κοιμάται κατά τη 1 πλέον (με το ζόρι κι αυτό πολλές φορές) και ξυπνάει κατά τις 9, και πλέον ξυπνάει και τουλάχιστον δυο φορές ενδιάμεσα (κατά τις 3-4 και μετά κατά τις 7). Άσε που τα τελευταία βράδια κλαίει και δεν ηρεμεί με κανέναν άλλο τρόπο οπότε αναγκαστικά τον βάζω στο στήθος και κοιμόμαστε όλη νύχτα αγκαλιά... φυσικά εγώ κάνω πολύ ελαφρύ ύπνο έτσι γιατί ανησυχώ μην τον πλακώσω και εκείνος κουνιέται κάθε τρεις και λίγο και εγώ πιάνομαι στην ίδια άβολη στάση τόσες ώρες. Τί να κάνουμε όμως, υπομονή. Κάπου διάβασα ότι αυτό είναι το 4-month sleep regression, που χαλάει ο ύπνος τους γιατί αρχίζουν να έχουν τους κύκλους ύπνου (ελαφρύ, REM, βαθύ κτλ.) που έχουμε οι ενήλικες, και όταν ξυπνάνε ενδιάμεσα δε ξέρουν ακόμα πώς να ξανακοιμηθούν. Αυτό μπορεί να κρατήσει κάποιες εβδομάδες, αλλά σίγουρα καραδοκούν και όλες οι γνωστές ενοχλήσεις (κοιλίτσα, δόντια κτλ.). Έχω πάντως μια ελπίδα ότι σε λίγες εβδομάδες που θα περάσει το άλμα 15-19 θα βελτιωθεί η κατάσταση πάλι. Να κάνω μια χαζή ερώτηση: Πώς το καταλαβαίνετε όταν έχουν διάρροια τα μωράκια σας? Ρωτάω γιατί ο μπέμπης κάνει πάντα μόνο νερουλά-κρεμώδη κακά, οπότε είναι πάντα σαν διάρροια έτσι κι αλλιώς.

Ο καημενούλης... ελπίζω να μην υποφέρει πολύ και να του περάσει γρήγορα. Με την μπέμπα τί να κάνεις, πόσο πια να προσέχεις με ένα βρεφάκι σχεδόν νεογέννητο ακόμα? Ας ελπίσουμε να μην είναι κολλητικό αυτό που έχει ο μικρός, αλλά ακόμα και να είναι, τα πιο μικρά μωράκια συχνά την γλιτώνουν (ειδικά αν θηλάζουν και παίρνουν από εκεί αντισώματα).

Μια καλή ιδέα για φρουτόκρεμα είναι και με chia seeds... εγώ που και που φτιάχνω και για μένα σαν πουτίγκα, και μπορείς να την φτιάξεις με γάλα, φρούτα.. ό,τι θες! Περαστικά στον γλυκούλη, και γρήγορα εύχομαι. Πώς είναι τώρα?

Εγώ πήρα έναν από το αμαζον... έχει πάαααρα πολλούς online. Για καταστήματα στην Ελλάδα δε ξέρω να σου πω, αλλά από όπου και να το πάρεις να προτιμήσεις αυτούς που έχουν και το "καθισματάκι-μαξιλαράκι" που δένει με χοντρή ζώνη στη μέση-γοφούς. Ουσιαστικά αυτό στηρίζει όλο το βάρος του μωρού και κάθεται και εκείνο καλύτερα χωρίς να κρέμεται άβολα και εσένα δε σου πιάνεται τόσο η μέση σου.

Εγώ στη φρουτόκρεμα σκέφτομαι να βάζω και ταχίνι για να είναι πιο θρεπτική και χορταστική! Ωραία, αφού σου άρεσε είναι καλή επιλογή γιατί δεν έχει περίεργη γεύση όπως του αμυγδάλου ή της καρύδας... αν δεν έχει και πολλά πρόσθετα και ζάχαρη, τέλεια! Εγώ τον σκεπάζω με κουβερτούλα, αλλά σκεπάζεται από τα χέρια και κάτω. Τώρα τελευταία που έχει ενοχλήσεις κλωτσαει τα πόδια του και γυρνάει και στο πλάι/μπρούμυτα οπότε ξεσκεπάζεται που και που, αλλά τον ξανασκεπάζω και δεν πολυανησυχώ αν μείνει για λίγο ξεσκέπαστος γιατί πάντα έχουμε ζέστη στο σπίτι. Αργότερα αν κουνιέται ακόμα περισσότερο στον ύπνο του μάλλον θα του πάρω κι εγώ υπνόσακο. Καλή ιδέα! Εγώ, ειδικά στην αρχή που θα πειραματίζεται και μπορεί να τρώει πολύυυ μικρές ποσότητες, σκέφτομαι να ετοιμάζω μια μεγάλη ποσότητα και την χωρίζω μικρές μερίδες σε βαζάκια στην κατάψυξη μόνο για εκείνον, για να τα έχω έτοιμα.

Εγώ σκέφτομαι να ακολουθήσω τις οδηγίες του ΠΟΥ και να περιμένω να περάσει το εξάμηνο για να αφήσω να ωριμάσει το στομαχάκι του. Μετά θα ξεκινήσω όπως λες 1 καινούργιο φαγητό κάθε δυο μέρες για να κάνει ένα γεύμα, μετά από δυο-τρεις εβδομάδες και δεύτερο γεύμα και αργότερα τρίτο. Απλά εγώ λέω να ξεκινήσω με λαχανικά και ζωμό (κοτόπουλου για παράδειγμα) και μετά να πάω στα φρούτα και λίγο σιτηρά (βρώμη, ρύζι). Περισσότερο για να μάθει πρώτα τις πιο αλμυρές γεύσεις, γιατί φοβάμαι ότι αν ξεκινήσει με τις γλυκές (όπως τα φρούτα) δε θα θέλει μετά τα υπόλοιπα.

Τον άλλο μήνα? Τόσο νωρίς? Και μένα με αγχώνει λίγο αυτό, αλλά λέω στον εαυτό μου ότι είναι πολύ δυνατός και το κεφάλι και τους ώμους του τους στηρίζει πολύ καλά, οπότε πιστεύω ότι μπορεί να το σηκώνει ή απλά να το γυρίζει στο πλάι όταν είναι μπρούμυτα. Επίσης, μέχρι στιγμής, δεν του αρέσει επειδή κουράζεται μάλλον και κλαίει, οπότε ξυπνάω τον ταίζω και τον γυρίζω πάλι ανάσκελα. Μετά σκέφτομαι ότι κι εμείς έτσι μεγαλώσαμε, οπότε ελπίζω να μην είναι πολύ επικίνδυνο, αλλά σίγουρα ανυπομονώ να μπορεί από μόνος του να γυρίζει σε όλες τις μεριές ώστε να μην ανησυχώ και γι'αυτό. Αχ, περνάει ο καιρός και γίνονται όλο και πιο κουτσομπόλικα και περίεργα! Καλά, για το δόντι τί να πω, βιάζεται να μεγαλώσει η δικιά σου! Εσύ έχεις και τους μαραθώνιους θηλασμούς βρε κορίτσι μου... υπομονή, ελπίζω να περάσει κι αυτό μαζί με το άλμα! Τί ωραία που είναι τα δυο αδερφάκια μαζί!

Ναι, σωστά, στις 7 γεννήσαμε και οι δυο! Αυτά τα περίεργα τεντώματα (στο πλάι και να λυγίζει την πλάτη προς τα πίσω) τα κάνει και ο δικός μου... έτσι ξεκίνησε να γυρνάει στο πλάι και μετά μπρούμυτα. Ο δικός μου δεν τσιρίζει πολύ, εκτός από όταν τον πιάσουν τα νεύρα του, αλλά μουρμουρίζει πολύ όταν έχει όρεξη, είτε γιατί μιλάει μόνος του ή στα παιχνίδια του είτε γιατί παραπονιέται και γκρινιάζει αν δεν του δίνουμε αρκετή σημασία. Εγώ τον λέω κύριο μίρλα όταν τον πιάνει. Νομίζω είναι στο παιδί αυτό. Ο δεύτερος γιος της αδερφής μου πατάει τσιρίδες πολύ συχνά για τα πάντα... και στη χαρά και στη λύπη και στη βαρεμάρα του τσιρίζει. Πειραματίζεται με τη φωνή του μάλλον. Οι γουλίτσες από ότι ξέρω είναι φυσιολογικές. Αρκεί να μην κάνει εμετό. Λογικά μέχρι το εξάμηνο θα σταματήσουν.

Ναι, αυτό μου το είπε και η μαμά μου, μπρούμυτα μας κοιμήζανε. Μωρέ εκείνος να είναι καλά και ας γυρίσει όποτε θέλει! Χαχα, μπορεί να σε λυπήθηκε το παιδί και να ηρέμησε, σαν να σου λέει "τρώγε γαλακτοκομικά μαμά, μην ανησυχείς, θα είμαι καλό παιδί"!

Κι εμείς διανύουμε την 16η εβδομάδα και είμαστε λίγο αναστατωμένοι. Το θετικό είναι ότι έχει αρχίσει να μου κάνει περισσότερα χαμόγελα, να ανοίγει πιο διάπλατα τα μάτια του, να παρατηρεί περισσότερα, να πιάνει τα πάντα... σαν να ξύπνησε και να μεγάλωσε απότομα. Το κακό είναι ότι σαν να βαριέται πιο εύκολα τώρα, θέλει συνέχεια να του μιλάς, να του τραγουδάς, να τον χαϊδεύεις-γαργαλάς, να τον παίρνεις αγκαλιά, να τον περπατάς κτλ. Πάνε αυτά που καθότανε με τις ώρες στο ριλάξ του. Τον πιάνει γκρίνια συχνά και δε ξέρω αν είναι επειδή πονάει η κοιλίτσα ή τα δόντια του, ή αν είναι επειδή περνάει άλμα ή επειδή βαριέται ή επειδή είναι κουρασμένος αλλά έχει υπερένταση και δε μπορεί να κοιμηθεί. Επίσης τις τελευταίες μέρες ξυπνάει κι άλλη φορά μέσα στη νύχτα (γύρω στις 4), όπως έκανε δηλαδή όταν ήταν νεογέννητο και χθες το βράδυ και τις δυο φορές που ξύπνησε είχε γυρίσει μπρούμυτα στον ύπνο του και μάλλον προσπαθούσε να γυρίσει πάλι στο πλάι ή ανάσκελα και δε μπορούσε και ήταν μέσα στα νεύρα. Ευτυχώς κάθε φορά τον τάιζα λίγο και ξανακοιμόταν. Ελπίζω μόλις βγούμε από αυτό το άλμα να ηρεμήσει λίγο πάλι. Δύσκολη η αποχή από τα γαλακτοκομικά... υπάρχουν παντού τα άτιμα! Και είναι και δύσκολο να καταλάβεις τί φταίει αν είναι ανήσυχο το μωρό. Μπορεί να φταίνε τα δόντια, μπορεί να πονάει η κοιλίτσα λόγω δυσπεψίας επειδή είναι ανώριμο ακόμα το πεπτικό τους σύστημα... άντε να βρεις τί φταίει. Μόνο δοκιμή με αποχές από φαγητά μπορείς να κάνεις όπως λες. Δε ξέρω αν υπάρχει και κάποιο τεστ αλλεργίας που μπορούν να κάνουν από τόσο μικρά. Πάντως από vegan γάλατα το αγαπημένο μου είναι το cashew milk. Δε ξέρω αν το έχεις δοκιμάσει αλλά έχει πολύ ήπια γεύση και σχετικά κοντά στο κανονικό γάλα. Είναι πολύ εύκολο να το φτιάξεις και μόνη σου γιατί απλά μουλιάζεις τα κάσιους και τα χτυπάς στο μπλέντερ (δε θέλει ούτε στράγγιγμα ούτε τίποτε άλλο). Εγώ τα γάλατα σόγιας, καρύδας και αμυγδάλου δε μπορώ να τα πιω με τίποτα... μου αφήνουν πολύ περίεργο aftertaste και μου φέρνουν ναυτία. Πάντως το oat milk μου άρεσε μια φορά που δοκίμασα, απλά μου είχε φανεί πολύ γλυκό γιατί αυτό που βρήκα στο σουπερμαρκετ είχε και ζάχαρη μέσα. Κορίτσια, και τα δικά σας τα παιδάκια ξεκίνησαν να γυρνάνε από ανάσκελα μπρούμυτα πρώτα? Γιατί ο δικός μου το κάνει συνέχεια αυτό πια (στο κρεβατάκι του, στο γυμναστήριο... όπου και να τον ξαπλώσω ανάσκελα αυτός μέσα σε ένα λεπτό έχει γυρίσει μπρούμυτα) αλλά είχα διαβάσει ότι τα περισσότερα μωρά ξεκινάνε να γυρνάνε πρώτα από μπρούμυτα ανάσκελα και κάνα μήνα μετά από ανάσκελα μπρούμυτα. Απλά αναρωτιέμαι τί ισχύει τελικά. Ελπίζω πάντως να καταφέρουμε και το αντίθετο γιατί και ο μικρός εκνευρίζεται που δε μπορεί να γυρίσει πάλι ανάσκελα κι εγώ αγχώνομαι μη πάθει τίποτα στον ύπνο του αν μείνει ξαπλωμένος με το κεφάλι κάτω.

Εμένα κορίτσια ευτυχώς η μέση μου και το ισχύο είναι μια χαρά από τη γέννα και μετά. Έχω κάνα πιασιματάκι που και που πλάτη και αυχένα, αλλά ήπια πράγματα, οπότε δεν παραπονιέμαι. Για το γυμνό δεν έχω προβληματιστεί ακόμα ούτε εγώ, επειδή είναι τόσο μικρός ο μπέμπης που ούτε καταλαβαίνει ούτε καν βλέπει πολύ καλά ακόμα. Καλά, ειδικά το στήθος το έχει συνδέσει στο μυαλό του με την τροφή του (όπως του λέω κι εγώ όταν πάω να τον θηλάσω "έρχεται το μπιμπερό σου") . Αλλά επειδή κι εγώ είμαι σχετικά συντηρητική με αυτό το θέμα, από ένα σημείο και μετά δε θέλω να με βλέπει γυμνή (με τα εσώρουχα ας πούμε εντάξει)... ίσως από το χρόνο και μετά... θα δούμε. Τα φιλιά στο στόμα με τα παιδιά και μένα δε μου αρέσουν σαν εικόνα, και οι Αμερικάνοι το συνηθίζουν πολύ. Θυμάμαι και κάτι φίλοι μας εδώ φιλούσανε την κόρη τους στο στόμα (νομίζω το έχουν κοψει τώρα) και το κοριτσάκι κάθε φορά που μας έβλεπε και σκύβαμε να την αγκαλιάσουμε/φιλήσουμε πήγαινε να μας φιλήσει κι εμάς στο στόμα, που είναι φυσιολογικό γιατί έτσι είχε συνηθίσει. Άλλοι Αμερικάνοι φίλοι μου το κάνουν ακόμα και με τα παιδιά τους και με τους γονείς τους, τους φιλάνε όλους στο στόμα, κι εγώ προσωπικά δεν το καταλαβαίνω... τί να πω, οι απόψεις διύστανται και σ'αυτό. Αυτό με τα μαλλιά είναι ορμονικό και φυσιολογικό. Από όσο ξέρω, οι περισσότερες γυναίκες εμφανίζουν τριχόπτωση στο διάστημα 3-9 μήνες μετά τη γέννα, άλλες λιγότερο άλλες περισσότερο. Απλά σκέψου να τσεκάρεις τον θυρεοειδή σου, γιατί αν έχεις πολύ έντονη τριχόπτωση μπορεί να οφείλεται σε υπερθυρεοειδισμό (το είχε η αδερφή μου μετά την πρώτη εγκυμοσύνη της και είχε χάσει απότομα πολύ βάρος και πολλά μαλλιά επίσης)!

Ψυχούλα μου... Υπομονή βρε Νίνα μου. Δεν είσαι καθόλου υπερβολική, πρέπει να είναι απαίσιο να βλέπεις το μωράκι σου να υποφέρει τόσο και να μη ξέρεις τί άλλο να κάνεις για να το βοηθήσεις. Έχεις πάρει όμως τα μέτρα σου και ξέρουμε όλοι ότι κάνεις ότι είναι ανθρωπίνως δυνατό. Θα περάσουν όλα μια μέρα, ελπίζω όσο πιο σύντομα γίνεται, και το κοριτσάκι σου θα χαμογελάει περισσότερο, ακόμα και όταν θα τρώει, θα δεις. Κουράγιο και αισιοδοξία.

Κορίτσια μου, εμείς δεν έχουμε συγκεκριμένο πρόγραμμα, ειδικά κατά τη διάρκεια της ημέρας. Επειδή θηλάζει μόνο, έχω στο νου μου να τον ταίζω κάθε 2μιση ώρες περίπου, αλλά και αυτό παίζει πολύ γιατί αν γκρινιάζει τον ταίζω νωρίτερα και καμιά φορά τον παίρνει ο ύπνος οπότε περιμένω και τον ταίζω αργότερα (επίσης κάποιες φορές τρώει μόνο για 5 λεπτά και κάποιες άλλες το κρατάει πάνω από ώρα)! Κατά τα άλλα παίρνει 2-3 μισάωρους υπνάκους σε άσχετες ώρες, παίζουμε λίγο στο γυμναστήριο, κάνουμε λίγο μπρούμητα κ tummy time, κάθεται στο ριλάξ κ με παρατηρεί όταν βλέπω τηλεόραση ή κάνω δουλειές, μαγειρεύω κτλ., κάνουμε πολλές αγκαλίτσες και ασκησούλες-stretching (χεράκια, ποδαράκια), παίζουμε με την κουδουνίστρα κ την μπαλίτσα του (o-ball), διαβάζουμε κάνα βιβλιαράκι, παιζουμε κου κου τσα... και κάπως έτσι περνά η μέρα. Το βράδυ κατά τις 11 μπορεί να τον κάνουμε μπανάκι (κάθε 3 μέρες περίπου) και κατά τις 12 ξαπλώνουμε στο κρεβάτι, τον ταίζω κ κοιμάται μέχρι περίπου τις 9 το πρωί, με ένα διάλειμμα στις 6-7 για να φάει.

Ναι, εγώ συμφωνώ, είναι ένας πολύ συχνός καυγάς με τον άντρα μου αυτός. Εγώ δε θέλω με τίποτα να βγουν δίδυμα τα επόμενα (που είναι πάντα μια πιθανότητα αν βάλεις δυο), εκείνος δεν έχει πρόβλημα και πιστεύει ότι μόνο ένα θα πιάσει έτσι κι αλλιώς, εγώ του λέω ότι το ότι έπιασε ένα την πρώτη φορά δε σημαίνει ότι θα είναι και την επόμενη έτσι, κι εκείνος μου λέει ότι έτσι θα είναι και θα κάνουμε άλλα δυο παιδιά με αυτόν τον τρόπο (ένα με την μία εμβρυομεταφορά και ένα με την επόμενη) για να έχουμε συνολικά τρία. Άσε, λέω να την αναβάλω τη συζήτηση και να την ξανακάνουμε αργότερα όταν θα έχει καταλάβει καλύτερα πόσο χρόνο και έξοδα χρειάζεται ένα παιδί, πόσο μάλλον 3, ή ακόμα περισσότερο 5! Θα προσπαθήσω να τον πάρω και στην κλινική εξωσωματικής μαζί μου μήπως του μιλήσει και ο γιατρός για τις πιθανότητες και τον ακούσει, γιατί εγώ του λέω ότι μια άριστης ποιότητας βλαστοκύστη (όπως είναι όλα τα εμβρυάκια μας) έχει περίπου 75% πιθανότητες να εμφυτευτεί σε υγιή μήτρα (όπως είναι η δική μου), αλλά εκείνος δε με ακούει. Και εσένα ο άντρας σου είναι ακόμα ανένδοτος? Παρόλο που έχει δει πόση δουλειά είναι ήδη τα 3 παιδιά? Τί να πω... μακάρι να έχουμε την υγεία μας πρώτα από όλα, και όλα τα συζητάμε και τα βρίσκουμε αργότερα.

Χαχα, αυτό θέλω να αποφύγουμε, γιατί εκτός του ότι δε θα προλαβαίνω να αναπνεύσω θα πρέπει να πουλήσω και κάνα νεφρό για να τα βγάλουμε πέρα! Είδες? Πότε πίστευες ότι δε θα γεννήσεις ποτέ (μας γκάστρωσες είναι η αλήθεια) και πότε ξεπετάχτηκε ούτε που το κατάλαβες! Εγώ έχω κάνει εξωσωματική, αλλά με δικά μου ωάρια. Για την διαδικασία της δωρεάς δε γνωρίζω, αλλά αν έχεις άλλες απορίες σχετικά με την εξωσωματική μπορώ να σου πω τη δική μου εμπειρία.

Εκεί που συζητούσανε τα κορίτσια ποιό είναι πιο δύσκολο, τα μωρά να έχουν ίδια ηλικία ή διαφορετική, σκέφτηκα τί να πει κι αυτή η ψυχή που τα έχει όλα μαζεμένα! Και κάπου εκεί μας έγραψες τα νέα σου... Ηρωίδα! Το πρόγραμμά σου σίγουρα είναι πολύ δύσκολο, χαίρομαι όμως που η ικανοποίηση που παίρνεις είναι τόσο μεγάλη που τα ξεπερνάει όλα. Σε λίγα χρόνια εξάλλου όλα αυτά θα μοιάζουν τόσο μακρινά, τα παιδάκια μας δε θα θέλουν αγκαλιές και πολλά πολλά και θα μας αφήνουν για να βγαίνουν με τους φίλους τους, οπότε ας τα χαρούμε τώρα. (Τα λέω για να τα ακούω κι εγώ που τις τελευταίες μέρες ο μικρός είναι το αυτοκολλητάκι μου, θηλάζει όλη μέρα και κοιμάται μόνο πάνω μου. Άσε που σε κάνα-δυο χρόνια που θα πάμε για την επόμενη εμβρυομεταφορά με βλέπω σαν εσένα... με ένα δίχρονο και δυο δίδυμα... και δυο ακόμα εμβρυάκια στην κατάψυξη) Γελάω πολύ με τα κορίτσια σου, ειδικά την τζαναμπέτισσα... από τώρα δείχνουν τον χαρακτήρα τους! Σε λίγα χρόνια θα ξεδιπλώνονται ακόμα περισσότερο οι προσωπικότητές τους, οπότε θα διαφέρουν κι άλλο, αλλά πάντα θα είναι αγαπημένες και δεμένες κι εσύ θα τις βλέπεις και θα τις καμαρώνεις! Α καλά, μια και δυο? Πόσες φορές έχουμε μαλώσει γι'αυτό (λίγο βέβαια, ευτυχώς την σταματάμε αμέσως την κουβέντα και δεν το συνεχίζουμε)! Αυτό του λέω κι εγώ, ότι το ότι κλαίει το παιδί δε σημαίνει απαραίτητα ότι πεινάει. Κάθε φορά που πάω σουπερμάρκετ ή για να κάνω ένα μπάνιο, πάω κατευθείαν μόλις τον έχω ταίσει και είμαι με το ρολόι στο χέρι να προσέχω συνέχεια να μην αργήσω. Του δίνω κάποιο δίκιο βέβαια γιατί ξέρω ότι όταν κλαίει ασταμάτητα ο μικρός πελαγώνει κι αυτός και είναι φορές που το μόνο που πιάνει και τον κάνει να σταματάει είναι να τον βάλεις στο στήθος... όπως λες κι εσύ, είτε πεινάει είτε όχι, θα φάει λίγο και θα σταματήσει το κλάμα. Η αλήθεια είναι ότι μου έχει πει "βγάλε γάλα να έχω να του δώσω και μετά πήγαινε όπου θες" γιατί πάντα αγχώνεται για αυτό, αλλά δεν ήθελα να μπλέξω με θήλαστρο, μπιμπερό και αποστειρώσεις αφού είμαι όλη μέρα μαζί του. Σύντομα θα δοκιμάσω να αντλήσω όμως, για να δω πόσο βγάζω από περιέργεια και για να αποθηκεύσω λίγο γάλα να έχω στην κατάψυξη για ώρα ανάγκης.

Ναι, δίκιο έχεις. Παλινδρόμηση δε νομίζω να έχει γιατί δε βγάζει σχεδόν ποτέ γουλίτσες πια... μόνο από σάλια λερώνονται οι σαλιάρες μας (πολύ πράμα όμως)! Στον καθρέφτη γελάει πολύ και ο δικός μου. Ειδικά όταν τον κρατάω αγκαλιά, και κουνιέμαι σαν να χορεύουμε παρέα και βλέπει την αντανάκλασή μας ξεκαρδίζεται! Χαχα, ναι, κι εμείς σηκώνουμε φρυδάκια και σουφρώνουμε χειλάκια... τρελαίνομαι με αυτές τις εκφράσεις! Έτσι φαίνεται, το κάθε παιδί θέλει το χρόνο του. Και ο δικός μου έχει πολλά αέρια συχνά... τον βλέπω και τον ακούω που παιδεύεται ο καημενούλης. Ας ελπίσουμε να είναι μόνο αυτό και να του περάσει με τον καιρό που θα ωριμάσει το πεπτικό του σύστημα. Τί στο καλό, ήδη έχουμε περάσει τους 3 μήνες, που θα πάει!

Αχ, κι εγώ ανυπομονώ... βλέπω τα μαγιό του που έχουμε ήδη στη γκαρνταρόμπα του και σκέφτομαι τί κούκλος θα είναι και πόσο προκλητικός με τα μπουτάκια και την κοιλίτσα έξω! Τόσο νωρίς ε? Εγώ πιστεύω ότι θα κάνει κάνα 6μηνο συνολικά για να μου έρθει, μια και θηλάζω αποκλειστικά, αλλά ποιός ξέρει? Σε κάποιες έρχεται στις 40 ημέρες και σε κάποιες μετά από 2 χρόνια! Ωχ, είναι δύσκολο αλλά τουλάχιστον θα είναι για 2 μήνες μόνο. Αν οργανωθείς σωστά όμως θα τα καταφέρεις και θα περάσουνε πολύ γρήγορα. Αχ, τί ωραία! Τί business? Μακάρι να είναι το μωρό ήσυχο και να μπορείς και να δουλεύεις και λίγο εν τω μεταξύ. Ο δικός μου τις τελευταίες δυο μέρες είναι απίστευτα γκρινιάρης και δε με αφήνει να κάνω τίποτα όλη μέρα. Σχεδόν κάθε λεπτό που είναι ξύπνιος γκρινιάζει και σταματάει μόνο όταν τον ταϊζω. Δοκιμάζω τα πάντα... βόλτες στο σπίτι (σήμερα βγήκαμε και έξω να δοκιμάσουμε τον καινούργιο μάρσιπο και ευτυχώς ήταν ήσυχος), κούνημα, τραγούδια, "διαβάζουμε" βιβλιαράκια με εικόνες, παίζουμε στο γυμναστήριο, τον βάζω και στην κούνια του να κουνηθεί... αλλά η γκρίνια γκρίνια. Ειδικά αν τον ακουμπήσω κάπου για ένα λεπτό να πάω τουαλέτα ή να βάλω κάτι να φάω/πιω χαλάει τον κόσμο! Δε ξέρω αν περνάει το άλμα που λέτε λίγο νωρίς (κλείσαμε ακριβώς 14 εβδομάδες σήμερα). Κορίτσια ο δικός μου μόλις χθες που τον είχα στο γυμναστήριο ξαπλωμένο ανάσκελα, γύρισε μόνος του μπρούμυτα!!! Ξαφνιάστηκα, δεν το περίμενα! Τελευταία εκεί που τον έχουμε καθισμένο/ξαπλωμένο γυρίζει στο πλάι, τεντώνει τοξοτά την πλάτη του, σηκώνει-γέρνει το κεφάλι του προς τα πίσω και γκρινιάζει. Έτσι ξεκίνησε και χθες που τον είχα στο γυμναστήριο, γύρισε στο πλάι τοξοτά και μετά μπρούμυτα. Πιστεύω ότι πονάει η κοιλίτσα του αλλά δεν είμαι σίγουρη. Έκανα το λάθος να το ψάξω στο ίντερνετ και διάβασα ότι το πιο πιθανό είναι να έχει κολικούς ή παλινδρόμιση, αλλά ότι μπορεί να υποβόσκει και κάποιο σοβαρό αναπτυξιακό πρόβλημα και τρόμαξα βραδιάτικα. Φταίω κι εγώ όμως που τα ψυρίζω όλα. Θα προσπαθήσω να μη το σκέφτομαι και φοβάμαι χωρίς λόγο, αλλά φυσικά θα ρωτήσω και τον παιδίατρο στο επόμενο ραντεβού μας. Μήπως το κάνει αυτό και κανένα άλλο από τα μωράκια σας? Πάντως κατά τα άλλα φαίνεται καλή η ανάπτυξή του. Σωματικά, βρίσκεται στο 50κάτι% τεταρτημόριο, μας παρακολουθεί με τα μάτια, χαμογελάει όταν του μιλάμε (6-7 φορές έχει ξεκαρδιστεί και στα γέλια με ήχο), κοιμάται καλά το βράδυ, σηκώνει/στηρίζει το κεφάλι του, κοιτάζει τα παιχνίδια του, πιάνει ό,τι του ακουμπήσεις στα χεράκια του και "μιλάει" συχνά.. λέει τα δικά του. Το μόνο που δεν κάνει ακόμα που θα ήθελα είναι να κάνει κίνηση να πιάσει κάτι μόνος του, π.χ. να απλώσει τα χέρια του προς τα κρεμαστά παιχνίδια του γυμναστηρίου ή να πιάσει την κουδουνίστρα που του κουνάω μπροστά του ή αφήνω πάνω στην κοιλίτσα του.

Εγώ το πρώτο τρίμηνο τον κοίμηζα σε κρεβατάκι-φωλίτσα που έβαζα πάνω στο κρεβάτι μας και τώρα κοιμάται στο λίκνο του που είναι δίπλα από το κρεβάτι κολλητά. Θα τον έχω εκεί όσο πάει και χωράει, ελπίζω πάνω από το 6μηνο και μετά σκέφτομαι να δοκιμάσω να τον μεταφέρω στην κούνια του που είναι μέσα στο δωμάτιό του. Δε ξέρω πώς θα μου φανεί να τον αποχωριστώ, και μπορεί να μη μας βολέψει στην αρχή γιατί αν ξυπνάει (π.χ. του πέφτει η πιπίλα του ή ξεσκεπάζεται) θα πρέπει να σηκώνομαι και να πηγαίνω εκεί, αλλά θα το παλέψω στην αρχή με την κάμερα-μόνιτορ-ενδοεπικοινωνία που έχω και βλέποντας και κάνοντας. Ελπίζω να τα καταφέρουμε γιατί μέχρι στιγμής είναι καλός στον ύπνο και κοιμάται σερί το βράδυ, αλλά μέχρι τότε ποιός ξέρει! Βγάζει ήδη δοντάκι? Και μετά σου λένε ότι τα μωρά δε βγάζουν πριν τους 8 μήνες δόντια! Η καημενούλα, ελπίζω να της βγει γρήγορα να ησυχάσει για λίγο μέχρι να πάρουν σειρά τα υπόλοιπα! Τί τραβάνε κι αυτά τα φουκαριάρικα! Τώρα που το λες θα κοιτάξω και εγώ τα ούλα του μικρού για να δω τί γίνεται γιατί δεν έχω ιδέα. Πάντως, αυτό που λες, τα χέρια έχουν γίνει ένα με το στόμα του, σάλια φουλ, γίνεται μούσκεμα... χθες γελούσα που τον έβλεπα γιατί προσπαθούσε να βάλει ταυτόχρονα και τις δυο μπουνίτσες μέσα στο στόμα, ολόκληρες... του λέω "δε χωράνε παιδί μου"! Εσύ δοκίμασες να της δώσεις μασητικά να ανακουφιστεί λίγο?

Ευχαριστούμε! Νομίζω ότι μοιάζει και στους δυο μας... φαίνεται να έχει πάρει τα μάτια-φρύδια-μέτωπο του μπαμπά, αλλά από τη μύτη και κάτω όλοι λένε ότι είναι ίδιος εγώ! Αχ, άσε, όλη μέρα του λέω πόσο όμορφος είναι.. ψωνάρα θα τον κάνω στο τέλος! Εδώ κλασικά ήταν που ήταν όλοι διχασμένοι, δημοκρατικοί και ρεπουμπλικάνοι, τώρα έχουν χειροτερέψει κι άλλο τα πράγματα. Εγώ να σου πω την αλήθεια, επειδή δεν ασχολούμαι με αυτά και εδώ που μένουμε είναι μικρή κωμόπολη δεν μας έχει επηρρεάσει τόσο αυτή η κατάσταση. Σίγουρα στις μεγαλύτερες πόλεις, και ειδικά στην Ουάσινγκτον, είναι πιο άγρια τα πράγματα. Τί να πω... να δούμε τί θα γίνει και με τον επόμενο πρόεδρο τώρα. Σίγουρα κι αυτός δεν είναι καλή επιλογή, αλλά γενικά μας πάει από την Σκύλα στην Χάρυβδη τα τελευταία χρόνια. Ωχ, υπομονή με τους φραγμένους πόρους! Μου είπε και η αδερφή μου ότι το είχε πάθει όταν θήλαζε και πονάει πολύ. Τουλάχιστον η σύμβουλος θηλασμού μπορεί να σε καθοδηγήσει κάπως (ίσως να πάρεις και μια δεύτερη γνώμη?). Ελπίζω να σε βοηθήσει η λεκιθίνη και να μην το παθαίνεις συχνά από εδώ και πέρα. Πιστεύω ότι όταν εδραιώνεται πια ο θηλασμός, μειώνεται και η υπερπαραγωγή και θα είναι καλύτερα τα πράγματα. Εγώ πάντως έχω ήδη παρατηρήσει ότι το στήθος μου δε τρέχει όπως πριν. Ακομα και τα επιθέματα που φοράω πια (τα κοχύλια τα σταμάτησα πριν 2-3 εβδομάδες) δε λερώνονται καν.

1. Κι εγώ πονάω και να φανταστείς και έκανα καισαρική (άρα η περιοχή δεν ταλαιπωρήθηκε τόσο κάτω, ούτε ράμματα ούτε τίποτα) και χρησιμοποιώ λιπαντικό (τις 4-5 φορές που έκανα κάτι όλες κι όλες). Παρ'όλα αυτά και πονάω και έχω και λίγες σταγόνες αίμα μετά, μάλλον λόγω τριβής. Εγώ αν ήμουν στη θέση σου θα δοκίμαζα λιπαντικό σίγουρα, πιστεύω θα σε βοηθήσει, αλλά αν παρόλα αυτά συνεχίσεις να πονάς ίσως θα είναι καλύτερα να ρωτήσεις τον γιατρό σου να το κοιτάξει. 2. Εμένα και τα δυο στήθη μου είναι γεμάτα και βαριά... το ένα πάντα ήταν ελαφρώς μεγαλύτερο από το άλλο, αλλά δε μπορώ να πω ότι μεγάλωσε η διαφορά. Τρόμαξα λίγο προχθές γιατί το ένα στήθος μου το ένιωθα πιο βαρύ, ήταν σκληρό σε μερικά σημεία και όταν το ακουμπούσα πονούσε σαν μελανιασμένο. Μάλλον πρέπει να είχε μπλοκαρισμένους αδένες. Θήλασα όμως τον μικρό από εκείνη τη μεριά κάνοντας ταυτόχρονα μασάζ στην περιοχή και μου πέρασε αμέσως, ευτυχώς. Δεν έχω εμπειρία από άλλες εγκυμοσύνες, αλλά πιστεύω ότι όταν τελειώσουμε με τον θηλασμό θα επανέλθουν στο κανονικό τους μέγεθος.

Σας ευχαριστώ πολύ! Να τα χαιρόμαστε όλοι τα ζουζουνάκια μας!! Αυτό είναι αλήθεια, όταν έχουμε να κάνουμε με τα μωρά βγαίνει όλη η τρέλα από μέσα μας... είμαστε για τα πανηγύρια, για τα μπουζούκια, για τρελά γούστα γενικώς! χαχα

Δίκιο έχεις μωρέ. Αυτός είναι και ένας λόγος που δεν αφήνω να παίζουν καθόλου διαφημίσεις στην τηλεόραση... ή αλλάζω κανάλι ή την κλείνω.