Eva137

Καλέ ποιό πεδιλάκι και ποιά αθλητικά μου λέτε? Εγώ με τις σαγιονάρες κυκλοφορώ συνέχεια... ευτυχώς δε δουλεύω τώρα και τα μόνα μέρη που πάω είναι στο εστιατόριο των φίλων μας για φαγητό κ στο σουπερμάρκετ για ψώνια! Προχθές έκοψα τα νύχια των ποδιών μου που όλο το ανέβαλα... τί αγώνα έδωσα!

Κι εγώ κουτσαίνω η γιαγιάκα όταν σηκώνομαι από το κρεβάτι ή από τον καναπέ μετά από ώρα... με σουβλίζει πολλές φορές το ισχύο και, οπως λες κι εσύ, μου παίρνει λίγα λεπτά να ισιώσω.

Εγώ κορίτσια δεν έχω παρατηρήσει έντονες φλέβες πουθενά, αν και η αλήθεια είναι ότι έχω χοντρό δέρμα και καθόλου διάφανο... είμαι χοντρόπετση! Αυτό που έχω παρατηρήσει είναι ότι το στήθος μου, εκτός του ότι έχει βαρύνει πολύ, οι ρώγες έχουν σκουρύνει πάρα πολύ, και από ροζ έχουν γίνει καφέ! Α, και την κάθετη γραμμή στην κοιλιά εγώ την έχω βγάλει από τον 4ο μήνα περίπου, αλλά είναι λεπτή, μπεζ και διακριτική (προς το παρόν τουλάχιστον) οπότε δε με ενοχλεί. Επίσης, δεν έχει πεταχτεί καθόλου ο αφαλός μου, όπως λένε ότι συμβαίνει σ'αυτό το στάδιο. Επίσης παρατήρησα ότι πονάει ο πωπός μου τελευταία, ειδικά αν κάθομαι για πολύ ώρα κάπου, και όλες οι επιφάνειες μου φαίνονται σκληρές! Δε ξέρω αν είναι από το έξτρα βάρος μου (και το ότι ακόμα έχω σχετικά μικρό πωπό), αλλά η κουμπάρα μου λέει ότι αυτό σημαίνει ότι όλη η κάτω περιοχή της λεκάνης ανοίγει σιγά σιγά. Αναρωτιέμαι αν το έχει παρατηρήσει και καμία από εσάς αυτό... Μπράβο τα κοριτσάκια σου... έτσι να μεγαλώνουν γερές και ταυτόχρονα, να είσαι κι εσύ πιο ήσυχη, ειδικά τώρα που θα τις βλέπεις κάθε 2 εβδομάδες! Τί ωραία που έχεις ήδη δυο καλές επιλογές... θα τις δοκιμάσεις κιόλας και θα διαλέξεις αυτήν που σας ταιριάζει περισσότερο και που τα πάει καλύτερα και με τον κοκκινομάλλη! Καλές διακοπές!! Να περάσετε υπέροχα!!! Χαχα, τα ποσοστά μου, να μη ξεχνιόμαστε!

Μα μιλάμε για κελεπούρι, όχι αστεία... να την καπαρώσετε από τώρα να μη σας την προλάβουν άλλοι! Το τραγικό είναι ότι κυκλοφορούν ανάμεσά μας, και άντε εμείς γελάμε απλά, αλλά άλλοι γονείς κάθονται και τις ακούνε γιατί και καλά είναι επαγγελματίες! Καλές διακοπέεες!!!! Κρίμα που δεν κάνεις μπανάκι, αλλά και έτσι δε πειράζει, πάλι να περάσεις τέλεια!! Εμένα πάντως μου είχαν πει εδώ ότι όσο μεγάλο ή μικρό και να βγαίνει το μωρό στις μετρήσεις αργότερα, οι πρώτες μετρήσεις από τους πρώτους υπερηχους (εκεί στην 8η-10 εβδομάδα) είναι πάντα οι πιο αξιόπιστες για υπολογισμό πητ. Βέβαια, λίγα μωρά γεννιούνται στην προγραμματισμένη πητ τους, αλλά λέμε τώρα...

Γεια σας κοριτσάκια μου! Μου κάνει εντύπωση που λέτε ότι μπαίνουν ανεξέλεγκτα τουρίστες στην Ελλάδα, γιατί από όσο ακούω από φίλους και γνωστούς μου εδώ, όσοι είχαν αγοράσει εισητήρια για Ελλάδα τους τα ακυρώσανε, εκτός από κάποιες περιπτώσεις που είναι Έλληνες πολίτες και τους άφησαν να ταξιδέψουν αλλά να κάνουν το τεστ μόλις μπουν στη χώρα και υποχρεωτική καραντίνα! Τί να πω... ελπίζω να μη ξεφύγει η κατάσταση στην Ελλάδα γιατί μέχρι τώρα πήγαινε πολύ καλά. Εδώ Αμερική βέβαια πάμε από το κακό στο χειρότερο.. σε λίγο αυτοί που δεν έχουν κολλήσει τον ιό θα είναι η μειονότητα! Δε μας έφταναν οι ανησυχίες της εγκυμοσύνης, έχουμε και την πανδημία, την Τουρκία, τα σύνορα... δύσκολος αυτός ο χρόνος μέχρι στιγμής. Ας προσπαθούμε να ξεχνιόμαστε λίγο κάνοντας πράγματα που μας βοηθάνε να περνάμε καλά με ανθρώπους που αγαπάμε, και ας ελπίζουμε να κλείσει ο χρόνος πιο όμορφα μια και θα έχουμε τα μωράκια μας αγκαλιά.

Ναι μωρέ, εμείς και τα μωρά μας να είμαστε καλά, και τα κιλά δεν έχουν τόσο σημασία. Και μένα δε με απασχολούσαν ιδιαίτερα πριν, αλλά στο τελευταίο ραντεβού ο γιατρός μου είπε να προσέχω γιατί είμαι λίγο παραπάνω από ότι θα έπρεπε να είμαι για την εβδομάδα μου και γι'αυτό τα σκέφτομαι αυτά λίγο παραπάνω τώρα. Αλλά εντάξει, απλά εστιάζω σε υγιεινή διατροφή, μικρά γεύματα και λιγότερους υδατάνθρακες, και όλα καλά!

Ααααχ, και μένα πια τίποτα δε με πιάνει! Το πρωί που ξυπνάω είμαι μια χαρά, αλλά με το που θα φάω μια μπουκιά, κάτι για πρωϊνό ξεκινάνε τα βάσανα... ειδικά από το μεσημέρι και μετά με πιάνει τρελή καούρα και μου ανεβαίνει το φαγητό στο λαιμό. Μάλλον το παιδί μου θα βγει με μαλλί αφάνα! Τώρα σταμάτησα τα φάρμακα, αφού δεν κάνουν τίποτα έτσι κι αλλιώς, και ξεκίνησα να περπατάω μόνη μου πέρα-δώθε στο σαλόνι, ειδικά μετά από το βραδινό, μήπως βοηθήσει να κατέβει το φαγητό. Χαχα, τί τραβούσαμε κι εμείς σαν παιδιά... Εγώ μας θυμάμαι με την αδερφή μου να μας κυνηγάει η γιαγιά μας γύρω από το τραπέζι κρατώντας ένα πιάτο φαγητό στα χέρια, να μας φωνάζει να το φάμε, κι εμείς μια σταλιά παιδάκια να κλαίμε και να παίρνουμε τηλέφωνο την μαμά μας στη δουλειά (ναι ακόμα τον θυμάμαι αυτόν τον αριθμό απ'έξω) και να της λέμε "η γιαγιά θέλει να μας ταϊσει με το ζόρι". Ευτυχώς η μαμά μας συνήθως της έλεγε να μας αφήσει να φάμε όσο θέλουμε και στο τέλος βρίσκαμε την ησυχία μας. Αλλά σας λέω ρίξαμε πολύ αγώνα για τα δικαιώματά μας στην διατροφή! Αχ, άσε να μην αρχίσω πάλι με το ψωμί... μου έχει αφήσει ψυχικά τραύματα. Τί κόλλημα βρε παιδί μου! Λες και είναι τόσο υγιεινό και θρεπτικό!!! Αν το καλοσκεφτείς δεν έχεις πάρει κιλά. 3 Κιλά περίπου θα είναι τώρα τα μωράκια σου, άλλα τόσα ο πλακούντας και για τα δυο και βάλε μερικά έξτρα κιλά αυξημένη ποσότητα αίματος, κατακράτηση υγρών κτλ. Άρα, στην πραγματικότητα πρέπει να έχεις χάσει μερικά κιλά από την αρχή της εγκυμοσύνης μέχρι τώρα! Εγώ πάω με τις χοντρούλες κορίτσια, +10 κιλά περίπου. Το καλό είναι ότι τις τελευταίες εβδομάδες δεν έχω βάλει τίποτα γιατί τα είχα βάλει απότομα τις προηγούμενες μέρες ακριβώς (γενικά έτσι τα παίρνω εγώ, σε άλματα)… να δούμε πώς θα πάω από εδώ και πέρα! Αυτό που σε στραβοκοιτάζουνε κιόλας οι γιατροί, λες και όταν παίρνεις βάρος (π.χ. όταν μεγαλώνει απότομα το μωρό ή όταν πρήζεσαι/έχεις κατακράτηση) είναι ντε και καλά επειδή εσύ έκανες κάτι κακό ή έφαγες τον αγλέορα! Εγώ για παράδειγμα μέσα στις δυο μέρες που ταξιδέψαμε στο Τέξας για την μετακόμιση έβαλα 5-6 κιλά, αλλά τα περισσότερα ήταν πρήξιμο, και από τότε (3 εβδομάδες μετά) έχω χάσει τα μισά. Αλλά δε τρώω πολύ ρε παιδιά, τρώω λιγότερο από ότι πριν την εγκυμοσύνη, γιατί το στομάχι μου δεν τα σηκώνει κιόλας. Μου έδειχνε τις προάλλες ο γιατρός ένα ενδεικτικό πρόγραμμα διατροφής, για να αποφύγω και τον διαβήτη κύησης, και είχε ένα σωρό φαγητά μέσα... σύνολο 2100 θερμίδες την ημέρα. Του λέω "πώς να τα φάω εγώ όλα αυτά?" Περαστικά Νίνα μου... έτσι, να το παρακολουθείτε και όλα καλά θα πάνε!

Χαχα, αθάνατοι Έλληνες γονείς!!! Καμία λογική στο φαγητό!

Αχ αυτοί οι παππούδες (και λοιποί συγγενείς). Μου θυμίζετε τον δικό μου τον μπαμπά που έδινε στον μεγάλο ανιψιό μου κουλουράκια του εμπορίου, και η αδερφή μου του είπε για χιλιοστή φορά ότι δεν κάνει γιατί το παιδί είχε αλλεργία και στο γάλα και στα αυγά και εκείνος της απαντούσε "Μα δες τον πώς τα ζητάει, αφού τα θέλει"... τί δεν καταλαβαίνεις άνθρωπέ μου? Αναστασία μου, μπράβο και σε σένα πραγματικά! Μακάρι να ήταν όλοι οι γονείς τόσο ενημερωμένοι σε θέματα διατροφής.

Υπομονή γιασεμάκι μας! Από ότι φαίνεται αυτοί οι τελευταίοι μήνες θα είναι οι πιο δύσκολοι για όλους μας, πόσο μάλλον για σένα. Κι εγώ ζεσταίνομαι, δυσκολεύομαι στην αναπνοή, κατουριέμαι κι έχω καούρες/αναγούλες συνέχεια... όλα αυτά τα ευχάριστα. Σκέψου ότι σε λίγο καιρό θα περάσουν όλα αυτά και θα έχουμε αγκαλιά τα μωράκια μας, να παίρνεις κουράγιο! Πολύ χάρηκα που μας είπες τόσο καλά νέα για την μπουμπού σου! Έτσι, μόνο τέτοια από εδώ και πέρα!! Αχ, κι εγώ αυτό σκέφτομαι, τί έχουμε να ακούσουμε! Σαν την αδερφή μου την καημένη που μένει κοντά η πεθερά της και της έχει σπάσει τα νεύρα... της λέει συνέχεια να σταματήσει να θηλάζει το μωρό (το οποίο είναι 9 μηνών τώρα και της το λέει εδώ και πολλούς μήνες) και να του δίνει καλύτερα γάλα νουνου, να το ταϊζει όλη την ώρα μέχρι σκασμού γιατί η απάντησή της κάθε φορά που κλαίει το μωρό είναι ότι "πεινάει", να το κάνει μπάνιο συνέχεια (που δεν κάνει γιατί ο μικρός έχει έκζεμα και αλλεργίες) και άλλα τέτοια πετυχημένα. Αφού με κάνει να σκέφτομαι ότι ίσως είναι καλύτερα που οι δικοί μας είναι τόσο μακριά!

Κορίτσια, κι εγώ για το θέμα των βλαστοκυττάρων δεν έχω ενημερωθεί καθόλου, οπότε περιμένω τις δικές σας απαντήσεις. Για τη ζώνη που στηρίζει την κοιλιά, δεν έχω ακόμα προσωπική εμπειρία, αλλά μου έδωσε η αδερφή μου την δική της και τώρα που βάρυνε η κοιλιά μου ίσως αρχίσω να την χρησιμοποιώ... θα σας πω αργότερα εντυπώσεις!

Καλά η θείτσα δεν παίζεται... γέλασα πολύ! Μια χαρά της απάντησες όμως! Εγώ δεν την βλέπω, αλλά βλέπω Μουτσινά που την σχολιάζει πού και πού... από εκεί το έπιασα αμέσως το KatKen! Και εμάς μας έλειψες! Καλά, κάτι τέτοιες κρυάδες/κακιούλες πάντα από κάτι άκυρες που δεν τις θυμάσαι καν τις ακούς. Εσύ έτσι, κυρία!

Τυχερή! Μάλλον θα έχεις πολύ καλή λεμφική κυκλοφορία ή πιο μικρή κοιλίτσα... και εμένα μια φίλη μου εδώ που έχει κάνει 2 παιδιά, ποτέ δεν είχε ούτε καούρες/εμετούς, ούτε φούσκωμα στο στομάχι, ούτε πρήξιμο στα άκρα, ούτε ζαλάδες/κούραση... τίποτα! Αφού οι γιατροί της την ρωτούσανε "σίγουρα είσαι έγκυος?"! Εγώ ξάπλα στο πλάι βολεύομαι και χωρίς μαξιλάρι θηλασμού, αλλά επειδή δεν αναπνέω καλά από τη μύτη ξυπνάω μέσα στη νύχτα να αλλάξω πλευρό μήπως ξεβουλώσει κανένα ρουθούνι (όσο να ναι πιάνομαι κιόλας τόσες ώρες στην ίδια στάση), ε κι εκεί είναι που ζορίζομαι πια και ξυπνάω!

Αχ, έτσι είναι, όταν μεγαλώνει/βαραίνει η κοιλιά αρχίζουν και τα υπόλοιπα βάσανα... μέση, πρήξιμο κτλ. Και σε θυμήθηκα προχθές και λέω "μπράβο, αυτό το κορίτσι πώς αντέχει στη δουλειά"! Να προσπαθείς να ξεκουράζεσαι περισσότερο από εδώ και πέρα. Εμένα τα πόδια μου είναι λίγο καλύτερα αυτές τις μέρες, αλλά είναι επειδή ξεκουράζομαι αρκετά. Αν περπατήσω λίγο παραπάνω, π.χ. αν πάω για ψώνια, τουμπανιάζουν πάλι. Μάλλον το έχω συνηθίσει πλέον. Απλά νιώθω ότι έχει βαρύνει πολύ απότομα η κοιλιά μου και κατουριέμαι συνέχεια.. ούτε στο κρεβάτι δε μπορώ να αλλάξω πλευρό χωρίς να ξυπνήσω πια! Το έχετε κι εσείς αυτό?

Χαχα, στο τέλος θα βάζουμε τα παιδιά μας να μας παίρνουν αγκαλιά κ να μας λένε παραμύθια για να μας πάρει ο ύπνος! Τα υπόγεια μου αρέσουν μωρέ γιατί σου παρέχουν πολύυυ έξτρα αποθηκευτικό χώρο (σκέψου ότι όσο είναι το σπίτι σε έκταση άλλο τόσο είναι και το υπόγειο). Άσε που είναι οι καλύτεροι παιδότοποι. Οι φίλοι μας στην Όμαχα είχαν όλα τα παιχνίδια των παιδιών τους αραδιασμένα εκεί και όταν μαζευόμασταν στις γιορτές σπίτι τους στέλνανε όλοι τα παιδιά τους (σκέψου καμιά 20αριά παιδιά) κάτω να παίξουν... και αυτά ξεδίνανε κι εμείς μπορούσαμε να μιλήσουμε/φάμε/πιούμε με την ησυχία μας! Ναι, οι σκουπιδοφάγοι είναι κυρίως για τρόφιμα (άντε και κανένα φυτό/λουλούδι, γατοτροφές κτλ.), οτιδήποτε άλλο και κινδυνεύεις να βουλώσουν οι σωληνώσεις. Πάντως βολεύει πάρα πολύ ειδικά όταν μαζεύεις τα πιάτα, πετάς τα αποφάγια απευθείας εκεί και τελείωσες!

Χαχα, είστε τρελές! Εμείς δυστυχώς υπόγειο δεν έχουμε... δεν τα βρίσκεις σε σπίτια στο νότο γιατί καραδοκούν πλημμύρες εδώ. Στην Όμαχα (Νεμπράσκα) που έμενα παλιότερα είχανε όμως. Σοφίτες πάλι έχουν όλα τα σπίτια, αλλά μη φανταστείτε ολόκληρο λειτουργικό δωμάτιο, συνήθως εκεί πάνω είναι πολύ κοντός χώρος και έχουν μόνο την μόνωση, σωλήνες για εξαερισμό και λίγο αποθηκευτικό χώρο. Και ναι, έχουμε και σκουπιδοφάγο... πολύ βολική εφεύρεση!

Καλά, το "χωρίς να ενημερώσουν" είναι απαράδεκτο, αλλά και πάλι δε πιστεύω να περισσεύουν συχνά ωάρια, γιατί από όσο ξέρω πάντα θέλουν να τα γονιμοποιούν όλα. Κι εγώ δεν το ήξερα πριν τα ψάξω κ το ζήσω όλο αυτό, αλλά στην πορεία της εξωσωματικής έχεις πολλές απώλειες... γι'αυτό θέλουν να βγάλουν γύρω στα 15 ωάρια, για να γονιμοποιηθούν τα 10-11, τα μισά από αυτά να φτάσουν βλαστοκύστες (5 ημερών) και ίσως 2-3 να εμφυτευτούν στο τέλος. Ξέχασες τα ποσοστά μου από τη λανολίνη! Κι εγώ κοιτάω να παραγγείλω ένα τέτοιο καδράκι... βρήκα ένα τέλειο που βάζεις φωτο του μωρού στη μέση και αποτύπωμα από χεράκι-πατουσάκι στα πλάγια, μόνο που αυτό είναι με ειδικό μελάνι σε χαρτί, όχι με γύψο! Χαχα, και μένα με την αδερφή μου έτσι λένε μας είχαν στο μαιευτήριο... εγώ ήμουν το α και εκείνη το β! Πάντως κορίτσια μου τώρα που συνήθισα εδώ με το αέριο και τον θερμοστάτη να κρατάει σταθερή θερμοκρασία σε όλο το σπίτι όλο το χρόνο, μου κακοφαίνεται στην Ελλάδα με το καλοριφέρ που μία είναι αναμμένο και ζεσταίνεσαι κ μια είναι κλειστό και ξεπαγιάζεις.

Σχετικά με το κοκο κορίτσια κι εμείς πολύ σπάνια πλέον, αλλά για πρακτικούς λόγους (εμένα με ενοχλεί η κοιλιά κ οι καούρες, εκείνος ασχολείται με δουλειές, δάνεια κ σπίτια...). Δεν μας το έχει απαγορεύσει κανείς όμως. Όλοι εδώ λένε ότι γενικά επιτρέπεται μέχρι τον 8ο μήνα ή ακόμα και μέχρι το τέλος, αρκεί βέβαια να μην πονάς και να μην πιέζεις την κοιλιά σου κ το μωρό.

Α κορίτσια, να ξέρετε, μετά τη γέννα (μόλις συνέλθετε βέβαια και θέλετε να ξεκινήσετε γυμναστική) ρωτήστε και έναν ενημερωμένο γυμναστή ή ακόμα καλύτερα έναν γιατρό. Ακόμα και μετά από φυσικό τοκετό, οι περισσότερες γυναίκες έχουν έστω και λίγη διάσταση μυών στην κοιλιά τους, ειδικά στην αρχή, και κάποιες ασκήσεις όπως οι κοιλιακοί απαγορεύονται γιατί χειροτερεύουν την κατάσταση. Ε, όχι και να κάνουμε τη θυσία να στρωθούμε στους κοιλιακούς και να κάνουμε και ζημιά από πάνω!

Χαχα, μεγάλος καημός κι αυτός! Πού να κάνετε και γιο... παντού με κιτρινόμαυρα τον βλέπω! Όσο για το δαχτυλίδι, δυστυχώς κι εγώ σαν τις φίλες σου... το διάλεξε μόνος του (με τον γαμπρό του νομίζω) και δεν το φοράω ποτέ. Όμορφο είναι, αλλά η βάση του είναι με κίτρινο χρυσό (εγώ προτιμώ λευκό ή ροζ) και είναι τεράστιο πραγματικά, αυτή η πέτρα προεξέχει από παντού και μια φορά το χρόνο που θα το βάλω φοβάμαι ότι θα γδάρω τα ρούχα μου και τον εαυτό μου μαζί! Μωρέ λες να πάμε να το αλλάξουμε? Μετά από πόσα χρόνια δέχονται αλλαγές? Αχ αυτές οι κοτσάνες που πετάνε οι άντρες δεν παίζονται... και ο δικός μου πολλές φορές μιλάει χωρίς να σκεφτεί. Πρόπερσι θυμάμαι μας έδειχνε ο κουμπάρος μας εδώ (που του βαφτίσαμε την μικρή) φωτογραφίες από την κόρη του που έχει από τον πρώτο του γάμο στην Ελλάδα, και του λέει "Δεν είναι και πολύ όμορφη, ε?". Εγώ ήθελα να ανοίξει η γη να μας καταπιεί και του λέω μετά "Πάς καλά? Τί του λες του ανθρώπου?", και μου λέει "Εντάξει μωρέ, δικός μας είναι, δεν παρεξηγεί". Βέβαια και για τον ανιψιό μου είχε πει παλιότερα ότι είναι άσχημος, που αντικειμενικά είναι κουκλί σαν ψεύτικος (μάλλον επειδή ήταν στρουμπουλό μωρό) αλλά τώρα τα έχει κόψει αυτά. Του λέω ότι πραγματικά θέλω να του λένε και εκείνου στο μέλλον ότι τα δικά του παιδιά είναι άσχημα να δει τη γλύκα, αλλά θα τα ακούω κι εγώ μαζί που δε φταίω σε τίποτα. Και μένα το ίδιο, στην αρχή της εγκυμοσύνης ήταν 35 και τώρα 29, αλλά όλοι μου λένε ότι είναι φυσιολογικό από το 2ο τρίμηνο και μετά... μας ξεζουμίζουνε τα μωράκια μας. Παίρνω ήδη σίδηρο και δε θέλω να το αυξήσω γιατί έχω ήδη πολύ δυσκοιλιότητα. Απλά θα προσπαθήσω να τρώω συχνότερα κόκκινο κρέας, φακές, σπανάκι κτλ. και εννοείται μακριά από τα γαλακτοκομικά. Εμένα δυστυχώς το στομάχι μου δε σηκώνει το πορτοκάλι (γενικά τα εσπεριδοειδή μου φέρνουν καούρες), αλλά αν μπορείς να συνδυάσεις τον σίδηρο με βιταμίνη C βοηθάει στην απορρόφηση, όπως σου είπαν και τα κορίτσια!

Αχ τί ωραία που θα έχουν παρέα συνομήλικα παιδάκια να παίζουν!!! Ε εντάξει, ένα κοριτσίστικο σύνολο με φρου φρου κ τσαχπινιές για την μπέμπα επιβάλλεται... ας είναι και ροζ!

Ναι, σκεφτόμουν ότι για 1-1μιση έτους δε θα χρειαστεί να αγοράσω τίποτα από ρούχα! Και να φανταστείς τα περισσότερα που μου έδωσε είναι φίρμες και ο γιος της πρόλαβε να τα φορέσει μόνο μια-δυο φορές, οπότε είναι σε άριστη κατάσταση! Με το σπίτι προχωράνε όλα καλά, φτου φτου... έμεινε μόνο να πάρω το job offer από τη δουλειά (πιστεύω μέσα στις επόμενες μέρες) για να εγκριθεί το δάνειο και κλείνουμε στις 31 Ιουλίου! Ανυπομονώ να πάρουμε τα κλειδιά για να μπούμε να το ανακαινίσουμε και να το ετοιμάσουμε για εμάς και τον μπέμπη!

Ουφ, έτσι και με ξαναρωτήσει κανείς αν κοντεύουν οι μέρες μου να γεννήσω θα αρχίσω να εκνευρίζομαι. Τώρα με ρώτησαν δυο κοπέλες στο σουπερμάρκετ και όταν τους είπα ότι έχω ακόμα κάνα 2μηνο μπροστά μου (και έκοψα κιόλας) σοκαρίστηκαν... νόμιζαν ότι είμαι στις μέρες μου! Και όσο σκέφτομαι ότι πριν από μόνο έναν μήνα σχεδόν κανείς δεν το καταλάβαινε καν ότι είμαι έγκυος! Πάντως για να λέμε και τα καλά, είμαι χαρούμενη από χθες γιατί μια υπάλληλος της κουμπάρας μου που έχει ένα αγοράκι 2 χρονών και δε σκοπεύει να κάνει άλλο μου έφερε δυο μεγάλες σακούλες (αυτές των σκουπιδιών) γεμάτες μωρουδιακά ρουχαλάκια. Τα περισσότερα είναι για 12-18 μηνών, οπότε θα αργήσουμε ακόμα να τα χρειαστούμε, αλλά είναι όλα πανέμορφα και ειδικά για εμένα που δεν έχω κάνει ακόμα καθόλου ψώνια για το μωρό με έβαλαν επιτέλους λίγο στο κλίμα. Καθόμουν και τα κοιτούσα χθες και γελούσα μόνη μου! Ο άντρας μου δε δίνει και πολύ σημασία στις αγορές του μωρού γενικά: ρούχα, καρότσι κτλ., να ανησυχήσω? Ξέρω βέβαια ότι έχει άλλα πολλά στο μυαλό του τώρα με τη δουλειά, το σπίτι και τις ανακαινίσεις που πρέπει να κάνουμε μόλις μπούμε, αλλά θα ήθελα να χαιρόταν λίγο παραπάνω με αυτά. Πιστεύω βέβαια ότι αργότερα θα αρχίσει να ασχολείται κι αυτός και θα γίνει τρελός χαζομπαμπάς, ειδικά αν κρίνω από το πώς κάνει για τα ανίψια του και για τα παιδάκια των φίλων μας! Ε γι'αυτό είμαστε εδώ... για να μοιραζόμαστε εμπειρίες, συμβουλές και να αλληλοβοηθιόμαστε! Έτσι, ξάπλα στο πλάι όλη μέρα!!

Αχ, με καταλαβαίνεις! Πω πω, εγώ αν έπινα ένα λίτρο νερό το βράδυ, θα το έβγαζα όλο μετά. Κι αυτό πάλι, να διψάς τόσο και να μη μπορείς να πιείς γιατί δεν το αντέχει το στομάχι σου είναι μαρτύριο.

Γεια σας κοριτσάκια μου! Σας διάβασα τώρα, κλασικά μόλις ξύπνησα! Καλά ειδικά απόψε ξύπνησα 4 φορές στον ύπνο μου, γιατί δεν μπορούσα να αναπνεύσω από την μύτη όπως πάντα, ξεραινόταν το στόμα μου και ήθελα να πίνω νερό. Ένα μπουκαλάκι κατέβασα έτσι... απορώ πώς δεν σηκώθηκα για τουαλέτα. Επίσης θυμήθηκα την αδερφή μου που μου είπε ότι από εδώ και πέρα δε θα βολεύομαι στο κρεβάτι με την κοιλούμπα, γιατί κάθε φορά που έστριβα να αλλάξω πλευρό ένιωθα το μεγάλο βάρος πια και ένιωθα την ανάγκη να κρατάω την κοιλιά μου για να την στηρίξω. Μια ομορφιά.. και είμαι ακόμα στην αρχή του τρίτου τριμήνου! Αχ, οι θυσίες της μάνας ξεκινάνε από τόοοσο νωρίς! Κι εγώ δυσκολεύομαι στην αναπνοή μερικές φορές... περίεργη αίσθηση, σαν να μη μπορώ να πάρω βαθιές ανάσες και με πιάνει δυσφορία. Έχω παρατηρήσει ότι όταν με πιάνει αυτό με βοηθάει να ξαπλώνω στο πλάι για λίγο (σαν να φεύγει το βάρος της κοιλιάς μου από το στομάχι/διάφραγμα εκείνη την ώρα). Δοκίμασέ το κι εσύ μήπως σε βοηθήσει λίγο. Α, εμένα το καλοκαίρι τα αγαπημένα μου χρώματα για νύχια είναι το κοραλλί και το βεραμάν/aqua/της μέντας! Ναι, μου αρέσουν τα έντονα χρώματα! Αν και δεν τα πολυβάφω γιατί βαριέμαι... από πέρσι νομίζω έχω να τα βάψω τα νύχια μου! Τον χειμώνα όμως, αν ασχοληθώ, προτιμώ τα πιο ήπια χρώματα... ή απλό γαλλικό, ή σάπιο μήλο, ή γκρι. Τί να σου κάνω μωρέ που δε θες ούτε αισθηματικά (θα είχα να σου προτείνω το "Έρωτας στις Κυκλάδες" και "Light of Paris" που διάβασα πρόσφατα και μου άρεσαν πολύ) ούτε επιμορφωτικά (μόλις παρήγγειλα το "The conscious parent" γιατί έχω ακούσει πολύ καλές κριτικές και σκοπεύω να το διαβάσω μόλις τελειώσω με το διάβασμα για φροντίδα μωρού, θηλασμό κτλ.). Από πιο λογοτεχνικά/ιστορικά που να είναι και Ελληνικά, αν δεν τα έχεις διαβάσει ήδη, θα σου πρότεινα το "Οι μάγισσες της Σμύρνης", "Επιστροφή από τη λήθη", και "Το νησί" της Victoria Hislop (εντάξει αυτή είναι ξένη, αλλά από την γραφή/μετάφραση δεν το καταλαβαίνεις καν. Τώρα σκοπεύω να αγοράσω και "Το νήμα" της Hislop που έχει πολύ καλές κριτικές και εξελίσσεται και στην πατρίδα μου την Θεσσαλονίκη!