Eva137

Γεια σας κοριτσάκια μου, εδώ είμαι κι εγώ, ακόμα παρούσα! Συνεχίζω να συμμαζεύω το σπίτι σιγά σιγά (τώρα παλεύω με την κουζίνα). Χθες τουλάχιστον πήγαμε και μια βολτίτσα να φάμε έξω, αλλά η αλήθεια είναι ότι πλέον ζορίζομαι παντού γιατί δυσκολεύομαι να κάθομαι-σηκώνομαι, περπατάω, μπαινοβγαίνω στο αυτοκίνητο κτλ. Αφήστε που κατουριέμαι συνέχεια (και ας είναι τελείως άδεια η κύστη μου) και είναι πολύ άβολο. Α, μου ήρθε επιτέλους και το θήλαστρο που είχα παραγγείλει... είναι hands-free, από αυτά που βάζεις μέσα στο σουτιέν και ενώνονται με ένα μικρό μηχανηματάκι που το στερεώνεις στη μέση σου (δουλεύει με μπαταρία), οπότε μπορείς να περπατάς ταυτόχρονα, να κάνεις δουλειές, να διαβάζεις ή ό,τι άλλο θες. Δε σκοπεύω να το χρησιμοποιώ πολύ συστηματικά, αλλά σίγουρα θα το χρειαστώ τουλάχιστον αραιά και που, οπότε ανυπομονώ να το δοκιμάσω. Άντε, αύριο τουλάχιστον θα δεις και θα ακούσεις το κοριτσάκι σου! Κι εγώ έχω πολλά πονάκια τελευταία (κυρίως στη μέση και χαμηλά στη κοιλιά) και πολλές συσπασούλες που πρέπει να είναι πιο δυνατές γιατί με ενοχλούν αρκετά πλέον και δυσκολεύομαι να παίρνω αναπνοές εκείνη την ώρα. Επίσης, λαχανιάζω πολύ εύκολα, δυσκολεύομαι σε όλες τις κινήσεις μου, και οι αιμορροίδες μου χειροτερεύουν όσο περνάει ο καιρός. Καλά η κοιλιά μου έχει γίνει πια τεράστια, πάνω που έλεγα δεν πάει άλλο... ειδικά μετά το μεσημέρι που τρώω με σφίγγει ακόμα και το σορτσάκι εγκυμοσύνης που φοράω συνέχεια, λίγο ακόμα και δε θα βρίσκω τίποτα να φορέσω! Ακόμα και ο γιατρός εντυπωσιάστηκε, συνήθως η ανάπτυξη του μωρού μειώνεται λίγο τις τελευταίες εβδομάδες, αλλά ο δικός μου συνεχίζει και μεγαλώνει ακάθεκτος! Θέλω να δω τί θα μου πει αύριο που θα με εξετάσει στο ραντεβού. Να σου ζήσει το κοριτσάκι σου! Σημασία έχει ότι πήγαν όλα καλά και την έχεις αγκαλίτσα! Καλή ανάρρωση και καλούς θηλασμούς!

Χρόνια πολλά ζυγίνες μου! Να είστε γερές και χαρούμενες, και σύντομα με τα μωράκια σας! Ωχ, τώρα που το λες, αν πάρει και ο μικρός μας το έντερο του μπαμπά του την πατήσαμε... δε θα προλαβαίνουμε να αλλάζουμε πάνες!

Κορίτσια μου, τί καλός χαμούλης σήμερα... έλειπα και εκτός σπιτιού και τα διάβασα όλα μαζεμένα! @marianna1986, @P.L.L., @Anastasia05, @Hope89, @Eirini_ka, να σας ζήσουν τα μωράκια σας!!! Είναι πολύ ωραίο να διαβάζω τις εμπειρίες σας, κάποιες πιο εύκολες κάποιες πιο δύσκολες, αλλά το σημαντικό είναι ότι είχανε όλες happy ending! Καλή ανάρρωση σε όλες σας, να χαρείτε τα νινάκια σας και με το καλό σε όλες τις επόμενες! Τζάμπα σε ταλαιπωρήσανε βρε κορίτσι μου, αλλά κι εγώ νομίζω πως είναι καλύτερο που περιμένετε τελικά. Ποτέ δε ξέρεις πώς μπορούν να εξελιχθούν τα πράγματα μέχρι την πητ σου. Μπορεί όλα να σου έρθουν βολικά στο τέλος! Αααχ, την ίδια απορία έχουμε Ειρηνούλα μου! Το σκέφτομαι κι εγώ και είναι σαν να ακούω μέσα στο κεφάλι μου τη φωνή της Δήμητρας "Εγώ πότε θα γίνω μάνα? Εγώ πότε θα γίνω μάνα?..."

Με το καλό Μαριάννα μου!!! Ανυπομονώ να ακούσω νέα από όλες σας... να βλέπουμε και το πινακάκι μας να κιτρινίζει!

@Anastasia05, @P.L.L., με το καλό κορίτσια μου... η αυριανή μέρα να σας βρει αγκαλιά με τα μωράκια σας! @Eirini_ka πώς πάει? Γεννήσαμε μήπως? Όταν μπορέσεις στείλε να μας πεις εξελίξεις! Συγχαρητήρια, να σας ζήσει και το δεύτερο αντράκι το μπαμπάτσικο! Καλή ανάρρωση και καλές αγκαλίτσες!!! Και περπάτημα και τσάι raspberry για να μη ξεχνιόμαστε! Κοίτα, αν και δεν είμαι καν μανούλα ακόμα, έχω διαβάσει σαν γενικές οδηγίες ότι καλό είναι να θηλάζεις κάθε 2 ώρες μέσα στη μέρα και κάθε 3 το βράδυ, τουλάχιστον μέχρι το μωρό να βάλει λίγο βάρος και να εδραιωθεί ο θηλασμός και η παραγωγή γάλακτος από το στήθος σου. Αλλά γενικά να θηλάζεις όποτε δείχνει σημάδια πείνας, όπως να σφίγγει τις γροθιές, να κουνάει/ρουφάει τα χείλια του, να δείχνει ανήσυχο κτλ.

Μπαμπάτσικη και η δικιά σου η μπουμπού! Κι εγώ είμαι γενικά κατά της πρόκλησης, αλλά αν το μωρό έχει πάρει θέση χαμηλά στην λεκάνη και ο τράχηλος είναι έτοιμος δεν πιστεύω να δημιουργήσει πρόβλημα. Μακάρι βέβαια να σου έρθει από μόνη της σύντομα και να μη χρειαστεί καν! Όπως και να χει, σε λίγες μέρες θα είστε αγκαλίτσα!!!

Μπράβο σου που δεν έχεις άγχος για τον τοκετό... έτσι χαλαρή να είσαι μέχρι το τέλος! Και για το κοβιντ τεστ μην ανησυχείς μωρέ, αφού δεν έχεις κάποιο λόγο. Για τον γιατρό σίγουρα λογικό είναι να θες να σε ξεγεννήσει ο δικός σου και θα δεις όλα θα γίνουν όπως πρέπει. Αυτό και μένα με απασχολεί λίγο γιατί ο γιατρός μου φεύγει για διακοπές 4 μέρες μετά από την πητ μου, οπότε πιθανό να μη με ξεγεννήσει αυτός, αλλά τί να κάνω... θα δούμε.

Τί ωραία, τώρα θα είστε σπιτάκι σας! Χαχα, έτσι είναι τις πρώτες εβδομάδες, βυζοτσιμπουρα! Αφού έχει μάθει να θηλάζει και πήρε ήδη και κάποια γραμμάρια, όλα τέλεια! Εσένα σου πέρασε ο πόνος στο στήθος? Μωρέ όλα τα μωράκια έρχονται κάποια στιγμή, στην ώρα του το καθένα. Κι εγώ να σου πω την αλήθεια δεν είναι ότι βιάζομαι (αν και μια δυσφορία τη νιώθω όσο να ναι)... το exit strategy με απασχολεί, όπως πιστεύω και όλες μας, και ο γιατρός μου με προειδοποίησε ήδη ότι ίσως χρειαστούμε πρόκληση ή στην έσχατη λύση καισαρική, αλλά ό,τι είναι να γίνει θα γίνει στο τέλος. Δεν μπορούμε να το ελέγξουμε από πριν, μόνο υπομονή κάνουμε. Πάντως το πινακάκι θα αρχίσει να γεμίζει για τα καλά τώρα που μπήκαμε στον Οκτώβριο! Καλό μήνααααα κιόλας!! Εγώ πάλι ευτυχώς την βέρα μου την είχα βγάλει κάπου στον 5ο μήνα, όσο ακόμα μπορούσα. Χθες άδειαζα την κούτα με τα κοσμήματα/καλλυντικά και πήγα να την δοκιμάσω και έφτανε με το ζόρι μέχρι το μεσαίο κόκκαλο του παράμεσου. Μετά θυμήθηκα την αδερφή μου που μου είπε ότι ακόμα δε μπορεί να φορέσει τα δαχτυλίδια της (ένα χρόνο μετά την γέννα του 2ου παιδιού) και τρόμαξα λίγο. Ελπίζω να επανέλθουν τα δάχτυλά μου μετά τη γέννα και να μην έχουν μεγαλώσει για τα καλά. Κι εγώ ήπια τσάι raspberry χθες για πρώτη φορά, χαχα! Δεν είχε γεύση raspberry αλλά ευτυχώς πίνεται. Καυτερά να σου πω φοβάμαι να φάω μήπως μου φέρουν παραπάνω καούρες. Επίσης έκανα και μερικά καθίσματα/squats και abdominal lift & tuck (γκούγκλαρέ το αν θες) που υποτίθεται ότι μπορεί να βοηθήσει το κεφάλι του μωρού να εμπεδωθεί στη λεκάνη... αχ, τί άλλο θα κάνουμε πια! Μπράβο, όλα δείχνουν ότι πλησιάζει ο τοκετός... με το καλό! Αν όχι η επόμενη, είσαι σίγουρα από τις επόμενες! Εύχομαι όλα να σου έρθουν βολικά!

Αχ, τα ξενύχτια είναι αναπόφευκτα στην αρχή, αλλά τουλάχιστον τα περνάς με τα κορίτσια σου! Εγώ πάλι πάντα το πίστευα ότι θα ξεπεράσω την πητ μου, αλλά για να δούμε πώς θα πάει κιόλας. Όπως και να χει, πλησιάζει η ώρα για όλες μας... σύντομα θα κάνουμε παρέα σε εσάς τις ήδη μανούλες και θα συζητάμε για τα καμάρια μας!!!

Αχ, σαν εμένα κι εσύ! Σε νιώθω... υπομονή, που θα πάει! Άντε κορίτσια μου σιγά σιγά πλησιάζουμε όλες, λίγες μέρες πάνω λίγες κάτω, δεν έμεινε πολύ. @elenioz μου, με το καλό αύριο, όλα να σου έρθουν βολικά και φυσικά μόλις μπορέσεις να μπεις να μας πεις τα νέα σου! @P.L.L., κι εσύ κορίτσι μου φαίνεται ότι πλησιάζει η ώρα σου, ειδικά τώρα που έχεις ήδη διαστολή. Εύχομαι όλα να σου έρθουν όπως τα θες, φυσικά και αβίαστα, και με έναν πόνο!

Χαχα, τί ωραία όμως που έχεις και απ'τα δυο!!!!

Ναι, και η θέση του μωρού είναι πολύ σημαντική, και η ανατομία του σώματος της γυναίκας... γενικά παίζουν και άλλοι παράγοντες. Μπα, το μόνο σύμπτωμα που έχω είναι οι συσπασούλες braxton-hicks που αυξάνονται σε συχνότητα και ένταση τις τελευταίες μέρες (ειδικά τις νύχτες) και κάτι πονάκια περιόδου που με πιάνουν που και που εδώ και καιρό.

Κανείς δε ξέρει ακριβώς... σύμφωνα με την μέτρηση της κοιλιάς μου ο γιατρός λέει ότι πρέπει να είναι 7-10 μέρες μεγαλύτερος σε μέγεθος από την ηλικία του (όπως έδειχνε και ο υπέρηχος β επιπέδου), άρα τον υπολογίζω γύρω στα 3μιση κιλά τώρα... μάλλον.

Με το καλό κορίτσια, όλα να σας έρθουν βολικά! Εύχομαι γρήγορα και με έναν πόνο! Και εμένα με απασχολεί λίγο αυτό, σας το έχω ξαναπεί κιόλας (σας έχω ζαλίσει κι εσάς) γιατί είναι μεγαλούτσικος ο μπέμπης και σαν πρώτο μωρό και αγόρι μάλλον θα αργήσει λίγο να βγει και θα μεγαλώσει κι άλλο μέχρι τότε. Δε μπορούμε κι εμείς να γεννήσουμε λίγο νωρίτερα? @Renez ποιό είναι το μυστικό σου? Πες τα όλα! Μάλλον εξαρτάται και από την περίπτωση. Εμένα, παρόλο που διανύω την 39η εβδομάδα, επειδή φαίνεται και από την κοιλιά μου και από τον υπέρηχο ότι το μωρό είναι ακόμα ψηλά δε με εξέτασε κολπικά χθες (38+2)... μου είπε ότι έχουμε ακόμα λίγο καιρό και δε μπορούμε να κάνουμε κάτι για να βοηθήσουμε τώρα έτσι κι αλλιώς. Την επόμενη Τρίτη όμως που θα είμαι 39+2 μου είπε ότι θα με εξετάσει για να δούμε πού βρίσκομαι και να οργανωθούμε καλύτερα.

Χρόνια πολλά και να ζήσετε γεροί και αγαπημένοι!!! Έτσι, χαλάρωσε τώρα που τα συζήτησες κιόλας με τον γιατρό σου και γιορτάστε το απόψε!

Χαχα, έλα ντε! Στο πινακάκι βλέπω να κιτρινίζουν όλες οι ροζ γραμμές και οι δικές μας τίποτα! Ααααχ...

Κορίτσια μου, μόλις γύρισα από τον γιατρό. Πάνω κάτω τα ίδια... η κοιλιά μου και ο μπέμπης μεγαλώνουν, εγώ είμαι σταθερή στα κιλά μου, αλλά σήμερα επειδή είχε παραπάνω χρόνο και τον είχα ρωτήσει την προηγούμενη φορά μου έκανε και υπέρηχο και nst (ένα 5-10λεπτο, μη φανταστείτε). Πάντως μου είπε ότι το μωρό παίρνει 10 στα 10! Είναι ακόμα με το κεφάλι κάτω (ευτυχώς γιατί είχα τις αμφιβολίες μου) αλλά είναι ακόμα ψηλά στην κοιλιά, στο nst ακούγονταν όλα τέλεια, στον υπέρηχο έκανε πολλές αναπνευστικές κινήσεις, και γενικά φαίνεται πολύ δραστήριος και δυνατός. Μου είπε ότι το ότι έχω πολλές συσπάσεις τελευταία είναι καλό και φυσιολογικό, και ότι ακόμα έχουμε καιρό για να κατέβει το μωρό στη λεκάνη, αλλά να αρχίσω να περπατάω μήπως το βοηθήσουμε λίγο και την επόμενη Τρίτη που έχω πάλι ραντεβού θα με τσεκάρει και από κάτω να δει αν έχουμε καμία εξέλιξη. Πάντως και αυτός μου επιβεβαίωσε ότι τα αγοράκια συνήθως αργούν λίγο να γεννηθούν (έχει κάτι να κάνει και με το ψ χρωμόσωμα), αλλά αν δούμε ότι περνάνε οι 40 εβδομάδες και δεν έχουμε καμία εξέλιξη υπάρχουν κάποια φάρμακα που βοηθούν τον τράχηλο να ετοιμαστεί/μαλακώσει και φυσικά αν δεν πιάσει ούτε αυτό αργότερα να κάνουμε και πρόκληση (ελπίζουμε βέβαια να μη χρειαστεί). Η τελευταία λύση, αν δεν προχωράει με τίποτα ο τοκετός, θα είναι η καισαρική, που δεν το θέλει όμως κανείς μας. Πάντως το μωρό είναι υγιέστατο και με τον ένα ή τον άλλο τρόπο θα βγει όταν έρθει η ώρα. Τώρα θα αρχίσω να κάνω ό,τι μπορώ... περπάτημα στο διάδρομο που επιτέλους τον στήσαμε σε ένα δωμάτιο, τσάι raspberry, κάνα καυτερό φαγητό... πείτε τί άλλο βοηθάει? Εκτός από σeχ μόνο, γιατί είμαι τόσο ευαίσθητη εκεί κάτω και τόσο βαριά στην κοιλιά που δε μπορώ να το διανοηθώ καν! Βρε κορίτσι, γιατί σε ταλαιπώρησαν τόσο? Κανονικά δε πρέπει να πονάει. Εγώ που το έκανα το τεστ μόνη μου (μας έστειλαν ένα kit από τη δουλειά με το ταχυδρομείο, ακολούθησα ακριβώς τις οδηγίες και μετά τους το έστειλα πίσω) απλά έβαλα την μπατονέτα στο ρουθούνι, έστριψα μερικές φορές και μετά την έβαλα στο δοχείο με το υγρό που μας έστειλαν, έκλεισα και αυτό ήταν. Ένα γαργαλητό στη μύτη ένιωσα μόνο που είναι φυσιολογικό. Εσένα προφανώς σου έμπηξαν την μπατονέτα πολύ μέσα... πες τους κι εσύ "ρε παιδιά, όχι με τόσο ζήλο"!

@Nina13 μου, θα πεταχτώ κι εγώ... μπορεί να μην έχω γεννήσει ακόμα αλλά έχω διαμορφώσει μια άποψη από όλες τις φίλες/γνωστές μου που έχουν γεννήσει και όλους τους γιατρούς (φίλους και μη) που έχω συναναστραφεί, και θα συμφωνήσω με την MumMaria παραπάνω. Από ότι έχω καταλάβει βέβαια το θέμα σου είναι κυρίως ψυχολογικό, οπότε αν σου έχει μείνει μια φοβία σχετικά με τη γέννα μόνο εσύ το ξέρεις πόσο δύσκολο σου είναι πραγματικά. Από την άλλη συγχαίρω τον γιατρό σου που δε δέχτηκε την εύκολη για αυτόν λύση της καισαρικής και θέλει τουλάχιστον να προσπαθήσετε φυσιολογικά. Εγώ πραγματικά πιστεύω ότι, μια και θα είναι η δεύτερη γέννα για εσένα το μωρό θα έρθει πολύ πιο εύκολα και γρήγορα, και αν σου κάνουν και επισκληρίδιο για να πάρουν τον πολύ πόνο δε θα ταλαιπωρηθείς τόσο όσο φοβάσαι σίγουρα. Και αυτό βρε κορίτσια με την επισκληρίδιο που αρνούνται να την κάνουν μέχρι ένα σημείο το θεωρώ και λίγο περίεργο (θυμάμαι και η αδερφή μου τα ίδια πέρασε, φριχτούς πόνους και επειδή δεν είχε διαστολή δεν της έκαναν επισκληρίδιο και καλά για να μη καθυστερήσουν τον τοκετό). Δε μπορώ να ξέρω με σιγουριά βέβαια ποιά μέθοδος είναι η πιο σωστή, και φαντάζομαι θα διαφέρει από άτομο σε άτομο, αλλά τουλάχιστον εδώ στην Αμερική σου λένε να κάνεις επισκληρίδιο (εφόσον το θες βέβαια) από την αρχή που ξεκινάνε οι πόνοι γιατί όσο τους αφήνεις να χειροτερεύουν τόσο περισσότερο σφίγγεσαι και τόσο περισσότερο καθυστερείς εσύ η ίδια τον τοκετό. Ενώ αν κάνεις μια μικρή δόση, ίσα ίσα να πάρει τον πολύ πόνο αλλά ακόμα να νιώθεις για να μπορέσεις να σπρώξεις, είσαι πιο χαλαρή, η διαστολή προχωράει γρηγορότερα, γεννάς νωρίτερα και πιο εύκολα και μετά έχεις και πιο πολύ κουράγιο να ασχοληθείς με το μωρό σου... να το πάρεις αγκαλιά, να το θηλάσεις κτλ. Όλα αυτά βέβαια είναι καλό να τα συζητήσεις με τον γιατρό σου, να έχετε ένα πλάνο στο οποίο να συμφωνείτε από πριν, και αν δεις ότι παιδεύεσαι περισσότερο από ότι αντέχεις τότε να προχωρήσετε σε καισαρική.

Θήλαστρο έχεις πάρει? Μερικοί όταν έχουν ένα πληγωμένο στήθος αντί να θηλάσουν αντλούν με το θήλαστρο λιγάκι από εκείνη τη μεριά (υποτίθεται ότι πονάει λιγότερο από ότι ο θηλασμός), ίσα ίσα για να μη μειωθεί η παραγωγή. Αυτό μόνο για κάνα-δυο μέρες, όσο χρειαστεί για να γιατρευτεί λίγο το στήθος και να μην υποφέρεις. Το ίδιο βέβαια μπορείς να κάνεις και με μασάζ (ή το άρμεγμα που λέμε, χαχα) με τα χέρια! Εγώ έχω την εντύπωση ότι θα την ξεπεράσω την πητ μου, αλλά εύχομαι να βγω ψεύτρα! Θα δω αν θα μου πει και τίποτα καινούργιο ο γιατρός αύριο που έχω ραντεβού!

Μπράβο σου που τα αντιμετώπισες όλα έτσι συγκεντρωμένη, με ψυχραιμία, αισιοδοξία και χαμόγελο. Πραγματικά σε χαίρομαι γιατί, παρά τις αναποδιές με την επισκληρίδιο, σου ήρθαν όλα τα άλλα καλά και εσύ τα αντιμετώπισες ακριβώς όπως έπρεπε. Άντε νέα μανούλα, έτσι όμορφα να είναι και όλα τα υπόλοιπα από εδώ και πέρα... ο θηλασμός, η ανατροφή... όλα! Ναι, αυτό με καθησυχάζει και εμένα... αφού σκοπεύω να θηλάσω, τουλάχιστον ο μπέμπης θα το έχει πάντα έτοιμο το φαγητό του!

Σχετικά ναι κοπέλα μου, σ'ευχαριστώ για το ενδιαφέρον! Έχουμε μετακομίσει, και το σαλόνι, υπνοδωμάτιο, παιδικό δωμάτιο και guest τουαλέτες είναι σχετικά τακτοποιημένα (εκτός από κάτι διακοσμητικά). Τώρα είμαστε στη φάση που προσπαθούμε να τελειώσουμε το δικό μας μπάνιο (πλακάκια κτλ.) για να βολέψουμε και τα υπόλοιπα πράγματα, καλλυντικά και τέτοια, και περιμένουμε να έρθουν οι πάγκοι της κουζίνας για να τακτοποιήσουμε και τα κουζινικά και να εγκαταστήσουμε τον νιπτήρα/βρύση. Ελπίζω να έρθουν σύντομα για να προλάβω να μαζέψω λίγες κούτες ακόμα και να μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε την κουζίνα όταν έρθει το μωρό. Προς το παρόν απλά δε μαγειρεύουμε και έχουμε και την καινούργια μπανιέρα να περιμένει μέσα στο σαλόνι, σαν τον Κωνσταντίνο Μαρκορά ένα πράγμα! Μπράβο, πολύ καλή ακούγεται η εμπειρία σου! Πάντως, εσύ ξέρεις καλύτερα, αλλά να σου πω την αλήθεια εγώ κάθε φορά που πονάω όταν μου έρχεται περίοδος έχω ακριβώς αυτόν τον πόνο που έχει το έντερο όταν με πιάνει κόψιμο/ευκοίλια, και είναι παρόμοιος με τα πονάκια που με πιάνουν τώρα που και που. Γενικά όλα αυτά τα συστήματα είναι τόσο κοντά που είναι δύσκολο να καταλάβεις από πού προέρχεται ο πόνος. Οπότε λέω μήπως δεν ευθύνεται η καημένη η φασολάδα, αλλά τελικά ήταν ο πόνος της μήτρας που ετοιμαζόταν για την γέννα? Αναρωτιέμαι για όλα αυτά μήπως και καταλάβω κι εγώ τί με περιμένει! Έσπρωχνες πολύ ώρα για να βγει το μωρό? Με την επισκληρίδιο φαντάζομαι τουλάχιστον δε θα πονούσες. Δε ξέρω αν χρειάστηκες και ράμματα, αλλά τώρα νιώθεις πόνο εκεί κάτω ή είσαι καλά? Τα μωράκια σε αυτή τη φάση νιώθουν κουρασμένα και κοιμούνται πολύ, αλλά προσπάθησε να την θηλάζεις όποτε σου την φέρνουν όπως σου είπε και η Αναστασία (λένε ότι για να βοηθήσεις το σώμα σου να παράγει γάλα και να εδραιωθεί ο θηλασμός το ιδανικό είναι να θηλάζεις κάθε 2-3 ώρες στην αρχή). Να την χαίρεσαι την μπουμπού σου! Βρε κορίτσιιιιιιι, μας την έφερες! Αν και εσύ πάντα το έλεγες ότι θα γεννήσεις νωρίτερα από την πητ σου, μάλλον είχες προαίσθημα! Να σου ζήσει ο προσοντούχος, και 3400 ό,τι πρέπει, θα χορτάσεις τώρα αγκαλίτσες, φιλάκια και ζουπήγματα που τόσο περίμενες! Φαντάζομαι πως θα εξελίχθηκαν όλα πολύ γρήγορα, και φυσικός τοκετός και χωρίς επισκληρίδιο και σουβλακάρα μετά... τέλεια!!! Καλή ξεκούραση και περιμένουμε όοολες τις λεπτομέριες όταν μπορέσεις!

Ναι, πάλι αυτά τα πολύ ευχάριστα συμπτώματα. Τουλάχιστον τώρα μετράμε μέρες/εβδομάδες μπροστά μας... βλέπουμε φως στο τούνελ! Τίποτα δε χωνεύεται, ασε... και αυτό το μόνιμο αίσθημα καούρας στο στέρνο και το φαγητό που ανεβαίνει συνέχεια στο λαιμό... πάρα πολύ ωραία σου λέω! Και όταν κλωτσάει ο μπέμπης στο στομάχι/πλευρά είναι ακόμα χειρότερα. Η γλυκούλα πήρε τον αέρα της! Έτσι είναι σ'αυτήν την ηλικία, κοιμούνται συνέχεια στις βόλτες από το κούνημα και το αεράκι! Μετά που θα καταλαβαίνουν και θα παρατηρούν περισσότερα πράγματα θα μένουν και λίγο ξύπνια!

Και που έχω συσπασούλες και λίγα πονάκια δηλαδή πάλι καλά να λέω... (αν και νομίζω ότι τα πονάκια οφείλονται στο ότι η καημένη η μήτρα μου έχει πια τεντωθεί σαν μπαλόνι και το μωρό κουνιέται συνέχεια). Επίσης, πολύ ανακατωσούρα, αναγούλες και παλινδρόμηση βρε κορίτσια, λες και είμαι στο 1ο τρίμηνο πάλι!

Έχεις δίκιο, όλη αυτή η αναμονή χωρίς να ξέρεις πότε θα έρθει να σε βρει ο τοκετός είναι αγχωτική, αλλά δυστυχώς έτσι είναι, και συνήθως τα μωράκια αργούν λιγάκι στην πρώτη εγκυμοσύνη. Σου εύχομαι να σου έρθει το μωράκι σου σύντομα και να έχεις έναν καλό τοκετό, με τον άντρα σου παρέα. Κι εγώ ελπίζω να μην αργήσω πολύ παραπάνω από την πητ μου, γιατί, εκτός του ότι δε θέλω να μεγαλώσει πολύ ακόμα το μωρό, δε θέλω να με αναλάβει άλλος γιατρός... ο γυναικολόγος μου άλλαξε τις διακοπες του από αρχές Οκτωβρίου για 15 Οκτωβρίου (η πητ μου είναι 11/10) για να μπορέσει να με ξεγεννήσει ο ίδιος και μου είπε ότι θα έχουμε γεννήσει μέχρι τότε, αλλά ποιός ξέρει? Φαντάζομαι αν δεν έρθει από μόνος του μέχρι τότε ο μπέμπης θα πάμε με πρόκληση, αλλά θέλω όσο γίνεται να το αποφύγω. Έχω βέβαια κάποια πονάκια περιόδου που και που και πολλές συσπασούλες τελευταία, ειδικά τα βράδια πετρώνει η κοιλιά μου πολύ συχνά, αλλά αν εξαιρέσεις αυτό δεν έχω κάποιο άλλο σημάδι ότι πλησιάζει ο τοκετός... η κοιλιά μου είναι ακόμα ψηλά, το μωρό δεν έχει εμπεδωθεί ακόμα, δεν νιώθω πίεση χαμηλά στη λεκάνη και δεν περπατάω σαν πιγκουίνος όπως λένε άλλες τελειόμηνες, όπως η @Anastasia05 μας. Τί να πω... ελπίζω να μωράκια μας να είναι συνεπείς στο ραντεβού τους!

Να σου ζήσει κοπέλα μου! Να είναι πάντα γερή, καλότυχη και να γυρίσετε γρήγορα σπιτάκι σας! Τί ωραία που είχες καλό τοκετό!!! Αν θες πες μας λεπτομέριες όταν μπορέσεις! Καλή ξεκούραση και αγκαλίτσες με την μπέμπα σου!