Quantcast
Jump to content
➔ Parents.org.gr
 Εάν η διεύθυνση E-Mail σας δεν υπάρχει, δεν λειτουργεί, ή σας είναι άγνωστη, παρακαλούμε στείλτε μας το νέο σας E-Mail  &  το όνομα χρήστη σας στο a d m i n i s t r a t o r @parents.org.gr ! 
Reset Password: Στο παρελθόν τα κριτήρια password ήταν χαμηλής ασφάλειας, με αποτέλεμα κάποιοι λογαριασμοί μελών να χακάρονται. Εάν συμβεί αυτό, στέλνουμε μήνυμα στο E-Mail σας για αναγκαστική ανανέωση του password.

Eva137

Μέλη
  • Περιεχομενο (αριθμoς δημοσιευσεων)

    598
  • Μελος απο

  • Τελευταια επισκεψη

Όλα όσα δημοσίευσε η/ο Eva137

  1. Eva137

    Μανουλες Οκτωβρίου 2020!!

    Ναι, ένας ψιλοπανικός γίνεται! Ευτυχώς εμείς εδώ μένουμε σε χωριό και τίποτα συναρπαστικό δε συμβαίνει ποτέ, οπότε ελπίζω να γλιτώσουμε τυχόν επεισόδια... για να δούμε! Λες να περνάει άλμα το παιδάκι μου? Ίσως... ειδικά αυτό που θήλαζε τόοοοσο πολύ ώρα, έπαθα πλάκα! Πάντως και ο δικός μου κάνει αυτά τα ασυναίσθητα χαμογελάκια και τα κόλπα που βγάζει τη γλώσσα έξω, έχει πολύ γέλιο!
  2. Eva137

    Μανουλες Οκτωβρίου 2020!!

    Χαχα, ακριβώς έτσι όμως! Αυτό πιστεύω ότι είναι το μόνο αρνητικό του θηλασμού. Κι εγώ αγανακτώ κάποιες φορές, αλλά τότε υπενθυμίζω στον εαυτό μου ότι κάνω το καλύτερο που μπορώ για το μωρό και για μένα, ότι είμαι τυχερή που έχω τη δυνατότητα (γιατί δε χρειάστηκε να πάω στη δουλειά ακόμα) και ότι αν του έδινα φόρμουλα θα είχα άλλες δυσκολίες: αγορά σκόνης, πλύσιμο μπουκαλιών, αποστειρώσεις κτλ. Ας κάνουμε υπομονή και κάποια στιγμή θα μειωθεί η συχνότητα του θηλασμού... έτσι λένε, για να δούμε! Πάντως, όσο βολικός ήταν ο μπέμπης τις προηγούμενες μέρες, τόσο μας δυσκόλεψε χθες. Από τις 10:30 μέχρι τις 3 περίπου προσπαθούσαμε να τον ηρεμήσουμε με ό,τι τρόπο μπορούσαμε να σκεφτούμε (θηλασμό, κούνημα, περπάτημα, αγκαλιά, τραγούδια, λευκούς ήχους...) και δεν έπιανε τίποτα. Αφού τον θήλαζα για μια ώρα συνεχόμενα (πρωτοφανές γι'αυτόν) και αυτός όλη την ώρα μία έπινε μία έπαιζε-πιπιλούσε και συνεχώς κουνιότανε, τραβούσε τη θηλή, αγκομαχούσε, με πονούσε κιόλας και ήταν εξαντλητικό... δε ξέρω τί έπαθε. Μετά αφού είδα ότι δε σταματούσε το κλάμα τον ξαναθήλασα ένα μισάωρο, και πάλι τα ίδια. Τελικά ξάπλωσα στο κρεβάτι και τον άφησα δίπλα μου να θηλάσει ξαπλωμένος στο πλάι γιατί δεν είχα κουράγιο να τον κρατήσω άλλο αγκαλιά και μας πήρε ο ύπνος έτσι. Μετά από ένα 3ωρο περίπου άνοιξα τα μάτια μου και μας βρήκα στην ίδια στάση. Τώρα αναρωτιέμαι αν τον πήραξε κάτι που έφαγα ή αν έχει τελικά κολικούς. Και σήμερα πάντως είναι πολύ ανήσυχος... τί να πω!
  3. Eva137

    Μανουλες Οκτωβρίου 2020!!

    Δε ξέρω γιατί, αλλά εδώ τα εμβόλια τα κάνουν αλλιώς... την πρώτη δόση για το εμβόλιο της ηπατίτιδας την κάνουν την πρώτη μέρα μόλις στο μαιευτήριο, μαζί με έναν αιματολογικό έλεγχο, ακόμα έναν γενικό/αιματολογικό έλεγχο στις 2 εβδομάδες και τον επόμενο έλεγχο μαζί με κάποια άλλα εμβόλια στο δίμηνο ακριβώς. Τώρα για το εμβόλιο της γρίπης, εγώ γενικά είμαι κατά, όπως και για όλα τα εμβόλια που δεν είναι απολύτως απαραίτητα. Μία φορά πάντως που το έκανα υποχρεωτικά γιατί δούλευα σε νοσοκομείο, δε μπορώ να πω ότι με βοήθησε... θυμάμαι σίγουρα είχα αρρωστήσει μια-δυο φορές εκείνη τη χρονιά, ενώ συνήθως δεν αρρωσταίνω καθόλου. Όσο για παρενέργειες, το μόνο που θυμάμαι είναι ότι με ενοχλούσε ελαφρώς το χέρι μου σε εκείνο το σημείο την υπόλοιπη μέρα, σαν να έχω μελανιά περίπου. Εγώ του αλλάζω πάνα πάντα πριν τον θηλάσω, για να είναι καθαρός/στεγνός και άνετος όσο τρώει και γιατί μετά συνήθως τον παίρνει ο ύπνος και δε θέλω να τον ξυπνάω. Όταν ξυπνήσει, που το βράδυ μπορεί να είναι μετά από 4-5-6 ώρες, τον παίρνει ο άντρας μου συνήθως να τον αλλάξει (΄γιατί ξυπνάει πιο εύκολα από εμένα και είναι το μόνο που κάνει για το μωρό μέσα στη νύχτα έτσι κι αλλιώς), μου τον δίνει να τον θηλάσω και τον ξανα αφήνω να κοιμηθεί για λίγο ακόμα μέχρι να σηκωθούμε μια και καλή για το πρωί. Γενικά, επειδή συνήθως δυσκολεύεται να τον πάρει ο ύπνος και δε θέλω να το διακινδυνεύσω, δεν τον έχω ξυπνήσει ποτέ ούτε για να τον ταίσω ούτε για να τον αλλάξω... δε χρειάστηκε κιόλας. @Irinoula86 μου, τα κορίτσια ήδη σου είπαν κάποια πράγματα και θα συμφωνήσω κι εγώ. Είναι που είναι μια φορτισμένη συναισθηματικά περίοδος αυτή για όλες τις μανούλες, είναι σημαντικό να υπάρχει στήριξη, βοήθεια και κατανόηση. Ο άντρας σου, όπως και πολλοί άλλοι άντρες, ίσως να μην αντιλαμβάνεται πόσο δύσκολη είναι η θέση σου, πόσο απαιτητικό το πρόγραμμά σου και πόση στεναχώρια σου προκαλεί αυτή η κατάσταση. Πρέπει να συζητήσετε, να του εξηγήσεις ότι δε μπορείς να φροντίζεις το μωρό και το σπίτι μόνη σου (και δε θα έπρεπε έτσι κι αλλιώς γιατί είναι και δικά του, και το παιδί και το σπίτι). Τώρα αν το πρόγραμμά του δεν του επιτρέπει να ασχοληθεί με μωρό/σπίτι σ'αυτή τη φάση, τουλάχιστον θα έπρεπε να σε ενθαρρύνει να δεχτείς βοήθεια είτε από την μαμά σου είτε από κάποια οικιακή βοηθό (αν δε θέλει πεθερικά στο σπίτι του). Πρέπει λίγο να μπει στη θέση σου για να σε καταλάβει.
  4. Eva137

    Μανουλες Οκτωβρίου 2020!!

    Αχ, τα παιδάκια μας μεγαλώνουν τόσο γρήγορα! Στον δικό μας πρώτη φορά φόρεσα χθες φορμάκι που είναι για 3 μηνών και του έκανε μια χαρά. Ακόμα του φοράω και τα newborn, αλλά κάποια του είναι τσίτα και σε λίγο δε θα χωράει. Θα τα βγάλω στην άκρη να τα δώσω στην κουμπάρα μου που είναι έγκυος σε αγοράκι, και θα κρατήσω σαν αναμνηστικό μόνο το αγαπημένο μου φορμάκι που φορούσε όταν βγήκε από το μαιευτήριο! Μπράβο βρε κορίτσι, επιτέλους!!!! Να την χαίρεστε την βασίλισσά σας... άργησε λίγο αλλά ήρθε! Και στο παρατσακ παρέμεινε Οκτωβριανό μωρό (κι εσύ Οκτωβριανή μαμά)! Α, δε σας είπα, το Trick or Treat ακυρώθηκε εδώ λόγω κορωνοϊού, αλλά εμείς τον ντύσαμε κολοκύθα τελικά τον μπέμπη και τον βγάλαμε φωτογραφίες! Δε πειράζει που δεν κάναμε τίποτα άλλο... πρώτα ο Θεός, θα τον ξαναντύσουμε του χρόνου! Πες μου ότι η παλιά σου πόλη είναι η Λυών να τρελαθώ! Έχω τις καλύτερες αναμνήσεις από εκεί!! Ναι, και ο δικός μου με αποκλειστικό θηλασμό κοιμάται σχεδόν σερί το βράδυ... από 1:30 περίπου μέχρι τις 6:30 το πάει τελευταία, μετά τον θηλάζω λιγάκι (ευτυχώς και αυτός κουτουλάει εκείνη την ώρα και δε ξεπερνάει τα 10-15 λεπτά) και ξανακοιμάται μέχρι τις 9 περίπου που σηκωνόμαστε για τα καλά. Γενικά είναι πολύ καλός και κοιμάται όταν δεν έχει πονάκια/ενοχλήσεις. Από ότι έχω καταλάβει τις περισσότερες ενοχλήσεις του προκαλεί η δυσπεψία του, γιατί δυσκολεύεται να ρευτεί και τις τελευταίες μέρες βγάζει πάντα γουλιές από το στόμα μετά το τάισμα... μετά συνήθως ξαλαφρώνει. Ε, αν του έδινα και μπουκάλι με φόρμουλα σίγουρα θα ήταν χειρότερα τα πράγματα γιατί το ξένο γάλα είναι πιο δύσπεπτο και θα το έπινε και πιο γρήγορα και ίσως κατάπινε και πιο πολύ αέρα με το μπιμπερό. Γενικά, είναι πολύ λαίμαργος πάντως! Τα δικά σας μωράκια έχουν παλινδρόμηση, ή μόνο ο δικός μου παιδεύεται τόσο βρε κορίτσια?
  5. Eva137

    Μανουλες Οκτωβρίου 2020!!

    Κι εγώ είχα πολλά αέρια τις πρώτες 2 μέρες μετά τον τοκετό. Δε ξέρω αν παίζει ρόλο που έκανα καισαρική ή όχι. Ίσως είναι λόγω της αναδιάταξης που κάνουν τα όργανα, έντερα κτλ. μέσα στην κοιλιά μετά που βγαίνει το μωρό. Νομίζω όμως ότι είναι φυσιολογικό, αφού το λένε και οι γιατροί. Το αντίθετο θα ήταν πρόβλημα. Ειδικά στην καισαρική, αν δεν αεριστείς μετά δε σε αφήνουν ούτε να ξαναφάς καν! Χαχα, κι εγώ σαν αγελάδα νιώθω ώρες ώρες! Άσε που ο μικρός κάθε φορά που τον παίρνω αγκαλιά και με μυρίζει, ειδικά όταν τον παίρνω μπρούμυτα, ψάχνει στήθος... αααχ, σαν ένα μπουκάλι γάλα με βλέπει! Με το σπίτι είμαστε πολύ καλύτερα... τακτοποιήσαμε αρκετά πράγματα, ακόμα και λίγα διακοσμητικά και τη μισή ντουλάπα μου! Είμαστε βέβαια ακόμα λίγο ασυμάζευτοι και μας μένουν κάτι πλακάκια που θέλουμε να βάλουμε στους τοίχους της κουζίνας και του μπάνιου, αλλά αυτά είναι ψιλοπράγματα για εμάς! Οι φύλακες κέρβεροι τα σκυλάκια! Εγώ έχω μόνο γατάκια σπίτι μου, αλλά μου κάνει εντύπωση πόσο καλά τα πάνε με τον μικρό (προς το παρόν βέβαια, αν αρχίσει να τρέχει, να τα κυνηγάει και να τους τραβάει τις ουρές ας πούμε δε ξέρω αν θα νιώθουν το ίδιο)! Στην αρχή όταν τον είχαμε πρωτοφέρει σπίτι τον πλησιάζανε πολύ διστακτικά για να τον δούνε/μυρίσουνε και μόλις εκείνος έκανε μια μικρή κίνηση τρέχανε μακριά. Τώρα που τον έχουν συνηθίσει, απλά δεν του πολύ δίνουνε σημασία ή ξαπλώνουν δίπλα του/μας όταν καθόμαστε όλοι μαζί, εκτός από την μια θηλυκή γατούλα μας που όταν τον ακούει να κλαίει θέλει σαν τρελή να έρθει δίπλα του και τον κοιτάει επίμονα να καταλάβει τί γίνεται. Νομίζω ότι της βγαίνει το μητρικό ένστικτο και θέλει να δει αν είναι καλά. Χαχα, θέλει να κάνει μάλλον εντυπωσιακή είσοδο... πώς είναι όταν πας αργά σε ένα πάρτυ και σε κοιτάνε όλοι όταν εμφανίζεσαι, κάπως έτσι! @OctoberMom βάστα γερά! Εμάς ο μπέμπης κορίτσια άλλαξε τελείως το πρόγραμμά του χθες. Όλη μέρα δεν κοιμήθηκε καθόλου, που είναι πολύ περίεργο και μεγάλη αλλαγή από το συνηθισμένο του πρόγραμμα που συνήθως κοιμόταν σχεδόν όλη μέρα. Μάλλον είχε πονάκια και ενοχλήσεις γιατί σφιγγόταν, δυσανασχετούσε και έκλαιγε κάθε τρεις και λίγο. Το βράδυ τον κάναμε μπανάκι και τον ξαναθήλασα λίγο στο κρεβάτι μήπως και ηρεμήσει, γιατί πάλι σφιγγότανε και έκλαιγε, και ευτυχώς γλάρωσε και κοιμήθηκε κατά τις 1:30. Ε, τον έβαλα στη φωλίτσα του και κοιμήθηκε σερί μέχρι τις 9 το πρωί... δεν το πίστευα! Προσπάθησα στις 8 να τον ξυπνήσω για να τον ταϊσω λίγο, γιατί πρώτη φορά είχε τόσο πολλές ώρες να φάει και ανησύχησα, αλλά δε ξυπνούσε με τίποτα, οπότε τον άφησα και κοιμήθηκε ακόμα μια ωρίτσα. Ήτανε πολύ κουρασμένος ο καημένος. Σήμερα μέχρι στιγμής φαίνεται καλά, κοιμάται κανονικά μέσα στη μέρα... για να δούμε πώς θα πάει μέχρι το βράδυ.
  6. Eva137

    Μανουλες Οκτωβρίου 2020!!

    Ναι μωρέ, είναι μικρούλια ακόμα και νομίζω ότι πέρα από τα πονάκια που έχουν ούτε τα ίδια δε ξέρουν τί θέλουν. Εμάς ο δικός μας έχει στάνταρ νυχτερινό πρόγραμμα... το απόγευμα-βραδάκι όσο βλέπουμε τηλεόραση κοιμάται στον καναπέ στην φωλίτσα-κρεβατάκι του δίπλα μας και δε ξυπνάει όση φασαρία και να κάνουμε, αλλά μετά κατά τις 12 μόλις πάμε στο υπνοδωμάτιο να ξαπλώσουμε και τον βάζουμε στο λίκνο του ξυπνάει για τα καλά, το μάτι γαρίδα και κλαίει όλη την ώρα. Τον αλλάζουμε, τον ταίζω, τον κανακεύουμε-κουνάμε μπας και κοιμηθεί, αλλά τίποτα. Μετά τον ξαναλλάζουμε τον ξαναταίζω, πάλι τα ίδια... μέχρι που επιτέλους κατά τις 3-4 κάποια στιγμή ή τον παίρνει επιτέλους ο ύπνος και τον βάζουμε στο λίκνο ή δεν αντέχουμε άλλο και τον παίρνουμε αγκαλιά στο κρεβάτι και κοιμόμαστε όλοι μαζί. Έτσι κι εγώ σαν εσένα προχθές μου έσπασε τα νεύρα και αφού τον κανάκευα από τις 11:30 μέχρι τις 3:00 και αυτός έκλαιγε συνεχώς τον έδωσα στον άντρα μου που προσφέρθηκε να τον περπατήσει/κουνήσει αυτός μπας και ηρεμήσει και του είπα "προσπάθησε αν θες και αν κουραστείς άσε τον δίπλα μας και άφησέ τον να κλαίει, αφού κλαίει έτσι κι αλλιώς ό,τι και να κάνουμε, εγώ δεν αντέχω άλλο"! Χθες πήρα ιδέα από εδώ που το έγραφαν τα κορίτσια και έφερα την φωλίτσα του πάνω στο κρεβάτι μας (μια και μέσα σε αυτήν κοιμάται μια χαρά κατά τη διάρκεια της μέρας) και μας βοήθησε πολύ. Δε ξέρω αν ήταν απλή σύμπτωση, αλλά κοιμήθηκε κατευθείαν μόλις τον έβαλα να ξαπλώσει εκεί (και ήταν και ξύπνιος όταν τον έβαλα, ούτε κούνημα ούτε τίποτα, απλά έβαλα ένα μηχάνημα που κάνει λευκούς ήχους που ξέρω ότι του αρέσουν). Ξύπνησε μετά από 5μιση ώρες (κατά τις 7), τον άλλαξε ο άντρας μου, τον τάισα και τον ξαναέβαλα στη φωλίτσα και ξανακοιμήθηκε μέχρι τις 10:30 που ξυπνήσαμε μια και καλή για πρωί. Ε, σήμερα ήμουν πολύ πιο ξεκουραστη! Συγχαρητήρια! Να σου ζήσει η πριγκίπισσά σου!! Εμένα πάντα μου συμβαίνει αυτό και γενικά δηλαδή γεμίζουν τα κοχύλια και τα αδειάζω αρκετές φορές μέσα στην ημέρα. Ακόμα και την νύχτα, αφού πρώτα λέρωσα το κρεβάτι μας αρκετές φορές με το γάλα που έβγαινε από τις τρύπες όταν ξάπλωνα, τώρα έχω πολλές χαρτοπετσέτες δίπλα μου και τουλάχιστον μια-δυο φορές τα αδειάζω εκεί κάθε βράδυ γιατί βαριέμαι να σηκώνομαι. Νομίζω μετά το πρώτο 3μηνο σταματάει να τρέχει τόσο το γάλα... θα δούμε και στην πράξη. Ας μας πουν και οι δευτερομανούλες βέβαια! Εγώ πιπίλα δεν ήθελα να δώσω, ειδικά τόσο νωρίς, κυρίως για να αποφύγω σύγχηση θηλών, αλλά και οδοντικά προβλήματα και να μην πάθει εξάρτηση το μωρό. Μπορεί βέβαια αργότερα να δώσω κι εγώ, αλλά μέχρι τώρα δεν υπήρχε σοβαρός λόγος. Εγώ πάντα χαιρόμουν να βλέπω ζευγάρια που ασχολούνται και οι δυο με την ανατροφή και την φροντίδα των παιδιών. Θεωρώ ότι πρέπει πάντα να βοηθούν οι μπαμπάδες, άλλοι λιγότερο και άλλοι περισσότερο, όσο τους επιτρέπει το πρόγραμμά τους. Ευτυχώς ο δικός μου βοηθάει πολύ όσο είναι σπίτι και καμιά φορά του αφήνω το μωρό για να πάω στον γιατρό ή σουπερμαρκετ και δεν έχει κανένα πρόβλημα. Απλά φροντίζω να ταίζω το μωρό πριν φύγω και να γυρίσω όσο πιο γρήγορα μπορώ για να προλάβω πριν ξαναπεινάσει, επειδή το θηλάζω αποκλειστικά. Τα κοχύλια εμένα μου φαίνονται πολύ χρησιμα σ'αυτήν τη φάση γιατί, εκτός του ότι μαζεύουν το γάλα που τρέχει, κρατάνε την θηλή σε στάση που την αφήνει να παίρνει αέρα και να μην ακουμπάει πουθενά και επίσης την κρατάνε στητή που βοηθάει να έχει το κατάλληλο σχήμα για να μπορεί το μωρό να την πιάσει καλύτερα. Βέβαια είναι ογκώδη και ανυπομονώ να σκληρύνει το στήθος μου και να ρυθμιστεί η παραγωγή γάλακτος για να μην τα χρειάζομαι πια.
  7. Eva137

    Μανουλες Οκτωβρίου 2020!!

    Καλά, μπορεί και να είναι απλή σύμπτωση και να μην έχει καμία σχέση, αλλά ίσως και να βοήθησε τις συσπάσεις να δυναμώσουν και να με πιάσουν οι πόνοι νωρίτερα. Υπόθετο όχι δε μου έβαλε σίγουρα, γιατί είχαμε συμφωνήσει ότι θα μου το έβαζε πέντε μέρες αργότερα, μια μέρα μετά την πητ μου. Αχ, αυτό που λες, ο καθένας σπίτι του, συμφωνώ απόλυτα. Είναι ο λόγος που δεν ήθελα να έρθουν ούτε η μαμά μου ούτε η πεθερά μου ούτε κανένας άλλος να μείνουν μαζί μας για βοήθεια στην αρχή, και δεν το έχω μετανιώσει καθόλου. Εδώ με την μαμά μου που μιλάμε στο ιντερνετ κάθε μέρα και βλέπει τον μπέμπη για λίγο στην κάμερα, όλο μου κάνει παρατηρήσεις πώς να τον ντύσω/πλύνω/πιάσω κτλ. Να το είχα αυτό όλη μέρα μέσα στο σπίτι μου με τίποτα. Και μένα πονάει η θηλή όταν ξεκινάει να θηλάζει ο μικρός, και αυτό το κουλό που ταυτόχρονα πονάει και η άλλη μεριά δεν το καταλαβαίνω! Και μια και μιλάμε για κιλά, κορίτσια, έχω εκπλαγεί ευχάριστα από το πόσο γρήγορα αναρρώνει το σώμα μου μετά τη γέννα... έχω χάσει ήδη τα 10 κιλά που έβαλα στην εγκυμοσύνη + 1 έξτρα, η κοιλιά μου δεν έκανε καθόλου ραγάδες κ έχει μαζέψει σχεδόν στο αρχικό της μέγεθος (απλά λίγο πιο χαλαρή), τα ράμματα δεν πονάνε σχεδόν καθόλου πια, και μπορώ να φοράω πάλι τα παπούτσια κ τα δαχτυλίδια μου που φοβόμουν ότι δε θα μου ξανακάνουν ποτέ! Μόνο η κάθετη καφέ γραμμή στην κοιλιά παραμένει, αλλά ελπίζω να ξεθωριάσει κι αυτή με τον καιρό. Τί ωραία νέα!!! Η κορούλα σου σε αποζημίωσε για την αργοπορία της με έναν εύκολο και γρήγορο τοκετό... μακάρι όλες οι γυναίκες να μπορούσανε να γεννήσουν έτσι! Να την χαίρεστε και να είστε πάντα όλοι μαζί έτσι τρισευτυχισμένοι!
  8. Eva137

    Μανουλες Οκτωβρίου 2020!!

    Αχ βρε κορίτσια, δίκιο έχετε, αλλά υπομονή λιγάαακι ακόμα... πραγματικά έχετε φάει τον γάιδαρο και έμεινε μόνο η άκρη της ουράς! Δε θυμάμαι αν το έχετε ξαναπεί, αλλά αν περάσουν οι 41 εβδομάδες θα πάτε με πρόκληση? Εμένα πάντως αυτό που πιστεύω ότι μου προκάλεσε τον τοκετό (άσχετα που τελικά έκανα καισαρική) ήτανε η κολπική εξέταση που μου έκανε ο γιατρός εκείνη τη μέρα. Παρόλο που είχε δείξει ότι δεν ήμουν καθόλου έτοιμη για γέννα (τράχηλος σκληρός και ψηλός, διαστολή μηδέν και το μωρό πολύ ψηλά στο στομάχι) το ίδιο βράδυ στον ύπνο μου ξεκίνησαν δυνατές συσπάσεις και μέσα σε λίγες ώρες είχα φτάσει διαστολή 7... αν το μωρό κατέβαινε από τα ήψη που είχε βολευτεί θα είχα γεννήσει φυσιολογικά. Τώρα πέρα από αυτό, και όσα γράψανε ήδη τα κορίτσια παραπάνω, δε ξέρω τί άλλο να σας προτείνω για να βοηθήσει. Νίνα μου, συγχαρητήρια!!!! Να χαίρεσαι την γοργονίτσα σου την όμορφη! Και σε σκεφτόμουν κι εγώ αυτές τις μέρες... λέω για να μη μπαίνει να γράψει μπορεί να γεννήσαμε! Τί καλά που είχες τόσο όμορφη εμπειρία! Είδες, που ήθελες να κάνεις και καισαρική? Καλή ανάρρωση τώρα και πολλές αγκαλίτσες!!! Πάντως κι εγώ είχα δει ξηροδερμία στα ποδαράκια και τα χεράκια του μπέμπη πριν λίγες μέρες, χωρίς να του έχω βάλει ποτέ καμία κρέμα. Από το λίγο που το έψαξα διάβασα ότι είναι φυσιολογικό να έχουν ξηροδερμία στα άκρα τους τις πρώτες εβδομάδες της ζωής τους και ότι περνάει μετά από λίγο. Τώρα του απλώνω σ'αυτά τα σημεία λίγο ενυδατική κρέμα της septona για νεογέννητα και βοηθάει νομίζω να του περάσει πιο γρήγορα.
  9. Eva137

    Μανουλες Οκτωβρίου 2020!!

    Να χαίρεσαι τον μπεμπάκο σου! Για τον θηλασμό θα συμφωνήσω με τα κορίτσια... όσο πιο συχνά μπορείς το μωρό στο στήθος, και να μη ξεχνάς να τρως καλά και να πίνεις πολλά υγρά (νερό, τσάι θηλασμού κτλ.) Συγχαρητήρια επιτέλους! Να τον χαίρεσαι τον κούκλο σου!! Για τις αιμορροίδες εμένα με βοήθησε πολύ αυτό το μπουκάλι που χρησιμοποιείς στην τουαλέτα σαν μπιντέ. Μετά τη γέννα (παρόλο που έκανα καισαρική) ήταν πολύ ερεθισμένη όλη η περιοχή κάτω και είχα βγάλει και αιμορροίδες από την εγκυμοσύνη ήδη και όποτε σκουπιζόμουν στην τουαλέτα, που ήτανε πολύ συχνά και σχολαστικά (πόσο μάλλον με το αίμα/λοχεια) πονούσα πολύ. Μετά από λίγες μέρες ξεκίνησα να χρησιμοποιώ το μπουκάλι πρώτα για να ξεπλυθώ καλά και μετά απλά σκουπίζομαι ταμποναριστά με χαρτί. Μέσα σε 2 μέρες συνήλθα! Αρετή μου, εγώ γέννησα 7/10... όχι ότι έχει σημασία, αλλά μια και κάνεις διορθώσεις αν θες άλλαξέ το όταν ξαναποστάρεις το πινακάκι!
  10. Eva137

    Μανουλες Οκτωβρίου 2020!!

    Συγχαρητήρια κορίτσια μου και να χαίρεστε τα μωράκια σας! Από ότι βλέπω έχετε παρόμοιες εμπειρίες με την δικιά μου και σας καταλαβαίνω απόλυτα (κι εγώ στενοχωρήθηκα που δεν κατάφερα να γεννήσω με φυσικό τοκετό), αλλά αυτό που έχει σημασία στο τέλος είναι να είναι υγιή τα μωρά μας και εμείς γερές για να μπορούμε να τα φροντίζουμε και να τα μεγαλώσουμε! Γίναμε μανούλες, με τον έναν ή τον άλλο τρόπο! Μπορεί η ανάρρωση να είναι λίγο δυσκολότερη μετά την καισαρική, αλλά να ξέρετε ότι σε λίγες μέρες θα νιώθετε πολύ καλύτερα, δε θα πονάτε πια, και θα μπορείτε να φροντίζετε και τα μωρά σας πιο εύκολα. Λίγη προσοχή στις κινήσεις και υπομονή χρειάζεται! Όλα αυτά είναι περαστικά και ασήμαντα μπροστά στο θαύμα που καταφέραμε ήδη!
  11. Eva137

    Μανουλες Οκτωβρίου 2020!!

    Good luuuuuuuck! Πλησιάζεις λοιπόν κι εσύ! Λίγο ακόμα υπομονή... τουλάχιστον η μικρή σου σε μέγεθος είναι σούπερ!!
  12. Eva137

    Μανουλες Οκτωβρίου 2020!!

    Εμένα παιδιά κανένας δε μου είπε ούτε μου έδειξε να του καθαρίζω τη μυτούλα. Ίσα ίσα κάπου διάβασα να μην την πειράζουμε αν δεν υπάρχει λόγος γιατί μπορεί να ερεθιστεί και τότε να εμφανίσει προβλήματα. Το σημείωσα πάντως να ρωτήσω τον παιδίατρο την Παρασκευή που έχουμε ραντεβού. Για το στήθος που λέτε, ευτυχώς δεν έχω κάνει ραγάδες (εδώ δεν έκανα στην κοιλιά) αλλά επειδή είναι μεγάλο από φυσικού του, τώρα με το θηλασμό ακόμα παραπάνω, θέλω λίγο στήριξη. Συνήθως φοράω νυχτικιά ή μπλούζα θηλασμού (αυτά με το clip που ανοίγει στο στήθος) οποτε έχουν και λίγο στήριξη κ μπορώ να φοράω και τα κοχύλια από μέσα. Βρε κορίτσια, δε ξέρω πώς την παλεύετε χωρίς κοχύλια... εμένα το στήθος μου ειδικά τις προηγούμενες μέρες έτρεχε πολύ, να φανταστείτε τα κοχύλια τα αδειάζω κάθε 3-4 ώρες γιατί όταν σκύβω ή ξαπλώνω τρέχει το γάλα στο πάτωμα. Άφήστε που δεν αντέχω να ακουμπάει τίποτα τις θηλές και τουλάχιστον με τα κοχύλια παίρνουν αέρα. Εγώ έχω ακόμα λοχεία κανονικά, σαν περίοδο δηλαδή. Τις τελευταίες μέρες πήγα να χαρώ γιατί είχε μειωθεί η ροή κ λέρωνα λιγότερες σερβιέτες, αλλά χθες το βράδυ μου έφυγε πάρα πολύ αίμα μαζεμένο... ευτυχώς που ήμουν σπίτι κ ξύπνια και το κατάλαβα και έτρεξα κατευθείαν στη τουαλέτα! Τα νυχάκια του κι εγώ φοβάμαι να τα κόψω, αλλά μπορεί να το επιχειρήσω σύντομα γιατί γρατζουνιέται πολύ ο καημένος. Έχει πλάκα πάντως γιατί είναι μακριά κ μοιάζουν σαν να έχει κάνει γαλλικό μανικιούρ!
  13. Eva137

    Μανουλες Οκτωβρίου 2020!!

    Γεια σας κοριτσάκια μου! Είμαι λίγο χαμένη αυτές τις μέρες, αλλά ο μικρός μας έχει βάλει σε πρόγραμμα. Ο άντρας μου βοηθάει πολύ με τις πάνες (εκείνος αλλάζει τις περισσότερες), αλλά φυσικά επειδή δουλεύει κιόλας κάποιες ώρες και εγώ έχω αναλάβει τη διατροφή του μωρού (θέλω δε θέλω, αφού εγώ έχω τα ζιζιά) είναι full time δουλειά όλο αυτό... μέχρι να φάει, να ρευτεί και να αλλαχτεί, ίσως ρίξει και κάνα μισάωρο υπνάκο μετά, ήρθε πάλι η ώρα για να ξεκινήσει το πρόγραμμα από την αρχή. Προσπαθώ να συμμαζέψω επιτέλους τα ρούχα στη ντουλάπα μου και να βάλω κάποια διακοσμητικά στο σπίτι, και δε μου αφήνει ο κύριος αρκετό χρόνο ενδιάμεσα από όλα αυτά για να κάνω καμιά δουλίτσα. Τα τελευταία 2 βράδια δεν κοιμάται και καθόλου καλά όπως πριν. Παιδευόμαστε 3-4 ώρες να τον συνεφέρουμε γιατί σφίγγεται και κλαίει ο γλυκούλης, και μετά αναγκαστικά τον παίρνω αγκαλιά στο κρεβάτι και προσπαθώ να τον ηρεμήσω μέχρι να κοιμηθεί επιτέλους δίπλα μου και να καταφέρουμε κι εμείς να κοιμηθούμε κάνα 3-4ωρο μέχρι το πρωί. Ίσως να φταίει και που ήπια καφέ τα τελευταία δυο απογεύματα... θα τον κόψω τώρα πάλι να δω αν θα αλλάξει κάτι. Εν τω μεταξύ, τώρα που το λέτε, και ο δικός μου πνίγεται πολύ με το γάλα αυτές τις μέρες. Ενώ πριν δεν τον κρατούσα καν να ρευτεί (είχα διαβάσει ότι με τον θηλασμό δε χρειάζεται και δε μου φαινόταν να το έχει ανάγκη), τώρα πρέπει να τον κρατάω όρθιο τουλάχιστον κάνα 20λεπτο μετά το τάισμα και πάλι μόλις τον ακουμπήσω να ξαπλώσει ζορίζεται και βγάζει γουλίτσες. Πόση ώρα πια να τον κρατήσω παραπάνω? Μετά από λίγο πεινάει πάλι ο λαίμαργος και θέλει τάισμα από την αρχή. Σχετικά με τις πάνες, εσείς πόσες αλλάζετε περίπου? Είμαι περίεργη γιατί διάβασα online ότι τα νεογέννητα μπορεί να χρησιμοποιήσουν 8-12 πάνες την ημέρα, αλλά αυτό είναι άπιαστο όνειρο με τον δικό μας. Εμείς εδώ αλλάζουμε περίπου 17 πάνες... και παραπάνω αν λερωθεί την ώρα που τον αλλάζουμε! Κι εγώ το ίδιο περίπου... έχω χάσει ήδη τα 9 από τα 10 κιλά που έβαλα στην εγκυμοσύνη και ελπίζω να χάσω λίγα παραπάνω. Το μόνο κακό είναι ότι έχω πολλή όρεξη για γλυκά τελευταία, και μαζί με την εγκυμοσύνη μου πέρασε και η όρεξη που είχα για φρούτα τόσο καιρό, οπότε το ρίχνω σε κέικ, κουλουράκια, παγωτά... ό,τι βρω! Είναι πράγματι πολύ δύσκολο όλο αυτό και θέλει πολλή υπομονή. Και ο δικός μου έχει τα ζόρια του τελευταία... δυσκολεύονται πολύ στη χώνεψη ακόμα. Αν βρεις κανένα κόλπο που να δουλεύει πες το και σε εμάς! Ό,τι και να πεις έχεις δίκιο... πρέπει να είναι πάρα πολύ δύσκολο να είσαι μακριά από το παιδί σου. Προσπάθησε να σκέφτεσαι μόνο ότι τον φροντίζουν εκεί και ότι σε λίγες μέρες θα είναι καλά και έχετε όλη τη ζωή μπροστά σας να αναπληρώσετε τις χαμένες μέρες. Η υγεία του είναι το πιο σημαντικό τώρα. Εσύ όσο μπορείς ξεκουράσου και προσπάθησε να είσαι ήρεμη και αισιόδοξη για να σε βρει ξεκούραστη και χαρούμενη όταν έρθει σπίτι! Θα τα ξαναλέμε όλα και για σένα... μην ανησυχείς καθόλου!
  14. Eva137

    Μανουλες Οκτωβρίου 2020!!

    Τέλεια! Τί ωραία που είχες τόσο καλή εμπειρία!!! Να χαίρεσαι την μπουμπού σου και να χορτάσετε αγκαλίτσες, φιλάκια και ματάκια! Το στήθος μου και μένα είναι ευαίσθητο και δε μπορώ να το ακουμπάει τίποτα, άσε που με πιάνει ένας πολύ διαπεραστικός πόνος κάθε φορά που ξεκινάει να θηλάζει ο μικρός, αλλά μετά από λίγο περνάει. Το καλό είναι βέβαια ότι δεν έχω πληγές, οπότε για τους πόνους που με πιάνουν κάνω απλά υπομονή. Με έχουν βοηθήσει αρκετά και τα κοχύλια. Είμαι σίγουρη ότι θα νιώσεις καλύτερα κι εσύ με τον καιρό, με πολύ θέληση και υπομονή... μέχρι τότε βρες κάποιους τρόπους να σε βοηθήσουν να συνεχίσεις, π.χ. ψευδοθηλές, κοχύλια, καλό αερισμό, λανολίνη, μερική άντληση και σίτιση με σταγονόμετρο κτλ. Είναι διαφορετικό για κάθε οργανισμό... πάντως εμένα με έπιασε ελαφριά διάρροια ακριβώς όταν ξεκίνησαν οι πόνοι της γέννας / συσπάσεις, δηλαδή λίγο πριν πάμε στο νοσοκομείο. Άλλους τους πιάνει από λίγες μέρες πριν. Όπως και να χει, πλησιάζεις πάντως! Εγώ το καταλαβαίνω ότι καταπίνει γάλα ο μπέμπης από μια χαρακτηριστική κίνηση που κάνει στο μάγουλο/λαιμό, κοντά στο αυτί του κάθε φορά που καταπίνει! Κι εγώ ανησυχούσα τις πρώτες 2 μέρες γιατί δεν καταλάβαινα αν έβγαζε τίποτα το στήθος μου και κάθε φορά που γκρίνιαζε ο μικρός ανησυχούσα ότι πεινούσε (πόσο μάλλον που είναι μεγάλο μωρό). Ευτυχώς στο νοσοκομείο εδώ είναι πολύ υπέρ του αποκλειστικού θηλασμού, οπότε κανένας δεν με τρομοκράτησε, όπως ακούω ότι κάνουνε σε κάποιες κοπέλες στην Ελλάδα (όπως και στην Αρετή και την Ελένη μας) ούτε προσπάθησε να μου προωθήσει φόρμουλα. Βέβαια ο μπέμπης μου είχε από την αρχή πολύ καλό βάρος, χρώμα, υγεία κτλ. και δεν είχανε ενδείξεις ούτε για ζάχαρο, ούτε για ίκτερο ούτε για κάτι άλλο ανησυχητικό. Κατά τη γνώμη μου, αν δεν υπάρχει κάποιο θέμα υγείας, δεν υπάρχει λόγος για συμπλήρωμα τις πρώτες δυο μέρες. Την τρίτη μέρα που μεγαλώνει κι άλλο το στομαχάκι τους, έρχεται το γάλα κανονικά έτσι κι αλλιώς.
  15. Eva137

    Μανουλες Οκτωβρίου 2020!!

    Έχεις δίκιο... ο θηλασμός απαιτεί χρόνο και αν είναι για εμάς τις νέες μανούλες δύσκολο θα είναι πολύ πιο δύσκολο για εσάς που έχετε και άλλο παιδάκι να φροντίσετε! Με ποιόν να πρωτοασχοληθείς? Πάντως φαίνεται ότι τα πηγαίνεις μια χαρά, ειδικά τώρα που άρχισε να σου έρχεται περισσότερο γάλα και να χορταίνει το κορίτσι σου! Και ο δικός μου ο μικρός κουράζεται και πάντα τον παίρνει ο ύπνος στο στήθος... απλά τον τσιγκλάω λίγο (μαγουλάκια, μέτωπο κτλ.) ή ζουπάω λίγο το στήθος μου για να παίρνει πάλι μπρος που και που, τουλάχιστον να κλείσουμε κάνα 20λεπτο και μετά όσο πάει, μέχρι που δε πιάνει τίποτα και κοιμάται για τα καλά. Εμας κανένας δε μας είπε να του δώσουμε ούτε βιταμίνες ούτε τίποτε άλλο. Αλλά για να παίρνετε όλοι με προβληματίσατε λίγο... θα ρωτήσω τον παιδίατρο σε μια εβδομάδα που έχουμε πάλι ραντεβού. Αχ, σε καταλαβαίνω. Έτσι κι ο δικος μου, θηλάζει για 15 λεπτά συνήθως και μετά από μιάμιση ώρα ζητάει πάλι. Σήμερα επέμενα λίγο περισσότερο (όταν τον έπαιρνε ο ύπνος με το στήθος στο στόμα ζουπούσα που και που το στήθος να βγάζει γάλα ή του πείραζα τα μαγουλάκια για να ξυπνήσει) και συνέχιζε να τρώει λίγο παραπάνω, 25-30 λεπτά. Νομίζω ότι αυτό έπιασε γιατί σήμερα τον θήλασα λιγότερες φορές, κάθε 2-3 ώρες περίπου (και το βράδυ ειχαμε ένα μεγάλο διάστημα 4,5 ωρών που δεν είχε φάει). Μάλλον ήταν πιο χορτάτος γιατί κατάφερε έτσι να πιει το πιο λιπαρό γάλα που έρχεται μετά από κάποια ώρα θηλασμού. Μήπως να προσπαθήσεις λιγάκι παραπάνω να κρατάς την μπέμπα ξύπνια για να θηλάζει λίγο περισσότερη ώρα?
  16. Eva137

    Μανουλες Οκτωβρίου 2020!!

    Μα είναι για φάγωμα! Χαχα, φαγανούλης κι ο δικός σου!! Καλή ξεκούραση!
  17. Eva137

    Μανουλες Οκτωβρίου 2020!!

    Ο δικός μου, παρόλο που είναι πολύ καλός και τα τελευταία δυο βράδια κοιμάται όλη νύχτα (με 2-3 διαλείμματα για φαγητό-άλλαγμα), πολύ σπάνια θα κοιμηθεί πάνω από 3 ώρες. Συνήθως ζητάει φαγητό ανά 2-3ωρο, και μέσα στη μέρα μπορεί και μόλις μετά από 1 ώρα, και ο παιδίατρος χθες μας είπε ότι είναι υγιής, δυνατός, καλοθρεμμένος και φαίνεται ότι τον φροντίζουμε πολύ καλά, οπότε αν μια στο τόσο περάσει ένα 4ωρο ύπνου που δεν έχει φάει δεν ανησυχώ. Αν γενικά τρώει καλά, γεμίζει τις πάνες του και έχει καλό βάρος/ύψος/ανάπτυξη, εγώ στη θέση σου δε θα ανησυχούσα να τον ξυπνάω αυστηρά κάθε 3ωρο. Εμένα 3 μέρες μετά τη γέννα άρχισε να μου έρχεται γάλα. Θυμάμαι ήταν αρκετά άβολο γιατί το πρωί που ξύπνησα το στήθος μου ήταν πιο μεγάλο, σκληρό, και ζεστό και εκεί που καθόμουνα και είχα το σουτιέν θηλασμού ανοιχτό για να παίρνουν αέρα οι θηλές ένιωσα να στάζουν κάτι σταγόνες πάνω στα πόδια μου και ξαφνιάστηκα... μέχρι τότε είχα μόνο πρωτόγαλα και δε μπορούσα καν να καταλάβω αν είχα αρκετό και αν κατάφερνε να το πιει ο μπέμπης. Ε, τώρα είμαι σίγουρη γιατί φοράω τα κοχύλια όλη τη μέρα όταν δε θηλάζω και γεμίζουν πολύ γρήγορα. Πρέπει να έχω και μεγάλη ροή γιατί τις τελευταίες 2 μέρες ο μπέμπης εκεί που πίνει σταματάει σαν να πνίγεται λίγο, τον κρατάω να σιγουρευτώ ότι κατάπιε καλά και μετά συνεχίζουμε για όσο θέλει. Πάντως τώρα που είμαστε 8 μέρες μετά τη γέννα το στήθος μου, αν και μεγάλο και γεμάτο, είναι πάλι μαλακό, χωρίς γρομπαλάκια, και παρόλο που είναι ευαίσθητο δεν έχει κάνει καθόλου πληγές και πονάει μόνο για τα πρώτα 10 δευτερόλεπτα που αρχίζει να ρουφάει το μωρό... μετά όλα καλά. Γενικά, μη μας ματιάξω, αλλά νομίζω ότι τα πάμε πολύ καλά με το θηλασμό. Μην ανησυχείς αν το στήθος σου δεν είναι τσίτα ή αν το θήλαστρο δε βγάζει μεγάλη ποσότητα (που δεν είναι ένδειξη του πόσο γάλα έχεις έτσι κι αλλιώς). Να έχεις το νου σου να καταλαβαίνεις από τα σήματα που σου δείνει το μωρό πότε πεινάει/χορταίνει, πόσες πάνες βρέχει-λερώνει, και φυσικά τί σου λέει ο παιδίατρος για την ανάπτυξή του και την υγεία του γενικότερα. Ωχ, υπομονή κοπέλα μου. Δυστυχώς τα βράδια είναι δύσκολα, ειδικά αν ένα μωρό έχει κολικούς. Τουλάχιστον σε βοηθάει λίγο η μαμά σου... υπομονή και θα περάσει και αυτό το στάδιο. Ο μπέμπης μου ευτυχώς μέχρι στιγμής δε φαίνεται να έχει κολικούς, αλλά ένα βράδυ που πονούσε και έκλαιγε ασταμάτητα για πολύ ώρα αναγκάστηκα και τον πήρα και κοιμηθήκαμε αγκαλίτσα. Ξέρω ότι δεν πρέπει και είχα συνέχεια το νου μου σε αυτόν (να μη γυρίσει πλευρό, να μη μπει τίποτα μπροστά στο στόμα/μύτη του κτλ.) αλλά μόνο αγκαλιά κατάφερα να τον ηρεμήσω. Μπράβο, συγχαρητήρια!! Τί καλά που γέννησες τόσο γρήγορα και εύκολα (όσο εύκολη μπορεί να είναι μια γέννα βέβαια)! Να το χαίρεσαι το θαυματάκι σου!!!
  18. Eva137

    Μανουλες Οκτωβρίου 2020!!

    Τί ωραία που ο ένας γιος τουλάχιστον σου μοιάζει τόσο! Εγώ ακόμα δε μπορώ να καταλάβω σίγουρα, αλλά νομίζω ότι ο μικρός μας έχει πάρει ίσως λίγο παραπάνω από τον μπαμπά του! Όπως και να ναι, να τα χαιρόμαστε τα παιδάκια μας!
  19. Eva137

    Μανουλες Οκτωβρίου 2020!!

    Ωχ, είναι αλήθεια αυτό με τα φαγητά μας. Εγώ μια και μόλις πριν λίγες μέρες ξεκίνησα τρώω από όλα προς το παρόν, αλλά ο άντρας μου μου έλεγε χθες το βράδυ να σταματήσω τα ανθρακούχα γιατί δημιουργούν αέρια και κολικούς στο μωρό και με έχει προβληματίσει τώρα... ίσως τα κόψω για λίγες μέρες να δω αν αλλάξει κάτι. Πάντως δύσκολο να καταλάβεις κάθε φορά από όλα αυτά που τρως τί τους πειράζει. Σίγουρα τα όσπρια και τα γαλακτοκομικά είναι οι πρώτοι συνήθεις ύποπτοι, αλλά όχι πάντα.
  20. Eva137

    Μανουλες Οκτωβρίου 2020!!

    Δυστυχώς κι εγώ το πιστεύω ότι κάποιες γυναίκες έχουν τέτοια ανατομία στο σώμα τους που δεν τους επιτρέπει να γεννήσουν φυσιολογικά. Αλλά είμαι ευγνώμων που ζούμε στο 2020 και έχουμε και εξωσωματικές (που χρειάστηκα στην περίπτωσή μου), και επισκληρίδιο, και καισαρική... πραγματικά αν ζούσα σε άλλη εποχή εγώ τουλάχιστον δεν θα είχα καταφέρει να γίνω μητέρα. Πάντως κι εγώ που είχα μεγάλη κοιλιά αναρωτιέμαι πραγματικά πώς χωρούσε το μωρό μου εκεί μέσα! Εν τω μεταξύ, τις πρώτες 2-3 μέρες μετά τη γέννα κι εγώ χάιδευα την κοιλιά μου γιατί κουνιόταν πού και πού (προφανώς μετατοπίζονταν όλα τα όργανα που είχαν αλλάξει θέση τους προηγούμενους μήνες) και ασυναίσθητα νόμιζα ότι ήτανε το μωρό και μετά έβλεπα το μωρό δίπλα μου και έλεγα "τί κάνω η τρελή"... χαχα! Σ'ευχαριστώ κοριτσάκι μου... καλή ανάρρωση να έχουμε και να είναι γερά και χαρούμενα τα μωράκια μας! Μα τί διαίσθηση είναι αυτή! Εγώ ήμουν σίγουρη ότι θα μου έπαιρνε τουλάχιστον μια εβδομάδα ακόμα και ότι θα πήγαινα τελικά με πρόκληση. Αλλά είχες δίκιο! Και μένα Αρετή μου, αν εξαιρέσεις τις πρώτες 2-3 μέρες (που ακόμα είχε πολύ μικρό στομαχάκι και εγώ δεν έβγαζα πολύ γάλα) που τον θήλαζα κάθε 4-5 ώρες περίπου, από χθες μου ζητάει συνέχεια τάισμα. Όλη την ώρα πιπιλάει τα χέρια του, τον ταϊζω όσο θέλει και αντέχει αλλά συνήθως τον παίρνει ο ύπνος και σταματάει μετά από 10-15 λεπτά (οι κλασικές μέθοδοι να τον ξυπνήσω εκείνη την ώρα δεν πιάνουν με τίποτα) και μετά από μιάμιση ώρα περίπου ζητάει πάλι φαγητό. Πραγματικά όλη μέρα/νύχτα τον θηλάζω... ελπίζω να περάσει κάποια στιγμή αυτό το στάδιο! Εμένα κορίτσια πάντως ο άντρας μου ήτανε μέσα μαζί μου όλη την ώρα και αυτός μου έφερε το μωρό δίπλα στο κεφάλι μου να τον δω και να βγάλουμε την πρώτη φωτογραφία. Μου έκανε εντύπωση γιατί ξέρω στην Ελλάδα δεν αφήνουν ούτε τον συνοδό μέσα στην καισαρική επειδή είναι χειρουργείο, αλλά εδώ αφήνουνε! Εγώ είχα αρκετό πρήξιμο και όταν γύρισα σπίτι είχα χάσει μόνο 2 κιλά (από τα 10 που είχα βάλει) παρόλο που μόνο το μωρό μου ήτανε σχεδόν 4 κιλά. Μετά από 2 μέρες όμως έχασα άλλα 4, οπότε πιστεύω σύντομα θα χάσω και τα υπόλοιπα... ίσως φτάσω λιγότερα κιλά από ότι ήμουν όταν ξεκίνησε η εγκυμοσύνη... θα δούμε! Μπράβο κοπέλα μου... επιτέλους ήρθε η ώρα σου και σένα! Από ότι βλέπω βέβαια η δική σου ιστορία είναι σχεδόν ολόιδια με τη δική μου, αφού ταλαιπωρήθηκες κι εσύ και τελικά κατέληξες σε καισαρική (ακόμα και τα μωρά μας έχουν το ίδιο βάρος), αλλά όλα τελείωσαν τώρα και είμαστε καλά κι εμείς και τα μωράκια μας, και αυτό είναι που έχει σημασία! Καλή ανάρρωση να έχεις και να χαρείς το αγόρι σου το μπαμπάτσικο, να χορτάσετε αγκαλίτσες! Αχ, είναι γλύκας! Έχει ζουπηχτά μπουτάκια, μπρατσάκια και κοιλίτσα (εμ βγήκε και ολόκληρο αγόρι) και τα ματάκια του είναι μπλε ακόμα, αλλά λογικά θα γίνουν καστανά ή κάτι παραπλήσιο. Τα μαλλάκια του έχουν πολύ πλάκα γιατί είναι μπόλικα, σχετικά μακριά και ίσια (και όταν ξαπλώνει σε περίεργες στάσεις πετάνε έξαλλα σε μερικά σημεία) και είναι και μαύρα προς το παρόν, αλλά πιστεύω θα ανοίξουν σύντομα! Αχ βρε κορίτσι μου, δίκιο έχεις. Υπομονή, εμείς οι μανούλες πρέπει πάντα να κάνουμε υπομονή, και όλα θα περάσουν. Έχετε φτάσει ήδη μέχρι εδώ... λίγο παραπάνω ταλαιπωρία τώρα, αλλά θα περάσει κι αυτό και θα μπορείς να χαρείς το μωράκι σου με την ησυχία σου όσο θες.
  21. Eva137

    Μανουλες Οκτωβρίου 2020!!

    Κορίτσια μου, μπαίνω πού και που και διαβάζω τα νέα σας, αλλά ο μικρός δε μου αφήνει χρόνο να γράψω. Από το νοσοκομείο βγήκαμε την Παρασκευή (έμεινα μόνο 2 βράδια) και από τότε γυρίσαμε σπιτάκι μας να βρούμε τους ρυθμούς μας. Όλη την μέρα ταϊζω τον μπέμπη (τον θηλάζω αποκλειστικά), τον αλλάζουμε συνέχεια (κατουρλο-σκατομηχανή) και ευτυχώς κοιμάται αρκετά εκτός από όταν έχει πονάκια που σφίγγεται και κλαίει, και μόνο τα βράδια μας ταλαιπωρεί παραπάνω που δε μας αφήνει να κοιμηθούμε. Χαλάλι του όμως... είναι γλύκας και δε χορταίνουμε να τον χαζεύουμε. Εν τω μεταξύ, τον παίρνεις αγκαλιά και γεμίζει η αγκαλιά σου, και μετά σκέφτομαι ότι είναι απολύτως λογικό που είχε βαρύνει και μεγαλώσει τόσο πολύ η κοιλιά μου τον τελευταίο μήνα, ακόμα δεν το πιστεύω πως χωρούσε εκεί μέσα! Εγώ αναρρώνω σχετικά καλά από την καισαρική... μέχρι και χθες πονούσε πολύ η κοιλιά μου, ειδικά όταν σηκώνομαι/κάθομαι κρατάω την κοιλιά μου συνέχεια γιατί νομίζω ότι θα μου πέσει, αλλά σήμερα είμαι πολύ καλύτερα. Τα ράμματά μου με ταλαιπωρούν παραπάνω γιατί μου έκαναν μεγάλη τομή και σε ένα σημείο δεν έχει κλείσει, ακόμα τρέχει αίμα/πύον, οπότε πήγα σήμερα στον γιατρό να με τσεκάρει... μου έβγαλε τα προηγούμενα ράμματα που ήταν σαν συρραπτικό και μου έβαλε ειδική κόλλα και steri-strips (τα αυτοκολλητάκια) για να κρατήσουν την τομή κλειστή μέχρι να γιατρευτεί. Η αλήθεια είναι ότι με ενοχλεί που είμαι ακόμα σαν τραυματίας και δε μπορώ να κάνω τίποτα στο σπίτι (ευτυχώς ο άντρας μου βοηθάει πολύ με το μωρό και τις δουλειές) και ανυπομονώ να συνέλθω για να μπορώ να κινούμαι ελεύθερα πάλι, αλλά θυμίζω στον εαυτό μου ότι πριν μόλις 5 μέρες έκανα μεγάλη επέμβαση και απλά θα πρέπει να κάνω υπομονή για να περάσουν οι μέρες και να αναρρώσω. Εσείς οι υπόλοιπες που κάνατε καισαρική πώς τα πάτε με την ανάρρωση? Σ'ευχαριστώ πολύ Νίνα μου! Και σένα με το καλό, να σου έρθουν όλα καλά και όσο πιο βολικά γίνεται! Ναι, δε γινόταν αλλιώς δυστυχώς στην περίπτωσή μου... αλλά χαλάλι του. Τέλος καλό, όλα καλά! Αααχ, πες το ψέμματα... από πριν καν τους γνωρίσουμε καλά καλά μας κάνουν ό,τι θέλουν! Συγχαρητήρια κοριτσάκι μου! Να σου ζήσει η μπουμπού σου το μοντελάκι! Τώρα σου έχει περάσει ο περισσότερος πόνος? Πώς νιώθεις?
  22. Eva137

    Μανουλες Οκτωβρίου 2020!!

    Σας ευχαριστώ όλες πολύ πολύ για τις ευχές σας! Να είμαστε όλες καλά, κι εμείς και τα μωράκια μας! @elenioz σε θυμήθηκα χθες γιατί μου έκαναν το covid test στο νοσοκομείο και με πεθάνανε οι άτιμοι... ένιωσα ότι θα έβγαινε η μπατονέτα από τα μάτια μου! Και όλα αυτά μαζί με την εξέταση τραχήλου και τις συσπάσεις σκέψου! Ναι, δε γεννήσαμε μαζί τελικά. Υπομονή όμως λίγο ακόμα και όταν έρθει η ώρα ξέρουν τα μωρά και κάνουν την εμφάνισή τους. Αν έχει εμπεδωθεί και στη λεκάνη ήδη, τότε όλα θα πάνε καλά κ θα σου έρθουνε πιο εύκολα, θα δεις. Σύντομα θα μας λες την δικιά σου ιστορία γέννας!
  23. Eva137

    Μανουλες Οκτωβρίου 2020!!

    Κορίτσια μου δε θα το πιστέψετε, αλλά ΕΓΙΝΑ ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ ΜΑΝΑ! Λοιπόν θα σας τα πω συνοπτικά για να πάρω έναν υπνάκο όσο προλάβω η ταλαίπωρη. Θυμάστε που σας έλεγα ότι δεν είχαμε καμία εξέλιξη, όπως είπε και ο γιατρός, κ έπεσα για ύπνο λίγο απογοητευμένη εκείνο το βράδυ? Ε, ξυπνάω γύρω στις 3.40 με δυνατές συσπάσεις και έντονο πόνο, που ερχόταν κ έφευγε κάθε 3-6 λεπτά. Περίμενα μια ώρα να βεβαιωθώ ότι δεν ήταν ιδέα μου ή απλά πόνος στο έντερο (γιατί με έπιασε κ λίγη διάρροια μέσα σ'όλα) κ μετά πήρα τον γιατρό μου κ μου είπαν να πάω στο νοσοκομείο. Πήγαμε με τον άντρα μου, μου τσεκάρανε τον τράχηλο ο οποίος ήτανε σκόμα σκληρός κ μακρύς σλλά είχα διαστολή 1-1,5, με συνδέσανε με καρδιοτοκογράφο κ κάτι άλλα μηχανήματα, με παρακολουθούσανε για λίγο παραπάνω από μια ώρα κ μου τσεκάρανε τον τράχηλο πάλι. Σε αυτό το σημείο η διαστολή είχε φτάσει 3-4 οπότε μου είπανε ότι μου κάνουν εισαγωγή στο νοσοκομείο κ προχωράμε κανονικά για τοκετό. Συμπληρώσαμε κάτι φόρμες, μας πήγανε στο δωμάτιο, μου έβαλαν ορό και αφού άδειασαν 1 λίτρο τότε μου κάνανε επιτέλους επισκληρίδιο, γύρω στις 9:30 το πρωί. Εγώ εν τω μεταξύ είχα σπαράξει στους πόνους πλάκα πλάκα για 6 ώρες σχεδόν, με δυνατές συχνές συσπάσεις, αλλά μετά με την επισκληρίδιο ήμουν κυρία! (πραγματικά εσάς που την παλεύετε χωρίς επισκληρίδιο μέχρι το τέλος σας βγάζω το καπέλο). Μετά κατά τις 12 ήρθε και ο γιατρός να με εξετάσει και είχα διαστολή 7. Μου έσπασε τα νερά για να βοηθήσουμε την κατάσταση κ αργότερα μου έδωσαν και oxytocin για να προκαλέσουμε πιο συχνές συσπάσεις γιατί οι δικές μου για κάποιο λόγο έπεσαν. Πράγματι οι συσπάσεις έγιναν πάλι συχνές και δυνατές και πάνω εκεί που λέω ότι γιούπι θα γεννήσω φυσιολογικά, έρχεται ο γιατρός μετά από λίγες ώρες να με εξετάσει και μου λέει ότι η διαστολή έπεσε στο 6, ο τράχηλος έχει αρχίσει να πρήζεται, το μωρό είναι ακόμα πολύ ψηλά στην κοιλιά (το ένιωθα κι εγώ), η μήτρα έχει ταλαιπωρηθεί από τις πολλές συσπάσεις και το καλύτερο σε αυτήν τη φάση θα είναι να κάνουμε καισαρική. Εγώ εννοείται απογοητεύτηκα κ ξαφνιάστηκα γιατί πραγματικά το είχα πιστέψει ότι θα ήμουν η πρώτη στην οικογένειά μας που θα γεννούσε φυσιολογικά (και αυθόρμητοι δυνατοί πόνοι-συσπάσεις που δεν τους προκαλέσαμε εμείς, και διαστολή 7) αλλά τελικά δεν τη γλίτωσα ούτε εγώ. Το μωρό απλά δεν κατέβαινε... οι συσπάσεις κ οι ώρες περνούσανε κ αυτός ούτε καν πλησίαζε τη λεκάνη για να εμπεδωθεί. Τελικά λοιπόν κάναμε την καισαρική γύρω στις 5 το απόγευμα και ήτανε και ο άντρας μου μέσα όλη την ώρα. Όταν άκουσα το κλάμα του μικρού μας ομολογώ πώς δάκρυσα, δεν το πίστευα! Ζήλευα και τον αντρα μου που τον κρατούσε αγκαλιά όλη την ώρα, ενώ εγώ τον αγκάλιασα πολύυυ αργότερα αφού δε μπορούσα καν να κουνηθώ. Κορίτσια είναι τέλειος... προσωπάκι, ματάκια, χειλάκια, χεράκια, ποδαράκια, όλα τέλεια. Και καστανά μαλλάκια (προς το παρόν τουλάχιστον)... είναι ένας κούκλος! Α και τελικά είναι 3,9 κιλά. Όλοι μου λέγανε πόσο μεγαλο, δυνατό και έτοιμο/σχηματισμένο μωρό είναι! Μ'αρέσει που θα τα έλεγα και συνοπτικά, χαχα! Άντε με το καλό και οι επόμενες κοριτσάκια μου. @Christinα μου, να χαίρεσαι και εσύ τη ζουζουνίτσα σου!
  24. Eva137

    Μανουλες Οκτωβρίου 2020!!

    Εγώ κορίτσια γύρισα λίγο απογοητευμένη σήμερα από τον γιατρό. Ο μικρός ευτυχώς όλα καλά, φαίνεται ακόμα υγιής, αλλά είναι πράγματι μεγάλος και συνεχίζει να μεγαλώνει με ραγδαίους ρυθμούς. Ο γιατρός μου τσέκαρε τον τράχηλο (πολύς πόνος πραγματικά) και μου είπε ότι είναι ακόμα σκληρός, στενός και μακρύς, δηλαδή καθόλου έτοιμος για γέννα, και το μωρό είναι ακόμα ψηλά. Τελικά συμφωνήσαμε να περιμένουμε λίγο ακόμα να περάσει η πητ μου (που είναι την Κυριακή) μήπως και έχουμε καμία εξέλιξη μέχρι τότε, τη Δευτέρα θα πάω να με ξαναεξετάσει και ίσως να προσπαθήσει να μου τεντώσει λίγο τα τοιχώματα του τραχηλου αν τον αφήσω (που δε νομίζω αν σκεφτώ το πόσο πολύ πονούσα σήμερα μόνο από την εξέταση), να μου δώσουν ένα φάρμακο που βοηθάει τον τράχηλο να μαλακώσει/χαλαρώσει, και την Τρίτη να μου κάνουν πρόκληση. Μέχρι στιγμής δυστυχώς όλα πάνε ακριβώς όπως τα περίμενα και φοβόμουν (τώρα που το σκέφτομαι καμία γυναίκα στην οικογένειά μου δεν έχει γεννήσει με φτ, μάλλον έχουμε στενό κ μακρύ τράχηλο, τί να πω) αλλά ακόμα έχω μια μικρή ελπίδα ότι ίσως να καταφέρω να γεννήσω φυσιολογικά στο τέλος. Θα δούμε πώς θα πάει μέχρι τελευταία στιγμή. Μπράβο κοριτσάκι μου, ταλαιπωρήθηκες αλλά τα κατάφερες! Σου έκαναν και πρόκληση για να επισπεύσουν τον τοκετό, ή είχες ήδη αρκετές συσπάσεις και δε χρειάστηκε? Μπααα, εγώ αποκλείεται. Μάλλον η Χριστίνα κι εσύ είστε οι επόμενες, ίσως και η Ειρηνούλα... για να δούμε! Τώρα τί να σου πω, ό,τι και να πεις έχεις δίκιο. Τουλάχιστον έχεις λίγο χρόνο να αναρρώσεις από το κρύωμα/ιωσούλα που σε έπιασε. Βέβαια αν το μωρό είναι υγιές και καλό σε μέγεθος μπορείτε να περιμένετε λίγο παραπάνω. Έχεις συζητήσει τα επόμενα βήματα με τον γιατρό σου? Αν αργήσει κι άλλο το μωρό θα κάνετε κάτι να το επισπεύσετε?
  25. Eva137

    Μανουλες Οκτωβρίου 2020!!

    Να σου ζήσει κορίτσι μου η πριγκίπισσά σου! Σου πήρε πολλές ώρες αλλά τα κατάφερες!! Καλή ξεκούραση και εννοείται περιμένουμε να μας πεις λεπτομέριες όποτε μπορέσεις! Θα τα γεννήσουμε κι εμείς τα θρεφτάρια-γουρουνάκια μας, που θα πάει... με τον έναν ή τον άλλο τρόπο θα βγούνε! Ναι, έχει 2-3 διαφορετικές μάρκες με hands-free θήλαστρα, εδώ τουλάχιστον! Το δικό μου λέγεται freemie.
×
×
  • Δημιουργία νέου...