vtgian

Αθήνα η δική μου είναι 4800 και 61εκ. Η παιδίατρος λέει ότι είναι κανονική σε βάρος και ψηλή. Ο μπεμπης απέναντι μας που είναι γεννημένος 10 μέρες μετά μοιάζει μικροσκοπικος δίπλα της. Επίσης είχαν κάτι γείτονες ένα μπεμπη 5 μηνών και ήταν σαν τη δική μου Από σάλια έχουμε και εμείς πολλά, μπουνιές στο στόμα και τα μανίκια μουσκεμα... Έρχονται τα δόντια, το βλέπω... Στέλλα εμείς θα είμαστε τρισευτυχισμενοι αν τα έκανε κάθε 4 ημέρες. Ούτε το καινούριο γάλα φαίνεται να δουλεύει, ούτε τα χαμομηλια. Αν θηλαζεις αποκλειστικά μέχρι και εβδομάδα είναι οκ, αρκεί να μη ζορίζεται το παιδί. Υπέρηχο ισχιων μας είπαν και εμάς από το νοσοκομείο αλλά επειδη η μπεμπα είχε ισχιακη προβολή. Η παιδίατρος μας όμως την είδε και είπε ότι δεν χρειάζεται.

Καλημέρα! Η μικρή παίζει στο χαλί δραστηριοτήτων και εγώ μπήκα να σας γράψω. Σήμερα ήταν η τρίτη μέρα που κοιμήθηκε 6ωρο, λέτε να το κρατήσει; Ξυπνάω και βλέπω το ρολόι και λέω αμήν Θεέ μου Δεν ξέρω Greta, μπορεί και να είναι! Πάντως σήμερα έχει πολύ καλύτερα κέφια, είναι πολύ γελαστή και καλοδιάθετη. Βούλα, πάρε και τη γνώμη του παιδιάτρου πρώτα. Και εγώ τις φοβάμαι τις κορτιζόνες, ειδικά σε μικρή ηλικία. Ωρυλά ξέρω αρκετούς στη Θεσσαλονίκη, αν θέλετε 2η γνώμη. Έτυχε και είχαμε πραγματικά σοβαρό πρόβλημα με το βαφτισιμιό μου στην μυτούλα του και τους έχουμε γυρίσει όλους. Πάντως αν έχει στραβό διάφραγμα, σκεφτείτε να του το διορθώσετε, θα βελτιωθεί τρομερά η ποιότητα ζωής του. Έτυχε και είχα συναδέλφους με ανάλογο πρόβλημα και μετά την εγχείρηση όλοι έλεγαν ότι πραγματικά άλλαξε η ζωή τους. Πω πω από το πρωί κόβουν θάμνους και γκαζόν στην απέναντι πολυκατοικία και μου έχουν πάρει το κεφάλι! Σκοτείνιασε εδώ πάλι ρε γμτ, πότε θα φτιάξει για τα καλά ο παλιόκαιρος να το ευχαριστηθούμε. Το καλοκαίρι πάντως το αποφάσισα, θα πάρω τη μικρή και θα πάμε να καθίσουμε στο κάμπινγκ με τους γονείς μου. Να ευχαριστηθώ μπάνια και η μικρή καθαρό αέρα.

Γεια σας κορίτσια μου! Βλέπω μπαίνετε όλες στον χορό των εμβολίων σιγά-σιγά. Εμένα σας είπα, υπνηλία και πυρετό είχε μέχρι το Σάββατο από την Πέμπτη το βράδυ που το κάναμε. Βούλα, μη τη φοβάσαι τη μπέμπα, ίσα-ίσα τα κορίτσια είναι πιο δυνατά από τα αγόρια. Στο θέμα παιδιάτρου και εγώ τα ίδια σκέφτομαι. Η δικιά μας είναι πολύ φιλική, ούτε μικρή ούτε μεγάλη σε ηλικία, για ιατρικά θέματα την εμπιστεύομαι γιατί κυριολεκτικά έσωσε τον ανηψιό μου από λοιμώδη μονοπυρήνωση (το πήρε πρέφα με την μία και τον έστειλε νοσοκομείο) αλλά είναι γενικά της παραδοσιακής και συντηρητική στις απόψεις της (αλλά δεν τις επιβάλει). Θα ήθελα κάποια πιο "μοντέρνα" αλλά δεν το ρισκάρω να πάρω σβάρνα τους παιδιάτρους. Σήμερα η μπέμπα είχε πολύ γκρίνια, τρώει πιο συχνά και κλαίει για να κοιμηθεί. Κάναμε το μπάνιο μας και τώρα κοιμάται με τον μπαμπά της. Με τα ρούχα προς το παρόν δεν κάνω τίποτα. Τα τζην δυσκολεύουν λίγο στην κοιλιά αλλά οι φόρμες και τα κολάν είναι οκ, οπότε περιμένω να ζεστάνει ο καιρός για να βάλω κατευθείαν φούστες και φορέματα που μου κάνουν. Από βόλτες, εμείς θυμάστε ότι ρισκάραμε πριν καν τις 40 ημέρες και ταξιδέψαμε αεροπορικώς, ευτυχώς χωρίς παρατράγουδα. Επίσης βγήκε αλώβητη από την ίωση γαστρεντερίτιδας που μας έπιασε όλους στην πολυκατοικία. Φτου να μη τη ματιάσω, φαίνεται να είναι γερή μέχρι στιγμής. Άμα στρώσει ο καιρός (σήμερα πάλι μούχλα) θα καθιερώσουμε καθημερινή βόλτα στην πλατεία της γειτονιάς... Αντιγόνη, καλά έκανες και δεν ανέλαβες το μάθημα αφού δεν αισθανόσουν καλά. Από το να είσαι με μισό μυαλό στο μωρό, άστο καλύτερα για αργότερα...

Καλησπέρα! Κάναμε την απογευματινή μας βόλτα, φάγαμε και η μπέμπα κοιμάται μακάρια στην αγκαλιά του μπαμπά της. Στο θέμα του ύπνου, είμαστε και εμείς της αγκαλιάς. Δυσκολεύει βέβαια γιατί δεν μπορώ να κάνω τίποτα όταν είμαι μόνη μου σπίτι αλλά αφού έτσι αισθάνεται ασφάλεια το μωρό τι να κάνω; Πάντως, δε ξέρω για προγράμματα αλλά εμένα πότε μετά το φαγητό την πιάνει άμεσα ύπνος (μη σας πω με το βυζί στο στόμα) και άλλες φορές (συνήθως την ημέρα) έχει κέφια, γελάει, μιλάει και όσο και να θέλεις δε κοιμάται. Το μόνο που ακολουθώ είναι ότι την ημέρα δεν την πιέζω για ύπνο ενώ το βράδυ όταν ξυπνάει, δεν της μιλάω για να μην την ξεσηκώσω. Την ημέρα να μου κοιμηθεί συνολικά 3-4 ώρες. Τουλάχιστον κάθεται στο ρηλάξ μισάωρο και κάνω καμιά δουλειά. Πάντως στο πορτ μπεμπέ δε κοιμάται γιατί έχει μάθει να απλώνει χέρια στο κρεβάτι μαζί μας, και εκεί δε χωράει. Κάποια πρωινά την κοιμίζω στο σαλόνι. Από θόρυβο, μόνο το βράδυ ησυχάζουμε. Νομίζω οτι είναι μικρά για να νανουρίζονται μόνα τους. Χθες το βράδυ που είχε κέφια την άφησα να μιλάει μόνη της. Το έκανε για κανά τέταρτο αλλά μετά γκρίνιαξε και ήθελε αγκαλιά για να κοιμηθεί. Συνήθως κοιμάται ξαπλωμένη έπανω στον άντρα μου και όταν καλοκοιμηθεί, την αφήνουμε κάτω. Κατά τα άλλα, τελικά πήρα της θηλές με ρυθμιζόμενη ροή και το καινούριο γάλα (αντιαναγωγικό) το πίνει κανονικά. Έκανε και κακά της, γιούπιιιι! Στα δυσάρεστα, το εμβόλιο της έκανε λίγο πυρετό και ζαβλακώθηκε (αλλά κοιμηθήκαμε 5,5 ώρες σερί), σήμερα όμως ήταν μια χαρά. Βούλα, μου άνοιξες θέμα! Κασσάνδρα ήταν το όνομα που ήθελα να βγάλω το παιδί μου αν ήταν κορίτσι. Το είχαμε συμφωνήσει μάλιστα με τον άντρα μου πριν παντρευτούμε. Δε ξέρω πως έγινε και είπαμε να την πούμε την μπέμπα Ελένη. Αλλά τώρα, μου ξαναήρθε και μάλιστα νομιζω ότι το Κασσάνδρα της πάει περισσότερο! Το πρότεινα αλλά βρίσκω αντιστάσεις. Η μεγάλη αντιπρότεινε Αριάδνη ή Ίρις, ο άντρας μου κολλημένος με το Ελένη, ίσως όμως τους πείσω Αντιγόνη, η γνώμη μου είναι να το κάνεις! Κυρίως γιατί είναι λίγη ώρα και στη συνέχεια γιατί καλό είναι να μην είμαστε συνέχεια με το μυαλό στο μωρό. Εννοείται ότι δίνουμε το 100% της ψυχής μας στα μωρά μας, αλλά χρειάζεται κάποιες φορές και αποστασιοποίηση για να μην γινόμαστε υπερβολικές. Καλό βράδυ κορίτσια, φιλιά στα μπεμπάκια σας

Aντιγόνη (χάρηκα πολύ! εγώ είμαι η Βάσω ) σε καταλαβαίνω απόλυτα! Προσωπικά το λέω χρόνια, μακάρι να είχα τη δυνατότητα να μη δουλεύω. Τώρα με το μπεμπέ,το νιώθω περισσότερο. Πιστεύω ότι πρέπει να είμαστε δίπλα τους, τουλάχιστον τον πρώτο χρόνο (το προτείνουν και οι ψυχολόγοι άλλωστε).

Καλημέρα κορίτσια και χρόνια πολλά! Φτάσαμε τα 4800γρ και 61 πόντους και κάναμε χθες το πρώτο μας εμβόλιο (το εξαπλό). Φυσικά και κλάψαμε αλλά με αγκαλιά και θηλασμό επανήλθε γρήγορα. Πυρετό δεν μου έχει ανεβάσει (ευτυχώς) αλλά μία υπνηλία την έχει. Προληπτικά πήρε depon παιδικό (αυτό το παιδί τα κατεβάζει όλα με μεγάλη ευκολία!) Τελικά αλλάζουμε γάλα (λόγω της δυσκοιλιότητας) και πάμε σε AR (που κάνει και για αυτό το πρόβλημα). Το θέμα είναι όμως ότι είναι παχύρευστο και η μπέμπα δυσκολεύεται πολύ να το τραβήξει και θυμώνει. Κάπου διάβασα ότι σε θηλές από σιλικόνη δεν ανοίγουμε τις τρύπες με βελόνα αλλά δεν έλεγε γιατί. Και με τις επόμενες θηλές που δοκίμασα, πάλι δεν τρέχει ρε γμτ! Από ρούχα εμείς κόψαμε το μακρυμάνικο εσώρουχο και φοράμε κοντομάνικο + μακρυμάνικο φορμάκι ή μπλούζα+παντελόνι. Για τα κρύα χέρια και πόδια η παιδίατρος αλλά και από το νοσοκομείο μου είπαν να μην δίνω σημασία, δεν είναι ενδεικτικά για το αν κρυώνει το παιδί. Να ελέγχω αν είναι ζεστό το σβερκάκι του ή το στηθάκι. Επίσης στο νοσοκομείο μου έλεγαν να προσέχω κυρίως τα αυτιά, ότι από εκεί παίρνουν κρύωμα τα παιδιά. Τράβηξα ένα απίστευτο άγχος αυτές τις μέρες γιατί με πήρε τηλέφωνο το αφεντικό μου και μου το έπαιξε ανήξερος και ήθελε να γυρίσω άμεσα στη δουλειά (την άλλη εβδομάδα που τελειώνει η άδεια λοχείας). Φρίκαρα! Τελικά χθες πηγα από εκεί και τους εξηγησα ότι αυτό είναι αδύνατο, θηλάζω (ευτυχώς το αφεντικό έχει κόλλημα με τον θηλασμό) και πρακτικά δεν έχω που να αφήσω το παιδί. Μου πρότεινε να σκεφτώ το ενδεχόμενο να πάω για 2 μήνες (Ιούνιο-Ιούλιο) μετά να κάτσω, γενικά να σπάσω τους 3,5 μηνες του μειωμένου. Με τα πολλά το αφησε επάνω μου να αποφασίσω. Το καταλαβαίνω ότι με έχουν πραγματικά μεγάλη ανάγκη, δεν μπορεί να με αντικαταστήσει κανείς και μέχρι στιγμής πραγματικά είναι άψογοι απέναντί μου αλλά δεν μπορώ να το κάνω με τίποτα ρε κορίτσια! Στη σκέψη ότι θα πρέπει να την αφήσω, βάζω τα κλάματα. Στο μεταξύ η μπέμπα κατάλαβε πόσο αγχωμένη ήμουν και ήταν τρομερά ανήσυχη και για κάποιο λόγο το ένα στήθος κόμπιασε και τώρα είμαι με κομπρέσες κτλ να ξεμπλοκάρει. Με το που ηρέμησα, η μπέμπα άλλο παιδί! Τι σύνδεσμος δυνατός είναι αυτός ρε παιδιά, τώρα το καταλαβαίνω! Για τις πεθερές μη τα συζητάτε! Εμένα έχει φρικάρει που ο άντρας μου θα πάρει την έννιαμηνη άδεια και με έχει πρήξει σε στυλ "δε θα αντέξει τόσους μήνες, οι άντρες δεν μπορούν κλπ." Τις προάλλες είχε πιάσει τις εγγονές και τους έλεγε ότι είναι υποχρεωμένες να μάθουν να κάνουν όλες τις δουλειές του σπιτιού και επειδή οι μικρές τσινούσαν σε στυλ ισότητα και έτσι (είναι 15 χρονών) αυτή άρχισε τα στερεοτυπικά "οι άντρες δεν κάνουν δουλειές, δεν μπορούν όπως μια γυναίκα". Απορώ δλδ πως βγήκε έτσι ο άντρας μου που και σκουπίζει, και πιάτια πλένει και σφουγγαρίζει! Θα λέει ότι τον έχω κάνει αδερφή

Kashmam, ο γιατρός σου είναι όντως πολύ καλός, μακάρι να ήμουν Θεσσαλονίκη να τον είχα! Για πλαστική το σκέφτομαι και εγώ για αργότερα, να διορθώσω το στήθος που έχει μία διαφορά. Ευτυχώς κρατιέται ακόμα στο ύψος του Greta πολλές αναποδιές όντως! Η γλωσσοφαγιά είναι (ξέρεις εσύ) ή ατιστάθμισμα για την απόκτηση των υπέροχων παιδιών μας Little_star και εμένα έτσι μου έχει πει η παιδίατρός μου (αλλά ανά εβδομάδα). Προσπάθησε το με το πρώτο του γεύμα μετά από ύπνο. Σήμερα θα πάμε επίσκεψη σε κάτι φίλους, θα είναι η πρώτη μας επίσημη επίσκεψη και δική μου έξοδος (που θα σουλουπωθώ δηλαδή για να βγώ). Έφτιαξα και τα φρύδια μου που είχα γίνει γιαγκούλας, θα βάψω και νύχι, λες και θα πάω Μαζωνάκη νιώθω χα χα χα!

Το έχει ο καιρός Greta μου. Εμάς χάλασε το πλυντήριο πιάτων και το καινούριο έκανε ένα μήνα να έρθει (το πρώτο μαγαζί που πήγα με δούλεψαν ψιλό γαζί και ενώ τους πλήρωσα, με έγραψαν κανονικά και τελικά περίμενα να μου δώσουν πίσω τα χρήματά μου και να πάω αλλού). Σήμερα έχουμε γκρίνια από νωρίς, να δούμε πως θα περάσει αυτό το απόγευμα...

Εγώ αυτό με τον ιδρώτα το είχα στο τέλος της εγκυμοσύνης και για κάνα μήνα μετά, υπέθεσα ότι είναι σκαμπανεβάσματα ορμονών. Αυτό που έχω ακόμα από τη γέννα μέχρι σήμερα είναι ότι με πιάνει αηδία όταν τρώω ακόμα και όταν πειναω, πράγμα κουλό καθώς μ'αρεσει το φαΐ. mairy lou τα μωρά μας γεννήθηκαν ίδια μέρα και αν κρίνω από τη δική μου, είναι πολύ δυνατά παιδιά Αθηνά, καλό σας ταξίδι! Εμάς αφού είδε και αποειδε ότι από τη πιπίλα γάλα δε βγαίνει, οπότε προσπαθώ να της την δώσω παίρνει μια έκφραση αηδίας και τη φτύνει ή την μασάει ρηχά με τα ουλα.

Θα συμφωνήσω με την kasmam! Αν είναι δυνατόν να τα λέει αυτά! Όλοι ξέρουν ότι με τον θηλασμό πρόγραμμα δεν υπάρχει, το φτιάχνει μόνο του το μωράκι. Σπάνια θα βρεις μωράκι με πρόγραμμα τόσο μικρό. Η γνώμη μου είναι βρες έναν παιδίατρο πιστοποιημενο σύμβουλο και συμβουλεψου τον. Ο γυναικολογος ας έχει γνώμη για γυναικολογικα, για τα παιδιά ακούμε τους παιδίατρους. Επίσης ρίξε λίγο τις προσδοκίες σου και άσε τα πράγματα να πάρουν το ρυθμό τους. Μπορεί μέχρι τώρα να είχες τον απόλυτο έλεγχο στη ζωή σου, τώρα όμως έχεις να κάνεις με ένα νέο ανθρωπάκι, που έχει δική του βούληση όσο μικρό και αν είναι. Δοκίμασε με το γάλα, μπορεί να κάνει θαύματα. Για τον σύζυγο μην φοβάσαι. Ολονων μας δουλεύουν και γυρνανε κουρασμενοι, και το μωράκι δυστυχώς σε αυτή τη φάση είναι ακόμα μια κούραση. Μην ακούς που κάποιες το κάνουν να μοιάζει η απόλυτη ευτυχία και ευκολία. Αυτό δεν υπάρχει, εγγυημένα. Δεν λέγεται το πρώτο τρίμηνο του μωρού τελευταίο τρίμηνο της εγκυμοσύνης αδικως. Είναι το ίδιο εξαντλητικο. Υπομονή και να σκέφτεσαι ότι και το μωράκι σου θα μεγαλώσει όπως χιλιάδες άλλα που είχαν σοβαρά προβλήματα (χωρίς να εννοώ ότι η περίπτωση σας είναι ευκολακι). Στα λέω με κάθε καλή πρόθεση, άλλωστε και εγώ του προγράμματος είμαι και νιώθω τελείως έξω από τα νερά μου.

Ένα γεια και από εμένα στα γρήγορα (η μικρή κοιμάται ξαπλωμένη επάνω στον άντρα μου χε χε)! Σα να βρίσκουμε ρυθμούς και πολύ χαίρομαι... Χθες κοιμηθήκαμε 5 ώρες σερί το βράδυ, το φχαριστηθήκαμε οικογενειακώς Πάσχα εδώ Αθήνα, δε βγαίνουμε οικονομικά για να ξαναπάμε Θεσσαλονίκη αλλά δεν πειράζει, θα έρθουν οι γονείς μου στο τέλος του μήνα. Άλλωστε το Πάσχα σα γιορτή δε μου λέει και πολλά, δεν τρώμε και κατσίκια αρνιά οπότε, απλά είναι ευκαιρία να μείνουμε λίγο παραπάνω μόνοι σαν οικογένεια, χωρίς να πρέπει να πάει στη δουλειά ο μπαμπάς μας. Almiron έδιναν και στο Έλενα που γέννησα, η παιδίατρός μου όμως που πρότεινε το Ηumana για καλύτερο. Ευτυχώς σήμερα χεστήκαμε απροβλημάτιστα, τα χαμομηλόνερα έκαναν καλό φαίνεται. enseignante τι έπαθες κοπέλα μου;

Αθήνα, ποιας εταιρίας συμπλήρωμα δίνεις;

Μπορεί και ναι, μπορεί και όχι. Κάποια γάλατα προκαλούν δυσκοιλιότητα σε κάποια παιδιά, σε άλλα πάλι όχι. Αν το "εχει" το παιδί με την γκρίνια, ότι και να του δώσεις (είτε στήθος είτε ξένο) πάλι γκρίνια θα έχει. Η αδελφή μου το πρώτο τρίμηνο έκλαιγε κάθε μέρα όλο το απόγευμα, άνευ αιτίας. Κάθε μέρα. Και μετά μαχαίρι. Ψάξε βγάλε άκρη... Όσο για τον σύζυγο, υπομονή.

Γεια σας, γεια σας! Σας έλειψα; Εσείς μου λείψατε πάντως Δυστυχώς δεν μπορώ εύκολα να σας γράψω από tablet ή κινητό αλλά σας διαβάζω ανελλιπώς και σας χαίρομαι κορίτσια μου. Όποτε ξεκινάω να γράψω, φωνάζει η μπέμπα και τα παρατάω. Τα μπεμπάκια μας πάντως λίγο πολύ μοιάζουν. Εμας το μεγάλο μας προβλημα ειναι η δυσκοιλιότητα. Το Σαββατο φτασαμε να κανουμε κλύσμα γιατι είχε φτασει 7η ημερα και το μπεμπί ηταν μεσα στη γκρίνια. Η παιδιατρος μας προτεινε αρχικα να της δινω το συμπληρωμα με χαμομηλονερο και αν ουτε αυτο κανει κατι, τοτε να αλλαξουμε γαλα. Η ποσοτητα βεβαια συμπληρωματος που παιρνει ειναι περιπου 40-70ml και αυτο οχι σε ολα τα γευματα. Ξεκινησα με τα χαμομηλια και βλεπουμε... Πάντως με το χαμομήλι είναι πιο ήρεμο το έντερό της, αέρια έχει αλλά όχι κολικούς (που παρουσιάσαμε κάποιες μέρες υστερικό κλάμα το έρμο). Πήραμε και σταγόνες infacolic αλλά νομίζω το χαμομηλόνερο είναι που έδρασε καλύτερα. Αθηνά, τις ίδιες σκέψεις κάνουμε. Ξέρω 2 κοπέλες που έχουμε γεννησει κοντά και οι δύο θηλάζουν αποκλειστικά και το ζηλεύω και με πιάνουν τα διαόλια μου και οι τύψεις που υπέκυψα στον "εκβιασμό" του παιδιάτρου στο νοσοκομείο. Σκέφτομουν να προσπαθησω να το γυρισω σε αποκλειστικό αλλά χρειάζεται θηλαστρο νοσοκομειακό και επίσης ειλικρινά η μπεμπα είναι γατζωμενη μονιμα επανω μου, σε σημείο που κουράζομαι. Την ταϊζω κάθε φορά και από τα δύο στήθη και μας παίρνει καμιά ώρα. Επειτα, ηδη αρχισαν να με χρειαζονται στη δουλειά. Τις φορες που πήγα, την ταισε η μάνα μου και όλα καλα. Με τον αποκλειστικό, τι θα εκανα; Η παιδίατρός μου λέει ότι θεωρεί τη μεικτή διατροφή πολύ δύσκολη γιατί έχεις και το "γάτζωμα" του θηλασμού και τα τσουμπλέκια του ξένου. Να αποθηλάσω πάντως ούτε που το σκέφτομαι, μου αρέσει πολύ το δέσιμό μας. Επίσης, περάσαμε οικογενειακώς (γιαγιάδες παππούδες, ανήψια, εγώ και η μεγάλη κόρη) ίωση γαστρεντερίτιδας και η μπέμπα άθικτη. Θέλω να πιστεύω ότι οφείλεται στο ότι πήρε αντισώματα από εμένα. Και εμενα η μπέμπα μου φαινεται τεραστια! Νομίζω οτι φταιει το γεγονός οτι τα βλέπουμε συνεχεια σε κοντινή απόσταση Κατά τα αλλα, την ημερα κοιμόμαστε ελάχιστα και το βραδυ, 4 ώρες και μετά 2 δύοωρα. Αν κοιμηθει παραπάνω, ξυπνά με τετοιο κεφι που για να την ξαναπαρει ο υπνος, ιδρωνουμε. Επίσης για να κοιμηθούμε θέλουμε αγκαλιά και βόλτα ή απορροφητηρα ή μουσική (δυνατή όμως, όχι τίποτα νανουρίσματα). Το χειρότερο από όλα είναι ότι δε θέλει να κοιμάται ανάσκελα ή στο πλάι, αλλά μπρούμυτα, το οποίο και γνωρίζω ότι απαγορεύεται. Αν την βάλω αλλιώς, κουνάει χέρια πόδια και τρομάζει από μόνη της και ξυπνάει κατευθείαν. Το θετικό είναι ότι και μπρούμυτα, σηκώνει το κεφάλι της και το γυρίζει πλευρά μόνη της. Επίσης το co-sleeping μας εχει βολέψει αφάνταστα, να μη χρειάζεται να σηκωθεί κανείς μας από το κρεβάτι. Στα ωραία τώρα, πεθαίνω κάθε φορά που όταν της γλυκομιλάω μου χαμογελάει και όταν μαλώνει με φωνές τα κουκλάκια της στο relax. Ειδικά με το γέλιο, όταν ξυπνάει από το 4ωρο, προσπαθώ να μην την ενθουσιάζω αλλά με κοιτάει, γελάει με ορθάνοιχτο στο στόμα και κουνάει χεράκια-ποδαράκια που δεν μπορείς να της αντισταθείς Kashmam, έτσι ήθελε ο άντρας μου να την πούμε και τη δικιά μας αλλά τελικά καταλήξαμε στο Ελένη. Συμφωνώ για τα περι περιόδου. Μη σώσει και έρθει η καταραμένη! D_Nasia η δικιά μου ρεύεται σχεδόν πάντα. Με το συμπλήρωμα, πιο δυνατα και απο εμένα! Little Star και εγώ έτσι έχω ακόυσει, ότι το μπουκάλι είναι καλύτερο να το δώσει κάποιος άλλος. Εμείς ευτυχώς δεν έχουμε τέτοιο πρόβλημα, από την αρχή έπαιρνε και στήθος και μπουκάλι (και μάλιστα διαφορετικών εταιριών, Chicco & Avent, τα Avent τα θεωρώ καλύτερα πάντως και πιο "κοντά" στο σχήμα του στήθούς). Πιπίλα παίρνει σπανίως. Τις τελευταίες δύο μέρες θέλει να την δαγκώνει και τα ούλα, άλλο πάλι και τούτο! Greta είστε πλέον υγιείς όλοι; Αυτό το μήνυμα έκανα γύρω στις 3 ώρες να το γράψω χα χα χα..

Γεια σας από Θεσσαλονίκη, τελευταία μέρα σήμερα, αύριο φεύγουμε. Η μπέμπα ήταν καταπληκτική στο ταξίδι, θηλαζε, κοιμόταν και μόνο γκρινιαξε στο λεωφορείο από το αεροπλάνο για την πύλη που δεν μπορούσα να την θηλασω. Κατά τα άλλα, είχαμε τις αεροσυνοδούς από πάνω μας, αφού δεν μου το ματιασαν τυχερή είμαι! Ελπίζω και η επιστροφή να είναι έτσι. Το άλλο θετικό είναι ότι αυξησαμε τον χρόνο ύπνου το βράδυ. Τελευταίο γεύμα στις 11.00 ξύπνησε στις 3.00, ταισα - άλλαξα μέχρι τις 4.30 λίγο γκρίνια και θηλασμό ξαπλωμενη μέχρι τις 5.00 και ξανά ξυπνησαμε στις 8.00 Αυτό γίνεται τις τελευταίες 3 μέρες, μακάρι να το κρατήσει. Επίσης ακολούθησα τη συμβουλή για μπάνιο όταν είναι χορτατη, βασικά θηλαζω, κάνουμε μπάνιο και μετά δίνω συμπλήρωμα και το ευχαριστιέται η ψυχή της. Η κοιλιά μου όχι απλά δε μου λείπει, αλλά γίνεται να φύγει και αυτή η λίγη χαλάρωση που έμεινε; Επίσης, πείτε με γαιδουρα αλλά να τελειώνουμε με τα λοχεια να κάνουμε και κάνα σε

Τουλάχιστον Little_Star από όσο ξέρω, η ΓΟΠ στα νεογνά κρατάει μόνο τους πρώτους μήνες και μετά υποχωρεί. Υπομονή κοπέλα μου... Επειδή είδα και τα θέματά σου στο parents για τον αποθηλασμό, τώρα που ξέρεις την αιτία που ο μπέμπης σου είναι ανήσυχος, αποφάσισες τι θα κάνεις; Μη τρελαινόμαστε βρε κορίτσια, νεογνική ακμή έχει το 70% των μωρών, γουλιές βγάζουν τα περισσότερα (ειδικά αν δεν ρευτούν καλά) και τσιρίδες μπορεί να βάλουν για χίλιους δύο λόγους (φαγούρα, πιάσιμο...) Nasia είμαι σίγουρη οτι αν κάνουμε μπάνιο μετά το φαγητό θα είναι ηρεμότατη. Αλλά κάπου διάβασα ότι δεν κάνει και γι'αυτό δεν το τόλμησα. Λες να; Greta εγώ σήμερα πέταξα 3 πάνες. Δεν προλάβαινα να βάλω την πάνα από κάτω, τσούπ το σιντριβάνι! Α! και επειδή το ξέχασα... Ραγάδες ευτυχώς δεν έκανα πουθενά. Η κοιλιά έχει επανέλθει στο 80% παραμένει λίγο πλαδαρή αλλά κοιλίτσα είχα πάντα, δε με νοιάζει. Για το στήθος όμως, είχαμε που είχαμε μια ανισότητα, τώρα θα έχουμε και πτώση, άσ'τα να πάνε! Ένα πρόσωπο μου έμεινε που οι ρυτίδες ευτυχώς είναι ελαχιστότατες, με την αϋπνία, βλέπω να το χάνω και αυτό. Χαλάλι της μπεμπούλας όμως

Καλησπέρα μανούλες! Και εγώ αυτό ήθελα να ρωτήσω Little_Star, πως διαπιστώσατε ότι είναι ΓΟΠ; Εμείς χθες είχαμε παιδίατρο. Η μπέμπα έχει φτάσει 3800 και 55εκ. Είναι άψογη μας είπε η γιατρός και μου έδωσε το οκ να εμπλουτίσω τη διατροφή μου και με πράσινα και φρούτα (αμήν!). Greta, όντως πολύ σημαντικό να τα κρατάμε όρθια ακόμα και μετά το ρέψιμο για 10 -15 λεπτάκια. Η δικιά μου θα ρευτεί ξανά σίγουρα. Αν την ξαπλώσω αμέσως μετά το πρώτο ρέψιμο, θα μου βγάλει σίγουρα γουλιές. Επίσης δεν ξέρω αν συμβαίνει με τα δικά σας αλλά ποτέ δεν την αλλάζω με το που τα κάνει (και δεν εννοώ τσισάκια ). Αν τρέξω να την αλλάξω άμεσα, το μόνο σίγουρο είναι ότι θα συνεχίσει να τα κάνει την ώρα που την αλλάζω/πλένω. Οπότε περιμένω κανά 15 λεπτο να "ολοκληρώσει" και μετά πάμε για απολύμανση Α! Πόσο σωτήριο είναι τα απορρυπαντικά να έχουν dispenser!! Πήρα ένα της Pharmasept που είναι ένα λίτρο, το έχω μόνιμα στο νεροχύτη του μπάνιου και σώθηκα! Εσάς το μπάνιο σας αρέσει; Εμείς δεν έχουμε αποφασίσει ακόμα. Άλλοτε χαιρόμαστε, άλλοτε υστεριάζουμε. Μάλλον δεν έχω βρει την κατάλληλη στιγμή για μπάνιο.

Greta ευτυχώς δε λέει τίποτα γιατί τυχαίνει και η παιδίατρος έβλεπε και τα άλλα εγγόνια της, της έχει εμπιστοσύνη και αφού μας έδωσε αυτή το οκ, περισσεύει

Είναι όντως φυσιολογικά όλα αυτά Little star. Μιλούσα με μια φίλη μαια και μου έλεγε να μη ξεχνάμε ότι τώρα τα μπεμπακια φτιάχνουν, θέλουν το χρόνο τους να προσαρμοστούν, να πάρει το εντερο τη σειρά του, να μάθουν να κοιμούνται, να αρχίσουν να διακρινουν τη νύχτα από τη μέρα. Από τη στιγμή που το παιδί έχει κανονικές κενωσεις (κίτρινες και υδαρες) δεν κάνει ρουκετες αλλά απλά αναγωγες (γουλιες) τότε όλα είναι νορμάλ.

Καλημέρα! Μόλις κοιμήθηκε η μπέμπα και πέτυχα το ακατόρθωτο, να την αφήσω κάτω και να συνεχίσει να κοιμάται! Αν είμαι τυχερή, έχω 1-2 ωρίτσες ελευθερίας μπροστά μου χα χα χα... Αλλά είναι τόσο γλυκούλα που δε θέλω να την αφήνω και μετά καταλήγω το απόγευμα με τη πλάτη κατεστραμένη. Το βράδυ μας ήταν μέσα στη γκρίνια. Πονάει η κοιλιά της νομίζω, έχει αέρια και ήταν όλο γκμουχ-γκμουχ. Όσο κοιμόταν, ήθελε να είμαστε αγκαλιασμένες και να ακουμπάει στο στήθος μου. Ακμή έχουμε και εμείς, όπως είπε η Greta, ορός και γαζούλα και καθάρισμα μετά το φαγητό. Από κιλά τα έχω χάσει όλα και ίσως και 1 παραπάνω. Βασικά, από τότε που γέννησα τρώω με το ζόρι και έχω συχνά μέσα στην ημέρα ένα αίσθημα αηδίας προς το φαγητό. Δε ξέρω γιατί μου συμβαίνει αυτό. Δίψα ναι, μπόλικη. Greta, εμένα η πεθερα μου τα πετάει απέξω απέξω για ευχές και τέτοια, αλλά παραμένω παγερά αδιάφορη χα χα.. Ωχ ο τυραννος ξυπνησε! Φευγω...

Καλησπέρα κορίτσια! Ελπίζω να καταφέρω να ολοκληρώσω αυτό το μήνυμα, γιατί έχω ξεκινήσει να γράφω τόσες φορές και σταματάω γιατί όλο κάτι γίνεται! Διαβάζω βέβαια τα μηνύματά σας και χαίρομαι που όλα τα μωράκια είναι καλά (Greta εσείς νομίζω τωρα πια θα έχετε ξεπεράσει τις αρρώστιες). Εμείς τις βόλτες μας τις έχουμε κάνει και ας μην κλείσαμε 40 ημέρες. Η παιδίατρος μας είπε ότι αν ο καιρός είναι καλός, μόνο καλό κάνει στα μωρά να βγαίνουν έξω. Εννοείται όχι σε κλειστά μέρη με πολύ κόσμο αλλά μια βόλτα στη γειτονιά, σε ένα κοντινό πάρκο και τέτοια. Η δικιά μας πάντως με το που μπαίνει στο αυτοκίνητο ξεραίνεται στον ύπνο. Την Πέμπτη μάλιστα πάμε και ταξίδι Θεσσαλονίκη αεροπορικώς για μία εβδομάδα! Από διατροφή, κρατάμε το ίδιο σχήμα, την θηλάζω και δίνω σχεδόν πάντα και συμπλήρωμα. Τις τελευταίες 2 ημέρες καταφέραμε να το βράδυ να μη ζητάει συμπλήρωμα και να κοιμάται για 1,5-2 ώρες αλλά πρέπει να έχει προηγηθεί μαραθώνιος θηλασμού. Από την άλλη, μία φορά που χρειάστηκε να βγούμε χωρίς την μπέμπα, με έσωσε ότι άφησα μπουκάλι στη πεθερά μου και το τάισε. Την Τρίτη έχουμε παιδίατρο να δούμε πως τα έχουμε πάει μετά από ένα μήνα! Ακόμα πάντως δεν έχω ξεκαθαρίσει αν θέλω να θηλάζω αποκλειστικά ή όχι. Η μικρή πάντως την ζητάει την επαφή με το στήθος και δεν θέλω να της το κόψω. Από την άλλη ο αποκλειστικός θηλασμός μου φαίνεται βουνό αυτή τη στιγμή γιατί στην περίπτωσή μας τουλάχιστον, θα πρέπει να είμαι συνέχεια με το παιδί αγκαλιά. Επίσης, ακόμα δεν έχω βρει θέση που να με βολεύει και εμένα στον θηλασμό και η πλάτη μου έχει σακατευτεί. Η μπέμπα πάντως είναι καλόβολη μη τη ματιάσω. Υστερία την πιάνει μόνο τα απογεύματα και αυτό γιατί για κάποιο λόγο θέλει πολύ περισσότερο φαγητό! Αυτό με το στήθος που τρέχει με το κλάμα του παιδιού ή όταν θηλάζουμε στο άλλο, είναι απολύτως φυσιολογικό και έχει να κάνει με την επίδραση που έχει ο θηλασμός στον εγκέφαλό μας. Η ροή γάλακτος ενεργοποιείται από πολλά πράγματα, αφή (χεράκι του παιδιού στο στήθος αλλά και οπτικό ερέθισμα ή ακουστικό!). Επίσης πολλές έχουμε πόνους σαν περιόδου όταν θηλάζει το μωρό, λέγονται υστερόπονοι και είναι συσπάσεις που κάνει η μήτρα Πάντως εσείς που τα καταφέρνετε και θηλάζετε αποκλειστικά (και σας ζηλεύω) ειλικρινά δεν βρίσκω το λόγο να αφήνετε τον περίγυρο να σας επηρεάζει. Η απάντηση είναι μία. Κάνω το καλύτερο για το παιδί μου, επιστημονικά αποδεδειγμένο. Για όποιον έχει αντιρρήσεις, να τις κρατήσει για τον εαυτό του. Little_star και με τη formula τα ίδια μπορεί να έχεις. Α. δεν ξέρεις αν ο μικρός σου θα τρώει γρήγορα ( η δικιά μου πάντως τον θέλει τον χρόνο της, κάνουμε διαλείμματα, αλλιώς βαρυστομαχιάζει και βγάζει γουλιές ακόμα και αν ρευτεί. Β. πονάκια και αέρια έχουν όλα, είτε θηλασμός είτε formula. Τώρα φτιάχνει το εντερικό τους άρα αναπόφευκτη η γκρίνια τους. Αθηνά, εγώ μέχρι και χθες 29 ημέρες μετά τον τοκετό, ακόμα έχω κόκκινο. Είχα ρωτήσει τον γιατρό μου και μου είπε ότι μπορεί να υπάρχουν μέρες που δεν έχω τίποτα, άλλες που να έχω πολύ, άλλες που το χρώμα να είναι ανοιχτό ροζ ή κίτρινο ή καφετί και μετά πάλι τα ίδια. Υπάρχουν γυναίκες που στις 10 μέρες δεν έχουν τίποτα και άλλες που κρατάει 40 μέρες γεμάτες. Ο γιατρός μου πάντως μου είπε να πάω για εξέταση + Τεστ Παπ μετά από 60 ημέρες. Αυτό το θηλασμός-πιπίλισμα-λαγοκοιμάμαι-μόλις με αφήσουν κάτω ξυπνάω και γκρινιάζω τελικά το έχουν όλα (και η δικιά μου επίσης).

Κορίτσια μου σας ευχαριστώ πολύ για τις ευχές σας! Φανή μου, απόλαυσέ το τώρα γιατί μετά, όχι ότι είναι δύσκολα αλλά κάτι οι ορμόνες, κάτι που είμαστε πρωτομανούλες, κάτι τα ξενύχτια, υπάρχουν στιγμές που όλα σου φαίνονται βουνό και πελαγώνεις. Μέρα με τη μέρα, όλα στρώνουν, μαθαίνεις το παιδί και το παιδί εσένα και είναι όλο και καλύτερα. Ας πάρει όλες τις εβδομάδες το μπεμπέ, να σου βγει και τσουπωτό γιατί η δικιά μου ήταν σιαμιαμίδι, φοβόμουν να την πιάσω Η καισαρική ήταν τελικά το πιο εύκολο πράγμα όλης της εγκυμοσύνης. Είχα εντυπωσιακά καλή ανάρρωση, παυσίπονα πήρα μόνο το πρώτο βράδυ, μετά δεν ένιωθα ότι ήθελα. Η μόνη ενόχληση ήταν λίγο τα ράμματα και αυτό όχι πόνος αλλά το κάψιμο της πληγής που θρέφει. Από το μαιευτήριο κιόλας ένιωθα σα να μην έχω γεννήσει. Vasoula, η βόλτα μας ήταν μόνο έξω σε ανοιχτό χώρο, όπως έγραψε και η mkcm, δε θα την πήγαινα σε πολυσύχναστο μέρος. Και στο super market, έμεινε έξω με τον μπαμπά της. Είχε τόσο ωραία μέρα που ένιωθα ότι καλό θα της κάνει να την χτυπήσει λίγο αέρας. mkcm για διαβήτη κύησης με παρακολουθούσαν και εμένα από το ενδοκρινολογικό του Έλενα, γιατί η τιμή της μίας ώρας στην καμπύλη ήταν οριακή. Αλλά με λίγη προσοχή τελικά δεν χρειάστηκε να πάρω τίποτα. Σημαντικό, πριν κοιμηθείς, πιες ένα ποτήρι γάλα. Βοηθά πάρα πολύ στο να διατηρηθούν τα επίπεδα του ζαχάρου τις ώρες του ύπνου που δεν τρώμε. Για το έξω, συμφωνώ. Τον χρειάζονται τον καθαρό αέρα τα πνευμονάκια τους. Άντε κορίτσια, να ακούσουμε και τα δικά σας! Μπισγουλάκι, τέτοιο καιρό του χρόνου σου εύχομαι να είσαι τόσο απασχολημένη από ευχάριστα (έρωτες, παιδιά, ότι επιθυμείς) που να μη ξανασκεφτείς την απώλεια που είχες. Να τα αφήσεις όλα πίσω σου

alexandroula σε ευχαριστώ πολύ για την απάντηση! Έχω δει ότι βίντεο και οδηγίες υπάρχουν για το θέμα χε χε... Κάποιες φορές με το που πιέζω λίγο, βγαίνουν σταγόνες, άλλες φορές πρέπει να κάνω μαλάξεις πριν. Και μιλάμε πάντα για σταγόνες 1-2 όχι ροή (εννοώ να στάζει όσο πιέζω). Στο μεταξύ, θυμάμαι μια μαία που με ρώταγε αν νιώθω το στήθος μου να έχει "τάση". Ναι, 12βολτη, σα μπαταρία αυτοκινήτου Δυστυχώς πάντα είναι πολύ μαλακό

Γεια σας και από εμένα και τη μπέμπα μου Τελικά γέννησα 6/2 στις 38+2 με καισαρική καθώς η μπέμπα ήταν σε ισχιακή προβολή (κοινώς με τα πόδια κάτω) και ο φ.τ. σε αυτή τη περίπτωση δεν ενδείκνυται. Γενικά η όλη εμπειρία ήταν άριστη και η ανάρρωσή μου πραγματικά πολύ καλή (εντυπωσίασε μέχρι και τους γιατρούς). Πολύ καλύτερα τελικά από όσο το φανταζόμουν. Και το Έλενα ήταν άψογο σε όλα! Η μπέμπα μας γεννήθηκε 3010γρ και βγήκαμε από το μαιευτήριο 2760γρ. Δυστυχώς μας απέτρεψαν οι παιδίατροι να προχωρήσουμε σε αποκλειστικό θηλασμό λόγω βάρους και ίκτερου και έτσι κάνουμε μεικτή διατροφή (θηλασμό και λίγο συμπλήρωμα) τουλάχιστον μέχρι να πιάσει τα 3000γρ. Δε ξέρω πόσο εύκολο θα είναι μετά να το γυρίσω σε αποκλειστικό αφού τώρα που κοιμάται 2,5-3 ώρες και νιώθω πτώμα από τα ξυπνήματα (το τάισμα, θηλασμός και συμπλήρωμα + άλλαγμα μας παίρνει 1 ώρα και). Νιώθω ψιλοσκατά βέβαια με το θέμα του συμπληρώματος αλλά η μπέμπα με θηλασμό μόνο δε χορταίνει. Πάντως είναι αρκετά ήσυχη και πολύ δυνατή (κρατάει το κεφάλι της από την αρχή). Σήμερα κάναμε και την πρώτη μας βόλτα (250μ γύρω από το σπίτι χε χε) και επίσης. Φανή, οι μαίες στα μαθήματα στο Έλενα μας έλεγαν ότι δυστυχώς οι πόνοι της πρόκλησης είναι όντως πιο έντονοι από τους φυσικούς. Αλλά αν σου σπάσουν τα νερά και δεν έχεις συσπάσεις, δεν υπάρχει άλλος τρόπος να ξεκινήσει ο τοκετός. Για την επισκληρίδιο δεν μας είπαν κάτι, πέρα από το ότι για να γίνει θα πρέπει να είσαι ήδη σε διαστολή (δε θυμάμαι πόσο). Αν την κάνεις πολύ νωρίς είναι πιθανό να σου καθυστερήσει τον τοκετό (αδρανεί η μήτρα), αν την κάνεις πολύ αργά, ουσιαστικά δε προλαβαίνει να σε πιάσει. Ίσως αυτό που εννοεί ο γιατρός είναι ότι αν δεν έχεις συσπάσεις, σου βάζει ορμόνη ώστε να ξεκινήσει ο τοκετός και να μπορέσει να κάνει επισκληρίδιο τη στιγμή που πρέπει (λέω εγώ τώρα...)

Καλησπέρα κορίτσια! Kashmam! Να σου ζήσει κοπέλα μου! Και τώρα ετοιμάσου να σου φάει όλα τα λεφτά η κούκλα! Little_star βασικά μπήκα στα κλεφτά για να σου γράψω. Σε καταλαβαίνω απόλυτα, δε μπορείς να φανταστείς πόσο. Αν είσαι άνθρωπος του προγράμματος και της τάξης, το μωρό σου τα διαλύει όλα. Είμαι σε παρόμοια φάση με εσένα και ας κάνω μεικτή διατροφή. Το φαγητό μας παίρνει μία ώρα το λιγότερο, περίπου μισή ώρα σε κάθε στήθος να παλεύουμε με τον ύπνο και να αδειάσει το στήθος και μετά συμπλήρωμα γιατί γάλα δεν έχω πολύ και ενώ η μπέμπα αφήνει το στήθος, στα 2 λεπτά πεινάει. Εντωμεταξύ, για να πιάσει καλά το στήθος και να τρώει, πρέπει να της κρατάω με το ένα χέρι το κεφαλάκι της και με το άλλο να κρατάω το στήθος. Και τα ξημερώματα, να κοιτάω τον τοίχο μέχρι να θηλάσει, άντε να περάσει η ώρα στο κρεβάτι! Μετά άλλαγμα, που μπορεί να την ξυπνήσει και μετά προσπάθεια για ύπνο. Και ευτυχώς η δικιά μου είναι και ήσυχη και μπορεί να κοιμηθεί σερί για κανά 2ωρο. Προσπαθώ να αναπληρώσω ύπνο με το να κοιμάμαι μαζί της το πρωί ή το μεσημέρι. Αλλά τα βράδια, ζόμπι, όπως τα λες. Αυτό με τις παραισθήσεις το είχα όσο ήμουν στο μαιευτήριο, τι εφιάλτης! Είναι καθαρά από την κούραση πάντως. Το σκέφτομαι και εγώ πολύ σοβαρά να κάνω υπομονή μέχρι την επόμενη επίσκεψη στην παιδίατρο, να ακολουθήσω αυτό το πρόγραμμα της μεικτής και μετά σιγά σιγά να αποθηλάσω. Πείτε με κακομαθημένη, βολεψάκια αλλά εγώ ξέρω ότι δεν έχω τις αντοχές για κάτι διαφορετικό, το άγχος για το αν τρώει κανονικά με τον θηλασμό (που ακόμα δεν μπορώ να καταλάσω αν καταπίνει ή απλά πιπιλάει) με ταράζει και αν δεν είμαι ήρεμη και κάπως τακτοποιημένη, φρικάρω. Το ξέρω βέβαια ότι θα έχω μια ζωή τύψεις που δε θηλάζω αποκλειστικά, μου αρέσει πραγματικά να την έχω στο στήθος αλλά τι να κάνω που με την κούραση και την αμφιβολία δεν την παλεύω. Μου γεννήθηκε και μικρούλα και το έχω ένα άγχος παραπάνω με τη διατροφή της. Πάντως, ούτε και εμένα μου φαίνεται βουνό το τάισμα με φόρμουλα. Με αποστειρωτή, θερμός ή θερμαντήρα, το γάλα φτιάχνεται στο τσακ μπαμ. Και αν κρίνω από τον χρόνο που θέλει για να πιει το συμπλήρωμα η δικιά μου, μέσα σε 10-15 λεπτά θα έχουμε τελειώσει! Επίσης καταλαβαίνω απόλυτα αυτό που λες για τον σύζυγο. Εγώ έχω τους γονείς μου αλλά την Πέμπτη φεύγουν και η σκέψη ότι θα είμαι μόνη με τη μπέμπα με ταράζει επίσης. Αλλά δεν θέλω και κανέναν άλλο, εκτός από τον άντρα μου (Greta, το εννιάμηνο θα το πάρει όταν θα πρέπει να επιστρέψω εγώ στη δουλειά). Δεν ξέρω ειλικρινά τι συμβουλή να σου δώσω πέρα από το ότι εσύ είσαι η μαμά του παιδιού σου και κανένας άλλος δεν ξέρει καλύτερα από εσάς τους δύο (εσένα και τον μπέμπη) τι χρειάζεστε για να είστε καλά. Αν η φόρμουλα πιστεύεις ότι θα βοηθήσει, κάν'το. Εμείς σήμερα πήγαμε την πρώτη μας βόλτα, μαμά, μπαμπάς και κόρη. Μέχρι το super market στα 250μ. αλλά η αλήθεια είναι ότι βοήθησε πολύ στην ψυχολογία μας. Όσες θηλάζετε αποκλειστικά, το γάλα "τρέχει"; Εννοώ, χρειάζεστε επίθεμα; Εγώ αν δεν πιέσω το στήθος (κάποιες φορές πολύ) γάλα δε βλέπω...