Eva137

Ο δικός μου σηκώνει το κεφάλι του όταν είναι μπρούμυτα (όχι πολύ ψηλά βέβαια, αλλά το σηκώνει εδώ και καιρό). Πάντα ήταν πολύ δυνατός όμως, από τη γέννησή του ακόμα μπορούσε να στηρίζει το κεφάλι του κανονικά όταν ήταν όρθιος ή σε ελαφριά κλίση. Από όσο ξέρω όμως δεν είναι το συνηθισμένο αυτό, και κάθε μωρό έχει τους δικούς του ρυθμούς. Σιγά σιγά όλα θα γίνουν. Πιπίλα του πρωτοέδωσα όταν ήταν 5 εβδομάδων περίπου και την πήρε αμέσως, αλλά κι αυτή δεν τη θέλει πάντα. Κάποιες φορές τη φτύνει αμέσως μόλις του την βάλω στο στόμα και άλλες φορές την κρατάει και τον παρηγορεί. Ειδικά όταν θέλει να κοιμηθεί αλλά είναι σε υπερένταση και δυσκολεύεται, του την δίνω, σταματάει το κλάμα, την πιπιλάει για λίγο να τον πάρει ο ύπνος και μετά την φτύνει και κοιμάται. Έχεις δοκιμάσει κάποια διαφορετικά ήδη να δεις αν τον βολέψει κάποια? Εγώ του δίνω τις μαμ που υποτίθεται ότι μιμούνται καλά την θηλή. Δεν έχω δοκιμάσει κανένα άλλο είδος να πω την αλήθεια, αλλά αφού την δέχεται αυτήν όλα καλά. Και μένα δεν απλώνει χέρια να πιάσει παιχνίδια ακόμα. Πριν λίγες μέρες μόλις άρχισε να τα κοιτάει. Τα γαντάκια κι εγώ παρόλο που ήθελα να τα αποφύγω του τα φόρεσα τελικά για πολλές μέρες συνεχόμενα γιατί είχε γδαρθεί με τα νυχάκια του. Τώρα του τα φοράω μόνο το βράδυ για να μη γρατζουνιέται στον ύπνο του και την ημέρα του τα βγάζω και του αφήνω/ακουμπάω παιχνιδάκια και κουδουνίστρες στα χεράκια του για να τον ενθαρύνω να αρχίσει να τα πιάνει περισσότερο. Μήπως να της τα φοράς κι εσύ μόνο όταν κοιμάται και τις υπόλοιπες ώρες να της τα βγάζεις και να την παρατηρείς πιο στενά? Ουφ, αυτό φαντάστηκα κι εγώ. Η τηλεόραση το ξέρω μωρέ ότι απαγορεύεται, και εννοείται δεν παρακολουθούν εκπομπές κτλ. κανονικά, αλλά αν τον κρατάω λιγάκι αγκαλιά που και που να ηρεμήσει ή όρθιο να ξεπιαστεί τον έχω στραμένο προς την τηλεόραση που είναι απέναντί μας... δεν την κοιτάει πάντα, αλλά καμιά φορά χαζεύει για λίγα λεπτά (κυρίως αν έχει εναλλαγές χρωμάτων/σχεδίων στην οθόνη). Όλη την υπόλοιπη μέρα κάθεται στο καρεκλάκι/ριλάξ του που είναι στραμμένο προς εμένα, οπότε ελπίζω να μη πειράζει. Εν τω μεταξύ, του έχω φτιάξει playlist με εκπαιδευτικά βιντεάκια στο youtube (κυρίως baby einstein που τα συστήνουν πολλοί και ξέρω από μωρά φίλων μου ότι τους αρέσουν πολύ)... έχει διάφορα, για ζωάκια, χρώματα, πρώτες λεξούλες κτλ. Και αναρωτιέμαι τώρα, από πότε να ξεκινήσω να του δείχνω κάποια σιγά σιγά? Σκεφτόμουν εκεί γύρω στο 6μηνο. Εσείς τί λέτε? Θα ρωτήσω και τον παιδίατρο τον επόμενο μήνα που έχουμε ραντεβού. Καλά, τρελαίνομαι να βλέπω τις φωτογραφίες που ανεβάζετε με τα μωράκια σας... τί όμορφες, γελαστές φατσούλες είναι αυτές!!! Ζήλεψα τώρα, θα βάλω κι εγώ φωτο! Α, επίσης μόλις χθες έστησα την κούνια του μικρού και διακόσμησα επιτέλους το παιδικό δωμάτιο! Διάλεξα θαλασσινό θέμα σε χρώματα γκρι και άσπρο, με βεραμάν/aqua και μπεζ ξύλινες πινελιές.. έχει γίνει πολύ όμορφο!!

Καλή χρονιά κορίτσια μου! Εύχομαι να είμαστε ολοι γεροί, χαμογελαστοί, αγαπημένοι και η καινούργια χρονιά να μας φέρει ότι μας έλειψε την προηγούμενη!! Χαχα, πραγματικά αυτό ισχύει που μόνο και μόνο που αναπνέουν εμείς είμαστε τόσο υπερήφανες λες και έκαναν κάποιο απίστευτο κατόρθωμα! Κι εγώ τις προάλλες που προσπαθούσε μόνος του να βάλει την πιπίλα στο στόμα του φώναζα χαρούμενη τον άντρα μου να τρέξει να τον δει, και σήμερα είχα αφήσει πάνω του την κουδουνίστρα και την έπιασε με το χεράκι του και του έλεγα "κούνα την, κούνα την" να τον ενθαρρύνω και είχα τρελαθεί από τη χαρά μου! Η κουκουβάγια χαζομαμά! Κι εμένα ο μπέμπης θέλει να είναι συνέχεια όρθιος. Που και που τον κρατάω όρθιο μπροστά μου στον καναπέ πάνω από το ένα μου πόδι έτσι ώστε να κρατάω λίγο από το βάρος του εγώ, λίγο να μισοκάθεται στο πόδι μου και λίγο να στηρίζεται στα ποδαράκια του (αριστερά και δεξιά από το πόδι μου) αν καταλαβαίνετε τί εννοώ. Ίσα ίσα για να κατανέμεται το βάρος καλύτερα. Του αρέσει πολύ αλλά κι εγώ δε μπορώ να τον κρατάω πολύ ώρα έτσι γιατί κουράζονται/πιάνονται τα χέρια μου. Πάντως ήδη βάζει πολύ δύναμη στα ποδαράκια του! Αχ ναι, πες μας τί θα σου πει η παιδίατρος, γιατί και ο δικός μου όταν δεν τον κρατάω εγώ μισοόρθιο θέλει να είναι καθιστός (όσο πιο κάθετα τόσο πιο πολύ του αρέσει). Και στο ριλάξ που τον βάζω κάνει συνέχεια κίνηση να σηκωθεί και επειδή δε μπορεί ακόμα μόνος του διαμαρτύρεται, οπότε απλά σηκώνω το καθισματάκι όσο πάει πιο όρθιο. Καμιά φορά τον βάζω και λίγο να κάθεται στο μαξιλάρι θηλασμού που τον στηρίζει καλύτερα καθιστό, αλλά οι δικοί μου μου λένε ότι δεν κάνει, οπότε δε τον βάζω συχνά. Εγώ συνήθως το ριλάξ το έχω στραμένο προς τα εμάς, δηλαδή αντίθετα από την τηλεόραση. Καμιά φορά μόνο αν θέλω να κάνω κάποια δουλειά και κλαίει και δε μ'αφήνει θα τον γυρίσω προς την τηλεόραση για να ξεχαστεί για λίγο και να τελειώσω αυτό που κάνω μέχρι να επιστρέψω και να τον γυρίσω πάλι από την άλλη. Μερικές φορές βλέπει λίγο και του αρέσει, άλλες φορές δεν πιάνει ούτε αυτό και δεν την κοιτάει καν.

Τί ωραία! Ο δικός μου ο μπέμπης δε γελάει πολύ συχνά, γι'αυτό τρελαίνομαι όταν τον βλέπω να γελάει και τον γαργαλάω, του κάνω φατσούλες κτλ. όσο μπορώ. Εσύ που σου γελάει συνέχεια και έχεις και τον μεγάλο γιο σου να αλληλεπιδρούν φαντάζομαι θα έχεις τρελαθεί! Εμάς τις τελευταίες δυο μέρες μας ξυπνάει στις 5 (αντί για τις 7 όπως έκανε πριν). Το καλό είναι ότι τρώει και ξανακοιμάται, οπότε στην ουσία δε χάνουμε ύπνο, προς το παρόν τουλάχιστον. Αλλά φοβάμαι ότι μπορεί να γίνει αυτό που με προειδοποίησε η αδερφή μου και η κουμπάρα μου, ότι ο ύπνος του θα αρχίσει να χαλάει από το τρίμηνο και μετά. Εκείνες τουλάχιστον αυτό έπαθαν, λόγω πόνου δοντιών/ούλων και άλλων ενοχλήσεων. Για να δούμε πώς θα πάει ο δικός μας...

Τα μωράκια μας πραγματικά αλλάζουν και μεγαλώνουν πολύ γρήγορα. Κι ο δικός μου δεν προλαβαίνει να τα φορέσει όλα τα φορμάκια του, και να φανταστείτε ούτε καν του αγόρασα ρουχαλάκια η ίδια, είναι όλα από τα αγοράκια της αδερφής μου και από δωράκια που πήραμε. Τις τελευταίες μέρες έχω παρατηρήσει και άλλες αλλαγές πάνω του... κοιτάζει πλέον περισσότερο τα παιχνίδια που κρέμονται από το καθισματάκι του, χθες έπιασε ο ίδιος την πιπίλα που του έπεσε και προσπαθούσε να την βάλει στο στόμα του, πιάνει τα χεράκια του και τα τρίβει μεταξύ τους να μπλέκονται τα δάχτυλα (σαν να πλάθει κουλουράκια), και σήμερα την ώρα που του άλλαζα πάνα και φίλησα την κοιλίτσα του άρχισε να γελάει... όχι απλό χαμόγελο, αλλά κανονικά, ξεκαρδίστηκε στα γέλια! Κορίτσια τρελάθηκα!! Είναι ο πιο όμορφος ήχος που έχω ακούσει!!!! Ωχ, ελπίζω το μωράκι σου να είναι καλά και να μην έχει άσχημα συμπτώματα. Αν σε καθησυχάζει αυτό, μέχρι τώρα φαίνεται ότι τα μωράκια το περνάνε πολύ ήπια, οπότε να είσαι κι εσύ ψύχραιμη και όλα θα πάνε μια χαρά. Απλά να το παρατηρείς στενά για τυχόν συμπτώματα τις επόμενες μέρες.

Εμείς εδώ δεν έχουμε συγγενείς, αλλά πήγαμε την παραμονή στην εκκλησία για την λειτουργία και την ημέρα των Χριστουγέννων φάγαμε με τους κουμπάρους μας και τα ξαδέρφια τους στο σπίτι τους. Δεν κάναμε αγκαλιές, φιλιά και τέτοια (αλλά στην Αμερική δεν τα κάνουν αυτά έτσι κι αλλιώς οπότε δεν άλλαξε κάτι) και το μωρό το κράτησε αγκαλιά στα πόδια της μόνο η μαμά της κουμπάρας μου για λίγα λεπτά... την υπόλοιπη ώρα τον είχαμε αγκαλιά εμείς και μετά τον βάλαμε στο ριλάξ που τον πήρε και ο ύπνος. Την πρωτοχρονιά δεν έχω ιδέα τί θα κάνουμε! Κι εγώ έχω παρατηρήσει ότι κάποιες μέρες τρώει μόνο για 7 λεπτά κάποια γεύματα, ενώ κάποιες άλλες συμπληρώνει 40 λεπτά ή και 1 ολόκληρη ώρα, αλλά γενικά κάνει 6-9 γεύματα την ημέρα. Επίσης τελευταία κάνει λιγότερες φορές κακά από πριν... θυμάμαι πριν έκανε σίγουρα 7-8 φορές τη μέρα, ενώ τώρα γύρω στις 3-4 φορές, συνήθως από το μεσημέρι και μετά. Ωχ, υπομονή με το στήθος... λογικά όσο περνάει ο καιρός θα καλυτερεύει! Ωχ βρε παιδί μου, τί τραβάτε κι εσείς! Να δούμε πότε θα περάσει αυτή η κατάσταση να χαλαρώσουμε λίγο.

Από ότι βλέπω όλες ταϊζετε πιο συχνά τα μωράκια σας. Εγώ πλέον τον θηλάζω μόνο γύρω στις 7 φορές την ημέρα (και δε δινω τίποτα έξτρα σε συμπλήρωμα). Δείχνει ικανοποιημένος όμως, είναι καλά στην καμπύλη ανάπτυξης (λίγο πάνω από τη μέση) και βρέχει/λερώνει αρκετές πάνες την ημέρα, οπότε μέχρι στιγμής δεν ανησυχώ. Να πω την αλήθεια, μου αρέσει που δεν τον ταϊζω όλη τη μέρα πια! Απλά τις τελευταίες μέρες με δαγκώνει πολύ όταν τον θηλάζω, χωρίς να πίνει ταυτόχρονα, και με έχει κατσιάσει λίγο... άλλη μια επιβεβαίωση ότι μάλλον τον ενοχλούν τα ούλα του. Ωραία, προσοχή βέβαια όπως και να χει, γιατί όπως λες κι εσύ τα τεστ δεν είναι πάντα αξιόπιστα. Αν όμως δεν εμφανίσετε συμπτώματα τις επόμενες ημέρες, λογικά θα είστε μια χαρά. Είχα διαβάσει, και όντως έχει επιβεβαιωθεί και από γνωστούς μου που το έπαθαν, ότι αν το κολλήσεις ή δε θα εμφανίσεις καθόλου συμπτώματα, ή θα εκδηλωθούν γύρω στις 5-6 μέρες μετά από την έκθεση στον ιό. Εγώ σπάνια θηλάζω ξαπλωμένη, μόνο όταν είναι υπερβολικά ανήσυχος ο μικρός και δε μπορεί με τίποτα να κοιμηθεί το βράδυ οπότε τον παίρνω αγκαλιά στο πλάι και κοιμόμαστε παρέα (5-6 φορές δηλαδή το έχουμε κάνει αυτό όλες κι όλες). Εννοείται δε τον σηκώνω μετά να ρευτεί γιατί μας παίρνει ο ύπνος θηλάζοντας. Ποτέ όμως δεν μου έχει βγάλει γουλιές έτσι, παρόλο που γενικά έβγαζε γουλιές μετά το θηλασμό (ή ακόμα και σε άσχετες στιγμές κατά τη διάρκεια της μέρας). Μάλλον επειδή ξαπλωμένος πίνει πιο αργά και δεν του ανεβαίνει πάλι το γάλα... ποιός ξέρει!

Γεια σας κοριτσάκια μου! Ελπίζω να περάσατε όλες υπέροχα Χριστούγεννα!! Εγώ παίρνω ακόμα μια πολυβιταμίνη, ω-3, και έξτρα ασβέστιο/βιτD, σίδηρο και φολικό οξύ (σε διαφορετικές ώρες της ημέρας). Στον μικρό δε δίνω τίποτα (εκτός από προβιοτικές σταγόνες που και που) αλλά θα παίρνει σίγουρα κάτι από αυτά που παίρνω εγώ μέσω του θηλασμού.

Χαχα, έτσι κι εγώ. Έγκυος ήμουν με λαμπερά πυκνά μαλλιά και ροδαλό λαμπερό δέρμα... βοηθάει που δεν είχα βάλει και βάρος πουθενά αλλού εκτός από κοιλιά/στήθος οπότε δε φαινόμουν πρησμένη (εκτός από αστραγάλους βέβαια, αλλά δε βαριέσαι)... γενικώς ήμουν πιο όμορφη από τώρα! Αυτό που λες ακριβώς. Όλοι οι άλλοι μου λένε πόσο μικρούλης και γλυκούλης είναι και εμένα μου φαίνεται πολύ μεγάλος πια... έχει στρογγυλέψει, έχει βαρύνει και τον πιάνεις και γεμίζει η αγκαλιά σου! Πώς πρόλαβε να μεγαλώσει τόσο πολύ μόνο σε 2μιση μήνες? Και όσο σκέφτομαι ότι τα καταφέρνει και μεγαλώνει τόσο καλά χωρίς να του έχω δώσει ποτέ φαγητό, μόνο με το θηλασμό, μου φαίνεται απίστευτο!!! Καλά Χριστούγεννα να έχουμε κορίτσια μου! Αν και λίγο πιο μοναχικά φέτος, για εμάς είναι πολύ χαρούμενα γιατί έχουμε τα μωράκια μας παρέα! Του χρόνου με το καλό θα έχουμε μεγάλα μωρά να τρέχουν τριγύρω, να λένε λεξούλες και να αρχίζουμε καινούργια Χριστουγεννιάτικα έθιμα παρέα! Εμείς πήραμε και δωράκι σαλιάρα/μπαντάνα κόκκινη που γράφει "Baby's 1st Christmas", οπότε θα την φορέσουμε σήμερα και αύριο με τα Χριστουγεννιάτικα φορμάκια μας και θα βγούμε φωτογραφίες! Καλές γιορτές σε όλες σας και στις οικογένειές σας!!!!

Τα παράδοξα της σύλληψης/αντισύλληψης... και εμένα μια φίλη μου μου έλεγε οτι είχε πολυκυστικές και όλοι οι γιατροί της έλεγαν ότι θα πρέπει να κάνει θεραπείες κτλ. γιατί θα δυσκολευτεί να κάνει παιδί όταν το πάρει απόφαση και εκείνη έμεινε δυο φορές έγκυος κατα λάθος. Ενώ εγώ και μια άλλη φίλη μου που κάναμε ένα σωρό εξετάσεις και δε μπορούσαμε να βρούμε κανένα πρόβλημα προσπαθούσαμε χρόνια να κάνουμε παιδί με προγραμματισμένες επαφές κτλ. και τα καταφέραμε μόνο μετά από εξωσωματική (παίζει ρόλο και ο αντρικός παράγοντας βέβαια, αλλά κανένας από τους άντρες μας δεν είχε ιδιαίτερο πρόβλημα). Αχ, τί να πεις! Δοντάκια σίγουρα δε βγάζει ακόμα, αλλά έχω διαβάσει/ακούσει ότι τα ούλα τους μπορεί να πονάνε και να ετοιμάζονται από 4 μηνών περίπου. Μπορεί βέβαια να είναι και αναπτυξιακό στάδιο όπως λες. Ό,τι και να είναι, υπομονή και αγάπη χρειάζεται όπως πάντα. Εγώ βέβαια του αγόρασα και ένα μασητικό από αυτά που τα βάζεις στο ψυγείο και θα είναι το δωράκι που θα βάλω μέσα στη κάλτσα του που κρέμεται από το τζάκι! Ωχ, κουράγιο... η ουρολοίμωξη πονάει. Εγώ επειδή είμαι επιρρεπής στην ουρολοίμωξη (έχω πάθει πάρα πολλές φορές κατά καιρούς) παίρνω κράνμπερυ κάθε μέρα. Μου το συμβούλεψε και ο γιατρός μου γιατί φορούσα καθετήρα για 2 μέρες στο μαιευτήριο, οπότε μου είπε να πίνω πολύ νερό και χυμό κράνμπερυ, αλλά εγώ το παίρνω σε κάψουλες. Καλά τα ατυχήματα με τα κοχύλια ήταν σχεδόν καθημερινό φαινόμενο για εμένα. Χθες είναι η πρώτη φορά που τα έβγαλα... επειδή πλέον δε μαζεύουν τόσο γάλα όσο πριν και έτσι κι αλλιώς οι θηλές μου έχουν επανέλθει σχεδόν στα φυσιολογικά τους και δεν πονάνε πια, νομίζω δεν τα χρειάζομαι πλέον. Τώρα φοράω πλενόμενα επιθέματα που μου είχε δώσει μια φίλη μου. Αχ, αυτά τα μωράκια μας! Εμείς ευτυχώς δεν είχαμε τέτοιο περιστατικό με κακά μέχρι στιγμής, αλλά όντας αγοράκι είχαμε διάφορα περιστατικά με τσίσα. Χθες την ώρα που είχα σηκωμένα τα ποδαράκια του και άπλωνα την καθαρή πάνα κάτω από τον πωπό άρχισε να κατουράει και εξφεντονίστηκαν όλα τα τσίσα πάνω στα μούτρα του και άρχισε να κλαίει... ήταν αιφνιδιαστικό και αστείο ταυτόχρονα! Τον άρπαξα κατευθείαν και τον έβαλα στο μπανιεράκι του για πλύσιμο και ευτυχώς σταμάτησε αμέσως τα κλάματα και άρχισε να γελάει... τρελοκομείο! Περαστικά στον μπαμπά σου... ελπίζω να το περάσει όσο πιο ήπια γίνεται. Πολύ καλά κάνεις και δεν παίρνεις αντισυλληπτικά. Εγώ μια φορά μόνο αναγκάστηκα να πάρω για λίγες μέρες (το κάνουν εδώ σαν στάνταρ πρακτική πριν από ορμονική θεραπεία διέγερσης για εξωσωματικές/σπερματεγχύσεις) και ήταν η μοναδική φορά στη ζωή μου που έκανα κύστη σε εκείνη την ωοθήκη που παρήγαγε το ωάριο εκείνον τον μήνα. Λογικό είναι αν το σκεφτείς γιατί αυτό το φάρμακο σταμάτησε το ωοθηλάκιο και δεν το άφησε να απελευθερώσει ωάριο όπως θα έκανε κανονικά, οπότε παρέμεινε κλειστό και μάζευε υγρό (είχε φτάσει 4 εκατοστά περίπου όταν το είδαμε στον υπέρηχο). Μου ακυρώσανε τον κύκλο σπερματέγχυσης που είχα οργανώσει για αυτό το λόγο και φυσικά δεν πρόκειτε να ξαναπάρω ποτέ αντισυλληπτικά εκτός αν υπάρχει κάποιος σοβαρός λόγος υγείας. Χρόνια πολλά, με υγεία και να χαίρεσαι τον μικρό σου πρίγκηπα! Νόμιζα ότι επιτρέπεται η βαφή στα μαλλιά όταν θηλάζεις... σκέψου ότι πολλές γυναίκες θηλάζουν για χρόνια στη σειρά και τα κάνουν όλα κανονικά (αν εξαιρέσεις κάποια πόσιμα φάρμακα που δεν επιτρέπονται βέβαια). Βέβαια οι ανταύγειες που δεν ακουμπάνε καν το δέρμα είναι προτιμότερες και εννοείται αν δε σε πειράζει να τα αφήσεις άβαφα ακόμα καλύτερα να έχεις το κεφάλι σου ήσυχο. Ένα καλό τώρα που μένουμε όλη την ώρα σπίτι είναι ότι δε χρειάζεται να είμαστε τόσο επιμελείς με την εμφάνισή μας! Άσε, εγώ επειδή έχω πολύ καιρό να κάνω ξανθές ανταύγειες και άρχισαν να φαίνονται άσχημα τα λευκά που βγαίνουν πάνω από τα καστανά μαλλιά μου (όλα τα λευκά μαζεμένα ακριβώς στην κορυφή του κεφαλιού, λες και το κάνουν επίτηδες) τα έλουσα με ξανθό χρωμοσαμπουάν προχθές... ίσα ίσα να ξανθίνουν λίγο και να φαίνονται σαν φυσικές ανταύγειες! Αν δεν είχαμε να βγάλουμε φωτογραφίες και να πάμε στην εκκλησία και στους κουμπάρους μας για φαγητό, δε θα το έκανα ούτε αυτό. Με το μαλλί εγώ έχω δει πολλές αλλαγές γενικά. Κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης ήταν πιο πυκνά (γιατί δεν έπεφταν καθόλου ούτε στο μπάνιο) και δε λαδώνανε καθόλου... αντί για κάθε 2-3 μέρες όπως πριν, τα έλουζα μόλις κάθε 4-5 μέρες, και αυτό για να είναι πιο καθαρά και φρέσκα γιατί πάλι δεν λαδώνανε όσο και να τα άφηνα. Μετά τη γέννα επανέρχονται στα προηγούμενα δεδομένα τους... άρχισαν να πέφτουν πάλι σε φυσιολογικά πλαίσια (ελπίζω) και να λαδώνουν πάλι μετά από 3-4 μέρες άλουστα. Κάτι παίζει με τις ορμόνες, γιατί και το δέρμα μου ήταν πιο ξηρό στην εγκυμοσύνη... ενώ ήταν πάντα λιπαρό/μεικτό πριν, στην εγκυμοσύνη έγινε ξηρό.. δεν προλαβαινα να βάζω ενυδατική συνέχεια!

Χαχα, τρέχα ό,τι προλάβεις. Κι εγώ του έβαλα πριν κάτι κρεμαστά παιχνίδια στο ριλάξ του και τελικά τα κουνούσα και τα κοίταξε για λίγη ώρα. Ε, έφυγα τρέχοντας να σκουπίσω και να σφουγγαρίσω το μισό σπίτι και τελικά τον πήρε ο ύπνος τον γλυκούλη! Ο δικός μου δεν κάνει μεγάλους ύπνους μέσα στη μέρα, συνήθως λαγοκοιμάται ελαφριά για κάνα 20λεπτο που και που, αλλά δεν έχει στάνταρ ώρες. Όσο κοιμάται καλά το βράδυ όμως δεν παραπονιέμαι. Τί να πω βρε Αναστασία μου... δε ξέρω ακριβώς πώς είναι τα πράγματα εκεί (εσύ θα τα βλέπεις καλύτερα) αλλά εδώ τα κρούσματα είναι τόσα πολλά! Κάθε μέρα ακούω γνωστούς και φίλους μου να κολλάνε κορονοϊό και εμείς εδώ απλά περιμένουμε τη σειρά μας. Προσέχουμε βέβαια πάλι, αλλά δε νομίζω να μπορέσουμε να το αποφύγουμε, πιστεύω είναι θέμα χρόνου πια! Χθες σπάσαμε καινούργιο ρεκόρ: 19185 κρούσματα, μόνο στο Τέξας μόνο μέσα σε μια μέρα!

Συμφωνώ, κι εγώ αν με έβαζες να διαλέξω ανάμεσα σε ένα παλάτι στη μέση του πουθενά ή ένα φτωχό διαμερισματάκι μέσα στη πόλη κοντά σε μαγαζιά και σε κόσμο, θα διάλεγα το δεύτερο σίγουρα. Ναι, μάλλον η ξηρασία θα φταίει τελικά! Πραγματικά αυτούς τους ανθρώπους που μένουν μόνοι τους σε ένα μικρό διαμερισματάκι πολύ τους σκέφτομαι. Ειδικά στο Παρίσι που λες κι εσύ που συνήθως δεν έχουν καν κανονικές κουζίνες να μαγειρέψουν ή μπορεί να μην έχουν ούτε ένα δεύτερο δωμάτιο ή λίγο χώρο να περπατήσουν... τους ζήλευα τόσο πριν που μπορούσαν να βγαίνουνε έξω όσο/όποτε θέλουν αλλά τώρα δε ξέρω πώς την παλεύουν οι άνθρωποι. @Renez @Vivi8 @marianna1986 @Christinα @Mariamaraki @OctoberMom, σας ευχαριστώ πολύ για τις απαντήσεις σας! Το βασικό μου πρόβλημα είναι ότι δεν κάθεται καλά ούτε στην αγκαλιά ούτε πουθενά, οπότε πραγματικά δε ξέρω τί να κάνω. Μόνο στο περπάτημα σταματάει να γκρινιάζει (συνήθως κι αυτό). Μπορεί βέβαια να έχει και πονάκια, ίσως την κοιλίτσα και σίγουρα τα δοντάκια του γιατί συνέχεια δαγκώνει τα χέρια του με μανία ο καημενούλης. Αν φταίει αυτό την πατήσαμε, γιατί από ότι κατάλαβα με τα δοντάκια τους ταλαιπωρούνται μέχρι τα 2 χρόνια. Θα προσπαθήσω να βρω κι άλλους τρόπους να τον απασχολώ για να ξεχνιέται λίγο. Θα βγάλω σιγά σιγά κι εγώ το γυμναστήριο να τον βάζω κι εκεί... μέχρι στιγμής δεν έχει δώσει σημασία στα κρεμαστά παιχνίδια που έχει στο λίκνο και στο ριλάξ, αλλά ίσως σιγά σιγά ξεκινήσει. Τώρα θα του αγοράσω κι ένα από αυτά τα καθισματάκια που είναι σαν περπατούρες αλλά χωρίς ροδάκια.. βρήκα ένα ωραίο στο αμαζον (από 3μηνών και πάνω λέει) που θα μπορεί εκεί να στέκεται όρθιος που του αρέσει, να χοροπηδάει πάνω-κάτω, να γυρνάει γύρω-γύρω και να παίζει με διάφορα παιχνίδια τριγύρω του. Ελπίζω εκεί να γυμνάζεται κάπως, να ξεμουδιάζει από το καθισιό και την αγκαλιά όλη μέρα, και να αυτοαπασχολείται λίγο για να μπορώ κι εγώ να κάνω τίποτα άλλο σαν άνθρωπος.

Κορίτσια μου, δίκιο έχετε... κι εγώ έχω ξενερώσει με αυτήν την κατάσταση. Πραγματικά, σε μια άλλη εποχή, αν δεν είχαμε και το ιντερνετ, τις βιντεοκλήσεις, τηλεόραση κτλ. δε ξέρω πώς θα την παλεύαμε με την κλεισούρα! Προχθές πήγαμε με τον άντρα μου και τον μπέμπη μια βόλτα στο εμπορικό εδώ και ένιωσα άλλος άνθρωπος. Σαν να ξύπνησα από ένα όνειρο κάπως. Βέβαια και πάλι τα πράγματα ήταν περίεργα... είμασταν όλοι με τις μάσκες, δεν ακουμπούσαμε τίποτα (δε μπόρεσα καν να πάρω να φάω το αγαπημένο μου pretzel στο χέρι όπως έπαιρνα πάντα), προσέχαμε να μην περπατάμε κοντά στον υπόλοιπο κόσμο, είχαμε και το νου μας να γυρίσουμε γρήγορα πίσω για να ταίσω τον μικρό. Τουλάχιστον χαζέψαμε λίγο μαγαζιά και στολίδια και είδαμε λίγο κοσμο! Τί να κάνουμε, είπαμε, υπομονή! Εν τω μεταξύ, οι φίλοι μας στην Όμαχα που θα πηγαίναμε να κάνουμε μαζί τους Χριστούγεννα κολλήσανε κορονοϊό (οπότε σίγουρα δε θα πάμε) και η φίλη μας εδώ που είχαμε πει να κάνουμε κάτι μαζί την παραμονή αν ξεμέναμε τελικά εδώ κόλλησε και αυτή κορονοϊό... τί να πω! Πραγματικά είναι θαύμα που δεν το έχουμε κολλήσει εμείς ακόμα, αλλά μη λέω μεγάλα λόγια! Επίσης, δε ξέρω αν το έχει κάποια άλλη από εσάς αυτό το πρόβλημα, αλλά τις τελευταίες μέρες παρατήρησα ότι ο μικρός μου είναι γενικά ανήσυχος. Πέρα από τις περιστασιακές γκρίνιες, πλέον δεν κάθεται ήσυχος σχεδόν καθόλου μέσα στη μέρα. Ενώ τρώει κανονικά και το βράδυ κοιμάται κανονικά ακόμα (φτου φτου, ελπίζω να μην αλλάξει αυτό), την υπόλοιπη μέρα που είναι ξύπνιος γκρινιάζει και κλαίει, είτε τον έχω στο καρεκλάκι του είτε τον παίρνω αγκαλιά. Σαν να βαριέται και να μη βολεύεται πουθενά. Μόνο όταν τον παίρνω αγκαλιά και τον περπατάω μέσα στο σπίτι σταματάει, αλλά δε μπορώ να κάνω βόλτες μέσα στο σπίτι όλη μέρα, άσε που έχει βαρύνει κιόλας. Και είμαι όλη μέρα μαζί του μέσα στο σπίτι φυσικά, τη μισή μέρα μόνη μου μαζί του. Εσείς τί κάνετε για να περάσει η μέρα ευχάριστα με τα μωρά σας? Υπάρχει κάτι που μπορώ να κάνω για να μην βαριέται? Ακόμα δεν έχει δείξει ενδιαφέρον σε κάτι μασητικά και κουδουνίστρες που του δίνω που και που (άσχετα που δαγκώνει τα χέρια του όλη την ώρα). Τα Αμερικάνικα σπίτια είναι πράγματι ωραία (όχι όλα βέβαια, πρέπει να έχεις καλό μισθό για να αγοράσεις/συντηρίσεις ένα αξιοπρεπές σπίτι), αλλά ευτυχώς που είναι ωραία γιατί αναγκαστικά περνάμε όλη τη μέρα μας στο σπίτι εδώ. Ναι, ακόμα και να μην είχαμε τον κορονοϊό, οι Αμερικάνοι σπάνια βγαίνουν κάπου έξω, εκτός από φαγητό και σινεμά. Είναι και οι αποστάσεις μεγάλες, οπότε συνήθως διαλέγουν μεγάλα σπίτια και τα εξοπλίζουν (π.χ. με γυμναστήριο, δωμάτιο παιχνιδιών/διασκέδασης κτλ.) έτσι ώστε να μη χρειάζεται καθόλου να βγαίνουν έξω και να οδηγάνε πόση ώρα μέσα στην παγωνιά ή τον καύσωνα για να κάνουν κάτι. Εγώ βέβαια, ακόμα να συνηθίσω σ'αυτόν τον τρόπο ζωής... αλλιώς είμαστε μαθημένοι εμείς. Εγώ δεν έχω παρατηρήσει κάτι τέτοιο, όχι ακόμα τουλάχιστον. Αυτό που παρατήρησα έντονα είναι η ξηρασία, αλλά ευτυχώς με είχε προειδοποιήσει ο γυναικολόγος και μου είχε πει ότι μπορούμε να ξεκινήσουμε πάλι επαφές με τον σύζυγο, αλλά με λιπαντικό. Κορίτσια τί είναι αυτό το πράγμα, νομίζω 3 φορές έχουμε κάνει κάτι όλες κι όλες από τότε, και όσο λιπαντικό και να χρησιμοποιήσουμε πάλι ζορίζομαι και πονάω, είχα ακομα και λίγες σταγόνες αίμα τις προάλλες... δε ξέρω αν φταίει κιόλας που δε γέννησα με φυσικό τοκετό και η περιοχή είναι ακόμα πολύ κλειστή/σφιχτή, τί να πω!

@Marti με το καλό να τελειώσεις τις εργασίες σου, να χαλαρώσεις λίγο! @Anastasia05 Καλή αρχή στη δουλειά! Έτσι ακριβώς κι εγώ... βάζω το μπανιεράκι του στον νεροχύτη της κουζίνας που είναι μεγάλος (ένα από τα καλά της ανακαίνισης) και δε χρειάζεται να σκύβω, που στην αρχή με την καισαρική ήταν αδύνατο έτσι κι αλλιώς. Έχει μέσα ειδικό καθισματάκι αντιολισθητικό, οπότε αράζει χαλαρός στο μπάνιο του!

Έτσι είναι, και εμένα μου λείπει πολύ η οικογένειά μου αυτές τις μέρες και μου κακοφαίνεται που δε μπορούμε να έρθουμε Ελλάδα... εδώ δεν τα ζω με τον ίδιο τρόπο τα Χριστούγεννα. Αλλά ειδικά φέτος δε γίνεται διαφορετικά. Ας είμαστε όμως καλά στην υγεία μας και του χρόνου, πρώτα ο Θεός, ελπίζω να είμαστε μαζί με τις οικογένειές μας όλοι (και με τα παιδάκια μας, να μας κάνουν καινούργια κόλπα)!

Γεια σας κορίτσια μου! Κι εμείς εδώ μόνοι μας μάλλον θα κάνουμε γιορτές. Σκεφτόμασταν να πάμε σε κάτι φίλους μας στην Όμαχα τα Χριστούγεννα, αλλά τώρα μου λέει ο άντρας μου ότι σκέφτεται την πολύωρη οδήγηση με το μωρό και φοβάται και τέτοια, οπότε μάλλον εδώ σπίτι μόνους μας μας βλέπω. Ευτυχώς έχουμε τον μπεμπούλη μας! Ναι, εμείς έχουμε ξεκινήσει εδώ και καιρό σαλάκια, μπουρμπουλήθρες και χεράκια στο στόμα. Μερικές φορές κουνάει και το κεφάλι του δεξιά-αριστερά για να τρίβεται το χεράκι στα ούλα... αφού στο πίσω-πλάι μέρος του κεφαλιού του έχει κάνει μια οριζόντια γραμμή που δεν έχει τόσα μαλλιά, έχει πλάκα! Καλά διάβασες, εμάς τουλάχιστον έτσι μας είπε ο παιδίατρος, να μην τον κάνουμε μπάνιο συχνά (εκτός αν λερωθεί πολύ βέβαια από κακά ή κάτι άλλο). Ο παιδίατρος της κουμπάρας μου εδώ της είπε ακόμα πιο σπάνια, μία φορά την εβδομάδα και αν. Γενικά πάντως στο εξωτερικό δεν τα κάνουν όλοι τα παιδιά τους μπάνιο κάθε βράδυ όπως έχω ακούσει από όλους τους φίλους μου στην Ελλάδα. Πάλι καλά, νόμιζα ότι είμαι η μόνη! Κι εγώ τον κάνω μπάνιο κάθε 3-4 μέρες και να πω την αλήθεια ούτε τοπικά τον πλένω κάθε φορά που κάνει κακά (που είναι πολλέεεεες φορές τη μέρα, μπορεί και 10). Τον αλλάζω όμως πολύ συχνά (συνήθως αμέσως μόλις λερωθεί), τον καθαρίζω πάρα πολύ καλά με τα waterwipes, οπότε είναι σαν να τον έχω ξεπλύνει καλά, κάθε φορά του βάζω κρέμα μετά, και μάλλον έχει καλό δέρμα γιατί ποτέ δεν έχει κοκκινήσει. Ίσως αν του άρεσε το μπάνιο να τον έκανα πιο συχνά, αλλά δε τρελαίνεται κιόλας. Στην αρχή μόνο όταν τον βάζω στο ζεστό νεράκι χαμογελάει, αλλά μετά μέχρι να τον σκουπίσω, να του βάλω λίγο κρεμούλα στα γρήγορα και να τον ντύσω, συνήθως κλαίει και χτυπιέται. Οπότε δεν υπάρχει λόγος να ταλαιπωρούμαστε όλοι πιο συχνά με το μπάνιο, εφόσον δεν είναι και καλό για το δέρμα του έτσι κι αλλιώς. Και του δικού μου τα κακά είναι πάντα νερουλά, δεν το ήξερα ότι μπορεί να φταίει η υπερπαραγωγή για αυτό. Το φυσιολογικό δεν είναι να είναι νερουλά σε αυτήν την ηλικία? Κι εμείς έχουμε διαρροές που και που, αλλά όποτε τον ακούω να τα κάνει τον παίρνω και τον αλλάζω αμέσως, οπότε συνήθως τη γλιτώνουμε. Πάντως εμένα φτου φτου όλα τα λερωμένα φορμάκια του καθαρίζουν μια χαρά στο πλυντήριο (μέχρι στιγμής τουλάχιστον, μετά που θα τρώει και φαγητά μπορεί να αλλάξει η κατάσταση). Κι εμάς μας είπε ο παιδίατρος να πάρουμε acetaminophen αν ανεβάσει πυρετό, αλλά ευτυχώς δε χρειάστηκε τίποτα.

Μόνο εμένα ο δικός μου είναι μέσα στο κλάμα και τη γκρίνια το πρωί? Φταίω κι εγώ βέβαια γιατί ξυπνάω δύσκολα, οπότε μέχρι να τον πάρω χαμπάρι και να σηκωθώ αυτός έχει ήδη ξυπνήσει και γκρινιάξει για λίγα λεπτα και μέχρι να τον αλλάξω χαλάει τον κόσμο. Μόλις ξεκινήσουμε το τάισμα επιτέλους ηρεμεί όμως. Αχ, μας έχουν πάρει τα ζουμιά σήμερα! Τέλεια! Ευχαριστούμε πολύ για τον κωδικό και εννοείται θα τον τιμήσουμε! Είναι λογικό γιατί στην αρχή βγαίνει το πιο νερουλό γάλα που το περισσότερο έχει ήδη μαζευτεί στο στήθος και έχει πιο έντονη ροή. Μετά από λίγο βγαίνει το πιο λιπαρό γάλα που παράγεται και είναι πιο παχύρευστο οπότε δεν έχει τόσο δυνατή ροή. Εμείς ήδη βγήκαμε οι τρεις μας φωτογραφίες μπροστά στο δέντρο... ο μικρός φορούσε φορμάκι ασπρο με κόκκινα γράμματα που έγραφαν "Baby's 1st Christmas" και εμείς κόκκινα ρούχα για να είμαστε ασορτί. Ωραίες βγήκαν! Τον είχαμε βάλει στη μέση και τον πλακώναμε στα φιλάκια! Εμένα μου έδωσε η αδερφή μου τα κοχύλια της Μεντελα (1 ζευγάρι). Είναι ένα μέγεθος και δεν τα αποστειρώνω. Τα φοράω συνέχεια, τα βγάζω μόνο όταν κάνω μπάνιο που τα πλένω κιόλας. Είναι λίγο άβολα κάτω από τα ρούχα, αλλά βοηθάνε πολύ γιατί μαζεύουν το γάλα και βοηθάνε τις θηλές να παίρνουν αέρα και να παίρνουν καλό σχήμα για το θηλασμό.

Έτσι ακριβώς κι εγώ... αποκλειστικό θηλασμό μέχρι στιγμής και δεν έχω δώσει ποτέ μπουκάλι, οπότε δεν έχω ιδέα πόσο πίνει! Κι εγώ έχω μια εφαρμογή που σημειώνω πότε και για πόση ώρα τρώει (στην αρχή σημείωνα και τις αλλαγές πάνας και πότε ήτανε βρεγμένες ή λερωμένες, αλλά δεν άντεξα παραπάνω από 2 εβδομάδες γιατί μου έτρωγε πάαααρα πολύ χρόνο). Τους θηλασμούς με βοηθάει που τους σημειώνω μέχρι στιγμής για να θυμάμαι περίπου πότε είναι η ώρα να τον ξαναταϊσω και από ποιά μεριά, και για να τα λέω και στον παιδίατρο που με ρωτάει, αλλά σε κάνα μήνα λέω να το κόψω κι αυτό. Κορίτσια μου, σας καληνυχτώ και αντιγράφω ένα πολύ όμορφο ποιήμα που διάβασα μόλις και συγκινήθηκα. Απευθύνεται στις καινούργιες μανούλες, είναι στα Αγγλικά, αλλά ελπίζω να δώσει και σε εσάς δύναμη όπως και σε εμένα! Καλή μέρα σε όλες σας εκεί! "Mama, I can’t see past you right now, I’m so small and everything’s a little blurry. All I see is you. When you feel alone, like the walls are closing in, remember I’m here too. I know your world has changed and the days feel a little lonely. But they aren’t lonely for me. You are my everything. When you feel like you don’t know what you’re doing, you’re making it look easy to me. Even though we’re still getting to know each other, you know me better than anyone. I trust you. When you think some nights you’ll never sleep again, you will. We both will. But I’m scared right now. I promise I’m not manipulating you. I just need your smell and comfort. Do you feel that tug in your heart when we’re apart? I do too. I miss you. When you feel as if you’ve achieved nothing, please know, my cup has never been so full. The days that get away on you will be some of my best memories of us playing together on the ground. I love you. When you feel like you don’t know who you are anymore, when you turn away from the mirror. That face will be the one I look to when I achieve something, the one I search for in a crowd. The reason for my first smile. You’re perfect to me. When you feel like the weight of it all is heavy in your heart, please know I’ve never felt lighter. Can I lay here with you a little longer? I won’t always need you like this. But I need you right now. When you feel as if you have nothing left to give, when I see your hands outstretched at me, pleading. When we’re both crying. I wish I could talk, but I can’t. If I could I would tell you, There’s a reason I chose you. I can’t see past you right now mama, because you are my world. It will get bigger, soon enough. But for now, All I see is you." Jessica Urlichs - All i see is you

Αμάν αυτά τα ΕΛΤΑ! Κανονικά εγώ δε δικαιούμαι καθόλου άδεια, δηλαδή θεωρητικά την επόμενη μέρα της γέννας θα έπρεπε να γυρνούσα στη δουλειά. Αλλά ευτυχώς ο άντρας μου είναι το αφεντικό μου, οπότε τα βολεύουμε... προς το παρόν μένω εγώ σπίτι με το μωρό γιατί δεν έχουμε κάποιον άλλον να μας τον προσέχει και ο παιδικός σταθμός που τον έχουμε γράψει μπορεί να τον δεχτεί το νωρίτερο από τον Αύγουστο και μετά, και αν (έχουνε λίστα αναμονής). Η κατάσταση με τον κορονοϊό μας έχει βολέψει από αυτήν την άποψη, γιατί και στο πανεπιστήμιο μας ενθαρρύνουν όσοι μπορούμε να δουλεύουμε από το σπίτι, οπότε μπορούμε να το δικαιολογήσουμε και έτσι.

Ναι, δίκιο έχεις. Κι εγώ θα ήθελα κάνα δίωρο μόνη με τον άντρα μου και τα γατιά μας πριν πέσουμε για ύπνο, αλλά σκέφτομαι ότι έτσι θα ξυπνούσε ο μικρός μετά από λίγο και δε θα προλάβαινα να κοιμηθώ σαν άνθρωπος. Επίσης, δεν έχω δοκιμάσει ποτέ να τον βάλω να κοιμηθεί σε άλλο δωμάτιο από αυτό που καθόμαστε εμείς... ακόμα και μέσα στη μέρα το λίγο που κοιμάται τον έχουμε στο ριλάξ-καρεκλάκι δίπλα μας στον καναπέ του σαλονιού. Αυτό που τον τρύπησαν 3 φορές τον καημενούλη και μένα δε μου άρεσε... όταν είδα τις 3 ενέσεις είπα ωχ! Πάλι καλά το πήρε όμως. Από ότι κατάλαβα στην Ελλάδα τα κάνουν τα εμβόλια πιο συχνά αλλά λιγότερα κάθε φορά (κάθε μήνα αν δε κάνω λάθος), ενώ εδώ πας στους 2,4,6 και 12 μήνες και κάνουν περισσότερα εμβόλια μαζεμένα. Το σπίτι μας είναι σχεδόν τελειωμένο... τώρα που έχουμε το μωρό και τη δουλειά (ο άντρας μου δηλαδή, εγώ ακόμα δεν πάω) προχωρούσαμε πιο αργά τις ανακαινίσεις. Μόλις προχθές συμμαζέψαμε και τα τελευταία πράγματα στην κουζίνα και επιτέλους είναι πανέτοιμη! Έχω κρεμάσει όλα τα διακοσμητικά, κορνίζες κτλ. και το μόνο που έμεινε είναι κάτι ψιλοδουλίτσες στο master bathroom (βάψιμο, αλλαγή φωτιστικών και τζαμαρία στη ντουζιέρα). Μόλις γίνουν και αυτά θα συμμαζέψω επιτέλους τα καλλυντικά μου και θα είναι όλα στη θέση τους! Τώρα που στολίσαμε Χριστουγεννιάτικα πάντως έχει γίνει κουκλίστικο το σπίτι, λες και έπρεπε πάντα να ήταν έτσι!

Εμείς κορίτσια σήμερα πήγαμε στον παιδίατρο για το check-up των 2 μηνών. Κάναμε τρία εμβόλια (διφθερίτιδα-τέτανο-κοκκίτη, haemophilus influenzae b, πολιομυελίτιδας), την δεύτερη δόση ηπατίτιδας Β, και ένα πόσιμο (ροταϊό). Ο μικρούλης άρχισε να δυσανασχετεί και να ψιλοκλαίει όταν του πάτησαν τα ποδαράκια κάτω για να τον ακινητοποιήσουν. Τον τρύπησαν 3 φορές τον καημενούλη, αλλά έγινε γρήγορα και μετά από το τρύπημα τον πήρα αγκαλίτσα και σταμάτησε να κλαίει αμέσως... η κοπέλα που μας έκανε τα εμβόλια είπε ότι είναι πολύ δυνατό και σκληρό το αντράκι μας! Εν τω μεταξύ, όταν τον έπαιρνα αγκαλιά, μέσα από τα κλάματα είπε ένα "μαμα"... το ξέρω ότι το έκανε ασυναίσθητα και ήταν απλά ένας ήχος που έβγαλε εκείνη την ώρα, αλλά συγκινήθηκα και όλοι το προσέξαμε, δεν ήταν ιδέα μου! Ε, μας έπιασαν τα γέλια, αφού έλεγα "το παιδί μου είναι ιδιοφυϊα", να μιλάει από τόσο νωρίς... χαχα! Κατά τα άλλα, όλα καλά, έχουμε φτάσει 5,7 κιλά και είμαστε λίγο πάνω από τη μέση σε όλες τις καμπύλες ανάπτυξης! Τί ωραία εικόνα ο μπαμπάς με την κόρη να κοιμούνται πιασμένοι χέρι-χέρι! Η συγκοίμηση σίγουρα βολεύει όταν θηλάζεις αποκλειστικά, αρκεί να βρεις τον τρόπο να το κάνεις με ασφάλεια και φυσικά να μπορέσεις να το κόψεις αργότερα όταν έρθει η ώρα. Κι εμείς αγκαλίτσα με τον μικρό κοιμηθήκαμε χθες βράδυ γιατί είχε πολύ γκρίνια... γενικά τις τελευταίες μέρες συχνά σφίγγεται, τεντώνεται και κλαίει ο καημενούλης. Βρε κορίτσια, πολλές ώρες κοιμούνται τα μικρά σας, φτου φτου! Εμείς κατά τις 12 που πάμε για ύπνο τον ταϊζω τελευταία φορά και εκεί γύρω στις 12-1 κοιμάται συνήθως. Μετά βέβαια το πάει πολύ καλά, 5-6 ώρες σερί ύπνο και μετά αφού τον αλλάξω/ταϊσω συνήθως μιάμιση-δυο ώρες ύπνου ακόμα. Αλλά πέρα από αυτές τις ~7 ώρες ύπνου, μέσα στη μέρα κοιμάται πολύ λίγο. Ίσως θα πρέπει να τον βάζω κι εγώ νωρίτερα για ύπνο, αλλά με βολεύει να τον ταϊζω την ώρα που ξαπλώνουμε κι εμείς για να το παίρνει μετά σερί.

Εγώ πάντα ήθελα 2 παιδιά... ο άντρας μου βέβαια θέλει πολλά, και 5-6 αν γίνεται, οπότε ίσως, πρώτα ο Θεός, καταλήξουμε σε 3 τελικά, ποιός ξέρει? Εγώ είμαι της άποψης ότι τα περισσότερα παιδιά δεν θα ήταν καλό στη δικιά μας περίπτωση, γιατί εκτός του ότι ξεκινήσαμε λίγο μεγάλοι (εγώ 36, ο σύζυγος 37) και εγώ αναγκάστηκα να κάνω καισαρική (και ξέρω ότι δεν ενδύκνειται να κάνεις πάνω από 2-3 καισαρικές συνολικά), σκέφτομαι ότι τα περισσότερα παιδιά θα δυσκόλευαν τη ζωή μας από ένα σημείο και μετά... θα χρειαζόμασταν μεγαλύτερο σπίτι, να αγοράζουμε περισσότερα εισητήρια για Ελλάδα μια-δυο φορές το χρόνο, περισσότερα δωμάτια στα ξενοδοχεία όταν ταξιδεύουμε, περισσότερα χρήματα για τις σπουδές τους κτλ. Και το μεγαλύτερο θέμα για εμένα είναι το να μπορώ να ανταπεξέλθω στην ανατροφή τους, όχι απλά να τα κρατάω ζωντανά αλλά να μπορώ να αφοσιωθώ όσο θέλω και εκείνα να μην αισθανθούν παραμελημένα ή ότι τους λείπει κάτι. Τα χρήματα σίγουρα είναι ένας παράγοντας, αλλά και ο χρόνος επίσης. Γιατί μπορεί η αγάπη μας να είναι ανεξάντλητη, αλλά ο χρόνος δυστυχώς δεν είναι... θέλω να προλαβαίνω να συζητάω μαζί τους, να παίζουμε παιχνίδια, να τους διαβάζω παραμύθια, να τους τραγουδάω, να παίζουμε και να κάνουμε δραστηριότητες μαζί και να ξέρουν ότι θα είμαι πάντα εκεί για εκείνα, όχι να με ψάχνουν και να μη με βρίσκουνε. Σίγουρα όμως δε θέλω να μείνω στο ένα παιδί. Εγώ μεγάλωσα με δίδυμη αδερφή και πάντα είχα παρέα την καλύτερή μου φίλη! Ξέρω ότι δεν έχουν όλα τα αδέρφια παρόμοια εμπειρία, αλλά στο δικό μου το μυαλό τουλάχιστον, αν δεν είχα την αδερφή μου δε θα υπήρχε τίποτα που θα μπορούσανε να κάνουνε οι γονείς μου για να αναπληρώσει αυτό το κενό. Ήτανε το καλύτερο δώρο που θα μπορούσανε να μου κάνουνε ποτέ, και θέλω το ίδιο να κάνω κι εγώ για τα παιδιά μου. Κι εγώ το σκέφτομαι λιγάκι, αλλά το φοβάμαι να πω την αλήθεια. Ειδικά επειδή θέλω το επόμενο παιδί να είναι σε κάνα-δυο χρόνια από τώρα και υπάρχουν φόβοι για τραυματισμό της μήτρας από τις συσπάσεις του τοκετού τόσο σύντομα. Θα δείξει όμως... θα το ξανασκεφτώ όταν έρθει η ώρα, αναλόγως το πόσος καιρός θα έχει περάσει, το μέγεθος και τη θέση του μωρού κτλ. Πάντως πολλοί γιατροί και νοσοκομεία εδώ δεν αναλαμβάνουν καν να κάνουνε vbac, το έχουν γραμμένο από την αρχή στους κανονισμούς τους! Συμφωνώ, εγώ μόνο δυο πιπίλες που έχω αποστειρώνω στο κουτάκι τους, κι αυτό μια φορά τη μέρα (όχι κάθε 8 ώρες που λένε). Τον επόμενο μήνα θα το σταματήσω κι αυτό, γιατί όπως λες κι εσύ δεν έχει νόημα... βάζουν στο στόμα τους τα χέρια τους, ρούχα, κουβερτάκια, ό,τι βρεθεί κοντά τους μέσα στο σπίτι γενικά, χώρια οι τρίχες των γατιών που πετάνε στον αέρα και κολλάνε πάνω μας και πάνω του όσο και να προσέχουμε. Εγώ ούτε τα ρουχαλάκια του δε σιδερώνω... τα βγάζω από το στεγνωτήριο ζεστά και τα διπλώνω επιτόπου και τελείωσε. Το μόνο που μπορούμε να κάνουμε είναι να κρατάμε το σπίτι καθαρό όσο γίνεται και να συνεχίσω το θηλασμό όσο μπορώ για να του παρέχω αντισώματα. Χαχα, έχουν αλλάξει οι προτεραιότητες! Να μην ανησυχείς, ίσα ίσα να χαίρεσαι. Όσο περνάει ο καιρός βελτιώνεται ο ύπνος τους (συνήθως) και η παλινδρόμηση μειώνεται σίγουρα. Κι εμένα ο μικρός μου που έβγαζε πολλές γουλιές μέσα στη μέρα και αναγκαζόμουν να τον κρατάω συνέχεια όρθιο και να του αλλάζω πόσα ρούχα τη μέρα, τις τελευταίες δυο εβδομάδες περίπου είναι πολύ καλύτερα... μια γουλίτσα μια φορά τη μέρα και αν!

Και εμείς έχουμε πολλά σαλάκια τελευταία! Τώρα του φοράω όλη μέρα σαλιάρα και βρέχεται συνέχεια. Δε ξέρω αν τον ενοχλούν τα ούλα του, αλλά τον βλέπω μερικές φορές που βάζει το χέρι στο στόμα και κουνάει το κεφάλι του δεξιά-αριστερά για να τρίβεται το χεράκι στα ούλα του. Τί να πω... ξεκίνησαν οι ενοχλήσεις των δοντιών από τώρα? Νωρίς μου φαίνεται! Κουράγιο μάνα! Είναι με τις μέρες τους και τα στάδια που περνάνε, πραγματικά. Καταλαβαίνω πως θα σου πονάνε και οι θηλές σου μετά από τόσο θηλασμό! Αν σε παρηγορεί, ο δικός μου χθες έφαγε πολλά γεύματα μεν αλλά μικρά σε διάρκεια (πιο πολύ τον έβαζα στο στήθος για να ηρεμήσει γιατί τον έπιασαν άσχημα κλάματα μερικές φορές και μετά από λίγα λεπτά σταματούσε από μόνος του και ήταν ήρεμος). Το απόγευμα κοιμήθηκε πολλή ώρα σερί και έκανα πόσες δουλειές σπίτι... αφού ξεχάστηκα και μετά θυμήθηκα ότι έχω παιδί και τρόμαξα, λέω είναι σίγουρα καλά? Παρόλα αυτά το βράδυ κοιμήθηκε κανονικά και στη φωλίτσα του παρακαλώ, ούτε καν αγκαλιά, και κοιμήθηκα κι εγώ σαν άνθρωπος!

Εμάς πάλι τώρα άρχισε να χαλάει ο ύπνος μας... μάλλον περνάμε το άλμα των 8-9 εβδομάδων γιατί όλη την ημέρα είναι ανήσυχος, φαίνεται ότι είναι κουρασμένος και θέλει να κοιμηθεί αλλά κάτι τον ενοχλεί και ξυπνάει συνέχεια. Το βράδυ κοιμάται μόνο αγκαλιά μου στο στήθος (αλλιώς τσιρίζει) και μετά το πρωϊνό τάισμα των 7:00 δε ξανακοιμάται το καθιερωμένο 2ωράκι. Ώρες ώρες βέβαια τον βλέπω που έχει αέρια και ζορίζεται ο καημενούλης. Από γοπ πάντως είμαστε πολύ καλύτερα... μία γουλίτσα μόνο θα βγάλει πλέον κάνα-δυο φορές τη μέρα και ααααν. Τί να πω, ελπίζω να του περάσουν σύντομα οι ενοχλήσεις που έχει και να ξαναστρώσει λίγο ο ύπνος του πάλι! Καλό βράδυ κορίτσια μου!!

Γεια σου κορίτσι μου και με το καλό το μωράκι σου! Μην πανικοβάλλεσαι, όσο πιο ήρεμη είσαι εσύ τόσο πιο βολικά θα σου έρχονται και θα σου φαίνονται όλα... θα δεις με τον καιρό ότι όλα παίρνουν το δρόμο τους. Εγώ γέννησα σε νοσοκομείο στην Αμερική που μένω οπότε σε κάποιες ερωτήσεις ίσως σε συμβουλέψουν καλύτερα τα υπόλοιπα κορίτσια αλλά πιστεύω ότι αρκετά πράγματα έχουμε κοινά κι εδώ. 1. Εγώ στο νοσοκομείο χρησιμοποιούσα αυτά τα διχτάκια-εσώρουσα με τις μεγάλες σερβιέτες που μου έδωσαν εκεί, αλλά επειδή ήταν πολύ ογκώδη την δεύτερη μέρα πριν φύγω το γύρισα σε εσώρουχα μιας χρήσης για την ακράτεια (τα Always discreet πήρα γιατί είχανε καλή εφαρμογή και δεν τα ένιωθα τελείως σαν πάνες) και επειδή είχα πολύ αίμα έβαζα και σερβιέτα μέσα. Έτσι ήμουν σίγουρη ότι δε θα είχα διαρροές. Επίσης, πολύ χρήσιμο θα είναι να πάρεις και ένα μπουκαλάκι-μπιντέ (peribottle) για να μπορείς να πλένεσαι καλά και εύκολα, ειδικά αν έχεις σκίσιμο/τραυματισμό στο περίνεο (σχεδόν σίγουρο με φυσικό τοκετό) ή αιμορροίδες, είναι σωτήριο το μπουκαλάκι. 2. Εγώ είχα βαλιτσούλα καμπίνας και χώρεσε μια χαρά τα πράγματά μου και του μωρού. Ειδικά για το μωρό μόνο τα ρουχαλάκια εξόδου και την κουβερτούλα που τον σκεπάσαμε στο ριλάξ-καρότσι χρειάστηκα. 3. Το στρωματάκι αλλαξιέρας καλά το σκέφτηκες και είναι το μόνο που θα χρειαστείς σίγουρα (είναι και αδιάβροχα συνήθως οπότε δε χρειάζεσαι κάλυμα). Εγώ έχω πάρει και αλλαξιέρα-συρταριέρα, γιατί ήθελα έτσι κι αλλιώς έξτρα αποθηκευτικό χώρο και επιπλάκια για το παιδικό δωμάτιο και μου αρέσει γιατί έχω όλα τα απαραίτητα εκεί (πάνες, μωρομάντηλα, κρέμα σώματος, κρέμα για το σύγκαμα κτλ.), και στα συρτάρια έχω βάλει μπουρνουζάκια, σαλιάρες και πανάκια ρεψίματος. 4. Εγώ πιπίλες δεν είχα αγοράσει καθόλου από πριν γιατί σκόπευα να θηλάσω αποκλειστικά και ειδικά στην αρχή δεν ήθελα να δώσω πιπίλα για να αποφύγω σύγχηση θηλών. Μετά την 5η εβδομάδα όμως αποφάσισα να δοκιμάσω λίγο και του δίνω τώρα κάποιες φορές μέσα στη μέρα/νύχτα όταν γκρινιάζει και δεν μπορώ να καταλάβω τί φταίει (αφού έχει ήδη φάει, ρευτεί, αλλαχτεί κτλ.) ή αν βγούμε έξω για φαγητό. Πολλές φορές την φτύνει αλλά άλλες φορές την κρατάει και τον ηρεμεί για λίγο. Εγώ χρησιμοποιώ τις Μαμ... έρχονται δυο μαζί μέσα σε ένα κουτάκι που το γεμίζεις με νερό και το βάζεις στον φούρνο μικροκυμμάτων για 3 λεπτά και αποστειρώνονται έτσι εύκολα. Εμένα με έχει βολέψει πολύ γιατί δεν χρησιμοποιώ τίποτε άλλο (μπουκάλια, θήλαστρα ή κάτι άλλο) και δεν έχω αποστειρωτήρα, οπότε δεν ήθελα να μπλέξω με κατσαρόλες, βράσιμο κτλ. μόνο για μία πιπίλα. Ναιαιαιαιαι, το βρήκα! Είχα ψάξει και παλιότερα και δεν είχα βρει τίποτα. Τώρα μόλις παρήγγειλα ένα βάζο!

Καμιά 15αριά! Δεν μπορώ να τον αφήσω παραπάνω κιόλας γιατί αλλιώς ξεχειλίζει κ βγαίνουν έξω από την πάνα και λερώνει τα ρούχα του, σεντόνια, καναπέδες, εμάς... ό,τι έρθει σε επαφή γενικά. Ούτε εμένα, καθόλου, κάτι θα κάνω λάθος μάλλον. Τυχερή!!! Εγώ δε μπορώ να βρω τίποτα αντίστοιχο εδώ. Έψαχνα τις προάλλες για να επιχειρήσω να φτιάξω τσουρέκι με λευκή σοκολάτα και κάστανο (σαν το αγαπημένο μου από τον Τερκενλή), αλλά τζίφος!