Eva137

Αχ, κι εγώ το ίδιο νιώθω... από τη μία ανυπομονώ να γνωρίσουμε τον μπέμπη μας, να τον πάρω αγκαλίτσα και να ξαλαφρώσω κιόλας, και από την άλλη σκιάζομαι, όχι μόνο μια στάλα! Κορίτσια, στην καισαρική πράγματι πέφτει πείνα, ειδικά αν δεν πας προγραμματισμένα και έχεις να υπομένεις και τις ώρες του τοκετού πιο πριν. Θυμάμαι την αδερφή μου που, επειδή είχε περάσει η πητ της, της είπανε να το ρίξει στο περπάτημα, οπότε όλη μέρα περπατούσαμε και το βράδυ πήγαμε στο μαιευτήριο να της κάνουνε πρόκληση (εκείνη είχε να φάει από το προηγούμενο βράδυ). Τα ξημερώματα της έκαναν τελικά καισαρική και της είπανε ότι απαγορεύεται να φάει μέχρι να αεριστεί. Ε, πέρασε όλη η επόμενη μέρα και το απόγευμα της μεθεπόμενης επιτέλους έγινε το θαύμα και την άφησαν να φάει... τέτοια χαρά που αερίζεται ένας άνθρωπος δεν έχω ξαναδεί! Ήτανε νηστική σχεδόν 3 μέρες και θήλαζε κιόλας!

Ναι μωρέ, όλα αυτά παίζουν ρόλο αν έχεις πονάκια. Εγώ από πόνους πάλι καλά είμαι ευτυχώς, αλλά μια δυσφορία την νιώθω από το βάρος... που θα πάει όμως, θα ξαλαφρώσουμε σύντομα, ακόμα 6-7 εβδομάδες έμειναν! Ναι αυτό που όλοι προσπαθούν να μαντέψουν το φύλο έχει πολύ πλάκα. Ειδικά το σχήμα της κοιλιάς πιστεύω ότι εξαρτάται από άλλους παράγοντες, όπως την ανατομία του σώματός μας, το αν είναι 1η ή 2η εγκυμοσύνη, ή τη θέση και το μέγεθος του μωρού για παράδειγμα. Δε νομίζω ότι παίζει ρόλο αν έχουμε αγοράκι ή κοριτσάκι. Και μένα είναι λίγο πρησμένα τα χέρια και τα πόδια μου, αλλά κυρίως το βράδυ ή αν περπατήσω πολύ ή περάσω αρκετό χρόνο έξω στη ζέστη (που το αποφεύγω όσο μπορώ). Το πρωί είμαι σχετικά καλά. Εσύ βέβαια είναι λογικό να δυσκολεύεσαι περισσότερο γιατί κουβαλάς περισσότερο βάρος στην κοιλίτσα... είπαμε όμως, λίγο ακόμα υπομονή.

Και εμένα τα εσπεριδοειδή μου φέρνουν ξινίλες και καούρες τώρα, οπότε προσπαθώ να τα περιορίσω λίγο. Πάντως κι εγώ σήμερα ήπια σπιτική λεμονάδα που έκανε μια φίλη μου, αλλά την αραίωσα με σόδα και πολλά παγάκια!

Στρογγυλή στρογγυλή, σαν καρπούζι! Απλά πριν ήτανε φουσκωμένη περισσότερο ψηλά στο στομάχι, ενώ τώρα έχει πέσει και πιο χαμηλά και έχει απλωθεί παντού. Μάλλον το καταλαβαίνουν ότι είναι αγόρι λόγω μεγέθους, συνήθως στα κορίτσια λένε είναι πιο μικρές οι κοιλίτσες!

Μα δε ξέρω τί είναι χεορότερο πια.. Εγώ έχω την κοιλούμπα, έχω και τα πεπόνια, έχει ανοίξει και ο θώρακάς μου... ένα βαρελάκι πραγματικά! Χαχα, αυτό ξαναπές το, αγκαλιάζουμε και περισσεύει κιόλας! Εν τω μεταξύ, εμένα με σταματάνε συνέχεια άσχετοι έξω κ με ρωτάνε αν περιμένω αγόρι... τόσο μπαμ κάνει!

Γεια σας κορίτσια μου, τί κάνετε? Μάλλον το έχετε ρίξει στις βολτίτσες οι περισσότερες! Εγώ εδώ ξεκούραση σήμερα, μια και είναι Σάββατο... μόνο σκούπισμα-σφουγγάρισμα έχει το πρόγραμμα και το απόγευμα θα μαζευτούμε στο σπίτι μιας φίλης! @Renez μου με γεια το μαλλί! @Mariamaraki με γεια τα ψώνια... τί καλό πήρες? Καλέ τί λέτε ότι τώρα φαίνεται η κοιλίτσα και ότι προεξέχει από το στήθος και σαν 6 μηνών κτλ. Η δικιά μου προεξέχει από το στήθος εδώ και κάνα δίμηνο (εν τω μεταξύ διπλό-τριπλό D είναι το στήθος μου, για να φανταστείτε δηλαδή πόσο είναι πλέον η κοιλιά) και από τον 6ο μήνα μου λένε όλοι ότι μοιάζω με τελειόμηνη. Μάλλον είμαι σαν την @Jasmine@ χωρίς τα δίδυμα όμως! Το μόνο παρήγορο είναι ότι επίσης μου λένε όλοι ότι δεν έχω βάλει τίποτα πουθενά αλλού, μπούτια-πωπό, μπράτσα, πρόσωπο κτλ., οπότε μάλλον θα τα χάσω και εύκολα αφού γεννήσω... για να δούμε βέβαια μέχρι τότε.

Ωχ, ας ελπίσουμε να είσαι η πιο συνιθισμένη περίπτωση και εσένα να σου έρθει πιο εύκολα ο 2ος! Ναι, φαντάζομαι θα υπάρχει ένα όριο μετά την πητ, αλλά σκέφτομαι πως αν χρειαστεί θέλω να δώσω στο μωρό τουλάχιστον 3-4 μέρες πριν πάμε για πρόκληση, όχι κατευθείαν από την 1η μέρα ας πούμε!

Ναι, ελπίζω να μη σου χρειαστεί καν αυτή τη φορά, εξάλλου τα δεύτερα παιδάκια συνήθως έρχονται πιο γρήγορα και εύκολα από τα πρώτα (ειδικά αν το ρίχνεις στο περπάτημα ή στη δική σου περίπτωση στο κυνηγητό). Πάντως εμένα μου είπανε το αντίθετο, δηλαδή να μην κάνω πρόκληση ακόμα και αν περάσει η πητ (εκτός βέβαια αν υπάρχει σοβαρός λόγος) γιατί ούτε το σώμα μου ούτε το μωρό θα είναι έτοιμο και θα έχω κι εγώ τα παρατράγουδα της αδερφής μου... δε θα κατεβαίνει, δε θα έχω διαστολή, θα έχω έντονες οδυνηρές συσπάσεις αλλά δε θα μου κάνουν επισκληρίδιο κτλ.

Αυτό για τη χαλάρωση το έχω ακούσει και από άλλες μανούλες. Η αλήθεια είναι ότι όταν έχεις μωρά ή μικρά παιδάκια να φροντίσεις η γυμναστική είναι το τελευταίο που σκέφτεσαι, αλλά αν το θες πραγματικά μπορείς να κάνεις λίγες ασκησούλες σύσφιξης/ενδυνάμωσης με 2 βαράκια (ή και κάποιες που χρησιμοποιείς μόνο το βάρος του σώματός σου) στο σπίτι, που δε θα σου παίρνουν πάνω από 10-15 λεπτά. Θα κάνετε δηλαδή πρόκληση νωρίτερα αυτή τη φορά (αν δεν έρθει από μόνο του βέβαια)?

Ναι, έκανε πρόκληση (γιατί είχε περάσει η πητ και το μωρό ήταν μεγάλο) γι'αυτό είχε και τόσο έντονες συσπάσεις. Αλλά για κάποιο λόγο το μωρό δεν κατέβαινε. Καλά, το στήθος όπως λες κι εσύ έχει δική του προσωπικότητα, και όσο θηλάζεις φαντάζομαι θα αργήσει λίγο ακόμα να επανέλθει. Εγώ πάντως ελπίζω το δικό μου να μικρύνει τουλάχιστον λίγο (μετά από τις πρώτες εβδομάδες θηλασμού βέβαια που θα προσπαθεί να βρει τους ρυθμούς του κ λογικά θα είναι πρησμένο/γεμάτο).

Μια χαρά θα είσαι κι εσύ και όλες μας. Όταν έρθει η ώρα γινόμαστε πιο δυνατές από όσο νομίζουμε! Θυμάμαι όταν ήμουν στην αίθουσα τοκετού που γεννούσε η αδερφή μου και η καημένη πονούσε πάρα πολύ, είχε δυνατές συσπάσεις κάθε λίγα λεπτά και δεν της έδιναν επισκληρίδιο για να μην της κόψουν τη διαστολή (που δεν είχε σχεδόν καθόλου) και υπέφερε πολύ γενικά. Δεν ήξερα τί να κάνω για να βοηθήσω και το μόνο που της είπα ήταν κάτι του τύπου "υπομονή, λίγο ακόμα" και μετά της έδειξα το κρεβατάκι δίπλα και της είπα "κοίτα, εδώ θα βάλουν το μωράκι"... ήταν η μόνη στιγμή που μου έσκασε ένα χαμόγελο. Μετά ταλαιπωρήθηκε λίγο ακόμα και τελικά της έκαναν και επισκληρίδιο και καισαρική, αλλά στο τέλος είχε αγκαλιά έναν υγιή κούκλο!

Ναι μωρέ, σε καταλαβαίνω... κι εγώ αγχώνομαι λίγο ώρες ώρες, περισσότερο που δεν έχουμε ακόμα έτοιμο το σπίτι και τα πράγματα του μαιευτηρίου και του μωρού, αλλά πιστεύω ότι όλα θα γίνουν. Προσπάθησε να μη σκέφτεσαι κακά σενάρια, κάνε κάτι που σε βοηθάει να ξεχνιέσαι, π.χ. δες μια καλή ταινία, διάβασε ένα βιβλίο... ό,τι βοηθάει να πάρεις λίγο το μυαλό σου από την γέννα. Και όταν έρθει εκείνη η ώρα και θα είσαι στην αίθουσα τοκετού να κοιτάς το άδειο κρεβατάκι του μωρού δίπλα σου και να σκέφτεσαι ότι για εκείνον θα τα καταφέρεις όλα!

Ναι, ειδικά τα παπούτσια είναι πρόβλημα... κι εγώ έχω ένα σωρό ζευγάρια και κάποια τα αγόρασα όταν έμεινα έγκυος και δεν τα έχω βάλει ποτέ (γιατί τώρα κυκλοφορώ λίγο και μόνο με σαγιονάρες). Ας ελπίζουμε ότι δεν θα έχουμε αυτό το πρόβλημα! Κοριτσάκια μου, τί αϋπνίες έχετε και οι δύο? Για να δούμε πώς θα κοιμηθώ κι εγώ αυτό το βράδυ. Πάντως χθες βράδυ αναπλήρωσα ύπνο για προχθές που ξυπνούσα όλη την ώρα. Δε ξέρω αν ήταν από την κούραση, αλλά ξεράθηκα πραγματικά... ούτε για να πιω νερό ή να πάω τουαλέτα δε σηκώθηκα. Κάποια στιγμή τα ξημερώματα έφυγε ο άντρας μου (χαμπάρι εγώ), μετά χτύπησε το ξυπνητήρι, το έκλεισα χωρίς να το καταλάβω, και τελικά ξύπνησα κατά τις 10-10:30 φρεσκαδούρα. Μάλλον το είχα ανάγκη!

Χαχα, τί να κάνεις, στην ανάγκη... Βέβαια η αλήθεια είναι ότι τώρα θα με βλέπει ο γιατρός κάθε 2 εβδομάδες (και ειδικά μετά την αυξημένη πίεση προχθές ζήτησε να με δει σε μια εβδομάδα πάλι), αλλά να πω την αλήθεια δε ξέρω τί ακριβώς μπορούν να καταλάβουν/προβλέψουν όταν το μόνο που μετράνε είναι βάρος, πίεση και χτύπους καρδιάς του μωρού. Είναι τόοοοσα άλλα που δεν κοιτάνε και θα μπορούσανε να πάνε στραβά, αλλά προτιμώ να μην τα σκέφτομαι. Καλά, για ντόπλερ εδώ ούτε λόγος... μάλλον είμαι η μόνη εδώ στην ομάδα που δε θα κάνει ποτέ! Ναι, τα κιλά ούτε εμένα με αγχώνουν. Αυτό που με ανησυχεί περισσότερο είναι αυτή η ρημάδα η διάσταση των μυών της κοιλιάς (μάλλον επειδή έχουν και η μαμά μου και η αδερφή μου) και φυσικά τυχόν σκισίματα εκεί κάτω, αλλά τουλάχιστον αυτά γιατρεύονται με τον καιρό (έτσι, παλιές μανούλες?). Επίσης, η αδερφή μου μου είπε ότι τα χέρια και τα πόδια της ποτέ δεν επανήλθαν στο προ-γέννας μέγεθός τους, και δεν της κάνουν τα παλιά δαχτυλίδια ούτε τα παπούτσια της, και με προβληματίζει λίγο αυτό... τόσο πολύ πια?

Έτσι κορίτσια, τα μωράκια μας έχουν σημασία τώρα! Αλλά, έτσι για το αρχείο, εγώ έχω βάλει 10,5 κιλά (νομίζω είμαι η μόνη που τα έβαλε όλα στο 2ο τρίμηνο) και από ότι φαίνεται όλα έχουν πάει στην κοιλιά και το στήθος. Μπράβο κορίτσια μου με τις κοπελάρες σας τις ζουμπουρλούδικες! Όλα τέλεια! Τράχηλο σε εμάς εδώ μετράνε τον τελευταίο μήνα... έτσι μου είπε η κουμπάρα μου που έχουμε τον ίδιο γιατρό. Βέβαια μου είπε ότι κοιτάνε και για τυχόν διαστολή και πιέζουν με το χέρι να δουν αν φτάνουν το κεφάλι του μωρού και άλλα τέτοια ανατριχιαστικά, αλλά μπροστά στη γέννα αυτά δεν είναι τίποτα.

Αχ, έτσι ακριβώς κι εγώ τις τελευταίες μέρες. Νομίζω η κοιλιά μου έχει πέσει κιόλας (μου το λένε και άλλοι που με βλέπουν και η κοπέλα που μου έκανε τον τελευταίο υπέρηχο ότι το μωρό είναι πολύ χαμηλά, άρα δεν είναι ιδέα μου) και την νιώθω πολύ βαριά σε σημείο να κατουριέμαι πολύ συχνά πλέον και να την κρατάω καμιά φορά για να περπατήσω (ειδικά όταν σηκώνομαι από κάπου). Το βράδυ κι εγώ δεν κοιμήθηκα καθόλου καλά γιατί κάθε φορά που γυρνούσα πλευρό ξυπνούσα από το βάρος και την κρατούσα για να γυρίσω. Σήμερα κι εγώ έχω ενοχλήσεις περιόδου, αλλά μάλλον είναι επειδή ήταν πολύ δραστήριος ο μικρός... πραγματικά με έχει ταράξει! Όλη μέρα κλωτσάει, αλλάζει θέσεις, η κοιλιά μου αλλάζει σχήματα και όλα αυτά μου φέρνουν ανακατωσούρες/αναγούλες και πονάκια. Πρήξιμο θα είναι Αρετή μου, μην ανησυχείς, ειδικά εφόσον δεν κάνεις καταχρήσεις με το φαγητό. Για να παρηγορηθείς λίγο, εγώ σκέψου όταν είχαμε μετακομίσει στο Τέξας την 26η εβδομάδα που σας έλεγα είχα βάλει 5,5 κιλά μέσα σε 2 ημέρες και φυσικά τρόμαξα, αλλά είχα φοβερό πρήξιμο. Ε, τώρα στην 33η εβδομάδα όχι απλά δεν έχω βάλει άλλα έξτρα κιλά από τότε, αλλά έχω χάσει και 1,5 κιλό από εκείνα τα 5,5. Προφανώς είχα πολύ κατακράτηση υγρών εκείνες τις μέρες και τώρα, 7 εβδομάδες μετά, ξεπρήστηκα αρκετά και το βάρος από εκείνη την κατακράτηση έχει αντικατασταθεί από το βάρος του μωρού/πλακούντα... κτλ. Γενικά ας προσπαθήσουμε να μην το παίρνουμε πολύ κατάκαρδα το βάρος (τα λέω για να τα ακούω κι εγώ) γιατί είναι τόσοι πολλοί παράγοντες που το επηρρεάζουν... δε σημαίνει δηλαδή ότι παχύναμε και το βάλαμε σε λίπος. Το πιο πιθανό είναι ότι πάει όλο στο μωρό, πλακούντα, αμνιακό υγρό, αύξηση αίματος, κατακράτηση υγρών κτλ. που έτσι κι αλλιώς θα τα χάσουμε μόλις γεννήσουμε.

Όχι βρε, υποτασική ήμουν πριν την εγκυμοσύνη. Στην εγκυμοσύνη ήμουν σε φυσιολογικά επίπεδα μέχρι στιγμής. Οι δουλειές στο σπίτι προχωράνε καλά ευτυχώς... ελπίζω σε 2-3 εβδομάδες να καταφέρουμε να μπούμε μέσα για να αρχίσουμε να συμμαζεύουμε τα πράγματά μας και τα πράγματα του μωρού. Απλά τώρα θα πρέπει να προσέχω λίγο παραπάνω με τις δουλειές. Αύριο σκόπευα να πάω να τρίψω/καθαρίσω και τα τελευταία ντουλάπια που έμειναν για βάψιμο, αλλά τώρα θα πω στον άντρα μου να το κάνει κι εγώ απλά θα βοηθήσω λίγο με το ξέβγαλμα, σκούπισμα κτλ.

Κορίτσια κι εγώ πήγα στον γιατρό πριν λίγο για το καθιερωμένο ραντεβού και όλα καλά΄(ό,τι είδαμε δηλαδή, γιατί εμείς εδώ σας είπα όχι τράχηλο αλλά ούτε άλλα βασικά δεν κοιτάνε) αλλά η πίεσή μου ήταν λίγο ανεβασμένη σε σχέση με όλες τις προηγούμενες φορές. Δηλαδή ενώ πάντα ήμουν υποτασική και σε όλη την εγκυμοσύνη είχα γύρω στο 125 μεγάλη, σήμερα ήταν 133-135 η μεγάλη, οπότε μου έκαναν και μια γρήγορη εξέταση ούρων γιατί φοβήθηκαν λιγάκι για προεκλαμψία, αλλά τελικά όλα καλά. Μου έκλεισαν όμως ραντεβού σε μια εβδομάδα ακριβώς να το ξανακοιτάξουμε και μου είπαν εν τω μεταξύ να προσέχω λίγο να μην αγχώνομαι και να μη κουράζομαι με δουλειές κτλ. Από ότι φαίνεται σε όλες μας λένε να το ρίξουμε στο καθισιό και στη ξάπλα! Και μένα μου ακούγεται λίγο υπερβολικό, αλλά από ότι κατάλαβα οι γιατροί μας προτιμούν να είναι περισσότερο προσεκτικοί από όσο χρειάζεται, για να είναι σίγουροι. Better safe than sorry που λένε κι εδώ στο χωριό μου!

Κανονικός μπέμπης πια! Μπράβο στο αγόρι και στην μαμά του βέβαια που τον προσέχει και τον μεγαλώνει τόσο καιρό! Μα είναι να μη χαιρόμαστε η μία για την άλλη εδώ που φτάσαμε? Άντε η ουρά έμεινε που λες κι εσύ! Για τις σερβιέτες κτλ. που συζητούσατε και με την @LadyP, εγώ πάντως σκοπεύω να πάρω μαζί μου ένα κουτί με πάνες ακράτειας μιας χρήσης... σου δίνουν και στο νοσοκομείο εδώ, αλλά έχω ακούσει ότι εκείνες είναι πολύ ογκώδεις και επειδή δε θέλω να νιώθω σαν νήπιο που τα κάνει πάνω του, θα πάρω αυτές της Always discreet που είναι πιο διακριτικές (σχεδόν σαν κανονικό εσώρουχο) και απλά τις πρώτες μέρες που θα έχω πιο πολύ αίμα θα φοράω και σερβιέτα από μέσα να είμαι σίγουρη. Νομίζω έτσι θα νιώθω μεγαλύτερη ασφάλεια και δε θα φοβάμαι μήπως λερώσω τα εσώρουχά μου ή πλημμυρίσω. Μετά που θα ηρεμήσουν τα πράγματα θα φοράω μόνο σερβιέτα με τα κανονικά μου εσώρουχα μέχρι να καθαρίσω. Τί ωραία νέα και για το δικό σας αγόρι! Εν τω μεταξύ και μένα μου λένε πάντα ότι ο δικός μου φαίνεται περίπου μια εβδομάδα μεγαλύτερος από την ηλικία του, αλλά νομίζω ειδικά από εδώ και πέρα θα μεγαλώνουν και με διαφορετικούς ρυθμούς το κάθε μωρό. Πάντως από αυτά που λέτε και εσύ και η Αρετή, φαντάζομαι και ο δικός μου να είναι κάπου εκεί μεταξύ 2-2,5 κιλά. Καλά που έχω κι εσάς να παίρνω μια ιδέα! Η καμπύλη ζαχάρου σου έβγαζε ότι έχεις διαβήτη κύησης ή απλά ήτανε λίγο πάνω από το όριο? Σε ρωτάω γιατί εμένα η τιμή μου είχε βγει ακριβώς στο ανώτερο όριο της εξέτασης (39-40) αλλά διάβασα ότι για να έχεις διαβήτη κύησης πρέπει να έχεις πάνω από 90. Απλά εμένα μου είπανε να προσέχω να μη τρώω πολλούς υδατάνθρακες μαζί, για παράδειγμα όχι και ψωμί και μακαρόνια και γλυκό στο ίδιο γεύμα (που δε θα το έκανα έτσι κι αλλιώς, αλλά καλά κάνουν και τα διευκρινίζουν). Ο ενδοκρινολόγος τί ακριβώς κοιτάει? Εσένα τί σου είπε τελικά? Γιασεμάκι μου, τα κοριτσάκια σου μεγαλώνουν πολύ καλά! Για τον τράχηλο και τις συσπασούλες φαντάζομαι θα έχεις αγχωθεί τώρα, αλλά προσπάθησε να το πάρεις χαλαρά όπως σου είπαν και τα κορίτσια... ξεκούραση, ξάπλα, απόφευγε ό,τι προκαλεί συσπάσεις (π.χ. το σεξ που από ότι κατάλαβα όλες πάνω-κάτω το έχουμε ξεχάσει προς το παρόν, τα πικάντικα φαγητά κτλ.) και ό,τι άλλο σου πει ο γιατρός σου (π.χ. αν χρειαστεί να πάρεις κολπική προγεστερόνη ή κάτι άλλο). Λίγη προσοχή και όλα καλά θα πάνε, δεν έμεινε πολύς καιρός ακόμα. Χαχα, κι εγώ ακόμα τα έχω τα αρκουδάκια μου στο σπίτι μου στη Θεσσαλονίκη... το αρκουδάκι της αγάπης, τον Αντώνη, που είναι παππούλης πια και τον έχω από το δημοτικό, το πολικό αρκουδάκι μου, τον Βίγκο, που τον είχα πάρει από την Δανία, και το λούτρινο ψάρι μου, τον Φούσκα, που τον είχα πάρει την πρώτη φορά που πήγα στην Disneyland! Με αυτά κοιμάμαι αγκαλιά όποτε έρχομαι Ελλάδα (εναλλάξ βέβαια, να μην έχουν παράπονο)!

Βρε μη κλαις και στεναχωριέσαι, και τρομάζεις και τον άντρα σου! Και μένα με πιάνουν αυτές οι σκέψεις που και που, ειδικά τώρα που πλησιάζουμε στο τέλος... σκέφτομαι μήπως το μωρό έρθει πιο νωρίς και δεν είμαστε έτοιμοι, μήπως αργήσει και μεγαλώσει υπερβολικά αλλά δεν κατεβαίνει κ δεν έχω διαστολή για να βγει, μήπως σκιστώ πολύ κάτω, μήπως τυλιχτεί με τον ομφάλιο λώρο, μήπως παιδεύομαι πόσες ώρες και στο τέλος αναγκαστώ να κάνω και καισαρική (σαν την αδερφή μου και αρκετές φίλες μου)... διάφορα. Αλλά μετά σκέφτομαι ότι έχει ο Θεός και δεν πρέπει να ανησυχώ και να αμφιβάλλω. Όπως τα καταφέρνουμε πάντα να πετύχουμε αυτό που θέλουμε όσο δύσκολο και αν φαίνεται στην αρχή και όπως τα καταφέρνουν τόσες γυναίκες σε όλον τον κόσμο να γεννήσουνε, έτσι θα τα καταφέρουμε τώρα κι εμείς! Ναι, αυτά είναι τα επόμενα σχέδια που κάνω κι εγώ. Σε λίγες μέρες (μόλις τελειώσουμε κάτι βαψίματα στο σπίτι) θέλω να πάω στο Ικεα να πάρω μια αλλαξιέρα και μια συρταριέρα για να αρχίσω να πλένω και να οργανώνω τα ρουχαλάκια του μωρού και να πάω σε ένα μαγαζί με μωρουδιακά να πάρω 3σε1 καρότσι/καθισματάκι που θα είναι από τα πρώτα που θα χρειαστούμε μόλις γεννηθεί! Έτσι, εσύ χαλαρά με τις δουλειές και πολλάαα διαλείμματα!

Ευχαριστώ πολύ κοριτσάκια μου! Άντε και στις επόμενες χαρές μας τώρα... σε λίγες εβδομάδες ξεκινάμε μία-μία (τα διδυμάκια μας λογικά πρώτα)! Α, με τα κιλά δε βγάζεις άκρη πραγματικά... κι εγώ έτσι σε δόσεις τα βάζω πάντα. Μπορεί να είμαι στάσιμη για ένα μήνα και μετά σε 4 μέρες να βάλω 4 κιλά! Αν και να ξέρεις παίζει πολύ ρόλο και πόσο πρησμένη είσαι την μέρα/ώρα που ζυγίζεσαι, αν έχεις πάει πρόσφατα τουαλέτα για νούμερο 2 (αν δεν έχεις αδειάσει για καμιά εβδομάδα ας πούμε είναι λογικό να είσαι πιο βαριά) και πολλά άλλα. Τώρα βέβαια μεγαλώνουνε και τα μωράκια μας με ραγδαίους ρυθμούς, οπότε πολύ από το βάρος που παίρνουμε τις τελευταίες εβδομάδες πάει σε αυτά! Κάπως έτσι κι εγώ... με πιάνουν λιγούρες που και που αν δω/μυρίσω κάτι νόστιμο, αλλά δε μπορώ να ευχαριστηθώ φαγητό. Τα ξημερώματα σήμερα ,που ξύπνησα για τουαλέτα κλασικά, με είχε πιάσει μια αναγούλα που μετά αναγκαστικά κοιμήθηκα μισοξαπλωμένη/ανασηκωμένη στο κρεβάτι... μου ανέβαινε συνέχεια το φαγητό! Ε, εσάς δε θα έβαζα στο baby shower? Αν μπορούσα θα σας είχα καλέσει όλες!!! Χαχα, πλάκα πλάκα και τα φρύδια είναι μια πολυτέλεια που πια δεν ασχολούμαι... μια φορά το μήνα θα τα βγάλω με το τσιμπιδάκι και αν (ευτυχώς που είμαι ανοιχτόχρωμη και δε φαίνονται άσχημα)!

Κορίτσια μου, τί κάνετε? Εγώ σήμερα την έβγαλα σχεδόν όλη μέρα σπίτι, ξεκουράστηκα αρκετά! Χθες είχαμε το baby shower... είχαμε λίγους καλεσμένους μόνο και περάσαμε πολύ ωραία... οι φίλες μου που ανέλαβαν τη διακόσμηση και τα φαγητά έκαναν πολύ καλή δουλειά. Είχαμε διακοσμητικά με θαλασσινό θέμα, στα αγαπημένα μου γαλαζοπράσινα χρώματα, αντί για guest book είχαμε ένα παιδικό παζλ που από πίσω σε κάθε κομμάτι υπέγραφε κάθε καλεσμένος, ένα γυάλινο μπουκάλι που έγραφαν μηνύματα σε χαρτάκια και τα πετούσαν μέσα (αυτά δεν τα έχω διαβάσει ακόμα), μικρές γυάλες με χρυσόψαρα στους πάγκους και στα τραπεζάκια, μπουφέ με διάφορα πιτάκια, μίνι quiche, λαχανικά/σαλάτα, κρακεράκια-κασέρια-σαλάμια, φρουτοσαλάτα μέσα σε καρπούζι σκαλισμένο σε σχήμα καροτσιού, cupcakes, macarons και mimosa bar με σαμπάνια και διάφορους χυμούς! Πήραμε και πολλά δωράκια: λίκνο, γυμναστήριο, bottle warmer, μπουρνουζάκι, σετ αφρόλουτρο-σαμπουάν-γαλάκτωμα, φορμάκια, κουβερτάκια, πανάκια αγκαλιάς μουσελίνας, σαλιάρες, στολίδι από πηλό για να κάνουμε αποτύπωμα χεράκι/πατουσάκι, σετ από πλεκτά καλτσάκια-σκουφάκι (που έκανε με το βελονάκι μια φίλη μας), μωρομάντηλα και πολλές πάνες! Έχω βάλει και cover photo στο προφίλ μου εδώ αν θέλετε να ρίξετε μια ματιά! Τώρα γράφω τις ευχαριστήριες κάρτες για να τις στείλω μεθαύριο. Αν το πιστεύεις, ένα από τα δωράκια που πήραμε στο baby shower ήταν στολή κολοκύθας (ολόκληρο σετ με καπελάκι και παπουτσάκια)... καλά εγώ τρελάθηκα, άσε που δεν το περίμενα καθόλου γιατί δεν το είχα πει σε κανέναν ότι ήθελα να τον ντύσω κολοκύθα.. μάλλον μου το πήρανε επειδή θα είναι μωρό Οκτωβρίου! Δε με νοιάζει, και να μην πάμε πουθενά Halloween θα τον ντύσω και θα τον βγάζω φωτογραφίες μόνη μου, ίσως με κάνα σκηνικό με φύλλα και κολοκύθες όπως λες κι εσύ! Εν τω μεταξύ στην Ελλάδα το φθινόπωρο δε μου άρεσε καθόλου σαν εποχή (επειδή σταματούσαμε τα μπάνια στη θάλασσα, άνοιγαν τα σχολεία, πλακώνανε οι βροχές... όλα μαζί), αλλά εδώ στην Αμερική είναι η αγαπημένη μου εποχή... τα φύλλα των δέντρων γίνονται κόκκινα/κίτρινα, ο καιρός επιτέλους δροσίζει και έχουμε pumpkin patches παντού με hayrack rides και haunted houses, μετά είναι το Halloween και το Thanksgiving που είναι από τις μεγαλύτερες γιορτές/διακοπές τους... γενικά είναι πολύ ωραία! Αχ βρε κορίτσια, κάθε φορά που σας ακούω να μιλάτε για προετοιμασίες σκέφτομαι ότι εγώ ακόμα δε μπορώ καν να μπω σπίτι μου να ετοιμάσω τίποτα γιατί είναι ακόμα γιαπί... νομίζω είμαι πολύ πίσω, εκτός συναγωνισμού πια! Βαλίτσα μαιευτηρίου κτλ. με βλέπω να ετοιμάζω σε κάνα μήνα μάλλον (ελπίζω)! Χαχα, είσαι θεά!!! Ποτέ δε μου πέρασε από το μυαλό αυτή η απορία! Μόνο εγώ είμαι στην κοσμάρα μου σε αυτά τα θέματα? Πείτε μου ότι δεν είμαι η μόνη... τα νύχια μου έχω να τα βάψω κάνα χρόνο (με απλή όζα βέβαια, ημιμόνιμο, τζελ και συναφή δεν έχω κάνει ποτέ) και τα μαλλιά μου βαριέμαι να τα κάνω πιστολάκι, ΄συνήθως λούζομαι βράδυ, βάζω λαδάκι/κρέμα και τα αφήνω να στεγνώνουν μόνα τους. Στο μαιευτήριο θα πάρω μαζί μου ένα σεσουάρ βέβαια, γιατί δε ξέρω πόσο κρύο θα έχει εκεί μέσα και μπορεί να θελήσω να τα στεγνώσω. Πάντως το στεγνωτήριο κορίτσια είναι σωτήριο.. ούτε άπλωμα θέλουν τα ρούχα (τα περισσότερα ούτε σιδέρωμα) και σε μια ώρα είναι έτοιμα! Κι εγώ όπως λες πάνω από το πλυντήριο το έχω για να μην πιάνει πολύ χώρο. Πω πω, τί μου θύμησες τώρα, κι εγώ αυτό το είχα δει πριν πολλάαα χρόνια... ήταν της εποχής μου!

Κοριτσάκια μου, καλό Δεκαπενταύγουστο! Χρόνια πολλά σε όλους όσους γιορτάζουν (η μισή Ελλάδα μάλλον)! Να μας έχει όλους καλά η Παναγία μας και να μας δίνει δύναμη, ειδικά σε εμάς τις μανούλες! Τα δικά μου δάχτυλα των χεριών πάντως πρήζονται πάντα το καλοκαίρι όταν έχει πολύ ζέστη και ειδικά όταν περπατάω πολύ. Πόσο μάλλον τώρα στην εγκυμοσύνη που είμαστε πιο επιρρεπείς στην κατακράτηση υγρών! Ευτυχώς τη βέρα προνόησα και την έβγαλα κάποια στιγμή στον 5ο-6ο μήνα, οπότε τουλάχιστον δεν έχω αυτό το άγχος μήπως με σφίγγει ή σφηνώσει μετά! Σωστά, εσένα σε γυμνάζει ο γιος, σε κρατάει σε φόρμα! Εγώ που είμαι άμαθη πάντως δε μπορώ να πάρω τα πόδια μου σήμερα... χθες που καθαρίζαμε/βάφαμε τα ντουλάπια στο σπίτι, από το σκύψιμο, τρίψιμο κτλ. με έχουν πεθάνει τα πόδια μου τώρα! Ωχ, υπομονή με τις αιμορροίδες κοπέλα μου. Εγώ έβγαλα πρώτη φορά πριν καμιά βδομάδα περίπου που είχα ζοριστεί στην τουαλέτα (άλλη δυσκοίλια κι εγώ) και τρόμαξα γιατί ξαφνιάστηκα και δεν κατάλαβα αρχικά τί ήταν. Ο γιατρός μου είπε αντί για stoοl softener αρχικά να αυξήσω το νερό, τις φυτικές ίνες και την άσκηση (αυτό στο οποίο υστερούσα κυρίως), ειδικά το περπάτημα βοηθάει. Επίσης, αν μπορείς αύξησε λίγο το ελαιόλαδο κάθε μέρα... γενικά τα καλά λιπαρά βοηθάνε τα πράγματα να "γλιστράνε" πιο εύκολα. Α, πήρα και ένα μαξιλαράκι ντόνατ γιατί ο καναπές στο διαμερισμα που νοικιάζουμε είναι σκληρός και χειροτερεύει τα πράγματα. Ίσως κάτι τέτοιο να σε βοηθούσε και σένα, ειδικά στο αυτοκίνητο ή όπου κάθεσαι πολύ ώρα. Ευχαριστώ κοριτσάκι μου! Σήμερα είπα να το πάω πιο χαλαρά με τις δουλειές και το μόνο που έκανα ήταν να συναντηθούμε με την εταιρία που κάνει τα ντουλάπια της κουζίνας να συζητήσουμε το design που ετοίμασα... ε, τελικά περάσαμε 4 ώρες να συζητάμε όρθιοι, να ξαναμετράμε διαστάσεις, να κάνουμε μικροαλλαγές... είχα δεν είχα μετά πάλι πονούσαν η μέση και τα πόδια μου! Την υπόλοιπη μέρα όμως χαλαρουίτα! Καλά το σεξ κι εγώ δεν το σκέφτομαι σαν χόμπι καθόλου πια, γιατί εκτός από τις καινούργιες αιμορροίδες νιώθω όλη την κάτω περιοχή ευαίσθητη (δε ξέρω αν ευθύνεται η κυκλοφορία του αίματος, το ότι το μωρό έχει κατέβει πολύ χαμηλά, η πίεση του βάρους της μήτρας ή κάτι άλλο) οπότε δε θέλω τίποτα να ζορίσει την περιοχή... ακόμα και μετά την τουαλέτα σκουπίζομαι πολύ απαλά/ταμποναριστά. Δε ξέρω αν το νιώθετε κι εσείς αυτό ή απλά εγώ είμαι πολύ ευαίσθητη.

Από τώρα είναι καλός αδερφός ο μεγάλος! Καλά και στη δική μου κοιλιά κανονικό πάρτυ γινεται... του δίνει και καταλαβαίνει ο μπέμπης! Μόνο σήμερα που έκανα πολλές δουλειές ήταν πιο ήσυχος. Μάλλον του αρέσει και τον κοιμήζει το κούνημα.. ωχ, τί μας περιμένει! Ε από εδώ και πέρα όταν σε ρωτάνε τί συμπτώματα έχεις στην εγκυμοσύνη, απλά να απαντάς "πονάνε τα πάντα", να γλιτώνεις και χρόνο!

Γεια σας κορίτσια μου! Χάθηκα λίγο γιατί πλακώσανε οι δουλειές στο σπίτι. Σήμερα πέρασα πόσες ώρες να ξύνω και να καθαρίζω ντουλάπια για βάψιμο και πόνεσε η μέση μου (λογικό βέβαια, εδώ πονάει άλλες μέρες). Από αύριο θα το πάρω λίγο πιο χαλαρά γιατί έχω λίγες τύψεις τώρα και γιατί κουράστηκα και γιατί ανέπνεα τις μπογιές από τα διπλανά δωμάτια που έβαφαν και ξέρω ότι δεν κάνει. Νομίζω είμαι η μόνη έγκυος που καθόμουν στην αρχή της εγκυμοσύνης και άρχισα τις δουλειές τώρα στα τελειώματα! Κατά την ταπεινή μου γνώμη καλά έκανες και απέφυγες την αμνιοπαρακέντηση, δεν υπάρχει λόγος να διακινδυνεύεις την υγεία του μωρού τώρα. Και σε χαίρομαι που σε βλέπω να είσαι αισιόδοξη, έτσι πρέπει... μόνο θετικές σκέψεις γιατί οι αρνητικές, εκτός του ότι δε βοηθούν σε τίποτα, πιθανότατα είναι λάθος και θα αποδειχθεί αργότερα ότι τελικά δεν υπήρχε κανένας λόγος. Θα βρείτε γιατρό μετά τον Δεκαπενταύγουστο (έτσι κι αλλιώς έχετε χρόνο μέχρι να γεννηθεί το μωράκι σας), θα το παρακολουθείτε και όλα θα πάνε μια χαρά. Χαχα, κι εγώ ήθελα να ντύσω τον μικρό κολοκύθα για το Halloween, αλλά έλα που θα γεννηθεί Οκτώβριο, οπότε θα είναι ακόμα νεογέννητος και λίγο απίθανο να τον βγάλουμε για trick or treat εν μέσω πανδημίας! Ίσως του χρόνου!